Articles having different image on Wikidata and Wikipedia
ಶಾಕಂಭರಿ ( ಸಂಸ್ಕೃತ : शाकम्भरी), ಶತಾಕ್ಷಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವಳು ಮಹಾದೇವಿಯ ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ದುರ್ಗಾ ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.  ದುಷ್ಟ ಅಸುರ ದುರ್ಗಮಾಸುರನು ಋಷಿಗಳು ವೇದಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪೋಷಣೆಯಿಂದ ವಂಚಿತಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ದೇವಿಯು ಮಾನವರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸವಲ್ಲಿಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದಾಳೆ.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ 
ಶಾಕಂಭರಿ ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ 'ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹೊರುವವಳು'. ಈ ಪದವು ಎರಡು ಪದಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ (ಸಂಸ್ಕೃತ: शाक) ಇದರರ್ಥ 'ತರಕಾರಿ/ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಆಹಾರ' ಮತ್ತು ಭರೀ (ಸಂಸ್ಕೃತ: भरी) ಇದರರ್ಥ 'ಧಾರಿ/ಧಾರಕ/ಧರಿಸುವವರು', ಇದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಭೃ (ಸಂಸ್ಕೃತ:भृ) ಅಂದರೆ 'ಹೊರಲು/ಧರಿಸಲು/ಪೋಷಿಸಲು'.

ದಂತಕಥೆ 

ಅಸುರ ದುರ್ಗಮಾಸುರನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬರ ಮತ್ತು ಕೊರತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಹಾಗೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಶತಮಾನದ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ, ಅಸುರನು ವೇದಗಳನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಋಷಿಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ದೇವಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಅವಳು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು- ನೀಲಿ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಋಷಿಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ನೂರು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದಳು. ಋಷಿಗಳು ಈಶ್ವರಿ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳ ದೇವಿಯು ಕಮಲ, ಬಾಣಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಹೂವು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ದೇವಿ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಪ್ರಕಾರ, ಜನರ ದುಃಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನಿರಂತರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಔಷಧಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಳು.  ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ . 
 
ಓ ಸಕ್ರನೇ, ಮನುಷ್ಯರು ನನ್ನನ್ನು ನೂರು ಕಣ್ಣುಗಳ (ದೇವತೆ) ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಸೂಸುವ ಮತ್ತು (ನನ್ನ ಸಾರ: ದ್ವಿಸ್ತೈಃ) ತುಂಬಿದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಜೀವ-ಪೋಷಕ ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆಗ, ವಾಸವಾ, ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಶಾಕಂಭರಿ (ಸಸ್ಯವರ್ಗದ ಶಾಕಾರ) ಎಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
— ಲಕ್ಷ್ಮಿ ತಂತ್ರ, ಅಧ್ಯಾಯ ೯

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದುವಿಕೆ 

 ಅನ್ನಪೂರ್ಣ

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
Articles having different image on Wikidata and Wikipedia
śākaṃbhari ( saṃskṛta : शाकम्भरी), śatākṣi èṃdū karèyuttārè. avaḻu mahādeviya avatāravèṃdu parigaṇisalpaṭṭiddāḻè mattu hiṃdū dharmadalli lakṣmi mattu durgā ibbaròṃdigè gurutisikòṃḍiddāḻè.  duṣṭa asura durgamāsuranu ṛṣigaḻu vedagaḻannu marètu bhūmiyannu poṣaṇèyiṃda vaṃcitagòḻisida naṃtara, deviyu mānavarigè mattu devatègaḻigè avara śaktiyannu punaḥsthāpisalu sākaṣṭu haṇṇugaḻu mattu tarakārigaḻannu arpisavallikāṇisikòṃḍidāḻè.

vyutpatti 
śākaṃbhari èṃba padada artha 'tarakārigaḻannu hòruvavaḻu'. ī padavu èraḍu padagaḻiṃda huṭṭikòṃḍidè (saṃskṛta: शाक) idarartha 'tarakāri/sasyāhāri āhāra' mattu bharī (saṃskṛta: भरी) idarartha 'dhāri/dhāraka/dharisuvavaru', idu aṃtimavāgi bhṛ (saṃskṛta:भृ) aṃdarè 'hòralu/dharisalu/poṣisalu'.

daṃtakathè 

asura durgamāsuranu bhūmiyannu bara mattu kòratèyalli muḻugisalu prayatnisida hāgū bhūmiya melè òṃdu śatamānada duḥkhavannu anubhavisida naṃtara, asuranu vedagaḻannu marètubiḍuvaṃtè māḍi ṛṣigaḻu aṃtimavāgi lakṣmi deviyannu nènapisikòḻuttārè. āga avaḻu kattalèyalli lokagaḻa melè kāṇisikòṃḍaḻu- nīli rūpavannu hòṃdi, ṛṣigaḻa melè tanna nūru kaṇṇugaḻannu hākidaḻu. ṛṣigaḻu īśvari stotragaḻannu stutisidāga, nālku kaigaḻa deviyu kamala, bāṇagaḻu, dòḍḍa billu mattu tarakārigaḻu, haṇṇugaḻu, hūvu mattu berugaḻannu hòṃdiruvaṃtè kāṇisikòṃḍaḻu. devi bhāgavata purāṇada prakāra, janara duḥkhavannu noḍi, avaḻu tanna kaṇṇugaḻiṃda niraṃtara kaṇṇīrannu surisuttāḻè. ā kaṇṇīrannu nadigaḻalli hariyuttāḻè mattu auṣadhagaḻannu arpisidaḻu.  lakṣmiyu tanna kāryavannu iṃdranòṃdigè lakṣmī taṃtradalli haṃcikòḻḻuttāḻè . 
 
o sakrane, manuṣyaru nannannu nūru kaṇṇugaḻa (devatè) èṃdu kòṃḍāḍuttārè mattu nānu iḍī jagattannu nanna svaṃta dehadiṃda hòrasūsuva mattu (nanna sāra: dvistaiḥ) tuṃbida adbhutavāda jīva-poṣaka sasyagaḻiṃda poṣisuttenè. āga, vāsavā, devatègaḻu nannannu śākaṃbhari (sasyavargada śākāra) èṃdu pūjisuttārè.
— lakṣmi taṃtra, adhyāya 9

hèccina oduvikè 

 annapūrṇa

ullekhagaḻu
ಶಾಕಂಭರಿ