ದಂತಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಸರ್ಪ ಸತ್ರ ಅಥವಾ ನಾಗಬಲಿಯು ಕುರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಜನಮೇಜಯ ತನ್ನ ತಂದೆ ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಮರಣದ ನಂತರ ಹಸ್ತಿನಾಪುರದ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಏರಿದ ಯಜ್ಞವಾಗಿದೆ. ಮಹಾಭಾರತದ ಖ್ಯಾತಿಯ ಅರ್ಜುನನ ಮೊಮ್ಮಗ ಮತ್ತು ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮಗ ಪಾಂಡುವಿನ ಏಕೈಕ ವಂಶಸ್ಥನಾದ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಹಾವು ಕಡಿತದಿಂದ ಸತ್ತನೆಂದು ದಂತಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅವನು ಸಾಯುವಂತೆ ಋಷಿಯಿಂದ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಸರ್ಪ-ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ತಕ್ಷಕನು ಪೂರೈಸಿದನು. ಈ ಕೃತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಜನಮೇಜಯನು ಸರ್ಪಗಳ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವರು ಮಹಾನ್ ಸರ್ಪ ಸತ್ರವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಾಶವನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು - ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಂತ ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಯಜ್ಞ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಯದ ಹುಡುಗ ಆಸ್ತಿಕ ಎಂಬ ವಿದ್ವಾಂಸ ಋಷಿ ಬಂದು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆಸ್ತಿಕನ ತಾಯಿ ಮಾನಸ ನಾಗ, ತಂದೆ ಜರತ್ಕಾರು ಸಾಧು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ . ಜನಮೇಜಯನು ಆಸ್ತಿಕನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತಕ್ಷಕನನ್ನು ಬಿಡಬೇಕಾಯಿತು. ಅವರು ಹಾವುಗಳ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಕುರುಗಳು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹಿನ್ನೆಲೆ 
ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಸರ್ಪ ತ್ಯಾಗ ಅಥವಾ ಸರ್ಪ ಸತ್ರದ ಈ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಕ್ರಿಯೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯು ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಅಜ್ಜ ಮತ್ತು ಜನಮೇಜಯನ ಮುತ್ತಜ್ಜನಾದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ . ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಖಾಂಡವ ವನಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ನಾಗನಾಯಕ ತಕ್ಷಕನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಇತರ ಹಾವುಗಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣನಾದನು.  

ಮಹಾಭಾರತದ ದಂತಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಹಾವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿ ಮತ್ತು ಸವತಿ ವಿನತಾ ವಿರುದ್ಧ ಪಂತವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಬಿಳಿ ಕುದುರೆ ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸ್‌ನ ಬಾಲವನ್ನು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮೋಸ ಮಾಡುವ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ ಅವರ ತಾಯಿ ಕದ್ರು ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದರು . ನಂತರ ವಾಸುಕಿಯ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಪುತ್ರರು ಜನಾಂಗವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಮೇಜಯನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬಹುದಾದ ಸರ್ಪ ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ಸರ್ಪ ಸತ್ರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಮಾರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿದರು.  ತಾಯಿಯ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಕದ್ರುವಿನ ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಕನೂ ಒಬ್ಬ. ಆತನನ್ನು ತಾಯಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನದೇ ಆದ ಹಾವುಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಹೊರಟನು. 

ಕದ್ರುವಿನ ಮಗನಾದ ಏಳಪಾತ್ರನು ಹಾವುಗಳ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಾಸುಕಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಯಜ್ಞವು ಜನಮೇಜಯನಿಂದ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆ ಯಜ್ಞವು ದುಷ್ಟ ಹಾವುಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಕಚ್ಚುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಜನರಿಗೆ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಉದಾತ್ತ ಹಾವುಗಳು ಜರತ್ಕಾರು ಋಷಿಯ ಮಗ ಆಸ್ತಿಕನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಸರ್ಪ ಸತ್ರ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಕದ್ರು ತನ್ನ ಪುತ್ರರು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸದಿರಲು ಇದೇ ಕಾರಣವೆಂದು ಅವರು ನಾಗರಾಜ ವಾಸುಕಿ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.  ವಾಸುಕಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಾವುಗಳು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜರತ್ಕಾರು ಋಷಿಯ ಚಲನವಲನಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದವು. ತನಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಲು ವಧುವನ್ನು ಬಯಸುವ ಸಂತನ ಯಾವುದೇ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಸರ್ಪ ಸತ್ರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಬ್ರಹ್ಮನು ಇಚ್ಛಿಸಿದನೆಂದು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಉದಾತ್ತ ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸನಾದ  ಜರತ್ಕಾರು ವಾಸುಕಿಯ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಆಸ್ತಿಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ  ಮಗನು ಜನಿಸಿದನು.   

ಋಷಿ ಜರಕರು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕುರು ವಂಶದ ರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಸಂತನು ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಪರೀಕ್ಷಿತ ಅವನಿಗೆ ನೀರು ಕೇಳಿದನು ಆದರೆ ಅವನು ಆಳವಾದ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ ಋಷಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ರಾಜನು ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದು ಕೋಲಿನಿಂದ ಹಾವನ್ನು ಕೊಂದು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಸತ್ತ ಹಾವನ್ನು ಋಷಿಯ ಕೊರಳಿಗೆ ಹಾಕಿದನು. ಋಷಿ ಯಾವುದೇ ಭಾವನೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನು ರಾಜನನ್ನು ಶಪಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಋಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ತನ್ನ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಆಗ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಹಾವನ್ನು ನೋಡಿದ ಋಷಿಯ ಮಗ ಶೃಂಗಿನ್ ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿಚಲಿತನಾದನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಕ್ರಿಸಾ ವಿರುದ್ಧ ಆಕ್ರೋಶಗೊಂಡನು. 

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮಗ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಈ ಕೃತ್ಯ ಎಸಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕ್ರಿಸಾ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶೃಂಗಿನ್ ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾದ ತಕ್ಷಕನಿಂದ ಹಾವಿನ ಕಡಿತದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಶಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅವನು ಪರೀಕ್ಷಿತನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಶಾಪವನ್ನು ತನ್ನ ತಪಸ್ವಿ ತಂದೆಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಸಾಮಿಕ ಎಂಬ ಋಷಿಯು ಶಾಪದಿಂದ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮಗನಾದ ಶೃಂಗಿನ್‌ಗೆ, ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಕನಾದ ಉದಾತ್ತ ರಾಜನನ್ನು ಶಪಿಸುವುದು ಅನುಚಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾಜನು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅವನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಉದ್ವೇಗದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದನು. . ಆದರೆ ಅವನ ಮಗ ಅವನ ಶಾಪದಿಂದ ನಿಂತನು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಮಿಕ ಋಷಿಯು ತನ್ನ ಮಗನ ಶಾಪವನ್ನು ರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಗೌರ್ಮುಖನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆದರೂ ಅವನು ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದನು. ಒಬ್ಬ ಉದಾತ್ತ ಋಷಿಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನೋಯಿಸಿದ ತನ್ನ ಕೃತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟನು ಆದರೆ ಹಾವು ಕಡಿತದಿಂದ ಅವನ ಮರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲು ವಿಚಲಿತನಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ರಾಜನು ಯಾವುದೇ ಹಾವಿನ ಕಡಿತದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಲ್ಲಾ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ತನ್ನನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿಕೊಂಡನು. ಏಳನೆಯ ದಿನ, ಸರ್ಪಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ತಕ್ಷಕನು ಪರೀಕ್ಷಿತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಹಸ್ತಿನಾಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನಿಗೆ ಶಾಪದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿದ್ವಾಂಸ ಕಶ್ಯಪ ಋಷಿಯೂ ಹಾವು ಕಡಿತದ ರಾಜನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದನು. ತಕ್ಷಕನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು ಮತ್ತು ರಾಜನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯಾವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ದೇಹವು ಅವನನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.  ನಂತರ ಅವನು ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿ ಆಲದ ಮರವನ್ನು ತನ್ನ ವಿಷದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಲು ಋಷಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಕಶ್ಯಪನು ಮರವನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿದನು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಕನು ಕಶ್ಯಪನು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರ ಉಡುಗೊರೆಗಳಿಂದ ಆಮಿಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದೆಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಕಶ್ಯಪನು ತನ್ನ ಆಳವಾದ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯು ಕೊನೆಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಮುಂದೆ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸಿದನು. ನಂತರ ತಕ್ಷಕನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.  ಆಗ ತಕ್ಷಕನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದನು ಮತ್ತು ರಾಜನು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅರಿತು, ರಾಜನನ್ನು ಮೋಸದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ರಾಜನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ಹಣ್ಣುಗಳು, ಕುಶ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಒಂದು ತಟ್ಟೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಯಭಾರಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು, ಅದನ್ನು ರಾಜನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಸಾಯಂಕಾಲದ ಸೂರ್ಯ ಏಳನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಸಾವಿನ ಘಳಿಗೆಯು ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿನ್ನಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕೀಟವನ್ನು ಕಂಡು ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು ಅದು ತಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದರೆ ಹಾವು ಕಚ್ಚಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕೀಟದ ವೇಷದಲ್ಲಿದ್ದ ತಕ್ಷಕನು ಆಗ ತನ್ನ ನಿಜರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ರಾಜನನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಕೊಂದನು. 

ರಾಜನ ಮಗ ಅಪ್ರಾಪ್ತನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ರಾಜನ ಕೊನೆಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪುರೋಹಿತನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಮಗನನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು "ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳ ಸಂಹಾರಕ" ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವ ಜನಮೇಜಯ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಜನಮೇಜಯನು ತನ್ನ ಮುತ್ತಜ್ಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಕುರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದನು. ಅವನು ರಾಜನಂತೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ ಮತ್ತು ವೀರೋಚಿತವಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದನು. ಅವರು ವಾರಣಾಸಿ (ಕಾಶಿ) ರಾಜನ ಮಗಳು ವಪುಷ್ಟಮಾಳನ್ನು ವಿವಾಹವಾದರು. 

ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜರತ್ಕಾರು ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾನೆಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ಜರತ್ಕಾರು ತಮ್ಮ ಏಕೈಕ ವಂಶಸ್ಥರು ಜರತ್ಕಾರು ಮತ್ತು ಅವರು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದರೆ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಈಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.  ಜರತ್ಕಾರು ತಮ್ಮ ಗುರುತನ್ನು ಮಾನೆಗಳಿಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುವಂತೆ ವಿನಂತಿಸಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು. ಅವರು ಅವರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ನಂತರ ವಧುವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದರು. ಅವರು ಅರಣ್ಯ ಜಾಗವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಯಾರೂ, ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ತಾನು ಮದುವೆಯಾಗಬಹುದಾದ ತಂದೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು. ಜರತ್ಕಾರು ಇಂತಹ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ವಾಸುಕಿಗೆ ಜರತ್ಕಾರುವಿನ ಮನವಿಯ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆಯಿತು. ನಂತರ ವಾಸುಕಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಮಾನಸ ಎಂಬ ತನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು (ಕೆಲವು ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಜರತ್ಕಾರು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ)  ಜರತ್ಕಾರುಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಲು ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ವಾಸುಕಿಯು ತನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಲು ಮಾತ್ರ ಬೆಳೆಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಋಷಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜರತ್ಕಾರು ವಾಸುಕಿಯ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ವಾಸುಕಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ತೆರಳಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಸೂಕ್ತ ವಸತಿ ಒದಗಿಸಿದರು. ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ತನಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ ಅಥವಾ ಅವನ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸುವ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವಳು ಅವನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಿನ, ಅವನು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದನು. ಅವನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವಳು ಅವನ ಸಂಜೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸೂರ್ಯನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಜರತ್ಕಾರು ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ತನ್ನ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವನ ಕೋಪವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಅವಳ ಪತಿಗೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದನು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲವು ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನ ಸಂಜೆಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದನು. . ಋಷಿಯು ಎದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಎಬ್ಬಿಸದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ತನ್ನ ತಾಯಿ ಕದ್ರುವಿನ ಶಾಪವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಂದ ತನಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ತನಗೆ ಮಗುವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಋಷಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ನಂತರ ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಗರ್ಭಧರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟುವ ಮಗನು 'ಅತ್ಯಂತ ಸದ್ಗುಣಶಾಲಿ ಮತ್ತು ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಶಾಖೆಗಳ ಮಾಸ್ಟರ್' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೋದನು. 

ತನ್ನ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಅವನ ಸಹೋದರಿಯಿಂದ ತಿಳಿದ ವಾಸುಕಿ, ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಹೋಗಿ ಅವನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಆಮಂತ್ರಣ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ಜನನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವುದು ಉತ್ತಮ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅವಳ ಸಹೋದರ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಾವಿನ ಸಂಬಂಧಿಗಳ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಗ ಜನಿಸಿದನು, ಅವರಿಗೆ ಅವರು ಆಸ್ತಿಕ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದರು, ಅಂದರೆ "ಯಾರು" ಎಂದು ಅವರ ತಂದೆ ಜರತ್ಕರು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ "ಇರುತ್ತಾನೆ" ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದರು. ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಆಸ್ತಿಕಾ ಆಕಾಶದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ವಾಸುಕಿಯವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರು. ಅವರು ವೈದಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣರಾದರು ಮತ್ತು ಋಷಿ ಚ್ಯವನ, ಮಗ ಮಹರ್ಷಿ ಭೃಗು ಅವರಿಂದ ಕಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಯಾವುದೇ ಭೋಗಗಳಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕಠಿಣರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸಂತರಾಗಿದ್ದರು.

ನಾಗಬಲಿ 

ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಜನಮೇಜಯನು ತನ್ನ ತಂದೆ ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ಅವನ ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದಿಂದ ವಿವರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು.  ತಕ್ಷಕನಿಂದ ವಂಚನೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಜನಮೇಜಯನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಪುರೋಹಿತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಉತ್ತಂಕನು ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಸಾವಿನ ವಿವರವಾದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಾಗಬಲಿಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ಮೂಲಕ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜನಮೇಜಯನನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು.  ಈ ವಿವರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಜನಮಜಯನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿಚಲಿತನಾದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾವಿಗೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು.  ನಂತರ ಜನಮೇಜಯನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದ ತನ್ನ ಶತ್ರು ತಕ್ಷಕನನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಇಡೀ ನಾಗರ ಜನಾಂಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾಗಬಲಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅಂತಹ ತ್ಯಾಗದ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಾಣ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ ಎಂದು ಋತ್ವಿಕರು ಹೇಳಿದರು.

ನಂತರ ನಾಗಬಲಿ ನಡೆಸಲು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆದಿದ್ದು, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ವಿದ್ವಾಂಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ವೈದಿಕ ಆಜ್ಞೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ವೇದಿಕೆಯ ಬಿಲ್ಡರ್, ಸೂತರಿಂದ ಒಂದು ಗೊಂದಲದ ಮಾತು ಇತ್ತು, ಅವರು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಜಾಗ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗವು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಈ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಿಂದ ವಿಚಲಿತನಾದ ಜನಮಜೆಯು, ಪವಿತ್ರ ವೇದಿಕೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಬಿಗಿ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಹೊರಗಿನವರು ಯಜ್ಞದ ಆವರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು. 

ಬೆಂಕಿಗೆ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸುರಿಯುವ ಮೂಲಕ ನಾಗಬಲಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಜನಮೇಜಯನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಋತ್ವಿಕರು, ಮಹಾನ್ ಸಂತರು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರು ಸೂಕ್ತ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲಾ ಗಾತ್ರದ ಮತ್ತು ಆಕಾರದ ಹಾವುಗಳು ಅಗ್ನಿ (ಬೆಂಕಿ) ಗೆ ಬೀಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು.  ಯಜ್ಞದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಹಾವು ತಕ್ಷಕನು ಹೆದರಿ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ ಇಂದ್ರನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನು ಮತ್ತು ಭಯಪಡಬೇಡ ಎಂದು ತಕ್ಷಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹಾವುಗಳ ರಾಜ ವಾಸುಕಿ ತನ್ನ ಹಾವುಗಳ ಕುಟುಂಬವು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ವಿಚಲಿತನಾದನು, ಕೆಲವು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಸ್ವತಃ ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಡಬಹುದೆಂಬ ಭಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ನಂತರ ಅವನು ತ್ಯಾಗವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಜನಿಸಿದ ತನ್ನ ಮಗ ಆಸ್ತಿಕನ ಸಹಾಯವನ್ನು ಕೋರಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ ಜರತ್ಕಾರುಗೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. 

ಆಸ್ತಿಕನು ಈ ವಿಷಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನ ತಾಯಿಯು ಕದ್ರುವಿನ ಶಾಪದ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಜರತ್ಕಾರು ಜೊತೆಗಿನ ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನು ಕದ್ರುವಿನ ಶಾಪವನ್ನು ವಿಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾವುಗಳ ಓಟವನ್ನು ಉಳಿಸುವಂತೆ ವಾಸುಕಿ ತನ್ನ ಸೋದರಳಿಯನಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು. ಆಗ ಆಸ್ತಿಕನು ನಾಗಬಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯಜ್ಞ ನಡೆಯುವ ಸ್ಥಳದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ರಾಜ ಜನಮೇಜಯ, ಋತ್ವಿಕರು ಮತ್ತು ಸದಾಸ್ಯರು ಮಹಾ ನಾಗಬಲಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದ ಯಜ್ಞದ ಆವರಣವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ದ್ವಾರಪಾಲಕರನ್ನು ಮನವೊಲಿಸಿದರು. 

ಯಜ್ಞ ವೇದಿಕೆಯ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಆಸ್ತಿಕನು ಜನಮೇಜಯನಿಗೆ ವಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ವೈಭವಯುತವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಿದನು. ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಋತ್ವಿಕ್ ಮತ್ತು ಸದಾಸ್ಯರನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು.  ತರುಣ ಆಸ್ತಿಕನು ತನ್ನ ಪಾಂಡಿತ್ಯಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನೆರೆದಿದ್ದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಋತ್ವಿಕ್‌ಗಳನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಜನಮೇಜಯನು ಆಸ್ತಿಕನನ್ನು ತಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಗೌರವಿಸುವ ವರವನ್ನು ಕೇಳುವಂತೆ ಕೇಳಿದನು. ಸದಾಸ್ಯರು ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನನ್ನು ರಾಜನಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದರು; ಆದರೆ ತಕ್ಷಕ, ರಾಜನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಳೆದ ನಂತರವೇ ವರವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ತಕ್ಷಕನನ್ನು ಬೆಂಕಿಯತ್ತ ಸೆಳೆಯಲು ಋತ್ವಿಕ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಪಠಣ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ತಕ್ಷಕನಿಗೆ ಇಂದ್ರನಿಂದ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬೆಂಕಿಯತ್ತ ಸೆಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಋತ್ವಿಕರು ಜನಮಜೆಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಇದನ್ನು ಆಸ್ತಿಕಾ ಕೂಡ ಖಚಿತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜನಮೇಜಯನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ತಕ್ಷಕನೊಂದಿಗೆ ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಹೋತ್ರಿಗಳು (ಪಾದ್ರಿಗಳು) ತಮ್ಮ ಸ್ತೋತ್ರ ಪಠಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಮೋಚನೆಗಳನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದರು. ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬೆಂಕಿಯ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆಯಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಕನು ಇಂದ್ರನ ಮೇಲಿನ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು. ಅಗ್ನಿಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಇಂದ್ರನು ಭಯಗೊಂಡು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಕನನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಕಿಯ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದನು. 

ಇನ್ನೊಂದು ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರ ಮಾತ್ರ ಅವರ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೋಪಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಕನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸದಿದ್ದರೆ ಯಜ್ಞದ ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಳೆಯಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಗುಡುಗು ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ಅವನು ಸಿಡಿಲು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಂದ್ರನ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿದ್ದ ತಕ್ಷಕನು ಬಯಲಾದನು. ಪ್ರಾಣಭಯದಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಯಜ್ಞದ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು.  ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಹೋತ್ರಿಗಳು ತಕ್ಷಕನು ಬೆಂಕಿಯ ಮೇಲೆ ನೇತಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವರು ಆಸ್ತಿಕನಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ ವರವನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಜನಮೇಜಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಜನಮೇಜಯನಿಂದ ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಸ್ತಿಕನು ಅಗ್ನಿಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಯಾವುದೇ ಹಾವುಗಳು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಬಾರದು ಎಂದು ರಾಜನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡನು. ಜನಮೇಜಯನು ಆಸ್ತಿಕನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ ಆದರೆ ಅವನು ಅಗ್ನಿಯಜ್ಞವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅನುಮತಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಿದನು. ಆಸ್ತಿಕನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನೆರೆದಿದ್ದ ಸದಾಸ್ಯರು ಆಸ್ತಿಕ ವರವನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಜನಮೇಜಯನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.  ಯಜ್ಞವು ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಹಾವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಆಯಿತು. ಅವು ಎಲ್ಲಾ ಆಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಗಾತ್ರಗಳು, ಅನೇಕ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಸೇರಿವೆ. ತಕ್ಷಕನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಬೆಂಕಿಗೆ ಆಹುತಿಯಾದರು. 

ಅಗ್ನಿಯಜ್ಞವು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ತಕ್ಷಕನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ "'ಇರು,' 'ಇರು,' 'ಇರು' ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯು ಹೋತ್ರಿಗಳು ಹೇಳುವ ಮಂತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಕೇಳಿತು. ಆಗ ಸದಸ್ಯರು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಜನಮೇಜಯನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಜನಮೇಜಯನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಒಪ್ಪಿದನು. ಹೀಗೆ ತಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಸರ್ಪ ಜನಾಂಗದ ಜೀವ ಉಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿಕ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ. ಜನಮೇಜಯನು ಆಸ್ತಿಕನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು, ಮತ್ತು ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಶುಭ ಹಾರೈಸಿದನು. ಆಸ್ತಿಕನಿಗೆ ಸದಸ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಮುಂದೆ ತಾನು ನಡೆಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಮಹಾ ಕುದುರೆಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದನು. 

ಹೀಗೆ ಜನಮೇಜಯನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ನಾಗರ ಜನಾಂಗದ  "ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಹಾರ"ವು ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳ  ನಡುವೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಆಸ್ತಿಕನ ಸಮಯೋಚಿತ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.  ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಾವುಗಳು ಸಂತೋಷದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಆಸ್ತಿಕನಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದವು: "ಓ ಕಲಿತವನೇ, ನಾವು ನಿನಗೆ ಏನು ಒಳ್ಳೆಯದು ಮಾಡೋಣ? ನಿನ್ನಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿದ ನಾವು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಓ ಮಗುವೇ, ನಿನಗಾಗಿ ನಾವೇನು ಸಾಧಿಸಲಿ!" ಹಗಲು ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಸ್ತಿಕ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಆಸ್ತಿಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಯಾರಾದರೂ ಹಾವಿನ ಕಡಿತದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿನಾಯಿತಿ ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಹಾವು ಈ ಆದೇಶವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದರೆ "ಅವನು ಹುಡ್ ಸಿಂಸಾ ಮರದ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ನೂರು ಪಟ್ಟು ವಿಭಜಿಸಲಾಗಿದೆ". ನಾಗಬಲಿ ಫಲದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಜನಮೇಜಯನು ಋತ್ವಿಕರು, ಸದಾಸ್ಯರು, ಯಜ್ಞದ ನಿಲುಗಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದ ಸೂತ ಲೋಹಿತಾಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪುರಸ್ಕರಿಸಿದನು. 

ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಹಾಭಾರತದ ಲೇಖಕರಾದ ವೇದವ್ಯಾಸರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವೈಶಂಪಾಯನನು ಮಹಾಭಾರತದ ಮಹಾಕಾವ್ಯವನ್ನು ಜನಮೇಜಯನಿಗೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೂಡ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು.

ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ 

 ಗ್ಲಿಂಪ್ಸಸ್ ಅನಿಮೇಷನ್ಸ್ (ಕ್ರೇಜನ್ಸ್ ಕ್ರಿಯೇಟಿವ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋಸ್‌ನ ಘಟಕ) ಘಟನೆಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ೭೦ ನಿಮಿಷಗಳ ದೀರ್ಘ ಅನಿಮೇಟೆಡ್ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿದೆ.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

ಮೂಲಗಳು 

 
 
 
 

ವಿಕಿ ಇ-ಲರ್ನಿಂಗ್‍ನಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಲೇಖನ
daṃtakathèya prakāra, sarpa satra athavā nāgabaliyu kuru sāmrājyada cakravarti janamejaya tanna taṃdè parīkṣitana maraṇada naṃtara hastināpurada siṃhāsanakkè erida yajñavāgidè. mahābhāratada khyātiya arjunana mòmmaga mattu abhimanyuvina maga pāṃḍuvina ekaika vaṃśasthanāda parīkṣitanu hāvu kaḍitadiṃda sattanèṃdu daṃtakathè heḻuttadè. avanu sāyuvaṃtè ṛṣiyiṃda śāpagrastanāgiddanu. ā śāpavannu sarpa-mukhyastha takṣakanu pūraisidanu. ī kṛtyakkāgi janamejayanu sarpagaḻa viruddha tīvra dveṣavannu hòṃdiddanu, āddariṃda avugaḻannu saṃpūrṇavāgi nāśamāḍalu nirdharisidanu. avaru mahān sarpa satravannu māḍuva mūlaka nāśavannu māḍalu prayatnisidaru - èllā jīvaṃta sarpagaḻannu nāśamāḍuva yajña. ā samayadalli, prāyada huḍuga āstika èṃba vidvāṃsa ṛṣi baṃdu yajñavannu nillisalu madhyapraveśisidanu. āstikana tāyi mānasa nāga, taṃdè jaratkāru sādhu brāhmaṇa . janamejayanu āstikana mātugaḻannu keḻi takṣakanannu biḍabekāyitu. avaru hāvugaḻa hatyākāṃḍavannu nillisidaru mattu avaròṃdigina èllā dveṣavannu kònègòḻisidaru. aṃdiniṃda hāvugaḻu mattu kurugaḻu śāṃtiyiṃda vāsisuttiddaru.

hinnèlè 
sarpagaḻannu kòlluva sarpa tyāga athavā sarpa satrada ī pratīkārada kriyèya āraṃbhika hinnèlèyu parīkṣitana ajja mattu janamejayana muttajjanāda arjunanigè gurutisalpaṭṭidè . iṃdraprasthadalli pāṃḍavara rājyavannu sthāpisalu khāṃḍava vanagaḻigè bèṃki hacci nāganāyaka takṣakana hèṃḍati mattu lakṣāṃtara itara hāvugaḻa sāvigè kāraṇanādanu.  

mahābhāratada daṃtakathèya prakāra, hāvugaḻu tamma sahodari mattu savati vinatā viruddha paṃtavannu gèllalu biḻi kudurè uccaiḥśravas‌na bālavannu kappu baṇṇakkè tirugisuva mūlaka mosa māḍuva korikèyannu pālisalu nirākarisidāga avara tāyi kadru śāpavannu nīḍidaru . naṃtara vāsukiya netṛtvadalli avaḻa putraru janāṃgavannu kòllalu janamejayaniṃda prāraṃbhisabahudāda sarpa yajña athavā sarpa satra yajñavannu nillisuva mārgada baggè carcè naḍèsidaru.  tāyiya korikèyannu virodhisidavaralli kadruvina putraralli takṣakanū òbba. ātanannu tāyi manèyiṃda hòrahākiddaru. naṃtara avanu tannade āda hāvugaḻa guṃpannu rūpisalu hòraṭanu. 

kadruvina maganāda eḻapātranu hāvugaḻa carcègaḻannu mattu vāsukiya mātugaḻannu keḻuttiddanu. yajñavu janamejayaniṃda naḍèyuvudannu taḍèyalu yāriṃdalū sādhyavilla, ā yajñavu duṣṭa hāvugaḻannu tòḍèduhākalu devatègaḻiṃda nirdharisalāgittu. ekèṃdarè saṃkhyèyalli avara aniyaṃtrita kaccuvikè mattu janarannu kòlluvudu janarigè duḥkhakkè kāraṇavāgidè. ādarè udātta hāvugaḻu jaratkāru ṛṣiya maga āstikana madhyasthikèyiṃda rakṣisalpaṭṭavu. sarpa satra yajñadalli kadru tanna putraru nāśavāguvaṃtè śāpa nīḍidāga devatègaḻu aḍḍipaḍisadiralu ide kāraṇavèṃdu avaru nāgarāja vāsuki mattu itararigè heḻidaru.  vāsuki mattu itara hāvugaḻu, kāḍinalli alèdāḍuttidda jaratkāru ṛṣiya calanavalanagaḻannu sūkṣmavāgi gamanisidavu. tanagè maduvèyāgalu vadhuvannu bayasuva saṃtana yāvude heḻikèyannu gamanisalu avarigè salahè nīḍalāyitu. sarpa satra yajñavannu nillisalu brahmanu icchisidanèṃdu adakkāgi udātta mattu vidvāṃsanāda  jaratkāru vāsukiya sahodariyannu maduvèyāgalu icchisidanu mattu avarigè āstika èṃdu karèyalpaḍuva  maganu janisidanu.   

ṛṣi jarakaru tanna tapassina tapassinalli niratanāgiddāga, kāḍinalli beṭèyāḍuttidda kuru vaṃśada rāja parīkṣitanu bāyārikèyiṃda baḻaluttiddanu mattu òbba saṃtanu tīvra tapassigè kuḻitiddanu. parīkṣita avanigè nīru keḻidanu ādarè avanu āḻavāda dhyānadalliddudariṃda ṛṣi pratikriyisalilla. ādarè rājanu siṭṭigèddu koliniṃda hāvannu kòṃdu siṭṭiniṃda satta hāvannu ṛṣiya kòraḻigè hākidanu. ṛṣi yāvude bhāvanèyannu torisalilla mattu avanu rājanannu śapisalilla. ā sthitiyallidda ṛṣiyannu noḍida parīkṣitanu tanna kṛtyakkè paścāttāpapaṭṭu tanna rājyakkè hiṃdirugidanu. āga tanna taṃdèya kuttigèyalli satta hāvannu noḍida ṛṣiya maga śṛṃgin tīvravāgi vicalitanādanu mattu adannu tamāṣèyāgi tègèdukòṃḍiddakkāgi tanna sahodyogi krisā viruddha ākrośagòṃḍanu. 

kāḍinalli beṭèyāḍalu hòraṭidda abhimanyuvina maga parīkṣit ī kṛtya èsagiddānè èṃdu krisā tanna snehitanigè tiḻisiddānè. idannu keḻida śṛṃgin eḻu rātrigaḻalli sarpagaḻa mukhyasthanāda takṣakaniṃda hāvina kaḍitadiṃda parīkṣitanu sāyuttānè èṃdu śapisidanu. naṃtara avanu parīkṣitanigè nīḍida śāpavannu tanna tapasvi taṃdègè tiḻisidanu. sāmika èṃba ṛṣiyu śāpadiṃda asamādhānagòṃḍanu mattu tanna maganāda śṛṃgin‌gè, èllara rakṣakanāda udātta rājanannu śapisuvudu anucitavāgidè èṃdu heḻidanu, viśeṣavāgi rājanu bāyārikèyiṃda mattu avaniṃda nīrannu huḍukuttiddāga udvegadiṃda vartisidanu. . ādarè avana maga avana śāpadiṃda niṃtanu. ādāgyū, samika ṛṣiyu tanna magana śāpavannu rāja parīkṣitanigè tiḻisalu tanna śiṣyaralli òbbanāda gaurmukhanannu kaḻuhisidanu. ādarū avanu adannu virodhisidanu. òbba udātta ṛṣiya bhāvanègaḻannu noyisida tanna kṛtyakkāgi parīkṣit paścāttāpapaṭṭanu ādarè hāvu kaḍitadiṃda avana maraṇada baggè keḻalu vicalitanāgalilla. naṃtara rājanu yāvude hāvina kaḍitadiṃda tannannu rakṣisikòḻḻalu èllā rakṣaṇātmaka kramagaḻannu kaigòṃḍanu mattu tanna maṃtrigaḻòṃdigè samālocisi tannannu surakṣitavāgi baṃdhisikòṃḍanu. eḻanèya dina, sarpagaḻa mukhyastha takṣakanu parīkṣitanannu kòllalu hastināpurada kaḍègè hoguttiddāga, rājanigè śāpada kathèyannu keḻida vidvāṃsa kaśyapa ṛṣiyū hāvu kaḍitada rājanannu rakṣisalu hòraṭiddanu. takṣakanu dāriyalli avanannu bheṭiyādanu mattu rājanannu kòlluvudannu taḍèyalu yāvudū sādhyavilla mattu yāvude dehavu avanannu uḻisalu sādhyavilla èṃdu heḻidanu.  naṃtara avanu kaśyapanigè savālu hāki ālada maravannu tanna viṣadiṃda saṃpūrṇavāgi suṭṭu būdi māḍidanu mattu adannu punarujjīvanagòḻisalu ṛṣiyannu keḻidanu. kaśyapanu maravannu punarujjīvanagòḻisidanu mattu takṣakanu kaśyapanu cinna mattu itara uḍugòrègaḻiṃda āmiṣakkè òḻagāgabahudèṃdu aritukòṃḍanu. kaśyapanu tanna āḻavāda ālocanègaḻiṃda parīkṣitana jīvitāvadhiyu kònègòṃḍidè mattu avanu muṃdè badukuvudilla èṃdu grahisidanu. naṃtara takṣakanu arpisida uḍugòrègaḻannu svīkarisi hòraṭuhodanu.  āga takṣakanu brāhmaṇana veṣadalli hastināpurakkè hodanu mattu rājanu maṃtragaḻiṃda rakṣisalpaṭṭiddānè èṃdu aritu, rājanannu mosadiṃda samīpisalu nirdharisidanu. avanu rājanigè arpisalu haṇṇugaḻu, kuśa hullu mattu nīrannu òṃdu taṭṭèyòṃdigè rāyabhāriyannu kaḻuhisidanu, adannu rājanu svīkarisidanu. sāyaṃkālada sūrya eḻane dinadalli muḻugiddariṃda, rājanu tanna sāvina ghaḻigèyu sthagitagòṃḍidè èṃdu bhāvisi haṇṇannu tinnalu nirdharisidanu. avanu haṇṇinalli kīṭavannu kaṃḍu adannu èttikòṃḍu tanna kuttigèya melè iṭṭukòṃḍanu adu takṣakanāgiddarè hāvu kaccali èṃdu heḻidanu. adu nijavāgiyū kīṭada veṣadallidda takṣakanu āga tanna nijarūpadalli kāṇisikòṃḍu rājana kuttigègè suttikòṃḍu rājanannu kacci kòṃdanu. 

rājana maga aprāptanāgiddariṃda rājana kònèya vidhigaḻannu brāhmaṇa purohitanu naḍèsuttiddanu. aprāpta maganannu rājanāgi nemisalāyitu mattu "èlla śatrugaḻa saṃhāraka" èṃba arthavannu nīḍuva janamejaya èṃba hèsarannu nīḍalāyitu. janamejayanu tanna muttajja yudhiṣṭhirana kuru sāmrājyavannu āḻidanu. avanu rājanaṃtè buddhivaṃtanāgi mattu vīrocitavāgi rājyavannu āḻidanu. avaru vāraṇāsi (kāśi) rājana magaḻu vapuṣṭamāḻannu vivāhavādaru. 

ī avadhiyalli, kāḍinalli suttāḍuttidda jaratkāru tanna pūrvajaru mattu svargakkè hogalu mokṣakkāgi kāyuttiruva talèkèḻagāgi netāḍuttidda mānègaḻa guṃpannu bheṭiyādaru. jaratkāru tamma ekaika vaṃśastharu jaratkāru mattu avaru maduvèyāgi maganannu paḍèdarè mātra avaru īgiruva sthitiyiṃda muktarāguttārè mattu naṃtara svargakkè hoguttārè èṃdu tiḻisidaru.  jaratkāru tamma gurutannu mānègaḻigè bahiraṃgapaḍisidaru mattu avarigè sahāya māḍuva mārgavannu tiḻisuvaṃtè vinaṃtisidaru. naṃtara avaru avanannu maduvèyāgi maganannu paḍèyuvaṃtè heḻidaru. avaru avara salahèyaṃtè naḍèdukòḻḻuvudāgi bharavasè nīḍidaru mattu naṃtara vadhuvannu huḍukalu kāḍinalli tirugidaru. avaru araṇya jāgavannu uddeśisi, nirdiṣṭavāgi yārū, tanna magaḻannu tānu maduvèyāgabahudāda taṃdèyannu huḍukalu. jaratkāru iṃtaha mātannu keḻalu kāyuttidda vāsukigè jaratkāruvina manaviya māhiti dòrèyitu. naṃtara vāsuki muṃdè baṃdu mānasa èṃba tanna taṃgiyannu (kèlavu graṃthagaḻalli jaratkāru èṃba hèsariniṃdalū karèyuttārè)  jaratkārugè maduvèyāgalu arpisidanu. vāsukiyu tanna taṃgiyannu tannòṃdigè maduvèyāgalu mātra bèḻèsiddariṃda avaḻannu èllā kālakkū kāpāḍikòḻḻuvudāgi ṛṣigè bharavasè nīḍidaru. idannu keḻida jaratkāru vāsukiya sahodariyannu maduvèyāgalu òppikòṃḍaru mattu vāsukiya manèyalli vāsisalu tèraḻidaru, alli avaru tamma hèṃḍatiyòṃdigè vāsisalu sūkta vasati òdagisidaru. avanu tanna hèṃḍatiyiṃda tanagè novuṃṭumāḍuva athavā avana dainaṃdina kèlasagaḻannu asamādhānagòḻisuva yāvudannū māḍuvudilla mattu avaḻu avana ājñègaḻannu anusarisadiddarè avanu avaḻannu biṭṭubiḍuttānè èṃdu bharavasè nīḍidaru. òṃdu nirdiṣṭa dina, avanu sustāgiddāga, avanu tanna hèṃḍatiya maḍilalli malagidanu. avanu cènnāgi niddè māḍuttiddudariṃda avaḻu avana saṃjèya prārthanègè avanannu èbbisalilla. sūryanu avana hèṃḍati jaratkāru astamisuttiruvāga, tanna dhārmika vidhigaḻannu māḍuvudannu taḍèyuvudakkiṃta avana kopavannu āhvānisalu ādyatè nīḍuttānè, avaḻa patigè pisuguṭṭidanu mattu avanannu èbbisidanu mattu paścimadalli saṃdhyākālavu muḻuguttiddaṃtè tanna saṃjèya dhārmika vidhigaḻannu māḍalu heḻidanu. . ṛṣiyu èddanu mattu avanannu samayakkè èbbisadiddakkāgi bahaḻa kopagòṃḍanu mattu avanu tanna hèṃḍatiyannu biṭṭuhoguva samaya baṃdidè èṃdu heḻidanu. tanna tāyi kadruvina śāpavannu hogalāḍisalu ī uddeśakkāgi mātra tanna saṃbaṃdhikariṃda tanagè maduvè māḍiddariṃda tanagè maguvannu dayapālisuvaṃtè ṛṣiyalli beḍikòṃḍaḻu. naṃtara avanu avaḻannu garbhadharisidanu mattu huṭṭuva maganu 'atyaṃta sadguṇaśāli mattu vedagaḻu mattu avugaḻa śākhègaḻa māsṭar' èṃdu heḻidanu. naṃtara avanu avaḻannu biṭṭu araṇyakkè tapassu māḍalu hodanu. 

tanna patiyòṃdigè naḍèda ghaṭanèyannu avana sahodariyiṃda tiḻida vāsuki, tanna gaṃḍanannu hiṃbālisalu hogi avana kopakkè āmaṃtraṇa nīḍuvudakkiṃta tamma janāṃgakkè anukūlavāguva tanna maguvina jananakkāgi kāyuvudu uttama èṃdu avaḻigè heḻidaḻu. śīghradalle avaḻa sahodara mattu itara hāvina saṃbaṃdhigaḻa āraikèyalli avaḻigè òbba maga janisidanu, avarigè avaru āstika èṃdu hèsarisidaru, aṃdarè "yāru" èṃdu avara taṃdè jaratkaru tanna tāyiya garbhadalliddāga "iruttānè" èṃdu uccarisiddaru. cikka vayassiniṃdalū āstikā ākāśada lakṣaṇagaḻannu torisidaru. avaru tamma cikkappa vāsukiyavara manèyalli bèḻèdaru. avaru vaidika graṃthagaḻalli pravīṇarādaru mattu ṛṣi cyavana, maga maharṣi bhṛgu avariṃda kalisalpaṭṭaru. avaru yāvude bhogagaḻilladè tamma abhyāsagaḻalli kaṭhiṇarāgiddaru mattu saṃtarāgiddaru.

nāgabali 

cakravarti janamejayanu tanna taṃdè parīkṣitana sāvigè kāraṇagaḻannu tiḻiyalu bayasidāga, avana maṃtrimaṃḍaladiṃda vivaragaḻannu tiḻisalāyitu.  takṣakaniṃda vaṃcanègè òḻagāda janamejayana āsthānadallidda purohitaralli òbbanāda uttaṃkanu parīkṣitana sāvina vivaravāda vivaraṇèyannu nīḍuttānè mattu nāgabaliyannu naḍèsuva mūlaka seḍu tīrisikòḻḻalu janamejayanannu òttāyisidanu.  ī vivaragaḻannu tiḻida janamajayanu tīvravāgi vicalitanādanu mattu tanna taṃdèya sāvigè seḍu tīrisikòḻḻuvudāgi pratijñè māḍidanu.  naṃtara janamejayanu tanna taṃdèyannu kòṃda tanna śatru takṣakanannu mātravalladè iḍī nāgara janāṃgavannu nāśamāḍalu nāgabaliyannu māḍalu nirdharisidanu. aṃtaha tyāgada baggè purāṇa sāhityadalli ullekhavidè èṃdu ṛtvikaru heḻidaru.

naṃtara nāgabali naḍèsalu siddhatè naḍèdiddu, idakkāgi bhūmiyannu āykè māḍalāgidè. vidvāṃsa brāhmaṇaròṃdigè samālocisi vaidika ājñègaḻa prakāra sthaḻadalli viśeṣa vedikèyannu nirmisalāyitu. ādāgyū, vedikèya bilḍar, sūtariṃda òṃdu gòṃdalada mātu ittu, avaru āykè māḍida jāga sūktavalla mattu tyāgavu apūrṇavāgi biḍuttadè èṃdu heḻidaru. ī bhaviṣyavāṇiyiṃda vicalitanāda janamajèyu, pavitra vedikèya suttalū bigi bhadratèyannu erpaḍisidanu mattu yāvude hòraginavaru yajñada āvaraṇakkè praveśisadaṃtè kāvalugārarannu nemisidanu. 

bèṃkigè bèṇṇèyannu suriyuva mūlaka nāgabaliyannu prāraṃbhisuttiddaṃtè, janamejayana sammukhadalli, ṛtvikaru, mahān saṃtaru mattu purohitaru sūkta stotragaḻannu paṭhisuttā, èllā gātrada mattu ākārada hāvugaḻu agni (bèṃki) gè bīḻalu prāraṃbhisidavu.  yajñadiṃda kòllalpaḍalu uddeśisiruva mukhya hāvu takṣakanu hèdari tannannu rakṣisuva bharavasè nīḍida iṃdrana aḍiyalli āśraya paḍèdanu mattu bhayapaḍabeḍa èṃdu takṣakanigè heḻidanu. ādāgyū, hāvugaḻa rāja vāsuki tanna hāvugaḻa kuṭuṃbavu tīvravāgi kṣīṇisuttiruvudannu gamanisida bèḻavaṇigèyiṃda vicalitanādanu, kèlavu mātra uḻididè mattu avanu svataḥ bèṃkigè èḻèyalpaḍabahudèṃba bhayavannu hòṃdiddanu. naṃtara avanu tyāgavannu nillisalu sahāya māḍalu janisida tanna maga āstikana sahāyavannu kori tanna sahodari jaratkārugè manavi sallisidanu. 

āstikanu ī viṣayada hinnèlèyannu tiḻidukòḻḻalu bayasiddariṃda, avana tāyiyu kadruvina śāpada kāladiṃdalū jaratkāru jòtègina vivāha mattu avaḻigè huṭṭida maganu kadruvina śāpavannu vimuktagòḻisuttānè. hāvugaḻa oṭavannu uḻisuvaṃtè vāsuki tanna sodaraḻiyanigè manavi māḍidaru. āga āstikanu nāgabali nillisalu sahāya māḍuvudāgi bharavasè nīḍidanu mattu naṃtara agniyajña naḍèyuva sthaḻada kaḍègè hodanu. rāja janamejaya, ṛtvikaru mattu sadāsyaru mahā nāgabaliyalli niratarāgidda yajñada āvaraṇavannu praveśisalu dvārapālakarannu manavòlisidaru. 

yajña vedikèya sthaḻavannu praveśisida āstikanu janamejayanigè vaṃdanègaḻannu sallisidanu mattu avana sadguṇagaḻannu mattu sādhanègaḻannu vaibhavayutavāgi ślāghisidanu. yajñadalli tòḍagisikòṃḍidda ṛtvik mattu sadāsyarannu ślāghisidaru.  taruṇa āstikanu tanna pāṃḍityapūrṇa jñānadiṃda tannannu mattu nèrèdidda ṛṣigaḻannu mattu ṛtvik‌gaḻannu saṃbodhisida rītiyiṃda saṃtuṣṭanāda janamejayanu āstikanannu tānu brāhmaṇanāgiddariṃda khaṃḍitavāgiyū gauravisuva varavannu keḻuvaṃtè keḻidanu. sadāsyaru cikka huḍuganannu rājaniṃda gauravisabeku mattu varagaḻannu nīḍabekèṃdu śiphārasu māḍidaru; ādarè takṣaka, rājana śatruvannu bèṃkigè èḻèda naṃtarave varavannu nīḍabeku.

takṣakanannu bèṃkiyatta sèḻèyalu ṛtvik‌gaḻu tamma paṭhaṇa mattu agni arpaṇègaḻannu tīvragòḻisalu keḻikòṃḍaru. takṣakanigè iṃdraniṃda āśraya nīḍalāyitu mattu āddariṃda avanannu bèṃkiyatta sèḻèyalu sādhyavāgalilla èṃdu ṛtvikaru janamajèyarigè heḻidaru. idannu āstikā kūḍa khacitapaḍisiddārè. janamejayanu iṃdranannu takṣakanòṃdigè bèṃkigè èḻèdukòṃḍu hogabekèṃdu ādeśisidanu. mattu hotrigaḻu (pādrigaḻu) tamma stotra paṭhaṇagaḻannu mattu vimocanègaḻannu tīvragòḻisidaru. iṃdranannu bèṃkiya kaḍègè èḻèyalāyitu mattu takṣakanu iṃdrana melina vastradalli aḍagikòṃḍanu. agniyajñavannu noḍida takṣaṇa iṃdranu bhayagòṃḍu sthaḻadiṃda oḍihodanu mattu takṣakanannu gāḻiyalli biṭṭu bèṃkiya kaḍègè èḻèdanu. 

innòṃdu āvṛttiyalli, iṃdra mātra avara muṃdè kāṇisikòṃḍāga brāhmaṇaru kopagòṃḍaru mattu takṣakanannu òppisadiddarè yajñada bèṃkigè èḻèyalāguvudu èṃdu iṃdranigè bèdarikè hākidaru èṃdu heḻalāguttadè. ādarè iṃdranu tanna guḍugu astravannu brāhmaṇara melè èsèdanu. avanu siḍilu èḻèyuttiddaṃtè iṃdrana hiṃdè aḍagidda takṣakanu bayalādanu. prāṇabhayadiṃda iṃdranu yajñada sthaḻadiṃda oḍihodanu.  yajñavannu māḍuttiruva hotrigaḻu takṣakanu bèṃkiya melè netāḍuttiruvudannu kaṃḍāga avaru āstikanigè vāgdāna māḍida varavannu nīḍuvaṃtè janamejayanigè heḻidaru. āga janamejayaniṃda òttāyisalpaṭṭa āstikanu agniyajñavannu nillisuvaṃtè mattu innu muṃdè yāvude hāvugaḻu bèṃkiyalli nāśavāgabāradu èṃdu rājanannu keḻikòṃḍanu. janamejayanu āstikanigè èllā saṃpattannu cinna mattu itara vastugaḻannu nīḍuttenè ādarè avanu agniyajñavannu muṃduvarisalu anumatisabeku èṃdu manavi māḍidanu. āstikanu paścāttāpapaḍalilla mattu nèrèdidda sadāsyaru āstika varavannu nīḍuvaṃtè janamejayanannu keḻidaru.  yajñavu muṃduvaridaṃtè bèṃkiyalli bidda hāvugaḻa saṃkhyèyu lèkkavilladaṣṭu āyitu. avu èllā ākāragaḻu mattu gātragaḻu, aneka janāṃgagaḻigè serivè. takṣakana makkaḻèllarū bèṃkigè āhutiyādaru. 

agniyajñavu naḍèyuttiddariṃda takṣakanu gāḻiyalli "'iru,' 'iru,' 'iru' èṃdu heḻiddariṃda, mattu avana ājñèyu hotrigaḻu heḻuva maṃtragaḻigiṃta hèccu śaktiyutavāgi keḻitu. āga sadasyaru yajñavannu nillisuvaṃtè janamejayanannu pade pade òttāyisidaru. kònègè janamejayanu yajñavannu nillisalu òppidanu. hīgè takṣaka mattu uḻida sarpa janāṃgada jīva uḻisuvalli āstika yaśasviyāda. janamejayanu āstikaniṃda atyaṃta saṃtoṣapaṭṭanu, mattu avanu manègè hiṃdirugidāga avanigè śubha hāraisidanu. āstikanigè sadasyavāgi tannòṃdigè seri muṃdè tānu naḍèsalu uddeśisiruva mahā kudurèyajñadalli bhāgavahisuvaṃtè heḻidanu. 

hīgè janamejayaniṃda prāraṃbhavāda nāgara janāṃgada  "saṃpūrṇa saṃhāra"vu kurugaḻu mattu hāvugaḻa  naḍuvè śāṃtiyannu sthāpisida āstikana samayocita madhyasthikèyòṃdigè kònègòṃḍitu.  rakṣisalpaṭṭa hāvugaḻu saṃtoṣada ghaṭanèyannu ācarisi, āstikanigè dhanyavādagaḻannu arpisi avanannu keḻidavu: "o kalitavane, nāvu ninagè enu òḻḻèyadu māḍoṇa? ninniṃda èllarannū rakṣisida nāvu bahaḻa saṃtoṣapaṭṭiddevè. o maguve, ninagāgi nāvenu sādhisali!" hagalu athavā rātriyalli yārigū hāni māḍuvudannu nillisabekèṃdu āstika avarigè heḻidaru. āstika kathèyannu heḻuva yārādarū hāvina kaḍitadiṃda saṃpūrṇa vināyiti hòṃdirabeku mattu yāvude hāvu ī ādeśavannu ullaṃghisidarè "avanu huḍ siṃsā marada haṇṇinaṃtè nūru paṭṭu vibhajisalāgidè". nāgabali phaladiṃda saṃtuṣṭanāda janamejayanu ṛtvikaru, sadāsyaru, yajñada nilugaḍèya baggè bhaviṣya nuḍida sūta lohitākṣaru mattu yajñadalli bhāgavahisida èllarigū puraskarisidanu. 

yajñavannu nillisida naṃtara, mahābhāratada lekhakarāda vedavyāsara pakkadalli kuḻitidda vaiśaṃpāyananu mahābhāratada mahākāvyavannu janamejayanigè heḻalu prāraṃbhisidanu. alli āstika mattu itara brāhmaṇaru kūḍa ā sthaḻadalli seriddaru.

janapriya saṃskṛtiyalli 

 gliṃpsas animeṣans (krejans kriyeṭiv sṭuḍiyos‌na ghaṭaka) ghaṭanègaḻa saṃpūrṇa saraṇiyalli 70 nimiṣagaḻa dīrgha animeṭèḍ calanacitravannu racisidè.

ullekhagaḻu

mūlagaḻu 

 
 
 
 

viki i-larniṃg‍nalli tayārisida lekhana
ಸರ್ಪ ಸತ್ರ