நிஹாரி (இந்தி: निहारी; பெங்காலி: নিহারী; உருது: نہاری) என்பது இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் முகலாயப் பேரரசின் கீழ் 18 ஆம் நூற்றாண்டில் அவாத்தின் தலைநகரான லக்னோவில் தோன்றிய ஒரு உணவு  ஆகும். இது மெதுவாகா சமைக்கப்பட்ட இறைச்சியாகும், முக்கியமாக மாட்டிறைச்சி, ஆட்டிறைச்சி, கோழி மற்றும் எலும்பு மஜ்ஜை ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. இது கருப்பு மிளகுடன் தொடர்புடைய திப்பிலி உடன் சுவைக்கப்படுகிறது.

சொற்பிறப்பியல் 
நிஹாரி என்ற பெயர் அரபு நஹர் (نهار) என்பதிலிருந்து உருவானது, அதாவது "காலை" என பொருள்படும், இது முதலில் முகலாயப் பேரரசின் நவாப்புகளால் வைகறை தொழுகைக்கு பிறகு காலை உணவாக உண்ணப்பட்டது.

வரலாறு 

பல்வகையான ஆதாரங்களின் படி பார்த்தால், முகலாயப் பேரரசின் இறுதிக்காலத்தில்,லக்னோ அவாத்தில் (இன்றைய உத்திரபிரதேசம்,இந்தியா) அரச சமயலறைக்கூடங்களில் உருவானது நிஹாரி. வெறும் வயிற்றுடன் உழைக்கும் குடிமக்களால்,அதிக ஆற்றல் கொண்ட காலை உணவாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது குறிப்பாக குளிர்பருவ காலங்களில்.பின்னர் இந்த உணாவானது பிரபலமைடந்தது,முகலாயர் கால நவாப்புகளின் உணவில் முதன்மையானதாக மாறியது. நிஹாரி இந்திய துணைக் கண்டத்தின் இஸ்லாமியர்களின் ஒட்டுமொத்த உணவு வகைகளுடன் உருவாக்கப்பட்டது. குறிப்பாக பழைய டெல்லி, லக்னோ, டாக்கா மற்றும் சிட்டகாங் பகுதிகளில் இது ஒரு பிரபலமான சுவையாக உள்ளது. இந்த உணவு அதன் காரமான தன்மை, சுவை, அமைப்பு மற்றும் குழம்பு ஆகியவற்றிற்கு பெயர் பெற்றது.

பிரபலம் 

நிஹாரி என்பது லக்னோ, டெல்லி மற்றும் போபால் ஆகிய இந்திய இஸ்லாமிய சமூகங்களின் பாரம்பரிய உணவாகும். 1947 இல் இந்தியாவின் பிரிவினையைத் தொடர்ந்து, வட இந்தியாவில் இருந்து பல உருது மொழி பேசும் இஸ்லாமியர்கள் மேற்கு பாகிஸ்தானில் உள்ள கராச்சி மற்றும் கிழக்கு பாகிஸ்தானில் உள்ள டாக்காவிற்கு குடிபெயர்ந்தனர், மேலும் பல உணவகங்களை நிறுவினர். கராச்சியில், நிஹாரி பெரிய அளவில் வெற்றியடைந்தது, மேலும் விரைவில் பாகிஸ்தான் முழுவதும் பிரபலமடைந்து பரவியது. 

சில உணவகங்களில், ஒவ்வொரு நாளும் எஞ்சியிருக்கும் நிஹாரியில் இருந்து சில கிலோகிராம்கள் அடுத்த நாள் பானையில் சேர்க்கப்படுகின்றன; உணவு மீண்டும் பயன்படுத்தப்படும் இந்த பகுதி தார் என்று அழைக்கப்படுகிறது மற்றும் இது ஒரு தனித்துவமான சுவையை வழங்கும் என்று நம்பப்படுகிறது. பழைய தில்லியில் உள்ள சில நிஹாரி விற்பனை நிலையங்கள், ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக தார்  சுழற்சியை மாற்றாமல் வைத்துள்ளதாக கூறுகின்றனர்.

மருத்துவ பலன்கள் 

நிஹாரி காய்ச்சல் மற்றும் சாதாரண சளி ஆகியவற்றிக்கு வீட்டு மருந்தாக பயன்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்
nihāri (indhi: निहारी; bhèṅghāli: নিহারী; urudhu: نہاری) èṉbhadhu indhiyadh dhuṇaigh ghaṇḍhadhdhil mughalāyabh bherarajhiṉ ghīl̤ 18 āṃ nūṟṟāṇḍhil avādhdhiṉ dhalainagharāṉa laghṉovil dhoṉṟiya òru uṇavu  āghuṃ. idhu mèdhuvāghā jhamaighghabhbhaḍhḍha iṟaijhjhiyāghuṃ, mughghiyamāgha māḍhḍhiṟaijhjhi, āḍhḍhiṟaijhjhi, ghol̤i maṟṟuṃ èluṃbhu majjai āghiyavaṟṟaigh ghòṇḍhuḻḻadhu. idhu gharubhbhu miḻaghuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiya dhibhbhili uḍhaṉ jhuvaighghabhbhaḍhughiṟadhu.

jhòṟbhiṟabhbhiyal 
nihāri èṉṟa bhèyar arabhu nahar (نهار) èṉbhadhilirundhu uruvāṉadhu, adhāvadhu "ghālai" èṉa bhòruḻbhaḍhuṃ, idhu mudhalil mughalāyabh bherarajhiṉ navābhbhughaḻāl vaighaṟai dhòl̤ughaighghu bhiṟaghu ghālai uṇavāgha uṇṇabhbhaḍhḍhadhu.

varalāṟu 

bhalvaghaiyāṉa ādhāraṅghaḻiṉ bhaḍhi bhārdhdhāl, mughalāyabh bherarajhiṉ iṟudhighghāladhdhil,laghṉo avādhdhil (iṉṟaiya udhdhirabhiradhejhaṃ,indhiyā) arajha jhamayalaṟaighghūḍhaṅghaḻil uruvāṉadhu nihāri. vèṟuṃ vayiṟṟuḍhaṉ ul̤aighghuṃ ghuḍhimaghghaḻāl,adhigha āṟṟal ghòṇḍha ghālai uṇavāgha èḍhudhdhughghòḻḻabhbhaḍhḍhadhu ghuṟibhbhāgha ghuḻirbharuva ghālaṅghaḻil.bhiṉṉar indha uṇāvāṉadhu bhirabhalamaiḍhandhadhu,mughalāyar ghāla navābhbhughaḻiṉ uṇavil mudhaṉmaiyāṉadhāgha māṟiyadhu. nihāri indhiya dhuṇaigh ghaṇḍhadhdhiṉ islāmiyarghaḻiṉ òḍhḍhumòdhdha uṇavu vaghaighaḻuḍhaṉ uruvāghghabhbhaḍhḍhadhu. ghuṟibhbhāgha bhal̤aiya ḍhèlli, laghṉo, ḍhāghghā maṟṟuṃ jhiḍhḍhaghāṅ bhaghudhighaḻil idhu òru bhirabhalamāṉa jhuvaiyāgha uḻḻadhu. indha uṇavu adhaṉ ghāramāṉa dhaṉmai, jhuvai, amaibhbhu maṟṟuṃ ghul̤aṃbhu āghiyavaṟṟiṟghu bhèyar bhèṟṟadhu.

bhirabhalaṃ 

nihāri èṉbhadhu laghṉo, ḍhèlli maṟṟuṃ bhobhāl āghiya indhiya islāmiya jhamūghaṅghaḻiṉ bhāraṃbhariya uṇavāghuṃ. 1947 il indhiyāviṉ bhiriviṉaiyaidh dhòḍharndhu, vaḍha indhiyāvil irundhu bhala urudhu mòl̤i bhejhuṃ islāmiyarghaḻ meṟghu bhāghisdhāṉil uḻḻa gharājhjhi maṟṟuṃ ghil̤aghghu bhāghisdhāṉil uḻḻa ḍhāghghāviṟghu ghuḍhibhèyarndhaṉar, meluṃ bhala uṇavaghaṅghaḻai niṟuviṉar. gharājhjhiyil, nihāri bhèriya aḻavil vèṟṟiyaḍhaindhadhu, meluṃ viraivil bhāghisdhāṉ mul̤uvadhuṃ bhirabhalamaḍhaindhu bharaviyadhu. 

jhila uṇavaghaṅghaḻil, òvvòru nāḻuṃ èñjhiyirughghuṃ nihāriyil irundhu jhila ghiloghirāṃghaḻ aḍhudhdha nāḻ bhāṉaiyil jherghghabhbhaḍhughiṉṟaṉa; uṇavu mīṇḍhuṃ bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhuṃ indha bhaghudhi dhār èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhughiṟadhu maṟṟuṃ idhu òru dhaṉidhdhuvamāṉa jhuvaiyai val̤aṅghuṃ èṉṟu naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu. bhal̤aiya dhilliyil uḻḻa jhila nihāri viṟbhaṉai nilaiyaṅghaḻ, òru nūṟṟāṇḍhughghuṃ melāgha dhār  jhul̤aṟjhiyai māṟṟāmal vaidhdhuḻḻadhāgha ghūṟughiṉṟaṉar.

marudhdhuva bhalaṉghaḻ 

nihāri ghāyjhjhal maṟṟuṃ jhādhāraṇa jhaḻi āghiyavaṟṟighghu vīḍhḍhu marundhāgha bhayaṉbhaḍhughiṟadhu.

meṟghoḻghaḻ
நிஹாரி