கைகையவன்சி இராச்சியம் (Haihaiyavansi Kingdom) என்பது கிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள மகாநதியின் மேல் பகுதியில் இருந்த ஒரு பேரரசு ஆகும். இது இன்றைய சத்தீசுகர் மாநிலத்தையும், மேற்கு-மத்திய ஒடிசாவின் மத்திய பகுதியை உள்ளடக்கியிருந்தது. பொ.ச.12 முதல் 18-ஆம் நூற்றாண்டு வரை கைகையவன்சிகளால் இந்த இராச்சியம் ஆளப்பட்டது. இவர்கள் திரிபுரியின் காலச்சூரிகளின் ஒரு கிளையினராக இருந்தனர். மேலும் பல ஆண்டுகளாக தாய் வம்சத்தின் அடிமைகளாக ஆட்சி செய்தனர்.

இராச்சியம் 
மேல் நருமதை பள்ளத்தாக்கில் மையமாக இருந்த பத்தாம் நூற்றாண்டு காலச்சூரி அல்லது சேதி நாட்டின் கிழக்கு மாகாணமாக இந்த இராச்சியம் உருவானது. நவீன ஜபல்பூருக்கு அருகிலுள்ள தேவாரை (திரிபுரி) தலைநகராகக் கொண்டு காலச்சூரிகள் ஆட்சி செய்தனர்.  பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் இரத்தினபுரி கிளை, மேல் மகாநதிப் படுகையில் குடியேறியது. பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் அது சுதந்திர அரசானது. ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக மகாநதியின் மேல் பகுதி இரத்தினபுரி காலச்சூரிகளின் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த கைகையவன்சி மன்னர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது. இந்த இராச்சியம் வடக்கு மற்றும் தென்னிந்தியாவிற்கு இடையேயான முக்கிய பாதைகளுக்கு கிழக்கே அமைந்திருந்தது. மேலும் 13-16 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் முஸ்லிம் படையெடுப்புகளில் இருந்து தன்னைத் தடுத்துக் கொண்டது. பதினான்காம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஒரு வம்சப் பிளவு இராச்சியத்தை வடக்கு, இரதன்பூரில் உள்ள பழைய கிளைக்கும் தெற்கே இராய்ப்பூரில் உள்ள இளைய கிளைக்கும் இடையில் பிரித்தது.

18-ஆம் நூற்றாண்டின் மராத்தியப் படையெடுப்புகளுடன் இராச்சியம் முடிவுக்கு வந்தது. போன்சலே குலத்தைச் சேர்ந்த மராட்டியர்கள் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பெராரில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்டனர். மேலும் 1743-இல் அண்டை நாடான கோண்டு இராச்சியமான தியோகரைக் கைப்பற்றினர். போன்சலேயர்கள் நாக்பூரைத் தங்கள் தலைநகராகக் கொண்டு, கிழக்கை கைகையவன்சி இராச்சியமாக விரிவுபடுத்தினர். மேலும் கிழக்கே வங்காளம் மற்றும் ஒடிசாவிற்குள் தாக்குதல் நடத்துவதற்கு ஒரு தளமாகப் பயன்படுத்தினார்கள். இராய்கர் 1741-இல் போன்சலேக்களிடம் வீழ்ந்தது. மேலும் 1744 வாக்கில் மராத்திய அரசின் மீதான கட்டுப்பாடு உறுதியாக நிறுவப்பட்டது.

இதனையும் பார்க்கவும் 

 ஹேஹேய நாடு

சான்றுகள் 

 

 
இந்தியப் பேரரசுகள்
மத்தியப் பிரதேச வரலாறு
இந்திய அரச மரபுகள்
ghaighaiyavaṉjhi irājhjhiyaṃ (Haihaiyavansi Kingdom) èṉbhadhu ghil̤aghghu indhiyāvil uḻḻa maghānadhiyiṉ mel bhaghudhiyil irundha òru bherarajhu āghuṃ. idhu iṉṟaiya jhadhdhījhughar māniladhdhaiyuṃ, meṟghu-madhdhiya òḍhijhāviṉ madhdhiya bhaghudhiyai uḻḻaḍhaghghiyirundhadhu. bhò.jha.12 mudhal 18-āṃ nūṟṟāṇḍhu varai ghaighaiyavaṉjhighaḻāl indha irājhjhiyaṃ āḻabhbhaḍhḍhadhu. ivarghaḻ dhiribhuriyiṉ ghālajhjhūrighaḻiṉ òru ghiḻaiyiṉarāgha irundhaṉar. meluṃ bhala āṇḍhughaḻāgha dhāy vaṃjhadhdhiṉ aḍhimaighaḻāgha āḍhjhi jhèydhaṉar.

irājhjhiyaṃ 
mel narumadhai bhaḻḻadhdhāghghil maiyamāgha irundha bhadhdhāṃ nūṟṟāṇḍhu ghālajhjhūri alladhu jhedhi nāḍhḍhiṉ ghil̤aghghu māghāṇamāgha indha irājhjhiyaṃ uruvāṉadhu. navīṉa jabhalbhūrughghu arughiluḻḻa dhevārai (dhiribhuri) dhalainagharāghagh ghòṇḍhu ghālajhjhūrighaḻ āḍhjhi jhèydhaṉar.  bhadhiṉòṉṟāṃ nūṟṟāṇḍhil iradhdhiṉabhuri ghiḻai, mel maghānadhibh bhaḍhughaiyil ghuḍhiyeṟiyadhu. bhaṉṉiraṇḍhāṃ nūṟṟāṇḍhil adhu jhudhandhira arajhāṉadhu. āṟu nūṟṟāṇḍhughaḻughghuṃ melāgha maghānadhiyiṉ mel bhaghudhi iradhdhiṉabhuri ghālajhjhūrighaḻiṉ vaṃjhāvaḻiyaijh jherndha ghaighaiyavaṉjhi maṉṉarghaḻiṉ ghaḍhḍhubhbhāḍhḍhiṉ ghīl̤ irundhadhu. indha irājhjhiyaṃ vaḍhaghghu maṟṟuṃ dhèṉṉindhiyāviṟghu iḍhaiyeyāṉa mughghiya bhādhaighaḻughghu ghil̤aghghe amaindhirundhadhu. meluṃ 13-16 āṃ nūṟṟāṇḍhughaḻil musliṃ bhaḍhaiyèḍhubhbhughaḻil irundhu dhaṉṉaidh dhaḍhudhdhugh ghòṇḍhadhu. bhadhiṉāṉghāṃ nūṟṟāṇḍhiṉ bhiṟbhaghudhiyil òru vaṃjhabh bhiḻavu irājhjhiyadhdhai vaḍhaghghu, iradhaṉbhūril uḻḻa bhal̤aiya ghiḻaighghuṃ dhèṟghe irāybhbhūril uḻḻa iḻaiya ghiḻaighghuṃ iḍhaiyil bhiridhdhadhu.

18-āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ marādhdhiyabh bhaḍhaiyèḍhubhbhughaḻuḍhaṉ irājhjhiyaṃ muḍhivughghu vandhadhu. bhoṉjhale ghuladhdhaijh jherndha marāḍhḍhiyarghaḻ 18-āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ dhòḍhaghghadhdhil bhèrāril dhaṅghaḻai nilainiṟudhdhigh ghòṇḍhaṉar. meluṃ 1743-il aṇḍhai nāḍhāṉa ghoṇḍhu irājhjhiyamāṉa dhiyogharaigh ghaibhbhaṟṟiṉar. bhoṉjhaleyarghaḻ nāghbhūraidh dhaṅghaḻ dhalainagharāghagh ghòṇḍhu, ghil̤aghghai ghaighaiyavaṉjhi irājhjhiyamāgha virivubhaḍhudhdhiṉar. meluṃ ghil̤aghghe vaṅghāḻaṃ maṟṟuṃ òḍhijhāviṟghuḻ dhāghghudhal naḍhadhdhuvadhaṟghu òru dhaḻamāghabh bhayaṉbhaḍhudhdhiṉārghaḻ. irāyghar 1741-il bhoṉjhaleghghaḻiḍhaṃ vīl̤ndhadhu. meluṃ 1744 vāghghil marādhdhiya arajhiṉ mīdhāṉa ghaḍhḍhubhbhāḍhu uṟudhiyāgha niṟuvabhbhaḍhḍhadhu.

idhaṉaiyuṃ bhārghghavuṃ 

 heheya nāḍhu

jhāṉṟughaḻ 

 

 
indhiyabh bherarajhughaḻ
madhdhiyabh bhiradhejha varalāṟu
indhiya arajha marabhughaḻ
கைகையவன்சி இராச்சியம்