சகேயு (Zacchaeus, sometimes spelled Zaccheus ;    ,  ;    , "தூய்மையான, அப்பாவி")  என்பவர் விவிலியத்தில் குறிப்பிடப்படும் எரிக்கோவில் இருந்த ஒரு தலைமை வரித் தண்டலர் ஆவார். இயேசுவைப் பார்ப்பதற்காக அத்திமரத்தில் ஏறிய ஆர்வத்திற்காகவும், தன் சொத்தில் பாதியை ஏழைகளுக்கு கொடுத்த பெருந்தன்மைக்காகவும் இவர் முதன்மையாக அறியப்படுகிறார்.  வரித் தண்டலர்களை துரோகிகள் (யூத சமூகத்துக்கு ஏதும் செய்யாமல் ரோமானியப் பேரரசுக்காக வேலை செய்தவர்கள்), ஊழல்வாதிகள் என்று மக்கள் அவர்களை மக்கள் இகழ்ந்து வெறுத்தனர். இவரது கதை லூக்கா நற்செய்தியில் காணப்படுகிறது. 

சாம்பிராணியின் இலபம் தரும் உற்பத்தியும், ஏற்றுமதி மையமுமாக எரிகோ நகரம் இருந்ததால், இவரது பதவிக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தாகவும், செல்வம் ஈட்டக்கூடியதாகவும் இருந்திருக்கும்.   இவர் குறித்த குறிப்பில்,  யெருசலேமுக்குச் செல்லும் இயேசு  எரிகோ நகரின் வழியாகச் செல்கிறார் என்ற தகவலை சகேயு அறிந்தார். இயேசுவை பார்க்கவேண்டும் என்ற ஆர்வம் மிகுந்தவராக சகேயு இருந்தார்.  இயேசுவைச் வரும் வழியில் முன்னதாகவே இவர் வந்து சேர்ந்தார். இவர் உயரம் குறைவானவராக இருந்ததால், கூட்டத்தினால் இயேசுவைக் காண முடியவில்லை ( லூக்கா 19 :3). இதனால் சகேயு முன்னோக்கி ஓடிச் சென்று, இயேசு வரும் பாதையில் இருந்த ஒரு அத்திமரத்தில் அவரைக் காண்பதற்காக ஏறிக் கொண்டார். இயேசு அந்த இடத்தை அடைந்ததும், நின்று அத்திமரத்தை அண்ணாந்து பார்த்து  சக்கேயுவின் பெயரைச் சொல்லி, கீழே இறங்கி வரும்படி அழைத்தார். ஏனென்றால் இயேசு இவரது வீட்டிற்குச் செல்ல விரும்பினார். ஒரு சமய போதகர்/தீர்க்கதரிசியான இயேசு, ஒரு பாவியின் வீட்டில் விருந்தினராக செல்லவிருப்பதைக் கண்டு கூட்டம் அதிர்ச்சியடைந்தது. மகிழ்ச்சியில் தன் வீட்டிற்கு இயேசுவை அழைத்துச் சென்ற இவர் "என்னுடைய ஆஸ்தியில் பாதியை இப்போதே ஏழைகளுக்கு நான் கொடுக்கப்போகிறேன்; நான் யாரிடமாவது அநியாயமாக பணம் வாங்கி இருந்தால் அதை நான்கு மடங்காக திருப்பித் தருகிறேன்" என்றார். இதைக் கேட்ட இயேசு "இன்றைக்கு இவருடைய பாவங்கள் எல்லாம் மன்னிக்கப்பட்டு இந்த வீட்டுக்கு மீட்பு வந்தது" என்றார்.

மேற்கோள்கள் 

லூக்கா நற்செய்தி
jhagheyu (Zacchaeus, sometimes spelled Zaccheus ;    ,  ;    , "dhūymaiyāṉa, abhbhāvi")  èṉbhavar viviliyadhdhil ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhuṃ èrighghovil irundha òru dhalaimai varidh dhaṇḍhalar āvār. iyejhuvaibh bhārbhbhadhaṟghāgha adhdhimaradhdhil eṟiya ārvadhdhiṟghāghavuṃ, dhaṉ jhòdhdhil bhādhiyai el̤aighaḻughghu ghòḍhudhdha bhèrundhaṉmaighghāghavuṃ ivar mudhaṉmaiyāgha aṟiyabhbhaḍhughiṟār.  varidh dhaṇḍhalarghaḻai dhuroghighaḻ (yūdha jhamūghadhdhughghu edhuṃ jhèyyāmal romāṉiyabh bherarajhughghāgha velai jhèydhavarghaḻ), ūl̤alvādhighaḻ èṉṟu maghghaḻ avarghaḻai maghghaḻ ighal̤ndhu vèṟudhdhaṉar. ivaradhu ghadhai lūghghā naṟjhèydhiyil ghāṇabhbhaḍhughiṟadhu. 

jhāṃbhirāṇiyiṉ ilabhaṃ dharuṃ uṟbhadhdhiyuṃ, eṟṟumadhi maiyamumāgha èrigho nagharaṃ irundhadhāl, ivaradhu bhadhavighghu mughghiyadhdhuvaṃ vāyndhāghavuṃ, jhèlvaṃ īḍhḍhaghghūḍhiyadhāghavuṃ irundhirughghuṃ.   ivar ghuṟidhdha ghuṟibhbhil,  yèrujhalemughghujh jhèlluṃ iyejhu  èrigho naghariṉ val̤iyāghajh jhèlghiṟār èṉṟa dhaghavalai jhagheyu aṟindhār. iyejhuvai bhārghghaveṇḍhuṃ èṉṟa ārvaṃ mighundhavarāgha jhagheyu irundhār.  iyejhuvaijh varuṃ val̤iyil muṉṉadhāghave ivar vandhu jherndhār. ivar uyaraṃ ghuṟaivāṉavarāgha irundhadhāl, ghūḍhḍhadhdhiṉāl iyejhuvaigh ghāṇa muḍhiyavillai ( lūghghā 19 :3). idhaṉāl jhagheyu muṉṉoghghi oḍhijh jhèṉṟu, iyejhu varuṃ bhādhaiyil irundha òru adhdhimaradhdhil avaraigh ghāṇbhadhaṟghāgha eṟigh ghòṇḍhār. iyejhu andha iḍhadhdhai aḍhaindhadhuṃ, niṉṟu adhdhimaradhdhai aṇṇāndhu bhārdhdhu  jhaghgheyuviṉ bhèyaraijh jhòlli, ghīl̤e iṟaṅghi varuṃbhaḍhi al̤aidhdhār. eṉèṉṟāl iyejhu ivaradhu vīḍhḍhiṟghujh jhèlla viruṃbhiṉār. òru jhamaya bhodhaghar/dhīrghghadharijhiyāṉa iyejhu, òru bhāviyiṉ vīḍhḍhil virundhiṉarāgha jhèllavirubhbhadhaigh ghaṇḍhu ghūḍhḍhaṃ adhirjhjhiyaḍhaindhadhu. maghil̤jhjhiyil dhaṉ vīḍhḍhiṟghu iyejhuvai al̤aidhdhujh jhèṉṟa ivar "èṉṉuḍhaiya āsdhiyil bhādhiyai ibhbhodhe el̤aighaḻughghu nāṉ ghòḍhughghabhbhoghiṟeṉ; nāṉ yāriḍhamāvadhu aniyāyamāgha bhaṇaṃ vāṅghi irundhāl adhai nāṉghu maḍhaṅghāgha dhirubhbhidh dharughiṟeṉ" èṉṟār. idhaigh gheḍhḍha iyejhu "iṉṟaighghu ivaruḍhaiya bhāvaṅghaḻ èllāṃ maṉṉighghabhbhaḍhḍhu indha vīḍhḍhughghu mīḍhbhu vandhadhu" èṉṟār.

meṟghoḻghaḻ 

lūghghā naṟjhèydhi
சகேயு