ஆயில்யம் திருநாள் இராமவர்மன் (Ayilyam Thirunal Rama Varma) (1832–1880) 1860 முதல் 1880 வரை இந்தியாவின் திருவிதாங்கூர் சுதேச அரசின் ஆட்சியாளராக இருந்தார். திருவிதாங்கூர் "இந்தியாவின் மாதிரி மாநிலம்" என்ற பெயரைப் பெற்றதன் மூலம் இவரது ஆட்சி மிகவும் வெற்றிகரமாக இருந்தது. ஆயில்யம் திருநாள் உத்திரம் திருநாள், சுவாதித் திருநாள் ராமவர்மனின் மருமகனும், புகழ்பெற்ற கௌரி லட்சுமி பாயியின் பேரனும் ஆவார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
மகாராஜாக்கள் சுவாதி திருநாள், உத்திரம் திருநாள் ஆகியோரின் ஒரே சகோதரியான ராணி ருக்மிணி பாயிக்கு 1832 மார்ச் 14 ஆம் தேதி ஆயில்யம் திருநாள் பிறந்தார். திருவிதாங்கூரில் அரசக் குடும்ப பரம்பரை என்பது முதன்மையாக மருமக்கதாயம் முறையால் அதாவது பெண் வழியே தீர்மானிக்கப்பட்டது. 1846 ஆம் ஆண்டில் இவரது மூத்த சகோதரர் உத்திரம் திருநாளின் இயலாமையின் காரணமாக அடுத்தடுத்த வரிசையில் இருந்து விலக்கப்பட்டதும், ஆயில்யம் திருநாள் திருவிதாங்கூர் மாநிலத்தின் வெளிப்படையான இளையராஜ வாரிசானார். ருக்மிணி பாயிக்கு பிறந்த ஏழு குழந்தைகளில், ராணி லட்சுமி பாய் என்ற மகள் உட்பட நான்கு பேர் மட்டுமே தப்பிப்பிழைத்தனர். மேலும் மூத்த மகனும் மூன்றாவது மகனும் மன நோய் காரணமாக ஆட்சி செய்ய தகுதியற்றவர் என்று அறிவிக்கப்பட்டனர். 

ஆயில்யம் திருநாளின் ஆரம்பக் கல்வி தனிப்பட்ட முறையில் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் த. மாதவ ராவ் 1848 இல் இவருக்கும் இவரது சகோதரருக்கும் ஆசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார். 1857 ஆம் ஆண்டில் உத்திம் திருநாள் மாதவ ராவை திவானாக நியமித்தார். 1854 ஆம் ஆண்டில் ஆயில்யம் திருநாள் தனது மாமாவின் மகள் திருவட்டாறு அம்மாவீட்டைச் சேர்ந்த பனபிள்ளை மாதவி பிள்ளை லட்சுமி பிள்ளை கொச்சம்மாவை மணந்தார். இருப்பினும் இவரது துணைவியார் சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இறந்தார். 1860 ஆம் ஆண்டில் மகாராஜா உத்திரம் திருநாள் இறந்ததும், இவர் மகாராஜாவானார்.

ஆட்சி 
இவரின் ஆட்சிக்காலம் திருவிதாங்கூரில் ஒரு புதிய சகாப்தத்தை உருவாக்கியது. இவரது திவான் த. மாதவ ராவின் உதவியுடன், இவர் திருவிதாங்கூரில் பல சீர்திருத்தங்களையும் மாற்றங்களையும் செயல்படுத்தினார். இவை அனைத்தும் மாநிலத்திற்கு ஏற்றதாக இருந்தன. இவர் பதவியேற்ற நேரத்தில், திருவிதாங்கூர் அரசு அதன் பல கடன்களுடன் போராடி வந்தது. எனவே, பல ஏகபோகங்கள், வரி, நிறுத்தங்கள் அரசாங்கத்தால் அகற்றப்பட்டன. 1863 ஆம் ஆண்டில், திருவிதாங்கூருக்கு இனி பொதுக் கடன் இல்லை என்று திவான் இறுதியாக அறிவித்தார். கல்வி, சட்டம், பொதுப்பணி, மருத்துவம், தடுப்பூசி மற்றும் பொது சுகாதாரம், வேளாண்மை போன்றவற்றில் பெரும் வளர்ச்சி ஏற்பட்டது. ஆண்டுதோறும் திருவிதாங்கூர் சென்னை அரசாங்கத்தால் பாராட்டப்பட்டது. 1867 ஆம் ஆண்டின் ]]ஜென்மி]], குடியன் பிரகடனம் போன்ற முக்கியமான பிரகடனங்கள் செய்யப்பட்டன. 1866 ஆம் ஆண்டில் மகாராஜா இந்திய நட்சத்திரத்தின் ஆணை என கௌரவிக்கப்பட்டார். அதே ஆண்டில், பிரிட்டிசு அரசு அதிகாரப்பூர்வமாக மகாராஜா என்ற பட்டத்தை இவருக்கு வழங்கியது.  1874 ஆம் ஆண்டில் திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள மகாராஜா கல்லூரி ஒரு சட்ட வகுப்பைத் தொடங்கியது. மேலும் கல்வித் துறையில் பல முன்னேற்றங்கள் செய்யப்பட்டன. 1875 ஆம் ஆண்டில், திருவிதாங்கூரின் முதல் முறையான மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு  எடுக்கப்பட்டது.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
இவரது முதல் மனைவியான திருவட்டாறு அம்மச்சியின் மரணத்திற்குப் பிறகு, மகாராஜா 1862 ஆம் ஆண்டில் மீண்டும் திருமணம் செய்து கொண்டார். மகாராஜாவுக்கு திருமணத்திலிருந்து குழந்தைகள் இல்லை. ஆனால் இவர் தனது இரண்டு மருமகன்களை தத்தெடுத்தார்.    

இவரின் ஆட்சியின் முதல் தசாப்தம் மகிழ்ச்சியாகவும் அமைதியாகவும் இருந்தது, ஆனால் திவான் மாதவ ராவ் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்ட பின்னர் பல சிக்கல்கள் எழுந்தன. கேரள வர்மா வலிய கோயில் தம்புரானுடன் மகாராஜாவின் உறவு, கசப்பாக மாறியது. இவர் 1880 மே 30 அன்று இறந்தார். பிரிட்டிசு அரசாங்கத்தின் புனித ஜார்ஜ் கோட்டையின் அரசிதழ் மகாராஜாவின் ஆட்சி குறித்து கருத்தை வெளியிட்டது.

குறிப்புகள்

மேலும் காண்க 

 திருவிதாங்கூர் 
 விசாகம் திருநாள் 
 மூலம் திருநாள் 
 த. மாதவ ராவ் 
 அ. சேசைய சாத்திரி 
 திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பம் 
 அம்மாவீடு 
 பனபிள்ளை அம்மா 
1880 இறப்புகள்
1832 பிறப்புகள்
கேரள நபர்கள்
அரசர்கள்
āyilyaṃ dhirunāḻ irāmavarmaṉ (Ayilyam Thirunal Rama Varma) (1832–1880) 1860 mudhal 1880 varai indhiyāviṉ dhiruvidhāṅghūr jhudhejha arajhiṉ āḍhjhiyāḻarāgha irundhār. dhiruvidhāṅghūr "indhiyāviṉ mādhiri mānilaṃ" èṉṟa bhèyaraibh bhèṟṟadhaṉ mūlaṃ ivaradhu āḍhjhi mighavuṃ vèṟṟigharamāgha irundhadhu. āyilyaṃ dhirunāḻ udhdhiraṃ dhirunāḻ, jhuvādhidh dhirunāḻ rāmavarmaṉiṉ marumaghaṉuṃ, bhughal̤bhèṟṟa ghauri laḍhjhumi bhāyiyiṉ bheraṉuṃ āvār.

āraṃbha ghāla vāl̤ghghai 
maghārājāghghaḻ jhuvādhi dhirunāḻ, udhdhiraṃ dhirunāḻ āghiyoriṉ òre jhaghodhariyāṉa rāṇi rughmiṇi bhāyighghu 1832 mārjh 14 āṃ dhedhi āyilyaṃ dhirunāḻ bhiṟandhār. dhiruvidhāṅghūril arajhagh ghuḍhuṃbha bharaṃbharai èṉbhadhu mudhaṉmaiyāgha marumaghghadhāyaṃ muṟaiyāl adhāvadhu bhèṇ val̤iye dhīrmāṉighghabhbhaḍhḍhadhu. 1846 āṃ āṇḍhil ivaradhu mūdhdha jhaghodharar udhdhiraṃ dhirunāḻiṉ iyalāmaiyiṉ ghāraṇamāgha aḍhudhdhaḍhudhdha varijhaiyil irundhu vilaghghabhbhaḍhḍhadhuṃ, āyilyaṃ dhirunāḻ dhiruvidhāṅghūr māniladhdhiṉ vèḻibhbhaḍhaiyāṉa iḻaiyarāja vārijhāṉār. rughmiṇi bhāyighghu bhiṟandha el̤u ghul̤andhaighaḻil, rāṇi laḍhjhumi bhāy èṉṟa maghaḻ uḍhbhaḍha nāṉghu bher maḍhḍhume dhabhbhibhbhil̤aidhdhaṉar. meluṃ mūdhdha maghaṉuṃ mūṉṟāvadhu maghaṉuṃ maṉa noy ghāraṇamāgha āḍhjhi jhèyya dhaghudhiyaṟṟavar èṉṟu aṟivighghabhbhaḍhḍhaṉar. 

āyilyaṃ dhirunāḻiṉ āraṃbhagh ghalvi dhaṉibhbhaḍhḍha muṟaiyil val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu. bhiṉṉar dha. mādhava rāv 1848 il ivarughghuṃ ivaradhu jhaghodhararughghuṃ ājhiriyarāgha niyamighghabhbhaḍhḍhār. 1857 āṃ āṇḍhil udhdhiṃ dhirunāḻ mādhava rāvai dhivāṉāgha niyamidhdhār. 1854 āṃ āṇḍhil āyilyaṃ dhirunāḻ dhaṉadhu māmāviṉ maghaḻ dhiruvaḍhḍhāṟu aṃmāvīḍhḍhaijh jherndha bhaṉabhiḻḻai mādhavi bhiḻḻai laḍhjhumi bhiḻḻai ghòjhjhaṃmāvai maṇandhār. irubhbhiṉuṃ ivaradhu dhuṇaiviyār jhila āṇḍhughaḻughghubh bhiṟaghu iṟandhār. 1860 āṃ āṇḍhil maghārājā udhdhiraṃ dhirunāḻ iṟandhadhuṃ, ivar maghārājāvāṉār.

āḍhjhi 
ivariṉ āḍhjhighghālaṃ dhiruvidhāṅghūril òru bhudhiya jhaghābhdhadhdhai uruvāghghiyadhu. ivaradhu dhivāṉ dha. mādhava rāviṉ udhaviyuḍhaṉ, ivar dhiruvidhāṅghūril bhala jhīrdhirudhdhaṅghaḻaiyuṃ māṟṟaṅghaḻaiyuṃ jhèyalbhaḍhudhdhiṉār. ivai aṉaidhdhuṃ māniladhdhiṟghu eṟṟadhāgha irundhaṉa. ivar bhadhaviyeṟṟa neradhdhil, dhiruvidhāṅghūr arajhu adhaṉ bhala ghaḍhaṉghaḻuḍhaṉ bhorāḍhi vandhadhu. èṉave, bhala eghabhoghaṅghaḻ, vari, niṟudhdhaṅghaḻ arajhāṅghadhdhāl aghaṟṟabhbhaḍhḍhaṉa. 1863 āṃ āṇḍhil, dhiruvidhāṅghūrughghu iṉi bhòdhugh ghaḍhaṉ illai èṉṟu dhivāṉ iṟudhiyāgha aṟividhdhār. ghalvi, jhaḍhḍhaṃ, bhòdhubhbhaṇi, marudhdhuvaṃ, dhaḍhubhbhūjhi maṟṟuṃ bhòdhu jhughādhāraṃ, veḻāṇmai bhoṉṟavaṟṟil bhèruṃ vaḻarjhjhi eṟbhaḍhḍhadhu. āṇḍhudhoṟuṃ dhiruvidhāṅghūr jhèṉṉai arajhāṅghadhdhāl bhārāḍhḍhabhbhaḍhḍhadhu. 1867 āṃ āṇḍhiṉ ]]jèṉmi]], ghuḍhiyaṉ bhiraghaḍhaṉaṃ bhoṉṟa mughghiyamāṉa bhiraghaḍhaṉaṅghaḻ jhèyyabhbhaḍhḍhaṉa. 1866 āṃ āṇḍhil maghārājā indhiya naḍhjhadhdhiradhdhiṉ āṇai èṉa ghauravighghabhbhaḍhḍhār. adhe āṇḍhil, bhiriḍhḍhijhu arajhu adhighārabhbhūrvamāgha maghārājā èṉṟa bhaḍhḍhadhdhai ivarughghu val̤aṅghiyadhu.  1874 āṃ āṇḍhil dhiruvaṉandhabhuradhdhil uḻḻa maghārājā ghallūri òru jhaḍhḍha vaghubhbhaidh dhòḍhaṅghiyadhu. meluṃ ghalvidh dhuṟaiyil bhala muṉṉeṟṟaṅghaḻ jhèyyabhbhaḍhḍhaṉa. 1875 āṃ āṇḍhil, dhiruvidhāṅghūriṉ mudhal muṟaiyāṉa maghghaḻ dhòghai ghaṇaghghèḍhubhbhu  èḍhughghabhbhaḍhḍhadhu.

dhaṉibhbhaḍhḍha vāl̤ghghai 
ivaradhu mudhal maṉaiviyāṉa dhiruvaḍhḍhāṟu aṃmajhjhiyiṉ maraṇadhdhiṟghubh bhiṟaghu, maghārājā 1862 āṃ āṇḍhil mīṇḍhuṃ dhirumaṇaṃ jhèydhu ghòṇḍhār. maghārājāvughghu dhirumaṇadhdhilirundhu ghul̤andhaighaḻ illai. āṉāl ivar dhaṉadhu iraṇḍhu marumaghaṉghaḻai dhadhdhèḍhudhdhār.    

ivariṉ āḍhjhiyiṉ mudhal dhajhābhdhaṃ maghil̤jhjhiyāghavuṃ amaidhiyāghavuṃ irundhadhu, āṉāl dhivāṉ mādhava rāv bhadhavi nīghghaṃ jhèyyabhbhaḍhḍha bhiṉṉar bhala jhighghalghaḻ èl̤undhaṉa. gheraḻa varmā valiya ghoyil dhaṃbhurāṉuḍhaṉ maghārājāviṉ uṟavu, ghajhabhbhāgha māṟiyadhu. ivar 1880 me 30 aṉṟu iṟandhār. bhiriḍhḍhijhu arajhāṅghadhdhiṉ bhuṉidha jārj ghoḍhḍhaiyiṉ arajhidhal̤ maghārājāviṉ āḍhjhi ghuṟidhdhu gharudhdhai vèḻiyiḍhḍhadhu.

ghuṟibhbhughaḻ

meluṃ ghāṇgha 

 dhiruvidhāṅghūr 
 vijhāghaṃ dhirunāḻ 
 mūlaṃ dhirunāḻ 
 dha. mādhava rāv 
 a. jhejhaiya jhādhdhiri 
 dhiruvidhāṅghūr arajha ghuḍhuṃbhaṃ 
 aṃmāvīḍhu 
 bhaṉabhiḻḻai aṃmā 
1880 iṟabhbhughaḻ
1832 bhiṟabhbhughaḻ
gheraḻa nabharghaḻ
arajharghaḻ
ஆயில்யம் திருநாள் இராமவர்மன்