புக்கிட் மெர்தாஜாம் (ஆங்கிலம்: Bukit Mertajam; சீனம்: 大山脚; என்பது மலேசியா, பினாங்கு, மத்திய செபராங் பிறை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள நகரம். மலேசியாவில் தமிழர்கள் வரலாற்றுத் தடம் பதித்த முக்கியமான இடங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். 

1900-ஆம் ஆண்டுகளில் இங்கு வாழ்ந்த தமிழர்கள் இந்த நகரத்தை சுங்குரும்பை என்று அழைத்தார்கள். சுங்கை (Sungei) என்றால் மலாய் மொழியில் ஆறு; ரும்பை (Rumbai) என்றால் உயர்ந்த வகை வாசனைச் செடி. இத்தகைய வாசனைச் செடிகள் ஆற்றங்கரை ஓரங்களில் அதிகமாக இருந்ததால் சுங்குரும்பை என்று பெயராகியது. பிரித்தானியர்களும், சீனர்களும் புக்கிட் மெர்தாஜாம் என்று அழைத்தனர்.

பொது

செபராங் பிறை மாவட்டத்தின் நிர்வாக மையமாக விளங்கும் புக்கிட் மெர்தாஜாம்; அண்மைய காலங்களில் அபிரிதமான வளர்ச்சி கண்டு வருகிறது. அதே சமயத்தில் மக்கள் தொகையும் பெருகி வருகிறது. 2019-ஆம் ஆண்டில் அதன் மக்கள் தொகை 212,300. 

இங்குதான் 1845-ஆம் ஆண்டில் செரோக் தெக்குன் கல்வெட்டு நினைவுச் சின்னம் (Cherok Tok Kun Inscription) கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பல்லவம்; தமிழ்; சமஸ்கிருதம் ஆகிய மூன்று மொழிகளில் எழுதப்பட்ட கி.பி. 600-ஆம் ஆண்டுக் காலத்துக் கருங்கல் கல்வெட்டு. ரமணிபரன் எனும் ரமவுனிபா பல்லவ மன்னர் ஆட்சி செய்ததை அந்தக் கல்வெட்டு நினைவூட்டுகிறது.

புனித அன்னம்மாள் தேவாலயம்

19-ஆம் நூற்றாண்டில் இந்த நிலப்பகுதி ஒரு வேளாண்மைப் பகுதியாக உருவகம் கண்டது. இருப்பினும் அந்த நூற்றாண்டின் இறுதி வாக்கில் பிறை நோக்கி இரயில் பாதைகள் போடப் பட்டன. அதனால் போக்குவரத்துத் துறையின் மைய நகரமாகவும் புகழ் பெற்றது.

இங்குள்ள புனித அன்னம்மாள் தேவாலயம் உலக அளவில் புகழ்பெற்றது. ஆண்டு தோறும் பெரிய அளவில் நோவெனா (Novena) திருவிழா நடைபெறும். மலேசியாவின் பல பாகங்களில் இருந்தும்; வெளிநாடுகளில் இருந்தும் கிறிஸ்துவ மக்கள் இங்கு ஒன்றுகூடி பிரார்த்தனைகள் செய்வார்கள்.

சொற்பிறப்பியல் 

புக்கிட் மெர்தாஜாம் எனும் பெயர் மெர்தாஜாம் மலை எனும் பெயரில் இருந்து மருவியதாகச் சொல்லப் படுகிறது. மலாய் மொழியில் மெர்தாஜாம் என்றால் கூர்மை என்று பொருள். புக்கிட் மெர்தாஜாம் என்றால் கூர்மையான மலை என்று பொருள். மெர்தாஜாம் மலையின் உச்சிப் பாகம் மிக கூர்மையான நிலப்பரப்பைக் கொண்டு இருந்ததால் அதற்கு அந்தப் பெயர் வந்ததாகச் சொல்லப் படுகிறது.

வரலாறு 

பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர், இந்து - பௌத்த சமயங்கள் கலந்த பூஜாங் பள்ளத்தாக்கு நாகரிகத்தின் ஒரு பகுதியாக புக்கிட் மெர்தாஜாம் பிரசித்தி பெற்று விளங்கி உள்ளது. இங்குதான் 1845-ஆம் ஆண்டில் செரோக் தெக்குன் கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அந்தக் கல்வெட்டை ஒரு நினைவுச் சின்னமாகப் போற்றிப் பாதுகாத்து வருகிறார்கள். இப்போது கெடா என்று அழைக்கப்படும் கடாரத்தை, பூஜாங் பள்ளத்தாக்கு நாகரிகம், கி.பி 6-ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஆட்சி செய்து உள்ளது.

1800-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் செபராங் பிறை நிலப்பகுதியைக் கையகப்படுத்தியது. அதன் பின்னர் 19-ஆம் நூற்றாண்டில் தான் புக்கிட் மெர்தாஜாம் உருவானது. அதற்கு முன்னர், இந்தப் பகுதியில் மலாய் மற்றும் சயாமிய விவசாயிகள் வசித்து வந்தார்கள்.

வாசனை நறுமணத் தோட்டங்கள் 

வெல்லெஸ்லி (செபராங் பிறை) புதிதாகக் கையகப் படுத்தப்பட்டதும்; பிரித்தானிய அரசு அங்கு வாசனை நறுமணப் பொருள் சாகுபடியை ஊக்குவித்தது. சீனக் குடியேறிகள் பெரும்பாலும் ஹக்கா வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள். புக்கிட் மெர்தாஜாமிற்குக் குடிபெயர்ந்தார்கள். அவர்கள் மெர்தாஜாம் மலையின் அடிவாரத்தில் வாசனை நறுமணத் தோட்டங்களை உருவாக்கினார்கள். தவிர கருங்கல் வெட்டி எடுக்கும் தொழிலிலும் ஈடுபட்டார்கள். 

19-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இந்தப் பகுதியின் தென் புலத்தில் சர்க்கரை தோட்டங்கள் நிறுவப்பட்டன. தென்னிந்தியாவில் இருந்து ஆயிரக் கணக்கான தமிழர்கள் அந்தத் தோட்டங்களுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டார்கள். மலாயா வரலாற்றில் இதுவும் தனி ஒரு காலச்சுவடு.

புக்கிட் மெர்தாஜாம் - பிறை இரயில் பாதை 

இந்தப் பொருளாதார வளர்ச்சி நடவடிக்கைகள் வெல்லஸ்லி மாநிலம் முழுவதும் சாலைகள் அமைப்பதற்கு வழிவகுத்தன. பல சாலைகள் புக்கிட் மெர்தாஜாமில் ஒன்றிணைந்தன. அதனால் பினாங்கு துறைமுகத்திற்கு விவசாய விளைபொருட்களைக் கொண்டு செல்வதற்கான போக்குவரத்து மையமாகவும் மாறியது.

1899-ஆம் ஆண்டில் புக்கிட் மெர்தாஜாம் நகருக்கும்; பிறை கடலோரத் துறைமுகப் பகுதிக்கும் இடையில் ஓர் இரயில் பாதை போடப் பட்டது. அதன் மூலம் புக்கிட் மெர்தாஜாம் ஒரு போக்குவரத்து மையமாக முதன்மை பெற்றது.
 
ரப்பர் மற்றும் ஈயம் போன்ற பொருட்களைப் பிறை துறைமுகத்திற்கு விரைவாக கொண்டு செல்வதில் எளிமை ஏற்பட்டது. அந்தக் கட்டத்தில், பள்ளிகள், ஒரு மாஜிஸ்திரேட் நீதிமன்றம் மற்றும் ஒரு மருத்துவமனை போன்ற பொது வசதிகள் அங்கு உருவாகின. மேலும் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், வெல்லஸ்லி மாவட்டத்தின் நிர்வாக மையமாகவும் புக்கிட் மெர்தாஜாம் தேர்வு செய்யப்பட்டது.

பண்டார் பெர்டா 

புக்கிட் மெர்தாஜாம் நகராண்மைக் கழகம் 1953-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. [ அதே கட்டத்தில், இது வெல்லஸ்லி மாநிலத்திற்குள் உள்ள ஐந்து ஊராட்சிக் கழகங்களிலும் ஒன்றாகும். இந்த உள்ளூராட்சி அரசாங்கங்கள் 1976 வாக்கில் ஒன்றிணைக்கப் பட்டன. இன்றைய செபராங் பிறை நகராட்சி மன்றமாக மாற்றம் கண்டன.  

2006-ஆம் ஆண்டில், நகராட்சி மன்றத்தின் தலைமையகம் பட்டர்வர்த்தில் இருந்து புக்கிட் மெர்தாஜாமுக்கு அருகில் உள்ள பண்டார் பெர்டா (Bandar Perda) நகரத்திற்கு மாற்றம் செய்யப் பட்டது. அதுவே செபராங் பிறை ஊராட்சி நிர்வாக இடமாகவும் மாறியது. 

1970-ஆம் ஆண்டுகளில், புக்கிட் மெர்தாஜாமைச் சுற்றி உள்ள பகுதிகளில் குடியிருப்புச் சிறுநகரங்கள் உருவாகின. புக்கிட் மின்யாக் (Bukit Minyak); புக்கிட் தெங்கா (Bukit Tengah) போன்ற பகுதிகள் தொழில்மய வட்டாரங்களாகவும் உருவெடுத்தன.

புவியியல் 
புக்கிட் மெர்தாஜாம் நகரம் மெர்தாஜாம் மலைக்கு அருகில் அமைந்து உள்ளது. இது வண்டல் சமவெளிகளால் சூழப்பட்டு உள்ளது.  புக்கிட் மெர்தாஜாம் நகரின் அண்டை மாநிலங்களாக பெர்மாத்தாங் பாவ் (Permatang Pauh); கிழக்கில் மெங்குவாங் தித்தி (Mengkuang Titi), தெற்கே அல்மா பெர்மாத்தாங் திங்கி, மேற்கில் புக்கிட் தெங்காவின் தொழில்துறை பேட்டை போன்றவை உள்ளன.

சுற்றுலா தளங்கள் 
 
மலேசியாவின் தமிழர்கள் அதிகம் வாழ்ந்த பல சிறு நகரங்களுக்குத் தமிழ் உச்சரிப்பில் பெயர்கள் இருப்பது வழக்கம். அதிகாரத்துவப் பெயர்களைவிட தமிழர் மத்தியில் அந்தப் பேச்சு வழக்குப் பெயர்தான் புழக்கத்தில் இருக்கும். அந்த வகையில், இந்தப் புக்கிட் மெர்தாஜாம் நகரத்தின் பழைய பெயர் சுங்கை ரம்பை என்பதாகும். 

பலரும் சுருக்கமாகப் பி.எம் (BM) என்று அழைப்பார்கள். 1990-ஆம் ஆண்டுகளில் இருந்த இந்த நகரத்தின் தோற்றம் இன்று வெகுவாக மாறிவிட்டது. இந்த நகரத்தின் தோற்றம் இன்று குறைந்து விட்டது. இப்போது அந்நிய நாட்டுத் தொழிலாளிகள் இங்கு தங்கள் ஆதிக்கத்தை மெல்ல மெல்ல விரிவுபடுத்தி வருகிறார்கள்.

புனித அன்னாள் தேவாலயம் 

புனித அன்னாள் தேவாலயம் 1888-ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது. புக்கிட் மெர்தாஜாமில் மிக எளிதாக அடையாளம் காணக்கூடிய இடங்களில் ஒன்றாகும். இது பினாங்கு ரோமன் கத்தோலிக்க மறைமாவட்டத்தின் திருச் சபைகளில் ஒன்றாகச் செயல் படுகின்றது. ஒவ்வோர் ஆண்டும், தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகப் பெரிய நோவெனா பண்டிகை இங்கு கொண்டாடப் படுகிறது. ஏறக்குறைய 100,000 பார்வையாளர்களை ஈர்க்கிறது.

சுங்குரும்பை செட்டியார் கோயில் 

முதன்முதலில் பினாங்கு மாநிலத்திற்கு அழைத்து வரப்பட்ட தென்னிந்தியத் தொழிலாளர்கள் தான் பினாங்கு இந்துக் கோயில்களைக் கட்டினார்கள். செட்டியார்கள், சூலியாக்கள், சீக்கியர்கள் மற்றும் குஜராத்திகள் போன்றவர்களும் அவர்களின் சமயம் சார்ந்த ஆலயங்களை கட்டினார்கள்.

சுங்குரும்பை நாட்டுக் கோட்டை செட்டியார் கோயில் என்பது செபராங் பிறை புக்கிட் மெர்தாஜாமில் உள்ள இந்துக் கோயிலாகும். இது புக்கிட் மெர்தாஜாம் நகரத்தில் ஜாலான் டத்தோ ஹோ சூய் செங்கில் அமைந்து உள்ளது. 

இந்தக் கோயில் ஸ்ரீ தெண்டாயுதபானி கோயில் என்று இப்போது அழைக்கப் படுகிறது, ஆனால் பொதுவாக புக்கிட் மெர்தாஜாம் நாட்டுக் கோட்டை செட்டியார் கோயில் என்றே அழைக்கப் படுகிறது.

வெளி இணைப்புகள் 
 புக்கிட் மெர்தாஜாம் இரயில் நிலையம்
 செபராங் பிறை நகராட்சி மன்றத்தின் வலைத்தளம்

மேற்கோள்கள்

மேலும் காண்க
 கூலிம்
 சிம்பாங் அம்பாட்
 தாசேக் குளுகோர்
 புக்கிட் மெர்தாஜாம் மக்களவை தொகுதி

வெளி இணைப்புகள்

மலேசிய நகரங்கள்
பினாங்கு மாநிலத்தின் நகரங்கள்‎
bhughghiḍh mèrdhājāṃ (āṅghilaṃ: Bukit Mertajam; jhīṉaṃ: 大山脚; èṉbhadhu malejhiyā, bhiṉāṅghu, madhdhiya jhèbharāṅ bhiṟai māvaḍhḍhadhdhil amaindhuḻḻa nagharaṃ. malejhiyāvil dhamil̤arghaḻ varalāṟṟudh dhaḍhaṃ bhadhidhdha mughghiyamāṉa iḍhaṅghaḻil idhuvuṃ òṉṟāghuṃ. 

1900-āṃ āṇḍhughaḻil iṅghu vāl̤ndha dhamil̤arghaḻ indha nagharadhdhai jhuṅghuruṃbhai èṉṟu al̤aidhdhārghaḻ. jhuṅghai (Sungei) èṉṟāl malāy mòl̤iyil āṟu; ruṃbhai (Rumbai) èṉṟāl uyarndha vaghai vājhaṉaijh jhèḍhi. idhdhaghaiya vājhaṉaijh jhèḍhighaḻ āṟṟaṅgharai oraṅghaḻil adhighamāgha irundhadhāl jhuṅghuruṃbhai èṉṟu bhèyarāghiyadhu. bhiridhdhāṉiyarghaḻuṃ, jhīṉarghaḻuṃ bhughghiḍh mèrdhājāṃ èṉṟu al̤aidhdhaṉar.

bhòdhu

jhèbharāṅ bhiṟai māvaḍhḍhadhdhiṉ nirvāgha maiyamāgha viḻaṅghuṃ bhughghiḍh mèrdhājāṃ; aṇmaiya ghālaṅghaḻil abhiridhamāṉa vaḻarjhjhi ghaṇḍhu varughiṟadhu. adhe jhamayadhdhil maghghaḻ dhòghaiyuṃ bhèrughi varughiṟadhu. 2019-āṃ āṇḍhil adhaṉ maghghaḻ dhòghai 212,300. 

iṅghudhāṉ 1845-āṃ āṇḍhil jhèrogh dhèghghuṉ ghalvèḍhḍhu niṉaivujh jhiṉṉaṃ (Cherok Tok Kun Inscription) ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍhadhu. bhallavaṃ; dhamil̤; jhamasghirudhaṃ āghiya mūṉṟu mòl̤ighaḻil èl̤udhabhbhaḍhḍha ghi.bhi. 600-āṃ āṇḍhugh ghāladhdhugh gharuṅghal ghalvèḍhḍhu. ramaṇibharaṉ èṉuṃ ramavuṉibhā bhallava maṉṉar āḍhjhi jhèydhadhai andhagh ghalvèḍhḍhu niṉaivūḍhḍhughiṟadhu.

bhuṉidha aṉṉaṃmāḻ dhevālayaṃ

19-āṃ nūṟṟāṇḍhil indha nilabhbhaghudhi òru veḻāṇmaibh bhaghudhiyāgha uruvaghaṃ ghaṇḍhadhu. irubhbhiṉuṃ andha nūṟṟāṇḍhiṉ iṟudhi vāghghil bhiṟai noghghi irayil bhādhaighaḻ bhoḍhabh bhaḍhḍhaṉa. adhaṉāl bhoghghuvaradhdhudh dhuṟaiyiṉ maiya nagharamāghavuṃ bhughal̤ bhèṟṟadhu.

iṅghuḻḻa bhuṉidha aṉṉaṃmāḻ dhevālayaṃ ulagha aḻavil bhughal̤bhèṟṟadhu. āṇḍhu dhoṟuṃ bhèriya aḻavil novèṉā (Novena) dhiruvil̤ā naḍhaibhèṟuṃ. malejhiyāviṉ bhala bhāghaṅghaḻil irundhuṃ; vèḻināḍhughaḻil irundhuṃ ghiṟisdhuva maghghaḻ iṅghu òṉṟughūḍhi bhirārdhdhaṉaighaḻ jhèyvārghaḻ.

jhòṟbhiṟabhbhiyal 

bhughghiḍh mèrdhājāṃ èṉuṃ bhèyar mèrdhājāṃ malai èṉuṃ bhèyaril irundhu maruviyadhāghajh jhòllabh bhaḍhughiṟadhu. malāy mòl̤iyil mèrdhājāṃ èṉṟāl ghūrmai èṉṟu bhòruḻ. bhughghiḍh mèrdhājāṃ èṉṟāl ghūrmaiyāṉa malai èṉṟu bhòruḻ. mèrdhājāṃ malaiyiṉ ujhjhibh bhāghaṃ migha ghūrmaiyāṉa nilabhbharabhbhaigh ghòṇḍhu irundhadhāl adhaṟghu andhabh bhèyar vandhadhāghajh jhòllabh bhaḍhughiṟadhu.

varalāṟu 

bhala nūṟṟāṇḍhughaḻughghu muṉṉar, indhu - bhaudhdha jhamayaṅghaḻ ghalandha bhūjāṅ bhaḻḻadhdhāghghu nāgharighadhdhiṉ òru bhaghudhiyāgha bhughghiḍh mèrdhājāṃ bhirajhidhdhi bhèṟṟu viḻaṅghi uḻḻadhu. iṅghudhāṉ 1845-āṃ āṇḍhil jhèrogh dhèghghuṉ ghalvèḍhḍhu ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍhadhu. andhagh ghalvèḍhḍhai òru niṉaivujh jhiṉṉamāghabh bhoṟṟibh bhādhughādhdhu varughiṟārghaḻ. ibhbhodhu ghèḍhā èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ ghaḍhāradhdhai, bhūjāṅ bhaḻḻadhdhāghghu nāgharighaṃ, ghi.bhi 6-āṃ nūṟṟāṇḍhu varai āḍhjhi jhèydhu uḻḻadhu.

1800-āṃ āṇḍhil bhiridhdhāṉiya ghil̤aghghindhiya niṟuvaṉaṃ jhèbharāṅ bhiṟai nilabhbhaghudhiyaigh ghaiyaghabhbhaḍhudhdhiyadhu. adhaṉ bhiṉṉar 19-āṃ nūṟṟāṇḍhil dhāṉ bhughghiḍh mèrdhājāṃ uruvāṉadhu. adhaṟghu muṉṉar, indhabh bhaghudhiyil malāy maṟṟuṃ jhayāmiya vivajhāyighaḻ vajhidhdhu vandhārghaḻ.

vājhaṉai naṟumaṇadh dhoḍhḍhaṅghaḻ 

vèllèsli (jhèbharāṅ bhiṟai) bhudhidhāghagh ghaiyaghabh bhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhuṃ; bhiridhdhāṉiya arajhu aṅghu vājhaṉai naṟumaṇabh bhòruḻ jhāghubhaḍhiyai ūghghuvidhdhadhu. jhīṉagh ghuḍhiyeṟighaḻ bhèruṃbhāluṃ haghghā vaṃjhāvaḻiyaijh jherndhavarghaḻ. bhughghiḍh mèrdhājāmiṟghugh ghuḍhibhèyarndhārghaḻ. avarghaḻ mèrdhājāṃ malaiyiṉ aḍhivāradhdhil vājhaṉai naṟumaṇadh dhoḍhḍhaṅghaḻai uruvāghghiṉārghaḻ. dhavira gharuṅghal vèḍhḍhi èḍhughghuṃ dhòl̤ililuṃ īḍhubhaḍhḍhārghaḻ. 

19-āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ naḍhubhbhaghudhiyil indhabh bhaghudhiyiṉ dhèṉ bhuladhdhil jharghgharai dhoḍhḍhaṅghaḻ niṟuvabhbhaḍhḍhaṉa. dhèṉṉindhiyāvil irundhu āyiragh ghaṇaghghāṉa dhamil̤arghaḻ andhadh dhoḍhḍhaṅghaḻughghugh ghòṇḍhu varabhbhaḍhḍhārghaḻ. malāyā varalāṟṟil idhuvuṃ dhaṉi òru ghālajhjhuvaḍhu.

bhughghiḍh mèrdhājāṃ - bhiṟai irayil bhādhai 

indhabh bhòruḻādhāra vaḻarjhjhi naḍhavaḍhighghaighaḻ vèllasli mānilaṃ mul̤uvadhuṃ jhālaighaḻ amaibhbhadhaṟghu val̤ivaghudhdhaṉa. bhala jhālaighaḻ bhughghiḍh mèrdhājāmil òṉṟiṇaindhaṉa. adhaṉāl bhiṉāṅghu dhuṟaimughadhdhiṟghu vivajhāya viḻaibhòruḍhghaḻaigh ghòṇḍhu jhèlvadhaṟghāṉa bhoghghuvaradhdhu maiyamāghavuṃ māṟiyadhu.

1899-āṃ āṇḍhil bhughghiḍh mèrdhājāṃ nagharughghuṃ; bhiṟai ghaḍhaloradh dhuṟaimughabh bhaghudhighghuṃ iḍhaiyil or irayil bhādhai bhoḍhabh bhaḍhḍhadhu. adhaṉ mūlaṃ bhughghiḍh mèrdhājāṃ òru bhoghghuvaradhdhu maiyamāgha mudhaṉmai bhèṟṟadhu.
 
rabhbhar maṟṟuṃ īyaṃ bhoṉṟa bhòruḍhghaḻaibh bhiṟai dhuṟaimughadhdhiṟghu viraivāgha ghòṇḍhu jhèlvadhil èḻimai eṟbhaḍhḍhadhu. andhagh ghaḍhḍhadhdhil, bhaḻḻighaḻ, òru mājisdhireḍh nīdhimaṉṟaṃ maṟṟuṃ òru marudhdhuvamaṉai bhoṉṟa bhòdhu vajhadhighaḻ aṅghu uruvāghiṉa. meluṃ 20-āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ dhòḍhaghghadhdhil, vèllasli māvaḍhḍhadhdhiṉ nirvāgha maiyamāghavuṃ bhughghiḍh mèrdhājāṃ dhervu jhèyyabhbhaḍhḍhadhu.

bhaṇḍhār bhèrḍhā 

bhughghiḍh mèrdhājāṃ nagharāṇmaigh ghal̤aghaṃ 1953-āṃ āṇḍhil niṟuvabhbhaḍhḍhadhu. [ adhe ghaḍhḍhadhdhil, idhu vèllasli māniladhdhiṟghuḻ uḻḻa aindhu ūrāḍhjhigh ghal̤aghaṅghaḻiluṃ òṉṟāghuṃ. indha uḻḻūrāḍhjhi arajhāṅghaṅghaḻ 1976 vāghghil òṉṟiṇaighghabh bhaḍhḍhaṉa. iṉṟaiya jhèbharāṅ bhiṟai nagharāḍhjhi maṉṟamāgha māṟṟaṃ ghaṇḍhaṉa.  

2006-āṃ āṇḍhil, nagharāḍhjhi maṉṟadhdhiṉ dhalaimaiyaghaṃ bhaḍhḍharvardhdhil irundhu bhughghiḍh mèrdhājāmughghu arughil uḻḻa bhaṇḍhār bhèrḍhā (Bandar Perda) nagharadhdhiṟghu māṟṟaṃ jhèyyabh bhaḍhḍhadhu. adhuve jhèbharāṅ bhiṟai ūrāḍhjhi nirvāgha iḍhamāghavuṃ māṟiyadhu. 

1970-āṃ āṇḍhughaḻil, bhughghiḍh mèrdhājāmaijh jhuṟṟi uḻḻa bhaghudhighaḻil ghuḍhiyirubhbhujh jhiṟunagharaṅghaḻ uruvāghiṉa. bhughghiḍh miṉyāgh (Bukit Minyak); bhughghiḍh dhèṅghā (Bukit Tengah) bhoṉṟa bhaghudhighaḻ dhòl̤ilmaya vaḍhḍhāraṅghaḻāghavuṃ uruvèḍhudhdhaṉa.

bhuviyiyal 
bhughghiḍh mèrdhājāṃ nagharaṃ mèrdhājāṃ malaighghu arughil amaindhu uḻḻadhu. idhu vaṇḍhal jhamavèḻighaḻāl jhūl̤abhbhaḍhḍhu uḻḻadhu.  bhughghiḍh mèrdhājāṃ naghariṉ aṇḍhai mānilaṅghaḻāgha bhèrmādhdhāṅ bhāv (Permatang Pauh); ghil̤aghghil mèṅghuvāṅ dhidhdhi (Mengkuang Titi), dhèṟghe almā bhèrmādhdhāṅ dhiṅghi, meṟghil bhughghiḍh dhèṅghāviṉ dhòl̤ildhuṟai bheḍhḍhai bhoṉṟavai uḻḻaṉa.

jhuṟṟulā dhaḻaṅghaḻ 
 
malejhiyāviṉ dhamil̤arghaḻ adhighaṃ vāl̤ndha bhala jhiṟu nagharaṅghaḻughghudh dhamil̤ ujhjharibhbhil bhèyarghaḻ irubhbhadhu val̤aghghaṃ. adhighāradhdhuvabh bhèyarghaḻaiviḍha dhamil̤ar madhdhiyil andhabh bhejhjhu val̤aghghubh bhèyardhāṉ bhul̤aghghadhdhil irughghuṃ. andha vaghaiyil, indhabh bhughghiḍh mèrdhājāṃ nagharadhdhiṉ bhal̤aiya bhèyar jhuṅghai raṃbhai èṉbhadhāghuṃ. 

bhalaruṃ jhurughghamāghabh bhi.èṃ (BM) èṉṟu al̤aibhbhārghaḻ. 1990-āṃ āṇḍhughaḻil irundha indha nagharadhdhiṉ dhoṟṟaṃ iṉṟu vèghuvāgha māṟiviḍhḍhadhu. indha nagharadhdhiṉ dhoṟṟaṃ iṉṟu ghuṟaindhu viḍhḍhadhu. ibhbhodhu anniya nāḍhḍhudh dhòl̤ilāḻighaḻ iṅghu dhaṅghaḻ ādhighghadhdhai mèlla mèlla virivubhaḍhudhdhi varughiṟārghaḻ.

bhuṉidha aṉṉāḻ dhevālayaṃ 

bhuṉidha aṉṉāḻ dhevālayaṃ 1888-āṃ āṇḍhil ghaḍhḍhabhbhaḍhḍhadhu. bhughghiḍh mèrdhājāmil migha èḻidhāgha aḍhaiyāḻaṃ ghāṇaghghūḍhiya iḍhaṅghaḻil òṉṟāghuṃ. idhu bhiṉāṅghu romaṉ ghadhdholighgha maṟaimāvaḍhḍhadhdhiṉ dhirujh jhabhaighaḻil òṉṟāghajh jhèyal bhaḍhughiṉṟadhu. òvvor āṇḍhuṃ, dhèṉghil̤aghghu ājhiyāviṉ mighabh bhèriya novèṉā bhaṇḍhighai iṅghu ghòṇḍhāḍhabh bhaḍhughiṟadhu. eṟaghghuṟaiya 100,000 bhārvaiyāḻarghaḻai īrghghiṟadhu.

jhuṅghuruṃbhai jhèḍhḍhiyār ghoyil 

mudhaṉmudhalil bhiṉāṅghu māniladhdhiṟghu al̤aidhdhu varabhbhaḍhḍha dhèṉṉindhiyadh dhòl̤ilāḻarghaḻ dhāṉ bhiṉāṅghu indhugh ghoyilghaḻaigh ghaḍhḍhiṉārghaḻ. jhèḍhḍhiyārghaḻ, jhūliyāghghaḻ, jhīghghiyarghaḻ maṟṟuṃ ghujarādhdhighaḻ bhoṉṟavarghaḻuṃ avarghaḻiṉ jhamayaṃ jhārndha ālayaṅghaḻai ghaḍhḍhiṉārghaḻ.

jhuṅghuruṃbhai nāḍhḍhugh ghoḍhḍhai jhèḍhḍhiyār ghoyil èṉbhadhu jhèbharāṅ bhiṟai bhughghiḍh mèrdhājāmil uḻḻa indhugh ghoyilāghuṃ. idhu bhughghiḍh mèrdhājāṃ nagharadhdhil jālāṉ ḍhadhdho ho jhūy jhèṅghil amaindhu uḻḻadhu. 

indhagh ghoyil srī dhèṇḍhāyudhabhāṉi ghoyil èṉṟu ibhbhodhu al̤aighghabh bhaḍhughiṟadhu, āṉāl bhòdhuvāgha bhughghiḍh mèrdhājāṃ nāḍhḍhugh ghoḍhḍhai jhèḍhḍhiyār ghoyil èṉṟe al̤aighghabh bhaḍhughiṟadhu.

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 
 bhughghiḍh mèrdhājāṃ irayil nilaiyaṃ
 jhèbharāṅ bhiṟai nagharāḍhjhi maṉṟadhdhiṉ valaidhdhaḻaṃ

meṟghoḻghaḻ

meluṃ ghāṇgha
 ghūliṃ
 jhiṃbhāṅ aṃbhāḍh
 dhājhegh ghuḻughor
 bhughghiḍh mèrdhājāṃ maghghaḻavai dhòghudhi

vèḻi iṇaibhbhughaḻ

malejhiya nagharaṅghaḻ
bhiṉāṅghu māniladhdhiṉ nagharaṅghaḻ‎
புக்கிட் மெர்தாஜாம்