முனிசாமி ராசகோபால் (Muniswamy Rajgopal) (24 மார்ச் 1926 – 3 மார்ச் 2004) ஒரு இந்திய வளைதடிப் பந்தாட்ட வீரர். 1952 ஆம் ஆண்டு கெல்சின்கி ஒலிம்பிக்கில் தங்கப் பதக்கம் வென்ற இந்திய தேசிய அணியில் உறுப்பினராக இருந்தார். தனது சொந்த மாநிலமான மைசூரில் இருந்து (தற்போது கருநாடக) ஒலிம்பிக்கில் பதக்கம் வென்றார்.

ராசகோபால் ஒரு பல்துறை வீரராக இருந்தார். மேலும் இரு இறக்கைகளிலும் முன்னோக்கி அல்லது உள்ளே வலதுபுறமாக விளையாடினார். அவரது குச்சி வேலைக்காக அவர் 'கலைமையான ஏமாற்றுக்காரர்' என்று செல்லப்பெயர் பெற்றார்.ராசகோபாலின் வளைதடிப் பந்தாட்டத்தின் பங்களிப்பு 2000 ஆம் ஆண்டில் கருநாடகாவின் ராசயோத்சவா விருதுடன் அங்கீகரிக்கப்பட்டது.

தொழில்

வீரராக பங்களிப்பு
மைசூர் அணியில் 1945 ஆம் ஆண்டு முதல் 15 ஆண்டுகள் தேசிய சாம்பியன்சிப் போட்டிகளில் பங்கேற்ற ராசகோபால், இந்துசுதான் ஏர்கிராப்ட் (இப்போது இந்துசுதான் ஏரோநாட்டிக்சு) என்ற தனது முதலாளிகளின் அணியில் ஒரு முக்கிய அங்கமாகவும் இருந்தார். அணியுடன், அவர் 1951 ஆம் ஆண்டு பைட்டன் கோப்பையை வென்றார். இறுதிப் போட்டியில் பாக்கித்தானின் லாகூர் படாவை 1-0 என்ற கணக்கில் தோற்கடித்தார். அவர் இரண்டு முறை கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவில் சுற்றுப்பயணம் செய்தார். முதலில் 1945 ஆம் ஆண்டு பிரிக்கப்படாத இந்திய அணியுடன், மற்றும் 1947-48 ஆம் ஆண்டு சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இந்திய அணியுடன் விளையாடினார்.  இந்தியாவுக்காக முன்னோக்கி வரிசையில் தியான் சந்துடன் இணைந்து விளையாடினார் மற்றும் பத்திரிகைகளில் இருந்து அவருடன் அடிக்கடி ஒப்பீடு செய்தார். அவர் ' தக்காணத்தின் தியான் சந்த்' என்று அழைக்கப்பட்டார். 1952 ஆம் ஆண்டு கெல்சிங்கி ஒலிம்பிக்கில் தங்கப் பதக்கம் வென்ற பிரச்சாரத்தில் இந்தியா 13 கோல்களை அடித்தது. சக வீரர் பல்பீர் சிங் சீனியர், "நாங்கள் பல கோல்களைப் பெற்றிருக்க முடியாது. ஆனால் ராசகோபால் முன்னிலையில்" நாங்கள் பெற்றோம் என்று குறிப்பிட்டார்.

இந்திய அணியுடன், ராசகோபால் 1947 ஆம் ஆண்டு தென்னிந்தியா மற்றும் இலங்கையிலும், 1952 ஆம் ஆண்டு ஆப்பிரிக்காவிலும், 1954 ஆம் ஆண்டு மலாயா மற்றும் சிங்கப்பூரிலும் சுற்றுப்பயணம் செய்தார். 1954 ஆம் ஆண்டு சுற்றுப்பயணத்தில், விளையாடிய 11 போட்டிகளில் பத்து கோல்களை அடித்தார்.அவரது ஆட்டம் தியான் சந்துடன் ஒப்பிடப்பட்டது மற்றும் மலாயா பத்திரிகைகள் அவரை 'மற்றொரு சந்த்' என்று முத்திரை குத்தியது.

பயிற்சியாளராக பங்களிப்பு
அவரது கூர்மையான வளைதடிப் பந்தாட்டம் புத்திசாலித்தனத்திற்கு பெயர் பெற்ற ராசகோபால், மாநில அணிகளின் பயிற்சியாளராகவும் இருந்தார். பல்வேறு வயது பிரிவுகளில் பல சந்தர்ப்பங்களில், அவர்களில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவர். 1975 ஆம் ஆண்டு இளையோர் தேசிய விளையாட்டு போட்டியில் புனே எனும் இடத்தில் வெற்றி பெற்றது. 1979 ஆம் ஆண்டு பாரிசில் நடைபெற்ற தொடக்க இளையோர் உலகக் கோப்பைப் போட்டியில் தேசிய அணியின் பயிற்சியாளராகவும் இருந்தார்.

மேற்கோள்கள் 

1926 பிறப்புகள்
2004 இறப்புகள்
வளைதடிப் பந்தாட்டக்காரர்கள்
muṉijhāmi rājhaghobhāl (Muniswamy Rajgopal) (24 mārjh 1926 – 3 mārjh 2004) òru indhiya vaḻaidhaḍhibh bhandhāḍhḍha vīrar. 1952 āṃ āṇḍhu ghèljhiṉghi òliṃbhighghil dhaṅghabh bhadhaghghaṃ vèṉṟa indhiya dhejhiya aṇiyil uṟubhbhiṉarāgha irundhār. dhaṉadhu jhòndha mānilamāṉa maijhūril irundhu (dhaṟbhodhu gharunāḍhagha) òliṃbhighghil bhadhaghghaṃ vèṉṟār.

rājhaghobhāl òru bhaldhuṟai vīrarāgha irundhār. meluṃ iru iṟaghghaighaḻiluṃ muṉṉoghghi alladhu uḻḻe valadhubhuṟamāgha viḻaiyāḍhiṉār. avaradhu ghujhjhi velaighghāgha avar 'ghalaimaiyāṉa emāṟṟughghārar' èṉṟu jhèllabhbhèyar bhèṟṟār.rājhaghobhāliṉ vaḻaidhaḍhibh bhandhāḍhḍhadhdhiṉ bhaṅghaḻibhbhu 2000 āṃ āṇḍhil gharunāḍhaghāviṉ rājhayodhjhavā virudhuḍhaṉ aṅghīgharighghabhbhaḍhḍhadhu.

dhòl̤il

vīrarāgha bhaṅghaḻibhbhu
maijhūr aṇiyil 1945 āṃ āṇḍhu mudhal 15 āṇḍhughaḻ dhejhiya jhāṃbhiyaṉjhibh bhoḍhḍhighaḻil bhaṅgheṟṟa rājhaghobhāl, indhujhudhāṉ erghirābhḍh (ibhbhodhu indhujhudhāṉ eronāḍhḍhighjhu) èṉṟa dhaṉadhu mudhalāḻighaḻiṉ aṇiyil òru mughghiya aṅghamāghavuṃ irundhār. aṇiyuḍhaṉ, avar 1951 āṃ āṇḍhu bhaiḍhḍhaṉ ghobhbhaiyai vèṉṟār. iṟudhibh bhoḍhḍhiyil bhāghghidhdhāṉiṉ lāghūr bhaḍhāvai 1-0 èṉṟa ghaṇaghghil dhoṟghaḍhidhdhār. avar iraṇḍhu muṟai ghil̤aghghu ābhbhirighghāvil jhuṟṟubhbhayaṇaṃ jhèydhār. mudhalil 1945 āṃ āṇḍhu bhirighghabhbhaḍhādha indhiya aṇiyuḍhaṉ, maṟṟuṃ 1947-48 āṃ āṇḍhu jhudhandhiradhdhiṟghubh bhiṟaghu indhiya aṇiyuḍhaṉ viḻaiyāḍhiṉār.  indhiyāvughghāgha muṉṉoghghi varijhaiyil dhiyāṉ jhandhuḍhaṉ iṇaindhu viḻaiyāḍhiṉār maṟṟuṃ bhadhdhirighaighaḻil irundhu avaruḍhaṉ aḍhighghaḍhi òbhbhīḍhu jhèydhār. avar ' dhaghghāṇadhdhiṉ dhiyāṉ jhandh' èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhḍhār. 1952 āṃ āṇḍhu ghèljhiṅghi òliṃbhighghil dhaṅghabh bhadhaghghaṃ vèṉṟa bhirajhjhāradhdhil indhiyā 13 gholghaḻai aḍhidhdhadhu. jhagha vīrar bhalbhīr jhiṅ jhīṉiyar, "nāṅghaḻ bhala gholghaḻaibh bhèṟṟirughgha muḍhiyādhu. āṉāl rājhaghobhāl muṉṉilaiyil" nāṅghaḻ bhèṟṟoṃ èṉṟu ghuṟibhbhiḍhḍhār.

indhiya aṇiyuḍhaṉ, rājhaghobhāl 1947 āṃ āṇḍhu dhèṉṉindhiyā maṟṟuṃ ilaṅghaiyiluṃ, 1952 āṃ āṇḍhu ābhbhirighghāviluṃ, 1954 āṃ āṇḍhu malāyā maṟṟuṃ jhiṅghabhbhūriluṃ jhuṟṟubhbhayaṇaṃ jhèydhār. 1954 āṃ āṇḍhu jhuṟṟubhbhayaṇadhdhil, viḻaiyāḍhiya 11 bhoḍhḍhighaḻil bhadhdhu gholghaḻai aḍhidhdhār.avaradhu āḍhḍhaṃ dhiyāṉ jhandhuḍhaṉ òbhbhiḍhabhbhaḍhḍhadhu maṟṟuṃ malāyā bhadhdhirighaighaḻ avarai 'maṟṟòru jhandh' èṉṟu mudhdhirai ghudhdhiyadhu.

bhayiṟjhiyāḻarāgha bhaṅghaḻibhbhu
avaradhu ghūrmaiyāṉa vaḻaidhaḍhibh bhandhāḍhḍhaṃ bhudhdhijhālidhdhaṉadhdhiṟghu bhèyar bhèṟṟa rājhaghobhāl, mānila aṇighaḻiṉ bhayiṟjhiyāḻarāghavuṃ irundhār. bhalveṟu vayadhu bhirivughaḻil bhala jhandharbhbhaṅghaḻil, avarghaḻil mighavuṃ ghuṟibhbhiḍhadhdhaghghavar. 1975 āṃ āṇḍhu iḻaiyor dhejhiya viḻaiyāḍhḍhu bhoḍhḍhiyil bhuṉe èṉuṃ iḍhadhdhil vèṟṟi bhèṟṟadhu. 1979 āṃ āṇḍhu bhārijhil naḍhaibhèṟṟa dhòḍhaghgha iḻaiyor ulaghagh ghobhbhaibh bhoḍhḍhiyil dhejhiya aṇiyiṉ bhayiṟjhiyāḻarāghavuṃ irundhār.

meṟghoḻghaḻ 

1926 bhiṟabhbhughaḻ
2004 iṟabhbhughaḻ
vaḻaidhaḍhibh bhandhāḍhḍhaghghārarghaḻ
முனிசாமி ராசகோபால்