இரண்டாம் இந்திர மாணிக்கியா (Indra Manikya II) (இ. 1746) 18ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் திரிபுரா இராச்சியத்தை ஆண்ட மாணிக்கிய வம்சத்தைச் சேர்ந்த அரசனாவார். இவரது ஆட்சிக்காலம் இவரது உறவினரான இரண்டாம் ஜாய் மாணிக்கியாவுடன் ராச்சியத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்காக போராடியது.

வாழ்க்கை 
முதலில் இவருக்கு பஞ்ச கௌரி தாக்கூர் என்று பெயரிடப்பட்டது.  இவர் மகாராஜா முகுந்த மாணிக்கியாவின் மனைவி பிரபாவதியின் மகன்களில் ஒருவர். இவரது தந்தையின் ஆட்சியின் போது, இவர் முர்சிதாபாத் முகலாய நீதிமன்றத்திற்கு பிணைக் கைதியாக அனுப்பப்பட்டார். 

1739 ஆம் ஆண்டில், யானைகளுக்கு காணிக்கை செலுத்தத் தவறியதன் காரணமாக முகலாயர்களால் கைது செய்யப்பட்ட பின்னர், முகுந்தா தற்கொலை செய்து கொண்டார். முகலாயர்களை உதய்ப்பூரிலிருந்து வெளியேற்றிய பிறகு முகுந்தாவின் மகன்களுக்குப் பிறகு அவரது உறவினர் ஜாய் மாணிக்கியா மக்களால் இவரது வாரிசாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  ஜோய் மாணிக்கியா மீது வெறுப்பை வளர்த்துக் கொண்ட பஞ்ச கௌரி, 1744 இல் திரிபுராவின் உரிமையைக் கோருவதற்கு உதவிக்காக வங்காள நவாப் அலிவர்தி கானை அணுகினார். அவரது இராணுவ ஆதரவுடன், இவர் ஜாய் மானிக்கியாவைத் தூக்கி எறிந்து அரியணையை கைப்பற்றினார். பின்னர் இந்திர மாணிக்கியா என்ற பெயரையும் வைத்துக் கொண்டார். 

இருப்பினும், ஜாய் மாணிக்கியா மதியா மலையிலிருந்து ஒரு இணை அரசாங்கத்தை நடத்தி, செல்வாக்கு மிக்க ஜமீந்தார்களின் ஆதரவைப் பெற்றதால், இந்திரனால் அமைதியாக ஆட்சி செய்ய முடியவில்லை. மன்னர் முழு அதிகாரத்தை மீண்டும் பெற மீண்டும் மீண்டும் முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். இருப்பினும் முகலாய படைகளால் எப்போதும் தடுக்கப்பட்டது.   ஜாய் மாணிக்கியா முகலாயர்களின் ஆதரவைப் பெற்ற பிறகு இந்திரன் வெளியேற்றப்படும் வரை, ஒரு காலத்திற்கு போட்டி ஆட்சியாளர்களின் கட்சிக்காரர்களிடையே இராச்சியம் பிரிக்கப்பட்டது.  இருப்பினும், ஜாய் மாணிக்கியா கப்பம் செலுத்தத் தவறியதால், டாக்காவின் நவாப்பால் இந்திரன் மீண்டும் அரியணைக்குத் திரும்பினார். 

இந்த மறுஆட்சி குறுகிய காலமே இருந்ததாக நிரூபிக்கப்பட்டது, 1746 வாக்கில், இந்திரன் மீண்டும் நவாபின் ஆதரவை இழந்தார். மேலும், இவருக்கு எதிராக ஒரு பெரிய இராணுவம் அனுப்பப்பட்டது. எனவே இவர் அடிபணிய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. மேலும் முர்சிதாபாத்திற்கு அனுப்பப்பட்டார். பின்னர் இவர் இறந்தார்.   மீண்டும் அரியணையை கைப்பற்றிய ஜாய் மாணிக்கியாவும் இந்த நேரத்தில் இறந்தார்.

சான்றுகள் 

1746 இறப்புகள்
திரிபுராவின் வரலாறு
திரிபுராவின் ஆட்சியாளர்கள்
iraṇḍhāṃ indhira māṇighghiyā (Indra Manikya II) (i. 1746) 18āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ madhdhiyil dhiribhurā irājhjhiyadhdhai āṇḍha māṇighghiya vaṃjhadhdhaijh jherndha arajhaṉāvār. ivaradhu āḍhjhighghālaṃ ivaradhu uṟaviṉarāṉa iraṇḍhāṃ jāy māṇighghiyāvuḍhaṉ rājhjhiyadhdhiṉ ghaḍhḍhubhbhāḍhḍhiṟghāgha bhorāḍhiyadhu.

vāl̤ghghai 
mudhalil ivarughghu bhañjha ghauri dhāghghūr èṉṟu bhèyariḍhabhbhaḍhḍhadhu.  ivar maghārājā mughundha māṇighghiyāviṉ maṉaivi bhirabhāvadhiyiṉ maghaṉghaḻil òruvar. ivaradhu dhandhaiyiṉ āḍhjhiyiṉ bhodhu, ivar murjhidhābhādh mughalāya nīdhimaṉṟadhdhiṟghu bhiṇaigh ghaidhiyāgha aṉubhbhabhbhaḍhḍhār. 

1739 āṃ āṇḍhil, yāṉaighaḻughghu ghāṇighghai jhèludhdhadh dhavaṟiyadhaṉ ghāraṇamāgha mughalāyarghaḻāl ghaidhu jhèyyabhbhaḍhḍha bhiṉṉar, mughundhā dhaṟghòlai jhèydhu ghòṇḍhār. mughalāyarghaḻai udhaybhbhūrilirundhu vèḻiyeṟṟiya bhiṟaghu mughundhāviṉ maghaṉghaḻughghubh bhiṟaghu avaradhu uṟaviṉar jāy māṇighghiyā maghghaḻāl ivaradhu vārijhāgha dherndhèḍhughghabhbhaḍhḍhār.  joy māṇighghiyā mīdhu vèṟubhbhai vaḻardhdhugh ghòṇḍha bhañjha ghauri, 1744 il dhiribhurāviṉ urimaiyaigh ghoruvadhaṟghu udhavighghāgha vaṅghāḻa navābh alivardhi ghāṉai aṇughiṉār. avaradhu irāṇuva ādharavuḍhaṉ, ivar jāy māṉighghiyāvaidh dhūghghi èṟindhu ariyaṇaiyai ghaibhbhaṟṟiṉār. bhiṉṉar indhira māṇighghiyā èṉṟa bhèyaraiyuṃ vaidhdhugh ghòṇḍhār. 

irubhbhiṉuṃ, jāy māṇighghiyā madhiyā malaiyilirundhu òru iṇai arajhāṅghadhdhai naḍhadhdhi, jhèlvāghghu mighgha jamīndhārghaḻiṉ ādharavaibh bhèṟṟadhāl, indhiraṉāl amaidhiyāgha āḍhjhi jhèyya muḍhiyavillai. maṉṉar mul̤u adhighāradhdhai mīṇḍhuṃ bhèṟa mīṇḍhuṃ mīṇḍhuṃ muyaṟjhighaḻai meṟghòṇḍhār. irubhbhiṉuṃ mughalāya bhaḍhaighaḻāl èbhbhodhuṃ dhaḍhughghabhbhaḍhḍhadhu.   jāy māṇighghiyā mughalāyarghaḻiṉ ādharavaibh bhèṟṟa bhiṟaghu indhiraṉ vèḻiyeṟṟabhbhaḍhuṃ varai, òru ghāladhdhiṟghu bhoḍhḍhi āḍhjhiyāḻarghaḻiṉ ghaḍhjhighghārarghaḻiḍhaiye irājhjhiyaṃ bhirighghabhbhaḍhḍhadhu.  irubhbhiṉuṃ, jāy māṇighghiyā ghabhbhaṃ jhèludhdhadh dhavaṟiyadhāl, ḍhāghghāviṉ navābhbhāl indhiraṉ mīṇḍhuṃ ariyaṇaighghudh dhiruṃbhiṉār. 

indha maṟuāḍhjhi ghuṟughiya ghālame irundhadhāgha nirūbhighghabhbhaḍhḍhadhu, 1746 vāghghil, indhiraṉ mīṇḍhuṃ navābhiṉ ādharavai il̤andhār. meluṃ, ivarughghu èdhirāgha òru bhèriya irāṇuvaṃ aṉubhbhabhbhaḍhḍhadhu. èṉave ivar aḍhibhaṇiya veṇḍhiya ghaḍhḍhāyaṃ eṟbhaḍhḍhadhu. meluṃ murjhidhābhādhdhiṟghu aṉubhbhabhbhaḍhḍhār. bhiṉṉar ivar iṟandhār.   mīṇḍhuṃ ariyaṇaiyai ghaibhbhaṟṟiya jāy māṇighghiyāvuṃ indha neradhdhil iṟandhār.

jhāṉṟughaḻ 

1746 iṟabhbhughaḻ
dhiribhurāviṉ varalāṟu
dhiribhurāviṉ āḍhjhiyāḻarghaḻ
இரண்டாம் இந்திர மாணிக்கியா