குமார பத்ம மூத்த சிவசங்கர மேனன் (1898 அக்டோபர் 18   -  1982  நவம்பர் 22) பொதுவாக கே. பி. எஸ். மேனன் என்று அழைக்கப்படும் இவர் ஓர் இராஜதந்திரியும், நாட்காட்டியாளரும், இந்திய ஆட்சிப்பணியில் அலுவலருமாவார். இவர் சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் வெளியுறவுச் செயலாளராக நியமிக்கப்பட்டு, 1948 முதல் 1952 வரை பணியாற்றினார். 

இவர் பரத்பூர் மாநிலத்தின் திவானாகவும், 1952 முதல் 1961 வரை சோவியத் ஒன்றியத்திற்கான இந்திய தூதராகவும், இறுதியாக சீன மக்கள் குடியரசின் தூதராகவும் இருந்தார். 1948 ஆம் ஆண்டில், கொரியப் போரின் முந்தைய நிகழ்வுகளுக்கு முன்னர், ஐக்கிய நாடுகள் சபை இவரை கொரியா தொடர்பான ஐ.நா ஆணையத்தின் தலைவராக நியமித்தது.  

இரண்டாம் உலகப் போரின்போது இமயமலை, காரகோரம், பாமிர்கள் முழுவதும் தில்லியில் இருந்து சோங்கிங்கிற்கு சென்ற மேனனின் நிலப்பரப்பு பயணம் இவரது தில்லி-சோங்கிங்: எ டிராவல் டைரி (1947) என்ற புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.  இவர் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உருவாக்கத்தில் இந்தியா சார்பில் கையெழுத்திட்டவர். இவர் பேரரசின் மத்திய ஆசியச் சங்கத்தின் உறுப்பினராக இருந்தார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
கே. பி. எஸ். மேனன் 1898 இல் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் திருவிதாங்கூரில் (இன்றைய கேரளா) ஒரு புகழ்பெற்ற பிரபுத்துவ குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை குமார மேனன் ஒற்றப்பாலத்தைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞராக இருந்தார். இவரது தாயார் ஜானகி அம்மா திருவிதாங்கூரில் திருவனந்தபுரம் அருகே உள்ள வெள்ளயணியைச் சேர்ந்தவர். கண்டமத்தைச் சேர்ந்த கேசவ பிள்ளையின் மருமகளும், நெய்யாற்றிங்கரை என். கே. பத்மநாப பிள்ளையின் உறவினரும் ஆவார். இவர் சென்னைக் கிறித்துவக் கல்லூரியிலும் பின்னர் ஆக்சுபோர்டு பல்கலைக்கழகத்தின் கிறித்து தேவாலயப் பள்ளியிலும் பயின்றார்.  அங்கு இவர் வருங்கால பிரதமர் அந்தோணி ஈடனின் சமகாலத்தவராக இருந்தார். அங்கு, இருவரும் ஆசிய சங்கத்தின் இணை அதிகாரிகளாக பணியாற்றினர். ஆக்சுபோர்டு மஜ்லிசு ஆசியச் சங்கத்தின் தலைவராக பணியாற்றினார்.

பொதுச் சேவை வாழ்க்கை 
1922 ஆம் ஆண்டில், மேனன் ஒருங்கிணைந்த ஆட்சிப் பணித் தேர்வில் முதல் இடத்தைப் பெற்றார். வேலூர் மாவட்டம் திருப்பத்தூரின் துணை ஆட்சியராகவும், பின்னர் திருச்சியில் மாவட்ட நீதிபதியாகவும், வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணம் மற்றும் இலங்கையில் இந்திய அரசின் முகவராகவும், பின்னர் ஐதராபாத் மாநிலத்தில் இந்தியாவின் அரசப் பிரதிநிதியாகவும் பணியாற்றினார். 1934 ஆம் ஆண்டில், சான்சிபார், கென்யா, உகாண்டாவிலுள்ள இந்தியர்களின் நிலையை விசாரிக்க அவர் அரசப் பிரதிநிதியாக அனுப்பப்பட்டார். பரத்பூர் மாநிலத்தின் திவான் என்ற முறையில், இவர் 1943 ஆம் ஆண்டின் புத்தாண்டு கௌரவங்களில் இந்தியப் பேரரசின் ஒழுங்கின் தோழராக நியமிக்கப்பட்டார்.  சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, 1948 முதல் 1952 வரை இந்தியாவின் முதல் வெளியுறவுச் செயலாளராகவும், பின்னர் சோவியத் ஒன்றியம், அங்கேரி மற்றும் போலந்திற்கான இந்திய தூதராகவும், 1952 முதல் 1961 வரை சீனாவின் தூதராகவும் இருந்தார்.   

இவர் சி.சங்கரன் நாயரின் மகள் சரஸ்வதி அம்மாவை மணந்தார்.  இவரதுப் பெயரையேக் கொண்ட இவரது மகன், சீனாவின் தூதராக பணியாற்றினார். இவரது தாய்வழி பேரன் சிவசங்கர் மேனன் வெளியுறவு செயலாளராகவும் பின்னர் தேசிய பாதுகாப்பு ஆலோசகராகவும் இருந்தார்.   

மேனனுக்கு 1958 ஆம் ஆண்டில் பத்ம பூசண் மற்றும் லெனின் அமைதி பரிசு வழங்கப்பட்டது.

குறிப்புகள் 

மலையாள நபர்கள்
1982 இறப்புகள்
1898 பிறப்புகள்
லெனின் அமைதிப் பரிசு பெற்றவர்கள்
ghumāra bhadhma mūdhdha jhivajhaṅghara meṉaṉ (1898 aghḍhobhar 18   -  1982  navaṃbhar 22) bhòdhuvāgha ghe. bhi. ès. meṉaṉ èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ ivar or irājadhandhiriyuṃ, nāḍhghāḍhḍhiyāḻaruṃ, indhiya āḍhjhibhbhaṇiyil aluvalarumāvār. ivar jhudhandhira indhiyāviṉ mudhal vèḻiyuṟavujh jhèyalāḻarāgha niyamighghabhbhaḍhḍhu, 1948 mudhal 1952 varai bhaṇiyāṟṟiṉār. 

ivar bharadhbhūr māniladhdhiṉ dhivāṉāghavuṃ, 1952 mudhal 1961 varai jhoviyadh òṉṟiyadhdhiṟghāṉa indhiya dhūdharāghavuṃ, iṟudhiyāgha jhīṉa maghghaḻ ghuḍhiyarajhiṉ dhūdharāghavuṃ irundhār. 1948 āṃ āṇḍhil, ghòriyabh bhoriṉ mundhaiya nighal̤vughaḻughghu muṉṉar, aighghiya nāḍhughaḻ jhabhai ivarai ghòriyā dhòḍharbhāṉa ai.nā āṇaiyadhdhiṉ dhalaivarāgha niyamidhdhadhu.  

iraṇḍhāṃ ulaghabh bhoriṉbhodhu imayamalai, ghāraghoraṃ, bhāmirghaḻ mul̤uvadhuṃ dhilliyil irundhu jhoṅghiṅghiṟghu jhèṉṟa meṉaṉiṉ nilabhbharabhbhu bhayaṇaṃ ivaradhu dhilli-jhoṅghiṅ: è ḍhirāval ḍhairi (1947) èṉṟa bhudhdhaghadhdhil bhadhivu jhèyyabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.  ivar aighghiya nāḍhughaḻ jhabhaiyiṉ uruvāghghadhdhil indhiyā jhārbhil ghaiyèl̤udhdhiḍhḍhavar. ivar bherarajhiṉ madhdhiya ājhiyajh jhaṅghadhdhiṉ uṟubhbhiṉarāgha irundhār.

āraṃbha ghāla vāl̤ghghai 
ghe. bhi. ès. meṉaṉ 1898 il bhiriḍhḍhiṣ indhiyāviṉ dhiruvidhāṅghūril (iṉṟaiya gheraḻā) òru bhughal̤bhèṟṟa bhirabhudhdhuva ghuḍhuṃbhadhdhil bhiṟandhār. ivaradhu dhandhai ghumāra meṉaṉ òṟṟabhbhāladhdhaijh jherndha val̤aghghaṟiñarāgha irundhār. ivaradhu dhāyār jāṉaghi aṃmā dhiruvidhāṅghūril dhiruvaṉandhabhuraṃ arughe uḻḻa vèḻḻayaṇiyaijh jherndhavar. ghaṇḍhamadhdhaijh jherndha ghejhava bhiḻḻaiyiṉ marumaghaḻuṃ, nèyyāṟṟiṅgharai èṉ. ghe. bhadhmanābha bhiḻḻaiyiṉ uṟaviṉaruṃ āvār. ivar jhèṉṉaigh ghiṟidhdhuvagh ghallūriyiluṃ bhiṉṉar āghjhubhorḍhu bhalghalaighghal̤aghadhdhiṉ ghiṟidhdhu dhevālayabh bhaḻḻiyiluṃ bhayiṉṟār.  aṅghu ivar varuṅghāla bhiradhamar andhoṇi īḍhaṉiṉ jhamaghāladhdhavarāgha irundhār. aṅghu, iruvaruṃ ājhiya jhaṅghadhdhiṉ iṇai adhighārighaḻāgha bhaṇiyāṟṟiṉar. āghjhubhorḍhu majlijhu ājhiyajh jhaṅghadhdhiṉ dhalaivarāgha bhaṇiyāṟṟiṉār.

bhòdhujh jhevai vāl̤ghghai 
1922 āṃ āṇḍhil, meṉaṉ òruṅghiṇaindha āḍhjhibh bhaṇidh dhervil mudhal iḍhadhdhaibh bhèṟṟār. velūr māvaḍhḍhaṃ dhirubhbhadhdhūriṉ dhuṇai āḍhjhiyarāghavuṃ, bhiṉṉar dhirujhjhiyil māvaḍhḍha nīdhibhadhiyāghavuṃ, vaḍhameṟghu èllaibhbhuṟa māghāṇaṃ maṟṟuṃ ilaṅghaiyil indhiya arajhiṉ mughavarāghavuṃ, bhiṉṉar aidharābhādh māniladhdhil indhiyāviṉ arajhabh bhiradhinidhiyāghavuṃ bhaṇiyāṟṟiṉār. 1934 āṃ āṇḍhil, jhāṉjhibhār, ghèṉyā, ughāṇḍhāviluḻḻa indhiyarghaḻiṉ nilaiyai vijhārighgha avar arajhabh bhiradhinidhiyāgha aṉubhbhabhbhaḍhḍhār. bharadhbhūr māniladhdhiṉ dhivāṉ èṉṟa muṟaiyil, ivar 1943 āṃ āṇḍhiṉ bhudhdhāṇḍhu ghauravaṅghaḻil indhiyabh bherarajhiṉ òl̤uṅghiṉ dhol̤arāgha niyamighghabhbhaḍhḍhār.  jhudhandhiradhdhiṟghubh bhiṟaghu, 1948 mudhal 1952 varai indhiyāviṉ mudhal vèḻiyuṟavujh jhèyalāḻarāghavuṃ, bhiṉṉar jhoviyadh òṉṟiyaṃ, aṅgheri maṟṟuṃ bholandhiṟghāṉa indhiya dhūdharāghavuṃ, 1952 mudhal 1961 varai jhīṉāviṉ dhūdharāghavuṃ irundhār.   

ivar jhi.jhaṅgharaṉ nāyariṉ maghaḻ jharasvadhi aṃmāvai maṇandhār.  ivaradhubh bhèyaraiyegh ghòṇḍha ivaradhu maghaṉ, jhīṉāviṉ dhūdharāgha bhaṇiyāṟṟiṉār. ivaradhu dhāyval̤i bheraṉ jhivajhaṅghar meṉaṉ vèḻiyuṟavu jhèyalāḻarāghavuṃ bhiṉṉar dhejhiya bhādhughābhbhu ālojhagharāghavuṃ irundhār.   

meṉaṉughghu 1958 āṃ āṇḍhil bhadhma bhūjhaṇ maṟṟuṃ lèṉiṉ amaidhi bharijhu val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu.

ghuṟibhbhughaḻ 

malaiyāḻa nabharghaḻ
1982 iṟabhbhughaḻ
1898 bhiṟabhbhughaḻ
lèṉiṉ amaidhibh bharijhu bhèṟṟavarghaḻ
கே. பி. எஸ். மேனன்