வச்ரசூசி உபநிடதம் (Vajrasuchi Upanishad) (, IAST: Vajrasūcī Upaniṣad) ஒரு முக்கியமான சமசுகிருத நூலும் இந்து மதத்தின் உபநிடதமும் ஆகும். இது 22 சமய (பொது) உபநிடதங்களில் ஒன்றாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும் இது வேதாந்த உரையாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. இது சாமவேதத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

உரை நான்கு வர்ணங்கள் ( சாதி அமைப்பு) பற்றி விவாதிக்கிறது.  இது மனிதர்களின் பிரிவினைக்கு எதிரான ஒரு நீடித்த தத்துவ தாக்குதலாக இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.  மேலும், எந்தவொரு மனிதனும் மிக உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையை அடைய முடியும் என்று வலியுறுத்துகிறது.

சொற்பிறப்பியல் 
வச்ரசூசி என்ற சமசுகிருத வார்த்தையின் பொருள் "வைரம் போன்ற கூர்மையான ஊசி" என்பதாகும்.  உபநிடதம் என்பது இந்து மதத்தின் தத்துவக் கருத்துக்களை முன்வைக்கும் வேதாந்த இலக்கியத் தொகுப்பிற்குச் சொந்தமான அறிவு நூல். மேலும் அதன் வேதமான வேதங்களின் உயர்ந்த நோக்கமாகக் கருதப்படுகிறது.

வரலாறு 
வச்ரசூசி உபநிடதம் நவீன யுகத்தில் பல பதிப்புகளில் வாழ்கிறது. உரையின் கையெழுத்துப் பிரதிகள் குடியேற்ற காலத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு சேகரிக்கப்பட்டன. மேலும் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வட இந்தியாவிலிருந்து கையெழுத்துப் பிரதிகளின் எட்டு பிரதிகளும் தென்னிந்தியாவிலிருந்து ஐந்து பிரதிகளும் கண்டறியப்பட்டன.பெரும்பாலான பதிப்புகள் சமசுகிருதத்தில் தேவநாகரி எழுத்திலும், இரண்டு தெலுங்கு மொழியிலும், பனை ஓலை கையெழுத்துப் பிரதி வடிவத்தில் இருந்தன. சில சேதமடைந்த நிலையில் இருந்தன. இந்த கையெழுத்துப் பிரதிகளுக்கு இடையே உரையில் வேறுபாடுகள் உள்ளன. ஆனால் கவனம் மற்றும் மைய செய்தி ஒன்றுதான்.

வச்ரசூசி உபநிடதத்தின் தேதி மற்றும் ஆசிரியர் பற்றி தெளிவாக இல்லை. 1800-களின் முற்பகுதியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கையெழுத்துப் பிரதிகளில் சங்கராச்சாரியாருக்கு உபநிடதம் கூறப்பட்டுள்ளது.ஆதி சங்கரர் என்றும் அழைக்கப்படும் சங்கராச்சாரியார் ஒரு அத்வைத வேதாந்த அறிஞர். ஆனால் மரியாதைக்குரிய வரலாற்று அறிஞர்களுக்கு நூல்களை அர்ப்பணித்து கற்பிக்கும் இந்திய பாரம்பரியத்தின் அடிப்படையில், ஆதி சங்கரருக்குக் கூறப்பட்ட நூல்கள் உண்மையில் 8 ஆம் நூற்றாண்டில் அவருக்காக இயற்றப்பட்டதா அல்லது 8 ஆம் நூற்றாண்டில் அவரால் இயற்றப்பட்டதா என்பது நிச்சயமற்றது. ஒருவேளை அவர் அப்போது வாழ்ந்திருக்கலாம்.

இந்த உரை சில சமயங்களில் வச்ரசூசிக உபநிடதம், வச்ர சூசிக உபநிடதம், வச்ரசூசி உபநிடதம், வச்ரசூசி உபநிடதம் மற்றும் வச்ரசூசிக உபநிடதம் எனப் பெயரிடப்படுகிறது. அனுமானுக்கு இராமனால் விவரிக்கப்பட்ட முக்திகா நியதியின் 108 உபநிடதங்களின் தெலுங்கு மொழித் தொகுப்பில், இது 36வது இடத்தில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

இதனையும் பார்க்கவும் 

 ஈசா வாஸ்ய உபநிடதம்

சான்றுகள்

உசாத்துணை 

 

சமசுகிருத நூல்கள்
உபநிடதங்கள்
vajhrajhūjhi ubhaniḍhadhaṃ (Vajrasuchi Upanishad) (, IAST: Vajrasūcī Upaniṣad) òru mughghiyamāṉa jhamajhughirudha nūluṃ indhu madhadhdhiṉ ubhaniḍhadhamuṃ āghuṃ. idhu 22 jhamaya (bhòdhu) ubhaniḍhadhaṅghaḻil òṉṟāgha vaghaibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. meluṃ idhu vedhāndha uraiyāgha aḍhaiyāḻaṃ ghāṇabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. idhu jhāmavedhadhdhuḍhaṉ iṇaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

urai nāṉghu varṇaṅghaḻ ( jhādhi amaibhbhu) bhaṟṟi vivādhighghiṟadhu.  idhu maṉidharghaḻiṉ bhiriviṉaighghu èdhirāṉa òru nīḍhidhdha dhadhdhuva dhāghghudhalāgha irubhbhadhu ghuṟibhbhiḍhadhdhaghghadhu.  meluṃ, èndhavòru maṉidhaṉuṃ migha uyarndha āṉmīgha nilaiyai aḍhaiya muḍhiyuṃ èṉṟu valiyuṟudhdhughiṟadhu.

jhòṟbhiṟabhbhiyal 
vajhrajhūjhi èṉṟa jhamajhughirudha vārdhdhaiyiṉ bhòruḻ "vairaṃ bhoṉṟa ghūrmaiyāṉa ūjhi" èṉbhadhāghuṃ.  ubhaniḍhadhaṃ èṉbhadhu indhu madhadhdhiṉ dhadhdhuvagh gharudhdhughghaḻai muṉvaighghuṃ vedhāndha ilaghghiyadh dhòghubhbhiṟghujh jhòndhamāṉa aṟivu nūl. meluṃ adhaṉ vedhamāṉa vedhaṅghaḻiṉ uyarndha noghghamāghagh gharudhabhbhaḍhughiṟadhu.

varalāṟu 
vajhrajhūjhi ubhaniḍhadhaṃ navīṉa yughadhdhil bhala bhadhibhbhughaḻil vāl̤ghiṟadhu. uraiyiṉ ghaiyèl̤udhdhubh bhiradhighaḻ ghuḍhiyeṟṟa ghāladhdhil ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍhu jhegharighghabhbhaḍhḍhaṉa. meluṃ 19-āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ dhòḍhaghghadhdhil vaḍha indhiyāvilirundhu ghaiyèl̤udhdhubh bhiradhighaḻiṉ èḍhḍhu bhiradhighaḻuṃ dhèṉṉindhiyāvilirundhu aindhu bhiradhighaḻuṃ ghaṇḍhaṟiyabhbhaḍhḍhaṉa.bhèruṃbhālāṉa bhadhibhbhughaḻ jhamajhughirudhadhdhil dhevanāghari èl̤udhdhiluṃ, iraṇḍhu dhèluṅghu mòl̤iyiluṃ, bhaṉai olai ghaiyèl̤udhdhubh bhiradhi vaḍhivadhdhil irundhaṉa. jhila jhedhamaḍhaindha nilaiyil irundhaṉa. indha ghaiyèl̤udhdhubh bhiradhighaḻughghu iḍhaiye uraiyil veṟubhāḍhughaḻ uḻḻaṉa. āṉāl ghavaṉaṃ maṟṟuṃ maiya jhèydhi òṉṟudhāṉ.

vajhrajhūjhi ubhaniḍhadhadhdhiṉ dhedhi maṟṟuṃ ājhiriyar bhaṟṟi dhèḻivāgha illai. 1800-ghaḻiṉ muṟbhaghudhiyil ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍha ghaiyèl̤udhdhubh bhiradhighaḻil jhaṅgharājhjhāriyārughghu ubhaniḍhadhaṃ ghūṟabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.ādhi jhaṅgharar èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhuṃ jhaṅgharājhjhāriyār òru adhvaidha vedhāndha aṟiñar. āṉāl mariyādhaighghuriya varalāṟṟu aṟiñarghaḻughghu nūlghaḻai arbhbhaṇidhdhu ghaṟbhighghuṃ indhiya bhāraṃbhariyadhdhiṉ aḍhibhbhaḍhaiyil, ādhi jhaṅghararughghugh ghūṟabhbhaḍhḍha nūlghaḻ uṇmaiyil 8 āṃ nūṟṟāṇḍhil avarughghāgha iyaṟṟabhbhaḍhḍhadhā alladhu 8 āṃ nūṟṟāṇḍhil avarāl iyaṟṟabhbhaḍhḍhadhā èṉbhadhu nijhjhayamaṟṟadhu. òruveḻai avar abhbhodhu vāl̤ndhirughghalāṃ.

indha urai jhila jhamayaṅghaḻil vajhrajhūjhigha ubhaniḍhadhaṃ, vajhra jhūjhigha ubhaniḍhadhaṃ, vajhrajhūjhi ubhaniḍhadhaṃ, vajhrajhūjhi ubhaniḍhadhaṃ maṟṟuṃ vajhrajhūjhigha ubhaniḍhadhaṃ èṉabh bhèyariḍhabhbhaḍhughiṟadhu. aṉumāṉughghu irāmaṉāl vivarighghabhbhaḍhḍha mughdhighā niyadhiyiṉ 108 ubhaniḍhadhaṅghaḻiṉ dhèluṅghu mòl̤idh dhòghubhbhil, idhu 36vadhu iḍhadhdhil bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

idhaṉaiyuṃ bhārghghavuṃ 

 ījhā vāsya ubhaniḍhadhaṃ

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai 

 

jhamajhughirudha nūlghaḻ
ubhaniḍhadhaṅghaḻ
வச்ரசூசி உபநிடதம்