பிரபந்த-சிந்தாமணி (Prabandha-Chintamani) என்பது இந்திய சமசுகிருத மொழியின் பிரபந்தங்களின் (அரை வரலாற்று வாழ்க்கை வரலாற்றுக் கதைகள்) தொகுப்பாகும். இது சுமார் பொது ஊழி 1304-இல் இன்றைய குசராத்தின் வகேலா சாம்ராஜ்யத்தில், சைன அறிஞர் மெருதுங்காவால் தொகுக்கப்பட்டது.

உள்ளடக்கம் 
புத்தகம் ஐந்து பாகங்களாக (பிரகாசம்) பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:

 பாகம் I
 விக்ரமாதித்தியன்
 சாலிவாகனன்
 முஞ்சா
 மூலராஜா
 பாகம் II
 போஜன் மற்றும் முதலாம் பீமதேவன்
 பிரகாசம் III
 செயசிம்ம சித்தராசன்
 பாகம் IV
 குமாரபாலன்
 விரதவலன்
 வாஸ்துபாலன் மற்றும் தேஜபாலன்
 பாகம் V
 இலட்சுமண சேனா
 செயச்சந்திரன்
 வராகமிகிரர்
 பரத்ரிஹரி
 வைத்ய வாகபட்டன்

வரலாற்று நம்பகத்தன்மை 
வரலாற்றின் ஒரு படைப்பாக, முஸ்லிம் வரலாறுகள் போன்ற சமகால வரலாற்று இலக்கியங்களைக் காட்டிலும் இது கட்டுரை-சிந்தனை குறைந்ததாகும்.  மெருதுங்கா, "அடிக்கடி கவனிக்கப்படாத மற்றும் பெரும்பாலும் அறிவாளிகளால் கவனிக்கப்படாத பழைய கதைகளை மாற்றுவதற்காக" புத்தகத்தில் எழுதியதாக கூறுகிறார். அவரது புத்தகத்தில் ஏராளமான சுவாரசியமான நிகழ்வுகள் உள்ளன. ஆனால் இந்த நிகழ்வுகளில் பல கற்பனையானவை. 

மெருதுங்கா, சுமார் 1304-இல் (1361 விக்ரம் நாட்காட்டி ) புத்தகத்தை எழுதி முடித்தார்.  இருப்பினும், வரலாற்று நிகழ்வுகளை விவரிக்கும் போது நேரடி அறிவின் சமகால காலகட்டத்திற்கு அவர் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை. அவரது புத்தகத்தில் பொ.ஊ.940 முதல் 1250 வரையிலான வரலாற்றுக் கதைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. அதற்காக அவர் வாய்மொழி பாரம்பரியம் மற்றும் முந்தைய நூல்களையும் நம்பியிருக்க வேண்டியிருந்தது.  இதன் காரணமாக, அவரது புத்தகம் நம்பமுடியாத நிகழ்வுகளின் தொகுப்பாக முடிந்தது. 

குசராத்தின் பல சமகால அல்லது அண்மைக்கால படைப்புகள் வரலாற்று சம்பவங்களை விவரிக்கும் போது எந்த தேதியையும் குறிப்பிடவில்லை. வரலாற்றை எழுதுவதில் சரியான தேதிகளைக் குறிப்பிடுவது முக்கியம் என்பதை மெருதுங்கா உணர்ந்திருக்கலாம், மேலும் தனது நூலில் பல தேதிகளை வழங்குகிறார். இருப்பினும், இந்த தேதிகளில் பெரும்பாலானவை சில மாதங்கள் அல்லது ஒரு வருடத்தில் தவறாக இருக்கும். மெருதுங்கா முந்தைய பதிவுகளில் இருந்து பல வருட வரலாற்று சம்பவங்களை அறிந்திருந்தார், மேலும் அவரது வேலையை மிகவும் நம்பக்கூடியதாக மாற்றுவதற்காக சரியான தேதிகளை இட்டுக்கட்டியதாக தெரிகிறது.  உரையானது காலமற்ற நிகழ்வுகளையும் கொண்டுள்ளது; எடுத்துக்காட்டாக, வராகமிகிரர் (கி.பி. 6ஆம் நூற்றாண்டு) நந்த மன்னனின் சமகாலத்தவராக (கிமு 4ஆம் நூற்றாண்டு) விவரிக்கப்படுகிறார். 

இந்தப் படைப்பு குசராத்தில் இயற்றப்பட்டதால், அண்டை நாடான மால்வாவின் போட்டி ஆட்சியாளர்களுடன் ஒப்பிடுகையில், குசராத்தின் ஆட்சியாளர்களை நேர்மறையாக சித்தரிக்கிறது.

முக்கியமான பதிப்புகளும் மொழிபெயர்ப்பும் 
1888 ஆம் ஆண்டில், இராமச்சந்திர தினநாதர் சாஸ்திரி பிரபந்த-சிந்தாமணியைத் தொகுத்து வெளியிட்டார். 1901 -ஆம் ஆண்டில், சார்லஸ் ஹென்றி டாவ்னி ஜார்ஜ் புஃலரின் பரிந்துரையின் பேரில் இதை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தார். துர்காசங்கர் சாஸ்திரி என்பவர் தினநாதரின் பதிப்பைத் திருத்தி 1932 -இல் வெளியிட்டார். முனி ஜின்விஜய் 1933- இல் மற்றொரு பதிப்பை வெளியிட்டார். மேலும் அந்த உரையை இந்தி மொழியிலும் மொழிபெயர்த்தார்.

சான்றுகள்

உசாத்துணை

வெளி இணைப்புகள் 

 ''The Prabandhacintamani, or Wishing-stone of Narratives, composed by Merutunga-Acharya, translated into English by C. H. Tawney

சமசுகிருத இலக்கியம்
bhirabhandha-jhindhāmaṇi (Prabandha-Chintamani) èṉbhadhu indhiya jhamajhughirudha mòl̤iyiṉ bhirabhandhaṅghaḻiṉ (arai varalāṟṟu vāl̤ghghai varalāṟṟugh ghadhaighaḻ) dhòghubhbhāghuṃ. idhu jhumār bhòdhu ūl̤i 1304-il iṉṟaiya ghujharādhdhiṉ vaghelā jhāṃrājyadhdhil, jhaiṉa aṟiñar mèrudhuṅghāvāl dhòghughghabhbhaḍhḍhadhu.

uḻḻaḍhaghghaṃ 
bhudhdhaghaṃ aindhu bhāghaṅghaḻāgha (bhiraghājhaṃ) bhirighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu:

 bhāghaṃ I
 vighramādhidhdhiyaṉ
 jhālivāghaṉaṉ
 muñjhā
 mūlarājā
 bhāghaṃ II
 bhojaṉ maṟṟuṃ mudhalāṃ bhīmadhevaṉ
 bhiraghājhaṃ III
 jhèyajhiṃma jhidhdharājhaṉ
 bhāghaṃ IV
 ghumārabhālaṉ
 viradhavalaṉ
 vāsdhubhālaṉ maṟṟuṃ dhejabhālaṉ
 bhāghaṃ V
 ilaḍhjhumaṇa jheṉā
 jhèyajhjhandhiraṉ
 varāghamighirar
 bharadhrihari
 vaidhya vāghabhaḍhḍhaṉ

varalāṟṟu naṃbhaghadhdhaṉmai 
varalāṟṟiṉ òru bhaḍhaibhbhāgha, musliṃ varalāṟughaḻ bhoṉṟa jhamaghāla varalāṟṟu ilaghghiyaṅghaḻaigh ghāḍhḍhiluṃ idhu ghaḍhḍhurai-jhindhaṉai ghuṟaindhadhāghuṃ.  mèrudhuṅghā, "aḍhighghaḍhi ghavaṉighghabhbhaḍhādha maṟṟuṃ bhèruṃbhāluṃ aṟivāḻighaḻāl ghavaṉighghabhbhaḍhādha bhal̤aiya ghadhaighaḻai māṟṟuvadhaṟghāgha" bhudhdhaghadhdhil èl̤udhiyadhāgha ghūṟughiṟār. avaradhu bhudhdhaghadhdhil erāḻamāṉa jhuvārajhiyamāṉa nighal̤vughaḻ uḻḻaṉa. āṉāl indha nighal̤vughaḻil bhala ghaṟbhaṉaiyāṉavai. 

mèrudhuṅghā, jhumār 1304-il (1361 vighraṃ nāḍhghāḍhḍhi ) bhudhdhaghadhdhai èl̤udhi muḍhidhdhār.  irubhbhiṉuṃ, varalāṟṟu nighal̤vughaḻai vivarighghuṃ bhodhu neraḍhi aṟiviṉ jhamaghāla ghālaghaḍhḍhadhdhiṟghu avar adhigha mughghiyadhdhuvaṃ ghòḍhughghavillai. avaradhu bhudhdhaghadhdhil bhò.ū.940 mudhal 1250 varaiyilāṉa varalāṟṟugh ghadhaighaḻ iḍhaṃbhèṟṟuḻḻaṉa. adhaṟghāgha avar vāymòl̤i bhāraṃbhariyaṃ maṟṟuṃ mundhaiya nūlghaḻaiyuṃ naṃbhiyirughgha veṇḍhiyirundhadhu.  idhaṉ ghāraṇamāgha, avaradhu bhudhdhaghaṃ naṃbhamuḍhiyādha nighal̤vughaḻiṉ dhòghubhbhāgha muḍhindhadhu. 

ghujharādhdhiṉ bhala jhamaghāla alladhu aṇmaighghāla bhaḍhaibhbhughaḻ varalāṟṟu jhaṃbhavaṅghaḻai vivarighghuṃ bhodhu èndha dhedhiyaiyuṃ ghuṟibhbhiḍhavillai. varalāṟṟai èl̤udhuvadhil jhariyāṉa dhedhighaḻaigh ghuṟibhbhiḍhuvadhu mughghiyaṃ èṉbhadhai mèrudhuṅghā uṇarndhirughghalāṃ, meluṃ dhaṉadhu nūlil bhala dhedhighaḻai val̤aṅghughiṟār. irubhbhiṉuṃ, indha dhedhighaḻil bhèruṃbhālāṉavai jhila mādhaṅghaḻ alladhu òru varuḍhadhdhil dhavaṟāgha irughghuṃ. mèrudhuṅghā mundhaiya bhadhivughaḻil irundhu bhala varuḍha varalāṟṟu jhaṃbhavaṅghaḻai aṟindhirundhār, meluṃ avaradhu velaiyai mighavuṃ naṃbhaghghūḍhiyadhāgha māṟṟuvadhaṟghāgha jhariyāṉa dhedhighaḻai iḍhḍhughghaḍhḍhiyadhāgha dhèrighiṟadhu.  uraiyāṉadhu ghālamaṟṟa nighal̤vughaḻaiyuṃ ghòṇḍhuḻḻadhu; èḍhudhdhughghāḍhḍhāgha, varāghamighirar (ghi.bhi. 6āṃ nūṟṟāṇḍhu) nandha maṉṉaṉiṉ jhamaghāladhdhavarāgha (ghimu 4āṃ nūṟṟāṇḍhu) vivarighghabhbhaḍhughiṟār. 

indhabh bhaḍhaibhbhu ghujharādhdhil iyaṟṟabhbhaḍhḍhadhāl, aṇḍhai nāḍhāṉa mālvāviṉ bhoḍhḍhi āḍhjhiyāḻarghaḻuḍhaṉ òbhbhiḍhughaiyil, ghujharādhdhiṉ āḍhjhiyāḻarghaḻai nermaṟaiyāgha jhidhdharighghiṟadhu.

mughghiyamāṉa bhadhibhbhughaḻuṃ mòl̤ibhèyarbhbhuṃ 
1888 āṃ āṇḍhil, irāmajhjhandhira dhiṉanādhar jhāsdhiri bhirabhandha-jhindhāmaṇiyaidh dhòghudhdhu vèḻiyiḍhḍhār. 1901 -āṃ āṇḍhil, jhārlas hèṉṟi ḍhāvṉi jārj bhuḥlariṉ bharindhuraiyiṉ bheril idhai āṅghiladhdhil mòl̤ibhèyardhdhār. dhurghājhaṅghar jhāsdhiri èṉbhavar dhiṉanādhariṉ bhadhibhbhaidh dhirudhdhi 1932 -il vèḻiyiḍhḍhār. muṉi jiṉvijay 1933- il maṟṟòru bhadhibhbhai vèḻiyiḍhḍhār. meluṃ andha uraiyai indhi mòl̤iyiluṃ mòl̤ibhèyardhdhār.

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 

 ''The Prabandhacintamani, or Wishing-stone of Narratives, composed by Merutunga-Acharya, translated into English by C. H. Tawney

jhamajhughirudha ilaghghiyaṃ
பிரபந்த சிந்தாமணி