மவூ (Mau) தற்போது மவூனத் பஞ்சன் என்றும் அழைக்கப்படும் இது, ஓர் தொழில்துறை நகரமும் மவூ மாவட்டத்தின் தலைமையகமுமாகும். இது இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் புடவைத் தொழிலுக்கு பெயர் பெற்றது. இது இந்த நகர மக்களின் பாரம்பரிய வணிகமாகும். மேலும், பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான கலை ஆகும்.

வரலாறு 
வரலாற்று மற்றும் தொல்லியல் பார்வையில், மவூ இப்பகுதியில் உள்ள பழமையான இடங்களில் ஒன்றாகும். பழங்கால கலாச்சார மற்றும் தொல்லியல் எச்சங்கள் இப்பகுதியில் பல இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இது இப்பகுதியில் மனித வாழ்விடத்தின் நீண்ட வரலாற்றின் போதுமான ஆதாரங்களை அளிக்கிறது. மவூவின் அறியப்பட்ட தொல்லியல் வரலாறு சுமார் 1500 ஆண்டுகள் பழமையானது. முழுப் பகுதியும் அடர்ந்த காடுகளின் கீழ் இருந்தது. தம்சா ஆற்றோரம் வாழ்ந்தவர்கள், பழமையான குடிமக்களாகவும், இப்பகுதியின் ஆட்சியாளர்களாகவும் கருதப்படுகின்றனர். 

மாவட்டத்தின் அதிகாரப்பூர்வ வலைப்பக்கத்தில் உள்ள பதிவுகளின்படி, கி.பி. 1028இல் மன்னர் சையத் சலர் மசூத் காசி ஒரு பெரிய இராணுவத்துடன் இப்பகுதியை கைப்பற்ற வந்தான். ஆனால் அவன் ஆப்கானித்தானுக்குத் திரும்பிச் சென்றார். மேலும் அவன் தனது அதிகாரிகளில் சிலரை இப்பகுதியில் விட்டுச் சென்றான். ஒரு சூபி துறவி பாபா மாலிக் தாகிர் என்பவரும், அவரது சகோதரர் மாலிக் காசிம் ஆகியோர் மீதமுள்ள குழுவில் இருந்தனர். மவூ நகரில் இந்த இரண்டு புனிதர்களின் பெயரில் மாலிக் தாகிர் புரா, காசிம் புரா போன்ற இடங்கள் உள்ளன. மாலிக் தாகிரின் கல்லறை மாலிக் தாகிர் புராவிலும் உள்ளது, இது மசார் மாலிக் தாகிர் பாபா என்று உள்ளூரில் அறியப்படுகிறது. 

1540-1545 ஆம் ஆண்டில், உமாயூனைத் தோற்கடித்த புகழ்பெற்ற பேரரசர் சேர் சா சூரி, தனது ஆட்சியின் போது சிறந்த சூபி துறவி சையத் அகமத் வாத்வாவைச் சந்திக்க கொழுவவன் (மதுபன்) சென்றார்.

 சேர் சாவின் மகள்களில் ஒருவரான மக்வானி சையத் வாத்வாவின் தர்காவுக்கு அருகில் நிரந்தரமாக குடியேறினார். முகலாயப் பேரரசர் அக்பர் அலகாபாத்திற்குச் செல்லும் வழியில் மவூ வழியாகச் சென்றதாக ஜியாவுதீன் பர்னியின் வரலாற்றுப் புத்தகத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்போது, முகலாயப் படையுடன் வந்த ஈரான், ஆப்கானித்தான், துருக்கி ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த தொழிலாளிகளும், கைவினைக் கலைஞர்களும் நிரந்தரமாக இங்கு குடியேறினர். இந்த கைவினைஞர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியில் சமூகத்தில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டனர். ஆனால் அவர்கள் தங்கள் கலையை உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்தனர். மேலும், கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசத்தில் கைத்தறி தொழில் படிப்படியாக அழிந்த போதிலும், மவூவின் புடவைத் தொழில் இன்னும் அப்பகுதியில் கைவினைப்பொருட்களின் கடைசி கோட்டையாக உள்ளது. இது கடந்த நூற்றாண்டின் இறுதி வரை செழித்தோங்கிய பகுதியாக இருந்தது. அக்பரின் மகள்களில் ஒருவரான ஜஹானாரா பேகமும் ஒரு பள்ளிவாசலைக் கட்டி அந்தப் பகுதியில் குடியேறியதாக நம்பப்படுகிறது. பள்ளிவாசலின் அசல் அமைப்பு இப்போது எதுவும் எஞ்சியிருக்கவில்லை. ஆனால் அந்த இடம் சாகி கத்ரா என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் அந்த இடத்தில் அதன் கடந்த கால பெருமையை நினைவூட்டும் வகையில் ஒரு சாகி பள்ளிவாசல் உள்ளது. 

இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது, மவூ மக்கள் இயக்கத்திற்கு முழு ஆதரவை வழங்கினர். மேலும் மகாத்மா காந்தியும் 1939இல் மாவட்டத்தின் தோகாரிகாட் பகுதிக்கு வந்திருந்தார். 

1932 ஆம் ஆண்டில், அசம்கர் தனி மாவட்டமாக மாற்றப்பட்டது. 1988ஆம் ஆண்டு வரை மவூ பகுதி அதன் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. 1988ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 19 ஆம் தேதி மவூ மாவட்டத்தின் தற்போதைய பகுதி அசம்கரிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, மவூ தனி மாவட்டமாக மாற்றப்பட்டது. அதில் அப்போதைய மின்சக்தி, நிலக்கரி மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் துறை அமைச்சராக இருந்த கல்பநாத் ராய்  ஒரு முக்கியப் பங்கு வகித்தார். புதிய தொடருந்து நிலையம், மைதானம் உள்ளிட்ட நகரின் வளர்ச்சிப் பணிகளையும் நகரத்தில் தொடங்கினார்.

பொருளாதாரம் 
மவூ கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசத்தின் தொழில் நகரமாகும். வாரணாசி, முபாரக்பூர் போன்ற இடங்களின் நெசவுத் தொழிலின் மறைவுக்குப் பிறகு, உத்தரப் பிரதேசத்தின் துணி மையங்களின் கடைசி கோட்டையாக மவூ உள்ளது. சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில்துறை அமைச்சகத்தின் 1998-99 கணக்கெடுப்பின்படி,  58,381 விசைத்தறிகள் இங்கிருப்பதாகத் தெரியவருகிறது.

புள்ளிவிவரம் 
2011இன் இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மவூவின் மக்கள் தொகை 278,745 ஆகும். இதில் 142,967 ஆண்களும், 135,778 பெண்களும் இருக்கின்றனர். 0-6 வயதுடைய குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 42216 ஆகும். இது மவூவின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 15.15% ஆகும். பெண் பாலின விகிதம் மாநில சராசரி 912 க்கு எதிராக 950 ஆகவும், குழந்தை பாலின விகிதம் 952 ஆகவும், உத்தரப் பிரதேச மாநில சராசரி 902 உடன் ஒப்பிடும்போது 952 ஆகவும் உள்ளது. நகரின் கல்வியறிவு விகிதம் 77.13% ஆகும். இது மாநில சராசரியான 67.68% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 82.37% ஆகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு விகிதம் 71.60% ஆகவும் உள்ளது.

இவற்றையும் பார்க்கவும் 

 கல்பநாத் ராய்
 அதுல் குமார் அஞ்சான்

சான்றுகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 District Website of MAU NATH BHANJAN
 Census of India 2001: Data from the 2001 # Census, including cities, villages and towns (Provisional)

Coordinates on Wikidata
உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
mavū (Mau) dhaṟbhodhu mavūṉadh bhañjhaṉ èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhuṃ idhu, or dhòl̤ildhuṟai nagharamuṃ mavū māvaḍhḍhadhdhiṉ dhalaimaiyaghamumāghuṃ. idhu indhiyāviṉ udhdharabh bhiradhejhadhdhiṉ ghil̤aghghubh bhaghudhiyil amaindhuḻḻadhu. indha nagharaṃ bhuḍhavaidh dhòl̤ilughghu bhèyar bhèṟṟadhu. idhu indha naghara maghghaḻiṉ bhāraṃbhariya vaṇighamāghuṃ. meluṃ, bhala nūṟṟāṇḍhughaḻ bhal̤amaiyāṉa ghalai āghuṃ.

varalāṟu 
varalāṟṟu maṟṟuṃ dhòlliyal bhārvaiyil, mavū ibhbhaghudhiyil uḻḻa bhal̤amaiyāṉa iḍhaṅghaḻil òṉṟāghuṃ. bhal̤aṅghāla ghalājhjhāra maṟṟuṃ dhòlliyal èjhjhaṅghaḻ ibhbhaghudhiyil bhala iḍhaṅghaḻil ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍhuḻḻaṉa. idhu ibhbhaghudhiyil maṉidha vāl̤viḍhadhdhiṉ nīṇḍha varalāṟṟiṉ bhodhumāṉa ādhāraṅghaḻai aḻighghiṟadhu. mavūviṉ aṟiyabhbhaḍhḍha dhòlliyal varalāṟu jhumār 1500 āṇḍhughaḻ bhal̤amaiyāṉadhu. mul̤ubh bhaghudhiyuṃ aḍharndha ghāḍhughaḻiṉ ghīl̤ irundhadhu. dhaṃjhā āṟṟoraṃ vāl̤ndhavarghaḻ, bhal̤amaiyāṉa ghuḍhimaghghaḻāghavuṃ, ibhbhaghudhiyiṉ āḍhjhiyāḻarghaḻāghavuṃ gharudhabhbhaḍhughiṉṟaṉar. 

māvaḍhḍhadhdhiṉ adhighārabhbhūrva valaibhbhaghghadhdhil uḻḻa bhadhivughaḻiṉbhaḍhi, ghi.bhi. 1028il maṉṉar jhaiyadh jhalar majhūdh ghājhi òru bhèriya irāṇuvadhdhuḍhaṉ ibhbhaghudhiyai ghaibhbhaṟṟa vandhāṉ. āṉāl avaṉ ābhghāṉidhdhāṉughghudh dhiruṃbhijh jhèṉṟār. meluṃ avaṉ dhaṉadhu adhighārighaḻil jhilarai ibhbhaghudhiyil viḍhḍhujh jhèṉṟāṉ. òru jhūbhi dhuṟavi bhābhā māligh dhāghir èṉbhavaruṃ, avaradhu jhaghodharar māligh ghājhiṃ āghiyor mīdhamuḻḻa ghul̤uvil irundhaṉar. mavū nagharil indha iraṇḍhu bhuṉidharghaḻiṉ bhèyaril māligh dhāghir bhurā, ghājhiṃ bhurā bhoṉṟa iḍhaṅghaḻ uḻḻaṉa. māligh dhāghiriṉ ghallaṟai māligh dhāghir bhurāviluṃ uḻḻadhu, idhu majhār māligh dhāghir bhābhā èṉṟu uḻḻūril aṟiyabhbhaḍhughiṟadhu. 

1540-1545 āṃ āṇḍhil, umāyūṉaidh dhoṟghaḍhidhdha bhughal̤bhèṟṟa bherarajhar jher jhā jhūri, dhaṉadhu āḍhjhiyiṉ bhodhu jhiṟandha jhūbhi dhuṟavi jhaiyadh aghamadh vādhvāvaijh jhandhighgha ghòl̤uvavaṉ (madhubhaṉ) jhèṉṟār.

 jher jhāviṉ maghaḻghaḻil òruvarāṉa maghvāṉi jhaiyadh vādhvāviṉ dharghāvughghu arughil nirandharamāgha ghuḍhiyeṟiṉār. mughalāyabh bherarajhar aghbhar alaghābhādhdhiṟghujh jhèlluṃ val̤iyil mavū val̤iyāghajh jhèṉṟadhāgha jiyāvudhīṉ bharṉiyiṉ varalāṟṟubh bhudhdhaghadhdhil vivarighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. abhbhodhu, mughalāyabh bhaḍhaiyuḍhaṉ vandha īrāṉ, ābhghāṉidhdhāṉ, dhurughghi āghiya nāḍhughaḻaijh jherndha dhòl̤ilāḻighaḻuṃ, ghaiviṉaigh ghalaiñarghaḻuṃ nirandharamāgha iṅghu ghuḍhiyeṟiṉar. indha ghaiviṉaiñarghaḻ òru ghuṟibhbhiḍhḍha ghālabhbhaghudhiyil jhamūghadhdhil òruṅghiṇaighghabhbhaḍhḍhaṉar. āṉāl avarghaḻ dhaṅghaḻ ghalaiyai uyirbhbhuḍhaṉ vaidhdhirundhaṉar. meluṃ, ghil̤aghghu udhdharabh bhiradhejhadhdhil ghaidhdhaṟi dhòl̤il bhaḍhibhbhaḍhiyāgha al̤indha bhodhiluṃ, mavūviṉ bhuḍhavaidh dhòl̤il iṉṉuṃ abhbhaghudhiyil ghaiviṉaibhbhòruḍhghaḻiṉ ghaḍhaijhi ghoḍhḍhaiyāgha uḻḻadhu. idhu ghaḍhandha nūṟṟāṇḍhiṉ iṟudhi varai jhèl̤idhdhoṅghiya bhaghudhiyāgha irundhadhu. aghbhariṉ maghaḻghaḻil òruvarāṉa jahāṉārā bheghamuṃ òru bhaḻḻivājhalaigh ghaḍhḍhi andhabh bhaghudhiyil ghuḍhiyeṟiyadhāgha naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu. bhaḻḻivājhaliṉ ajhal amaibhbhu ibhbhodhu èdhuvuṃ èñjhiyirughghavillai. āṉāl andha iḍhaṃ jhāghi ghadhrā èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhughiṟadhu. meluṃ andha iḍhadhdhil adhaṉ ghaḍhandha ghāla bhèrumaiyai niṉaivūḍhḍhuṃ vaghaiyil òru jhāghi bhaḻḻivājhal uḻḻadhu. 

indhiya jhudhandhirabh bhorāḍhḍhadhdhiṉ bhodhu, mavū maghghaḻ iyaghghadhdhiṟghu mul̤u ādharavai val̤aṅghiṉar. meluṃ maghādhmā ghāndhiyuṃ 1939il māvaḍhḍhadhdhiṉ dhoghārighāḍh bhaghudhighghu vandhirundhār. 

1932 āṃ āṇḍhil, ajhaṃghar dhaṉi māvaḍhḍhamāgha māṟṟabhbhaḍhḍhadhu. 1988āṃ āṇḍhu varai mavū bhaghudhi adhaṉ òru bhaghudhiyāgha irundhadhu. 1988āṃ āṇḍhu navaṃbhar 19 āṃ dhedhi mavū māvaḍhḍhadhdhiṉ dhaṟbhodhaiya bhaghudhi ajhaṃgharilirundhu bhirighghabhbhaḍhḍhu, mavū dhaṉi māvaḍhḍhamāgha māṟṟabhbhaḍhḍhadhu. adhil abhbhodhaiya miṉjhaghdhi, nilaghghari maṟṟuṃ bhudhubhbhighghadhdhaghgha āṟṟal dhuṟai amaijhjharāgha irundha ghalbhanādh rāy  òru mughghiyabh bhaṅghu vaghidhdhār. bhudhiya dhòḍharundhu nilaiyaṃ, maidhāṉaṃ uḻḻiḍhḍha naghariṉ vaḻarjhjhibh bhaṇighaḻaiyuṃ nagharadhdhil dhòḍhaṅghiṉār.

bhòruḻādhāraṃ 
mavū ghil̤aghghu udhdharabh bhiradhejhadhdhiṉ dhòl̤il nagharamāghuṃ. vāraṇājhi, mubhāraghbhūr bhoṉṟa iḍhaṅghaḻiṉ nèjhavudh dhòl̤iliṉ maṟaivughghubh bhiṟaghu, udhdharabh bhiradhejhadhdhiṉ dhuṇi maiyaṅghaḻiṉ ghaḍhaijhi ghoḍhḍhaiyāgha mavū uḻḻadhu. jhiṟu maṟṟuṃ naḍhudhdhara dhòl̤ildhuṟai amaijhjhaghadhdhiṉ 1998-99 ghaṇaghghèḍhubhbhiṉbhaḍhi,  58,381 vijhaidhdhaṟighaḻ iṅghirubhbhadhāghadh dhèriyavarughiṟadhu.

bhuḻḻivivaraṃ 
2011iṉ indhiya maghghaḻ dhòghai ghaṇaghghèḍhubhbhiṉbhaḍhi, mavūviṉ maghghaḻ dhòghai 278,745 āghuṃ. idhil 142,967 āṇghaḻuṃ, 135,778 bhèṇghaḻuṃ irughghiṉṟaṉar. 0-6 vayadhuḍhaiya ghul̤andhaighaḻiṉ èṇṇighghai 42216 āghuṃ. idhu mavūviṉ mòdhdha maghghaḻ dhòghaiyil 15.15% āghuṃ. bhèṇ bhāliṉa vighidhaṃ mānila jharājhari 912 ghghu èdhirāgha 950 āghavuṃ, ghul̤andhai bhāliṉa vighidhaṃ 952 āghavuṃ, udhdharabh bhiradhejha mānila jharājhari 902 uḍhaṉ òbhbhiḍhuṃbhodhu 952 āghavuṃ uḻḻadhu. naghariṉ ghalviyaṟivu vighidhaṃ 77.13% āghuṃ. idhu mānila jharājhariyāṉa 67.68% ai viḍha adhighamāghuṃ. āṇghaḻiṉ ghalviyaṟivu 82.37% āghavuṃ, bhèṇghaḻiṉ ghalviyaṟivu vighidhaṃ 71.60% āghavuṃ uḻḻadhu.

ivaṟṟaiyuṃ bhārghghavuṃ 

 ghalbhanādh rāy
 adhul ghumār añjhāṉ

jhāṉṟughaḻ

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 
 District Website of MAU NATH BHANJAN
 Census of India 2001: Data from the 2001 # Census, including cities, villages and towns (Provisional)

Coordinates on Wikidata
udhdharabh bhiradhejha māniladhdhiluḻḻa ūrghaḻuṃ nagharaṅghaḻuṃ
மவூ, உத்தரப் பிரதேசம்