இரண்டாம் செயேந்திரவர்மன் (Jaya Indravarman II) அல்லது இளவரசர் வாக் (1071-1113), சம்பாவின் அரசராக இருந்தார். 1080 முதல் 1081 வரையிலும், 1086 முதல் 1113 இல் தான் இறக்கும் வரையிலும் இரண்டு காலகட்டங்களில் இராச்சியத்தை ஆண்டார் 

இளம் இளவரசர் வாக் 1080 இல் அவரது தந்தை ஹரிவர்மன் IV ஆல் ஒன்பது வயது சிறுவனாக அரியணை ஏறினார். "இராச்சியத்தை ஒழுங்காக ஆளத் தெரியாத இவர் அரசாங்கத்தின் விதிகளுக்கு மாறாக எல்லாவற்றையும் செய்தார்". இவர் ஆட்சி செய்ய தகுதியற்றவராக கருதப்பட்டார். இவரது மாமா, இளவரசர் பாங்,  ஆட்சியாளராக அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தினார். பின்னர் 1081 இல் சம்பாவின் மன்னராக பரமபோதிசத்வர் என்றப் பெயரில்  முடிசூட்டப்பட்டார் 

ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தனது மாமாவை ஆட்சிஆட்சியிலிருந்து அகற்றி மீண்டும் அரியணையில் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார். இரண்டாம் இந்திரவர்மன் சொங்வம்சத்துடனான உறவை மீண்டும் தொடங்கினார்.  1103 ஆம் ஆண்டில், சம்பாவிற்கு தப்பி ஓடிய வியட்நாமிய அகதி, முந்தைய தசாப்தங்களில் தாய் வியட்டிடம் இழந்ததாக நம்பப்படும் மூன்று வடக்கு மாகாணங்களை மீண்டும் கைப்பற்றும்படி ராஜாவை வற்புறுத்தினார். இவரது போர் முதலில் வெற்றிகரமாக இருந்தது. ஒரு சில மாதங்கள் மட்டுமே இவரிடமிருந்த அப்பகுதி மீண்டும் தாய் வியட் கைப்பற்றியது . 

இரண்டாம் இந்திரவர்மனின் ஆட்சி 1113 இல்  இறக்கும் வரை அமைதியாக தொடர்ந்தது.  அந்த நேரத்தில், இவர் மீ சன் நகரில் கோயில்களையும், உள்கட்டமைப்புகளையும் மீட்டெடுத்தார். மேலும், தப் மாம் பாணியின் விரிவாக்கத்தைத் தொடங்கினார். இவருக்குப் பிறகு இவரது மருமகன்களில் ஒருவரான ஐந்தாம் அரிவர்மன் ஆட்சிக்கு வந்தார்.

மேற்கோள்கள் 

 
  

கம்போடிய அரசர்கள்
கம்போடிய வரலாறு
iraṇḍhāṃ jhèyendhiravarmaṉ (Jaya Indravarman II) alladhu iḻavarajhar vāgh (1071-1113), jhaṃbhāviṉ arajharāgha irundhār. 1080 mudhal 1081 varaiyiluṃ, 1086 mudhal 1113 il dhāṉ iṟaghghuṃ varaiyiluṃ iraṇḍhu ghālaghaḍhḍhaṅghaḻil irājhjhiyadhdhai āṇḍhār 

iḻaṃ iḻavarajhar vāgh 1080 il avaradhu dhandhai harivarmaṉ IV āl òṉbhadhu vayadhu jhiṟuvaṉāgha ariyaṇai eṟiṉār. "irājhjhiyadhdhai òl̤uṅghāgha āḻadh dhèriyādha ivar arajhāṅghadhdhiṉ vidhighaḻughghu māṟāgha èllāvaṟṟaiyuṃ jhèydhār". ivar āḍhjhi jhèyya dhaghudhiyaṟṟavarāgha gharudhabhbhaḍhḍhār. ivaradhu māmā, iḻavarajhar bhāṅ,  āḍhjhiyāḻarāgha adhighāradhdhaibh bhayaṉbhaḍhudhdhiṉār. bhiṉṉar 1081 il jhaṃbhāviṉ maṉṉarāgha bharamabhodhijhadhvar èṉṟabh bhèyaril  muḍhijhūḍhḍhabhbhaḍhḍhār 

aindhu āṇḍhughaḻughghubh bhiṟaghu, dhaṉadhu māmāvai āḍhjhiāḍhjhiyilirundhu aghaṟṟi mīṇḍhuṃ ariyaṇaiyil dhaṉṉai nilainiṟudhdhigh ghòṇḍhār. iraṇḍhāṃ indhiravarmaṉ jhòṅvaṃjhadhdhuḍhaṉāṉa uṟavai mīṇḍhuṃ dhòḍhaṅghiṉār.  1103 āṃ āṇḍhil, jhaṃbhāviṟghu dhabhbhi oḍhiya viyaḍhnāmiya aghadhi, mundhaiya dhajhābhdhaṅghaḻil dhāy viyaḍhḍhiḍhaṃ il̤andhadhāgha naṃbhabhbhaḍhuṃ mūṉṟu vaḍhaghghu māghāṇaṅghaḻai mīṇḍhuṃ ghaibhbhaṟṟuṃbhaḍhi rājāvai vaṟbhuṟudhdhiṉār. ivaradhu bhor mudhalil vèṟṟigharamāgha irundhadhu. òru jhila mādhaṅghaḻ maḍhḍhume ivariḍhamirundha abhbhaghudhi mīṇḍhuṃ dhāy viyaḍh ghaibhbhaṟṟiyadhu . 

iraṇḍhāṃ indhiravarmaṉiṉ āḍhjhi 1113 il  iṟaghghuṃ varai amaidhiyāgha dhòḍharndhadhu.  andha neradhdhil, ivar mī jhaṉ nagharil ghoyilghaḻaiyuṃ, uḻghaḍhḍhamaibhbhughaḻaiyuṃ mīḍhḍhèḍhudhdhār. meluṃ, dhabh māṃ bhāṇiyiṉ virivāghghadhdhaidh dhòḍhaṅghiṉār. ivarughghubh bhiṟaghu ivaradhu marumaghaṉghaḻil òruvarāṉa aindhāṃ arivarmaṉ āḍhjhighghu vandhār.

meṟghoḻghaḻ 

 
  

ghaṃbhoḍhiya arajharghaḻ
ghaṃbhoḍhiya varalāṟu
இரண்டாம் செயேந்திரவர்மன்