சரிபா விஜலிவாலா (Sharifa Vijaliwala)(பிறப்பு 4 ஆகத்து 1962) என்பவர் இந்தியாவின் குசராத்தி மொழி எழுத்தாளர், விமர்சகர், மொழிபெயர்ப்பாளர் மற்றும் ஆசிரியர் ஆவார். இவர் குசராத்தி மொழியில் விமர்சனக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பான விபஜன்னி வியாதாவுக்கான 2018 சாகித்திய அகாதமி விருதைப் பெற்றவர். மேலும் இவரது இலக்கியப் பணிக்காகப் பல குசராத்து சாகித்திய அகாதமி விருதுகளை வென்றுள்ளார்.

வாழ்க்கை 
சரிபா விஜலிவாலா தனது பெற்றோரான காசம்பாய் மற்றும் அஜராபென் ஆகியோருக்கு மகளாக 1962ஆம் ஆண்டு ஆகத்து 4ஆம் தேதி பிறந்தார். இவர் இந்தியாவின் குஜராத்தின் பாவ்நகர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஷிஹோர் என்ற இடத்தில் உள்ள அமர்கத் கிராமத்தினைச் சேர்ந்தவர். சரிபா இங்கு தனது ஆரம்பக் கல்வியை முடித்தார்.  1978 மற்றும் 1981-ல் முறையே இடைநிலை மற்றும் உயர்நிலைப் வாரியத் தேர்வுகளில் தேர்ச்சி பெற்றார். 1985-ல், பரோடா மகாராஜா சாயாஜிராவ் பல்கலைக்கழகத்தில் தொழில்நுட்பம் மற்றும் பொறியியல் பிரிவில் இளநிலை மருந்தியல் பட்டம் பெற்றார். ஐந்து வருடங்கள் மருந்தாளுநராகப் பணிபுரிந்தார். இலக்கியத்தில் இவருக்கு இருந்த ஆர்வம் காரணமாக, சரிபா 1986-ல் குசராத்தி இலக்கியம் படிக்கப் பல்கலைக்கழகத்தின் இலக்கியத் துறையில் சேர்ந்தார். 1990-ல், இவர் பல்கலைக்கழகத்தில் முதல் தரவரிசையைப் பெற்று கந்தாவளைத் தங்கப் பதக்கத்துடன் முதுகலைப் பட்டப்படிப்பை முடித்தார். சரிபா இலக்கியப் படிப்பின் போது, தேசியத் தகுதித் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று இளநிலை ஆய்வு நிதியினைப் பெற்றார். 1994-ல், ஷிரிஷ் பாஞ்சாலின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், இவர் கதையியல் குறித்து முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சி செய்தார். விஜிலிவாலா சிறுகதைகளில் பார்வைக்கான (சில குஜராத்தி சிறுகதைகளுக்குக் குறிப்பிட்ட குறிப்புடன் ஒரு விமர்சன ஆய்வு) தனது ஆய்வுக் கட்டுரைக்காக முனைவர் பட்டம் பெற்றார். 1991 முதல் 2013 வரை சூரத்தில் உள்ள எம். டி. பி. கலைக் கல்லூரியில் குசராத்தி இலக்கியம் கற்பித்தார். 2013 முதல், விஜிலிவாலா சூரத்தில் உள்ள வீர் நர்மத் தெற்கு குஜராத் பல்கலைக்கழகத்தில் குசராத்தி துறையில் பேராசிரியராகவும் தலைவராகவும் இருந்து வருகிறார்.

பணி 
விஜிலிவாலா ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளர், விமர்சகர் மற்றும் ஆசிரியர் ஆவார். 1988-ல் ஜோசப் மக்வானால் தொகுக்கப்பட்ட பித்ருதர்பனில் வெளியான "மாரா பாபு" என்ற தனது முதல் கட்டுரையை இவர் எழுதினார். இவரது முதல் விமர்சனப் படைப்பு துங்கி வர்தமா கதங்கேந்திரா; இது இவரது முனைவர் பட்ட ஆய்வாகவும் இருந்தது. வரதசந்தர்ப், சம்ப்ரத்யா, நேவல் விஷ்வ் மற்றும் விபஜன்னி வியாதா ஆகியவை இவரது மற்ற விமர்சனத் தொகுப்புகள்.

விஜிலிவாலா  பல இலக்கியப் படைப்புகளை மொழிபெயர்த்துள்ளார். 1994-ல் மேற்கத்திய இலக்கியத்தின் சிறந்த சிறுகதைகளை மொழிபெயர்த்து இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பைத் தொடங்கினார். அனன்யா (15 வெளிநாட்டுக் கதைகள்), அனுசங் (10 வெளிநாட்டுக் கதைகள்), டிரான் கதா (ஸ்டீபன் ஸ்வீக்கின் கதைகள்), வச்சன் (கன்னட வசனங்கள், இணை மொழிபெயர்ப்பாளர்), காந்தி நி கேடி (சர்ள பெனின் சுயசரிதையின் சுருக்கமான மொழிபெயர்ப்பு) ஆகியவை இவரது மொழிபெயர்ப்புகள். இந்தியப் பிரிவினையை அடிப்படையாகக் கொண்ட இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பாளராக இவர் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பைச் செய்துள்ளார். மன்டோ நி வர்தாவோ (சாதத் ஹசன் மண்ட்டோவின் 22 உருது கதைகள்), விபஜன் நி வர்தாவோ (பிரிவினையை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்தியக் கதைகள்), இன்டிசார் ஹுசைன் நி வர்தாவோ (இந்திசர் உசைனின் 18 உருது கதைகள்) ஜீன் லாஹோர், பிரிவினை சார்ந்த இலக்கியத்தின் இவரது மொழிபெயர்ப்புகளில் அடங்கும். நத்தி ஜோயு இ ஜன்மியோ ஜே நதி (அஸ்கர் வஜாஹத்தின் நாடகம்), சுகடோ வாட் (மன்சூர் அஹ்தேஷாமின் இந்தி நாவல்), பிஞ்சர் ( அம்ரிதா ப்ரீதம் எழுதிய நாவல்), பஸ்தி (இந்திசர் உசைனின் உருது நாவல்), அதா காவ் (ஒரு நாவல் ரஹி மசூம் ராசா) மற்றும் மஹாபோஜ் (மனு பண்டாரியின் அரசியல் நாவல்). புது தில்லி, பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் (யுஜிசி) நிதியுதவியுடன் பிரிவினைக் கருப்பொருளின் அடிப்படையில் இலக்கியத்தின் பகுப்பாய்வு மற்றும் ஒப்பீட்டு ஆய்வுத் திட்டத்தையும் இவர் முடித்தார். புகழ்பெற்ற குசராத்தி எழுத்தாளரான ஹிமான்ஷி ஷெலாட், "மூல மொழியின் சுவையை இழக்காமல், ஷரீஃபா விஜாலிவாலாவின் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட படைப்புகள் இலக்கு மொழியின் தெளிவைக் காப்பாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. விஜிலிவாலா  தனது மொழிபெயர்ப்புகளில் சிறந்த தரத்தை அடைய விடாமுயற்சியுடன் பணியாற்றுகிறார்." 

விஜிலிவாலா  20க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களைத் தொகுத்துள்ளார்: பனி வடு (1999) (நாட்டுப்புறக் கதைகளின் தொகுப்பு), பகுலேஷ் நி வர்தாவோ (2004), 2000 நி வர்தாவோ, சத்ருபா (2005)(பெண்ணிய குசராத்தி சிறுகதைகளின் தொகுப்பு), ஜெயந்த் காத்ரி நி காத்யஸ்ருஷ்டி (2009), ஜெயந்த் காத்ரி நோ வர்தவைபவ் (2010), வர்தா விஷேஷ் : ஹரிஷ் நக்ரேச்சா (2010), வர்தா விஷேஷ் : சரோஜ் பதக் (2012), வர்தா விஷேஷ் : ஹிமான்ஷி ஷெலாட் (2012), ரத்திலால் அனில் நா உத்தம் சந்திரனா (2014), விபஜன் நி குஜராத்தி வர்தாவோ (2018), ஹிமான்ஷி ஷெலத் அத்யாயன் கிரந்த் (2018), பகவதிகுமார் ஷர்மா நோ வர்தா வைபவ் (2019), ஷிரிஷ் பஞ்சால் அத்யாயன் கிரந்த் (2020), உமாசங்கர் ஜோஷி நோ வர்தா வைபவ் (2020), பன்னலால் படேல் நோ வர்தா விஷேஷ் (2020), மேக்னி நோ வர்தா வைபவ் (2021), மற்றும் வர்ஷா அடல்ஜா நோ வர்தா வைபவ் (2021).

சம்முக் மற்றும் வியாதா நி கதா  விஜிலிவாலாவின்  நேர்காணல்களின் தொகுப்பாகும். சம்பந்தோ நு ஆகாஷ் என்பது இவருடைய நினைவுகளின் தொகுப்பு. மாண்டோ நி வர்தஸ்ருஷ்டி - அறிமுகப் புத்தகம் (2002), கோமி சமஸ்யா நி பிதர்மா (2010) (அச்யுத் பட்வர்தன் மற்றும் அசோகா மேத்தாவின் "இந்தியாவில் உள்ள வகுப்புவாத முக்கோணம்" பற்றிய சுருக்கமான அறிமுகம்) மற்றும் ஹார்மனி (2018) ஆகியவை இவரது பிற படைப்புகளில் அடங்கும்.

விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரம் 
விஜிலிவாலா பல கல்வி மற்றும் இலக்கிய விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். 1988-ல், இவர் பிரஞ்சிவன் அறக்கட்டளை பரிசை (மாநில அளவில்) பெற்றார். பல்கலைக்கழகத்தில் முதல் தரவரிசையைப் பெற்று, கந்தாவளைத் தங்கப் பதக்கத்துடன் முதுகலைப் பட்டப்படிப்பை முடித்தார். இலக்கிய விமர்சனம் மற்றும் மொழிபெயர்ப்புத் துறையில் இவரது பங்களிப்புகள் குசராத்து சாகித்திய அகாதமியால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. அனன்யா (2000), பா நி வதுன் (2000), வர்தா சந்தர்ப் (2002), சம்ப்ரத்யா (2003) மற்றும் மாண்டோ நி வர்தாவ் (2003) ஆகியவை குசராத்து சாகித்திய அகாதமி விருதைப் பெற்றுள்ளன. விஜலிவாலாவின் ஆய்வுக் கட்டுரை, குஜராத்தி மொழியில் பெண்ணியக் கண்ணோட்டத்தின் மூலம் சில கதைகளின் ஆய்வு, பைகாகா பல்கலைக்கழகங்களுக்கு இடையேயான அறக்கட்டளையால் (1998-99) சிறந்த ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைக்கான விருது வழங்கப்பட்டது. இவரது முனைவர் பட்ட ஆய்வேடு, சிறுகதைகளில் பார்வைக்கான புள்ளி, குஜராத்தி சாகித்திய பரிஷத் மூலம் ராமன்லால் ஜோஷி விமர்சகர் விருது (2002) வழங்கப்பட்டது. 2015ஆம் ஆண்டுக்கான சாகித்திய அகாதமி மொழிபெயர்ப்புப் பரிசு  இவரது மொழிபெயர்ப்பிற்காக Jene Lahor Nathi Joyu E Janmyo J Nathi மற்றும் 2018ஆம் ஆண்டின் சாகித்திய அகாதமி விருது விபஜன்னி வியாதாவிற்கு வழங்கப்பட்டது. இந்தியப் பிரிவினையை அடிப்படையாகக் கொண்ட குசராத்தியின் விமர்சனக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இதுவாகும். நவ்நீத் சமர்பன், பாரதிய வித்யா பவன் ஆகியோரால் சோஹம் விருது (2016) மற்றும் மஹுவாவின் சத்பவனா அறக்கட்டளையின் சத்பவனா புரஸ்கார் (2017) ஆகியவற்றையும் விஜிலிவாலா  பெற்றுள்ளார்.

குறிப்பு

மேற்கோள்கள் 

வாழும் நபர்கள்
1962 பிறப்புகள்
சாகித்திய அகாதமி விருது பெற்றோர்
குசராத்தி மொழி
jharibhā vijalivālā (Sharifa Vijaliwala)(bhiṟabhbhu 4 āghadhdhu 1962) èṉbhavar indhiyāviṉ ghujharādhdhi mòl̤i èl̤udhdhāḻar, vimarjhaghar, mòl̤ibhèyarbhbhāḻar maṟṟuṃ ājhiriyar āvār. ivar ghujharādhdhi mòl̤iyil vimarjhaṉagh ghaḍhḍhuraighaḻiṉ dhòghubhbhāṉa vibhajaṉṉi viyādhāvughghāṉa 2018 jhāghidhdhiya aghādhami virudhaibh bhèṟṟavar. meluṃ ivaradhu ilaghghiyabh bhaṇighghāghabh bhala ghujharādhdhu jhāghidhdhiya aghādhami virudhughaḻai vèṉṟuḻḻār.

vāl̤ghghai 
jharibhā vijalivālā dhaṉadhu bhèṟṟorāṉa ghājhaṃbhāy maṟṟuṃ ajarābhèṉ āghiyorughghu maghaḻāgha 1962āṃ āṇḍhu āghadhdhu 4āṃ dhedhi bhiṟandhār. ivar indhiyāviṉ ghujarādhdhiṉ bhāvnaghar māvaḍhḍhadhdhil uḻḻa ṣihor èṉṟa iḍhadhdhil uḻḻa amarghadh ghirāmadhdhiṉaijh jherndhavar. jharibhā iṅghu dhaṉadhu āraṃbhagh ghalviyai muḍhidhdhār.  1978 maṟṟuṃ 1981-l muṟaiye iḍhainilai maṟṟuṃ uyarnilaibh vāriyadh dhervughaḻil dherjhjhi bhèṟṟār. 1985-l, bharoḍhā maghārājā jhāyājirāv bhalghalaighghal̤aghadhdhil dhòl̤ilnuḍhbhaṃ maṟṟuṃ bhòṟiyiyal bhirivil iḻanilai marundhiyal bhaḍhḍhaṃ bhèṟṟār. aindhu varuḍhaṅghaḻ marundhāḻunarāghabh bhaṇibhurindhār. ilaghghiyadhdhil ivarughghu irundha ārvaṃ ghāraṇamāgha, jharibhā 1986-l ghujharādhdhi ilaghghiyaṃ bhaḍhighghabh bhalghalaighghal̤aghadhdhiṉ ilaghghiyadh dhuṟaiyil jherndhār. 1990-l, ivar bhalghalaighghal̤aghadhdhil mudhal dharavarijhaiyaibh bhèṟṟu ghandhāvaḻaidh dhaṅghabh bhadhaghghadhdhuḍhaṉ mudhughalaibh bhaḍhḍhabhbhaḍhibhbhai muḍhidhdhār. jharibhā ilaghghiyabh bhaḍhibhbhiṉ bhodhu, dhejhiyadh dhaghudhidh dhervil dherjhjhi bhèṟṟu iḻanilai āyvu nidhiyiṉaibh bhèṟṟār. 1994-l, ṣiriṣ bhāñjhāliṉ val̤ighāḍhḍhudhaliṉ ghīl̤, ivar ghadhaiyiyal ghuṟidhdhu muṉaivar bhaḍhḍha ārāyjhjhi jhèydhār. vijilivālā jhiṟughadhaighaḻil bhārvaighghāṉa (jhila ghujarādhdhi jhiṟughadhaighaḻughghugh ghuṟibhbhiḍhḍha ghuṟibhbhuḍhaṉ òru vimarjhaṉa āyvu) dhaṉadhu āyvugh ghaḍhḍhuraighghāgha muṉaivar bhaḍhḍhaṃ bhèṟṟār. 1991 mudhal 2013 varai jhūradhdhil uḻḻa èṃ. ḍhi. bhi. ghalaigh ghallūriyil ghujharādhdhi ilaghghiyaṃ ghaṟbhidhdhār. 2013 mudhal, vijilivālā jhūradhdhil uḻḻa vīr narmadh dhèṟghu ghujarādh bhalghalaighghal̤aghadhdhil ghujharādhdhi dhuṟaiyil bherājhiriyarāghavuṃ dhalaivarāghavuṃ irundhu varughiṟār.

bhaṇi 
vijilivālā òru mòl̤ibhèyarbhbhāḻar, vimarjhaghar maṟṟuṃ ājhiriyar āvār. 1988-l jojhabh maghvāṉāl dhòghughghabhbhaḍhḍha bhidhrudharbhaṉil vèḻiyāṉa "mārā bhābhu" èṉṟa dhaṉadhu mudhal ghaḍhḍhuraiyai ivar èl̤udhiṉār. ivaradhu mudhal vimarjhaṉabh bhaḍhaibhbhu dhuṅghi vardhamā ghadhaṅghendhirā; idhu ivaradhu muṉaivar bhaḍhḍha āyvāghavuṃ irundhadhu. varadhajhandharbh, jhaṃbhradhyā, neval viṣv maṟṟuṃ vibhajaṉṉi viyādhā āghiyavai ivaradhu maṟṟa vimarjhaṉadh dhòghubhbhughaḻ.

vijilivālā  bhala ilaghghiyabh bhaḍhaibhbhughaḻai mòl̤ibhèyardhdhuḻḻār. 1994-l meṟghadhdhiya ilaghghiyadhdhiṉ jhiṟandha jhiṟughadhaighaḻai mòl̤ibhèyardhdhu ilaghghiya mòl̤ibhèyarbhbhaidh dhòḍhaṅghiṉār. aṉaṉyā (15 vèḻināḍhḍhugh ghadhaighaḻ), aṉujhaṅ (10 vèḻināḍhḍhugh ghadhaighaḻ), ḍhirāṉ ghadhā (sḍhībhaṉ svīghghiṉ ghadhaighaḻ), vajhjhaṉ (ghaṉṉaḍha vajhaṉaṅghaḻ, iṇai mòl̤ibhèyarbhbhāḻar), ghāndhi ni gheḍhi (jharḻa bhèṉiṉ jhuyajharidhaiyiṉ jhurughghamāṉa mòl̤ibhèyarbhbhu) āghiyavai ivaradhu mòl̤ibhèyarbhbhughaḻ. indhiyabh bhiriviṉaiyai aḍhibhbhaḍhaiyāghagh ghòṇḍha ilaghghiya mòl̤ibhèyarbhbhāḻarāgha ivar ghuṟibhbhiḍhadhdhaghgha bhaṅghaḻibhbhaijh jhèydhuḻḻār. maṉḍho ni vardhāvo (jhādhadh hajhaṉ maṇḍhḍhoviṉ 22 urudhu ghadhaighaḻ), vibhajaṉ ni vardhāvo (bhiriviṉaiyai aḍhibhbhaḍhaiyāghagh ghòṇḍha indhiyagh ghadhaighaḻ), iṉḍhijhār hujhaiṉ ni vardhāvo (indhijhar ujhaiṉiṉ 18 urudhu ghadhaighaḻ) jīṉ lāhor, bhiriviṉai jhārndha ilaghghiyadhdhiṉ ivaradhu mòl̤ibhèyarbhbhughaḻil aḍhaṅghuṃ. nadhdhi joyu i jaṉmiyo je nadhi (asghar vajāhadhdhiṉ nāḍhaghaṃ), jhughaḍho vāḍh (maṉjhūr ahdheṣāmiṉ indhi nāval), bhiñjhar ( aṃridhā bhrīdhaṃ èl̤udhiya nāval), bhasdhi (indhijhar ujhaiṉiṉ urudhu nāval), adhā ghāv (òru nāval rahi majhūṃ rājhā) maṟṟuṃ mahābhoj (maṉu bhaṇḍhāriyiṉ arajhiyal nāval). bhudhu dhilli, bhalghalaighghal̤agha māṉiyagh ghul̤uviṉ (yujijhi) nidhiyudhaviyuḍhaṉ bhiriviṉaigh gharubhbhòruḻiṉ aḍhibhbhaḍhaiyil ilaghghiyadhdhiṉ bhaghubhbhāyvu maṟṟuṃ òbhbhīḍhḍhu āyvudh dhiḍhḍhadhdhaiyuṃ ivar muḍhidhdhār. bhughal̤bhèṟṟa ghujharādhdhi èl̤udhdhāḻarāṉa himāṉṣi ṣèlāḍh, "mūla mòl̤iyiṉ jhuvaiyai il̤aghghāmal, ṣarīfā vijālivālāviṉ mòl̤ibhèyarghghabhbhaḍhḍha bhaḍhaibhbhughaḻ ilaghghu mòl̤iyiṉ dhèḻivaigh ghābhbhāṟṟuvadhai noghghamāghagh ghòṇḍhuḻḻaṉa. vijilivālā  dhaṉadhu mòl̤ibhèyarbhbhughaḻil jhiṟandha dharadhdhai aḍhaiya viḍhāmuyaṟjhiyuḍhaṉ bhaṇiyāṟṟughiṟār." 

vijilivālā  20ghghuṃ meṟbhaḍhḍha bhudhdhaghaṅghaḻaidh dhòghudhdhuḻḻār: bhaṉi vaḍhu (1999) (nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻiṉ dhòghubhbhu), bhaghuleṣ ni vardhāvo (2004), 2000 ni vardhāvo, jhadhrubhā (2005)(bhèṇṇiya ghujharādhdhi jhiṟughadhaighaḻiṉ dhòghubhbhu), jèyandh ghādhri ni ghādhyasruṣḍhi (2009), jèyandh ghādhri no vardhavaibhav (2010), vardhā viṣeṣ : hariṣ naghrejhjhā (2010), vardhā viṣeṣ : jharoj bhadhagh (2012), vardhā viṣeṣ : himāṉṣi ṣèlāḍh (2012), radhdhilāl aṉil nā udhdhaṃ jhandhiraṉā (2014), vibhajaṉ ni ghujarādhdhi vardhāvo (2018), himāṉṣi ṣèladh adhyāyaṉ ghirandh (2018), bhaghavadhighumār ṣarmā no vardhā vaibhav (2019), ṣiriṣ bhañjhāl adhyāyaṉ ghirandh (2020), umājhaṅghar joṣi no vardhā vaibhav (2020), bhaṉṉalāl bhaḍhel no vardhā viṣeṣ (2020), meghṉi no vardhā vaibhav (2021), maṟṟuṃ varṣā aḍhaljā no vardhā vaibhav (2021).

jhaṃmugh maṟṟuṃ viyādhā ni ghadhā  vijilivālāviṉ  nerghāṇalghaḻiṉ dhòghubhbhāghuṃ. jhaṃbhandho nu āghāṣ èṉbhadhu ivaruḍhaiya niṉaivughaḻiṉ dhòghubhbhu. māṇḍho ni vardhasruṣḍhi - aṟimughabh bhudhdhaghaṃ (2002), ghomi jhamasyā ni bhidharmā (2010) (ajhyudh bhaḍhvardhaṉ maṟṟuṃ ajhoghā medhdhāviṉ "indhiyāvil uḻḻa vaghubhbhuvādha mughghoṇaṃ" bhaṟṟiya jhurughghamāṉa aṟimughaṃ) maṟṟuṃ hārmaṉi (2018) āghiyavai ivaradhu bhiṟa bhaḍhaibhbhughaḻil aḍhaṅghuṃ.

virudhughaḻ maṟṟuṃ aṅghīghāraṃ 
vijilivālā bhala ghalvi maṟṟuṃ ilaghghiya virudhughaḻaibh bhèṟṟuḻḻār. 1988-l, ivar bhirañjhivaṉ aṟaghghaḍhḍhaḻai bharijhai (mānila aḻavil) bhèṟṟār. bhalghalaighghal̤aghadhdhil mudhal dharavarijhaiyaibh bhèṟṟu, ghandhāvaḻaidh dhaṅghabh bhadhaghghadhdhuḍhaṉ mudhughalaibh bhaḍhḍhabhbhaḍhibhbhai muḍhidhdhār. ilaghghiya vimarjhaṉaṃ maṟṟuṃ mòl̤ibhèyarbhbhudh dhuṟaiyil ivaradhu bhaṅghaḻibhbhughaḻ ghujharādhdhu jhāghidhdhiya aghādhamiyāl aṅghīgharighghabhbhaḍhḍhuḻḻaṉa. aṉaṉyā (2000), bhā ni vadhuṉ (2000), vardhā jhandharbh (2002), jhaṃbhradhyā (2003) maṟṟuṃ māṇḍho ni vardhāv (2003) āghiyavai ghujharādhdhu jhāghidhdhiya aghādhami virudhaibh bhèṟṟuḻḻaṉa. vijalivālāviṉ āyvugh ghaḍhḍhurai, ghujarādhdhi mòl̤iyil bhèṇṇiyagh ghaṇṇoḍhḍhadhdhiṉ mūlaṃ jhila ghadhaighaḻiṉ āyvu, bhaighāghā bhalghalaighghal̤aghaṅghaḻughghu iḍhaiyeyāṉa aṟaghghaḍhḍhaḻaiyāl (1998-99) jhiṟandha ārāyjhjhigh ghaḍhḍhuraighghāṉa virudhu val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu. ivaradhu muṉaivar bhaḍhḍha āyveḍhu, jhiṟughadhaighaḻil bhārvaighghāṉa bhuḻḻi, ghujarādhdhi jhāghidhdhiya bhariṣadh mūlaṃ rāmaṉlāl joṣi vimarjhaghar virudhu (2002) val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu. 2015āṃ āṇḍhughghāṉa jhāghidhdhiya aghādhami mòl̤ibhèyarbhbhubh bharijhu  ivaradhu mòl̤ibhèyarbhbhiṟghāgha Jene Lahor Nathi Joyu E Janmyo J Nathi maṟṟuṃ 2018āṃ āṇḍhiṉ jhāghidhdhiya aghādhami virudhu vibhajaṉṉi viyādhāviṟghu val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu. indhiyabh bhiriviṉaiyai aḍhibhbhaḍhaiyāghagh ghòṇḍha ghujharādhdhiyiṉ vimarjhaṉagh ghaḍhḍhuraighaḻiṉ dhòghubhbhu idhuvāghuṃ. navnīdh jhamarbhaṉ, bhāradhiya vidhyā bhavaṉ āghiyorāl jhohaṃ virudhu (2016) maṟṟuṃ mahuvāviṉ jhadhbhavaṉā aṟaghghaḍhḍhaḻaiyiṉ jhadhbhavaṉā bhurasghār (2017) āghiyavaṟṟaiyuṃ vijilivālā  bhèṟṟuḻḻār.

ghuṟibhbhu

meṟghoḻghaḻ 

vāl̤uṃ nabharghaḻ
1962 bhiṟabhbhughaḻ
jhāghidhdhiya aghādhami virudhu bhèṟṟor
ghujharādhdhi mòl̤i
சரீபா விஜலிவாலா