சதீஷ் சந்திரா (Satish Chandra, 20 நவம்பர் 1922 - 13 அக்டோபர் 2017)  என்பவர் ஒரு இந்திய வரலாற்றாசிரியர் ஆவார். இவருடைய முக்கியப் பங்களிப்பாக இடைக்கால இந்திய வரலாறு இருந்தது.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை 
சதீஷ் சந்திரா, உத்தரபிரதேசத்தின் மீரட்டில் (அப்போதய ஐக்கிய மாகாணம் ) பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் பாகிஸ்தானுக்கான இந்தியத் தூதராக இருந்த சர் சீதா ராம்  மற்றும் அவரது மனைவி பாசுதேவி ஆகியோராவர்.

இவர் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்றார். அங்கு இவர் இளங்கலை (1942), முதுகலை (1944) படிப்பை முடித்தார். ஆர். பி. திரிபாதியை நெறியாளராக கொண்டு மெய்யியலில் முனைவர் (1948) ஆய்வுப் படிப்பை முடித்தார்.   இவரது முனைவர் பட்ட ஆய்வேடு 18 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவில் கட்சிகள் மற்றும் அரசியல் பற்றியது. 

இவர் சாவித்திரியை மணந்தார். மூன்று மகன்கள் இருந்தனர்.

தொழில் 
இவர் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகம், அலிகர் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகம், தில்லி பல்கலைக்கழகம், ராஜஸ்தான் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றில் கற்பிக்கும் பணியை மேற்கொண்டார். 1971 இல் கேம்பிரிட்ஜில் ஸ்மட்ஸ் வருகைதரு பேராசிரியராக இருந்தார். புது தில்லியில் உள்ள ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில் (ஜேஎன்யு) வரலாற்றுப் பேராசிரியராக இருந்தார்.  எஸ். கோபால், பிபன் சந்திரா மற்றும் ரூமிலா தாப்பர் ஆகியோருடன் இணைந்து, ஜேஎன்யுவில் உள்ள சமூக அறிவியல் பள்ளியில் வரலாற்று ஆய்வு மையத்தை நிறுவினார்.  சில ஆண்டுகள் மையத்தின் தலைவராக இருந்தார். இந்திய வரலாற்றுப் பேராயத்தின் செயலாளராகவும் தலைவராகவும் இருந்தார். 

1970களில் இந்தியப் பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் துணைத் தலைவராகவும் தலைவராகவும் பணியாற்றினார்.  இவர் 1980 மற்றும் 1986 க்கு இடையில் டோக்கியோவில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகளின் பல்கலைக்கழக கவுன்சிலில் பணியாற்றினார். இவர் மேசோன் டேஸ் சயின்சிஸ் டி எனோவில்  ஆராய்ச்சி இயக்குநராகவும், பாரிசில் உள்ள சர்வதேச வரலாற்று அறிவியல் பேராயத்தின் நிர்வாகக் குழு உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.  1988 ஆம் ஆண்டில், உயர் குடிமைப்பணிகளின் நியமன முறையை மறுபரிசீலனை செய்வதற்கான ஒரு குழுவின் தலைவராக ஒன்றிய அரசுப்பணியாளர் தேர்வாணையத்தால் இவர் கேட்கப்பட்டார்.

ஆய்வும், கருத்தியலும் 
சந்திரா முகலாயர் காலம் குறித்த இந்தியாவின் முன்னணி வரலாற்று அறிஞர்களில் ஒருவராகவும். இந்தியாவின் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க வரலாற்றாசிரியர்களில் ஒருவராகவும் குறிப்பிடப்படுகிறார்.  இவரது புத்தகமான, இடைக்கால இந்தியா, இந்தியா முழுவதும் உள்ள பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளில் பாடநூலாக பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

இவர் சில சமயங்களில் "இடது சார்பு" என்று குறிப்பிடப்படும் ரொமிலா தாப்பர், ஆர். எஸ். சர்மா, பிபன் சந்திரா, அர்ஜுன் தேவ் ஆகிய வரலாற்றாசிரியர்களின் குழுவைச் சேர்ந்தவராக கருதப்புடுகிறார்.  2004 ஆம் ஆண்டில், இவரது பாடநூல் ஆறு ஆண்டுகள் இடைவெளிக்குப் பிறகு தேசிய பாடத்திட்டத்தில் மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட புத்தகங்கள் 

 எழுதிய புத்தகங்கள்
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 பதிப்பாசிரியராக 
 
 
 India's Islamic Traditions, 711-1750 by Richard Maxwell Eaton, Oxford University Press 2003,

குறிப்புகள் 

2017 இறப்புகள்
1922 பிறப்புகள்
இந்திய வரலாற்றாளர்கள்
jhadhīṣ jhandhirā (Satish Chandra, 20 navaṃbhar 1922 - 13 aghḍhobhar 2017)  èṉbhavar òru indhiya varalāṟṟājhiriyar āvār. ivaruḍhaiya mughghiyabh bhaṅghaḻibhbhāgha iḍhaighghāla indhiya varalāṟu irundhadhu.

dhaṉibhbhaḍhḍha vāl̤ghghai 
jhadhīṣ jhandhirā, udhdharabhiradhejhadhdhiṉ mīraḍhḍhil (abhbhodhaya aighghiya māghāṇaṃ ) bhiṟandhār. ivaradhu bhèṟṟor bhāghisdhāṉughghāṉa indhiyadh dhūdharāgha irundha jhar jhīdhā rāṃ  maṟṟuṃ avaradhu maṉaivi bhājhudhevi āghiyorāvar.

ivar alaghābhādh bhalghalaighghal̤aghadhdhil bhayiṉṟār. aṅghu ivar iḻaṅghalai (1942), mudhughalai (1944) bhaḍhibhbhai muḍhidhdhār. ār. bhi. dhiribhādhiyai nèṟiyāḻarāgha ghòṇḍhu mèyyiyalil muṉaivar (1948) āyvubh bhaḍhibhbhai muḍhidhdhār.   ivaradhu muṉaivar bhaḍhḍha āyveḍhu 18 āṃ nūṟṟāṇḍhil indhiyāvil ghaḍhjhighaḻ maṟṟuṃ arajhiyal bhaṟṟiyadhu. 

ivar jhāvidhdhiriyai maṇandhār. mūṉṟu maghaṉghaḻ irundhaṉar.

dhòl̤il 
ivar alaghābhādh bhalghalaighghal̤aghaṃ, alighar musliṃ bhalghalaighghal̤aghaṃ, dhilli bhalghalaighghal̤aghaṃ, rājasdhāṉ bhalghalaighghal̤aghaṃ āghiyavaṟṟil ghaṟbhighghuṃ bhaṇiyai meṟghòṇḍhār. 1971 il gheṃbhiriḍhjil smaḍhs varughaidharu bherājhiriyarāgha irundhār. bhudhu dhilliyil uḻḻa javaharlāl neru bhalghalaighghal̤aghadhdhil (jeèṉyu) varalāṟṟubh bherājhiriyarāgha irundhār.  ès. ghobhāl, bhibhaṉ jhandhirā maṟṟuṃ rūmilā dhābhbhar āghiyoruḍhaṉ iṇaindhu, jeèṉyuvil uḻḻa jhamūgha aṟiviyal bhaḻḻiyil varalāṟṟu āyvu maiyadhdhai niṟuviṉār.  jhila āṇḍhughaḻ maiyadhdhiṉ dhalaivarāgha irundhār. indhiya varalāṟṟubh bherāyadhdhiṉ jhèyalāḻarāghavuṃ dhalaivarāghavuṃ irundhār. 

1970ghaḻil indhiyabh bhalghalaighghal̤agha māṉiyagh ghul̤uviṉ dhuṇaidh dhalaivarāghavuṃ dhalaivarāghavuṃ bhaṇiyāṟṟiṉār.  ivar 1980 maṟṟuṃ 1986 ghghu iḍhaiyil ḍhoghghiyovil uḻḻa aighghiya nāḍhughaḻiṉ bhalghalaighghal̤agha ghavuṉjhilil bhaṇiyāṟṟiṉār. ivar mejhoṉ ḍhes jhayiṉjhis ḍhi èṉovil  ārāyjhjhi iyaghghunarāghavuṃ, bhārijhil uḻḻa jharvadhejha varalāṟṟu aṟiviyal bherāyadhdhiṉ nirvāghagh ghul̤u uṟubhbhiṉarāghavuṃ irundhār.  1988 āṃ āṇḍhil, uyar ghuḍhimaibhbhaṇighaḻiṉ niyamaṉa muṟaiyai maṟubharijhīlaṉai jhèyvadhaṟghāṉa òru ghul̤uviṉ dhalaivarāgha òṉṟiya arajhubhbhaṇiyāḻar dhervāṇaiyadhdhāl ivar gheḍhghabhbhaḍhḍhār.

āyvuṃ, gharudhdhiyaluṃ 
jhandhirā mughalāyar ghālaṃ ghuṟidhdha indhiyāviṉ muṉṉaṇi varalāṟṟu aṟiñarghaḻil òruvarāghavuṃ. indhiyāviṉ mighavuṃ jhèlvāghghu mighgha varalāṟṟājhiriyarghaḻil òruvarāghavuṃ ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhughiṟār.  ivaradhu bhudhdhaghamāṉa, iḍhaighghāla indhiyā, indhiyā mul̤uvadhuṃ uḻḻa bhaḻḻighaḻ maṟṟuṃ ghallūrighaḻil bhāḍhanūlāgha bharavalāghabh bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhughiṟadhu.  

ivar jhila jhamayaṅghaḻil "iḍhadhu jhārbhu" èṉṟu ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhuṃ ròmilā dhābhbhar, ār. ès. jharmā, bhibhaṉ jhandhirā, arjuṉ dhev āghiya varalāṟṟājhiriyarghaḻiṉ ghul̤uvaijh jherndhavarāgha gharudhabhbhuḍhughiṟār.  2004 āṃ āṇḍhil, ivaradhu bhāḍhanūl āṟu āṇḍhughaḻ iḍhaivèḻighghubh bhiṟaghu dhejhiya bhāḍhadhdhiḍhḍhadhdhil mīṇḍhuṃ aṟimughabhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhu.

dherndhèḍhughghabhbhaḍhḍha bhudhdhaghaṅghaḻ 

 èl̤udhiya bhudhdhaghaṅghaḻ
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 bhadhibhbhājhiriyarāgha 
 
 
 India's Islamic Traditions, 711-1750 by Richard Maxwell Eaton, Oxford University Press 2003,

ghuṟibhbhughaḻ 

2017 iṟabhbhughaḻ
1922 bhiṟabhbhughaḻ
indhiya varalāṟṟāḻarghaḻ
சத்தீஷ் சந்திரா