அர்ச்சுனன் என்றும் அழைக்கப்படும் இரண்டாம் அர்ச்சுனவர்மன், (Arjunavarman II) மத்திய இந்தியாவிலிருந்த பரமார வம்சத்தின் அரசனாவான். இவன் 13ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில், 1270 -1280 களில் மால்வா பகுதியில் ஆட்சி செய்தான்.

வரலாறு 
இரண்டாம் செயவர்மனுக்குப் (செயசிம்மன் எனவும் அழைக்கப்படும்) பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த இவன் ஒரு பலவீனமான ஆட்சியாளனாக இருந்தான்.  பொ.ச. 1275இல் செயசிம்மனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பரமார மந்திரி தனது மன்னருக்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்தார் என முஸ்லிம் வரலாற்றாசிரியர் வசாஃப் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவர் மன்னரது பெயரையோ அல்லது அமைச்சரின் பெயரையோ குறிப்பிடவில்லை. மந்திரி அநேகமாக கோகனாக இருக்கலாம். 

1270களில், தேவகிரியின் யாதவ மன்னன் இராமச்சந்திரன் மால்வா மீது படையெடுத்தான். பொ.ச. 1276இல் வெளியிடப்பட்ட இராமச்சந்திரனின் உதரி கல்வெட்டு, யாதவ மன்னர் "அர்ச்சுனனின் துருப்பிடிக்கும் யானைகளின் கூட்டத்தை அழிப்பதில் ஒரு சிங்கம்" என்று அவனை பெருமைக் கூறுகிறது. 

1280களில், இரணதம்பபுரத்தின் (நவீன இரந்தம்பூர் ) ஆட்சியாளர் ஹம்மிரதேவனும் மால்வா மீது தாக்குதல் நடத்தினான். 1288ஆம் ஆண்டு பால்வன் கல்வெட்டு, அர்ச்சுனனின் யானைப் படையை ஹம்மிரதேவன் கைப்பற்றியதாகக் குறிப்பிடுகிறது. 

சமணக் கவிஞர் நயச்சந்திர சூரியின், ஹம்மிர மகாகாவியத்தில், ஹம்மிரதேவன் சரசபுரத்தின் அர்ச்சுனனையும், தாரின் போஜனையும் தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறது. இதன் அடிப்படையில், ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார், ஹம்மிர தேவன் இரண்டாம் அர்ச்சுனனின் ஆட்சியின்போது ஒருமுறையும், அவனது வாரிசான இரண்டாம் போஜனனின் ஆட்சியின் போது இரண்டாம் முறையும் மால்வா மீது படையெடுத்திருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார். அர்ச்சுனனின் மந்திரி கோகதேவன் இரண்டாம் போஜனை பரமார தலைநகர் தாரின் சிம்மாசனத்தில் ஒரு பட்டத்து அரசனாக அமர்த்தினான் அதே சமயம் அர்ச்சுனன் இராச்சியத்தின் மற்றொரு பகுதியைக் கட்டுப்படுத்தினான்.

சான்றுகள்

உசாத்துணை 
 
 
 
இந்திய அரசர்கள்
இந்திய அரச மரபுகள்
மத்தியப் பிரதேச வரலாறு
arjhjhuṉaṉ èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhuṃ iraṇḍhāṃ arjhjhuṉavarmaṉ, (Arjunavarman II) madhdhiya indhiyāvilirundha bharamāra vaṃjhadhdhiṉ arajhaṉāvāṉ. ivaṉ 13āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ iraṇḍhāṃ bhādhiyil, 1270 -1280 ghaḻil mālvā bhaghudhiyil āḍhjhi jhèydhāṉ.

varalāṟu 
iraṇḍhāṃ jhèyavarmaṉughghubh (jhèyajhiṃmaṉ èṉavuṃ al̤aighghabhbhaḍhuṃ) bhiṟaghu āḍhjhighghu vandha ivaṉ òru bhalavīṉamāṉa āḍhjhiyāḻaṉāgha irundhāṉ.  bhò.jha. 1275il jhèyajhiṃmaṉiṉ maraṇadhdhiṟghubh bhiṟaghu, bharamāra mandhiri dhaṉadhu maṉṉarughghu èdhirāgha ghiḻarjhjhi jhèydhār èṉa musliṃ varalāṟṟājhiriyar vajhāf ghuṟibhbhiḍhḍhuḻḻār. avar maṉṉaradhu bhèyaraiyo alladhu amaijhjhariṉ bhèyaraiyo ghuṟibhbhiḍhavillai. mandhiri aneghamāgha ghoghaṉāgha irughghalāṃ. 

1270ghaḻil, dhevaghiriyiṉ yādhava maṉṉaṉ irāmajhjhandhiraṉ mālvā mīdhu bhaḍhaiyèḍhudhdhāṉ. bhò.jha. 1276il vèḻiyiḍhabhbhaḍhḍha irāmajhjhandhiraṉiṉ udhari ghalvèḍhḍhu, yādhava maṉṉar "arjhjhuṉaṉiṉ dhurubhbhiḍhighghuṃ yāṉaighaḻiṉ ghūḍhḍhadhdhai al̤ibhbhadhil òru jhiṅghaṃ" èṉṟu avaṉai bhèrumaigh ghūṟughiṟadhu. 

1280ghaḻil, iraṇadhaṃbhabhuradhdhiṉ (navīṉa irandhaṃbhūr ) āḍhjhiyāḻar haṃmiradhevaṉuṃ mālvā mīdhu dhāghghudhal naḍhadhdhiṉāṉ. 1288āṃ āṇḍhu bhālvaṉ ghalvèḍhḍhu, arjhjhuṉaṉiṉ yāṉaibh bhaḍhaiyai haṃmiradhevaṉ ghaibhbhaṟṟiyadhāghagh ghuṟibhbhiḍhughiṟadhu. 

jhamaṇagh ghaviñar nayajhjhandhira jhūriyiṉ, haṃmira maghāghāviyadhdhil, haṃmiradhevaṉ jharajhabhuradhdhiṉ arjhjhuṉaṉaiyuṃ, dhāriṉ bhojaṉaiyuṃ dhoṟghaḍhidhdhadhāghagh ghūṟughiṟadhu. idhaṉ aḍhibhbhaḍhaiyil, rameṣ jhandhira majuṃdhār, haṃmira dhevaṉ iraṇḍhāṃ arjhjhuṉaṉiṉ āḍhjhiyiṉbhodhu òrumuṟaiyuṃ, avaṉadhu vārijhāṉa iraṇḍhāṃ bhojaṉaṉiṉ āḍhjhiyiṉ bhodhu iraṇḍhāṃ muṟaiyuṃ mālvā mīdhu bhaḍhaiyèḍhudhdhirughgha veṇḍhuṃ èṉṟu muḍhivu jhèydhār. arjhjhuṉaṉiṉ mandhiri ghoghadhevaṉ iraṇḍhāṃ bhojaṉai bharamāra dhalainaghar dhāriṉ jhiṃmājhaṉadhdhil òru bhaḍhḍhadhdhu arajhaṉāgha amardhdhiṉāṉ adhe jhamayaṃ arjhjhuṉaṉ irājhjhiyadhdhiṉ maṟṟòru bhaghudhiyaigh ghaḍhḍhubhbhaḍhudhdhiṉāṉ.

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai 
 
 
 
indhiya arajharghaḻ
indhiya arajha marabhughaḻ
madhdhiyabh bhiradhejha varalāṟu
இரண்டாம் அர்ச்சுன வர்மன்