இராமானுஜ கவிராயர் (ஆங்கிலம்: Ramanuja Kavirayar) (பிறப்பு: 1780, ராமநாதபுரம்; இறப்பு: 1853, சென்னை) ஒரு தமிழ் அறிஞரும் கவிஞரும் ஆவார். சென்னையில் வாழ்ந்து தமிழிலக்கிய உலகில் கோலோச்சிய இவர் பல சிறந்த தமிழ் அறிஞர்களை தனது மாணாக்கர்களாகக் கொண்டிருந்தார்.

இராமானுஜ கவிராயர் தமிழ் செவ்வியல் நூல்களை முதன்முறையாக அச்சில் கொண்டு வரும் பணிக்கு முன்னோடியாக இருந்தது மட்டுமல்லாது அவற்றில் சிலவற்றிற்கு விளக்கவுரையும் எழுதினார். ஒரு சிறந்த கவிஞராக விளங்கினாலும், மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையைப் போலவே, இவரது தமிழாசிரியப் பணியே அவரது சிறந்த தமிழ்த் தொண்டாகக் கருதப்படுகிறது. இவர் பல தமிழறிஞர்களை உருவாக்கிய பெருமைக்குரியவர். 1820-க்கும் 1853-க்கும் இடையிலான காலகட்டத்தில் மதராஸ் பட்டணத்தில் இருந்த பல ஐரோப்பிய தமிழ் அறிஞர்களுக்கு இவர் பயிற்சி அளிக்கும் குருவாக விளங்கினார். அந்நாளில் மொழி ஆசிரியர்களைக் குறிக்கும் சொல்லான "முன்ஷி" (அதாவது குரு) என்று அழைக்கப்படலானார்.

அடிக்குறிப்பு

காமில் வி. ஸ்வலேபில், Companion Studies to the History of Tamil Literature, 1992, pp. 160–61

உரையாசிரியர்கள்
தமிழறிஞர்கள்
தமிழக எழுத்தாளர்கள்
தமிழ்ப் பதிப்பாளர்கள்
1853 இறப்புகள்
1780 பிறப்புகள்
தமிழ் நூற்பட்டியலாளர்கள்
இராமநாதபுரம் மாவட்ட நபர்கள்
தமிழ் சுவடி ஆய்வாளர்கள், சேகரிப்பாளர்கள், பதிப்பாளர்கள்
irāmāṉuja ghavirāyar (āṅghilaṃ: Ramanuja Kavirayar) (bhiṟabhbhu: 1780, rāmanādhabhuraṃ; iṟabhbhu: 1853, jhèṉṉai) òru dhamil̤ aṟiñaruṃ ghaviñaruṃ āvār. jhèṉṉaiyil vāl̤ndhu dhamil̤ilaghghiya ulaghil gholojhjhiya ivar bhala jhiṟandha dhamil̤ aṟiñarghaḻai dhaṉadhu māṇāghgharghaḻāghagh ghòṇḍhirundhār.

irāmāṉuja ghavirāyar dhamil̤ jhèvviyal nūlghaḻai mudhaṉmuṟaiyāgha ajhjhil ghòṇḍhu varuṃ bhaṇighghu muṉṉoḍhiyāgha irundhadhu maḍhḍhumallādhu avaṟṟil jhilavaṟṟiṟghu viḻaghghavuraiyuṃ èl̤udhiṉār. òru jhiṟandha ghaviñarāgha viḻaṅghiṉāluṃ, mīṉāḍhjhijhundharaṃ bhiḻḻaiyaibh bholave, ivaradhu dhamil̤ājhiriyabh bhaṇiye avaradhu jhiṟandha dhamil̤dh dhòṇḍhāghagh gharudhabhbhaḍhughiṟadhu. ivar bhala dhamil̤aṟiñarghaḻai uruvāghghiya bhèrumaighghuriyavar. 1820-ghghuṃ 1853-ghghuṃ iḍhaiyilāṉa ghālaghaḍhḍhadhdhil madharās bhaḍhḍhaṇadhdhil irundha bhala airobhbhiya dhamil̤ aṟiñarghaḻughghu ivar bhayiṟjhi aḻighghuṃ ghuruvāgha viḻaṅghiṉār. annāḻil mòl̤i ājhiriyarghaḻaigh ghuṟighghuṃ jhòllāṉa "muṉṣi" (adhāvadhu ghuru) èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhalāṉār.

aḍhighghuṟibhbhu

ghāmil vi. svalebhil, Companion Studies to the History of Tamil Literature, 1992, pp. 160–61

uraiyājhiriyarghaḻ
dhamil̤aṟiñarghaḻ
dhamil̤agha èl̤udhdhāḻarghaḻ
dhamil̤bh bhadhibhbhāḻarghaḻ
1853 iṟabhbhughaḻ
1780 bhiṟabhbhughaḻ
dhamil̤ nūṟbhaḍhḍhiyalāḻarghaḻ
irāmanādhabhuraṃ māvaḍhḍha nabharghaḻ
dhamil̤ jhuvaḍhi āyvāḻarghaḻ, jhegharibhbhāḻarghaḻ, bhadhibhbhāḻarghaḻ
இராமானுஜ கவிராயர்