நசுமா அப்துல்லா இத்ரீசு (Najma Idrees) (அரபு: نجمة عبدالله إدريس; பிறப்பு : 25 டிசம்பர் 1952) ஒரு குவைத் நாட்டின் கவிஞர், கட்டுரையாளர் மற்றும் அறிஞர் ஆவார்.

சுயசரிதை 
இத்ரீசு 1952 ஆம் ஆண்டு குவைத்து நாட்டில் பிறந்தார். 1976 ஆம் ஆண்டு குவைத்து பல்கலைக்கழகத்தில் அரபு இலக்கியப் பட்டம் பெற்றார். 1987 ஆம் ஆண்டு இலண்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் ஓரியண்டல் மற்றும் ஆப்பிரிக்க ஆய்வுப் பள்ளியிலிருந்து தனது முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றார். அதில் இவரது ஆய்வுக் கட்டுரை 'நவீன அரபுக் கவிதைகளில் மரணம் மற்றும் அதன் வளர்ச்சி' (அரபு: مفهوم الموت وتطوره في الشعر العريث الحيد) என்ற தலைப்பில் இருந்தது.

இத்ரீசு தனது ஆரம்ப பல்கலைக்கழக ஆண்டுகளில் இருந்து ஒரு கவிஞராகவும் ஆராய்ச்சியாளராகவும் எழுதத் தொடங்கினார். மேலும் குவைத்து எழுத்தாளர்கள் சங்கத்தால் வெளியிடப்பட்ட அல்-பயான் இதழில் தனது ஆரம்பகால படைப்புகளை வெளியிட்டார். 

பல்வேறு அரபு நாடுகளில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் கலாச்சாரம், கலை மற்றும் இலக்கியத்திற்கான தேசிய கவுன்சில்  நடத்தும் கலாச்சார வாரங்களில் அடிக்கடி பங்கேற்பவர் ஆவார்.

அல்-சரிடா செய்தித்தாளின் வாராந்திர பத்திகள்,  மாத இதழ்களுக்கான கட்டுரைகள் மற்றும் உள்ளூர் பத்திரிக்கை மற்றும் வானொலி நேர்காணல்களில் திறந்த விவாதங்களும் அவரது பங்களிப்புகளில் அடங்கும்.

கௌரவங்களும் விருதுகளும் 

 அரபு பெண்கள் விருது (குவைத்து 2013 ஆம் ஆண்டு) 
 இலக்கியத் துறையில் குவைத்து அரசின் பரிசு. (2002 ஆம் ஆண்டு)

புத்தகங்கள் 
 என் மொழி முறிவுகள். நான் வளர்கிறேன்  (அரபு: تتكسّر لغتي . .  )

மேற்கோள்கள் 

வாழும் நபர்கள்
1952 பிறப்புகள்
najhumā abhdhullā idhrījhu (Najma Idrees) (arabhu: نجمة عبدالله إدريس; bhiṟabhbhu : 25 ḍhijhaṃbhar 1952) òru ghuvaidh nāḍhḍhiṉ ghaviñar, ghaḍhḍhuraiyāḻar maṟṟuṃ aṟiñar āvār.

jhuyajharidhai 
idhrījhu 1952 āṃ āṇḍhu ghuvaidhdhu nāḍhḍhil bhiṟandhār. 1976 āṃ āṇḍhu ghuvaidhdhu bhalghalaighghal̤aghadhdhil arabhu ilaghghiyabh bhaḍhḍhaṃ bhèṟṟār. 1987 āṃ āṇḍhu ilaṇḍhaṉ bhalghalaighghal̤aghadhdhiṉ oriyaṇḍhal maṟṟuṃ ābhbhirighgha āyvubh bhaḻḻiyilirundhu dhaṉadhu muṉaivar bhaḍhḍhadhdhaibh bhèṟṟār. adhil ivaradhu āyvugh ghaḍhḍhurai 'navīṉa arabhugh ghavidhaighaḻil maraṇaṃ maṟṟuṃ adhaṉ vaḻarjhjhi' (arabhu: مفهوم الموت وتطوره في الشعر العريث الحيد) èṉṟa dhalaibhbhil irundhadhu.

idhrījhu dhaṉadhu āraṃbha bhalghalaighghal̤agha āṇḍhughaḻil irundhu òru ghaviñarāghavuṃ ārāyjhjhiyāḻarāghavuṃ èl̤udhadh dhòḍhaṅghiṉār. meluṃ ghuvaidhdhu èl̤udhdhāḻarghaḻ jhaṅghadhdhāl vèḻiyiḍhabhbhaḍhḍha al-bhayāṉ idhal̤il dhaṉadhu āraṃbhaghāla bhaḍhaibhbhughaḻai vèḻiyiḍhḍhār. 

bhalveṟu arabhu nāḍhughaḻil āṇḍhudhoṟuṃ naḍhaibhèṟuṃ ghalājhjhāraṃ, ghalai maṟṟuṃ ilaghghiyadhdhiṟghāṉa dhejhiya ghavuṉjhil  naḍhadhdhuṃ ghalājhjhāra vāraṅghaḻil aḍhighghaḍhi bhaṅgheṟbhavar āvār.

al-jhariḍhā jhèydhidhdhāḻiṉ vārāndhira bhadhdhighaḻ,  mādha idhal̤ghaḻughghāṉa ghaḍhḍhuraighaḻ maṟṟuṃ uḻḻūr bhadhdhirighghai maṟṟuṃ vāṉòli nerghāṇalghaḻil dhiṟandha vivādhaṅghaḻuṃ avaradhu bhaṅghaḻibhbhughaḻil aḍhaṅghuṃ.

ghauravaṅghaḻuṃ virudhughaḻuṃ 

 arabhu bhèṇghaḻ virudhu (ghuvaidhdhu 2013 āṃ āṇḍhu) 
 ilaghghiyadh dhuṟaiyil ghuvaidhdhu arajhiṉ bharijhu. (2002 āṃ āṇḍhu)

bhudhdhaghaṅghaḻ 
 èṉ mòl̤i muṟivughaḻ. nāṉ vaḻarghiṟeṉ  (arabhu: تتكسّر لغتي . .  )

meṟghoḻghaḻ 

vāl̤uṃ nabharghaḻ
1952 bhiṟabhbhughaḻ
நசுமா இத்ரீசு