திமாசா இராச்சியம்  ( கசாரி இராச்சியம் ) என்பது வடகிழக்கு இந்தியாவின் அசாமில் திமாசா அரசர்களால் ஆளப்பட்ட ஒரு பிற்பகுதி இடைக்கால/ஆரம்ப நவீன இராச்சியமாகும்.    

காமரூப சாம்ராஜ்ஜியத்திற்குப் பின் உருவான திமாசா இராச்சியம் மற்றும் பிற ( காமதா இராச்சியம், சுதியா நாடு ) இந்த சமூகங்களில் சமூக-அரசியல் மாற்றங்களின் விளைவாக இடைக்கால அசாமில் உள்ள பழங்குடி சமூகங்களிலிருந்து தோன்றிய புதிய மாநிலங்களுக்கு எடுத்துக்காட்டுகள்.  ஆங்கிலேயர்கள் இறுதியாக 1832 இல் சமவெளிகளையும் 1834 இல் மலைகளையும்இராச்சியத்தை இணைத்தனர்.   இந்த இராச்சியம் காலனித்துவ அசாமின் பிரிக்கப்படாத கசார் மாவட்டத்திற்கு அதன் பெயரைக் கொடுத்தது. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, பிரிக்கப்படாத கசார் மாவட்டம் அசாமில் மூன்று மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது: திமா ஹசாவ் மாவட்டம் (முன்னர் வடக்கு கச்சார் மலைகள் ), கசார் மாவட்டம், ஹைலாகாண்டி மாவட்டம். சீன நாளேடுகளில் இராச்சியத்தின் குறிப்புகளிடம் பெற்றுள்ளது.  அஹோம் புராஞ்சிகள் இந்த அரசை 'திமிசா' என்று அழைத்தனர். 

18 ஆம் நூற்றாண்டில், கசாரி இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளர்களுக்காக ஒரு தெய்வீக இந்து தோற்றம் கட்டமைக்கப்பட்டது. அது இடும்பன் என்றும், மன்னர்கள் இடும்பேசுவர் என்றும் பெயரிடப்பட்டது.   கிழக்கிந்திய நிறுவனம் கசாரின் நிர்வாகத்தை எடுத்துக் கொண்டபோது, இடிம்பா என்ற பெயர் அதிகாரப்பூர்வ பதிவுகளில் தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்பட்டது.

சான்றுகள்

குறிப்புகள் 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

இந்திய அரச மரபுகள்
பேரரசுகள்
அசாம் வரலாறு
dhimājhā irājhjhiyaṃ  ( ghajhāri irājhjhiyaṃ ) èṉbhadhu vaḍhaghil̤aghghu indhiyāviṉ ajhāmil dhimājhā arajharghaḻāl āḻabhbhaḍhḍha òru bhiṟbhaghudhi iḍhaighghāla/āraṃbha navīṉa irājhjhiyamāghuṃ.    

ghāmarūbha jhāṃrājjiyadhdhiṟghubh bhiṉ uruvāṉa dhimājhā irājhjhiyaṃ maṟṟuṃ bhiṟa ( ghāmadhā irājhjhiyaṃ, jhudhiyā nāḍhu ) indha jhamūghaṅghaḻil jhamūgha-arajhiyal māṟṟaṅghaḻiṉ viḻaivāgha iḍhaighghāla ajhāmil uḻḻa bhal̤aṅghuḍhi jhamūghaṅghaḻilirundhu dhoṉṟiya bhudhiya mānilaṅghaḻughghu èḍhudhdhughghāḍhḍhughaḻ.  āṅghileyarghaḻ iṟudhiyāgha 1832 il jhamavèḻighaḻaiyuṃ 1834 il malaighaḻaiyuṃirājhjhiyadhdhai iṇaidhdhaṉar.   indha irājhjhiyaṃ ghālaṉidhdhuva ajhāmiṉ bhirighghabhbhaḍhādha ghajhār māvaḍhḍhadhdhiṟghu adhaṉ bhèyaraigh ghòḍhudhdhadhu. jhudhandhiradhdhiṟghubh bhiṟaghu, bhirighghabhbhaḍhādha ghajhār māvaḍhḍhaṃ ajhāmil mūṉṟu māvaḍhḍhaṅghaḻāghabh bhirighghabhbhaḍhḍhadhu: dhimā hajhāv māvaḍhḍhaṃ (muṉṉar vaḍhaghghu ghajhjhār malaighaḻ ), ghajhār māvaḍhḍhaṃ, hailāghāṇḍhi māvaḍhḍhaṃ. jhīṉa nāḻeḍhughaḻil irājhjhiyadhdhiṉ ghuṟibhbhughaḻiḍhaṃ bhèṟṟuḻḻadhu.  ahoṃ bhurāñjhighaḻ indha arajhai 'dhimijhā' èṉṟu al̤aidhdhaṉar. 

18 āṃ nūṟṟāṇḍhil, ghajhāri irājhjhiyadhdhiṉ āḍhjhiyāḻarghaḻughghāgha òru dhèyvīgha indhu dhoṟṟaṃ ghaḍhḍhamaighghabhbhaḍhḍhadhu. adhu iḍhuṃbhaṉ èṉṟuṃ, maṉṉarghaḻ iḍhuṃbhejhuvar èṉṟuṃ bhèyariḍhabhbhaḍhḍhadhu.   ghil̤aghghindhiya niṟuvaṉaṃ ghajhāriṉ nirvāghadhdhai èḍhudhdhugh ghòṇḍhabhodhu, iḍhiṃbhā èṉṟa bhèyar adhighārabhbhūrva bhadhivughaḻil dhòḍharndhu bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhu.

jhāṉṟughaḻ

ghuṟibhbhughaḻ 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

indhiya arajha marabhughaḻ
bherarajhughaḻ
ajhāṃ varalāṟu
திமாசா ராச்சியம்