துங்கர்பூர் சமஸ்தானம் (Dungarpur State) இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் போது சுதேச சமஸ்தானமாக விளங்கியது. இச்சமஸ்தானம், தற்கால இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் தெற்கில் அமைந்த பழைய துங்கர்பூர் மாவட்டத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் தலைநகரம் துங்கர்பூர்  ஆகும்.1901-இல் இதன் மக்கள் தொகை  100,103 ஆக இருந்தது.

வரலாறு
துங்கர்பூர் பகுதியை கிபி 12-ஆம் நூற்றாண்டில் இராஜபுத்திரர்களால் வெல்லப்படும் வரை, பில் பழங்குடி மக்களால் நிறைந்திருக்கப் பெற்றிருந்தது. 
மேவார் இராஜபுத்திர மன்னர் சமந்து சிங் என்பவர் துங்கர்பூர் அரசை 1197-இல் நிறுவினார். பில் மக்கள் இப்பகுதியில் பெரும்பாண்மை மக்களாகவே உள்ளனர்.

1895-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியா  கொண்டு வந்த இந்தியத் துணைப்படைத் திட்டத்தின் கீழ் துங்கர்பூர் இராச்சியம், பிரித்தானிய இந்தியா அரசுக்கு ஆண்டுதோறும் திறை செலுத்தும் சமஸ்தானமானது.  இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ்  இந்தியப் பகுதியில் இருந்த 565 சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும்.

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் இந்த இராச்சியம் அரசியல்சட்ட முடியாட்சியாக 6 ஏப்ரல் 1949 வரை இருந்தது. பின்னர் சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி  7 ஏப்ரல் 1949 அன்று  துங்கர்பூர் சமஸ்தானம் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.

இவற்றையும் பார்க்க
 துங்கர்பூர் மாவட்டம்
 சுதேச சமஸ்தானம்
 இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
 துணைப்படைத் திட்டம்
சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
 திவான்

மேற்கோள்கள்

பிரித்தானிய இந்தியா
இந்தியாவின் மன்னராட்சிகள்
இந்திய வரலாறு
பிரித்தானிய இந்தியா
இந்திய வரலாறு
 இந்தியாவின் முன்னாள் சுதேச சமஸ்தானங்கள்
இராஜஸ்தான்
துங்கர்பூர் மாவட்டம்
dhuṅgharbhūr jhamasdhāṉaṃ (Dungarpur State) indhiya viḍhudhalaighghu muṉṉar bhiridhdhāṉiya indhiyāviṉ āḍhjhiyiṉ bhodhu jhudhejha jhamasdhāṉamāgha viḻaṅghiyadhu. ijhjhamasdhāṉaṃ, dhaṟghāla irājasdhāṉ māniladhdhiṉ dhèṟghil amaindha bhal̤aiya dhuṅgharbhūr māvaḍhḍhadhdhiṉ bhaghudhighaḻaigh ghòṇḍhirundhadhu. idhaṉ dhalainagharaṃ dhuṅgharbhūr  āghuṃ.1901-il idhaṉ maghghaḻ dhòghai  100,103 āgha irundhadhu.

varalāṟu
dhuṅgharbhūr bhaghudhiyai ghibhi 12-āṃ nūṟṟāṇḍhil irājabhudhdhirarghaḻāl vèllabhbhaḍhuṃ varai, bhil bhal̤aṅghuḍhi maghghaḻāl niṟaindhirughghabh bhèṟṟirundhadhu. 
mevār irājabhudhdhira maṉṉar jhamandhu jhiṅ èṉbhavar dhuṅgharbhūr arajhai 1197-il niṟuviṉār. bhil maghghaḻ ibhbhaghudhiyil bhèruṃbhāṇmai maghghaḻāghave uḻḻaṉar.

1895-āṃ āṇḍhil bhiridhdhāṉiya indhiyā  ghòṇḍhu vandha indhiyadh dhuṇaibhbhaḍhaidh dhiḍhḍhadhdhiṉ ghīl̤ dhuṅgharbhūr irājhjhiyaṃ, bhiridhdhāṉiya indhiyā arajhughghu āṇḍhudhoṟuṃ dhiṟai jhèludhdhuṃ jhamasdhāṉamāṉadhu.  idhu bhiridhdhāṉiya indhiyāviṉ ghaḍhḍhubhbhāḍhḍhiṉ ghīl̤  indhiyabh bhaghudhiyil irundha 565 jhamasdhāṉaṅghaḻil òṉṟāghuṃ.

1947-il indhiya viḍhudhalaighghubh bhiṉṉar indha irājhjhiyaṃ arajhiyaljhaḍhḍha muḍhiyāḍhjhiyāgha 6 ebhral 1949 varai irundhadhu. bhiṉṉar jhudhejha jhamasdhāṉaṅghaḻiṉ iṇaibhbhu òbhbhandhabhbhaḍhi  7 ebhral 1949 aṉṟu  dhuṅgharbhūr jhamasdhāṉaṃ indhiyāvuḍhaṉ iṇaighghabhbhaḍhḍhadhu.

ivaṟṟaiyuṃ bhārghgha
 dhuṅgharbhūr māvaḍhḍhaṃ
 jhudhejha jhamasdhāṉaṃ
 indhiya maṉṉarāḍhjhi arajhughaḻiṉ bhaḍhḍhiyal
 dhuṇaibhbhaḍhaidh dhiḍhḍhaṃ
jhudhejha jhamasdhāṉaṅghaḻiṉ iṇaibhbhu òbhbhandhaṃ
 dhivāṉ

meṟghoḻghaḻ

bhiridhdhāṉiya indhiyā
indhiyāviṉ maṉṉarāḍhjhighaḻ
indhiya varalāṟu
bhiridhdhāṉiya indhiyā
indhiya varalāṟu
 indhiyāviṉ muṉṉāḻ jhudhejha jhamasdhāṉaṅghaḻ
irājasdhāṉ
dhuṅgharbhūr māvaḍhḍhaṃ
துங்கர்பூர் சமஸ்தானம்