சாபர்னாமா என்பது சரீபலுதீன் அலி எசுதி என்பவர் எழுதிய ஒரு புகழ்பாடும் புத்தகமாகும். சாபர்னாமா என்பதன் பொருள் "வெற்றிகளின் புத்தகம்" என்பதாகும். இந்தப் புத்தகம் அதன் முக்கியப் பாடமான துருக்கிய-மங்கோலியப் பாரசீகப் படையெடுப்பாளரான தைமூரைப் பற்றி அவர் இறந்து இரண்டு தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு எழுதப்பட்டது. இப்பணியை எசுதிக்கு தைமூரின் பேரனான இப்ராகிம் சுல்தான் 1424-28 ஆண்டுகளில் கொடுத்தார். இப்புத்தகம் தைமூரின் வாழ்க்கையைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதற்கான மிக முக்கிய ஆதாரங்களில் ஒன்றாக இன்றளவும் விளங்குகிறது. தைமூரின் அரசவை எழுத்தாளர்கள் மற்றும் செயலாளர்கள் எடுத்த குறிப்புகளைப் பயன்படுத்தி இப்புத்தகத்தின் உரை எழுதப்பட்டது. இந்த புத்தகத்தின் வரலாறானது கவனம் மற்றும் விருப்பத்துடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தகவல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டது என்பதை இச்செயல் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

இசுலாமிய ஈரானின் ஆரம்பத்தில் எழுதப்பட்ட பெரும்பாலான கவிதைகள் மற்றும் புத்தகங்கள் புகழ்பாடும் வகையாக இருந்தன. தங்களது சொந்த மரபை நிறுவும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக அரசியல் மற்றும் மதத் தலைவர்களின் தேவைக்காக இவை எழுதப்பட்டன. தன்னுடைய செயல்கள் தெளிவான மற்றும் எளிமையான மொழியில் நினைவுகூரப்பட வேண்டும் என தைமூர் விரும்பினார். இந்தப் புத்தகம் பாரசீகத்தில் அடிக்கடி நகல் எடுக்கப்பட்டும் விளக்கப்பட்டுக் கொண்டும் இருந்தது. இது உசுபெக்குகளின் கீழ் சகதை துருக்கிய மொழிக்கும், உதுமானியத் துருக்கிய மொழிக்கு 16ஆம் நூற்றாண்டின் போதும் மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்டது. இது 1722 ஆம் ஆண்டு பிராங்கோயிசு பெட்டிசு தீலா குரோயிக்சால் பிரெஞ்சு மொழிக்கு மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்டது. அதற்கு அடுத்த ஆண்டு ஆங்கில மொழிக்கு மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்டது.

உசாத்துணை 

தைமூரிய அரசமரபு
இந்திய வரலாற்றுவரைவியல்
jhābharṉāmā èṉbhadhu jharībhaludhīṉ ali èjhudhi èṉbhavar èl̤udhiya òru bhughal̤bhāḍhuṃ bhudhdhaghamāghuṃ. jhābharṉāmā èṉbhadhaṉ bhòruḻ "vèṟṟighaḻiṉ bhudhdhaghaṃ" èṉbhadhāghuṃ. indhabh bhudhdhaghaṃ adhaṉ mughghiyabh bhāḍhamāṉa dhurughghiya-maṅgholiyabh bhārajhīghabh bhaḍhaiyèḍhubhbhāḻarāṉa dhaimūraibh bhaṟṟi avar iṟandhu iraṇḍhu dhajhābhdhaṅghaḻughghubh bhiṟaghu èl̤udhabhbhaḍhḍhadhu. ibhbhaṇiyai èjhudhighghu dhaimūriṉ bheraṉāṉa ibhrāghiṃ jhuldhāṉ 1424-28 āṇḍhughaḻil ghòḍhudhdhār. ibhbhudhdhaghaṃ dhaimūriṉ vāl̤ghghaiyaibh bhaṟṟi aṟindhu ghòḻvadhaṟghāṉa migha mughghiya ādhāraṅghaḻil òṉṟāgha iṉṟaḻavuṃ viḻaṅghughiṟadhu. dhaimūriṉ arajhavai èl̤udhdhāḻarghaḻ maṟṟuṃ jhèyalāḻarghaḻ èḍhudhdha ghuṟibhbhughaḻaibh bhayaṉbhaḍhudhdhi ibhbhudhdhaghadhdhiṉ urai èl̤udhabhbhaḍhḍhadhu. indha bhudhdhaghadhdhiṉ varalāṟāṉadhu ghavaṉaṃ maṟṟuṃ virubhbhadhdhuḍhaṉ dherndhèḍhughghabhbhaḍhḍha dhaghavalghaḻai aḍhibhbhaḍhaiyāghagh ghòṇḍhu èl̤udhabhbhaḍhḍhadhu èṉbhadhai ijhjhèyal namaghghu uṇardhdhughiṟadhu.

ijhulāmiya īrāṉiṉ āraṃbhadhdhil èl̤udhabhbhaḍhḍha bhèruṃbhālāṉa ghavidhaighaḻ maṟṟuṃ bhudhdhaghaṅghaḻ bhughal̤bhāḍhuṃ vaghaiyāgha irundhaṉa. dhaṅghaḻadhu jhòndha marabhai niṟuvuṃ muyaṟjhiyiṉ òru bhaghudhiyāgha arajhiyal maṟṟuṃ madhadh dhalaivarghaḻiṉ dhevaighghāgha ivai èl̤udhabhbhaḍhḍhaṉa. dhaṉṉuḍhaiya jhèyalghaḻ dhèḻivāṉa maṟṟuṃ èḻimaiyāṉa mòl̤iyil niṉaivughūrabhbhaḍha veṇḍhuṃ èṉa dhaimūr viruṃbhiṉār. indhabh bhudhdhaghaṃ bhārajhīghadhdhil aḍhighghaḍhi naghal èḍhughghabhbhaḍhḍhuṃ viḻaghghabhbhaḍhḍhugh ghòṇḍhuṃ irundhadhu. idhu ujhubhèghghughaḻiṉ ghīl̤ jhaghadhai dhurughghiya mòl̤ighghuṃ, udhumāṉiyadh dhurughghiya mòl̤ighghu 16āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ bhodhuṃ mòl̤ibhèyarbhbhu jhèyyabhbhaḍhḍhadhu. idhu 1722 āṃ āṇḍhu bhirāṅghoyijhu bhèḍhḍhijhu dhīlā ghuroyighjhāl bhirèñjhu mòl̤ighghu mòl̤ibhèyarbhbhu jhèyyabhbhaḍhḍhadhu. adhaṟghu aḍhudhdha āṇḍhu āṅghila mòl̤ighghu mòl̤ibhèyarbhbhu jhèyyabhbhaḍhḍhadhu.

ujhādhdhuṇai 

dhaimūriya arajhamarabhu
indhiya varalāṟṟuvaraiviyal
சாபர்னாமா (எசுதி)