கசாரி  என்பது இந்தியாவின் நாட்டுப்புற பாடல் மற்றும் நடன வகையாகும். இது ஒரு இந்துஸ்தானி பாரம்பரிய  இசை வகையாகும், இது சாவன் மாதத்தில் ஆங்கில மாதத்தில் ஜூன் பிற்பகுதியில் இருந்து செப்டம்பர் வரையிலான மழைக்காலங்களில் பசுமை வரத்தொடங்குவதை குறிக்கும் வகையிலும் விவசாய வேலைகளை மீண்டும் தொடங்கும் வகையிலும் இந்த வகை பாடல்கள் பாடப்படும்

பெரும்பாலும் கோடை கால வானத்தில் கருநிறப் பருவகால மேகம் தொடங்கும் போது, தன் காதலனுக்காக ஒரு கன்னிபெண்ணின் தனிமை ஏக்கத்தை விவரிக்க இப்பாடல்கள்  பயன்படுத்தப்படுகிறது, குறிப்பாக இந்த பாணி பாடல்கள்  மழைக்காலத்தில் பாடப்படுகிறது. 

பெரும்பாலான கஜ்ரி பாடல்கள் இளம் பெண்களால் பாடப்படுகின்றன. சவானில் ஜுலுவா விளையாடும் போது இந்தப் பாடல்களை பெண்கள் இரண்டு முறைகளாக பாடுகிறார்கள். கஜ்ரி பாடி ஜுலுவா வாசிப்பது "கஜ்ரி விளையாடுதல்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. எனவே, கஜ்ரியின் பாடல்கள் சாவான் மாதத்தின் பசுமையையும் , மழை பொழிவின் ஒலியையும், விளையாட்டின் விளையாட்டுத்தனத்தையும், இளமைப் பருவத்தின் உற்சாகத்தையும், கிண்டல் உரையாடலின் ரசனையையும் பிரதிபலிக்கின்றன .

கருமை நிறத்தைக்குறிக்கும் கஜ்ரி என்பது கஜ்ரா அல்லது கோல் என்ற வார்த்தையிலிருந்து உருவானது இந்த வகை இசை அமைப்பு, மேலும் இது அவதி மற்றும் போஜ்புரி பகுதிகளில் பாடப்படுகிறது.

பிரபலமான கசாரி கலைஞர்கள் 
மிர்சாபூரைச் சேர்ந்த கவிஞரும் நாட்டுப்புறக் கலைஞருமான பத்ரிநாராயண் 'பிரேம்தன்' கஜ்ரியின் இசை குறிப்பில் பல பாடல்களை பாடியுள்ளார். (சாந்தி ஜைனா 1992 , ப. 97) பாடகர்களில், போஜ்புரி-மைதிலி பகுதியைச் சேர்ந்த பிரபல பாடகி சாரதா சின்ஹா ​​பாடிய பல கஜ்ரிகள் பிரபலமானவை.

மேற்கோள்கள் 

பீகாரின் பண்பாடு
நாட்டுப்புறப் பாடல்கள்
ghajhāri  èṉbhadhu indhiyāviṉ nāḍhḍhubhbhuṟa bhāḍhal maṟṟuṃ naḍhaṉa vaghaiyāghuṃ. idhu òru indhusdhāṉi bhāraṃbhariya  ijhai vaghaiyāghuṃ, idhu jhāvaṉ mādhadhdhil āṅghila mādhadhdhil jūṉ bhiṟbhaghudhiyil irundhu jhèbhḍhaṃbhar varaiyilāṉa mal̤aighghālaṅghaḻil bhajhumai varadhdhòḍhaṅghuvadhai ghuṟighghuṃ vaghaiyiluṃ vivajhāya velaighaḻai mīṇḍhuṃ dhòḍhaṅghuṃ vaghaiyiluṃ indha vaghai bhāḍhalghaḻ bhāḍhabhbhaḍhuṃ

bhèruṃbhāluṃ ghoḍhai ghāla vāṉadhdhil gharuniṟabh bharuvaghāla meghaṃ dhòḍhaṅghuṃ bhodhu, dhaṉ ghādhalaṉughghāgha òru ghaṉṉibhèṇṇiṉ dhaṉimai eghghadhdhai vivarighgha ibhbhāḍhalghaḻ  bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhughiṟadhu, ghuṟibhbhāgha indha bhāṇi bhāḍhalghaḻ  mal̤aighghāladhdhil bhāḍhabhbhaḍhughiṟadhu. 

bhèruṃbhālāṉa ghajri bhāḍhalghaḻ iḻaṃ bhèṇghaḻāl bhāḍhabhbhaḍhughiṉṟaṉa. jhavāṉil juluvā viḻaiyāḍhuṃ bhodhu indhabh bhāḍhalghaḻai bhèṇghaḻ iraṇḍhu muṟaighaḻāgha bhāḍhughiṟārghaḻ. ghajri bhāḍhi juluvā vājhibhbhadhu "ghajri viḻaiyāḍhudhal" èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhughiṟadhu. èṉave, ghajriyiṉ bhāḍhalghaḻ jhāvāṉ mādhadhdhiṉ bhajhumaiyaiyuṃ , mal̤ai bhòl̤iviṉ òliyaiyuṃ, viḻaiyāḍhḍhiṉ viḻaiyāḍhḍhudhdhaṉadhdhaiyuṃ, iḻamaibh bharuvadhdhiṉ uṟjhāghadhdhaiyuṃ, ghiṇḍhal uraiyāḍhaliṉ rajhaṉaiyaiyuṃ bhiradhibhalighghiṉṟaṉa .

gharumai niṟadhdhaighghuṟighghuṃ ghajri èṉbhadhu ghajrā alladhu ghol èṉṟa vārdhdhaiyilirundhu uruvāṉadhu indha vaghai ijhai amaibhbhu, meluṃ idhu avadhi maṟṟuṃ bhojbhuri bhaghudhighaḻil bhāḍhabhbhaḍhughiṟadhu.

bhirabhalamāṉa ghajhāri ghalaiñarghaḻ 
mirjhābhūraijh jherndha ghaviñaruṃ nāḍhḍhubhbhuṟagh ghalaiñarumāṉa bhadhrinārāyaṇ 'bhireṃdhaṉ' ghajriyiṉ ijhai ghuṟibhbhil bhala bhāḍhalghaḻai bhāḍhiyuḻḻār. (jhāndhi jaiṉā 1992 , bha. 97) bhāḍhagharghaḻil, bhojbhuri-maidhili bhaghudhiyaijh jherndha bhirabhala bhāḍhaghi jhāradhā jhiṉhā ​​bhāḍhiya bhala ghajrighaḻ bhirabhalamāṉavai.

meṟghoḻghaḻ 

bhīghāriṉ bhaṇbhāḍhu
nāḍhḍhubhbhuṟabh bhāḍhalghaḻ
கசாரி