ஜபாலி உபநிடதம் (Jabali Upanishad) ( ), ஒரு சமசுகிருத உரையும் இந்து மதத்தின் சிறிய உபநிடதங்களில் ஒன்றுமாகும். இது சாமவேதத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. சைவ உபநிடதங்களில் ஒன்றாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இது ஒரு சிறிய உபநிடதமாகும். மேலும் இது ஜபாலி முனிவருக்கும் பிப்பலாத மகரிசிக்கும் இடையிலான உரையாடலாக கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இது பிப்பலாத மகரிசி இறையியலை வழங்குவதில் குறிப்பிடத்தக்கது. பசு மற்றும் பதம் என்றால் என்ன என்பதையும், ஒருவரின் நெற்றியில் இடப்படும் திருநீறு வாழ்க்கையின் இடைநிலை இயல்பு, சிவனின் மாறாத உலகளாவிய தன்மை மற்றும் ஒருவரின் இரட்சிப்பின் வழிமுறையாக இது விளக்குகிறது.

வரலாறு 
உரையின் தலைப்பு இந்து புராணங்களில் பிரபலமான ஜபாலி முனிவரின் பெயரால் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் அவர் இந்து இதிகாசமான இராமாயணத்தில் இடம்பெற்றுள்ளார்.

அனுமனுக்கு இராமனால் விவரிக்கப்பட்ட முக்திகா எனும் 108 உபநிடதங்களின் தெலுங்கு மொழித் தொகுப்பில், இது 104 வது இடத்தில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

உள்ளடக்கம் 
பிப்பலாதா முனிவர் ஜபாலி முனிவரிடம் "ஜீவன் என்பது யார்? அதன் இறுதியான நிலை என்ன? யார் பசு? பதி யார்? மேலும் ஒருவர் எவ்வாறு இரட்சிப்பை அடைய முடியும்?" என வினா எழுப்புகிறார். இந்த கேள்விகளுக்கான பதில்களை தியானத்தின் மூலம் ஈசானன் (சிவனின் ஒரு வடிவம்) உணர்ந்தார் என்று ஜபாலி உறுதிப்படுத்துகிறார். பசுபதி, அல்லது சிவனே இறுதி உண்மை என்று உரையின் 8வது வசனம் கூறுகிறது.

சான்றுகள்

உசாத்துணை 

 

சமசுகிருத நூல்கள்
உபநிடதங்கள்
jabhāli ubhaniḍhadhaṃ (Jabali Upanishad) ( ), òru jhamajhughirudha uraiyuṃ indhu madhadhdhiṉ jhiṟiya ubhaniḍhadhaṅghaḻil òṉṟumāghuṃ. idhu jhāmavedhadhdhuḍhaṉ iṇaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. jhaiva ubhaniḍhadhaṅghaḻil òṉṟāgha vaghaibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

idhu òru jhiṟiya ubhaniḍhadhamāghuṃ. meluṃ idhu jabhāli muṉivarughghuṃ bhibhbhalādha magharijhighghuṃ iḍhaiyilāṉa uraiyāḍhalāgha ghaḍhḍhamaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. meluṃ idhu bhibhbhalādha magharijhi iṟaiyiyalai val̤aṅghuvadhil ghuṟibhbhiḍhadhdhaghghadhu. bhajhu maṟṟuṃ bhadhaṃ èṉṟāl èṉṉa èṉbhadhaiyuṃ, òruvariṉ nèṟṟiyil iḍhabhbhaḍhuṃ dhirunīṟu vāl̤ghghaiyiṉ iḍhainilai iyalbhu, jhivaṉiṉ māṟādha ulaghaḻāviya dhaṉmai maṟṟuṃ òruvariṉ iraḍhjhibhbhiṉ val̤imuṟaiyāgha idhu viḻaghghughiṟadhu.

varalāṟu 
uraiyiṉ dhalaibhbhu indhu bhurāṇaṅghaḻil bhirabhalamāṉa jabhāli muṉivariṉ bhèyarāl bhèyariḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. meluṃ avar indhu idhighājhamāṉa irāmāyaṇadhdhil iḍhaṃbhèṟṟuḻḻār.

aṉumaṉughghu irāmaṉāl vivarighghabhbhaḍhḍha mughdhighā èṉuṃ 108 ubhaniḍhadhaṅghaḻiṉ dhèluṅghu mòl̤idh dhòghubhbhil, idhu 104 vadhu iḍhadhdhil bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

uḻḻaḍhaghghaṃ 
bhibhbhalādhā muṉivar jabhāli muṉivariḍhaṃ "jīvaṉ èṉbhadhu yār? adhaṉ iṟudhiyāṉa nilai èṉṉa? yār bhajhu? bhadhi yār? meluṃ òruvar èvvāṟu iraḍhjhibhbhai aḍhaiya muḍhiyuṃ?" èṉa viṉā èl̤ubhbhughiṟār. indha gheḻvighaḻughghāṉa bhadhilghaḻai dhiyāṉadhdhiṉ mūlaṃ ījhāṉaṉ (jhivaṉiṉ òru vaḍhivaṃ) uṇarndhār èṉṟu jabhāli uṟudhibhbhaḍhudhdhughiṟār. bhajhubhadhi, alladhu jhivaṉe iṟudhi uṇmai èṉṟu uraiyiṉ 8vadhu vajhaṉaṃ ghūṟughiṟadhu.

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai 

 

jhamajhughirudha nūlghaḻ
ubhaniḍhadhaṅghaḻ
ஜபாலி உபநிடதம்