பீபி முபாரிக்கா யூசுப்சாய் (Bibi Mubarika Yusufzai) பஷ்தூன் இனத்தைச் சேர்ந்த இவர் முகலாயப் பேரரசை நிறுவிய முதல் அரசர் பாபரின் ஐந்தாவது மனைவியாவார்.

உமாயுன்- நாமாவில் அக்பரின் மற்றொரு மனைவியின் மகள் குல்பதான் பேகம் இவரைப்பற்றி அடிக்கடி குறிப்பிடுகிறார். அவர் தனது சித்தியை 'ஆப்கானித்தான் பெண்' அல்லது 'ஆப்கானி அகச்சா' என்று அழைக்கிறார். "ஆப்கான்" என்பது பஷ்தூன் மக்களை குறிக்கும் ஒரு இனப்பெயராகும்.

குடும்பம் 
பீபீ முபாரிக்கா, பஷ்தூன்களின் யூசுப்சாய் பழங்குடியினரின் தலைவரான மாலிக் ஷா மன்சூரின் மகளாவார்.  

இவரது சகோதரர்களில் ஒருவரான மிர் ஷா ஜமால் 1525இல் பாபருடன் இந்தியாவிற்கு வந்தார். மேலும் உமாயூனிடமும் அக்பரிடமும் உயர் பதவிகளை வகித்தார். ஜமாலுக்கு கான் என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது.

திருமணம் 
பாபர் இவரை 30 ஜனவரி 1519 அன்று  மணந்தார். இந்தத் திருமணம் பாபருக்கும் இவருடைய பழங்குடியினத்திற்கும் இடையிலான நட்பின் அடையாளமாகும். ஒரு புத்திசாலி பெண்ணான இவர், முகலாயர்களுக்கும் யூசுப்சாய் பஷ்துன் தலைவர்களுக்கும் இடையே நட்புறவை ஏற்படுத்துவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். 1529ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவில் பாபருடன் முதன்முதலில் இணைந்த பெண்களில் ஒருவராக இருந்தார் என்பதற்கு சான்றாக இவர் பாபரால் மிகவும் விரும்பப்பட்டார் .

இறப்பு 
பீபி முபாரிகா உமாயுனின் ஆட்சியில் வாழ்ந்தார். அக்பரின் ஆட்சியின் ஆரம்பத்தில் இறந்தார்.

பிரபலமான கலாச்சாரத்தில் 
பர்சானா மூன் என்பவரின் பாபர்: தி பர்ஸ்ட் மொகல் இன் இன்டியா என்ற வரலாற்றுப் புதினத்தில் (1977) பீபி முபாரிகா ஒரு கதாபாத்திரமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்தார்.

மேற்கோள்கள் 

பஷ்தூன் மக்கள்
இந்திய அரச குடும்பப் பெண்கள்
bhībhi mubhārighghā yūjhubhjhāy (Bibi Mubarika Yusufzai) bhaṣdhūṉ iṉadhdhaijh jherndha ivar mughalāyabh bherarajhai niṟuviya mudhal arajhar bhābhariṉ aindhāvadhu maṉaiviyāvār.

umāyuṉ- nāmāvil aghbhariṉ maṟṟòru maṉaiviyiṉ maghaḻ ghulbhadhāṉ bheghaṃ ivaraibhbhaṟṟi aḍhighghaḍhi ghuṟibhbhiḍhughiṟār. avar dhaṉadhu jhidhdhiyai 'ābhghāṉidhdhāṉ bhèṇ' alladhu 'ābhghāṉi aghajhjhā' èṉṟu al̤aighghiṟār. "ābhghāṉ" èṉbhadhu bhaṣdhūṉ maghghaḻai ghuṟighghuṃ òru iṉabhbhèyarāghuṃ.

ghuḍhuṃbhaṃ 
bhībhī mubhārighghā, bhaṣdhūṉghaḻiṉ yūjhubhjhāy bhal̤aṅghuḍhiyiṉariṉ dhalaivarāṉa māligh ṣā maṉjhūriṉ maghaḻāvār.  

ivaradhu jhaghodhararghaḻil òruvarāṉa mir ṣā jamāl 1525il bhābharuḍhaṉ indhiyāviṟghu vandhār. meluṃ umāyūṉiḍhamuṃ aghbhariḍhamuṃ uyar bhadhavighaḻai vaghidhdhār. jamālughghu ghāṉ èṉṟa bhaḍhḍhaṃ val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu.

dhirumaṇaṃ 
bhābhar ivarai 30 jaṉavari 1519 aṉṟu  maṇandhār. indhadh dhirumaṇaṃ bhābharughghuṃ ivaruḍhaiya bhal̤aṅghuḍhiyiṉadhdhiṟghuṃ iḍhaiyilāṉa naḍhbhiṉ aḍhaiyāḻamāghuṃ. òru bhudhdhijhāli bhèṇṇāṉa ivar, mughalāyarghaḻughghuṃ yūjhubhjhāy bhaṣdhuṉ dhalaivarghaḻughghuṃ iḍhaiye naḍhbhuṟavai eṟbhaḍhudhdhuvadhil mughghiya bhaṅghu vaghidhdhār. 1529āṃ āṇḍhil indhiyāvil bhābharuḍhaṉ mudhaṉmudhalil iṇaindha bhèṇghaḻil òruvarāgha irundhār èṉbhadhaṟghu jhāṉṟāgha ivar bhābharāl mighavuṃ viruṃbhabhbhaḍhḍhār .

iṟabhbhu 
bhībhi mubhārighā umāyuṉiṉ āḍhjhiyil vāl̤ndhār. aghbhariṉ āḍhjhiyiṉ āraṃbhadhdhil iṟandhār.

bhirabhalamāṉa ghalājhjhāradhdhil 
bharjhāṉā mūṉ èṉbhavariṉ bhābhar: dhi bharsḍh mòghal iṉ iṉḍhiyā èṉṟa varalāṟṟubh bhudhiṉadhdhil (1977) bhībhi mubhārighā òru ghadhābhādhdhiramāghajh jhidhdharighghabhbhaḍhḍhirundhār.

meṟghoḻghaḻ 

bhaṣdhūṉ maghghaḻ
indhiya arajha ghuḍhuṃbhabh bhèṇghaḻ
பீபி முபாரக்கா