ஜோகான் ஆண்ட்ரியாசு வாக்னர் (21 மார்ச் 1797 – 17 திசம்பர் 1861) என்பவர் செருமனிய தொல்லுயிரியல், விலங்கியல் மற்றும் தொல்லியல் ஆராய்ச்சியாளர் ஆவார். இவர் பழங்காலவியல் பற்றிய பல முக்கியமான படைப்புகளை எழுதினார்.

பணி 
வாக்னர் மியூனிக் லுட்விக் மேக்சிமிலியன் முனிச் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகவும், விலங்கியல் ஸ்டாட்ஸ்சம்லுங் (மாநில விலங்கியல் சேகரிப்பு) காப்பாளராகவும் இருந்தார். இவர் பாலூட்டிகளின் புவியியல் பரவல் (Die Geographische Verbreitung der Säugethiere Dargestellt) (1844-46) என்ற நூலின் ஆசிரியர் ஆவார்.

வாக்னர் ஒரு கிறித்தவ படைப்பாளி.

பிகர்மி 
பிகெர்மியின் புதைபடிவப் படுக்கைகளுக்கு வாக்னர் பயணம் செய்து, மாசுடோடன், டைனோதெரியம், இப்பாரியன், இரண்டு வகையான ஒட்டகச் சிவிங்கிகள், மான் மற்றும் பிறவற்றின் புதைபடிவ எச்சங்களைக் கண்டுபிடித்து விவரித்தார். இந்த புதைபடிமங்களில் ஜோகன்னசு ரோத்துடன் இவர் இணைந்து எழுதிய தொல்லியல் நூல், "ரோத் & வாக்னர்" என்று அழைக்கப்படும் பழங்காலவியலில் ஒரு முக்கிய பாடப்புத்தகமாக மாறியது. இதில் "மிகவும் உடைந்த எலும்புகள்,  அனைத்து பகுதிகளையும் ஒன்றிணைத்து முழுமையான எலும்புக்கூடு எதுவும் காணப்படவில்லை".

பெருமை 
வாக்னர், தென் அமெரிக்கப் பாம்பு வகையான தயபோரோலெபிசு வாக்னேரியின் அறிவியல் பெயரில் நினைவுகூரப்படுகிறது.

நூல் பட்டியல் 

  1844-1846. Die Geographische Verbreitung der Säugethiere Dargestellt.
  Johann Andreas Wagner 1897. Monographie der gattung Pomatias Studer.

மேற்கோள்கள் 

 சில உயிர் புவியியலாளர்கள், பரிணாமவாதிகள் மற்றும் சூழலியல் வல்லுநர்கள்: க்ரோனோ-பயோகிராஃபிக்கல் ஸ்கெட்ச்கள்

1861 இறப்புகள்
1797 பிறப்புகள்
செருமனியர்
joghāṉ āṇḍhriyājhu vāghṉar (21 mārjh 1797 – 17 dhijhaṃbhar 1861) èṉbhavar jhèrumaṉiya dhòlluyiriyal, vilaṅghiyal maṟṟuṃ dhòlliyal ārāyjhjhiyāḻar āvār. ivar bhal̤aṅghālaviyal bhaṟṟiya bhala mughghiyamāṉa bhaḍhaibhbhughaḻai èl̤udhiṉār.

bhaṇi 
vāghṉar miyūṉigh luḍhvigh meghjhimiliyaṉ muṉijh bhalghalaighghal̤aghadhdhil bherājhiriyarāghavuṃ, vilaṅghiyal sḍhāḍhsjhaṃluṅ (mānila vilaṅghiyal jhegharibhbhu) ghābhbhāḻarāghavuṃ irundhār. ivar bhālūḍhḍhighaḻiṉ bhuviyiyal bharaval (Die Geographische Verbreitung der Säugethiere Dargestellt) (1844-46) èṉṟa nūliṉ ājhiriyar āvār.

vāghṉar òru ghiṟidhdhava bhaḍhaibhbhāḻi.

bhigharmi 
bhighèrmiyiṉ bhudhaibhaḍhivabh bhaḍhughghaighaḻughghu vāghṉar bhayaṇaṃ jhèydhu, mājhuḍhoḍhaṉ, ḍhaiṉodhèriyaṃ, ibhbhāriyaṉ, iraṇḍhu vaghaiyāṉa òḍhḍhaghajh jhiviṅghighaḻ, māṉ maṟṟuṃ bhiṟavaṟṟiṉ bhudhaibhaḍhiva èjhjhaṅghaḻaigh ghaṇḍhubhiḍhidhdhu vivaridhdhār. indha bhudhaibhaḍhimaṅghaḻil joghaṉṉajhu rodhdhuḍhaṉ ivar iṇaindhu èl̤udhiya dhòlliyal nūl, "rodh & vāghṉar" èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ bhal̤aṅghālaviyalil òru mughghiya bhāḍhabhbhudhdhaghamāgha māṟiyadhu. idhil "mighavuṃ uḍhaindha èluṃbhughaḻ,  aṉaidhdhu bhaghudhighaḻaiyuṃ òṉṟiṇaidhdhu mul̤umaiyāṉa èluṃbhughghūḍhu èdhuvuṃ ghāṇabhbhaḍhavillai".

bhèrumai 
vāghṉar, dhèṉ amèrighghabh bhāṃbhu vaghaiyāṉa dhayabhorolèbhijhu vāghṉeriyiṉ aṟiviyal bhèyaril niṉaivughūrabhbhaḍhughiṟadhu.

nūl bhaḍhḍhiyal 

  1844-1846. Die Geographische Verbreitung der Säugethiere Dargestellt.
  Johann Andreas Wagner 1897. Monographie der gattung Pomatias Studer.

meṟghoḻghaḻ 

 jhila uyir bhuviyiyalāḻarghaḻ, bhariṇāmavādhighaḻ maṟṟuṃ jhūl̤aliyal vallunarghaḻ: ghroṉo-bhayoghirāfighghal sghèḍhjhghaḻ

1861 iṟabhbhughaḻ
1797 bhiṟabhbhughaḻ
jhèrumaṉiyar
ஜோகான் ஆண்ட்ரியாசு வாக்னர்