இரண்டாம் பிஜ்ஜலன் ( Bijjala II) (1130–1167 CE)  மேலைச் சாளுக்கியர்களின் மகாமண்டலேசுவரராக இருந்தார். சாளுக்கிய ஆறாம் விக்ரமாதித்தனின் ஆட்சியாளராக ஆரம்பத்தில் ஆட்சி செய்த தெற்கு காலச்சூரி மன்னர்களில் இவர் மிகவும் பிரபலமானவர். இவர் கர்ஹாடா-4000 மற்றும் தர்தாவடி-1000 மாகாணங்களில் மகாமண்டலேசுவரராக (தலைமை அல்லது ஆளுநர்) ஆட்சி செய்தார். 

இவர் மேலைச் சாளுக்கிய சாம்ராச்சியத்திற்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்தார். 1157-இல் ஏகாதிபத்திய பட்டங்களை பெற்றார். மேலும் தனது  வாரிசுகளுடன் தக்காணப் பீடபூமியில் கால் நூற்றாண்டு காலம் ஆட்சி செய்தார்.

பிஜ்ஜலனின் சந்தர்ப்பவாதம் 
ஆறாம் விக்ரமாதித்தனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பலவீனமான பேரரசைக் கண்டு, பிஜ்ஜலன் சுதந்திரம் அறிவித்தார். சிக்கலகி கல்வெட்டு பிஜ்ஜலனை 'மகாபுஜபலச்சக்கரவர்த்தி' என்று குறிப்பிடுகிறது. சாளுக்கிய மூன்றாம் தைலப்பனின் காலத்தில், பிஜ்ஜலனின் சுதந்திரத்திற்கான முயற்சிகள் மற்ற நிலப்பிரபுக்களுக்கும் பரவியதாகத் தெரிகிறது. 12 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் சாளுக்கிய ஆட்சியிலிருந்து காக்கத்திய இரண்டாம் புரோலன் விடுபட்டார். கிபி 1162 வாக்கில். பிஜ்ஜலன் சாளுக்கிய தலைநகரான கல்யாணியிலிருந்து மூன்றாம் தலைப்பனை விரட்ட முடிந்தது. இவர் 'ஸ்ரீபிருத்விவல்லபன்,' 'பரமேசுவரர்' போன்ற சாளுக்கிய பட்டங்களை பெற்றார். இவர் தனது தலைநகரை மங்களவாடாவிலிருந்து பசவகல்யாண் என்று அழைக்கப்படும் கல்யாணிக்கு மாற்றினார்.

இறப்பு 
இவரது ஆட்சி உள்நாட்டிலும் சமூகத்திலும் கொந்தளிப்புடன் இருந்தது. வரலாற்றாசிரியர் முனைவர். பி.பி. தேசாய் கருத்துப்படி, பிஜ்ஜலன் பசவரின் சீடர்களிடம் மிகவும் விரும்பத்தகாதவராகி, அவர்களால் படுகொலை செய்யப்பட்டார். இருப்பினும் இந்த சம்பவத்திற்கு பசவண்ணா தான் காரணமில்லை என்பதை தேசாய் உறுதிப்படுத்துகிறார்.

சான்றுகள்

உசாத்துணை 
 Dr. Suryanath U. Kamat (2001). Concise History of Karnataka, MCC, Bangalore (Reprinted 2002)

கர்நாடக வரலாறு
iraṇḍhāṃ bhijjalaṉ ( Bijjala II) (1130–1167 CE)  melaijh jhāḻughghiyarghaḻiṉ maghāmaṇḍhalejhuvararāgha irundhār. jhāḻughghiya āṟāṃ vighramādhidhdhaṉiṉ āḍhjhiyāḻarāgha āraṃbhadhdhil āḍhjhi jhèydha dhèṟghu ghālajhjhūri maṉṉarghaḻil ivar mighavuṃ bhirabhalamāṉavar. ivar gharhāḍhā-4000 maṟṟuṃ dhardhāvaḍhi-1000 māghāṇaṅghaḻil maghāmaṇḍhalejhuvararāgha (dhalaimai alladhu āḻunar) āḍhjhi jhèydhār. 

ivar melaijh jhāḻughghiya jhāṃrājhjhiyadhdhiṟghu èdhirāgha ghiḻarjhjhi jhèydhār. 1157-il eghādhibhadhdhiya bhaḍhḍhaṅghaḻai bhèṟṟār. meluṃ dhaṉadhu  vārijhughaḻuḍhaṉ dhaghghāṇabh bhīḍhabhūmiyil ghāl nūṟṟāṇḍhu ghālaṃ āḍhjhi jhèydhār.

bhijjalaṉiṉ jhandharbhbhavādhaṃ 
āṟāṃ vighramādhidhdhaṉiṉ maraṇadhdhiṟghubh bhiṟaghu, bhalavīṉamāṉa bherarajhaigh ghaṇḍhu, bhijjalaṉ jhudhandhiraṃ aṟividhdhār. jhighghalaghi ghalvèḍhḍhu bhijjalaṉai 'maghābhujabhalajhjhaghgharavardhdhi' èṉṟu ghuṟibhbhiḍhughiṟadhu. jhāḻughghiya mūṉṟāṃ dhailabhbhaṉiṉ ghāladhdhil, bhijjalaṉiṉ jhudhandhiradhdhiṟghāṉa muyaṟjhighaḻ maṟṟa nilabhbhirabhughghaḻughghuṃ bharaviyadhāghadh dhèrighiṟadhu. 12 āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ madhdhiyil jhāḻughghiya āḍhjhiyilirundhu ghāghghadhdhiya iraṇḍhāṃ bhurolaṉ viḍhubhaḍhḍhār. ghibhi 1162 vāghghil. bhijjalaṉ jhāḻughghiya dhalainagharāṉa ghalyāṇiyilirundhu mūṉṟāṃ dhalaibhbhaṉai viraḍhḍha muḍhindhadhu. ivar 'srībhirudhvivallabhaṉ,' 'bharamejhuvarar' bhoṉṟa jhāḻughghiya bhaḍhḍhaṅghaḻai bhèṟṟār. ivar dhaṉadhu dhalainagharai maṅghaḻavāḍhāvilirundhu bhajhavaghalyāṇ èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ ghalyāṇighghu māṟṟiṉār.

iṟabhbhu 
ivaradhu āḍhjhi uḻnāḍhḍhiluṃ jhamūghadhdhiluṃ ghòndhaḻibhbhuḍhaṉ irundhadhu. varalāṟṟājhiriyar muṉaivar. bhi.bhi. dhejhāy gharudhdhubhbhaḍhi, bhijjalaṉ bhajhavariṉ jhīḍharghaḻiḍhaṃ mighavuṃ viruṃbhadhdhaghādhavarāghi, avarghaḻāl bhaḍhughòlai jhèyyabhbhaḍhḍhār. irubhbhiṉuṃ indha jhaṃbhavadhdhiṟghu bhajhavaṇṇā dhāṉ ghāraṇamillai èṉbhadhai dhejhāy uṟudhibhbhaḍhudhdhughiṟār.

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai 
 Dr. Suryanath U. Kamat (2001). Concise History of Karnataka, MCC, Bangalore (Reprinted 2002)

gharnāḍhagha varalāṟu
இரண்டாம் பிஜ்ஜலன்