தேவனாம்பிரியா (Devanampriya, மேலும் Devanampiya ( பிராமி எழுத்து : 𑀤𑁂𑀯𑀸𑀦𑀁𑀧𑀺𑀬, Devanampiya), என்பது  பாளி மொழியில் ஒரு சில இந்திய முடியரசர்கள் பயன்படுத்தப்படுத்திய மரியாதைக்குரிய புனைபெயராகும். இதை குறிப்பாக இந்திய பேரரசர் அசோகர் (r.269-233 கி.மு.) தனது கல்வெட்டுகளில் பெரும்பாலும் ( அசோகரின் பிரகடனங்களில் ) பயன்படுத்தியுள்ளளார்.  "தேவனாம்பிரியா" என்றால் "தேவர்களுக்குப் பிரியமானவர்" என்பது பொருளாகும். இது அசோகரால் பிரியதர்சி என்ற பட்டத்துடன் சேர்த்து அடிக்கடி பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது, அதாவது "மற்றவர்களை கருணையுடன் நோக்குபவர்", "மனிதநேயர்" என்பது பொருளாகும். 

எவ்வாறாயினும், கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கிபி 1 ஆம் நூற்றாண்டு வரை உத்திய முதல் யசலலகதிசா வரையிலான பல இலங்கை மன்னர்களால் இந்த பட்டம் பயன்படுத்தப்பட்டது. 

அசோகரின் பெரும்பாறைக் கலவெட்டுகளில் கல்வெட்டு ஆணை எண்.8 இல் (கல்சி, உத்தரகண்டம்) முந்தைய மன்னர்களை விவரிக்க "தேனாம்பிரியாஸ்" என்ற பட்டம் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது (மற்ற கல்வெட்டுகளில் "மன்னர்கள்" என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது), "தேவனாம்பிரியா" என்ற பட்டமானது மிகவும் பரந்த அளவில் பயன்பாட்டைக் கொண்டிருந்தது மேலும் அது மிகவும் பொதுவானதாக  "மன்னர்" என்று பொருள் கொண்டதாக இருந்திருக்கலாம்.  

பிரின்ஸ்செப் தனது ஆய்வு மற்றும் அசோகரின் கலவெட்டு ஆணைகளை புரிந்து கொள்லும் முயற்சியில் முதலில் தேவனாம்பரிய பிரியதசியை அனுராதபுரத்தின் இலங்கை மன்னனான தேவநம்பிய தீசன் என கருதினார். இருப்பினும், 1837 ஆம் ஆண்டில், ஜோர்ஜ் டேனர் இலங்கையில் கண்டுபிடித்த கையெழுத்துப் பிரதிகளைக் கொண்டு ( தீபவம்சம் அல்லது "தீவின் வரலாறு" ) அதன் வழியாக அசோகருடன் பியதாசியை தொடர்புபடுத்தினார்:

அப்போதிருந்து, அசோகனுடன் "தேவனாம்பிரியா பிரியதர்சி" என்ற சொல்லானது அவரின் பல்வேறு கல்வெட்டுகள் மூலம் வலுப்படுத்தப்பட்டது. மேலும் குறிப்பாக மஸ்கியில் கண்டுபிடிக்கபட்ட அசோகரின் சிறு பாறைக் கல்வெட்டடில் தேவனம்பிரியாவுடன் சிறப்பாக  தொடர்புபடுத்தியது. </ref> 

 வரலாற்று பயன்பாடு

தேவனாம்பிரியா கீழ்கண்டவர்களைக் குறிப்பிடலாம்:

 கிமு 307 முதல் 267 வரை பண்டைய தலைநகரான அனுராதபுரத்தை தளமாகக் கொண்டு ஆண்ட இலங்கையின் மன்னர் தேவநம்பிய தீசன் (கிமு 267 இல் இறந்தார்).
 அசோகர் (சுமார் 304–232 கிமு), மௌரிய வம்சத்தின் பேரரசர்
 அசோகரின் பேரன் தசரத மௌரியர் (கிமு 232 முதல் 224 வரை), அவரது பராபர் குகைக் கல்வெட்டுகளில், "தேவானம்பிய தசரதா" என்ற வடிவத்தில்.
 வானவரம்பன், "கடவுள்களால் நேசிக்கப்படுபவர்" என்பதற்கான துவக்ககால தமிழ் பட்டப் பெயரானது  சங்ககால தமிழகத்தின் சேரர்களின் பட்டப் பெயராக இருந்தது.

குறிப்புகள் 
 
அசோகரின் கல்வெட்டுக்கள்
dhevaṉāṃbhiriyā (Devanampriya, meluṃ Devanampiya ( bhirāmi èl̤udhdhu : 𑀤𑁂𑀯𑀸𑀦𑀁𑀧𑀺𑀬, Devanampiya), èṉbhadhu  bhāḻi mòl̤iyil òru jhila indhiya muḍhiyarajharghaḻ bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhudhdhiya mariyādhaighghuriya bhuṉaibhèyarāghuṃ. idhai ghuṟibhbhāgha indhiya bherarajhar ajhoghar (r.269-233 ghi.mu.) dhaṉadhu ghalvèḍhḍhughaḻil bhèruṃbhāluṃ ( ajhoghariṉ bhiraghaḍhaṉaṅghaḻil ) bhayaṉbhaḍhudhdhiyuḻḻaḻār.  "dhevaṉāṃbhiriyā" èṉṟāl "dhevarghaḻughghubh bhiriyamāṉavar" èṉbhadhu bhòruḻāghuṃ. idhu ajhogharāl bhiriyadharjhi èṉṟa bhaḍhḍhadhdhuḍhaṉ jherdhdhu aḍhighghaḍhi bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu, adhāvadhu "maṟṟavarghaḻai gharuṇaiyuḍhaṉ noghghubhavar", "maṉidhaneyar" èṉbhadhu bhòruḻāghuṃ. 

èvvāṟāyiṉuṃ, ghimu 2 āṃ nūṟṟāṇḍhu mudhal ghibhi 1 āṃ nūṟṟāṇḍhu varai udhdhiya mudhal yajhalalaghadhijhā varaiyilāṉa bhala ilaṅghai maṉṉarghaḻāl indha bhaḍhḍhaṃ bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhu. 

ajhoghariṉ bhèruṃbhāṟaigh ghalavèḍhḍhughaḻil ghalvèḍhḍhu āṇai èṇ.8 il (ghaljhi, udhdharaghaṇḍhaṃ) mundhaiya maṉṉarghaḻai vivarighgha "dheṉāṃbhiriyās" èṉṟa bhaḍhḍhaṃ bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu (maṟṟa ghalvèḍhḍhughaḻil "maṉṉarghaḻ" èṉṟa jhòl bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu), "dhevaṉāṃbhiriyā" èṉṟa bhaḍhḍhamāṉadhu mighavuṃ bharandha aḻavil bhayaṉbhāḍhḍhaigh ghòṇḍhirundhadhu meluṃ adhu mighavuṃ bhòdhuvāṉadhāgha  "maṉṉar" èṉṟu bhòruḻ ghòṇḍhadhāgha irundhirughghalāṃ.  

bhiriṉsjhèbh dhaṉadhu āyvu maṟṟuṃ ajhoghariṉ ghalavèḍhḍhu āṇaighaḻai bhurindhu ghòḻluṃ muyaṟjhiyil mudhalil dhevaṉāṃbhariya bhiriyadhajhiyai aṉurādhabhuradhdhiṉ ilaṅghai maṉṉaṉāṉa dhevanaṃbhiya dhījhaṉ èṉa gharudhiṉār. irubhbhiṉuṃ, 1837 āṃ āṇḍhil, jorj ḍheṉar ilaṅghaiyil ghaṇḍhubhiḍhidhdha ghaiyèl̤udhdhubh bhiradhighaḻaigh ghòṇḍhu ( dhībhavaṃjhaṃ alladhu "dhīviṉ varalāṟu" ) adhaṉ val̤iyāgha ajhogharuḍhaṉ bhiyadhājhiyai dhòḍharbhubhaḍhudhdhiṉār:

abhbhodhirundhu, ajhoghaṉuḍhaṉ "dhevaṉāṃbhiriyā bhiriyadharjhi" èṉṟa jhòllāṉadhu avariṉ bhalveṟu ghalvèḍhḍhughaḻ mūlaṃ valubhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhu. meluṃ ghuṟibhbhāgha masghiyil ghaṇḍhubhiḍhighghabhaḍhḍha ajhoghariṉ jhiṟu bhāṟaigh ghalvèḍhḍhaḍhil dhevaṉaṃbhiriyāvuḍhaṉ jhiṟabhbhāgha  dhòḍharbhubhaḍhudhdhiyadhu. </ref> 

 varalāṟṟu bhayaṉbhāḍhu

dhevaṉāṃbhiriyā ghīl̤ghaṇḍhavarghaḻaigh ghuṟibhbhiḍhalāṃ:

 ghimu 307 mudhal 267 varai bhaṇḍhaiya dhalainagharāṉa aṉurādhabhuradhdhai dhaḻamāghagh ghòṇḍhu āṇḍha ilaṅghaiyiṉ maṉṉar dhevanaṃbhiya dhījhaṉ (ghimu 267 il iṟandhār).
 ajhoghar (jhumār 304–232 ghimu), mauriya vaṃjhadhdhiṉ bherarajhar
 ajhoghariṉ bheraṉ dhajharadha mauriyar (ghimu 232 mudhal 224 varai), avaradhu bharābhar ghughaigh ghalvèḍhḍhughaḻil, "dhevāṉaṃbhiya dhajharadhā" èṉṟa vaḍhivadhdhil.
 vāṉavaraṃbhaṉ, "ghaḍhavuḻghaḻāl nejhighghabhbhaḍhubhavar" èṉbhadhaṟghāṉa dhuvaghghaghāla dhamil̤ bhaḍhḍhabh bhèyarāṉadhu  jhaṅghaghāla dhamil̤aghadhdhiṉ jherarghaḻiṉ bhaḍhḍhabh bhèyarāgha irundhadhu.

ghuṟibhbhughaḻ 
 
ajhoghariṉ ghalvèḍhḍhughghaḻ
தேவனாம்பிரியா