மாலிக்-இ-மைதான் (Malik-E-Maidan) (போர்க்களத்தின் இறைவன்) என்பது 16 ஆம் நூற்றாண்டின் பீரங்கி ஆகும். இது இந்தியாவின் பிஜப்பூர் கோட்டையில் சிங்க கோபுரத்தில் (புர்ஜ்-இ-ஷெர்ஸ் ) அமைந்துள்ளது.  நீளம் கொண்ட மணி உலோகத்தில் வார்க்கப்பட்டுள்ளது. இது நடுக்காத்திலிருந்து எஞ்சியிருக்கும் மிகப்பெரிய பீரங்கித் தொகுதியாகும்.

வரலாறு 
இந்த பீரங்கி 1549 ஆம் ஆண்டு அகமத்நகரின் சுல்தான் முதலாம் புர்கான் நிசாம் ஷாவிடம் பணியாற்றிய துருக்கியப் பொறியாளர் முகமது பின் உசைன் ரூமியால் உருவாக்கப்பட்டது. சுல்தான் பீரங்கியை தனது மருமகனான பிஜப்பூரின் சுல்தான் முதலாம் அலி அதில் ஷாவிற்கு வழங்கினார்.

கி.பி. 1565 இல், பிஜப்பூர் சுல்தான் அலி அதில் ஷா, தலைக்கோட்டை சண்டையில், ஒருங்கிணைந்த தக்காண சுல்தானியப் படையின் ஒரு பகுதியாக விஜயநகரப் பேரரசின் அலிய ராம ராயனை போரில் எதிர் கொள்ளும்போது பீரங்கி பயன்படுத்தப்பட்டது. தக்காண சுல்தான்களின் வெற்றிக்குப் பிறகு பீரங்கிக்கு "மாலிக்-இ-மைதான்" என்று பெயரிடப்பட்டது. அடுத்த 59 ஆண்டுகளில், பீரங்கியின் கட்டுப்பாடு பிஜப்பூர் சுல்தானகத்திலிருந்து அகமதுநகர் சுல்தானகத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.

கிபி 1625 இல், அகமத்நகர் சுல்தானகத்தின் பிரதம மந்திரி மாலிக் ஆம்பர், பிஜப்பூர் சுல்தானகத்தின் மீதான தனது படையெடுப்பின் ஒரு பகுதியாக, பயிற்சி பெற்ற போர் யானைகளின் உதவியுடன் மாலிக்-இ-மைதானை தௌலதாபாத் கோட்டையிலிருந்து தெற்கே சோலாபூருக்குக் கொண்டு சென்றார். பிஜாப்பூர் நகரத்தை முற்றுகையிட்டு தோல்வியுற்ற பின் பின்வாங்கியதால், அவர் பீரங்கியை மீண்டும் வடக்கே கொண்டு சென்றார். பின்னர் முகலாயர்கள் மற்றும் பிஜப்பூர் சுல்தானகத்திற்கு எதிராக பட்வாதி போரில் அதைப் பயன்படுத்தினார்.

உலகின் மிகப் பெரிய பீரங்கி, அதன் வகையைச் சேர்ந்தது. கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தால் பெரிய பிரித்தானின் போர்க் களத்திற்கு மாற்ற முயற்சித்தது. ஆனால் அதன் பெரிய அளவு மற்றும் நிபந்தனையற்ற போக்குவரத்து உள்கட்டமைப்பு காரணமாக பீரங்கியை கொண்டு செல்ல முடியவில்லை.

கட்டமைப்பு 
மாலிக்-இ-மைதான் மணி உலோகத்தால் ஆனது. மேலும்,  நீளம் கொண்டது.  இதன் முகவாய் அளவு   ஒட்டுமொத்த விட்டம் மற்றும் 55 டன் எடை கொண்டது.  குண்டு  தூரம் வரை செல்லக்கூடியது என ஒரு கதை உண்டு.

அலங்காரம் 
பீரங்கியின் முகவாய் சிங்கத்தின் தலையை அதன் தாடைகளைத் திறந்து, ஒரு யானையை விழுங்குவது போன்ற ஒரு புடைப்புச் சிற்பத்துடன் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

கல்வெட்டுகள் 
பீரங்கியில் மூன்று கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன. அவற்றில் இரண்டு கல்வெட்டுகளின்படி அகமதுநகரின் முதலாம் புர்கான் நிஜாம் ஷா காலத்தில் பொறிக்கப்பட்டவை. இது 1549 இல் முகம்மது பின் உசைன் ரூமியால் அகதுநகரில் மணி உலோகத்திலிருந்து வார்க்கப்பட்டது. மூன்றாவது கல்வெட்டு ஔரங்கசீப் 1685-86 இல் பிஜப்பூரைக் கைப்பற்றியபோது சேர்த்தார்.

இதனையும் காண்க 

 சார் பீரங்கி
 *சார் வெடிகுண்டு

மேற்கோள்கள் 

தனிப்பட்ட ஆயுதங்கள்
māligh-i-maidhāṉ (Malik-E-Maidan) (bhorghghaḻadhdhiṉ iṟaivaṉ) èṉbhadhu 16 āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ bhīraṅghi āghuṃ. idhu indhiyāviṉ bhijabhbhūr ghoḍhḍhaiyil jhiṅgha ghobhuradhdhil (bhurj-i-ṣèrs ) amaindhuḻḻadhu.  nīḻaṃ ghòṇḍha maṇi uloghadhdhil vārghghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. idhu naḍhughghādhdhilirundhu èñjhiyirughghuṃ mighabhbhèriya bhīraṅghidh dhòghudhiyāghuṃ.

varalāṟu 
indha bhīraṅghi 1549 āṃ āṇḍhu aghamadhnaghariṉ jhuldhāṉ mudhalāṃ bhurghāṉ nijhāṃ ṣāviḍhaṃ bhaṇiyāṟṟiya dhurughghiyabh bhòṟiyāḻar mughamadhu bhiṉ ujhaiṉ rūmiyāl uruvāghghabhbhaḍhḍhadhu. jhuldhāṉ bhīraṅghiyai dhaṉadhu marumaghaṉāṉa bhijabhbhūriṉ jhuldhāṉ mudhalāṃ ali adhil ṣāviṟghu val̤aṅghiṉār.

ghi.bhi. 1565 il, bhijabhbhūr jhuldhāṉ ali adhil ṣā, dhalaighghoḍhḍhai jhaṇḍhaiyil, òruṅghiṇaindha dhaghghāṇa jhuldhāṉiyabh bhaḍhaiyiṉ òru bhaghudhiyāgha vijayanagharabh bherarajhiṉ aliya rāma rāyaṉai bhoril èdhir ghòḻḻuṃbhodhu bhīraṅghi bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhu. dhaghghāṇa jhuldhāṉghaḻiṉ vèṟṟighghubh bhiṟaghu bhīraṅghighghu "māligh-i-maidhāṉ" èṉṟu bhèyariḍhabhbhaḍhḍhadhu. aḍhudhdha 59 āṇḍhughaḻil, bhīraṅghiyiṉ ghaḍhḍhubhbhāḍhu bhijabhbhūr jhuldhāṉaghadhdhilirundhu aghamadhunaghar jhuldhāṉaghadhdhiṟghu māṟṟabhbhaḍhḍhadhu.

ghibhi 1625 il, aghamadhnaghar jhuldhāṉaghadhdhiṉ bhiradhama mandhiri māligh āṃbhar, bhijabhbhūr jhuldhāṉaghadhdhiṉ mīdhāṉa dhaṉadhu bhaḍhaiyèḍhubhbhiṉ òru bhaghudhiyāgha, bhayiṟjhi bhèṟṟa bhor yāṉaighaḻiṉ udhaviyuḍhaṉ māligh-i-maidhāṉai dhauladhābhādh ghoḍhḍhaiyilirundhu dhèṟghe jholābhūrughghugh ghòṇḍhu jhèṉṟār. bhijābhbhūr nagharadhdhai muṟṟughaiyiḍhḍhu dholviyuṟṟa bhiṉ bhiṉvāṅghiyadhāl, avar bhīraṅghiyai mīṇḍhuṃ vaḍhaghghe ghòṇḍhu jhèṉṟār. bhiṉṉar mughalāyarghaḻ maṟṟuṃ bhijabhbhūr jhuldhāṉaghadhdhiṟghu èdhirāgha bhaḍhvādhi bhoril adhaibh bhayaṉbhaḍhudhdhiṉār.

ulaghiṉ mighabh bhèriya bhīraṅghi, adhaṉ vaghaiyaijh jherndhadhu. ghil̤aghghindhiya niṟuvaṉadhdhāl bhèriya bhiridhdhāṉiṉ bhorgh ghaḻadhdhiṟghu māṟṟa muyaṟjhidhdhadhu. āṉāl adhaṉ bhèriya aḻavu maṟṟuṃ nibhandhaṉaiyaṟṟa bhoghghuvaradhdhu uḻghaḍhḍhamaibhbhu ghāraṇamāgha bhīraṅghiyai ghòṇḍhu jhèlla muḍhiyavillai.

ghaḍhḍhamaibhbhu 
māligh-i-maidhāṉ maṇi uloghadhdhāl āṉadhu. meluṃ,  nīḻaṃ ghòṇḍhadhu.  idhaṉ mughavāy aḻavu   òḍhḍhumòdhdha viḍhḍhaṃ maṟṟuṃ 55 ḍhaṉ èḍhai ghòṇḍhadhu.  ghuṇḍhu  dhūraṃ varai jhèllaghghūḍhiyadhu èṉa òru ghadhai uṇḍhu.

alaṅghāraṃ 
bhīraṅghiyiṉ mughavāy jhiṅghadhdhiṉ dhalaiyai adhaṉ dhāḍhaighaḻaidh dhiṟandhu, òru yāṉaiyai vil̤uṅghuvadhu bhoṉṟa òru bhuḍhaibhbhujh jhiṟbhadhdhuḍhaṉ alaṅgharighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

ghalvèḍhḍhughaḻ 
bhīraṅghiyil mūṉṟu ghalvèḍhḍhughaḻ ghāṇabhbhaḍhughiṉṟaṉa. avaṟṟil iraṇḍhu ghalvèḍhḍhughaḻiṉbhaḍhi aghamadhunaghariṉ mudhalāṃ bhurghāṉ nijāṃ ṣā ghāladhdhil bhòṟighghabhbhaḍhḍhavai. idhu 1549 il mughaṃmadhu bhiṉ ujhaiṉ rūmiyāl aghadhunagharil maṇi uloghadhdhilirundhu vārghghabhbhaḍhḍhadhu. mūṉṟāvadhu ghalvèḍhḍhu auraṅghajhībh 1685-86 il bhijabhbhūraigh ghaibhbhaṟṟiyabhodhu jherdhdhār.

idhaṉaiyuṃ ghāṇgha 

 jhār bhīraṅghi
 *jhār vèḍhighuṇḍhu

meṟghoḻghaḻ 

dhaṉibhbhaḍhḍha āyudhaṅghaḻ
மாலிக்-இ-மைதான்