லோபோ துவா கல்வெட்டு  இது பாருஸ் கல்வெட்டு (Lobu Tua Inscription, also called Barus Inscription) என்றும் அழைக்கப்படுவது 1873 ஆம் ஆண்டில்  இந்தோனேசியாவின் வடக்கு சுமத்ரா மாகாணத்தில் உள்ள மத்திய தபனுலி ரீஜென்சியின் ஆண்டம் தேவி மாவட்டத்தில் உள்ள லோபோ துவா கிராமத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தமிழ்  கல்வெட்டு ஆகும்.  இந்த கல்வெட்டு  சக ஆண்டு 1010 அல்லது கிபி 1088 ஆண்டில் வெட்டப்பட்டது.  இந்த கல்வெட்டு 1891-1892 இன் மெட்ராஸ் எபிகிராபி அறிக்கையில் இந்தியாவில் இருந்த ஆங்கில கல்வெட்டு அறிஞரான ஆய்கன் கூல்ட்சு என்பவரால் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 

பாரூஸ் பகுதியில் தமிழ் வணிகக்குழு இருந்ததாக கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது.  வணிககுழுவினர் "திசை ஆயிரத்து ஐநூற்றுவர்"  என்ற பெயரைக் கொண்டிருந்தனர்.    தஞ்சாவூர் தமிழ் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த பேராசிரியர் ஒய். சுப்பராயலுவின் கூற்றுப்படி, இந்த வணிக்குழுவின் மற்றொரு பெயர் ஐந்நூற்றுவர் என்பதாகும். இவர்களின் தமிழ்க் கல்வெட்டு அச்சேவில் உள்ளது.   அவர்கள் உள்ளூர் மக்களிடம் இருந்து பல்வேறு பொருட்களை வாங்கினர். மேலும் வணிகக் குழுவிடமிருந்து  மேலும் வணிகக்குழுவினரிடம் கஸ்தூரி விலையின் அடிப்படையில் தங்கமாக சுங்கவரி வசூலிக்கப்பட்டது. 

1900களின் அறிக்கைகளின்படி, சிவப்பு கிரானைட் கல்லால் செய்யப்பட்ட தலையற்ற  புத்தர் சிலை ஒன்று அங்கு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஆனால் அது இப்போது இல்லை.  பாரசில் சிலை இருந்தது அங்கு தமிழ் சமூகம் நிரந்தரமாகவோ அல்லது அவ்வப்போது வந்து சென்றதாகவோ இருந்ததா என்ற சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது. எனவேதான் தமிழ் சமூகத்திற்கு சொந்த வழிபாட்டுத்தலம் இருந்துள்ளது. 

தற்போது கல்வெட்டின் 7/8 பகுதி இந்தோனேசியாவின் தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. எஞ்சிய  பகுதி கல்வெட்டு இன்னும் லோபு துவாவிலேயே உள்ளது.  கல்வெட்டுகளைத் தவிர, லோபு துவாவில் சில வறண்ட பழைய உறைக் கிணறுகளும் காணப்பட்டன.

கல்வெட்டு உரை 
லோபோ துவா கல்வெட்டின் உரை பின்வருமாறு: 

 ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ சகரை
 ஆண்டு ஆயிரத்து[ப்ப]
 த்துச் செல்லாநி[ன்]
 ற மாசித் திங்கள்
 வாரோசாந மாதங்
 கரி வல்லவத் தேசி உ
 ய்யக் கொண்ட பட்
 டி நத்து வேளாபுரத்து
 கூடி நிரந்த தே[சித் திசை]
 விளங்கு திசை ஆயி
 த்தைஞ்ஞூற்றுவரோ
 ம் நம்மகநார் நகர ஸேநாப
 தி நாட்டுசெட்டி
 யார்க்கும் பதிநெண்பூமி
 தேசி அப்பர்க்கு மா[வெ]த்
 துகளுக்கும் நா வைத்துக்
 குடுத்த பரிசாவது மரக்க
 ல... ... ...
 ல மரக்கல நாயநுங் கேவி
 களும் கஸ்தூ[ரி] விலை மு[தல]கப்ப[ட]
 அஞ்சு துண்[டா]யம் பொன்னும் கு[டு]
 த்துப் பாவாடை ஏறக்கடவதாகவும்
 இப்படிக்கு [இ]க்கல் எழுதி நாட்டி
 க் குடுத்தோம் பதிநெண்பூமி தேசித் திசை விள
 ங்கு திசை ஆயிரத்தைந்த்நூற்றுவரோம் அ
 றமற வெற்க அறமேய் துணை.

1-4. நிகழும் சக வருடம் 1010 மாசி மாதம்..,

5-11. நாங்கள் ஆயிரம் திசை ஐந்நூற்றுவர் மாதங்கிரி வல்லவ தேசி உய்யக் கொண்ட பட்டினம் எனப்படும் வாரோச்சிலுள்ள வேளாபுரத்தில் சந்தித்தோம்

12-17. எங்கள் மகன்(கள்) நகர சேனாபதி நாட்டுச் செட்டியார் பதிநெண்பூமி தேசி அப்பர் மற்றும் மாவெட்டுகள் ஆகியவற்றிற்கு பின்வருவனவற்றை முடிவு செய்தோம்:

18-22. [ஒவ்வொரு] கப்பலுடைய தலைவனும், கேவிகளும், அஞ்சு துண்டையம் தங்கம் அந்த கஸ்தூரி முதலானவைக்கு செலுத்திவிட்ட பிறகுதான், கீழே இறங்கவேண்டும்.

23-26. எனவே, அனைத்து திசைகளிலும் பதினெட்டு நாடுகளிலும் அறியப்பட்ட திசை ஆயிரத்து ஐநூற்றுவரான நாங்கள் இந்த கல்லை செதுக்கி நடுமாறு கட்டளையிட்டோம். அறமற வெற்க அறமேய் துணை.

மேலும் பார்க்கவும் 

 ஐந்நூற்றுவர்
 மலாய் உலகில் தமிழ் கல்வெட்டுகள்
 இந்தோனேசியத் தமிழர்

குறிப்புகள் 

தமிழ்
இந்தோனேசியாவில் உள்ள தமிழ் கல்வெட்டுகள்
lobho dhuvā ghalvèḍhḍhu  idhu bhārus ghalvèḍhḍhu (Lobu Tua Inscription, also called Barus Inscription) èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhuvadhu 1873 āṃ āṇḍhil  indhoṉejhiyāviṉ vaḍhaghghu jhumadhrā māghāṇadhdhil uḻḻa madhdhiya dhabhaṉuli rījèṉjhiyiṉ āṇḍhaṃ dhevi māvaḍhḍhadhdhil uḻḻa lobho dhuvā ghirāmadhdhil ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍha dhamil̤  ghalvèḍhḍhu āghuṃ.  indha ghalvèḍhḍhu  jhagha āṇḍhu 1010 alladhu ghibhi 1088 āṇḍhil vèḍhḍhabhbhaḍhḍhadhu.  indha ghalvèḍhḍhu 1891-1892 iṉ mèḍhrās èbhighirābhi aṟighghaiyil indhiyāvil irundha āṅghila ghalvèḍhḍhu aṟiñarāṉa āyghaṉ ghūlḍhjhu èṉbhavarāl dhèrivighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. 

bhārūs bhaghudhiyil dhamil̤ vaṇighaghghul̤u irundhadhāgha ghalvèḍhḍhu ghuṟibhbhiḍhughiṟadhu.  vaṇighaghul̤uviṉar "dhijhai āyiradhdhu ainūṟṟuvar"  èṉṟa bhèyaraigh ghòṇḍhirundhaṉar.    dhañjhāvūr dhamil̤ bhalghalaighghal̤aghadhdhaijh jherndha bherājhiriyar òy. jhubhbharāyaluviṉ ghūṟṟubhbhaḍhi, indha vaṇighghul̤uviṉ maṟṟòru bhèyar ainnūṟṟuvar èṉbhadhāghuṃ. ivarghaḻiṉ dhamil̤gh ghalvèḍhḍhu ajhjhevil uḻḻadhu.   avarghaḻ uḻḻūr maghghaḻiḍhaṃ irundhu bhalveṟu bhòruḍhghaḻai vāṅghiṉar. meluṃ vaṇighagh ghul̤uviḍhamirundhu  meluṃ vaṇighaghghul̤uviṉariḍhaṃ ghasdhūri vilaiyiṉ aḍhibhbhaḍhaiyil dhaṅghamāgha jhuṅghavari vajhūlighghabhbhaḍhḍhadhu. 

1900ghaḻiṉ aṟighghaighaḻiṉbhaḍhi, jhivabhbhu ghirāṉaiḍh ghallāl jhèyyabhbhaḍhḍha dhalaiyaṟṟa  bhudhdhar jhilai òṉṟu aṅghu ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍhadhu. āṉāl adhu ibhbhodhu illai.  bhārajhil jhilai irundhadhu aṅghu dhamil̤ jhamūghaṃ nirandharamāghavo alladhu avvabhbhodhu vandhu jhèṉṟadhāghavo irundhadhā èṉṟa jhandheghadhdhai èl̤ubhbhughiṟadhu. èṉavedhāṉ dhamil̤ jhamūghadhdhiṟghu jhòndha val̤ibhāḍhḍhudhdhalaṃ irundhuḻḻadhu. 

dhaṟbhodhu ghalvèḍhḍhiṉ 7/8 bhaghudhi indhoṉejhiyāviṉ dhejhiya aruṅghāḍhjhiyaghadhdhil bhādhughādhdhu vaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. èñjhiya  bhaghudhi ghalvèḍhḍhu iṉṉuṃ lobhu dhuvāvileye uḻḻadhu.  ghalvèḍhḍhughaḻaidh dhavira, lobhu dhuvāvil jhila vaṟaṇḍha bhal̤aiya uṟaigh ghiṇaṟughaḻuṃ ghāṇabhbhaḍhḍhaṉa.

ghalvèḍhḍhu urai 
lobho dhuvā ghalvèḍhḍhiṉ urai bhiṉvarumāṟu: 

 svasdhi srī jhagharai
 āṇḍhu āyiradhdhu[bhbha]
 dhdhujh jhèllāni[ṉ]
 ṟa mājhidh dhiṅghaḻ
 vārojhāna mādhaṅ
 ghari vallavadh dhejhi u
 yyagh ghòṇḍha bhaḍh
 ḍhi nadhdhu veḻābhuradhdhu
 ghūḍhi nirandha dhe[jhidh dhijhai]
 viḻaṅghu dhijhai āyi
 dhdhaiññūṟṟuvaro
 ṃ naṃmaghanār naghara senābha
 dhi nāḍhḍhujhèḍhḍhi
 yārghghuṃ bhadhinèṇbhūmi
 dhejhi abhbharghghu mā[vè]dh
 dhughaḻughghuṃ nā vaidhdhugh
 ghuḍhudhdha bharijhāvadhu maraghgha
 la... ... ...
 la maraghghala nāyanuṅ ghevi
 ghaḻuṃ ghasdhū[ri] vilai mu[dhala]ghabhbha[ḍha]
 añjhu dhuṇ[ḍhā]yaṃ bhòṉṉuṃ ghu[ḍhu]
 dhdhubh bhāvāḍhai eṟaghghaḍhavadhāghavuṃ
 ibhbhaḍhighghu [i]ghghal èl̤udhi nāḍhḍhi
 gh ghuḍhudhdhoṃ bhadhinèṇbhūmi dhejhidh dhijhai viḻa
 ṅghu dhijhai āyiradhdhaindhnūṟṟuvaroṃ a
 ṟamaṟa vèṟgha aṟamey dhuṇai.

1-4. nighal̤uṃ jhagha varuḍhaṃ 1010 mājhi mādhaṃ..,

5-11. nāṅghaḻ āyiraṃ dhijhai ainnūṟṟuvar mādhaṅghiri vallava dhejhi uyyagh ghòṇḍha bhaḍhḍhiṉaṃ èṉabhbhaḍhuṃ vārojhjhiluḻḻa veḻābhuradhdhil jhandhidhdhoṃ

12-17. èṅghaḻ maghaṉ(ghaḻ) naghara jheṉābhadhi nāḍhḍhujh jhèḍhḍhiyār bhadhinèṇbhūmi dhejhi abhbhar maṟṟuṃ māvèḍhḍhughaḻ āghiyavaṟṟiṟghu bhiṉvaruvaṉavaṟṟai muḍhivu jhèydhoṃ:

18-22. [òvvòru] ghabhbhaluḍhaiya dhalaivaṉuṃ, ghevighaḻuṃ, añjhu dhuṇḍhaiyaṃ dhaṅghaṃ andha ghasdhūri mudhalāṉavaighghu jhèludhdhiviḍhḍha bhiṟaghudhāṉ, ghīl̤e iṟaṅghaveṇḍhuṃ.

23-26. èṉave, aṉaidhdhu dhijhaighaḻiluṃ bhadhiṉèḍhḍhu nāḍhughaḻiluṃ aṟiyabhbhaḍhḍha dhijhai āyiradhdhu ainūṟṟuvarāṉa nāṅghaḻ indha ghallai jhèdhughghi naḍhumāṟu ghaḍhḍhaḻaiyiḍhḍhoṃ. aṟamaṟa vèṟgha aṟamey dhuṇai.

meluṃ bhārghghavuṃ 

 ainnūṟṟuvar
 malāy ulaghil dhamil̤ ghalvèḍhḍhughaḻ
 indhoṉejhiyadh dhamil̤ar

ghuṟibhbhughaḻ 

dhamil̤
indhoṉejhiyāvil uḻḻa dhamil̤ ghalvèḍhḍhughaḻ
லோபோ துவா கல்வெட்டு