சாகசப் புனைகதை () என்பது பொதுவாக ஆபத்தை முன்வைக்கும் அல்லது வாசகருக்கு உற்சாக உணர்வை அளிக்கும் புனைகதை வகையாகும். சில சாகசப் புனைகதைகள் காதல் புனைகதைகளின் இலக்கிய வரையறையையும் திருப்திப்படுத்துகின்றன.

வரலாறு
என்சைக்ளோபீடியா ஆப் அட்வென்ச்சர் பிக்ஷனுக்கான அறிமுகத்தில், டான் டி'அம்மாஸ்ஸா என்ற விமர்சகர் இந்த வகையை பின்வருமாறு வரையறுக்கிறார்:

எழுதப்பட்ட புனைகதைகளின் ஆரம்ப நாட்களில் இருந்து சாகசம் ஒரு பொதுவான கருப்பொருளாக இருந்து வருகிறது. பல திரைப்படத்துறையில் பழமையான சதி கட்டமைப்பைப் பின்பற்றி சாகசப் புனைகதைகள் இன்னும் உயிருடன் இருக்கும் அளவுக்கு நீடித்தது உள்ளது. உதாரணமாக: ஒரு கதாநாயகன் தனது பெண்ணை சந்திப்பதற்கு முன்பு முதல் சாகசங்களை மேற்கொள்வார். பிறகு இருவரும் பிரிவார்கள், பின்பு இரண்டாவது சாகசங்கள் இறுதி மறு இணைவுக்கு வழிவகுக்கின்றது.

19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து, வெகுஜன கல்வியறிவு வளர்ந்தபோது, சாகசமானது புனைகதைகளின் பிரபலமான துணை வகையாக மாறியது. சாகசம் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படாவிட்டாலும் சாகசம் பல ஆண்டுகளாக பல மாற்றங்களைக் கண்டுள்ளது. 

அந்தக் காலகட்டத்தில் ஆர். எல். இசுட்டீவன்சன், அலெக்சாண்டர் டூமா, விக்டர் ஹியூகோ, ழூல் வேர்ண், எச். ரைடர் அக்கார்டு போன்ற பல எழுத்தாளர்கள் சாகசப் புனைகதை வகையான கதைகள் எழுதுவதில் பிரசித்திபெற்று இருந்தனர். அத்துடன் அமெரிக்க நாட்டு பத்திரிகைகளில் சாகச நாவல்கள் மற்றும் சிறுகதைகள் பிரபலமான பாடங்களாக இருந்தன, இது முற்போக்கு சகாப்தம் மற்றும் 1950 களுக்கு இடையில் அமெரிக்க பிரபலமான புனைகதைகளில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது.

மேற்கோள்கள்
jhāghajhabh bhuṉaighadhai () èṉbhadhu bhòdhuvāgha ābhadhdhai muṉvaighghuṃ alladhu vājhagharughghu uṟjhāgha uṇarvai aḻighghuṃ bhuṉaighadhai vaghaiyāghuṃ. jhila jhāghajhabh bhuṉaighadhaighaḻ ghādhal bhuṉaighadhaighaḻiṉ ilaghghiya varaiyaṟaiyaiyuṃ dhirubhdhibhbhaḍhudhdhughiṉṟaṉa.

varalāṟu
èṉjhaighḻobhīḍhiyā ābh aḍhvèṉjhjhar bhikṣaṉughghāṉa aṟimughadhdhil, ḍhāṉ ḍhi'aṃmāssā èṉṟa vimarjhaghar indha vaghaiyai bhiṉvarumāṟu varaiyaṟughghiṟār:

èl̤udhabhbhaḍhḍha bhuṉaighadhaighaḻiṉ āraṃbha nāḍhghaḻil irundhu jhāghajhaṃ òru bhòdhuvāṉa gharubhbhòruḻāgha irundhu varughiṟadhu. bhala dhiraibhbhaḍhadhdhuṟaiyil bhal̤amaiyāṉa jhadhi ghaḍhḍhamaibhbhaibh bhiṉbhaṟṟi jhāghajhabh bhuṉaighadhaighaḻ iṉṉuṃ uyiruḍhaṉ irughghuṃ aḻavughghu nīḍhidhdhadhu uḻḻadhu. udhāraṇamāgha: òru ghadhānāyaghaṉ dhaṉadhu bhèṇṇai jhandhibhbhadhaṟghu muṉbhu mudhal jhāghajhaṅghaḻai meṟghòḻvār. bhiṟaghu iruvaruṃ bhirivārghaḻ, bhiṉbhu iraṇḍhāvadhu jhāghajhaṅghaḻ iṟudhi maṟu iṇaivughghu val̤ivaghughghiṉṟadhu.

19 āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ naḍhubhbhaghudhiyil irundhu, vèghujaṉa ghalviyaṟivu vaḻarndhabhodhu, jhāghajhamāṉadhu bhuṉaighadhaighaḻiṉ bhirabhalamāṉa dhuṇai vaghaiyāgha māṟiyadhu. jhāghajhaṃ mul̤umaiyāghabh bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhāviḍhḍhāluṃ jhāghajhaṃ bhala āṇḍhughaḻāgha bhala māṟṟaṅghaḻaigh ghaṇḍhuḻḻadhu. 

andhagh ghālaghaḍhḍhadhdhil ār. èl. ijhuḍhḍhīvaṉjhaṉ, alèghjhāṇḍhar ḍhūmā, vighḍhar hiyūgho, l̤ūl verṇ, èjh. raiḍhar aghghārḍhu bhoṉṟa bhala èl̤udhdhāḻarghaḻ jhāghajhabh bhuṉaighadhai vaghaiyāṉa ghadhaighaḻ èl̤udhuvadhil bhirajhidhdhibhèṟṟu irundhaṉar. adhdhuḍhaṉ amèrighgha nāḍhḍhu bhadhdhirighaighaḻil jhāghajha nāvalghaḻ maṟṟuṃ jhiṟughadhaighaḻ bhirabhalamāṉa bhāḍhaṅghaḻāgha irundhaṉa, idhu muṟbhoghghu jhaghābhdhaṃ maṟṟuṃ 1950 ghaḻughghu iḍhaiyil amèrighgha bhirabhalamāṉa bhuṉaighadhaighaḻil ādhighghaṃ jhèludhdhiyadhu.

meṟghoḻghaḻ
சாகசப் புனைகதை