ராதிகா சாந்தவனம் (Rādhikā-sāntvanam பொருள்; 'ராதிகா சாந்தமானாள்') என்பது தெலுங்கு மொழிக் கவிஞரும் தேவதாசியுமான முத்துப்பழனி (1739-90) அவர்களால் இயற்றப்பட்ட ஒரு கவிதை நூல் ஆகும். இது  கிருட்டிணன் துணைவி இராதை மற்றும் புதிய மனைவி இலா ஆகியோருக்கு இடையிலான உறவு மற்றும் இராதையின் பொறாமை சாந்தமாவது பற்றியதாக உள்ளது.

காலம் 
துரு பட்டாச்சார்யாவின் கூற்றுப்படி,இந்த நூலின் துல்லியமான காலம் தெரியவில்லை. ஆனால் முத்துப்பழனி இந்தப் படைப்பை எழுதும் போது குறைந்த பட்சம் ஒரு இளம் பெண்ணாக இருந்திருப்பார். அதாவது  18-24 வயதில் இருந்திருப்பார். மேலும் இது மகாராஜா சிங் அரசவைக்கு தலைமை தாங்கும்போது ( சுமார் 1757-1763) இயற்றப்பட்டது என்று ஊகிக்கலாம். இந்தப் படைப்பு பெரும்பாலும் 1757 மற்றும் 1763 க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம் என்று நியாயமாக கருதுலாம்.

உள்ளடக்கம் 

இந்தப் படைப்பு நான்கு பிரிவுகளைக் கொண்டது. அவற்றில் ஐந்நூற்று எண்பத்து நான்கு கவிதைகள் உள்ளன. மேலும் இது ஷ்ரங்கரா-காவ்யா அல்லது ஷ்ரங்கரா-பிரபந்தம் வகையைச் சேர்ந்தது.  'தஞ்சாவூர் சகாப்தத்துடன் தெலுங்கு இலக்கிய வரலாற்றில் தொடர்புடைய ஒரு வகை' முத்துப் பழனியின் இந்தக் கவிதைகள்  இராதையின் பார்வையில் பெண்ணுடலின் ஏக்கத்தையும், கண்ணனின் பாலின்ப நுகர்வையும் பாடுவதாக, சிருங்கார ரசத்தைத் தூண்டும் இலக்கியமாக உள்ளது.  இது பதினேழாம் நூற்றாண்டின் கவிஞரான சேத்ரய்யாவால் இயற்றப்பட்ட பதங்களால் தாக்கம் பெற்றதாக இருக்கலாம், மேலும் பதினேழாம் நூற்றாண்டில் லிங்கனமகி ஸ்ரீகாமேஸ்வர கவியால் இயற்றபட்ட சத்யபாமா சாந்தவனம் ('சத்யபாமா சந்தமானாள்') இலக்கியத்தின் தாக்கம் பெற்றிருக்கலாம். 

இந்த கவிதை இரண்டு பழம்பெரும் ஞானிகளான வியாசரின் மகன் மகரிசி சுகா (அல்லது சுக முனி) மற்றும் மெய்யியலாளரும் மன்னருமான சனகன் ஆகியோருக்கு இடையிலான உரையாடலாக வடிவமைக்கபட்டுள்ளது. இது  கிருட்டிணனின் மனைவி இராதை  மற்றும்  கிருட்டிணனுக்கு திருமணம் செய்து வைக்கப்படும் இலா தேவியின் கதையைச் சொல்கிறது. இலா தேவியின் பருவ வயதையும், கிருட்டிணனுடனான அவளது திருமணத்தின் நிறைவையும் இந்தக் கவிதை விரிவாக சொல்கிறது. இராதை அறியாப் பெண்ணும், இளம் மணமகளான இலதா தேவி கிருட்டிணனின் காதலை எவ்வாறு எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பது மட்டுமல்லாமல், அவளுக்கு காமக் கலையையும் கற்றுத் தருகிறாள். மேலும் கிருட்டிணனுக்கு தன் இளம் மனைவியை மென்மையாக கையாள்வது குறித்தும் ஆலோசனை கூறுகிறாள். அதேசமயம் கிருட்டிணன் இலாதேவியை திருமணம் செய்துகொண்டதால் இராதைக்கு ஏற்படும் தனிமையும் விரக தாபமும், வலியும் இந்தக் கவிதை படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. ஒரு கட்டத்தில், தான் விரும்பும் கிருட்டிணனைப் பிரிந்த சோகத்தைத் தாங்க முடியாத, இராதை உடைந்து, தன்னைக் கைவிட்டதற்காக கிருட்டிணன் மீது சினம் கொள்கிறாள். கிருட்டிணன் அவளை மெதுவாக சமாதானப்படுத்துகிறான். அவனுடைய அன்பான அரவணைப்பால் அவள் ஆறுதலடைகிறாள். இந்தப் பகுதிதான் கவிதையின் தலைப்புக்கு காரணமாகிறது. ஒரு பெண் (இராதை) ஒரு ஆணுடன் உடலுறவு கொள்ள முயற்சிப்பதை சித்தரிப்பது தெலுங்கு இலக்கியத்தில் தனித்துவம் வாய்ந்த கவிதையாகும்.

வரவேற்பு 
அந்தக் காலத்தில் இந்த படைப்பு 'தெலுங்கு இலக்கியத்தின் இரத்தினமாக' கருதப்பட்டது. ஆனால் ஆந்திரப்பிரதேசத்திற்கு அப்பால் பரந்த அளவில் கவனத்தைப் பெறவில்லை.  இருப்பினும், இது பின்னர் சர்ச்சைக்கு ஆளானது. ராதிகா-சாந்த்வனம் முதலில் சார்லஸ் பிலிப் பிரவுன் என்பவரால் அச்சுப் பதிப்பிற்காகத் திருத்தப்பட்டது. அவர் தன் சொந்த நாட்டிற்கு திரும்போது வைடிப்பாடி நரசு என்பவரிடம் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றார். அவர் இந்தக் காவியத்தை அச்சிட்டு வெளியிட ஆர்வம் கொண்டு 1887 இல் அப்பணியில் முனைந்தார். அவர் இக்காவியத்தில் சிற்றின்பம் குறித்த பல பாடல்கள் இருப்பதால் அவற்றை நீக்கி அச்சிட்டு வெளியிட்டார். 1907 இல் இரண்டாவது பதிப்பு வெளியானது. அதன் பிறகு 1910 ஆம் ஆண்டில் தேவதாசியான பெங்களூர் நாகரத்தினம்மா நூலி்ல் இருந்த பிழைகளை திருத்தி, விடுபட்டிருந்த பகுதிகளையும் சேர்த்து செம்மைப்படுத்தி வெளியிட்டார். 1911 இல் பிரித்தானிய இந்திய அதிகாரிகள் இந்த நூலையும் இதே வெளியீட்டாளரின் எட்டு நூல்களையும் தடை செய்தன்னர். 1947 வரை இந்த தரை உத்தரவு திரும்பப் பெறவில்லை.

பதிப்புகளும் மொழிபெயர்ப்புகளும் 

 முத்துப்பழனி (1910). ராதிகா சாந்தவனம் . பதிப்பாசிரியர், பெங்களூர் நாகரத்தினம்மா. மெட்ராஸ்: வாவில்லா இராமசாமி சாஸ்திருலு அண்ட் சன்ஸ். (மறுபதிப்பு 1952)
 முத்துபமழனி (1972). ராதிகாசாந்தவனம் . மெட்ராஸ்: இஎம்இஎஸ்கோ புக்ஸ்.
 முத்துப்பழனி. (2011) Radhika Santwanam—The Appeasement of Radhika. டிரான்ஸ். சந்தியா முல்சந்தனி. புதுடெல்லி: பெங்குயின்.
 முத்துப்பழனி. (2023) ராதிகா சாந்தமானாள். தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு; பி. எம். சுந்தரம் அகநி பதிப்பகம், சென்னை

குறிப்புகள் 

தெலுங்கு இலக்கியம்
rādhighā jhāndhavaṉaṃ (Rādhikā-sāntvanam bhòruḻ; 'rādhighā jhāndhamāṉāḻ') èṉbhadhu dhèluṅghu mòl̤igh ghaviñaruṃ dhevadhājhiyumāṉa mudhdhubhbhal̤aṉi (1739-90) avarghaḻāl iyaṟṟabhbhaḍhḍha òru ghavidhai nūl āghuṃ. idhu  ghiruḍhḍhiṇaṉ dhuṇaivi irādhai maṟṟuṃ bhudhiya maṉaivi ilā āghiyorughghu iḍhaiyilāṉa uṟavu maṟṟuṃ irādhaiyiṉ bhòṟāmai jhāndhamāvadhu bhaṟṟiyadhāgha uḻḻadhu.

ghālaṃ 
dhuru bhaḍhḍhājhjhāryāviṉ ghūṟṟubhbhaḍhi,indha nūliṉ dhulliyamāṉa ghālaṃ dhèriyavillai. āṉāl mudhdhubhbhal̤aṉi indhabh bhaḍhaibhbhai èl̤udhuṃ bhodhu ghuṟaindha bhaḍhjhaṃ òru iḻaṃ bhèṇṇāgha irundhirubhbhār. adhāvadhu  18-24 vayadhil irundhirubhbhār. meluṃ idhu maghārājā jhiṅ arajhavaighghu dhalaimai dhāṅghuṃbhodhu ( jhumār 1757-1763) iyaṟṟabhbhaḍhḍhadhu èṉṟu ūghighghalāṃ. indhabh bhaḍhaibhbhu bhèruṃbhāluṃ 1757 maṟṟuṃ 1763 ghghu iḍhaibhbhaḍhḍha ghāladhdhil èl̤udhabhbhaḍhḍhirughghalāṃ èṉṟu niyāyamāgha gharudhulāṃ.

uḻḻaḍhaghghaṃ 

indhabh bhaḍhaibhbhu nāṉghu bhirivughaḻaigh ghòṇḍhadhu. avaṟṟil ainnūṟṟu èṇbhadhdhu nāṉghu ghavidhaighaḻ uḻḻaṉa. meluṃ idhu ṣraṅgharā-ghāvyā alladhu ṣraṅgharā-bhirabhandhaṃ vaghaiyaijh jherndhadhu.  'dhañjhāvūr jhaghābhdhadhdhuḍhaṉ dhèluṅghu ilaghghiya varalāṟṟil dhòḍharbhuḍhaiya òru vaghai' mudhdhubh bhal̤aṉiyiṉ indhagh ghavidhaighaḻ  irādhaiyiṉ bhārvaiyil bhèṇṇuḍhaliṉ eghghadhdhaiyuṃ, ghaṇṇaṉiṉ bhāliṉbha nugharvaiyuṃ bhāḍhuvadhāgha, jhiruṅghāra rajhadhdhaidh dhūṇḍhuṃ ilaghghiyamāgha uḻḻadhu.  idhu bhadhiṉel̤āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ ghaviñarāṉa jhedhrayyāvāl iyaṟṟabhbhaḍhḍha bhadhaṅghaḻāl dhāghghaṃ bhèṟṟadhāgha irughghalāṃ, meluṃ bhadhiṉel̤āṃ nūṟṟāṇḍhil liṅghaṉamaghi srīghāmesvara ghaviyāl iyaṟṟabhaḍhḍha jhadhyabhāmā jhāndhavaṉaṃ ('jhadhyabhāmā jhandhamāṉāḻ') ilaghghiyadhdhiṉ dhāghghaṃ bhèṟṟirughghalāṃ. 

indha ghavidhai iraṇḍhu bhal̤aṃbhèruṃ ñāṉighaḻāṉa viyājhariṉ maghaṉ magharijhi jhughā (alladhu jhugha muṉi) maṟṟuṃ mèyyiyalāḻaruṃ maṉṉarumāṉa jhaṉaghaṉ āghiyorughghu iḍhaiyilāṉa uraiyāḍhalāgha vaḍhivamaighghabhaḍhḍhuḻḻadhu. idhu  ghiruḍhḍhiṇaṉiṉ maṉaivi irādhai  maṟṟuṃ  ghiruḍhḍhiṇaṉughghu dhirumaṇaṃ jhèydhu vaighghabhbhaḍhuṃ ilā dheviyiṉ ghadhaiyaijh jhòlghiṟadhu. ilā dheviyiṉ bharuva vayadhaiyuṃ, ghiruḍhḍhiṇaṉuḍhaṉāṉa avaḻadhu dhirumaṇadhdhiṉ niṟaivaiyuṃ indhagh ghavidhai virivāgha jhòlghiṟadhu. irādhai aṟiyābh bhèṇṇuṃ, iḻaṃ maṇamaghaḻāṉa iladhā dhevi ghiruḍhḍhiṇaṉiṉ ghādhalai èvvāṟu èdhirghòḻḻa veṇḍhuṃ èṉbhadhu maḍhḍhumallāmal, avaḻughghu ghāmagh ghalaiyaiyuṃ ghaṟṟudh dharughiṟāḻ. meluṃ ghiruḍhḍhiṇaṉughghu dhaṉ iḻaṃ maṉaiviyai mèṉmaiyāgha ghaiyāḻvadhu ghuṟidhdhuṃ ālojhaṉai ghūṟughiṟāḻ. adhejhamayaṃ ghiruḍhḍhiṇaṉ ilādheviyai dhirumaṇaṃ jhèydhughòṇḍhadhāl irādhaighghu eṟbhaḍhuṃ dhaṉimaiyuṃ viragha dhābhamuṃ, valiyuṃ indhagh ghavidhai bhaḍhaṃbhiḍhidhdhugh ghāḍhḍhughiṟadhu. òru ghaḍhḍhadhdhil, dhāṉ viruṃbhuṃ ghiruḍhḍhiṇaṉaibh bhirindha jhoghadhdhaidh dhāṅgha muḍhiyādha, irādhai uḍhaindhu, dhaṉṉaigh ghaiviḍhḍhadhaṟghāgha ghiruḍhḍhiṇaṉ mīdhu jhiṉaṃ ghòḻghiṟāḻ. ghiruḍhḍhiṇaṉ avaḻai mèdhuvāgha jhamādhāṉabhbhaḍhudhdhughiṟāṉ. avaṉuḍhaiya aṉbhāṉa aravaṇaibhbhāl avaḻ āṟudhalaḍhaighiṟāḻ. indhabh bhaghudhidhāṉ ghavidhaiyiṉ dhalaibhbhughghu ghāraṇamāghiṟadhu. òru bhèṇ (irādhai) òru āṇuḍhaṉ uḍhaluṟavu ghòḻḻa muyaṟjhibhbhadhai jhidhdharibhbhadhu dhèluṅghu ilaghghiyadhdhil dhaṉidhdhuvaṃ vāyndha ghavidhaiyāghuṃ.

varaveṟbhu 
andhagh ghāladhdhil indha bhaḍhaibhbhu 'dhèluṅghu ilaghghiyadhdhiṉ iradhdhiṉamāgha' gharudhabhbhaḍhḍhadhu. āṉāl āndhirabhbhiradhejhadhdhiṟghu abhbhāl bharandha aḻavil ghavaṉadhdhaibh bhèṟavillai.  irubhbhiṉuṃ, idhu bhiṉṉar jharjhjhaighghu āḻāṉadhu. rādhighā-jhāndhvaṉaṃ mudhalil jhārlas bhilibh bhiravuṉ èṉbhavarāl ajhjhubh bhadhibhbhiṟghāghadh dhirudhdhabhbhaḍhḍhadhu. avar dhaṉ jhòndha nāḍhḍhiṟghu dhiruṃbhodhu vaiḍhibhbhāḍhi narajhu èṉbhavariḍhaṃ ghòḍhudhdhuviḍhḍhujh jhèṉṟār. avar indhagh ghāviyadhdhai ajhjhiḍhḍhu vèḻiyiḍha ārvaṃ ghòṇḍhu 1887 il abhbhaṇiyil muṉaindhār. avar ighghāviyadhdhil jhiṟṟiṉbhaṃ ghuṟidhdha bhala bhāḍhalghaḻ irubhbhadhāl avaṟṟai nīghghi ajhjhiḍhḍhu vèḻiyiḍhḍhār. 1907 il iraṇḍhāvadhu bhadhibhbhu vèḻiyāṉadhu. adhaṉ bhiṟaghu 1910 āṃ āṇḍhil dhevadhājhiyāṉa bhèṅghaḻūr nāgharadhdhiṉaṃmā nūlil irundha bhil̤aighaḻai dhirudhdhi, viḍhubhaḍhḍhirundha bhaghudhighaḻaiyuṃ jherdhdhu jhèṃmaibhbhaḍhudhdhi vèḻiyiḍhḍhār. 1911 il bhiridhdhāṉiya indhiya adhighārighaḻ indha nūlaiyuṃ idhe vèḻiyīḍhḍhāḻariṉ èḍhḍhu nūlghaḻaiyuṃ dhaḍhai jhèydhaṉṉar. 1947 varai indha dharai udhdharavu dhiruṃbhabh bhèṟavillai.

bhadhibhbhughaḻuṃ mòl̤ibhèyarbhbhughaḻuṃ 

 mudhdhubhbhal̤aṉi (1910). rādhighā jhāndhavaṉaṃ . bhadhibhbhājhiriyar, bhèṅghaḻūr nāgharadhdhiṉaṃmā. mèḍhrās: vāvillā irāmajhāmi jhāsdhirulu aṇḍh jhaṉs. (maṟubhadhibhbhu 1952)
 mudhdhubhamal̤aṉi (1972). rādhighājhāndhavaṉaṃ . mèḍhrās: ièṃièsgho bhughs.
 mudhdhubhbhal̤aṉi. (2011) Radhika Santwanam—The Appeasement of Radhika. ḍhirāṉs. jhandhiyā muljhandhaṉi. bhudhuḍhèlli: bhèṅghuyiṉ.
 mudhdhubhbhal̤aṉi. (2023) rādhighā jhāndhamāṉāḻ. dhamil̤ mòl̤ibhèyarbhbhu; bhi. èṃ. jhundharaṃ aghani bhadhibhbhaghaṃ, jhèṉṉai

ghuṟibhbhughaḻ 

dhèluṅghu ilaghghiyaṃ
ராதிகா சாந்தவனம்