தாழ்நில நாடுகளின் நாட்டுப்புறக் கதைகள்(Folklore of the Low Countries) , பெரும்பாலும் டச்சு நாட்டுப்புறக் கதைகள் என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன. பெல்ஜியம், நெதர்லாந்து மற்றும் லக்சம்பர்க் மக்களின் காவியங்கள், புனைவுகள், விசித்திரக் கதைகள் மற்றும் வாய்வழி மரபுகள் ஆகியவை அடங்கும். பாரம்பரியமாக இந்த நாட்டுப்புறக் கதைகள் இடச்சு மொழியில் அல்லது இந்த நாடுகளின் பிராந்திய மொழிகளில் ஒன்றில் எழுதப்பட்ட அல்லது பேசப்படுகின்றன.

நாட்டுப்புற மரபுகள் 
தாழ்நில நாடுகளின் நாட்டுப்புறக் கதைகள் பெனலக்ஸ் நாடுகளின் நாட்டுப்புற மரபுகளை உள்ளடக்கியது: நெதர்லாந்து, பெல்ஜியம் மற்றும் லக்சம்பர்க். பிளாண்டர்ஸ், டச்சு மொழி பேசும் பெல்ஜியத்தின் வடக்குப் பகுதி மற்றும் பிரிசியாவின் நாட்டுப்புறக் கதைகள் இதில் அடங்கும்.

கற்பனை கதைகள் 
பல நாட்டுப்புறக் கதைகள் கிறிஸ்தவத்திற்கு முந்தைய கௌலிஷ் மற்றும் ஜெர்மானிய கலாச்சாரத்திலிருந்து பெறப்பட்டவை. இவை பல பிரெஞ்சு மற்றும் ஜெர்மன் பதிப்புகளைப் போலவே உள்ளன. 1918 இல் வில்லியம் எலியட் கிரிஃபிஸ் என்பவர் டச்சு ஃபேரி டேல்ஸ் ஃபார் யங் ஃபேரி டேல் என்பதை வெளியிட்டார்:  இதைத் தொடர்ந்து 1919 இல் பெல்ஜியன் ஃபேரி டேல்ஸ் வெளியிடப்பட்டது. 

1918 ஆம் ஆண்டில், பெல்ஜிய எழுத்தாளர் ஜீன் டி போஷெர், பிளாண்டர்சின் நாட்டுப்புறக் கதைகளை வெளியிட்டார் (ஆங்கிலத்தில் பீஸ்ட்ஸ் அண்ட் மென் என வெளியிடப்பட்டது). பெல்ஜியக் கதையான "கார்ல் காட்ஸ்" ஜெர்மன் நாட்டுப்புறக் கதையான " பீட்டர் கிளாஸ் " மற்றும் வாசிங்டன் இர்விங் எழுதிய " ரிப் வான் விங்கிள் " இரண்டையும் ஒத்திருக்கிறது. பெல்ஜிய எல்லைக்கு அருகில் பிறந்த பிரெஞ்சு எழுத்தாளரான, சார்லஸ் டியூலின் கிராமப்புறக் கதைகளின் அடிப்படையில் கதைகளை எழுதினார்.  நெட்டில் ஸ்பின்னர் ஒரு பிப்ளெமிஷ் விசித்திரக் கதையாகும். பின்னர் ஆண்ட்ரூ லாங்கின் 1890 தி ரெட் ஃபேரி புக்கில் சேர்க்கப்பட்டது.

இளைஞர்களுக்கான டச்சு விசித்திரக் கதைகள் 

"தி லிட்டில் டச்சு பாய்" என்பது பொதுவாக ஒரு டச்சு புராணக்கதை அல்லது விசித்திரக் கதை என்று கருதப்படுகிறது. ஆனால் உண்மையில் இது ஒரு கற்பனைக் கதை, அமெரிக்க எழுத்தாளர் மேரி மேப்ஸ் தாட்ஜ் எழுதிய ஹான்ஸ் பிரிங்கர் ஆர் சில்வர் ஸ்கேட்ஸ், மற்றும் நெதர்லாந்தில் பாரம்பரிய நாட்டுப்புறக் கதைகளாக அறியப்படவில்லை. . 

நாட்டுப்புற கலைகள் பொம்மை மற்றும் மரியோனெட் நாடக அரங்கங்களில் நடத்தப்பட்டது . துரோகம் செய்ததாக தவறாக குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒரு நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவியான "பிரபாண்டின் ஜெனீவியின் கதை" முதன்முதலில் 1716 இல் பிரபாண்ட் அரங்கில் நிகழ்த்தப்பட்டது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், இது பயண பொம்மை நிறுவனங்களிடையே மிகவும் பிரபலமாகியது.

மேற்கோள்கள்

ஆதாரங்கள்
ஆய்வுகள்
 Encyclopedia Mythica.
 Meder, Theo. Dutch folk narrative. Meertens Instituut, Amsterdam. File retrieved 3-11-2007.
 Meijer, Reinder. Literature of the Low Countries: A Short History of Dutch Literature in the Netherlands and Belgium. New York: Twayne Publishers, Inc., 1971.
 Meyer, Maurits de. Les contes populaires de la Flandre: apercu général de l'étude du conte populaire en Flandre et catalogue de toutes les variantes flamandes de contes types par A. Aarne. Folklore Fellows Communications n:º 37. Helsinki: Suomalainen Tiedeakatemia. 1921.

கதைகளின் தொகுப்புகள்
 ; de Mont, Pol. Dit zijn Vlaamsche wondersprookjes, het volk naverteld. Gent: 1896
 Griffis, William Elliot. Dutch Fairy Tales For Young Folks. New York: Thomas Y. Crowell Co., 1918. (English). Available online by SurLaLane Fairy Tales. File retrieved 1-17-2007.
 Griffis, William Elliot. Belgian fairy tales. New York: Thomas Y. Crowell company. [1919?]
 Karpeles, Maud, editor. Folk Songs of Europe. New York: Oak Publications, 1964.
 de Meyere, Victor. De Vlaamsche vertelselschat. Vol. I, II, III, and IV (Animal Tales). 1925-1933 (1ste druk).
 Ridder, André de. Christmas tales of Flanders. New York: Dodd, Mead & Company, 1917.
 Wolf, Johann Wilhelm. Deutsche Märchen und Sagen. Leipzig: 1845.

நாட்டுப்புறக் கதைகள்
dhāl̤nila nāḍhughaḻiṉ nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻ(Folklore of the Low Countries) , bhèruṃbhāluṃ ḍhajhjhu nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻ èṉṟu ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhughiṉṟaṉa. bhèljiyaṃ, nèdharlāndhu maṟṟuṃ laghjhaṃbhargh maghghaḻiṉ ghāviyaṅghaḻ, bhuṉaivughaḻ, vijhidhdhiragh ghadhaighaḻ maṟṟuṃ vāyval̤i marabhughaḻ āghiyavai aḍhaṅghuṃ. bhāraṃbhariyamāgha indha nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻ iḍhajhjhu mòl̤iyil alladhu indha nāḍhughaḻiṉ bhirāndhiya mòl̤ighaḻil òṉṟil èl̤udhabhbhaḍhḍha alladhu bhejhabhbhaḍhughiṉṟaṉa.

nāḍhḍhubhbhuṟa marabhughaḻ 
dhāl̤nila nāḍhughaḻiṉ nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻ bhèṉalaghs nāḍhughaḻiṉ nāḍhḍhubhbhuṟa marabhughaḻai uḻḻaḍhaghghiyadhu: nèdharlāndhu, bhèljiyaṃ maṟṟuṃ laghjhaṃbhargh. bhiḻāṇḍhars, ḍhajhjhu mòl̤i bhejhuṃ bhèljiyadhdhiṉ vaḍhaghghubh bhaghudhi maṟṟuṃ bhirijhiyāviṉ nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻ idhil aḍhaṅghuṃ.

ghaṟbhaṉai ghadhaighaḻ 
bhala nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻ ghiṟisdhavadhdhiṟghu mundhaiya ghauliṣ maṟṟuṃ jèrmāṉiya ghalājhjhāradhdhilirundhu bhèṟabhbhaḍhḍhavai. ivai bhala bhirèñjhu maṟṟuṃ jèrmaṉ bhadhibhbhughaḻaibh bholave uḻḻaṉa. 1918 il villiyaṃ èliyaḍh ghirifis èṉbhavar ḍhajhjhu feri ḍhels fār yaṅ feri ḍhel èṉbhadhai vèḻiyiḍhḍhār:  idhaidh dhòḍharndhu 1919 il bhèljiyaṉ feri ḍhels vèḻiyiḍhabhbhaḍhḍhadhu. 

1918 āṃ āṇḍhil, bhèljiya èl̤udhdhāḻar jīṉ ḍhi bhoṣèr, bhiḻāṇḍharjhiṉ nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻai vèḻiyiḍhḍhār (āṅghiladhdhil bhīsḍhs aṇḍh mèṉ èṉa vèḻiyiḍhabhbhaḍhḍhadhu). bhèljiyagh ghadhaiyāṉa "ghārl ghāḍhs" jèrmaṉ nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaiyāṉa " bhīḍhḍhar ghiḻās " maṟṟuṃ vājhiṅḍhaṉ irviṅ èl̤udhiya " ribh vāṉ viṅghiḻ " iraṇḍhaiyuṃ òdhdhirughghiṟadhu. bhèljiya èllaighghu arughil bhiṟandha bhirèñjhu èl̤udhdhāḻarāṉa, jhārlas ḍhiyūliṉ ghirāmabhbhuṟagh ghadhaighaḻiṉ aḍhibhbhaḍhaiyil ghadhaighaḻai èl̤udhiṉār.  nèḍhḍhil sbhiṉṉar òru bhibhḻèmiṣ vijhidhdhiragh ghadhaiyāghuṃ. bhiṉṉar āṇḍhrū lāṅghiṉ 1890 dhi rèḍh feri bhughghil jherghghabhbhaḍhḍhadhu.

iḻaiñarghaḻughghāṉa ḍhajhjhu vijhidhdhiragh ghadhaighaḻ 

"dhi liḍhḍhil ḍhajhjhu bhāy" èṉbhadhu bhòdhuvāgha òru ḍhajhjhu bhurāṇaghghadhai alladhu vijhidhdhiragh ghadhai èṉṟu gharudhabhbhaḍhughiṟadhu. āṉāl uṇmaiyil idhu òru ghaṟbhaṉaigh ghadhai, amèrighgha èl̤udhdhāḻar meri mebhs dhāḍhj èl̤udhiya hāṉs bhiriṅghar ār jhilvar sgheḍhs, maṟṟuṃ nèdharlāndhil bhāraṃbhariya nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻāgha aṟiyabhbhaḍhavillai. . 

nāḍhḍhubhbhuṟa ghalaighaḻ bhòṃmai maṟṟuṃ mariyoṉèḍh nāḍhagha araṅghaṅghaḻil naḍhadhdhabhbhaḍhḍhadhu . dhuroghaṃ jhèydhadhāgha dhavaṟāgha ghuṟṟaṃ jhāḍhḍhabhbhaḍhḍha òru nallòl̤ughghamuḻḻa maṉaiviyāṉa "bhirabhāṇḍhiṉ jèṉīviyiṉ ghadhai" mudhaṉmudhalil 1716 il bhirabhāṇḍh araṅghil nighal̤dhdhabhbhaḍhḍhadhu. 18 āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ naḍhubhbhaghudhiyil, idhu bhayaṇa bhòṃmai niṟuvaṉaṅghaḻiḍhaiye mighavuṃ bhirabhalamāghiyadhu.

meṟghoḻghaḻ

ādhāraṅghaḻ
āyvughaḻ
 Encyclopedia Mythica.
 Meder, Theo. Dutch folk narrative. Meertens Instituut, Amsterdam. File retrieved 3-11-2007.
 Meijer, Reinder. Literature of the Low Countries: A Short History of Dutch Literature in the Netherlands and Belgium. New York: Twayne Publishers, Inc., 1971.
 Meyer, Maurits de. Les contes populaires de la Flandre: apercu général de l'étude du conte populaire en Flandre et catalogue de toutes les variantes flamandes de contes types par A. Aarne. Folklore Fellows Communications n:º 37. Helsinki: Suomalainen Tiedeakatemia. 1921.

ghadhaighaḻiṉ dhòghubhbhughaḻ
 ; de Mont, Pol. Dit zijn Vlaamsche wondersprookjes, het volk naverteld. Gent: 1896
 Griffis, William Elliot. Dutch Fairy Tales For Young Folks. New York: Thomas Y. Crowell Co., 1918. (English). Available online by SurLaLane Fairy Tales. File retrieved 1-17-2007.
 Griffis, William Elliot. Belgian fairy tales. New York: Thomas Y. Crowell company. [1919?]
 Karpeles, Maud, editor. Folk Songs of Europe. New York: Oak Publications, 1964.
 de Meyere, Victor. De Vlaamsche vertelselschat. Vol. I, II, III, and IV (Animal Tales). 1925-1933 (1ste druk).
 Ridder, André de. Christmas tales of Flanders. New York: Dodd, Mead & Company, 1917.
 Wolf, Johann Wilhelm. Deutsche Märchen und Sagen. Leipzig: 1845.

nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻ
தாழ்நில நாடுகளின் நாட்டுப்புறக் கதைகள்