வங்காள சுபா (அல்லது முகலாய வங்காளம்) என்பது முகலாய பேரரசின் பிரிவுகளிலேயே மிகப்பெரியதாகும். இது பெரும்பாலான வங்காளப் பகுதிகளை உள்ளடக்கியிருந்தது. அவற்றுள் தற்போதைய வங்கதேசம் மற்றும் மேற்குவங்கம் ஆகியவையும் அடங்கும். இது 16 மற்றும் 18ம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் இருந்தது. உலகின் முக்கியமான வணிக நாடான வங்காள சுல்தானகம் கலைக்கப்பட்ட பிறகு இந்த மாநிலம் உருவாக்கப்பட்டது. முகலாயப் பேரரசுடன் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் செல்வச் செழிப்பு மிக்க பகுதியாக வங்காளம் திகழ்ந்தது. இதன் பொருளாதாரமானது தொழில் புரட்சி தொடங்குவதற்கான அறிகுறிகளை காட்டியது.

வங்காள சுபா பல்வேறு இடங்களில் "நாடுகளின் சொர்க்கம்" மற்றும் "வங்காளத்தின் பொற்காலம்" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதற்கு முக்கிய காரணம் அங்கு வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கை தரம் மற்றும் அவர்கள் பெற்ற ஊதியம் ஆகியவையாகும். உலகிலேயே அவை உயர்ந்தவையாக இருந்தன. டச்சு நாட்டவர் ஐரோப்பிய கண்டத்திற்கு வெளியே இருந்து இறக்குமதி செய்ததில் 40% வங்காள சுபாவில் இருந்தே பெறப்பட்டது. வங்காளத்தின் கிழக்கு பகுதியானது ஜவுளி உற்பத்தி மற்றும் கப்பல் கட்டுமானம் ஆகிய துறைகளில் உலக அளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. பட்டு, பருத்தி ஆடைகள், எஃகு, சால்ட்பீட்டர், விவசாய மற்றும் தொழில் பொருட்களில் உலகிலேயே முக்கியமான ஏற்றுமதி செய்யும் பகுதியாக இருந்தது. ஆங்கிலேயர்கள் மற்றும் முகலாயர்கள் இடையே போர் ஏற்பட இப்பகுதி காரணமாக இருந்தது.

18ஆம் நூற்றாண்டில் முகலாய வங்காளமானது வங்காள நவாப்களின் கீழ் ஒரு பகுதியளவு சுதந்திரம் அடைந்த மாநிலமாக உருவாகியது. முதல் தொழில் புரட்சிக்கு நேரடியாக முக்கிய பங்காற்றியது. எனினும் 1757ஆம் ஆண்டு பிளாசிப் போரில் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனியால் வெல்லப்பட்ட பிறகு வங்காளத்தில் தொழில்மயமழிந்தது. இந்த சுபாவானது பிறகு வங்காள மாகாணமாக நிறுவப்பட்டது.

உசாத்துணை

மேலும் படிக்க 
 

இந்திய வரலாறு
வங்காளதேச வரலாறு
முகலாயப் பேரரசு
முகலாய சுபாக்கள்
vaṅghāḻa jhubhā (alladhu mughalāya vaṅghāḻaṃ) èṉbhadhu mughalāya bherarajhiṉ bhirivughaḻileye mighabhbhèriyadhāghuṃ. idhu bhèruṃbhālāṉa vaṅghāḻabh bhaghudhighaḻai uḻḻaḍhaghghiyirundhadhu. avaṟṟuḻ dhaṟbhodhaiya vaṅghadhejhaṃ maṟṟuṃ meṟghuvaṅghaṃ āghiyavaiyuṃ aḍhaṅghuṃ. idhu 16 maṟṟuṃ 18ṃ nūṟṟāṇḍhughaḻughghu iḍhaiyil irundhadhu. ulaghiṉ mughghiyamāṉa vaṇigha nāḍhāṉa vaṅghāḻa jhuldhāṉaghaṃ ghalaighghabhbhaḍhḍha bhiṟaghu indha mānilaṃ uruvāghghabhbhaḍhḍhadhu. mughalāyabh bherarajhuḍhaṉ iṇaidhdhugh ghòḻḻabhbhaḍhḍhadhu. indhiyadh dhuṇaighghaṇḍhadhdhil jhèlvajh jhèl̤ibhbhu mighgha bhaghudhiyāgha vaṅghāḻaṃ dhighal̤ndhadhu. idhaṉ bhòruḻādhāramāṉadhu dhòl̤il bhuraḍhjhi dhòḍhaṅghuvadhaṟghāṉa aṟighuṟighaḻai ghāḍhḍhiyadhu.

vaṅghāḻa jhubhā bhalveṟu iḍhaṅghaḻil "nāḍhughaḻiṉ jhòrghghaṃ" maṟṟuṃ "vaṅghāḻadhdhiṉ bhòṟghālaṃ" èṉṟu ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. idhaṟghu mughghiya ghāraṇaṃ aṅghu vāl̤ndha maghghaḻiṉ vāl̤ghghai dharaṃ maṟṟuṃ avarghaḻ bhèṟṟa ūdhiyaṃ āghiyavaiyāghuṃ. ulaghileye avai uyarndhavaiyāgha irundhaṉa. ḍhajhjhu nāḍhḍhavar airobhbhiya ghaṇḍhadhdhiṟghu vèḻiye irundhu iṟaghghumadhi jhèydhadhil 40% vaṅghāḻa jhubhāvil irundhe bhèṟabhbhaḍhḍhadhu. vaṅghāḻadhdhiṉ ghil̤aghghu bhaghudhiyāṉadhu javuḻi uṟbhadhdhi maṟṟuṃ ghabhbhal ghaḍhḍhumāṉaṃ āghiya dhuṟaighaḻil ulagha aḻavil mughghiyadhdhuvaṃ vāyndhadhāgha irundhadhu. bhaḍhḍhu, bharudhdhi āḍhaighaḻ, èḥghu, jhālḍhbhīḍhḍhar, vivajhāya maṟṟuṃ dhòl̤il bhòruḍhghaḻil ulaghileye mughghiyamāṉa eṟṟumadhi jhèyyuṃ bhaghudhiyāgha irundhadhu. āṅghileyarghaḻ maṟṟuṃ mughalāyarghaḻ iḍhaiye bhor eṟbhaḍha ibhbhaghudhi ghāraṇamāgha irundhadhu.

18āṃ nūṟṟāṇḍhil mughalāya vaṅghāḻamāṉadhu vaṅghāḻa navābhghaḻiṉ ghīl̤ òru bhaghudhiyaḻavu jhudhandhiraṃ aḍhaindha mānilamāgha uruvāghiyadhu. mudhal dhòl̤il bhuraḍhjhighghu neraḍhiyāgha mughghiya bhaṅghāṟṟiyadhu. èṉiṉuṃ 1757āṃ āṇḍhu bhiḻājhibh bhoril bhiridhdhāṉiya ghil̤aghghindhiya ghaṃbhèṉiyāl vèllabhbhaḍhḍha bhiṟaghu vaṅghāḻadhdhil dhòl̤ilmayamal̤indhadhu. indha jhubhāvāṉadhu bhiṟaghu vaṅghāḻa māghāṇamāgha niṟuvabhbhaḍhḍhadhu.

ujhādhdhuṇai

meluṃ bhaḍhighgha 
 

indhiya varalāṟu
vaṅghāḻadhejha varalāṟu
mughalāyabh bherarajhu
mughalāya jhubhāghghaḻ
வங்காள சுபா