பழுவேட்டரையர் (Paluvettaraiyar) என்பவர்கள் இடைக்கால சோழர்களின் கீழ் ஆண்ட சிற்றரசர் ஆவர். இவர்கள் தற்கால அரியலூர் மாவட்டத்தின் உடையார்பாளையம் வட்டத்தில் கீழ-பழுவூர், மேல-பழுவூர், கீழையூர் ஆகிய பகுதிகளை ஆண்டனர். இத்தலத்தில் உள்ள கோயில்களுக்கு பல திருப்பணிகளைச் செய்துள்ளனர். இவர்கள் சோழர்களுடன் திருமண உறவு கொண்டவர்களாக அறியப்படுகின்றனர்.

தோற்றம் 
சுந்தர சோழனின் அன்பில் செப்பேடுகளின்படி, அவரது தந்தைவழிப் பாட்டி, அதாவது முதலாம் பராந்தகரின் அரசி, அரிஞ்சய சோழனின் தாயார் பழுவேட்டரையர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்.  அதில் அவர் பழுவேட்டரையர் என்ற சேர மண்டல இளவரசனின் மகள் என்று வர்ணிக்கப்படுகிறார். எனவே இவர்கள் சேர மரபைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று உறுதியாகக் கூறலாம். இருப்பினும், இவர்கள் ஏற்கனவே கீழப்பழுவூர், மேலப்பழுவூர், கீழையூர் ஆகிய பகுதிகளை தங்கள் வசம் வைத்திருந்தார்களா அல்லது சோழர்களுடன் கூட்டணி வைத்த பிறகு அவர்களுக்கு இந்தப் பகுதிகள் வழங்கப்பட்டதா என்பது தெளிவாக தெரியவில்லை.

தென்னிந்திய கல்வெட்டுகளில் குறிப்பு 

இந்த மரபினரைப் பற்றிய சுமார் பன்னிரண்டு கல்வெட்டுப் பதிவுகள் கிடைத்துள்ளன. பழுவேட்டரையர்  என்பவர் கேரள இளவரசர் எனப்படுகிறார். பழுவேட்டரையரின் கல்வெட்டுகள்  பெரும்பாலும் திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்தில் உள்ள கீழப்பழுவூர் மற்றும் மேலப்பழுவூரில் கிடைத்துள்ளன. இவை  1926 ஆம் ஆண்டு ஏ.ஆர். எண். 231 தொகுதியில் காணப்படுகின்றன. இவை பராந்தகத்தின் 12 ஆம் ஆட்சி ஆண்டைச் சேர்ந்தவை. பழுவேட்டரையர் கந்தன் அமுதனார்  சோழர்களின் சார்பாக, பாண்டிய, இலங்கைக் கூட்டணிப் படைகளுக்கு எதிராக வெள்ளூரில் போரிட்டு வெற்றி பெற்றார் என்று பராந்தகரின் 12ஆம் ஆட்சி ஆண்டின் ( ஏஆர் எண். 231,  1926 ) கல்வெட்டு ஒன்று கூறுகிறது. இதில் பாண்டியன் உயிர் இழந்தான். இந்த வெற்றியை நினைவுகூரும் வகையில், தளபதி நக்கன் சாத்தன், சிறு-பழுவூரில் உள்ள திருவாலந்துறை - மகாதேவர் கோவிலுக்கு நித்திய தீபத்துக்கு நிவந்தம் வழங்கினார்.

சுந்தர சோழனின் அன்பில் செப்பேடுகளில் கேரள இளவரசன் என்று குறிப்பிடப்பட்டவர் இந்த அமுதனார் ஆவார். இவருடைய மகள் முதலாம் பராந்தகனை மணந்து இளவரசர் அரிஞ்சயனைப் பெற்றெடுத்தார். 'கேரள இளவரசன்' என்ற சொல்லுக்கு அவர் சேர மன்னனின் உறவினர் என்று பொருள். 

இந்தக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மற்ற தலைவர்கள் குமரன் மறவன் மற்றும் குமரன் கந்தன் ஆவர். 9 ஆம் நூற்றாண்டு கோயிலான  கீழையூர் இரட்டைக் கோயில்களைக் கட்டிய பெருமை அவர்களுக்கு உண்டு.

பழுவேட்டரையர் படையணி 
பழுவேட்டரையர் படையணி என்பது 10 ஆம் நூற்றாண்டில் சோழர்கள் இலங்கை மீதான படையெடுப்பின்போது அதில் ஈடுபட்ட படைப்பிரிவு ஆகும்.

மேற்கோள்கள் 

திருச்சி மாவட்ட நபர்கள்
சோழ அரசு அதிகாரிகள்
bhal̤uveḍhḍharaiyar (Paluvettaraiyar) èṉbhavarghaḻ iḍhaighghāla jhol̤arghaḻiṉ ghīl̤ āṇḍha jhiṟṟarajhar āvar. ivarghaḻ dhaṟghāla ariyalūr māvaḍhḍhadhdhiṉ uḍhaiyārbhāḻaiyaṃ vaḍhḍhadhdhil ghīl̤a-bhal̤uvūr, mela-bhal̤uvūr, ghīl̤aiyūr āghiya bhaghudhighaḻai āṇḍhaṉar. idhdhaladhdhil uḻḻa ghoyilghaḻughghu bhala dhirubhbhaṇighaḻaijh jhèydhuḻḻaṉar. ivarghaḻ jhol̤arghaḻuḍhaṉ dhirumaṇa uṟavu ghòṇḍhavarghaḻāgha aṟiyabhbhaḍhughiṉṟaṉar.

dhoṟṟaṃ 
jhundhara jhol̤aṉiṉ aṉbhil jhèbhbheḍhughaḻiṉbhaḍhi, avaradhu dhandhaival̤ibh bhāḍhḍhi, adhāvadhu mudhalāṃ bharāndhaghariṉ arajhi, ariñjhaya jhol̤aṉiṉ dhāyār bhal̤uveḍhḍharaiyar ghuḍhuṃbhadhdhaijh jherndhavar.  adhil avar bhal̤uveḍhḍharaiyar èṉṟa jhera maṇḍhala iḻavarajhaṉiṉ maghaḻ èṉṟu varṇighghabhbhaḍhughiṟār. èṉave ivarghaḻ jhera marabhaijh jherndhavarghaḻ èṉṟu uṟudhiyāghagh ghūṟalāṃ. irubhbhiṉuṃ, ivarghaḻ eṟghaṉave ghīl̤abhbhal̤uvūr, melabhbhal̤uvūr, ghīl̤aiyūr āghiya bhaghudhighaḻai dhaṅghaḻ vajhaṃ vaidhdhirundhārghaḻā alladhu jhol̤arghaḻuḍhaṉ ghūḍhḍhaṇi vaidhdha bhiṟaghu avarghaḻughghu indhabh bhaghudhighaḻ val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhā èṉbhadhu dhèḻivāgha dhèriyavillai.

dhèṉṉindhiya ghalvèḍhḍhughaḻil ghuṟibhbhu 

indha marabhiṉaraibh bhaṟṟiya jhumār bhaṉṉiraṇḍhu ghalvèḍhḍhubh bhadhivughaḻ ghiḍhaidhdhuḻḻaṉa. bhal̤uveḍhḍharaiyar  èṉbhavar gheraḻa iḻavarajhar èṉabhbhaḍhughiṟār. bhal̤uveḍhḍharaiyariṉ ghalvèḍhḍhughaḻ  bhèruṃbhāluṃ dhirujhjhirābhbhaḻḻi māvaḍhḍhadhdhil uḻḻa ghīl̤abhbhal̤uvūr maṟṟuṃ melabhbhal̤uvūril ghiḍhaidhdhuḻḻaṉa. ivai  1926 āṃ āṇḍhu e.ār. èṇ. 231 dhòghudhiyil ghāṇabhbhaḍhughiṉṟaṉa. ivai bharāndhaghadhdhiṉ 12 āṃ āḍhjhi āṇḍhaijh jherndhavai. bhal̤uveḍhḍharaiyar ghandhaṉ amudhaṉār  jhol̤arghaḻiṉ jhārbhāgha, bhāṇḍhiya, ilaṅghaigh ghūḍhḍhaṇibh bhaḍhaighaḻughghu èdhirāgha vèḻḻūril bhoriḍhḍhu vèṟṟi bhèṟṟār èṉṟu bharāndhaghariṉ 12āṃ āḍhjhi āṇḍhiṉ ( eār èṇ. 231,  1926 ) ghalvèḍhḍhu òṉṟu ghūṟughiṟadhu. idhil bhāṇḍhiyaṉ uyir il̤andhāṉ. indha vèṟṟiyai niṉaivughūruṃ vaghaiyil, dhaḻabhadhi naghghaṉ jhādhdhaṉ, jhiṟu-bhal̤uvūril uḻḻa dhiruvālandhuṟai - maghādhevar ghovilughghu nidhdhiya dhībhadhdhughghu nivandhaṃ val̤aṅghiṉār.

jhundhara jhol̤aṉiṉ aṉbhil jhèbhbheḍhughaḻil gheraḻa iḻavarajhaṉ èṉṟu ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhḍhavar indha amudhaṉār āvār. ivaruḍhaiya maghaḻ mudhalāṃ bharāndhaghaṉai maṇandhu iḻavarajhar ariñjhayaṉaibh bhèṟṟèḍhudhdhār. 'gheraḻa iḻavarajhaṉ' èṉṟa jhòllughghu avar jhera maṉṉaṉiṉ uṟaviṉar èṉṟu bhòruḻ. 

indhagh ghuḍhuṃbhadhdhaijh jherndha maṟṟa dhalaivarghaḻ ghumaraṉ maṟavaṉ maṟṟuṃ ghumaraṉ ghandhaṉ āvar. 9 āṃ nūṟṟāṇḍhu ghoyilāṉa  ghīl̤aiyūr iraḍhḍhaigh ghoyilghaḻaigh ghaḍhḍhiya bhèrumai avarghaḻughghu uṇḍhu.

bhal̤uveḍhḍharaiyar bhaḍhaiyaṇi 
bhal̤uveḍhḍharaiyar bhaḍhaiyaṇi èṉbhadhu 10 āṃ nūṟṟāṇḍhil jhol̤arghaḻ ilaṅghai mīdhāṉa bhaḍhaiyèḍhubhbhiṉbhodhu adhil īḍhubhaḍhḍha bhaḍhaibhbhirivu āghuṃ.

meṟghoḻghaḻ 

dhirujhjhi māvaḍhḍha nabharghaḻ
jhol̤a arajhu adhighārighaḻ
பழுவேட்டரையர்