உருக்னுதீன் பர்பக் ஷா ( Ruknuddin Barbak Shah) ஆட்சி. 1459-1474) சுல்தான் நசிருதீன் முகமது ஷாவின் மகனும் வாரிசுமாவார். ஆரம்பத்தில் தனது தந்தையின் ஆட்சியின் போது சத்கானின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்ட பார்பக் 1459 இல் வங்காள சுல்தானகத்தின் அரியணை ஏறினார். இவர் அபிசீனிய சமூகத்திற்கு சுல்தானகத்தின் நிர்வாகத்தில் முக்கிய பங்குகளை வழங்கிய முதல் ஆட்சியாளராவார். வங்காளத்தில் நகரமயமாக்கலின் முன்னோடியாக இவர் இருந்ததாக வரலாற்றாசிரியர் அனிருத்தா ரே குறிப்பிடுகிறார்.

ஆரம்ப வாழ்க்கையும் அரியணை ஏற்றமும் 

கி.பி.1352 இல் வங்காள சுல்தானகத்தை நிறுவிய இலியாஸ் ஷாஹி வம்சம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பிரபுத்துவ பெங்காலி முஸ்லிம் சுன்னி இசுலாம் குடும்பத்தில் பர்பக் பிறந்தார். இப்பகுதியில் இவரது குடும்பம் நீண்ட காலமாக இருந்தபோதிலும், பர்பக்கின் மூதாதையர்கள் சிசுதான் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள், இப்போது கிழக்கு ஈரான் மற்றும் தெற்கு ஆப்கானித்தானில் இருந்து வந்தவர்கள். இவரது தந்தை சுல்தான் நசிருதீன் மக்மூத் ஷா இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வங்காளத்தை ஆட்சி செய்தார்.

ஆட்சி 
இவரது தந்தையின் ஆட்சியின் போது, பர்பக் சத்கான் பகுதியின் ஆளுநராக பணியாற்றினார். 1455 இல் திரிபெனியில் ஜாபர் கான் காஜி மசூதியை நிறுவினார்.  கி.பி.1459 இல் தனது தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு பர்பக் நாட்டின் அரியணையில் ஏறினார். 

பர்பக் ஷா மிதிலை பிரதேசம் (இன்றைய ஜனக்பூர் ) மீது படையெடுத்து அந்தப் பகுதியைக் கைப்பற்றியதாகவும் அறியப்படுகிறது. கேதார் ராயை அந்தப் பிராந்தியத்தின் ஆளுநராக நியமித்தார். அவர் 1468 இல் திருஹட்டில் உள்ள ஹாஜிகஞ்ச் கோட்டை மற்றும் சுற்றுப்புறங்களை ஆக்கிரமித்தார்.

1459 இல், பர்பக் பர்பகாபாத் என்று அழைக்கப்படும் மகிசந்தோஷ் நகரை தங்க சாலையாக மேம்படுத்தினார். இது இவரது இராச்சியத்தை வடக்கே புரிகங்கா ஆறு வரை நீட்டிக்க உதவியது. 1474 இல், இவர் சிட்டகொங்கில் தனது அதிகாரத்தை மீண்டும் நிறுவினார்.  மால்டா, ராஜசாகி, ரங்க்பூர், சிட்டகொங் , டாக்கா, சில்ஹெட், மைமென்சிங் மற்றும் முதன்முறையாக பரிசால் ஆகிய இடங்களில் ஜேம் மசூதிகள் மற்றும் அரச வாயில்கள் கட்டப்பட்டதை நினைவுகூரும் பல்வேறு கல்வெட்டுகள் மூலம் பர்பக் ஷாவின் இராச்சியத்தின் அளவைக் கண்டறிய முடியும்.

இலக்கியம் 
பர்பக் ஷா பெங்காலி மற்றும் பாரசீக இலக்கியங்களின் புரவலர் ஆவார். இவரது காலத்தில் கவிஞர் ஜைனுதீன் தனது ரசூல் பிஜாய் என்ற கவிதைத் தொகுப்பை எழுதினார். இப்ராஹிம் கவ்வாம் பாருக்கி பாரசீக அகராதியான பர்ஹாங்-இ-இப்ராஹிம் ( ஷரப்நாமா என்று அறியப்படுறது) என்பதை இயற்றினார். ரைமுகுடா பிரஹஸ்பதி மிஸ்ரா, மாலாதர் பாசு, கிருட்டிபாஸ் ஓஜா மற்றும் குலாதர் ஆகியோர் அந்த நேரத்தில் வாழ்ந்த மிகவும் பிரபலமான இந்து அறிஞர்கள்.

இறப்பு 

15 ஆண்டுகள் வங்காளத்தை ஆண்ட உருக்னுதீன் பர்பக் ஷா 1474 இல் இறந்தார்.

இதனையும் காண்க 

 வங்காள வரலாறு
 இந்திய வரலாறு

மேற்கோள்கள் 

வங்காளதேச வரலாறு
urughṉudhīṉ bharbhagh ṣā ( Ruknuddin Barbak Shah) āḍhjhi. 1459-1474) jhuldhāṉ najhirudhīṉ mughamadhu ṣāviṉ maghaṉuṃ vārijhumāvār. āraṃbhadhdhil dhaṉadhu dhandhaiyiṉ āḍhjhiyiṉ bhodhu jhadhghāṉiṉ āḻunarāgha niyamighghabhbhaḍhḍha bhārbhagh 1459 il vaṅghāḻa jhuldhāṉaghadhdhiṉ ariyaṇai eṟiṉār. ivar abhijhīṉiya jhamūghadhdhiṟghu jhuldhāṉaghadhdhiṉ nirvāghadhdhil mughghiya bhaṅghughaḻai val̤aṅghiya mudhal āḍhjhiyāḻarāvār. vaṅghāḻadhdhil nagharamayamāghghaliṉ muṉṉoḍhiyāgha ivar irundhadhāgha varalāṟṟājhiriyar aṉirudhdhā re ghuṟibhbhiḍhughiṟār.

āraṃbha vāl̤ghghaiyuṃ ariyaṇai eṟṟamuṃ 

ghi.bhi.1352 il vaṅghāḻa jhuldhāṉaghadhdhai niṟuviya iliyās ṣāhi vaṃjhaṃ èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ òru bhirabhudhdhuva bhèṅghāli musliṃ jhuṉṉi ijhulāṃ ghuḍhuṃbhadhdhil bharbhagh bhiṟandhār. ibhbhaghudhiyil ivaradhu ghuḍhuṃbhaṃ nīṇḍha ghālamāgha irundhabhodhiluṃ, bharbhaghghiṉ mūdhādhaiyarghaḻ jhijhudhāṉ vaṃjhāvaḻiyaijh jherndhavarghaḻ, ibhbhodhu ghil̤aghghu īrāṉ maṟṟuṃ dhèṟghu ābhghāṉidhdhāṉil irundhu vandhavarghaḻ. ivaradhu dhandhai jhuldhāṉ najhirudhīṉ maghmūdh ṣā irubhadhu āṇḍhughaḻughghuṃ melāgha vaṅghāḻadhdhai āḍhjhi jhèydhār.

āḍhjhi 
ivaradhu dhandhaiyiṉ āḍhjhiyiṉ bhodhu, bharbhagh jhadhghāṉ bhaghudhiyiṉ āḻunarāgha bhaṇiyāṟṟiṉār. 1455 il dhiribhèṉiyil jābhar ghāṉ ghāji majhūdhiyai niṟuviṉār.  ghi.bhi.1459 il dhaṉadhu dhandhaiyiṉ maraṇadhdhiṟghubh bhiṟaghu bharbhagh nāḍhḍhiṉ ariyaṇaiyil eṟiṉār. 

bharbhagh ṣā midhilai bhiradhejhaṃ (iṉṟaiya jaṉaghbhūr ) mīdhu bhaḍhaiyèḍhudhdhu andhabh bhaghudhiyaigh ghaibhbhaṟṟiyadhāghavuṃ aṟiyabhbhaḍhughiṟadhu. ghedhār rāyai andhabh bhirāndhiyadhdhiṉ āḻunarāgha niyamidhdhār. avar 1468 il dhiruhaḍhḍhil uḻḻa hājighañjh ghoḍhḍhai maṟṟuṃ jhuṟṟubhbhuṟaṅghaḻai āghghiramidhdhār.

1459 il, bharbhagh bharbhaghābhādh èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ maghijhandhoṣ nagharai dhaṅgha jhālaiyāgha meṃbhaḍhudhdhiṉār. idhu ivaradhu irājhjhiyadhdhai vaḍhaghghe bhurighaṅghā āṟu varai nīḍhḍhighgha udhaviyadhu. 1474 il, ivar jhiḍhḍhaghòṅghil dhaṉadhu adhighāradhdhai mīṇḍhuṃ niṟuviṉār.  mālḍhā, rājajhāghi, raṅghbhūr, jhiḍhḍhaghòṅ , ḍhāghghā, jhilhèḍh, maimèṉjhiṅ maṟṟuṃ mudhaṉmuṟaiyāgha bharijhāl āghiya iḍhaṅghaḻil jeṃ majhūdhighaḻ maṟṟuṃ arajha vāyilghaḻ ghaḍhḍhabhbhaḍhḍhadhai niṉaivughūruṃ bhalveṟu ghalvèḍhḍhughaḻ mūlaṃ bharbhagh ṣāviṉ irājhjhiyadhdhiṉ aḻavaigh ghaṇḍhaṟiya muḍhiyuṃ.

ilaghghiyaṃ 
bharbhagh ṣā bhèṅghāli maṟṟuṃ bhārajhīgha ilaghghiyaṅghaḻiṉ bhuravalar āvār. ivaradhu ghāladhdhil ghaviñar jaiṉudhīṉ dhaṉadhu rajhūl bhijāy èṉṟa ghavidhaidh dhòghubhbhai èl̤udhiṉār. ibhrāhiṃ ghavvāṃ bhārughghi bhārajhīgha agharādhiyāṉa bharhāṅ-i-ibhrāhiṃ ( ṣarabhnāmā èṉṟu aṟiyabhbhaḍhuṟadhu) èṉbhadhai iyaṟṟiṉār. raimughuḍhā bhirahasbhadhi misrā, mālādhar bhājhu, ghiruḍhḍhibhās ojā maṟṟuṃ ghulādhar āghiyor andha neradhdhil vāl̤ndha mighavuṃ bhirabhalamāṉa indhu aṟiñarghaḻ.

iṟabhbhu 

15 āṇḍhughaḻ vaṅghāḻadhdhai āṇḍha urughṉudhīṉ bharbhagh ṣā 1474 il iṟandhār.

idhaṉaiyuṃ ghāṇgha 

 vaṅghāḻa varalāṟu
 indhiya varalāṟu

meṟghoḻghaḻ 

vaṅghāḻadhejha varalāṟu
உருக்னுதீன் பர்பக் ஷா