ISO language articles citing sources other than Ethnologue

குடோபு அல்லது போடோ கடபா மொழி என்பது இந்தியாவின் ஆசுத்ரோ-ஆசிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தென் முண்டா மொழியாகும், ஒடிசாவின் கோராபுட் மாவட்டம் மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் விசாகப்பட்டினம் மாவட்டங்களில் இம்மொழி பேசுபவர்கள் அதிக அளவில் உள்ளனர். இது வேறு வகையில் கடபா மொழி என்றும் அறியப்படுகிறது, ஆனால் இது திராவிட கடாபா மொழியிலிருந்து வேறுபட்டது. போடோ கடபா மொழிக்கான பிற பெயர்களில் கட்பா, குடோப், குட்வா, கோட்வா, கட்வா மற்றும் போய் கடபா ஆகியவை அடங்கும்.

வகைப்பாடு 
குடோபு மொழியானது ஆசுத்ரோ-ஆசிய மொழி குடும்பத்தின் முண்டா கிளையின் தெற்கு முண்டா துணைக்குழுவிற்குச் சொந்தமானது. இது போண்டோ மொழியுடன் மிக நெருங்கிய தொடர்புடையது.

பரவல் 
குடோபு தெற்கு ஒடிசா மற்றும் வடக்கு ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் அருகிலுள்ள மாவட்டங்களில் பேசப்படுகிறது, மேலும் இம்மொழியைப் பேசுபவர்கள் முதன்மையாக தெற்கு ஒடிசாவின் கோராபுட் மாவட்டத்தில் உள்ள லாம்ப்டாபுட் தொகுதியில் குவிந்துள்ளனர்.  (கிரிஃபித்ஸ் 2008:634). சமீபத்திய நூற்றாண்டுகளில், குடோபு மொழி பேசுபவர்கள் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் சமவெளி மற்றும் ராயகடா மாவட்டத்திற்கு குடிபெயர்ந்துள்ளனர், இதில் மஜிகுடா (கல்யாண்சிங்பூருக்கு அருகில்) நகரம் உட்பட, இவர்கள் திராவிட மொழி பேசும் கொண்டா மக்களுடன் சேர்ந்து வாழ்கின்றனர்.

எத்னோலாக் என்ற உலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மொழிகளைப் பற்றிய கலைக்களஞ்சியம் ஒன்று இம்மொழி பேசுபவர்கள் வாழ்ந்து வரும் இடங்களாகப்  பின்வரும் இடங்களைப் பட்டியலிடுகிறது.

 தெற்கு ஒடிசாவின் கோராபுட் மாவட்டம், லாம்ப்டாபுட் தொகுதியின் 40 கிராமங்கள்
 கொய்ர்புட் தொகுதி, மல்கங்கிரி மாவட்டம், தெற்கு ஒடிசா
 விசாகப்பட்டினம் மாவட்டம், வடக்கு ஆந்திரப் பிரதேசம்

மொழியின் நிலை 
குடோபு மொழியானது அழிந்து வரும் அல்லது அழிந்து வரும் அருகிய நிலையில் இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது, பல நீர்மின் திட்டங்களால் குடோபு மக்களை அவர்களது பாரம்பரிய கிராமங்களில் இருந்து வெளியேற்றி, முதன்மையாக தேசிய மொழி பேசும் கிராமங்களில் சிறுபான்மையினராக வாழ வேண்டிய கட்டாயம் உருவாகியுள்ளது. ஆண்டர்சன் (2008) இம்மொழி பேசுபவர்களின் எண்ணிக்கையை சுமார் 10 முதல் 15,000 வரை என்று மதிப்பிடுகிறார், அதே சமயம் கோராபுட்டில் பணிபுரியும் ஆஷா கிரண் சமூகம் 5,000-இற்கும் குறைவான எண்ணிக்கையை மதிப்பிடுகிறது. 2011 ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில் குடோபு மற்றும் ஒல்லாரி ஆகியவை ஒரே மொழியாகக் கணக்கிடப்ட்டுள்ளது. ஏனெனில், அவை இரண்டும் வெளியாட்களால் கடபா என்று அழைக்கப்படுகின்றன. குடோபு-மொழிக் கல்விக்கான முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், அது கடுமையான எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டது. பெரும்பாலான பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகள் வெவ்வேறு மொழி பேசும் இயல்புள்ள கிராமங்களில் இருப்பதால்  தேசிய மொழியைக் கற்க மட்டுமே விரும்புகிறார்கள்.

மேற்கோள்கள் 

அருகிவரும் ஆசுத்ரோ-ஆசிய மொழிகள்
அருகிவரும் இந்திய மொழிகள்
முண்டா மொழிகள்
இந்திய மொழிகள்
ISO language articles citing sources other than Ethnologue

ghuḍhobhu alladhu bhoḍho ghaḍhabhā mòl̤i èṉbhadhu indhiyāviṉ ājhudhro-ājhiya mòl̤igh ghuḍhuṃbhadhdhaijh jherndha dhèṉ muṇḍhā mòl̤iyāghuṃ, òḍhijhāviṉ ghorābhuḍh māvaḍhḍhaṃ maṟṟuṃ āndhirabh bhiradhejhadhdhiṉ vijhāghabhbhaḍhḍhiṉaṃ māvaḍhḍhaṅghaḻil iṃmòl̤i bhejhubhavarghaḻ adhigha aḻavil uḻḻaṉar. idhu veṟu vaghaiyil ghaḍhabhā mòl̤i èṉṟuṃ aṟiyabhbhaḍhughiṟadhu, āṉāl idhu dhirāviḍha ghaḍhābhā mòl̤iyilirundhu veṟubhaḍhḍhadhu. bhoḍho ghaḍhabhā mòl̤ighghāṉa bhiṟa bhèyarghaḻil ghaḍhbhā, ghuḍhobh, ghuḍhvā, ghoḍhvā, ghaḍhvā maṟṟuṃ bhoy ghaḍhabhā āghiyavai aḍhaṅghuṃ.

vaghaibhbhāḍhu 
ghuḍhobhu mòl̤iyāṉadhu ājhudhro-ājhiya mòl̤i ghuḍhuṃbhadhdhiṉ muṇḍhā ghiḻaiyiṉ dhèṟghu muṇḍhā dhuṇaighghul̤uviṟghujh jhòndhamāṉadhu. idhu bhoṇḍho mòl̤iyuḍhaṉ migha nèruṅghiya dhòḍharbhuḍhaiyadhu.

bharaval 
ghuḍhobhu dhèṟghu òḍhijhā maṟṟuṃ vaḍhaghghu āndhirabh bhiradhejhadhdhiṉ arughiluḻḻa māvaḍhḍhaṅghaḻil bhejhabhbhaḍhughiṟadhu, meluṃ iṃmòl̤iyaibh bhejhubhavarghaḻ mudhaṉmaiyāgha dhèṟghu òḍhijhāviṉ ghorābhuḍh māvaḍhḍhadhdhil uḻḻa lāṃbhḍhābhuḍh dhòghudhiyil ghuvindhuḻḻaṉar.  (ghirifidhs 2008:634). jhamībhadhdhiya nūṟṟāṇḍhughaḻil, ghuḍhobhu mòl̤i bhejhubhavarghaḻ āndhirabh bhiradhejhadhdhiṉ jhamavèḻi maṟṟuṃ rāyaghaḍhā māvaḍhḍhadhdhiṟghu ghuḍhibhèyarndhuḻḻaṉar, idhil majighuḍhā (ghalyāṇjhiṅbhūrughghu arughil) nagharaṃ uḍhbhaḍha, ivarghaḻ dhirāviḍha mòl̤i bhejhuṃ ghòṇḍhā maghghaḻuḍhaṉ jherndhu vāl̤ghiṉṟaṉar.

èdhṉolāgh èṉṟa ulaghil vāl̤ndhu ghòṇḍhirughghuṃ mòl̤ighaḻaibh bhaṟṟiya ghalaighghaḻañjhiyaṃ òṉṟu iṃmòl̤i bhejhubhavarghaḻ vāl̤ndhu varuṃ iḍhaṅghaḻāghabh  bhiṉvaruṃ iḍhaṅghaḻaibh bhaḍhḍhiyaliḍhughiṟadhu.

 dhèṟghu òḍhijhāviṉ ghorābhuḍh māvaḍhḍhaṃ, lāṃbhḍhābhuḍh dhòghudhiyiṉ 40 ghirāmaṅghaḻ
 ghòyrbhuḍh dhòghudhi, malghaṅghiri māvaḍhḍhaṃ, dhèṟghu òḍhijhā
 vijhāghabhbhaḍhḍhiṉaṃ māvaḍhḍhaṃ, vaḍhaghghu āndhirabh bhiradhejhaṃ

mòl̤iyiṉ nilai 
ghuḍhobhu mòl̤iyāṉadhu al̤indhu varuṃ alladhu al̤indhu varuṃ arughiya nilaiyil irubhbhadhāghagh gharudhabhbhaḍhughiṟadhu, bhala nīrmiṉ dhiḍhḍhaṅghaḻāl ghuḍhobhu maghghaḻai avarghaḻadhu bhāraṃbhariya ghirāmaṅghaḻil irundhu vèḻiyeṟṟi, mudhaṉmaiyāgha dhejhiya mòl̤i bhejhuṃ ghirāmaṅghaḻil jhiṟubhāṉmaiyiṉarāgha vāl̤a veṇḍhiya ghaḍhḍhāyaṃ uruvāghiyuḻḻadhu. āṇḍharjhaṉ (2008) iṃmòl̤i bhejhubhavarghaḻiṉ èṇṇighghaiyai jhumār 10 mudhal 15,000 varai èṉṟu madhibhbhiḍhughiṟār, adhe jhamayaṃ ghorābhuḍhḍhil bhaṇibhuriyuṃ āṣā ghiraṇ jhamūghaṃ 5,000-iṟghuṃ ghuṟaivāṉa èṇṇighghaiyai madhibhbhiḍhughiṟadhu. 2011 āṃ āṇḍhu maghghaḻdhòghaigh ghaṇaghghèḍhubhbhil ghuḍhobhu maṟṟuṃ òllāri āghiyavai òre mòl̤iyāghagh ghaṇaghghiḍhabhḍhḍhuḻḻadhu. eṉèṉil, avai iraṇḍhuṃ vèḻiyāḍhghaḻāl ghaḍhabhā èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhughiṉṟaṉa. ghuḍhobhu-mòl̤igh ghalvighghāṉa muyaṟjhi meṟghòḻḻabhbhaḍhḍhāluṃ, adhu ghaḍhumaiyāṉa èdhirbhbhai èdhirghòṇḍhadhu. bhèruṃbhālāṉa bhèṟṟorghaḻ dhaṅghaḻ ghul̤andhaighaḻ vèvveṟu mòl̤i bhejhuṃ iyalbhuḻḻa ghirāmaṅghaḻil irubhbhadhāl  dhejhiya mòl̤iyaigh ghaṟgha maḍhḍhume viruṃbhughiṟārghaḻ.

meṟghoḻghaḻ 

arughivaruṃ ājhudhro-ājhiya mòl̤ighaḻ
arughivaruṃ indhiya mòl̤ighaḻ
muṇḍhā mòl̤ighaḻ
indhiya mòl̤ighaḻ
குடோபு மொழி