குமார சரசுவதி ஒரு பெண்பால் தமிழ்ப்புலவர். கிருட்டிண தேவராயர் காலத்தவர். இவர் பாடியனவாக இரண்டு பாடல்கள் தமிழ் நாவலர் சரிதையில் உள்ளன.

கிருட்டிண பூபாலன் 
கிருட்டிண பூபாலன் என்பவனை காதலித்த ஒருத்தி ஏங்கி வருந்துவதாக இந்தப் பாடல் எழுதப்பட்டுள்ளது. இரட்டுற மொழிதல் வகை பாடலாக இப்பாடல் அமைந்துள்ளது. பாடலில் இவன் ஒட்டியன் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளான்.  

பெண்  - காதல் நினைவால் ஆடை நழுவுகிறது. உன்னை வணங்குகிறேன். அந்தக் கைகளில் வளையல்களை இழந்துவிட்டேன். தோள் மெலிந்ததால் கடகமும் நழுவுகின்றன. கிருட்டிண பூபாலா! உன்னைப் போரில் கண்டதும் பின்னிட்டு ஓடிய ஒட்டர நாட்டான் போல் ஆடை, வளையல், கடகம் ஆகியவை ஓடுகின்றன.

கிருட்டிண பூபாலன் - இவனிடம் தோற்று ஒட்டியான் கலிங்க நாட்டை இழந்து ஓடினான். தன்னைத் துதிக்கும் சங்கக் கூட்டத்தாரை இழந்தான். கடக நாட்டையும்  இழந்தான். மலர் மாலையிம் பொன்னணிகளும் அணிந்தவன்.

அபிராமன் 
இது அபிராமன்மீது பாடிய வசைப்பாட்டு. இவன் என்ன கூத்தாடினாலும் அஞ்சமாட்டான்; கொடுக்கவும் மாட்டான். ‘பேட்டி சோத்தாட்டவை’ என்னும் தாசிக்குத் தொண்டு செய்பவன். ஆத்தாளின் விழுப்புரம், ஆளும் அம்பிநகர் ஆகியவற்றின் பெயரையும், குலத்தையும் கெடுக்க வந்தவன்.

மேற்கோள்

தமிழ்ப் புலவர்கள்
ghumāra jharajhuvadhi òru bhèṇbhāl dhamil̤bhbhulavar. ghiruḍhḍhiṇa dhevarāyar ghāladhdhavar. ivar bhāḍhiyaṉavāgha iraṇḍhu bhāḍhalghaḻ dhamil̤ nāvalar jharidhaiyil uḻḻaṉa.

ghiruḍhḍhiṇa bhūbhālaṉ 
ghiruḍhḍhiṇa bhūbhālaṉ èṉbhavaṉai ghādhalidhdha òrudhdhi eṅghi varundhuvadhāgha indhabh bhāḍhal èl̤udhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. iraḍhḍhuṟa mòl̤idhal vaghai bhāḍhalāgha ibhbhāḍhal amaindhuḻḻadhu. bhāḍhalil ivaṉ òḍhḍhiyaṉ èṉagh ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhḍhuḻḻāṉ.  

bhèṇ  - ghādhal niṉaivāl āḍhai nal̤uvughiṟadhu. uṉṉai vaṇaṅghughiṟeṉ. andhagh ghaighaḻil vaḻaiyalghaḻai il̤andhuviḍhḍheṉ. dhoḻ mèlindhadhāl ghaḍhaghamuṃ nal̤uvughiṉṟaṉa. ghiruḍhḍhiṇa bhūbhālā! uṉṉaibh bhoril ghaṇḍhadhuṃ bhiṉṉiḍhḍhu oḍhiya òḍhḍhara nāḍhḍhāṉ bhol āḍhai, vaḻaiyal, ghaḍhaghaṃ āghiyavai oḍhughiṉṟaṉa.

ghiruḍhḍhiṇa bhūbhālaṉ - ivaṉiḍhaṃ dhoṟṟu òḍhḍhiyāṉ ghaliṅgha nāḍhḍhai il̤andhu oḍhiṉāṉ. dhaṉṉaidh dhudhighghuṃ jhaṅghagh ghūḍhḍhadhdhārai il̤andhāṉ. ghaḍhagha nāḍhḍhaiyuṃ  il̤andhāṉ. malar mālaiyiṃ bhòṉṉaṇighaḻuṃ aṇindhavaṉ.

abhirāmaṉ 
idhu abhirāmaṉmīdhu bhāḍhiya vajhaibhbhāḍhḍhu. ivaṉ èṉṉa ghūdhdhāḍhiṉāluṃ añjhamāḍhḍhāṉ; ghòḍhughghavuṃ māḍhḍhāṉ. ‘bheḍhḍhi jhodhdhāḍhḍhavai’ èṉṉuṃ dhājhighghudh dhòṇḍhu jhèybhavaṉ. ādhdhāḻiṉ vil̤ubhbhuraṃ, āḻuṃ aṃbhinaghar āghiyavaṟṟiṉ bhèyaraiyuṃ, ghuladhdhaiyuṃ ghèḍhughgha vandhavaṉ.

meṟghoḻ

dhamil̤bh bhulavarghaḻ
குமார சரசுவதி