ஆச்சாரிய பூச்சியபாதர் அல்லது பூச்சியபாதர் (பொ.ஊ. 464–524) என்பவர் திகம்பர சமணப் பிரிவின் புகழ்பெற்ற இலக்கண அறிஞரும் ஆச்சாரியரும் (மெய்யியல் அறிஞர்) ஆவார். இவரது பரந்த புலமை மற்றும் ஆழ்ந்த பக்தி என்பவற்றின் விளைவாகக் கடவுளரால் வணங்கப்பட்டதாக நம்பப்படுவதால், இவர் பூச்சியபாதர் என அழைக்கப்படுகிறார். இவர் மேலைக் கங்க அரசின் மன்னனான துர்விநிதனின் குருவாக விளங்கினார்.

வாழ்வு
பூச்சியபாதர் பொ.ஊ. ஐந்தாம் அல்லது ஆறாம் நூற்றாண்டில் சிறந்து விளங்கினார். இவர் பொ.ஊ. 510 இலிருந்து பொ.ஊ. 600  வரை வாழ்ந்துள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. திகம்பர சமணத் துறவியான பின்னர் இவருக்கு தேவநந்தி எனும் பெயர் வழங்கப்பட்டது. சுவர்க்கத்திலிருந்து தேவர்கள் வருகை புரிந்து இவரது பாதங்களுக்குப் பூசை செய்தமையால் பூச்சியபாதர் எனும் பெயர் பெற்றார். இவருக்கு முன்னிருந்த ஆச்சாரிய குந்தகுந்தர் மற்றும் ஆச்சாரிய சமந்தபத்திரர் போன்றோரின் படைப்புக்களால் பெரிதும் தாக்கம் பெற்றார். இவர் முற்காலச் சமண இலக்கியத் துறை அறிஞர்களில் மிகச்சிறந்தவராகக் கருதப்படுகிறார். இவர் ஒரு குறைவற்ற சமயத் தலைமை மரபையும் அகநிலை வரன்முறையையும் கொண்ட முக்கிய நல்வழிப்படுத்துபவராவார். இவர் ஒரு தலைசிறந்த யோகியும், உயரிய அகநிலை உணர்வாளரும், சிறந்த புலவரும், குறிப்பிடத் தகுந்த அறிஞரும், சிறந்த எழுத்தாளரும் பல்வேறு அறிவுத் துறைகளில் சிறந்தவருமாவார். இவர் சமக்கிருதத்தில் பா வகை மற்றும் உரைநடை இலக்கியங்களை எழுதியுள்ளார். இவர் ஆச்சாரிய குந்தகுந்தரின் வழிமரபின் பகுதியாகிய நந்தி சங்கத்தின் சமயத் தலைவராய் இருந்தார். இவர் நந்தி சங்கத்தின் சமயத் தலைமை வழிமரபின் பத்தாவது குருவாவார். இவர் கர்நாடகத்தில் பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். மாதவ பட்டரும் சிறீதேவியும் இவரது பெற்றோராவர்.

சமயம் தொடர்பில் மட்டுமன்றி சமயம் சாராத துறைகளான ஆயுர்வேதம் மற்றும் சமக்கிருத இலக்கணம் போன்ற துறைகளில் எழுதிய முதல் சமணத் துறவி இவராயிருக்காலாமெனக் கருதப் படுகிறது. ஆச்சாரிய பூச்சியபாதர் சமணத்தின் ஆழ்ந்த புலமை மிக அறிஞரும் சினர்களின் வழித்தடத்தைப் பின்பற்றுகின்ற சிறந்த துறவியுமாவார். மேலும், இவர் ஒரு இலக்கண அறிஞரும், சமக்கிருதப் பாடல்கள் மற்றும் ஆயுர்வேதத்தில் சிறப்புத் தேர்ச்சி பெற்றவருமாவார்.

சர்வார்த்தசித்தியில், இருவரும் நன்மை பெறும் வகையில் ஒருவர் தனது செல்வத்தை இன்னொருவருக்கு வழங்குதலே தான (ஈகை) எனப் பூச்சியபாதர் வரையறை செய்துள்ளார்.

படைப்புகள்

 
 சைனாபிசேகம் (சமணத் திருமுழுக்கு) - சமணச் சடங்குகள் பற்றிய படைப்பு.
 சண்டசாத்திரம் (யாப்பு தொடர்பான ஆய்வுக் கட்டுரை) - சமக்கிருத யாப்பிலக்கணம் பற்றிய படைப்பு.

மேற்கோள்கள்

குறிப்புக்கள்

மூலங்கள்
 
  
 
 
 

சமண ஆச்சாரியர்கள்
இந்தியச் சமணத் துறவிகள்
ājhjhāriya bhūjhjhiyabhādhar alladhu bhūjhjhiyabhādhar (bhò.ū. 464–524) èṉbhavar dhighaṃbhara jhamaṇabh bhiriviṉ bhughal̤bhèṟṟa ilaghghaṇa aṟiñaruṃ ājhjhāriyaruṃ (mèyyiyal aṟiñar) āvār. ivaradhu bharandha bhulamai maṟṟuṃ āl̤ndha bhaghdhi èṉbhavaṟṟiṉ viḻaivāghagh ghaḍhavuḻarāl vaṇaṅghabhbhaḍhḍhadhāgha naṃbhabhbhaḍhuvadhāl, ivar bhūjhjhiyabhādhar èṉa al̤aighghabhbhaḍhughiṟār. ivar melaigh ghaṅgha arajhiṉ maṉṉaṉāṉa dhurvinidhaṉiṉ ghuruvāgha viḻaṅghiṉār.

vāl̤vu
bhūjhjhiyabhādhar bhò.ū. aindhāṃ alladhu āṟāṃ nūṟṟāṇḍhil jhiṟandhu viḻaṅghiṉār. ivar bhò.ū. 510 ilirundhu bhò.ū. 600  varai vāl̤ndhuḻḻadhāghagh ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu. dhighaṃbhara jhamaṇadh dhuṟaviyāṉa bhiṉṉar ivarughghu dhevanandhi èṉuṃ bhèyar val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu. jhuvarghghadhdhilirundhu dhevarghaḻ varughai bhurindhu ivaradhu bhādhaṅghaḻughghubh bhūjhai jhèydhamaiyāl bhūjhjhiyabhādhar èṉuṃ bhèyar bhèṟṟār. ivarughghu muṉṉirundha ājhjhāriya ghundhaghundhar maṟṟuṃ ājhjhāriya jhamandhabhadhdhirar bhoṉṟoriṉ bhaḍhaibhbhughghaḻāl bhèridhuṃ dhāghghaṃ bhèṟṟār. ivar muṟghālajh jhamaṇa ilaghghiyadh dhuṟai aṟiñarghaḻil mighajhjhiṟandhavarāghagh gharudhabhbhaḍhughiṟār. ivar òru ghuṟaivaṟṟa jhamayadh dhalaimai marabhaiyuṃ aghanilai varaṉmuṟaiyaiyuṃ ghòṇḍha mughghiya nalval̤ibhbhaḍhudhdhubhavarāvār. ivar òru dhalaijhiṟandha yoghiyuṃ, uyariya aghanilai uṇarvāḻaruṃ, jhiṟandha bhulavaruṃ, ghuṟibhbhiḍhadh dhaghundha aṟiñaruṃ, jhiṟandha èl̤udhdhāḻaruṃ bhalveṟu aṟivudh dhuṟaighaḻil jhiṟandhavarumāvār. ivar jhamaghghirudhadhdhil bhā vaghai maṟṟuṃ urainaḍhai ilaghghiyaṅghaḻai èl̤udhiyuḻḻār. ivar ājhjhāriya ghundhaghundhariṉ val̤imarabhiṉ bhaghudhiyāghiya nandhi jhaṅghadhdhiṉ jhamayadh dhalaivarāy irundhār. ivar nandhi jhaṅghadhdhiṉ jhamayadh dhalaimai val̤imarabhiṉ bhadhdhāvadhu ghuruvāvār. ivar gharnāḍhaghadhdhil bhirāmaṇagh ghuḍhuṃbhadhdhil bhiṟandhār. mādhava bhaḍhḍharuṃ jhiṟīdheviyuṃ ivaradhu bhèṟṟorāvar.

jhamayaṃ dhòḍharbhil maḍhḍhumaṉṟi jhamayaṃ jhārādha dhuṟaighaḻāṉa āyurvedhaṃ maṟṟuṃ jhamaghghirudha ilaghghaṇaṃ bhoṉṟa dhuṟaighaḻil èl̤udhiya mudhal jhamaṇadh dhuṟavi ivarāyirughghālāmèṉagh gharudhabh bhaḍhughiṟadhu. ājhjhāriya bhūjhjhiyabhādhar jhamaṇadhdhiṉ āl̤ndha bhulamai migha aṟiñaruṃ jhiṉarghaḻiṉ val̤idhdhaḍhadhdhaibh bhiṉbhaṟṟughiṉṟa jhiṟandha dhuṟaviyumāvār. meluṃ, ivar òru ilaghghaṇa aṟiñaruṃ, jhamaghghirudhabh bhāḍhalghaḻ maṟṟuṃ āyurvedhadhdhil jhiṟabhbhudh dherjhjhi bhèṟṟavarumāvār.

jharvārdhdhajhidhdhiyil, iruvaruṃ naṉmai bhèṟuṃ vaghaiyil òruvar dhaṉadhu jhèlvadhdhai iṉṉòruvarughghu val̤aṅghudhale dhāṉa (īghai) èṉabh bhūjhjhiyabhādhar varaiyaṟai jhèydhuḻḻār.

bhaḍhaibhbhughaḻ

 
 jhaiṉābhijheghaṃ (jhamaṇadh dhirumul̤ughghu) - jhamaṇajh jhaḍhaṅghughaḻ bhaṟṟiya bhaḍhaibhbhu.
 jhaṇḍhajhādhdhiraṃ (yābhbhu dhòḍharbhāṉa āyvugh ghaḍhḍhurai) - jhamaghghirudha yābhbhilaghghaṇaṃ bhaṟṟiya bhaḍhaibhbhu.

meṟghoḻghaḻ

ghuṟibhbhughghaḻ

mūlaṅghaḻ
 
  
 
 
 

jhamaṇa ājhjhāriyarghaḻ
indhiyajh jhamaṇadh dhuṟavighaḻ
பூச்சியபாதர்