நாராநாத் பிரந்தன் (Naranath Branthan) (நரணம் என்கிற பைத்தியக்காரன்) மலையாள மொழியின் நாட்டுப்புறக் கதைகளில் ஒரு பாத்திரம். 

அவர் ஒரு தெய்வீக நபராகக் கருதப்பட்டார். ஒரு 'முக்தா அதாவது பைத்தியம் பிடித்தவர். 

ஒரு பெரிய கல்லை ஒரு மலையின் மேல் உருட்டி, பின் அதை கீழே விழ வைப்பதே அவரது முக்கிய செயல்பாடு. கேரளாவின் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் பட்டாம்பி,  என்ற இடத்தில் அவர் வாழ்ந்ததாக நம்பப்படும் நாரநாதரின் பெரிய சிலை உள்ளது.

விக்கிரமனின் அரசவையை அலங்கரித்த பிரபல ஜோதிடரான வரருச்சியின் மகனாகப் பிறந்தவர் நாரநாதர். வரருச்சியின் பன்னிரண்டு சந்ததிகளில் நாரணாது அல்லது பறை பெட்ட பாண்டிருகுலம் (பறையப் பெண்ணிலிருந்து பிறந்த 12 குழந்தைகள்), பாலக்காட்டில் செத்தல்லூரில் அமைந்துள்ள நாரணத்து மங்கலத்து மனையில் வளர்க்கப்பட்டார். நரந்து 'வேதங்களில்' தேர்ச்சி பெறுவதற்காக திருவேகப்புரா வந்தார். திருவேகப்புரமும் அருகில் உள்ள 'பிரந்தாசலம்' என்று அழைக்கப்படும் ராயிரநெல்லூர் மலையும் அவரது வழக்கமான வசிப்பிடமாக மாறியது. அவரது விசித்திரமான நடத்தை மற்றும் ஒற்றைப்படை செயல்பாடுகளால், மக்கள் அவரை 'பைத்தியம்' என்று உணர்ந்தனர். ராயிரநெல்லூர் மலையில் அவர் தேவியின் (தெய்வத்தின்) தரிசனம் பெற்றார், பின்னர் மக்களின் நன்மைக்காக அவர் மலையில் தேவியை பிரதிஷ்டை செய்து அங்கு தனது வழிபாட்டைத் தொடங்கினார். நாரநாதரின் இறுதி நாட்கள் பற்றிய தெளிவான விளக்கங்கள் இன்னும் கிடைக்கவில்லை.

நாரநாதரின் வாழ்க்கையின் மிகவும் பிரபலமான அம்சம், மலையின் மீது பெரிய கற்களை உருட்டி, அவற்றைப் பின்னால் உருட்டிக்கொண்டு, இந்தக் காட்சியைப் பார்த்து இடியுடன் சிரிப்பது அவரது விசித்திரமான பழக்கம். இருப்பினும், இந்த செயல் பெரும்பாலும் உருவகமாக கருதப்படுகிறது மற்றும் எண்ணற்ற சூழல்களுக்கு சமூக விமர்சனத்திற்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது.

திருவேகப்புர சிவன் கோவிலுக்குப் பிறகு வாலாஞ்சேரி - பட்டாம்பி சாலையில் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் ராயிரநெல்லூரில் நாரணத்துப் பிரந்தன் மலை (மலை) அமைந்துள்ளது. மலை ஏற 1.5 மணி நேரம் ஆகும். துலாம் 1 ஆம் தேதி (அக்டோபர் நடுப்பகுதியில்) பலர் மலை ஏறுகிறார்கள். மேலே நாரணத்து பிரந்தன் சிலை உள்ளது. ஷோர்னூர் - கோழிக்கோடு வழித்தடத்தில் மலப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள குட்டிபுரம் தான் அருகிலுள்ள இரயில் நிலையம். மாநிலத்தில் உள்ள சில சமூகங்களால் அவர் ஒரு புனிதராக மதிக்கப்படுகிறார் மற்றும் பெரும்பாலும் ஒரு குறும்புக்கார தந்திரக்காரராக சித்தரிக்கப்படுகிறார்.

நாராநாத் பிரந்தனின் கதைகள்

திரிபிராயர் ஸ்ரீராமர் கோவிலின் கதை
ஒரு நாள் நாரநாதர் திரிப்ராயர் கோயிலுக்கு வழிபட வந்தார். பலிபீடக் கல்லின் அசைவைக் கண்டு அவர் ஆச்சரியமடைந்தார், ஆனால் அவரது யோக சக்திகள் மூலம் காரணத்தை அறிந்து கொண்டார். அவர் கோவிலை தந்திரி என்று அழைத்தார் மற்றும் மந்திரங்களை உச்சரித்து கல்லில் ஒரு ஆணியை அடித்தார். இயக்கம் உடனே நின்றது. ஆணி அடிக்கப்பட்ட பகுதியை இன்றும் காணலாம்.

சிலையின் இருப்பிடம் மாறியதால் அதன் சக்தி குறைவதைத் தடுப்பதற்காக, நாரநாதர் தெய்வத்தின் இருபுறமும் இரண்டு பெண் தெய்வங்களை நிறுவ ஏற்பாடு செய்தார்: வலதுபுறம் ஸ்ரீ தேவி மற்றும் இடதுபுறம் பூமாதேவி.

நாராநாத் பிரந்தன் மற்றும் பத்ரகாளியின் கதை

நாரணத்துடன் தொடர்புடைய பிரபலமான மற்றொரு கதை பின்வருமாறு.
தெய்வம் அல்லது பெண் தெய்வம் பத்ரகாளி (காளிதாசனின் கதையைப் போல) கோவிலுக்கு வெளியே செல்கிறாள், அவள் சில உதவியாளர்களுடன் சேர்ந்து சூட்டலன்றிதா என்ற நடனத்தை ஆடுகிறாள்.

ஒருமுறை தேவி [[பத்ரகாளி] ஒரு மயானத்திற்குச் சென்று, நாரணநாதர் அங்கே தூங்குவதைக் கண்டாள். அவர்கள் அந்த நடனத்தை ஆட வேண்டும், அதனால் அந்த இடத்தில் இருந்து அவரை பயமுறுத்துவதற்காக தேவி தனது கூட்டாளிகளை அனுப்பினார். அவளது கூட்டாளிகள் மிகவும் பயங்கரமான முகத்துடன் அவரை பயமுறுத்த முயன்றனர், ஆனால் அவர்களைப் பார்த்த பிறகு அவர் சிரிக்க ஆரம்பித்தார்.

எனவே, தேவி அவர் முன் தோன்றி, அவர் தரையை விட்டு வெளியேறியதற்குப் பதிலாக அவருக்கு வரம் வழங்க முன்வந்தார். ஆனால் நாராநாத் இந்த வாய்ப்பை ஏற்க மறுத்துவிட்டார். ஆனால் தேவி தன் திருப்திக்காக ஏதாவது கேட்கும்படி அவனை வற்புறுத்தினாள். அப்போது அவர் தேவியிடம் தனது ஆயுட்காலம் ஒரு நாள் அதிகரிக்குமாறு வேண்டினார். அதற்கு தேவி தனக்கு சக்தி இல்லை என்று சொன்னாள். பின்னர் அவர் தனது ஆயுளை ஒரு நாள் குறைக்கும்படி கேட்டார். அதையும் தேவியால் கொடுக்க முடியவில்லை. இதைப் பார்த்து சிரித்த நாராநாத், தேவியிடம் வீக்கத்தை இடது காலில் இருந்து வலது காலுக்கு மாற்றச் சொன்னார், அதை தேவி உடனடியாகச் செய்தார்.

இன்னுமொரு கதையில் ஒரு மனிதன் நரநாத் தனக்கு குரு ஆக வேண்டும் என்று விரும்பி அவனைப் பின்பற்றினான். ஒரு நல்ல சீடனாக, தன் குரு செய்த அனைத்தையும் செய்ய விரும்பினார். நாராநாத் அவரைப் போகச் சொன்னார், ஆனால் சீடன் ஒட்டிக்கொண்டார். நீண்ட தூரம் நடந்த பிறகு, அவர்களின் வாய்கள் வறண்டுவிட்டன, அருகில் நீர் ஆதாரம் இல்லை. நாராநாத் ஒரு கொல்லனைப் பார்த்து, உருகிய உலோகத்தைக் குடிக்கக் கொடுக்கச் சொன்னான், அவன் அதைக் குடித்தான். தன்னால் அதைச் செய்ய முடியாது என்பதில் சீடன் உறுதியாக இருந்தான். நாராநாத் அவனைப் போகச் சொன்னார்.

நாராநாத் பிரந்தன் மற்றும் அம்பலப்புழ ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கோயிலின் கதை

கேரளா ஆலப்புழா மாவட்டம், அம்பலப்புழா கிருஷ்ணர் கோயில், அம்பலப்புழாவில் நிறுவப்பட்டுள்ள சுயம்புலிங்கம் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் சிலை நாரநாட்டு பிரந்தன் நிறுவினார். கதை இப்படிச் செல்கிறது: ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் சுயம்பு சிலை ஆரம்பத்தில் வேறு சில பிராமணரால் நிறுவப்பட்டது மற்றும் கோயில் பூஜைகள் சில நாட்கள் மட்டுமே வழக்கம் போல் நடந்தன. ஒவ்வொரு நாளும் நிர்மால்யத்திற்காக மேல்சாந்தி, கோயிலின் தலைமை அர்ச்சகர், சிலை அப்படியே இருக்குமோ அல்லது விழுந்துவிடுமோ என்று மனதில் பயத்துடன் நாடாவை (கருவறையின் கதவை) திறப்பார். விழுந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டதும், ஒரு சடங்குக்குப் பிறகு மீண்டும் நிறுவப்படும். மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் சம்பவங்களால் விரக்தியடைந்த கோவில் அதிகாரிகள், அதன் பின்னணியில் உள்ள காரணத்தை அறிய முடிவுசெய்து, மீண்டும் நிறுவுவதற்கு முன் தேவபிரஷ்னம் நடத்தினர், மேலும் தேவபிரஷ்ணத்தில் நாரணத்து பிரந்தன் மட்டுமே சிலையை நிரந்தரமாக நிறுவ முடியும் என்பது கவனிக்கப்பட்டது. அவர் எப்போதும் அழுக்குப் பராமரிப்பிலும், உடையிலும், மெல்லும் பாத்திரத்திலும் இருந்ததால் அதிகாரிகள் அவரைத் தேடி அரை மனதுடன் முடித்தனர். அது தேவபிரஷ்ணத்தில் வந்ததால் அவர்களுக்கு வேறு வழியில்லை. நாரநாதரும் மேடையில் சிலையை சரிசெய்ய முயன்றார், ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அது விழுந்தது. இது மீண்டும் மீண்டும் நடந்தபோது, ​​இதற்கிடையில், அவரது வாயில் பான் எச்சில் துப்பினார், அவர் மேடையில் உள்ள துளைக்குள் துப்பிவிட்டு, 'இரிக்கேடா புலையடிமோனே அவிடே' என்று உச்சரித்தார்: 'புலையின் மகனே, அங்கே உட்காருங்கள்' மற்றும் சிலை சரி செய்யப்பட்டது. வெற்றிலை (தாம்பூலம்) நிரம்பிய ஸ்லாட் ஸ்லாட்டின் மேல் துப்பியதால், அந்த இடத்திற்கு 'தாம்பூலப்புழா' என்று பெயர் வந்தது, அது பின்னர் 'அம்பலப்புழா' என்று சிதைந்தது. அதன் பிறகு நிறுவப்பட்டதில் எந்த மாற்றமும் இல்லை என்று நம்பப்படுகிறது, மேலும் இது நாரநாதர் விஷ்ணுவின் அவதாரம் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.

பிரந்தன் குன்னு கிராமம்
பிரந்தன் குன்னு அல்லது பிரந்தன் குன்னு என்பது இந்தியாவின் கேரளாவின் கண்ணூர் மாவட்டத்தில் உள்ள கரிம்பம் மற்றும் தளிபரம்பா இடையே உள்ள ஒரு சிறிய கிராமமாகும். இந்த கிராமம் தளிபரம்பாவில் உள்ள சர் சையத் கல்லூரியின் பின்புறம் அமைந்துள்ளது. கிராமப் பெயரின் சொற்பிறப்பியல் பண்டைய காலங்களில் இப்பகுதியின் பரந்த வெறுமையின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது, அப்போது நரிகள் சுற்றித் திரிந்தன மற்றும் அந்த இடத்திற்கு ஒற்றைப்படை நற்பெயரைக் கொடுக்கும்.

சமகால இலக்கியம்

நாராநாத் பிரந்தன் என்பது பாராட்டப்பட்ட கவிதையின் தலைப்புக் கதாபாத்திரம் வி. மதுசூதனன் நாயர்.

மேலும் பார்க்கவும்
 பறையிபெற்ற பந்திருகுலம்

மேற்கோள்கள்

External links
 கைப்புரத்தில் உள்ள நாராநாத் மற்றும் பிரந்தாசலம் கோயிலுக்கு காணிக்கை
 நாராநாத் பிரந்தனின் கதை 
 நாரணத்து பிரந்தாசலம் கோயிலுக்கு அருகில் பகவதி கோயில் உள்ளது 

கேரளப் பண்பாடு
இந்து தொன்மவியல் மாந்தர்
கேரளச் சமூகம்
nārānādh bhirandhaṉ (Naranath Branthan) (naraṇaṃ èṉghiṟa bhaidhdhiyaghghāraṉ) malaiyāḻa mòl̤iyiṉ nāḍhḍhubhbhuṟagh ghadhaighaḻil òru bhādhdhiraṃ. 

avar òru dhèyvīgha nabharāghagh gharudhabhbhaḍhḍhār. òru 'mughdhā adhāvadhu bhaidhdhiyaṃ bhiḍhidhdhavar. 

òru bhèriya ghallai òru malaiyiṉ mel uruḍhḍhi, bhiṉ adhai ghīl̤e vil̤a vaibhbhadhe avaradhu mughghiya jhèyalbhāḍhu. gheraḻāviṉ bhālaghghāḍhu māvaḍhḍhadhdhil bhaḍhḍhāṃbhi,  èṉṟa iḍhadhdhil avar vāl̤ndhadhāgha naṃbhabhbhaḍhuṃ nāranādhariṉ bhèriya jhilai uḻḻadhu.

vighghiramaṉiṉ arajhavaiyai alaṅgharidhdha bhirabhala jodhiḍharāṉa vararujhjhiyiṉ maghaṉāghabh bhiṟandhavar nāranādhar. vararujhjhiyiṉ bhaṉṉiraṇḍhu jhandhadhighaḻil nāraṇādhu alladhu bhaṟai bhèḍhḍha bhāṇḍhirughulaṃ (bhaṟaiyabh bhèṇṇilirundhu bhiṟandha 12 ghul̤andhaighaḻ), bhālaghghāḍhḍhil jhèdhdhallūril amaindhuḻḻa nāraṇadhdhu maṅghaladhdhu maṉaiyil vaḻarghghabhbhaḍhḍhār. narandhu 'vedhaṅghaḻil' dherjhjhi bhèṟuvadhaṟghāgha dhiruveghabhbhurā vandhār. dhiruveghabhbhuramuṃ arughil uḻḻa 'bhirandhājhalaṃ' èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ rāyiranèllūr malaiyuṃ avaradhu val̤aghghamāṉa vajhibhbhiḍhamāgha māṟiyadhu. avaradhu vijhidhdhiramāṉa naḍhadhdhai maṟṟuṃ òṟṟaibhbhaḍhai jhèyalbhāḍhughaḻāl, maghghaḻ avarai 'bhaidhdhiyaṃ' èṉṟu uṇarndhaṉar. rāyiranèllūr malaiyil avar dheviyiṉ (dhèyvadhdhiṉ) dharijhaṉaṃ bhèṟṟār, bhiṉṉar maghghaḻiṉ naṉmaighghāgha avar malaiyil dheviyai bhiradhiṣḍhai jhèydhu aṅghu dhaṉadhu val̤ibhāḍhḍhaidh dhòḍhaṅghiṉār. nāranādhariṉ iṟudhi nāḍhghaḻ bhaṟṟiya dhèḻivāṉa viḻaghghaṅghaḻ iṉṉuṃ ghiḍhaighghavillai.

nāranādhariṉ vāl̤ghghaiyiṉ mighavuṃ bhirabhalamāṉa aṃjhaṃ, malaiyiṉ mīdhu bhèriya ghaṟghaḻai uruḍhḍhi, avaṟṟaibh bhiṉṉāl uruḍhḍhighghòṇḍhu, indhagh ghāḍhjhiyaibh bhārdhdhu iḍhiyuḍhaṉ jhiribhbhadhu avaradhu vijhidhdhiramāṉa bhal̤aghghaṃ. irubhbhiṉuṃ, indha jhèyal bhèruṃbhāluṃ uruvaghamāgha gharudhabhbhaḍhughiṟadhu maṟṟuṃ èṇṇaṟṟa jhūl̤alghaḻughghu jhamūgha vimarjhaṉadhdhiṟghāgha bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhughiṟadhu.

dhiruveghabhbhura jhivaṉ ghovilughghubh bhiṟaghu vālāñjheri - bhaḍhḍhāṃbhi jhālaiyil bhālaghghāḍhu māvaḍhḍhadhdhil rāyiranèllūril nāraṇadhdhubh bhirandhaṉ malai (malai) amaindhuḻḻadhu. malai eṟa 1.5 maṇi neraṃ āghuṃ. dhulāṃ 1 āṃ dhedhi (aghḍhobhar naḍhubhbhaghudhiyil) bhalar malai eṟughiṟārghaḻ. mele nāraṇadhdhu bhirandhaṉ jhilai uḻḻadhu. ṣorṉūr - ghol̤ighghoḍhu val̤idhdhaḍhadhdhil malabhbhuraṃ māvaḍhḍhadhdhil uḻḻa ghuḍhḍhibhuraṃ dhāṉ arughiluḻḻa irayil nilaiyaṃ. māniladhdhil uḻḻa jhila jhamūghaṅghaḻāl avar òru bhuṉidharāgha madhighghabhbhaḍhughiṟār maṟṟuṃ bhèruṃbhāluṃ òru ghuṟuṃbhughghāra dhandhiraghghārarāgha jhidhdharighghabhbhaḍhughiṟār.

nārānādh bhirandhaṉiṉ ghadhaighaḻ

dhiribhirāyar srīrāmar ghoviliṉ ghadhai
òru nāḻ nāranādhar dhiribhrāyar ghoyilughghu val̤ibhaḍha vandhār. bhalibhīḍhagh ghalliṉ ajhaivaigh ghaṇḍhu avar ājhjhariyamaḍhaindhār, āṉāl avaradhu yogha jhaghdhighaḻ mūlaṃ ghāraṇadhdhai aṟindhu ghòṇḍhār. avar ghovilai dhandhiri èṉṟu al̤aidhdhār maṟṟuṃ mandhiraṅghaḻai ujhjharidhdhu ghallil òru āṇiyai aḍhidhdhār. iyaghghaṃ uḍhaṉe niṉṟadhu. āṇi aḍhighghabhbhaḍhḍha bhaghudhiyai iṉṟuṃ ghāṇalāṃ.

jhilaiyiṉ irubhbhiḍhaṃ māṟiyadhāl adhaṉ jhaghdhi ghuṟaivadhaidh dhaḍhubhbhadhaṟghāgha, nāranādhar dhèyvadhdhiṉ irubhuṟamuṃ iraṇḍhu bhèṇ dhèyvaṅghaḻai niṟuva eṟbhāḍhu jhèydhār: valadhubhuṟaṃ srī dhevi maṟṟuṃ iḍhadhubhuṟaṃ bhūmādhevi.

nārānādh bhirandhaṉ maṟṟuṃ bhadhraghāḻiyiṉ ghadhai

nāraṇadhdhuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiya bhirabhalamāṉa maṟṟòru ghadhai bhiṉvarumāṟu.
dhèyvaṃ alladhu bhèṇ dhèyvaṃ bhadhraghāḻi (ghāḻidhājhaṉiṉ ghadhaiyaibh bhola) ghovilughghu vèḻiye jhèlghiṟāḻ, avaḻ jhila udhaviyāḻarghaḻuḍhaṉ jherndhu jhūḍhḍhalaṉṟidhā èṉṟa naḍhaṉadhdhai āḍhughiṟāḻ.

òrumuṟai dhevi [[bhadhraghāḻi] òru mayāṉadhdhiṟghujh jhèṉṟu, nāraṇanādhar aṅghe dhūṅghuvadhaigh ghaṇḍhāḻ. avarghaḻ andha naḍhaṉadhdhai āḍha veṇḍhuṃ, adhaṉāl andha iḍhadhdhil irundhu avarai bhayamuṟudhdhuvadhaṟghāgha dhevi dhaṉadhu ghūḍhḍhāḻighaḻai aṉubhbhiṉār. avaḻadhu ghūḍhḍhāḻighaḻ mighavuṃ bhayaṅgharamāṉa mughadhdhuḍhaṉ avarai bhayamuṟudhdha muyaṉṟaṉar, āṉāl avarghaḻaibh bhārdhdha bhiṟaghu avar jhirighgha āraṃbhidhdhār.

èṉave, dhevi avar muṉ dhoṉṟi, avar dharaiyai viḍhḍhu vèḻiyeṟiyadhaṟghubh bhadhilāgha avarughghu varaṃ val̤aṅgha muṉvandhār. āṉāl nārānādh indha vāybhbhai eṟgha maṟudhdhuviḍhḍhār. āṉāl dhevi dhaṉ dhirubhdhighghāgha edhāvadhu gheḍhghuṃbhaḍhi avaṉai vaṟbhuṟudhdhiṉāḻ. abhbhodhu avar dheviyiḍhaṃ dhaṉadhu āyuḍhghālaṃ òru nāḻ adhigharighghumāṟu veṇḍhiṉār. adhaṟghu dhevi dhaṉaghghu jhaghdhi illai èṉṟu jhòṉṉāḻ. bhiṉṉar avar dhaṉadhu āyuḻai òru nāḻ ghuṟaighghuṃbhaḍhi gheḍhḍhār. adhaiyuṃ dheviyāl ghòḍhughgha muḍhiyavillai. idhaibh bhārdhdhu jhiridhdha nārānādh, dheviyiḍhaṃ vīghghadhdhai iḍhadhu ghālil irundhu valadhu ghālughghu māṟṟajh jhòṉṉār, adhai dhevi uḍhaṉaḍhiyāghajh jhèydhār.

iṉṉumòru ghadhaiyil òru maṉidhaṉ naranādh dhaṉaghghu ghuru āgha veṇḍhuṃ èṉṟu viruṃbhi avaṉaibh bhiṉbhaṟṟiṉāṉ. òru nalla jhīḍhaṉāgha, dhaṉ ghuru jhèydha aṉaidhdhaiyuṃ jhèyya viruṃbhiṉār. nārānādh avaraibh bhoghajh jhòṉṉār, āṉāl jhīḍhaṉ òḍhḍhighghòṇḍhār. nīṇḍha dhūraṃ naḍhandha bhiṟaghu, avarghaḻiṉ vāyghaḻ vaṟaṇḍhuviḍhḍhaṉa, arughil nīr ādhāraṃ illai. nārānādh òru ghòllaṉaibh bhārdhdhu, urughiya uloghadhdhaigh ghuḍhighghagh ghòḍhughghajh jhòṉṉāṉ, avaṉ adhaigh ghuḍhidhdhāṉ. dhaṉṉāl adhaijh jhèyya muḍhiyādhu èṉbhadhil jhīḍhaṉ uṟudhiyāgha irundhāṉ. nārānādh avaṉaibh bhoghajh jhòṉṉār.

nārānādh bhirandhaṉ maṟṟuṃ aṃbhalabhbhul̤a srī ghiruṣṇar ghoyiliṉ ghadhai

gheraḻā ālabhbhul̤ā māvaḍhḍhaṃ, aṃbhalabhbhul̤ā ghiruṣṇar ghoyil, aṃbhalabhbhul̤āvil niṟuvabhbhaḍhḍhuḻḻa jhuyaṃbhuliṅghaṃ srī ghiruṣṇariṉ jhilai nāranāḍhḍhu bhirandhaṉ niṟuviṉār. ghadhai ibhbhaḍhijh jhèlghiṟadhu: srī ghiruṣṇariṉ jhuyaṃbhu jhilai āraṃbhadhdhil veṟu jhila bhirāmaṇarāl niṟuvabhbhaḍhḍhadhu maṟṟuṃ ghoyil bhūjaighaḻ jhila nāḍhghaḻ maḍhḍhume val̤aghghaṃ bhol naḍhandhaṉa. òvvòru nāḻuṃ nirmālyadhdhiṟghāgha meljhāndhi, ghoyiliṉ dhalaimai arjhjhaghar, jhilai abhbhaḍhiye irughghumo alladhu vil̤undhuviḍhumo èṉṟu maṉadhil bhayadhdhuḍhaṉ nāḍhāvai (gharuvaṟaiyiṉ ghadhavai) dhiṟabhbhār. vil̤undhadhu ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍhadhuṃ, òru jhaḍhaṅghughghubh bhiṟaghu mīṇḍhuṃ niṟuvabhbhaḍhuṃ. mīṇḍhuṃ mīṇḍhuṃ nighal̤uṃ jhaṃbhavaṅghaḻāl viraghdhiyaḍhaindha ghovil adhighārighaḻ, adhaṉ bhiṉṉaṇiyil uḻḻa ghāraṇadhdhai aṟiya muḍhivujhèydhu, mīṇḍhuṃ niṟuvuvadhaṟghu muṉ dhevabhiraṣṉaṃ naḍhadhdhiṉar, meluṃ dhevabhiraṣṇadhdhil nāraṇadhdhu bhirandhaṉ maḍhḍhume jhilaiyai nirandharamāgha niṟuva muḍhiyuṃ èṉbhadhu ghavaṉighghabhbhaḍhḍhadhu. avar èbhbhodhuṃ al̤ughghubh bharāmaribhbhiluṃ, uḍhaiyiluṃ, mèlluṃ bhādhdhiradhdhiluṃ irundhadhāl adhighārighaḻ avaraidh dheḍhi arai maṉadhuḍhaṉ muḍhidhdhaṉar. adhu dhevabhiraṣṇadhdhil vandhadhāl avarghaḻughghu veṟu val̤iyillai. nāranādharuṃ meḍhaiyil jhilaiyai jharijhèyya muyaṉṟār, āṉāl òvvòru muṟaiyuṃ adhu vil̤undhadhu. idhu mīṇḍhuṃ mīṇḍhuṃ naḍhandhabhodhu, ​​idhaṟghiḍhaiyil, avaradhu vāyil bhāṉ èjhjhil dhubhbhiṉār, avar meḍhaiyil uḻḻa dhuḻaighghuḻ dhubhbhiviḍhḍhu, 'irighgheḍhā bhulaiyaḍhimoṉe aviḍhe' èṉṟu ujhjharidhdhār: 'bhulaiyiṉ maghaṉe, aṅghe uḍhghāruṅghaḻ' maṟṟuṃ jhilai jhari jhèyyabhbhaḍhḍhadhu. vèṟṟilai (dhāṃbhūlaṃ) niraṃbhiya slāḍh slāḍhḍhiṉ mel dhubhbhiyadhāl, andha iḍhadhdhiṟghu 'dhāṃbhūlabhbhul̤ā' èṉṟu bhèyar vandhadhu, adhu bhiṉṉar 'aṃbhalabhbhul̤ā' èṉṟu jhidhaindhadhu. adhaṉ bhiṟaghu niṟuvabhbhaḍhḍhadhil èndha māṟṟamuṃ illai èṉṟu naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu, meluṃ idhu nāranādhar viṣṇuviṉ avadhāraṃ èṉbhadhai uṟudhibhbhaḍhudhdhughiṟadhu.

bhirandhaṉ ghuṉṉu ghirāmaṃ
bhirandhaṉ ghuṉṉu alladhu bhirandhaṉ ghuṉṉu èṉbhadhu indhiyāviṉ gheraḻāviṉ ghaṇṇūr māvaḍhḍhadhdhil uḻḻa ghariṃbhaṃ maṟṟuṃ dhaḻibharaṃbhā iḍhaiye uḻḻa òru jhiṟiya ghirāmamāghuṃ. indha ghirāmaṃ dhaḻibharaṃbhāvil uḻḻa jhar jhaiyadh ghallūriyiṉ bhiṉbhuṟaṃ amaindhuḻḻadhu. ghirāmabh bhèyariṉ jhòṟbhiṟabhbhiyal bhaṇḍhaiya ghālaṅghaḻil ibhbhaghudhiyiṉ bharandha vèṟumaiyiṉ aḍhibhbhaḍhaiyil amaindhuḻḻadhu, abhbhodhu narighaḻ jhuṟṟidh dhirindhaṉa maṟṟuṃ andha iḍhadhdhiṟghu òṟṟaibhbhaḍhai naṟbhèyaraigh ghòḍhughghuṃ.

jhamaghāla ilaghghiyaṃ

nārānādh bhirandhaṉ èṉbhadhu bhārāḍhḍhabhbhaḍhḍha ghavidhaiyiṉ dhalaibhbhugh ghadhābhādhdhiraṃ vi. madhujhūdhaṉaṉ nāyar.

meluṃ bhārghghavuṃ
 bhaṟaiyibhèṟṟa bhandhirughulaṃ

meṟghoḻghaḻ

External links
 ghaibhbhuradhdhil uḻḻa nārānādh maṟṟuṃ bhirandhājhalaṃ ghoyilughghu ghāṇighghai
 nārānādh bhirandhaṉiṉ ghadhai 
 nāraṇadhdhu bhirandhājhalaṃ ghoyilughghu arughil bhaghavadhi ghoyil uḻḻadhu 

gheraḻabh bhaṇbhāḍhu
indhu dhòṉmaviyal māndhar
gheraḻajh jhamūghaṃ
நாராநாத் பிரந்தன்