முதலாம் ரத்ன மாணிக்கியா (Ratna Manikya I) (இறப்பு. சுமார். 1487), ரத்ன ஃபா என்றும் அழைக்கப்படும் இவர், 1462 முதல் 1480களின் பிற்பகுதி வரை திரிபுரா இராச்சியத்தை ஆண்ட மாணிக்கிய வம்சத்தைச் சேர்ந்த அரசனாவார். இவர் தனது முன்னோடியைத் தூக்கியெறிந்து அரியணையைப் பெற்றிருந்தாலும், இவரது ஆட்சியானது இப்பகுதியில் அமைதி மற்றும் செழிப்புக்கு குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது. இவர் அரசாங்கத்தை விரிவாக சீர்திருத்தினார். மேலும், நவீனமயமாக்கினார். அண்டை நாடான வங்காளத்துடன் நெருக்கமாக இருந்தார். இதன் விளைவாக திரிபுராவில் நீடித்த கலாச்சாரச் செல்வாக்கு ஏற்பட்டது.

காலவரிசை 
திரிபுராவின் அரச வரலாற்றைக் கூறும் ராஜ்மாலா, ரத்னாவை மாணிக்கியா என்ற பட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்ட திரிபுரா ஆட்சியாளர்களில் முதன்மையானவர் என்று விவரிக்கிறது. வரலாற்றாசிரியர்கள் ஆரம்பத்தில் பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இவரது ஆட்சியை தேதியிட்டனர்.  இருப்பினும், இவரது பெயரைக் கொண்ட நாணயங்கள் பின்னர் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பின்னர் இவரது ஆட்சி குறைந்தது 1467 வரை தொடர்ந்து இருந்தது என்பதை நிரூபித்தது. இது முந்தைய தசாப்தத்தில் ஆட்சி செய்த முதலாம் தர்ம மாணிக்கியாவின் காலத்திற்குப் பிறகு இருந்தது. இது ராஜ்மாலா வழங்கிய கதைக்கு முரண்படுகிறது. அங்கு தர்ம ரத்னாவின் கொள்ளுப் பேரன் என்று விவரிக்கப்படுகிறார். அதே போல் பிந்தையவர் மாணிக்கியா என்று அழைக்கப்பட்ட முதல் நபராக இருக்க முடியாது என்பதை நிரூபிக்கிறது. இவர் உண்மையில் தர்ம மாணிக்கியாவின் மகன் என்றும், மாணிக்கியா அரியணையில் இவர் ஏறுவதற்கு முன்பு பல தலைமுறைகளாக வம்சத்துடன் தொடர்புடையவர்கள் என்றும் இப்போது நம்பப்படுகிறது.

பதவிக்கு வருதல் 
ரத்னா தனது தந்தையின் பதினெட்டு மகன்களில் இளையவர் என்று பாரம்பரிய கணக்குகள் கூறுகின்றன. இவர் தங்கர் ஃபா (மறைமுகமாக தர்ம மாணிக்கியா) என்று அழைக்கப்படுகிறார். புராணத்தின் படி, ரத்னா (அப்போது ரத்னா ஃபா என்று அழைக்கப்பட்டார்) இவரது சகோதரர்களில் அரியணைக்கு தகுதியானவர் என்பதை இவர்களின் தந்தை அமைத்த தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றதன் மூலம் நிரூபித்தார். அரசர் இளவரசர்களுக்கு இரவு உணவிற்காக ஒரு மேசையை வைத்திருந்தார் என்று கூறப்படுகிறது. ஆனால் அவர்கள் சாப்பிடத் தொடங்கும் போது, பசி கொண்ட முப்பது நாய்கள் அறைக்குள் விடுவிக்கப்பட்டன. அவைகள் உணவைப் பாழாக்கின. இருப்பினும், ரத்னா, நாய்களுக்கு சிறிது உணவை வழங்கியதன் மூலம் தனது உணவை காப்பாற்ற முடிந்தது. இதனால் இவரது புத்திசாலித்தனத்தை நிரூபிக்க முடிந்தது.

இருப்பினும், ரத்னாவிற்கு அவரது தந்தையால் சிறப்பு சலுகை காட்டப்பட்டதாக ராஜ்மாலா கூறவில்லை. மாறாக, இவர் அண்டை நாடான வங்காளத்தில் உள்ள அரச நீதிமன்றத்திற்கு பிணைக் கைதியாக அனுப்பப்பட்டதாகவே கூறுகிறது. தங்கர் ஃபா ராச்சியத்தை பதினேழு பகுதிகளாகப் பிரித்து, மீதமுள்ள இளவரசர்களுக்குப் பிரித்துக் கொடுத்தார். இந்தச் செயல்கள், அவரது மகன்களுக்கு இடையே வாரிசுரிமையைப் பற்றிய சாத்தியமான சகோதரப் போரைத் தடுக்கவும், ரத்னா தனது சகோதரர்கள் மீது அத்தகைய மோதலில் ஆதிக்கம் செலுத்துவாரோ என்ற சாத்தியமான அச்சத்தாலும் செய்யப்பட்டிருக்கலாம். இருப்பினும், ரத்னா, இந்த வெளியேற்றத்தை தனக்கு எதிரான சதிச் செயலாகக் கருதி, அரியணையைப் பிடிக்கத் தொடங்கினார். 

இவரது கவர்ச்சி மற்றும் புத்திசாலித்தனத்தின் மூலம், இவர் வங்காள சுல்தானின் நட்பைப் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது (அவர் ருகுனுதீன் பர்பக் ஷா என்று காலவரிசை சான்றுகள் அடையாளப்படுத்துகின்றன). சுல்தானின் இராணுவ உதவியுடன், இவர் திரிபுராவுக்கு எதிராக ஒரு தாக்குதலைத் தொடங்கினார். அதன் படைகளை தோற்கடித்து அரியணையை கைப்பற்றினார். ரத்னா பின்னர் தனது பதினேழு சகோதரர்களை சிறையில் அடைத்தார். இவரது தந்தை நாடுகடத்தப்பட்டு இறந்தார்.  ரத்னா பின்னர் வங்காளத்திற்கு மீண்டும் சென்றதாகவும், சுல்தானின் உதவிக்கு நன்றி செலுத்தும் வகையில், அவருக்குப் பரிசாக ஒரு யானை மற்றும் ஒரு மாணிக்கத்தை  வழங்கினார் என்றும் ராஜ்மாலா தொடர்கிறது. மறுமொழியாக, சுல்தான் இவருக்கு மாணிக்கியா என்ற பட்டத்தை வழங்கினார்.(“மாணிக்கியா” என்பது “சிவப்புக் கல்“ அல்லது “மாணிக்கம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.)  அது அன்றிலிருந்து ஒரு வம்ச அறிவாளியாக மாறியது என்றும் ஒரு கதை உண்டு.

ஆட்சி 
இவர் அரியணை ஏறியதும், ரத்னா தனது புதிய ராச்சியத்தின் விரிவான நிர்வாக சீர்திருத்தத்தை தொடங்கினார். வங்காள அரசாங்கத்தின் இவரது அவதானிப்புகளின் மாற்றங்களை மாதிரியாகக் கொண்டார். முன்னர் இருந்த உற்பத்தி செய்யாத நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பு மறுசீரமைக்கப்பட்டது. மிகவும் சிக்கலானதாக இருந்த, அரசாங்கத்தை  பராமரிக்க அதிக எண்ணிக்கையிலான அரசு ஊழியர்கள் பணியமர்த்தப்பட்டனர். பெங்காலி மற்றும் பாரசீக மொழிகள் வங்காளத்துடனான நெருக்கமான உறவுகளின் வெளிச்சத்தில் நிர்வாகத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. மேலும், விவசாயத்தை மேம்படுத்துவதற்கு வளங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டன.

வங்காள இந்துக்களுடன் ரத்னாவின் அனுபவங்கள் குறிப்பாக செல்வாக்கு பெற்றன. இதன் விளைவாக இவர் பர்பக் ஷாவிடம் திரிபுராவில் வசிக்க சிலரை அனுப்புமாறு கோரினார். நான்காயிரம் குடும்பங்கள் அனுப்பப்பட்டு, பண்டைய தலைநகரான ரங்கமதியிலும், ரத்னாபூர், யசோபூர் மற்றும் ஹிராபூரிலும் அவர்கள் குடியேறினர்.  இவர்கள் தொழில் வல்லுநர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் கைவினைஞர்கள், வங்காளத்தின் நிர்வாக மற்றும் பொருளாதார மாநிலமான திரிபுராவைக் கொண்டு வரப் பணிபுரிந்தனர்.  அவர்களில் பிராமணர்கள், வைத்தியர்கள் மற்றும் காயஸ்தர்கள் இருந்தனர்.  பிந்தைய குழுவின் இரண்டு உறுப்பினர்கள், காண்டவ கோஷா மற்றும் பண்டித ராஜா, அவர்களின் தகுதியின் காரணமாக ரத்னாவின் அமைச்சர்கள் குழுவில் மரியாதைக்குரிய உறுப்பினர்களாக உயர்ந்தனர்.   இந்தப் பண்பாட்டுத் தாக்கங்கள், அதன் முந்தைய அரை-பழங்குடி மாநிலத்திலிருந்து படிப்படியாக திரிபுராவை மாற்றியமைக்கும் செயல்முறையைத் தொடங்கின.  

இந்த வங்காள செல்வாக்கு நாணயத்தில் மேலும் உணரப்பட்டது. ரத்னா நாணயங்களை அச்சிட்ட முதல் மாணிக்கிய மன்னர் ஆவார். வங்காள சுல்தான்களால் தாக்கப்பட்டவர்களின் எடை மற்றும் துணியைப் பிரதிபலித்தார். அதே நேரத்தில் மத நிலைமைகளின் சான்றுகளையும் வழங்கினார்.{sfnp|Bruce|1981|p=1796}} இந்து தெய்வங்களான விஷ்ணு மற்றும் நாராயணன் மீது ரத்னாவின் பக்தியை ராஜ்மாலா குறிப்பிடுகிறது என்றாலும், இந்த நாணயவியல் சான்றுகள் இவர் பயன்படுத்திய தலைப்புகள் மற்றும் புராணங்களின் மூலம் சிவன் மற்றும் பார்வதியை இவர் வழிபட்டதாகக் குறிக்கிறது. மற்ற நாணயங்கள் சதுர்தச தேவதையை (பதினான்கு தெய்வங்கள்) வணங்குவதைக் குறிப்பிடுகின்றன. இவை அனைத்தும், ரத்னா அனைத்து பிரிவினரையும் சமமாக ஆதரித்ததையும், இவரது தொண்டு செயல்களின் ( தானம் ) பதிவுகளுடன், புராணங்கள் மற்றும் ஸ்மிருதிகளில் அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளபடி ஒரு இந்து ஆட்சியாளரின் இலட்சியத்தை கடைபிடிப்பதற்கான இவரது முயற்சியைக் காட்டுகிறது. வரலாற்றாசிரியர் ரமணி மோகன் சர்மா, திரிபுரி சமுதாயத்தை ஒட்டுமொத்தமாகக் குறிப்பிடுகையில், இது "இந்தோ-மங்கோலாய்டுகளின் ஒரு முக்கியமான பிரிவின் மங்கோலாய்டு (போடோ) பாந்தியன் பரணாவின் மரபுவழி இந்து மதச்சபையாக மாற்றப்பட்டதைக் காட்டுகிறது" என்று முடிக்கிறார்.

இறப்பு மற்றும் மரபு 
ரத்னாவின் ஆட்சி 1487 இல் முடிவடைந்ததாக நம்பப்படுகிறது. இதன் மூலம் திரிபுராவில் அமைதி மற்றும் முன்னேற்றத்தின் காலகட்டத்தை முடிந்தது. இது திரிபுராவின் வரலாற்றில் மிகவும் புகழ்பெற்ற சகாப்தமாக பார்க்கப்படுகிறது. இவரது ஆட்சி இவரது வம்சத்திற்கு ஒரு நிலையான அடித்தளத்தை அமைத்திருந்தாலும், இவரது மரணம் குழப்பத்தையே ஏற்படுத்தியது, இராணுவத் தலைவர்கள் கணிசமான செல்வாக்கைப் பெற்றனர். இராணுவ சூழ்ச்சிகளின் விளைவாக இவரது உடனடி வாரிசுகளின் ஆட்சி பின்னர் குறைக்கப்பட்டது.

நீண்ட காலமாக திரிபுராவின் பாதுகாப்புக்கும் இறையாண்மைக்கும் ரத்னா தீங்கிழைத்ததாக நம்பப்படுகிறது. சிம்மாசனத்திற்கான முயற்சியில் வங்காளத்தின் உதவியைப் பெற்றதன் மூலம், இவர் அண்டை மாநிலத்தின் எதிர்கால ஊடுருவல்களுக்கான கதவுகளைத் திறந்துவிட்டார் என்று வாதிடப்பட்டது. பர்பக் ஷாவிற்கு இவர் அளித்த விலையுயர்ந்த பரிசுகள் திரிபுராவின் செல்வம் வெளிநாட்டு நீதிமன்றத்திற்கு சென்றது ஒருவேளை அவர்களை படையெடுப்பிற்கு தூண்டியிருக்கலாம். அடுத்த தசாப்தங்களில் அலாவுதீன் உசைன் ஷாவின் பல தாக்குதல்கள் மற்றும் 17 ஆம் நூற்றாண்டில் அடுத்தடுத்த தாக்குதல்களால் இது உறுதி செய்யப்பட்டது. இவை அனைத்தும் திரிபுராவின் ஆட்சியாளர்களின் அதிகாரத்தின் பொதுவான அரிப்பை நோக்கி சேவை செய்தன.

சான்றுகள்

உசாத்துணை 
 

திரிபுராவின் வரலாறு
திரிபுராவின் ஆட்சியாளர்கள்
mudhalāṃ radhṉa māṇighghiyā (Ratna Manikya I) (iṟabhbhu. jhumār. 1487), radhṉa fā èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhuṃ ivar, 1462 mudhal 1480ghaḻiṉ bhiṟbhaghudhi varai dhiribhurā irājhjhiyadhdhai āṇḍha māṇighghiya vaṃjhadhdhaijh jherndha arajhaṉāvār. ivar dhaṉadhu muṉṉoḍhiyaidh dhūghghiyèṟindhu ariyaṇaiyaibh bhèṟṟirundhāluṃ, ivaradhu āḍhjhiyāṉadhu ibhbhaghudhiyil amaidhi maṟṟuṃ jhèl̤ibhbhughghu ghuṟibhbhiḍhadhdhaghghadhāgha irundhadhu. ivar arajhāṅghadhdhai virivāgha jhīrdhirudhdhiṉār. meluṃ, navīṉamayamāghghiṉār. aṇḍhai nāḍhāṉa vaṅghāḻadhdhuḍhaṉ nèrughghamāgha irundhār. idhaṉ viḻaivāgha dhiribhurāvil nīḍhidhdha ghalājhjhārajh jhèlvāghghu eṟbhaḍhḍhadhu.

ghālavarijhai 
dhiribhurāviṉ arajha varalāṟṟaigh ghūṟuṃ rājmālā, radhṉāvai māṇighghiyā èṉṟa bhaḍhḍhadhdhai eṟṟughghòṇḍha dhiribhurā āḍhjhiyāḻarghaḻil mudhaṉmaiyāṉavar èṉṟu vivarighghiṟadhu. varalāṟṟājhiriyarghaḻ āraṃbhadhdhil bhadhiṉmūṉṟāṃ nūṟṟāṇḍhiṉ bhiṟbhaghudhiyil ivaradhu āḍhjhiyai dhedhiyiḍhḍhaṉar.  irubhbhiṉuṃ, ivaradhu bhèyaraigh ghòṇḍha nāṇayaṅghaḻ bhiṉṉar ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍha bhiṉṉar ivaradhu āḍhjhi ghuṟaindhadhu 1467 varai dhòḍharndhu irundhadhu èṉbhadhai nirūbhidhdhadhu. idhu mundhaiya dhajhābhdhadhdhil āḍhjhi jhèydha mudhalāṃ dharma māṇighghiyāviṉ ghāladhdhiṟghubh bhiṟaghu irundhadhu. idhu rājmālā val̤aṅghiya ghadhaighghu muraṇbhaḍhughiṟadhu. aṅghu dharma radhṉāviṉ ghòḻḻubh bheraṉ èṉṟu vivarighghabhbhaḍhughiṟār. adhe bhol bhindhaiyavar māṇighghiyā èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhḍha mudhal nabharāgha irughgha muḍhiyādhu èṉbhadhai nirūbhighghiṟadhu. ivar uṇmaiyil dharma māṇighghiyāviṉ maghaṉ èṉṟuṃ, māṇighghiyā ariyaṇaiyil ivar eṟuvadhaṟghu muṉbhu bhala dhalaimuṟaighaḻāgha vaṃjhadhdhuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiyavarghaḻ èṉṟuṃ ibhbhodhu naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu.

bhadhavighghu varudhal 
radhṉā dhaṉadhu dhandhaiyiṉ bhadhiṉèḍhḍhu maghaṉghaḻil iḻaiyavar èṉṟu bhāraṃbhariya ghaṇaghghughaḻ ghūṟughiṉṟaṉa. ivar dhaṅghar fā (maṟaimughamāgha dharma māṇighghiyā) èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhughiṟār. bhurāṇadhdhiṉ bhaḍhi, radhṉā (abhbhodhu radhṉā fā èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhḍhār) ivaradhu jhaghodhararghaḻil ariyaṇaighghu dhaghudhiyāṉavar èṉbhadhai ivarghaḻiṉ dhandhai amaidhdha dhervil dherjhjhi bhèṟṟadhaṉ mūlaṃ nirūbhidhdhār. arajhar iḻavarajharghaḻughghu iravu uṇaviṟghāgha òru mejhaiyai vaidhdhirundhār èṉṟu ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu. āṉāl avarghaḻ jhābhbhiḍhadh dhòḍhaṅghuṃ bhodhu, bhajhi ghòṇḍha mubhbhadhu nāyghaḻ aṟaighghuḻ viḍhuvighghabhbhaḍhḍhaṉa. avaighaḻ uṇavaibh bhāl̤āghghiṉa. irubhbhiṉuṃ, radhṉā, nāyghaḻughghu jhiṟidhu uṇavai val̤aṅghiyadhaṉ mūlaṃ dhaṉadhu uṇavai ghābhbhāṟṟa muḍhindhadhu. idhaṉāl ivaradhu bhudhdhijhālidhdhaṉadhdhai nirūbhighgha muḍhindhadhu.

irubhbhiṉuṃ, radhṉāviṟghu avaradhu dhandhaiyāl jhiṟabhbhu jhalughai ghāḍhḍhabhbhaḍhḍhadhāgha rājmālā ghūṟavillai. māṟāgha, ivar aṇḍhai nāḍhāṉa vaṅghāḻadhdhil uḻḻa arajha nīdhimaṉṟadhdhiṟghu bhiṇaigh ghaidhiyāgha aṉubhbhabhbhaḍhḍhadhāghave ghūṟughiṟadhu. dhaṅghar fā rājhjhiyadhdhai bhadhiṉel̤u bhaghudhighaḻāghabh bhiridhdhu, mīdhamuḻḻa iḻavarajharghaḻughghubh bhiridhdhugh ghòḍhudhdhār. indhajh jhèyalghaḻ, avaradhu maghaṉghaḻughghu iḍhaiye vārijhurimaiyaibh bhaṟṟiya jhādhdhiyamāṉa jhaghodharabh bhoraidh dhaḍhughghavuṃ, radhṉā dhaṉadhu jhaghodhararghaḻ mīdhu adhdhaghaiya modhalil ādhighghaṃ jhèludhdhuvāro èṉṟa jhādhdhiyamāṉa ajhjhadhdhāluṃ jhèyyabhbhaḍhḍhirughghalāṃ. irubhbhiṉuṃ, radhṉā, indha vèḻiyeṟṟadhdhai dhaṉaghghu èdhirāṉa jhadhijh jhèyalāghagh gharudhi, ariyaṇaiyaibh bhiḍhighghadh dhòḍhaṅghiṉār. 

ivaradhu ghavarjhjhi maṟṟuṃ bhudhdhijhālidhdhaṉadhdhiṉ mūlaṃ, ivar vaṅghāḻa jhuldhāṉiṉ naḍhbhaibh bhèṟṟadhāghagh ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu (avar rughuṉudhīṉ bharbhagh ṣā èṉṟu ghālavarijhai jhāṉṟughaḻ aḍhaiyāḻabhbhaḍhudhdhughiṉṟaṉa). jhuldhāṉiṉ irāṇuva udhaviyuḍhaṉ, ivar dhiribhurāvughghu èdhirāgha òru dhāghghudhalaidh dhòḍhaṅghiṉār. adhaṉ bhaḍhaighaḻai dhoṟghaḍhidhdhu ariyaṇaiyai ghaibhbhaṟṟiṉār. radhṉā bhiṉṉar dhaṉadhu bhadhiṉel̤u jhaghodhararghaḻai jhiṟaiyil aḍhaidhdhār. ivaradhu dhandhai nāḍhughaḍhadhdhabhbhaḍhḍhu iṟandhār.  radhṉā bhiṉṉar vaṅghāḻadhdhiṟghu mīṇḍhuṃ jhèṉṟadhāghavuṃ, jhuldhāṉiṉ udhavighghu naṉṟi jhèludhdhuṃ vaghaiyil, avarughghubh bharijhāgha òru yāṉai maṟṟuṃ òru māṇighghadhdhai  val̤aṅghiṉār èṉṟuṃ rājmālā dhòḍharghiṟadhu. maṟumòl̤iyāgha, jhuldhāṉ ivarughghu māṇighghiyā èṉṟa bhaḍhḍhadhdhai val̤aṅghiṉār.(“māṇighghiyā” èṉbhadhu “jhivabhbhugh ghal“ alladhu “māṇighghaṃ” èṉṟu mòl̤ibhèyarghghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.)  adhu aṉṟilirundhu òru vaṃjha aṟivāḻiyāgha māṟiyadhu èṉṟuṃ òru ghadhai uṇḍhu.

āḍhjhi 
ivar ariyaṇai eṟiyadhuṃ, radhṉā dhaṉadhu bhudhiya rājhjhiyadhdhiṉ virivāṉa nirvāgha jhīrdhirudhdhadhdhai dhòḍhaṅghiṉār. vaṅghāḻa arajhāṅghadhdhiṉ ivaradhu avadhāṉibhbhughaḻiṉ māṟṟaṅghaḻai mādhiriyāghagh ghòṇḍhār. muṉṉar irundha uṟbhadhdhi jhèyyādha nilabhbhirabhudhdhuva amaibhbhu maṟujhīramaighghabhbhaḍhḍhadhu. mighavuṃ jhighghalāṉadhāgha irundha, arajhāṅghadhdhai  bharāmarighgha adhigha èṇṇighghaiyilāṉa arajhu ūl̤iyarghaḻ bhaṇiyamardhdhabhbhaḍhḍhaṉar. bhèṅghāli maṟṟuṃ bhārajhīgha mòl̤ighaḻ vaṅghāḻadhdhuḍhaṉāṉa nèrughghamāṉa uṟavughaḻiṉ vèḻijhjhadhdhil nirvāghadhdhil aṟimughabhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhaṉa. meluṃ, vivajhāyadhdhai meṃbhaḍhudhdhuvadhaṟghu vaḻaṅghaḻ eṟbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhaṉa.

vaṅghāḻa indhughghaḻuḍhaṉ radhṉāviṉ aṉubhavaṅghaḻ ghuṟibhbhāgha jhèlvāghghu bhèṟṟaṉa. idhaṉ viḻaivāgha ivar bharbhagh ṣāviḍhaṃ dhiribhurāvil vajhighgha jhilarai aṉubhbhumāṟu ghoriṉār. nāṉghāyiraṃ ghuḍhuṃbhaṅghaḻ aṉubhbhabhbhaḍhḍhu, bhaṇḍhaiya dhalainagharāṉa raṅghamadhiyiluṃ, radhṉābhūr, yajhobhūr maṟṟuṃ hirābhūriluṃ avarghaḻ ghuḍhiyeṟiṉar.  ivarghaḻ dhòl̤il vallunarghaḻ, vivajhāyighaḻ maṟṟuṃ ghaiviṉaiñarghaḻ, vaṅghāḻadhdhiṉ nirvāgha maṟṟuṃ bhòruḻādhāra mānilamāṉa dhiribhurāvaigh ghòṇḍhu varabh bhaṇibhurindhaṉar.  avarghaḻil bhirāmaṇarghaḻ, vaidhdhiyarghaḻ maṟṟuṃ ghāyasdharghaḻ irundhaṉar.  bhindhaiya ghul̤uviṉ iraṇḍhu uṟubhbhiṉarghaḻ, ghāṇḍhava ghoṣā maṟṟuṃ bhaṇḍhidha rājā, avarghaḻiṉ dhaghudhiyiṉ ghāraṇamāgha radhṉāviṉ amaijhjharghaḻ ghul̤uvil mariyādhaighghuriya uṟubhbhiṉarghaḻāgha uyarndhaṉar.   indhabh bhaṇbhāḍhḍhudh dhāghghaṅghaḻ, adhaṉ mundhaiya arai-bhal̤aṅghuḍhi māniladhdhilirundhu bhaḍhibhbhaḍhiyāgha dhiribhurāvai māṟṟiyamaighghuṃ jhèyalmuṟaiyaidh dhòḍhaṅghiṉa.  

indha vaṅghāḻa jhèlvāghghu nāṇayadhdhil meluṃ uṇarabhbhaḍhḍhadhu. radhṉā nāṇayaṅghaḻai ajhjhiḍhḍha mudhal māṇighghiya maṉṉar āvār. vaṅghāḻa jhuldhāṉghaḻāl dhāghghabhbhaḍhḍhavarghaḻiṉ èḍhai maṟṟuṃ dhuṇiyaibh bhiradhibhalidhdhār. adhe neradhdhil madha nilaimaighaḻiṉ jhāṉṟughaḻaiyuṃ val̤aṅghiṉār.{sfnp|Bruce|1981|p=1796}} indhu dhèyvaṅghaḻāṉa viṣṇu maṟṟuṃ nārāyaṇaṉ mīdhu radhṉāviṉ bhaghdhiyai rājmālā ghuṟibhbhiḍhughiṟadhu èṉṟāluṃ, indha nāṇayaviyal jhāṉṟughaḻ ivar bhayaṉbhaḍhudhdhiya dhalaibhbhughaḻ maṟṟuṃ bhurāṇaṅghaḻiṉ mūlaṃ jhivaṉ maṟṟuṃ bhārvadhiyai ivar val̤ibhaḍhḍhadhāghagh ghuṟighghiṟadhu. maṟṟa nāṇayaṅghaḻ jhadhurdhajha dhevadhaiyai (bhadhiṉāṉghu dhèyvaṅghaḻ) vaṇaṅghuvadhaigh ghuṟibhbhiḍhughiṉṟaṉa. ivai aṉaidhdhuṃ, radhṉā aṉaidhdhu bhiriviṉaraiyuṃ jhamamāgha ādharidhdhadhaiyuṃ, ivaradhu dhòṇḍhu jhèyalghaḻiṉ ( dhāṉaṃ ) bhadhivughaḻuḍhaṉ, bhurāṇaṅghaḻ maṟṟuṃ smirudhighaḻil aṟivuṟudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻabhaḍhi òru indhu āḍhjhiyāḻariṉ ilaḍhjhiyadhdhai ghaḍhaibhiḍhibhbhadhaṟghāṉa ivaradhu muyaṟjhiyaigh ghāḍhḍhughiṟadhu. varalāṟṟājhiriyar ramaṇi moghaṉ jharmā, dhiribhuri jhamudhāyadhdhai òḍhḍhumòdhdhamāghagh ghuṟibhbhiḍhughaiyil, idhu "indho-maṅgholāyḍhughaḻiṉ òru mughghiyamāṉa bhiriviṉ maṅgholāyḍhu (bhoḍho) bhāndhiyaṉ bharaṇāviṉ marabhuval̤i indhu madhajhjhabhaiyāgha māṟṟabhbhaḍhḍhadhaigh ghāḍhḍhughiṟadhu" èṉṟu muḍhighghiṟār.

iṟabhbhu maṟṟuṃ marabhu 
radhṉāviṉ āḍhjhi 1487 il muḍhivaḍhaindhadhāgha naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu. idhaṉ mūlaṃ dhiribhurāvil amaidhi maṟṟuṃ muṉṉeṟṟadhdhiṉ ghālaghaḍhḍhadhdhai muḍhindhadhu. idhu dhiribhurāviṉ varalāṟṟil mighavuṃ bhughal̤bhèṟṟa jhaghābhdhamāgha bhārghghabhbhaḍhughiṟadhu. ivaradhu āḍhjhi ivaradhu vaṃjhadhdhiṟghu òru nilaiyāṉa aḍhidhdhaḻadhdhai amaidhdhirundhāluṃ, ivaradhu maraṇaṃ ghul̤abhbhadhdhaiye eṟbhaḍhudhdhiyadhu, irāṇuvadh dhalaivarghaḻ ghaṇijhamāṉa jhèlvāghghaibh bhèṟṟaṉar. irāṇuva jhūl̤jhjhighaḻiṉ viḻaivāgha ivaradhu uḍhaṉaḍhi vārijhughaḻiṉ āḍhjhi bhiṉṉar ghuṟaighghabhbhaḍhḍhadhu.

nīṇḍha ghālamāgha dhiribhurāviṉ bhādhughābhbhughghuṃ iṟaiyāṇmaighghuṃ radhṉā dhīṅghil̤aidhdhadhāgha naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu. jhiṃmājhaṉadhdhiṟghāṉa muyaṟjhiyil vaṅghāḻadhdhiṉ udhaviyaibh bhèṟṟadhaṉ mūlaṃ, ivar aṇḍhai māniladhdhiṉ èdhirghāla ūḍhuruvalghaḻughghāṉa ghadhavughaḻaidh dhiṟandhuviḍhḍhār èṉṟu vādhiḍhabhbhaḍhḍhadhu. bharbhagh ṣāviṟghu ivar aḻidhdha vilaiyuyarndha bharijhughaḻ dhiribhurāviṉ jhèlvaṃ vèḻināḍhḍhu nīdhimaṉṟadhdhiṟghu jhèṉṟadhu òruveḻai avarghaḻai bhaḍhaiyèḍhubhbhiṟghu dhūṇḍhiyirughghalāṃ. aḍhudhdha dhajhābhdhaṅghaḻil alāvudhīṉ ujhaiṉ ṣāviṉ bhala dhāghghudhalghaḻ maṟṟuṃ 17 āṃ nūṟṟāṇḍhil aḍhudhdhaḍhudhdha dhāghghudhalghaḻāl idhu uṟudhi jhèyyabhbhaḍhḍhadhu. ivai aṉaidhdhuṃ dhiribhurāviṉ āḍhjhiyāḻarghaḻiṉ adhighāradhdhiṉ bhòdhuvāṉa aribhbhai noghghi jhevai jhèydhaṉa.

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai 
 

dhiribhurāviṉ varalāṟu
dhiribhurāviṉ āḍhjhiyāḻarghaḻ
முதலாம் ரத்ன மாணிக்கியா