முதலாம் யசோவர்மன் (Yasovarman I ) பொ.ச. 889-910 வரை ஆட்சி செய்த கெமர் அரசனாவான். இவன் " தொழுநோய் மன்னன் " என்று அழைக்கப்பட்டான்.

ஆரம்ப ஆண்டுகளில் 

யசோவர்மன் முதலாம் இந்திரவர்மன் என்பவனுக்கும் அவனது மனைவி இந்திராதேவிக்கும் மகனாகவான். யாசோவர்மன் ஒரு மல்யுத்த வீரன் என்று கூறப்படுகிறது. யானைகளுடன் மல்யுத்தம் செய்யும் திறன் கொண்டவன் என்றும், வெறும் கைகளால் புலிகளைக் கொல்லும் திறன் கொண்டவன் என்றும் கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன.

தேவராச வழிபாட்டு ஆசாரியத்துவத்தின் ஒரு பகுதியான புரோகிதர் பிரம்ம வாமசிவன் இவனது ஆசிரியர் ஆவார். வாமசிவனின் குரு, சிவசோமன், இந்து தத்துவஞானி ஆதி சங்கரருடன் தொடர்புடையவராவார். 

இந்திரவர்மனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவனது இரண்டு மகன்களான யசோவர்மனுக்கும், இவனது சகோதரனுக்கும் இடையில் வாரிசுப் போர் நடந்தது. தொன்லே சாப் என்ற இடத்தில் நிலத்திலும் நீரிலும் போர் நடந்ததாக நம்பப்படுகிறது. இறுதியில் யசோவர்மன் வெற்றி பெற்றான்.

எல். பி. பிரிக்ஸ் என்ற வரலாற்றாச்சிரியரின் கூற்றுப்படி, முதலாம் யசோவர்மன்  அரியணைக்கான உரிமைகோரலைப் புறக்கணித்து, தனது தந்தை, முதலாம் இந்திரவர்மன் அல்லது அங்கோர் வம்சத்தை நிறுவிய இரண்டாம் செயவர்மன் மூலம், ஒரு விரிவான குடும்ப மரத்தை உருவாக்கி, தனது தாய்வழி மூலம் பண்டைய இராச்சியங்களான பனன் இராச்சியம் , சென்லா ஆகியவற்றுடன் தன்னை இணைத்துக் கொண்டான்." 

யசோவர்மன் சம்புபுரம், அனிதிதபுரம், வியாதபுரம் (  பனன் இராச்சியம் ) ஆகிய ஆளும் குலங்களின் வழித்தோன்றல் என்று கூறப்படுகிறது. நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் அமைந்துள்ள 12 வெவ்வேறு கல்வெட்டுகளில் இது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. 

யசோவர்மன் சம்பா இராச்சியத்தின் மீது படையெடுத்து தோல்வியுற்றதாக, பன்டே சமரில் கிடைத்துள்ள கல்வெட்டுகளின் மூலம் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

முதலாம் யசோவர்மனின் சாதனைகள் 
இவனது ஆட்சியின் முதலாண்டில், இவன் தனது இராச்சியம் முழுவதும் சுமார் 100 மடங்களை எழுப்பினான்.  ஒவ்வொரு ஆசிரமமும் துறவிகளுக்காகவும், மன்னன் தனது பயணங்களின் போது ஓய்வெடுக்கும் இடமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது. பொ.ச. 893இல் இவன் தனது தந்தையால் தொடங்கப்பட்ட இந்திரததகா பரே என்ற  நீர்த்தேக்கத்தைக் கட்டத் தொடங்கினான். இந்த ஏரியின் நடுவில் ( இப்போது வறண்டு கிடக்கிறது ), இவன் கோயில் ஒன்றையும் கட்டினான்.

அரிகராலயாவிலிருந்து தனது தலைநகரை யசோதரபுரத்துக்கு மாற்றியது இவனது சாதனைகளில் ஒன்றாகும். இது இவனுக்குப் பின் 600 ஆண்டுகள் அவ்விடத்திலேயே இருந்தது.  இந்த புதிய தலைநகரில் தான் அங்கோர் வாட் உட்பட அனைத்து பெரிய மற்றும் புகழ்பெற்ற மத நினைவுச்சின்னங்களும் கட்டப்பட்டன. இந்த நடவடிக்கைக்கு பல காரணங்கள் இருந்தன. பழைய தலைநகரம் முந்தைய மன்னர்களால் கட்டப்பட்ட கோவில்களால் நிரம்பி வழிந்தது. எனவே, முடிவு சமயம் சார்ந்தது: ஒரு புதிய மன்னனின் புகழ் செழிக்க, அவன் தனது சொந்த கோவிலைக் கட்ட வேண்டும். அவன் இறந்தவுடன் அது அவனது கல்லறையாக மாறிவிடும். இரண்டாவதாக, புதிய தலைநகரம் சீயெம் ரீப் ஆறுக்கு அருகில் இருந்தது. மேலும், குலன் மலைகளுக்கும் தொன்லே சாப் இடையேயும் அமைந்திருந்தது. தலைநகரை நீர் ஆதாரங்களுக்கு நெருக்கமாக நகர்த்துவதன் மூலம், இரண்டு ஆறுகளாலும் வழங்கப்படும் பல நன்மைகளை மன்னன் பெறலாம்.

யசோதரபுரமானது பக்கெங் என்று அழைக்கப்படும் தாழ்வான மலையின் மீது கட்டப்பட்டு, அரிகராலயாவுடன் ஒரு தரைப்பாதையால் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில், யசோவர்மன் தனது புதிய தலைநகரில் ஒரு பெரிய நீர்த்தேக்கத்தைத் தோண்டத் தொடங்கினான். யசோதரதடாகம் அல்லது கிழக்கு பரே என்ற இந்த புதிய செயற்கை ஏரி, 7.5 க்கு 1.8 கி.மீ நீளமுள்ள வடிகாலாக இருந்தது.  

லோல்யி, புனோம் பக்கெங், கிழக்கு பரே  ஆகிய இடங்களில் இவனது ஆட்சியில் கட்டப்பட்ட நினைவுச்சின்னங்கள் உள்ளன.   இவை அனைத்தும் பின்னர் கட்டப்பட்ட கம்போடியாவின் தேசிய கருவூலமான அங்கோர் வாட் அருகில் அமைந்துள்ளன. யசோவர்மனின் ஆட்சியின் போது கெமர் பேரரசின் தலைநகர் அங்கோர் பகுதியில் உருவாக்கப்பட்ட மூன்று மலை உச்சி கோயில்களில் புனோம் பாக்கங்கும் ஒன்றாகும், மற்ற இரண்டு புனோம் குரோம், புனோம் போக்.

மரணத்திற்குப் பிந்தைய பெயர் 
யசோவர்மன் பொ.ச. 910இல் இறந்து பரமசிவலோகம் என்ற பெயரைப் பெற்றார். இவனுக்கு தொழு நோய் இருந்தது. அதனால் வரலாற்றில் "தொழு நோய் மன்னன்" என அழைக்கப்பட்டான்.

குடும்பம் 
நான்காம் செயவர்மனின் சகோதரி யசோவர்மனின் மனைவியாவார். இவர்களுக்கு இரண்டம் ஈசானவர்மன், முதலாம் ஹர்ஷவர்மன் என இரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர்.

சான்றுகள்

குறிப்புகள் 
Coedes, George. The Indianized States of Southeast Asia. East-West Center Press 1968.
Higham, Charles. The Civilization of Angkor.  University of California Press 2001.
Briggs, Lawrence Palmer. The Ancient Khmer Empire. Transactions of the American Philosophical Society 1951.

கம்போடிய இந்துக்கள்
கம்போடிய அரசர்கள்
சென்லா
கம்போடிய இந்துக்கள்
ஆசியாவின் முன்னாள் நாடுகள்
முன்னாள் பேரரசுகள்
கம்போடிய அரசர்கள்
வியட்நாம் வரலாறு
mudhalāṃ yajhovarmaṉ (Yasovarman I ) bhò.jha. 889-910 varai āḍhjhi jhèydha ghèmar arajhaṉāvāṉ. ivaṉ " dhòl̤unoy maṉṉaṉ " èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhḍhāṉ.

āraṃbha āṇḍhughaḻil 

yajhovarmaṉ mudhalāṃ indhiravarmaṉ èṉbhavaṉughghuṃ avaṉadhu maṉaivi indhirādhevighghuṃ maghaṉāghavāṉ. yājhovarmaṉ òru malyudhdha vīraṉ èṉṟu ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu. yāṉaighaḻuḍhaṉ malyudhdhaṃ jhèyyuṃ dhiṟaṉ ghòṇḍhavaṉ èṉṟuṃ, vèṟuṃ ghaighaḻāl bhulighaḻaigh ghòlluṃ dhiṟaṉ ghòṇḍhavaṉ èṉṟuṃ ghalvèḍhḍhughaḻ ghūṟughiṉṟaṉa.

dhevarājha val̤ibhāḍhḍhu ājhāriyadhdhuvadhdhiṉ òru bhaghudhiyāṉa bhuroghidhar bhiraṃma vāmajhivaṉ ivaṉadhu ājhiriyar āvār. vāmajhivaṉiṉ ghuru, jhivajhomaṉ, indhu dhadhdhuvañāṉi ādhi jhaṅghararuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiyavarāvār. 

indhiravarmaṉiṉ maraṇadhdhiṟghubh bhiṟaghu, avaṉadhu iraṇḍhu maghaṉghaḻāṉa yajhovarmaṉughghuṃ, ivaṉadhu jhaghodharaṉughghuṃ iḍhaiyil vārijhubh bhor naḍhandhadhu. dhòṉle jhābh èṉṟa iḍhadhdhil niladhdhiluṃ nīriluṃ bhor naḍhandhadhāgha naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu. iṟudhiyil yajhovarmaṉ vèṟṟi bhèṟṟāṉ.

èl. bhi. bhirighs èṉṟa varalāṟṟājhjhiriyariṉ ghūṟṟubhbhaḍhi, mudhalāṃ yajhovarmaṉ  ariyaṇaighghāṉa urimaighoralaibh bhuṟaghghaṇidhdhu, dhaṉadhu dhandhai, mudhalāṃ indhiravarmaṉ alladhu aṅghor vaṃjhadhdhai niṟuviya iraṇḍhāṃ jhèyavarmaṉ mūlaṃ, òru virivāṉa ghuḍhuṃbha maradhdhai uruvāghghi, dhaṉadhu dhāyval̤i mūlaṃ bhaṇḍhaiya irājhjhiyaṅghaḻāṉa bhaṉaṉ irājhjhiyaṃ , jhèṉlā āghiyavaṟṟuḍhaṉ dhaṉṉai iṇaidhdhugh ghòṇḍhāṉ." 

yajhovarmaṉ jhaṃbhubhuraṃ, aṉidhidhabhuraṃ, viyādhabhuraṃ (  bhaṉaṉ irājhjhiyaṃ ) āghiya āḻuṃ ghulaṅghaḻiṉ val̤idhdhoṉṟal èṉṟu ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu. nāḍhḍhiṉ bhalveṟu bhaghudhighaḻil amaindhuḻḻa 12 vèvveṟu ghalvèḍhḍhughaḻil idhu ghaṇḍhubhiḍhighghabhbhaḍhḍhadhu. 

yajhovarmaṉ jhaṃbhā irājhjhiyadhdhiṉ mīdhu bhaḍhaiyèḍhudhdhu dholviyuṟṟadhāgha, bhaṉḍhe jhamaril ghiḍhaidhdhuḻḻa ghalvèḍhḍhughaḻiṉ mūlaṃ āvaṇabhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

mudhalāṃ yajhovarmaṉiṉ jhādhaṉaighaḻ 
ivaṉadhu āḍhjhiyiṉ mudhalāṇḍhil, ivaṉ dhaṉadhu irājhjhiyaṃ mul̤uvadhuṃ jhumār 100 maḍhaṅghaḻai èl̤ubhbhiṉāṉ.  òvvòru ājhiramamuṃ dhuṟavighaḻughghāghavuṃ, maṉṉaṉ dhaṉadhu bhayaṇaṅghaḻiṉ bhodhu oyvèḍhughghuṃ iḍhamāghavuṃ bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhu. bhò.jha. 893il ivaṉ dhaṉadhu dhandhaiyāl dhòḍhaṅghabhbhaḍhḍha indhiradhadhaghā bhare èṉṟa  nīrdhdheghghadhdhaigh ghaḍhḍhadh dhòḍhaṅghiṉāṉ. indha eriyiṉ naḍhuvil ( ibhbhodhu vaṟaṇḍhu ghiḍhaghghiṟadhu ), ivaṉ ghoyil òṉṟaiyuṃ ghaḍhḍhiṉāṉ.

arigharālayāvilirundhu dhaṉadhu dhalainagharai yajhodharabhuradhdhughghu māṟṟiyadhu ivaṉadhu jhādhaṉaighaḻil òṉṟāghuṃ. idhu ivaṉughghubh bhiṉ 600 āṇḍhughaḻ avviḍhadhdhileye irundhadhu.  indha bhudhiya dhalainagharil dhāṉ aṅghor vāḍh uḍhbhaḍha aṉaidhdhu bhèriya maṟṟuṃ bhughal̤bhèṟṟa madha niṉaivujhjhiṉṉaṅghaḻuṃ ghaḍhḍhabhbhaḍhḍhaṉa. indha naḍhavaḍhighghaighghu bhala ghāraṇaṅghaḻ irundhaṉa. bhal̤aiya dhalainagharaṃ mundhaiya maṉṉarghaḻāl ghaḍhḍhabhbhaḍhḍha ghovilghaḻāl niraṃbhi val̤indhadhu. èṉave, muḍhivu jhamayaṃ jhārndhadhu: òru bhudhiya maṉṉaṉiṉ bhughal̤ jhèl̤ighgha, avaṉ dhaṉadhu jhòndha ghovilaigh ghaḍhḍha veṇḍhuṃ. avaṉ iṟandhavuḍhaṉ adhu avaṉadhu ghallaṟaiyāgha māṟiviḍhuṃ. iraṇḍhāvadhāgha, bhudhiya dhalainagharaṃ jhīyèṃ rībh āṟughghu arughil irundhadhu. meluṃ, ghulaṉ malaighaḻughghuṃ dhòṉle jhābh iḍhaiyeyuṃ amaindhirundhadhu. dhalainagharai nīr ādhāraṅghaḻughghu nèrughghamāgha naghardhdhuvadhaṉ mūlaṃ, iraṇḍhu āṟughaḻāluṃ val̤aṅghabhbhaḍhuṃ bhala naṉmaighaḻai maṉṉaṉ bhèṟalāṃ.

yajhodharabhuramāṉadhu bhaghghèṅ èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ dhāl̤vāṉa malaiyiṉ mīdhu ghaḍhḍhabhbhaḍhḍhu, arigharālayāvuḍhaṉ òru dharaibhbhādhaiyāl iṇaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. adhe neradhdhil, yajhovarmaṉ dhaṉadhu bhudhiya dhalainagharil òru bhèriya nīrdhdheghghadhdhaidh dhoṇḍhadh dhòḍhaṅghiṉāṉ. yajhodharadhaḍhāghaṃ alladhu ghil̤aghghu bhare èṉṟa indha bhudhiya jhèyaṟghai eri, 7.5 ghghu 1.8 ghi.mī nīḻamuḻḻa vaḍhighālāgha irundhadhu.  

lolyi, bhuṉoṃ bhaghghèṅ, ghil̤aghghu bhare  āghiya iḍhaṅghaḻil ivaṉadhu āḍhjhiyil ghaḍhḍhabhbhaḍhḍha niṉaivujhjhiṉṉaṅghaḻ uḻḻaṉa.   ivai aṉaidhdhuṃ bhiṉṉar ghaḍhḍhabhbhaḍhḍha ghaṃbhoḍhiyāviṉ dhejhiya gharuvūlamāṉa aṅghor vāḍh arughil amaindhuḻḻaṉa. yajhovarmaṉiṉ āḍhjhiyiṉ bhodhu ghèmar bherarajhiṉ dhalainaghar aṅghor bhaghudhiyil uruvāghghabhbhaḍhḍha mūṉṟu malai ujhjhi ghoyilghaḻil bhuṉoṃ bhāghghaṅghuṃ òṉṟāghuṃ, maṟṟa iraṇḍhu bhuṉoṃ ghuroṃ, bhuṉoṃ bhogh.

maraṇadhdhiṟghubh bhindhaiya bhèyar 
yajhovarmaṉ bhò.jha. 910il iṟandhu bharamajhivaloghaṃ èṉṟa bhèyaraibh bhèṟṟār. ivaṉughghu dhòl̤u noy irundhadhu. adhaṉāl varalāṟṟil "dhòl̤u noy maṉṉaṉ" èṉa al̤aighghabhbhaḍhḍhāṉ.

ghuḍhuṃbhaṃ 
nāṉghāṃ jhèyavarmaṉiṉ jhaghodhari yajhovarmaṉiṉ maṉaiviyāvār. ivarghaḻughghu iraṇḍhaṃ ījhāṉavarmaṉ, mudhalāṃ harṣavarmaṉ èṉa iraṇḍhu maghaṉghaḻ bhiṟandhaṉar.

jhāṉṟughaḻ

ghuṟibhbhughaḻ 
Coedes, George. The Indianized States of Southeast Asia. East-West Center Press 1968.
Higham, Charles. The Civilization of Angkor.  University of California Press 2001.
Briggs, Lawrence Palmer. The Ancient Khmer Empire. Transactions of the American Philosophical Society 1951.

ghaṃbhoḍhiya indhughghaḻ
ghaṃbhoḍhiya arajharghaḻ
jhèṉlā
ghaṃbhoḍhiya indhughghaḻ
ājhiyāviṉ muṉṉāḻ nāḍhughaḻ
muṉṉāḻ bherarajhughaḻ
ghaṃbhoḍhiya arajharghaḻ
viyaḍhnāṃ varalāṟu
முதலாம் யசோவர்மன்