குடகு மக்கள் (Kodava people) குடகு என்ற சொல் இரண்டு தொடர்புடைய பயன்பாடுகளுக்காக உள்ளது. முதலாவதாக, இது குடகு மொழிமற்றும் கலாச்சாரத்தின் பெயர். அதைத் தொடர்ந்து குடகுவிலிருந்து பல சமூகங்கள் உள்ளன. இரண்டாவதாக, குடகு மொழி பேசும் சமூகங்கள் மற்றும் பிராந்தியத்திற்குள் (குடகு மாவட்டம்) அது ஆதிக்கம் செலுத்தும் குடகு மக்களை விவரிக்கிறது. குடாவாக்கள் (குடகு, கூர்க்கள் என ஆங்கிலமயமாக்கப்பட்டவை), குடகு பகுதியிலிருந்து (தென்னிந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தில்) ஒரு ஆணாதிக்க இன-மொழி பழங்குடியினராகக் கருதப்படுகிறார்கள். அவர்கள் குடகு மொழியைப் பூர்வீகமாகப் பேசுகிறார்கள். பாரம்பரியமாக அவர்கள் தற்காப்பு பழக்கவழக்கங்களுடன் நிலம் வைத்திருக்கும் விவசாயிகள் ஆவர். அவர்கள் பிற குடும்ப திருமணத்தையும் சாதி அகமணத்தையும் கொண்டுள்ளார்கள். இந்தியாவில் உரிமம் இல்லாமல் துப்பாக்கிகளை எடுத்துச் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரே மக்கள் இவர்கள்  மட்டுமே.

தோற்றம் 

குடகு (பழங்குடி மக்கள், மொழி மற்றும் கலாச்சாரம்) மற்றும் கொடகு (நிலம்) ஆகிய சொற்கள் அறியப்படாத பொருளின் 'கொடா' என்ற ஒரே மூல வார்த்தையிலிருந்து வந்தவை. சிலர் இது 'மலைகள்' என்று கூறுகிறார்கள். மற்றவர்கள் 'மேற்கு' என்று அர்த்தம் என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால் இரண்டுமே மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் இருப்பிடத்துடன் தொடர்புடையவை. கொடகு பூர்வீக குடகு மொழியில் கொடவ நாடு என்று அழைக்கப்படுகிறது. சமூக உறுப்பினர்களை மற்ற பூர்வீகர்களால் குடவா என்றும் ஆங்கிலேயர்களால் கூர்க் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். இவர்கள் இன ரீதியாகவும் கலாச்சார ரீதியாகவும் வேறுபட்டவர்கள். பல நூற்றாண்டுகளாக, குடவர்கள் நெல் வயல்களை பயிரிட்டும், கால்நடைகளை பராமரித்தும், காபி தோட்டங்களில் பணி செய்தும், போரின் போது ஆயுதங்களை ஏந்தியும் வாழ்ந்து வருகின்றனர்

மேற்கோள்கள் 

கர்நாடக வரலாறு
ghuḍhaghu maghghaḻ (Kodava people) ghuḍhaghu èṉṟa jhòl iraṇḍhu dhòḍharbhuḍhaiya bhayaṉbhāḍhughaḻughghāgha uḻḻadhu. mudhalāvadhāgha, idhu ghuḍhaghu mòl̤imaṟṟuṃ ghalājhjhāradhdhiṉ bhèyar. adhaidh dhòḍharndhu ghuḍhaghuvilirundhu bhala jhamūghaṅghaḻ uḻḻaṉa. iraṇḍhāvadhāgha, ghuḍhaghu mòl̤i bhejhuṃ jhamūghaṅghaḻ maṟṟuṃ bhirāndhiyadhdhiṟghuḻ (ghuḍhaghu māvaḍhḍhaṃ) adhu ādhighghaṃ jhèludhdhuṃ ghuḍhaghu maghghaḻai vivarighghiṟadhu. ghuḍhāvāghghaḻ (ghuḍhaghu, ghūrghghaḻ èṉa āṅghilamayamāghghabhbhaḍhḍhavai), ghuḍhaghu bhaghudhiyilirundhu (dhèṉṉindhiyāviṉ gharnāḍhagha māniladhdhil) òru āṇādhighgha iṉa-mòl̤i bhal̤aṅghuḍhiyiṉarāghagh gharudhabhbhaḍhughiṟārghaḻ. avarghaḻ ghuḍhaghu mòl̤iyaibh bhūrvīghamāghabh bhejhughiṟārghaḻ. bhāraṃbhariyamāgha avarghaḻ dhaṟghābhbhu bhal̤aghghaval̤aghghaṅghaḻuḍhaṉ nilaṃ vaidhdhirughghuṃ vivajhāyighaḻ āvar. avarghaḻ bhiṟa ghuḍhuṃbha dhirumaṇadhdhaiyuṃ jhādhi aghamaṇadhdhaiyuṃ ghòṇḍhuḻḻārghaḻ. indhiyāvil urimaṃ illāmal dhubhbhāghghighaḻai èḍhudhdhujh jhèlla aṉumadhighghabhbhaḍhḍha òre maghghaḻ ivarghaḻ  maḍhḍhume.

dhoṟṟaṃ 

ghuḍhaghu (bhal̤aṅghuḍhi maghghaḻ, mòl̤i maṟṟuṃ ghalājhjhāraṃ) maṟṟuṃ ghòḍhaghu (nilaṃ) āghiya jhòṟghaḻ aṟiyabhbhaḍhādha bhòruḻiṉ 'ghòḍhā' èṉṟa òre mūla vārdhdhaiyilirundhu vandhavai. jhilar idhu 'malaighaḻ' èṉṟu ghūṟughiṟārghaḻ. maṟṟavarghaḻ 'meṟghu' èṉṟu ardhdhaṃ èṉṟu ghūṟughiṟārghaḻ. āṉāl iraṇḍhume meṟghudh dhòḍharjhjhi malaiyiṉ irubhbhiḍhadhdhuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiyavai. ghòḍhaghu bhūrvīgha ghuḍhaghu mòl̤iyil ghòḍhava nāḍhu èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhughiṟadhu. jhamūgha uṟubhbhiṉarghaḻai maṟṟa bhūrvīgharghaḻāl ghuḍhavā èṉṟuṃ āṅghileyarghaḻāl ghūrgh èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhḍhaṉar. ivarghaḻ iṉa rīdhiyāghavuṃ ghalājhjhāra rīdhiyāghavuṃ veṟubhaḍhḍhavarghaḻ. bhala nūṟṟāṇḍhughaḻāgha, ghuḍhavarghaḻ nèl vayalghaḻai bhayiriḍhḍhuṃ, ghālnaḍhaighaḻai bharāmaridhdhuṃ, ghābhi dhoḍhḍhaṅghaḻil bhaṇi jhèydhuṃ, bhoriṉ bhodhu āyudhaṅghaḻai endhiyuṃ vāl̤ndhu varughiṉṟaṉar

meṟghoḻghaḻ 

gharnāḍhagha varalāṟu
குடகு மக்கள்