காட்டு விலங்குத் துன்பம் (ஆங்கிலம்: Wild animal suffering) என்பது நோய், காயம், ஒட்டுண்ணித்தன்மை, பட்டினி, ஊட்டச்சத்து குறைபாடு, நீரிழப்பு, வானிலை, இயற்கை பேரழிவுகள், பிற விலங்குகளால் கொல்லப்படுதல் உள்ளிட்ட தீங்குகளாலும் உளவியல் ரீதியாக மன அழுத்தத்தாலும் மனிதனின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டிற்கு வெளியே வாழும் மனிதரல்லா விலங்குகள் அனுபவிக்கும் துன்பமாகும். சில கணக்கெடுப்புகளின் படி இந்த தனிப்பட்ட விலங்குகள்தான் உலகில் வாழும் விலங்குகளில் பெரும்பாலானவை என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது. பெரும்பாலான இயற்கைத் துன்பங்கள் டார்வினிய பரிணாம வளர்ச்சியின் தவிர்க்க முடியாத விளைவாகவே அறியப்படுகின்றன. விலங்குகளின் இனப்பெருக்க முறைகள் பரந்துபட்டு இருப்பது, அதன் விளைவாக அதிக அளவில் குட்டிகள் ஈனப்படுவது, அதன் பின்னர் அவற்றில் பெரும்பாலான குட்டிகளுக்கு கிடைக்கும் குறைந்த பெற்றோர் கவனிப்பு, பிறந்தவற்றில் சில மட்டுமே வளர்ந்து பெரிய விலங்காவது, மீதமுள்ளவை வலிமிகுந்த பல்வேறு வழிகளில் இறந்து போவது என இவையனைத்தும் இயற்கையில் மகிழ்ச்சியைக் காட்டிலும் துன்பமே பெரிதாக ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது என்று சில அறிஞர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

காட்டு விலங்குகளின் துன்பம் என்ற விடயம் காலங்காலமாக மதக் கோட்பாடுகளின் பின்னணியில் தீவினைச் சிக்கல் என்பதன் ஒரு நிகழ்வாக கருதப்பட்டு வந்துள்ளது. சமீப காலங்களில், குறிப்பாகப் 19-ம் நூற்றாண்டில் தொடங்கி, பல அறிஞர்கள் மதச்சார்பற்ற நிலைப்பாட்டில் இருந்து இந்த விடயத்தை ஒரு பொதுவான தார்மீக பிரச்சினையாகக் கருதி இவையாவும் மனித முயற்சிகளின் மூலம் தடுக்குப்படக் கூடியவையே என்று கருதத் துவங்கியுள்ளனர். எனினும் இத்தகைய செயல்களை மேற்கொள்வதில் சிலரிடம் கணிசமான கருத்து வேறுபாடு காணப்படுகிறது. இவ்வாறு கருதுபவர்கள் பெரும்பாலும் "இயற்கை மீதான மனிதத் தலையீடுகள் நடைமுறையில் சாத்தியமற்றவை", "தனிப்பட்ட விலங்குகளின் நலனைக் காட்டிலும் சுற்றுச்சூழல் நலனே பெரிதாக மதிக்கப்பட வேண்டும்", "விலங்குகளின் உரிமைகள் என்ற பார்வையில் வன விலங்குகளின் துன்பத்தைக் குறைப்பதற்கான எந்தவொரு செயலையும் கடமையாகக் கருதுவது அபத்தமானது", "இயற்கை என்பது இன்பம் பரவலாக இருக்கும் ஒரு அழகிய இடமாகும்" உள்ளிட்ட வாதங்களை முன்வைக்கின்றனர். மேலும் சிலரோ இயற்கை மீதான இத்தகைய மனிதத் தலையீடுகள் மனித மேலாதிக்க சிந்தனையையும் தானே கடவுளாக நிலைகொள்வதற்கு மனிதன் எடுக்கும் முயற்சி என்பதையுமே காட்டுகிறது என்று வாதாடுகின்றனர். இதற்குச் சான்றாக இயற்கை மீதான மற்ற மனிதத் தலையீடுகள் விளைவித்துள்ள எதிர்ப்பாராத தீங்குகளைக் காட்டுகின்றனர். விலங்குரிமை அறிஞர்கள் உள்ளிட்ட மேலும் சிலரோ தலையிடாமைக் கொள்கை என்ற நிலைப்பாட்டின் அடிப்படையில் "மனிதர்கள் காட்டு விலங்குகளுக்கு தீங்கிழைக்கவும் கூடாது அவை அனுபவிக்கும் இயற்கையான தீங்குகளை குறைக்கும் முயற்சியில் அவற்றில் தலையிடுவதும் கூடாது" என்று கருதுகின்றனர்.

இயற்கைக் காரணங்களால் காடுகளில் துன்பப்படும் விலங்குகளுக்கு உதவ வேண்டியது மனிதனின் கடமை என்றே விலங்குரிமை மற்றும் விலங்குநலன்புரி நிலைபாடுகள் குறிக்கின்றன என்று விலங்குரிமைச் சிந்தனையாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். இதே போன்ற துன்பங்களில் சிக்கும் மனிதர்களுக்கு உதவாதது தவறு என்பது உண்மையாயின் அதே சூழ்நிலைகளில் சிக்கும் விலங்குகளுக்கு மட்டும் உதவ மறுப்பது விலங்கினவாதத்திற்கு ஒரு உதாரணம் என்று அறிஞர்கள் வலியுறுத்தியுள்ளனர். மனிதர்கள் தங்கள் சொந்த நலன்களுக்காகவும் தங்களது சுற்றுச்சூழல் இலக்குகளுக்காகவும் இயற்கையின் செயற்பாடுகளில் தொடர்ந்து—சில நேரங்களில் மிகவும் கணிசமான வகையில்—தலையிடுகிறார்கள் என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். தற்போதுள்ள இயற்கைத் தீங்குகளைத் தணிப்பது மனிதப் பொறுப்பே என்ற எண்ணமும் இத்தகைய தலையீடுகளுக்கு ஒரு காரணமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. காயம்பட்ட விலங்குகளுக்கு மருந்து போடுதல், நோய்வாய்ப்பட்ட விலங்குகளுக்குத் தடுப்பூசி போடுதல், விலங்குகளின் நோய்களைக் குணப்படுத்துதல், தீ மற்றும் பிற இயற்கை பேரழிவுகளில் சிக்கும் விலங்குகளை மீட்பது, பசியுள்ள விலங்குகளுக்கு உணவளித்தல், தாகமுள்ள விலங்குகளுக்கு தண்ணீர் வழங்குதல், அனாதையாக விடப்பட்ட விலங்குகளைப் பராமரித்தல் என ஏற்கனவே பலவகையிலும் மனிதர்கள் வெற்றிகரமாக காடுகளில் உள்ள விலங்குகளுக்கு உதவுகிறார்கள் என்று சிலர் சுட்டுகின்றனர். நமது தற்போதைய புரிதலுடன் பரந்த அளவிலான தலையீடுகள் சாத்தியமில்லை என்றாலும், மேம்பட்ட அறிவாலும் தொழில்நுட்பங்களாலும் எதிர்காலத்தில் அவை சாத்தியமாகக் கூடும் என்றும் அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். இந்தக் காரணங்களுக்காகவே, வனவிலங்குகளின் துன்பங்கள் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதும், இந்தச் சூழ்நிலைகளில் துன்பப்படும் விலங்குகளுக்கு மனிதர்கள் உதவ வேண்டும் என்ற கருத்தைப் பரப்புவதும், எதிர்காலத்தில் அதிகத் தீங்கு விளைவிக்காமல் அந்தத் துன்பங்களைக் குறைக்க எடுக்கக்கூடிய பயனுள்ள நடவடிக்கைகள் குறித்த ஆராய்ச்சிகளை ஊக்குவிப்பதும் முக்கியம் என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

இவற்றையும் பார்க்க 
 விலங்கு உணர்வு நிலை
 விலங்குகளின் வலி
 விலங்கினவாதம்

மேற்கோள் தரவுகள்

மேலும் படிக்க

வெளியிணைப்புகள் 

 காட்டு விலங்கு முன்னெடுப்பு
 காட்டு விலங்குத் துன்பம் - விலங்கு நெறியியல்
 காட்டு விலங்குத் துன்பம் காணொளிப் பயிற்சி வகுப்பு - விலங்கு நெறியியல்
 காட்டு விலங்குத் துன்பத்தின் காலக்கோடு

விலங்குரிமை
மெய்யியல்
ghāḍhḍhu vilaṅghudh dhuṉbhaṃ (āṅghilaṃ: Wild animal suffering) èṉbhadhu noy, ghāyaṃ, òḍhḍhuṇṇidhdhaṉmai, bhaḍhḍhiṉi, ūḍhḍhajhjhadhdhu ghuṟaibhāḍhu, nīril̤abhbhu, vāṉilai, iyaṟghai bheral̤ivughaḻ, bhiṟa vilaṅghughaḻāl ghòllabhbhaḍhudhal uḻḻiḍhḍha dhīṅghughaḻāluṃ uḻaviyal rīdhiyāgha maṉa al̤udhdhadhdhāluṃ maṉidhaṉiṉ neraḍhigh ghaḍhḍhubhbhāḍhḍhiṟghu vèḻiye vāl̤uṃ maṉidharallā vilaṅghughaḻ aṉubhavighghuṃ dhuṉbhamāghuṃ. jhila ghaṇaghghèḍhubhbhughaḻiṉ bhaḍhi indha dhaṉibhbhaḍhḍha vilaṅghughaḻdhāṉ ulaghil vāl̤uṃ vilaṅghughaḻil bhèruṃbhālāṉavai èṉṟu ghaṇḍhaṟiyabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. bhèruṃbhālāṉa iyaṟghaidh dhuṉbhaṅghaḻ ḍhārviṉiya bhariṇāma vaḻarjhjhiyiṉ dhavirghgha muḍhiyādha viḻaivāghave aṟiyabhbhaḍhughiṉṟaṉa. vilaṅghughaḻiṉ iṉabhbhèrughgha muṟaighaḻ bharandhubhaḍhḍhu irubhbhadhu, adhaṉ viḻaivāgha adhigha aḻavil ghuḍhḍhighaḻ īṉabhbhaḍhuvadhu, adhaṉ bhiṉṉar avaṟṟil bhèruṃbhālāṉa ghuḍhḍhighaḻughghu ghiḍhaighghuṃ ghuṟaindha bhèṟṟor ghavaṉibhbhu, bhiṟandhavaṟṟil jhila maḍhḍhume vaḻarndhu bhèriya vilaṅghāvadhu, mīdhamuḻḻavai valimighundha bhalveṟu val̤ighaḻil iṟandhu bhovadhu èṉa ivaiyaṉaidhdhuṃ iyaṟghaiyil maghil̤jhjhiyaigh ghāḍhḍhiluṃ dhuṉbhame bhèridhāgha ādhighghaṃ jhèludhdhughiṟadhu èṉṟu jhila aṟiñarghaḻ vādhiḍhughiṉṟaṉar.

ghāḍhḍhu vilaṅghughaḻiṉ dhuṉbhaṃ èṉṟa viḍhayaṃ ghālaṅghālamāgha madhagh ghoḍhbhāḍhughaḻiṉ bhiṉṉaṇiyil dhīviṉaijh jhighghal èṉbhadhaṉ òru nighal̤vāgha gharudhabhbhaḍhḍhu vandhuḻḻadhu. jhamībha ghālaṅghaḻil, ghuṟibhbhāghabh 19-ṃ nūṟṟāṇḍhil dhòḍhaṅghi, bhala aṟiñarghaḻ madhajhjhārbhaṟṟa nilaibhbhāḍhḍhil irundhu indha viḍhayadhdhai òru bhòdhuvāṉa dhārmīgha bhirajhjhiṉaiyāghagh gharudhi ivaiyāvuṃ maṉidha muyaṟjhighaḻiṉ mūlaṃ dhaḍhughghubhbhaḍhagh ghūḍhiyavaiye èṉṟu gharudhadh dhuvaṅghiyuḻḻaṉar. èṉiṉuṃ idhdhaghaiya jhèyalghaḻai meṟghòḻvadhil jhilariḍhaṃ ghaṇijhamāṉa gharudhdhu veṟubhāḍhu ghāṇabhbhaḍhughiṟadhu. ivvāṟu gharudhubhavarghaḻ bhèruṃbhāluṃ "iyaṟghai mīdhāṉa maṉidhadh dhalaiyīḍhughaḻ naḍhaimuṟaiyil jhādhdhiyamaṟṟavai", "dhaṉibhbhaḍhḍha vilaṅghughaḻiṉ nalaṉaigh ghāḍhḍhiluṃ jhuṟṟujhjhūl̤al nalaṉe bhèridhāgha madhighghabhbhaḍha veṇḍhuṃ", "vilaṅghughaḻiṉ urimaighaḻ èṉṟa bhārvaiyil vaṉa vilaṅghughaḻiṉ dhuṉbhadhdhaigh ghuṟaibhbhadhaṟghāṉa èndhavòru jhèyalaiyuṃ ghaḍhamaiyāghagh gharudhuvadhu abhadhdhamāṉadhu", "iyaṟghai èṉbhadhu iṉbhaṃ bharavalāgha irughghuṃ òru al̤aghiya iḍhamāghuṃ" uḻḻiḍhḍha vādhaṅghaḻai muṉvaighghiṉṟaṉar. meluṃ jhilaro iyaṟghai mīdhāṉa idhdhaghaiya maṉidhadh dhalaiyīḍhughaḻ maṉidha melādhighgha jhindhaṉaiyaiyuṃ dhāṉe ghaḍhavuḻāgha nilaighòḻvadhaṟghu maṉidhaṉ èḍhughghuṃ muyaṟjhi èṉbhadhaiyume ghāḍhḍhughiṟadhu èṉṟu vādhāḍhughiṉṟaṉar. idhaṟghujh jhāṉṟāgha iyaṟghai mīdhāṉa maṟṟa maṉidhadh dhalaiyīḍhughaḻ viḻaividhdhuḻḻa èdhirbhbhārādha dhīṅghughaḻaigh ghāḍhḍhughiṉṟaṉar. vilaṅghurimai aṟiñarghaḻ uḻḻiḍhḍha meluṃ jhilaro dhalaiyiḍhāmaigh ghòḻghai èṉṟa nilaibhbhāḍhḍhiṉ aḍhibhbhaḍhaiyil "maṉidharghaḻ ghāḍhḍhu vilaṅghughaḻughghu dhīṅghil̤aighghavuṃ ghūḍhādhu avai aṉubhavighghuṃ iyaṟghaiyāṉa dhīṅghughaḻai ghuṟaighghuṃ muyaṟjhiyil avaṟṟil dhalaiyiḍhuvadhuṃ ghūḍhādhu" èṉṟu gharudhughiṉṟaṉar.

iyaṟghaigh ghāraṇaṅghaḻāl ghāḍhughaḻil dhuṉbhabhbhaḍhuṃ vilaṅghughaḻughghu udhava veṇḍhiyadhu maṉidhaṉiṉ ghaḍhamai èṉṟe vilaṅghurimai maṟṟuṃ vilaṅghunalaṉbhuri nilaibhāḍhughaḻ ghuṟighghiṉṟaṉa èṉṟu vilaṅghurimaijh jhindhaṉaiyāḻarghaḻ vādhiḍhughiṉṟaṉar. idhe bhoṉṟa dhuṉbhaṅghaḻil jhighghuṃ maṉidharghaḻughghu udhavādhadhu dhavaṟu èṉbhadhu uṇmaiyāyiṉ adhe jhūl̤nilaighaḻil jhighghuṃ vilaṅghughaḻughghu maḍhḍhuṃ udhava maṟubhbhadhu vilaṅghiṉavādhadhdhiṟghu òru udhāraṇaṃ èṉṟu aṟiñarghaḻ valiyuṟudhdhiyuḻḻaṉar. maṉidharghaḻ dhaṅghaḻ jhòndha nalaṉghaḻughghāghavuṃ dhaṅghaḻadhu jhuṟṟujhjhūl̤al ilaghghughaḻughghāghavuṃ iyaṟghaiyiṉ jhèyaṟbhāḍhughaḻil dhòḍharndhu—jhila neraṅghaḻil mighavuṃ ghaṇijhamāṉa vaghaiyil—dhalaiyiḍhughiṟārghaḻ èṉṟu jhilar vādhiḍhughiṉṟaṉar. dhaṟbhodhuḻḻa iyaṟghaidh dhīṅghughaḻaidh dhaṇibhbhadhu maṉidhabh bhòṟubhbhe èṉṟa èṇṇamuṃ idhdhaghaiya dhalaiyīḍhughaḻughghu òru ghāraṇamāghagh ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhughiṟadhu. ghāyaṃbhaḍhḍha vilaṅghughaḻughghu marundhu bhoḍhudhal, noyvāybhbhaḍhḍha vilaṅghughaḻughghudh dhaḍhubhbhūjhi bhoḍhudhal, vilaṅghughaḻiṉ noyghaḻaigh ghuṇabhbhaḍhudhdhudhal, dhī maṟṟuṃ bhiṟa iyaṟghai bheral̤ivughaḻil jhighghuṃ vilaṅghughaḻai mīḍhbhadhu, bhajhiyuḻḻa vilaṅghughaḻughghu uṇavaḻidhdhal, dhāghamuḻḻa vilaṅghughaḻughghu dhaṇṇīr val̤aṅghudhal, aṉādhaiyāgha viḍhabhbhaḍhḍha vilaṅghughaḻaibh bharāmaridhdhal èṉa eṟghaṉave bhalavaghaiyiluṃ maṉidharghaḻ vèṟṟigharamāgha ghāḍhughaḻil uḻḻa vilaṅghughaḻughghu udhavughiṟārghaḻ èṉṟu jhilar jhuḍhḍhughiṉṟaṉar. namadhu dhaṟbhodhaiya bhuridhaluḍhaṉ bharandha aḻavilāṉa dhalaiyīḍhughaḻ jhādhdhiyamillai èṉṟāluṃ, meṃbhaḍhḍha aṟivāluṃ dhòl̤ilnuḍhbhaṅghaḻāluṃ èdhirghāladhdhil avai jhādhdhiyamāghagh ghūḍhuṃ èṉṟuṃ avarghaḻ valiyuṟudhdhughiṉṟaṉar. indhagh ghāraṇaṅghaḻughghāghave, vaṉavilaṅghughaḻiṉ dhuṉbhaṅghaḻ ghuṟidhdha vil̤ibhbhuṇarvai eṟbhaḍhudhdhuvadhuṃ, indhajh jhūl̤nilaighaḻil dhuṉbhabhbhaḍhuṃ vilaṅghughaḻughghu maṉidharghaḻ udhava veṇḍhuṃ èṉṟa gharudhdhaibh bharabhbhuvadhuṃ, èdhirghāladhdhil adhighadh dhīṅghu viḻaivighghāmal andhadh dhuṉbhaṅghaḻaigh ghuṟaighgha èḍhughghaghghūḍhiya bhayaṉuḻḻa naḍhavaḍhighghaighaḻ ghuṟidhdha ārāyjhjhighaḻai ūghghuvibhbhadhuṃ mughghiyaṃ èṉṟu avarghaḻ ghūṟughiṉṟaṉar.

ivaṟṟaiyuṃ bhārghgha 
 vilaṅghu uṇarvu nilai
 vilaṅghughaḻiṉ vali
 vilaṅghiṉavādhaṃ

meṟghoḻ dharavughaḻ

meluṃ bhaḍhighgha

vèḻiyiṇaibhbhughaḻ 

 ghāḍhḍhu vilaṅghu muṉṉèḍhubhbhu
 ghāḍhḍhu vilaṅghudh dhuṉbhaṃ - vilaṅghu nèṟiyiyal
 ghāḍhḍhu vilaṅghudh dhuṉbhaṃ ghāṇòḻibh bhayiṟjhi vaghubhbhu - vilaṅghu nèṟiyiyal
 ghāḍhḍhu vilaṅghudh dhuṉbhadhdhiṉ ghālaghghoḍhu

vilaṅghurimai
mèyyiyal
காட்டு விலங்குத் துன்பம்