ரகுநாத் முர்மு (5 மே 1905  - 1 பிப்ரவரி 1982) என்பவர் ஒரு இந்திய சந்தாலி மொழி எழுத்தாளரும் கல்வியாளரும் ஆவார். இவர் தான் சந்தாலி மொழிக்கான ஓல் சிகி எழுத்துமுறையை உருவாக்கினார். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு வரை, சந்தாலி மக்களுக்கு எழுத்து மொழி கிடையாது. அவர்கள் அறிவு ஒரு தலைமுறையிலிருந்து மற்றொரு தலைமுறைக்கு வாய்வழியாகவேதான் கடத்தினார்.

ஐரோப்பிய ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் கிறிஸ்தவ மறைப்பணியாளர்க்கள் சந்தாலி மொழியை ஆவணப்படுத்த வங்காளம், ஒடியா மற்றும் இலத்தீன் எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினர். இருப்பினும், சந்தாலிகளுக்கு அவர்களின் சொந்த எழுத்துமுறையானது இல்லை. இவர் உருவாக்கிய எழுத்துக்களானது சந்தாலி சமூகத்தின் கலாச்சார அடையாளத்தை வளப்படுத்தியது. இவர் பல பாடல்கள், நாடகங்கள் மற்றும் பள்ளி பாட நூல்களை ஓல் சிகி எழுத்துமுறையில் எழுதினார்.

தொடக்க வாழ்க்கை 
1905 ஆம் ஆண்டு வைசாகம் திருநாளில் மயூர்பஞ்ச் சமஸ்தானத்தில் (தற்போதைய ஒடிசாவாக உள்ள) ரைரங்பூர் நகரத்திற்கு அருகில் உள்ள டான்ட்போஸ் (டஹர்திஹ்) என்னும் கிராமத்தில் பிறந்தார்.
இவர் நந்த்லால் முர்மு மற்றும் சல்மா முர்மு ஆகியோரின் மகன் ஆவார். இவரின் தந்தை, நந்த்லால் முர்மு, ஒரு கிராமத் தலைவர். நந்த்லால் முர்முவின் தந்தைவழி மாமா, மயூர்பஞ்ச் சமஸ்தானத்தின் அரசவையில் இருந்தார். இவர் பிறந்த பிறகு இவருக்கு "சுனு முர்மு" என்று பெயரிடப்பட்டது. இருப்பினும், பின்னர் இவரது பெயரிடும் விழாவை நடத்திய பாதிரியார், இவரது பெயரை "சுனு முர்மு" என்பதிலிருந்து "ரகுநாத் முர்மு" என்று மாற்றினார்.

கல்வி மற்றும் ஓல் சிகி எழுத்துமுறையின் கண்டுபிடிப்பு 
இவரது ஏழாவது வயதில் உத்திரபிரதேசத்திலுள்ள கம்பரியா பள்ளிக்குச் சென்றார். அப்பள்ளி ஒடியா மொழிவழி கற்கும் பள்ளியாகும். இவரது கிராமத்திலிருந்து மூன்று கி.மீ தொலைவில் உள்ளது. இவரது ஆரம்பக் கல்வியை கற்பதற்காக முதல் நாள் பள்ளிக்குச் சென்றார். இவர் தனது ஆசிரியரை ஒடியராக இருப்பதைக் கண்டார். இவர் பேசும் சந்தாலி மொழியில் பள்ளிக்கூடம் ஏன் இயங்கவில்லை என்று சிந்திக்க ஆரம்பித்தார்.

ரகுநாத் முர்மு தந்தையிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டார் "நாம் ஏன் இந்த ஒடிய மொழியை கற்க வேண்டும்?" ஒடிய மொழி பேசும் மக்கள் ஒடிய மொழிவழியில் கல்வியை கற்பார்கள். "நாம் கெர்வால்கள், நமது தாய்மொழி சந்தாலி மொழி அப்படி என்றால் ஏன் எங்களுக்கு சந்தாலி மொழியில் கற்பிக்கப்படவில்லை?"

இவர் தன்னை "சந்தாலி மொழிவழி கல்வி கற்கும் பள்ளியின் சேர்க்கும்படி அப்பாவிடம் சொன்னார்". சந்தாலி மொழிக்கு எழுத்து மொழி இல்லை, நம் மொழிக்கு வாய்மொழி மட்டுமே உள்ளது என்று இவனது தந்தை கூறினார். அந்த வயதில், இவர் சிந்திக்க ஆரம்பித்தார். நம்மிடம் ஏன் சொந்த எழுத்துமுறை இல்லை? ஏன் நம் மொழியில் கற்பிக்கப்படவில்லை? இத்தகைய கேள்விகள் அவன் மனதில் எப்போதும் ஒலித்துக் கொண்டேயிருந்தன.

1914 இல், இவர் பகல்டா தொடக்கப் பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டார் (இவரது கிராமத்திலிருந்து 7 கிமீ தொலைவில் உள்ளது). இந்த பள்ளி தனது சொந்த கிராமத்தில் இருந்து வெகு தொலைவில் உள்ளதால், பனா துங்கிரியில் உள்ள உறவினர் ஒருவரின் நிலத்தில் பள்ளிக்கு அருகில் குடிசை கட்டினார். அங்கே வேறு சில சிறுவர்களுடன் தங்க ஆரம்பித்தார்.  இவர் இந்த நாட்களில், மற்ற சிறுவர்கள் அருகில் உள்ள விளையாட்டு மைதானத்தில் ஒன்றாக விளையாடும் போது, இவர் அவர்களுடன் விளையாடியதில்லை. இவர் அதற்கு பதிலாக மண்ணில் தனியாக வரைந்து விளையாடி, மண்ணில் பல்வேறு வடிவங்களை வரைந்து இவர் தனது எழுத்துக்களை எழுதிக் கொண்டிருந்தார். இவர் ஓல் சிகி எழுத்து முறையை உருவாக்கத் தொடங்கிய காலமாக இது இருக்கலாம்.

மேற்கோள்கள் 

இந்திய எழுத்தாளர்கள்
சந்தாலிகள்
கல்வியாளர்கள்
1905 பிறப்புகள்
1982 இறப்புகள்
raghunādh murmu (5 me 1905  - 1 bhibhravari 1982) èṉbhavar òru indhiya jhandhāli mòl̤i èl̤udhdhāḻaruṃ ghalviyāḻaruṃ āvār. ivar dhāṉ jhandhāli mòl̤ighghāṉa ol jhighi èl̤udhdhumuṟaiyai uruvāghghiṉār. bhadhdhòṉbhadhāṃ nūṟṟāṇḍhu varai, jhandhāli maghghaḻughghu èl̤udhdhu mòl̤i ghiḍhaiyādhu. avarghaḻ aṟivu òru dhalaimuṟaiyilirundhu maṟṟòru dhalaimuṟaighghu vāyval̤iyāghavedhāṉ ghaḍhadhdhiṉār.

airobhbhiya ārāyjhjhiyāḻar maṟṟuṃ ghiṟisdhava maṟaibhbhaṇiyāḻarghghaḻ jhandhāli mòl̤iyai āvaṇabhbhaḍhudhdha vaṅghāḻaṃ, òḍhiyā maṟṟuṃ iladhdhīṉ èl̤udhdhughghaḻaibh bhayaṉbhaḍhudhdhadh dhòḍhaṅghiṉar. irubhbhiṉuṃ, jhandhālighaḻughghu avarghaḻiṉ jhòndha èl̤udhdhumuṟaiyāṉadhu illai. ivar uruvāghghiya èl̤udhdhughghaḻāṉadhu jhandhāli jhamūghadhdhiṉ ghalājhjhāra aḍhaiyāḻadhdhai vaḻabhbhaḍhudhdhiyadhu. ivar bhala bhāḍhalghaḻ, nāḍhaghaṅghaḻ maṟṟuṃ bhaḻḻi bhāḍha nūlghaḻai ol jhighi èl̤udhdhumuṟaiyil èl̤udhiṉār.

dhòḍhaghgha vāl̤ghghai 
1905 āṃ āṇḍhu vaijhāghaṃ dhirunāḻil mayūrbhañjh jhamasdhāṉadhdhil (dhaṟbhodhaiya òḍhijhāvāgha uḻḻa) rairaṅbhūr nagharadhdhiṟghu arughil uḻḻa ḍhāṉḍhbhos (ḍhahardhih) èṉṉuṃ ghirāmadhdhil bhiṟandhār.
ivar nandhlāl murmu maṟṟuṃ jhalmā murmu āghiyoriṉ maghaṉ āvār. ivariṉ dhandhai, nandhlāl murmu, òru ghirāmadh dhalaivar. nandhlāl murmuviṉ dhandhaival̤i māmā, mayūrbhañjh jhamasdhāṉadhdhiṉ arajhavaiyil irundhār. ivar bhiṟandha bhiṟaghu ivarughghu "jhuṉu murmu" èṉṟu bhèyariḍhabhbhaḍhḍhadhu. irubhbhiṉuṃ, bhiṉṉar ivaradhu bhèyariḍhuṃ vil̤āvai naḍhadhdhiya bhādhiriyār, ivaradhu bhèyarai "jhuṉu murmu" èṉbhadhilirundhu "raghunādh murmu" èṉṟu māṟṟiṉār.

ghalvi maṟṟuṃ ol jhighi èl̤udhdhumuṟaiyiṉ ghaṇḍhubhiḍhibhbhu 
ivaradhu el̤āvadhu vayadhil udhdhirabhiradhejhadhdhiluḻḻa ghaṃbhariyā bhaḻḻighghujh jhèṉṟār. abhbhaḻḻi òḍhiyā mòl̤ival̤i ghaṟghuṃ bhaḻḻiyāghuṃ. ivaradhu ghirāmadhdhilirundhu mūṉṟu ghi.mī dhòlaivil uḻḻadhu. ivaradhu āraṃbhagh ghalviyai ghaṟbhadhaṟghāgha mudhal nāḻ bhaḻḻighghujh jhèṉṟār. ivar dhaṉadhu ājhiriyarai òḍhiyarāgha irubhbhadhaigh ghaṇḍhār. ivar bhejhuṃ jhandhāli mòl̤iyil bhaḻḻighghūḍhaṃ eṉ iyaṅghavillai èṉṟu jhindhighgha āraṃbhidhdhār.

raghunādh murmu dhandhaiyiḍhaṃ òru gheḻvi gheḍhḍhār "nāṃ eṉ indha òḍhiya mòl̤iyai ghaṟgha veṇḍhuṃ?" òḍhiya mòl̤i bhejhuṃ maghghaḻ òḍhiya mòl̤ival̤iyil ghalviyai ghaṟbhārghaḻ. "nāṃ ghèrvālghaḻ, namadhu dhāymòl̤i jhandhāli mòl̤i abhbhaḍhi èṉṟāl eṉ èṅghaḻughghu jhandhāli mòl̤iyil ghaṟbhighghabhbhaḍhavillai?"

ivar dhaṉṉai "jhandhāli mòl̤ival̤i ghalvi ghaṟghuṃ bhaḻḻiyiṉ jherghghuṃbhaḍhi abhbhāviḍhaṃ jhòṉṉār". jhandhāli mòl̤ighghu èl̤udhdhu mòl̤i illai, naṃ mòl̤ighghu vāymòl̤i maḍhḍhume uḻḻadhu èṉṟu ivaṉadhu dhandhai ghūṟiṉār. andha vayadhil, ivar jhindhighgha āraṃbhidhdhār. naṃmiḍhaṃ eṉ jhòndha èl̤udhdhumuṟai illai? eṉ naṃ mòl̤iyil ghaṟbhighghabhbhaḍhavillai? idhdhaghaiya gheḻvighaḻ avaṉ maṉadhil èbhbhodhuṃ òlidhdhugh ghòṇḍheyirundhaṉa.

1914 il, ivar bhaghalḍhā dhòḍhaghghabh bhaḻḻiyil jherghghabhbhaḍhḍhār (ivaradhu ghirāmadhdhilirundhu 7 ghimī dhòlaivil uḻḻadhu). indha bhaḻḻi dhaṉadhu jhòndha ghirāmadhdhil irundhu vèghu dhòlaivil uḻḻadhāl, bhaṉā dhuṅghiriyil uḻḻa uṟaviṉar òruvariṉ niladhdhil bhaḻḻighghu arughil ghuḍhijhai ghaḍhḍhiṉār. aṅghe veṟu jhila jhiṟuvarghaḻuḍhaṉ dhaṅgha āraṃbhidhdhār.  ivar indha nāḍhghaḻil, maṟṟa jhiṟuvarghaḻ arughil uḻḻa viḻaiyāḍhḍhu maidhāṉadhdhil òṉṟāgha viḻaiyāḍhuṃ bhodhu, ivar avarghaḻuḍhaṉ viḻaiyāḍhiyadhillai. ivar adhaṟghu bhadhilāgha maṇṇil dhaṉiyāgha varaindhu viḻaiyāḍhi, maṇṇil bhalveṟu vaḍhivaṅghaḻai varaindhu ivar dhaṉadhu èl̤udhdhughghaḻai èl̤udhigh ghòṇḍhirundhār. ivar ol jhighi èl̤udhdhu muṟaiyai uruvāghghadh dhòḍhaṅghiya ghālamāgha idhu irughghalāṃ.

meṟghoḻghaḻ 

indhiya èl̤udhdhāḻarghaḻ
jhandhālighaḻ
ghalviyāḻarghaḻ
1905 bhiṟabhbhughaḻ
1982 iṟabhbhughaḻ
ரகுநாத் முர்மு