அரிசந்த் தாகூர் (Harichand Thakur) () (11 மார்ச் 1812 – 5 மார்ச் 1878), பிரித்தானிய இந்தியாவின் வங்காள மாகாணத்தில் வாழ்ந்த ஒடுக்கப்பட்ட நாமசூத்திரர் இந்து சமய மக்களின் சமூகத் தகுதியை மேம்படுத்தும் நோக்கில் இந்து சமயத்தின் வைணவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட மாத்துவ மகாசங்கத்தை நிறுவினார்.

வாழ்க்கை 
வைணவ்க் குடும்பத்தில் 1812-ஆம் ஆண்டில் அரிசந்த் தாகூர்  தற்போதைய வங்காளதேசத்தின் கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தில் உள்ள ஓரகண்டி எனும் ஊரில் தாகூர் சமூகத்தில் பிறந்தார்.

ஆத்ம தர்சனம் பெற்ற அரிசந்த் தாகூர் தன்னை, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் விடுதலைக்காக, பகவான் விஷ்ணுவின் அவதாரமாக அவதரித்தாக உணர்ந்து கொண்டார். 

அரிசந்த் தாகூர் இந்து சமயத்தின் வைணவ தத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு மாத்துவ மகாசங்கம் எனும் அமைப்பை நிறுவினார். இந்த அமைப்பில் வங்காள மாகாணத்தில் வாழ்ந்த தீண்டக்கதகாத மற்றும் ஒடுக்கப்பட்ட நாமசூத்திரர்கள் எனும் சமூகத்தினர் சேர்ந்தனர். மாத்துவ மகாசங்கம் இந்து சமூகத்தில்  சாதிய ஒடுக்குமுறையை எதிர்த்ததுடன், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் கல்வி மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்திற்கு வழிவகுத்தது. இதனால் பிற ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தினரும் அரிசந்த் தாகூர் நிறுவிய மாத்துவ மகாசங்கத்தில் இணைந்தனர். 

அரிசந்த் தாகூரைப் பின்பற்றும் சமூகத்தினர் அவரை கடவுளாகவே பார்த்தனர். அரிசந்த் தாகூர் - ஜெகத் மாதா சாந்தி தேவி தம்பதியருக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர். தாகூர் 1878-இல் பரித்பூர் மாவட்டத்தில் மறைந்தார்.

மரபுரிமைப் பேறு 
அரிசந்த் தாகூரின் மறைவிற்குப் பின்னர், அவரது மகன்களில் ஒருவரான குருசந்த் தாகூர், ஒடுக்கப்பட்ட நாமசூத்திரர் மக்களின் கல்வி வளர்ச்சிக்காக பல கல்வி நிறுவனங்களை நிறுவினார்.வரலாற்று ஆசிரியர் சேகர் பன்தோபாத்தியாவின் கூற்றுபடி, குருசந்த் தலைமையிலான நாமசூத்திரர்களின் மாத்துவ மகாசங்கம், 1872-இல் சாதிய எதிர்ப்பு இயக்கத்துடன் தொடர்புடையது என்பதால், அதன் கோட்பாட்டு ஒத்திசைவு மற்றும் நிறுவனம் உந்துதலை அடைந்தது.இந்து சமயக் கருத்துகள் கலந்த சாதிய வேறுபாடுகளை நீக்கும் தாகூர், தலித் இலக்கியங்களைப் படைத்ததுடன், நாமசூத்திரர் சமூகத்தில் மாத்துவ பூசாரிகளையும் உருவாக்கினார்.

இதனையும் காண்க
 நாமசூத்திரர்
 மாத்துவ மகாசங்கம்

மேற்கோள்கள்

 Hitesh Ranjan Sanyal : Social Mobility in Bengal, Calcutta, 1985, 

1810 பிறப்புகள்
1878 இறப்புகள்
வங்காள மக்கள்
இந்து சமயத் தலைவர்கள்
arijhandh dhāghūr (Harichand Thakur) () (11 mārjh 1812 – 5 mārjh 1878), bhiridhdhāṉiya indhiyāviṉ vaṅghāḻa māghāṇadhdhil vāl̤ndha òḍhughghabhbhaḍhḍha nāmajhūdhdhirar indhu jhamaya maghghaḻiṉ jhamūghadh dhaghudhiyai meṃbhaḍhudhdhuṃ noghghil indhu jhamayadhdhiṉ vaiṇavadhdhai aḍhibhbhaḍhaiyāghagh ghòṇḍha mādhdhuva maghājhaṅghadhdhai niṟuviṉār.

vāl̤ghghai 
vaiṇavgh ghuḍhuṃbhadhdhil 1812-āṃ āṇḍhil arijhandh dhāghūr  dhaṟbhodhaiya vaṅghāḻadhejhadhdhiṉ ghobhālghañjh māvaḍhḍhadhdhil uḻḻa oraghaṇḍhi èṉuṃ ūril dhāghūr jhamūghadhdhil bhiṟandhār.

ādhma dharjhaṉaṃ bhèṟṟa arijhandh dhāghūr dhaṉṉai, òḍhughghabhbhaḍhḍha maghghaḻiṉ viḍhudhalaighghāgha, bhaghavāṉ viṣṇuviṉ avadhāramāgha avadharidhdhāgha uṇarndhu ghòṇḍhār. 

arijhandh dhāghūr indhu jhamayadhdhiṉ vaiṇava dhadhdhuvadhdhai aḍhibhbhaḍhaiyāghagh ghòṇḍhu mādhdhuva maghājhaṅghaṃ èṉuṃ amaibhbhai niṟuviṉār. indha amaibhbhil vaṅghāḻa māghāṇadhdhil vāl̤ndha dhīṇḍhaghghadhaghādha maṟṟuṃ òḍhughghabhbhaḍhḍha nāmajhūdhdhirarghaḻ èṉuṃ jhamūghadhdhiṉar jherndhaṉar. mādhdhuva maghājhaṅghaṃ indhu jhamūghadhdhil  jhādhiya òḍhughghumuṟaiyai èdhirdhdhadhuḍhaṉ, òḍhughghabhbhaḍhḍha maghghaḻiṉ ghalvi maṟṟuṃ jhamūgha muṉṉeṟṟadhdhiṟghu val̤ivaghudhdhadhu. idhaṉāl bhiṟa òḍhughghabhbhaḍhḍha jhamūghadhdhiṉaruṃ arijhandh dhāghūr niṟuviya mādhdhuva maghājhaṅghadhdhil iṇaindhaṉar. 

arijhandh dhāghūraibh bhiṉbhaṟṟuṃ jhamūghadhdhiṉar avarai ghaḍhavuḻāghave bhārdhdhaṉar. arijhandh dhāghūr - jèghadh mādhā jhāndhi dhevi dhaṃbhadhiyarughghu iraṇḍhu maghaṉghaḻ irundhaṉar. dhāghūr 1878-il bharidhbhūr māvaḍhḍhadhdhil maṟaindhār.

marabhurimaibh bheṟu 
arijhandh dhāghūriṉ maṟaiviṟghubh bhiṉṉar, avaradhu maghaṉghaḻil òruvarāṉa ghurujhandh dhāghūr, òḍhughghabhbhaḍhḍha nāmajhūdhdhirar maghghaḻiṉ ghalvi vaḻarjhjhighghāgha bhala ghalvi niṟuvaṉaṅghaḻai niṟuviṉār.varalāṟṟu ājhiriyar jheghar bhaṉdhobhādhdhiyāviṉ ghūṟṟubhaḍhi, ghurujhandh dhalaimaiyilāṉa nāmajhūdhdhirarghaḻiṉ mādhdhuva maghājhaṅghaṃ, 1872-il jhādhiya èdhirbhbhu iyaghghadhdhuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiyadhu èṉbhadhāl, adhaṉ ghoḍhbhāḍhḍhu òdhdhijhaivu maṟṟuṃ niṟuvaṉaṃ undhudhalai aḍhaindhadhu.indhu jhamayagh gharudhdhughaḻ ghalandha jhādhiya veṟubhāḍhughaḻai nīghghuṃ dhāghūr, dhalidh ilaghghiyaṅghaḻaibh bhaḍhaidhdhadhuḍhaṉ, nāmajhūdhdhirar jhamūghadhdhil mādhdhuva bhūjhārighaḻaiyuṃ uruvāghghiṉār.

idhaṉaiyuṃ ghāṇgha
 nāmajhūdhdhirar
 mādhdhuva maghājhaṅghaṃ

meṟghoḻghaḻ

 Hitesh Ranjan Sanyal : Social Mobility in Bengal, Calcutta, 1985, 

1810 bhiṟabhbhughaḻ
1878 iṟabhbhughaḻ
vaṅghāḻa maghghaḻ
indhu jhamayadh dhalaivarghaḻ
அரிசந்த் தாகூர்