அபூ அப்தில்லாஹ் முஹம்மது இப்னு இத்ரீஸ் அல்-ஷாஃபிஈ (    , 767–820 CE) ஒரு அரபு முஸ்லீம் இறையியலாளர், எழுத்தாளர் மற்றும் அறிஞர் ஆவார், அவர் இஸ்லாமிய நீதித்துறை கொள்கைகளின் (உஸூல் அல்-ஃபிக்ஹ்) முதல் பங்களிப்பாளராக இருந்தார். பெரும்பாலும் ' ஷய்க் அல்-இஸ்லாம் ' என்று அழைக்கப்படும், அல்-ஷாஃபிஈ நான்கு பெரிய சுன்னி இமாம்களில் ஒருவராக இருக்கிறார், அதன் நீதித்துறை விஷயங்கள் மற்றும் கற்பித்தல் பற்றிய மரபு இறுதியில் ஷாஃபி பள்ளி ஃபிக்ஹ் (அல்லது மத்ஹப் ) உருவாவதற்கு வழிவகுத்தது. . இமாம் மாலிக் இப்னு அனஸின் மிக முக்கியமான மாணவராக இருந்த அவர், நஜரின் ஆளுநராகவும் பணியாற்றினார்.  பாலஸ்தீனத்தின் காசாவில் ( ஜுண்ட் ஃபிலாஸ்டின் ) பிறந்த இவர் , மக்கா மற்றும் மதீனாவிலும் ஹெஜாஸ், ஏமன், எகிப்து மற்றும் ஈராக்கின் பாக்தாத்தில் வசித்து வந்தர்.

அறிமுகம் 
அல்-ஷாஃபியின் வாழ்க்கை வரலாற்றைக் கண்டுபிடிப்பது கடினம். அத்தகைய வாழ்க்கை வரலாற்றை முதன்முதலில் எழுதியவர் தாவூத் அல்-ஜாஹிரி என்று கூறப்பட்டது, ஆனால் புத்தகம் தொலைந்துவிட்டது.     எஞ்சியிருக்கும் மிகப் பழமையான சுயசரிதை இப்னு அபி ஹதிம் அல்-ராஸி (327 ஏ.எச். / 939 இல் இறந்தார்) என்பவரிடம் செல்கிறது, மேலும் இது நிகழ்வுகளின் தொகுப்பைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை, அவற்றில் சில அற்புதமானவை. ஒரு வாழ்க்கை வரலாற்று ஓவியத்தை ஜகாரியா எழுதியுள்ளார். யஹ்யா அல்-சாஜே பின்னர் இனப்பெருக்கம் செய்யப்பட்டார், ஆனால் அப்போதும் கூட, அல்-ஷாஃபியின் வாழ்க்கையின் கதையில் ஏராளமான புனைவுக்கதைகள் ஏற்கனவே நுழைந்து விட்டது.  முதல் உண்மையான சுயசரிதை அஹ்மத் பைஹகி (இறந்தது 458 AH / 1066) மற்றும் ஒரு நவீனத்துவக் கண் புனிதமான புராணக்கதைகளாகத் தகுதிபெறும். நவீன குறைப்புவாத முன்னோக்கின் படி, பின்வருவது விவேகமான வாசிப்பாகத் தெரிகிறது.

சுயசரிதை 
அல்-ஷாஃபீ பனூ முத்தலிப்பின் குரைஷி குலத்தைச் சேர்ந்தவர், இது பன ஹாஷிமின் சகோதரி குலமாக இருந்தது, இதில் முஹம்மது மற்றும் ' அப்பாஸிய கலீபாக்கள் சேர்ந்தவர்கள். இந்த பரம்பரை அவருக்கு மரியாதை அளித்திருக்கலாம், அவர் முஹம்மது கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதிலிருந்தும், அவரது தாத்தாவின் உறவினரிடமிருந்தும் எழுகிறது.  இருப்பினும், அல்-ஷாஃபிக் மிக உயர்ந்த சமூக வட்டாரங்களில் தொடர்புகள் இருந்தபோதிலும், வறுமையில் வளர்ந்தார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
இவர் காசாவில் 150 ஏ.எச் (பொ.ச. 767) இல் அஸ்கலான் நகரத்தால் பிறந்தார்.  அவரது தந்தை அஷ்-ஷாமில் குழந்தையாக இருந்தபோது இறந்தார். அவரது ஷாரஃப் பரம்பரை வீணாகுமோ என்ற அச்சத்தில், அவரது தாயார் சுமார் இரண்டு வயதாக இருக்கும்போது மக்கா செல்ல முடிவு செய்தார். மேலும், அவரது தாய்வழி குடும்ப வேர்கள் ஏமனில் இருந்து வந்தவை, மேலும் மக்காவில் அவரது குடும்பத்தில் அதிகமான உறுப்பினர்கள் இருந்தனர், அங்கு அவர் நன்றாக கவனித்துக் கொள்வார் என்று அவரது தாயார் நம்பினார். அவர் மக்காவில் அல்-ஷாஃபியின் ஆரம்பகால வாழ்க்கையைப் பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை, அவர் மோசமான சூழ்நிலைகளில் வளர்க்கப்பட்டார் என்பதையும், அவரது இளமை பருவத்திலிருந்தே அவர் கற்றலில் அர்ப்பணிப்புடன் இருந்தார் என்பதையும் தவிர.  அவரது தாயார் தனது காகிதத்தை வாங்க முடியாது என்று ஒரு கணக்கு கூறுகிறது, எனவே அவர் எலும்புகள், குறிப்பாக தோள்பட்டை-எலும்புகள் குறித்து தனது பாடங்களை எழுதுவார். அப்போது அவர் மக்காவின் முப்தி முஸ்லீம் இப்னு காலித் அஸ்-சான்ஜியின் கீழ் படித்தார், இவர் இமாம் அல்-ஷாஃபியின் முதல் ஆசிரியராகக் கருதப்படுகிறார். ஏழு வயதிற்குள், அல்-ஷாஃபீ குர்ஆனை மனப்பாடம் செய்திருந்தார். பத்து வயதில், அவர் இமாம் மாலிக்கின் <i id="mwXA">முஅத்தாவை</i> மனனமிட்டார், அந்த நேரத்தில் அவரது ஆசிரியர் அவர் இல்லாத நேரத்தில் கற்பிக்க அவரை நியமிப்பார். அல்-ஷாஃபிக்கு பதினைந்து வயதில் பத்வாக்கள் வழங்க அதிகாரம் வழங்கப்பட்டது.

இமாம் மாலிக்கிடம் பயிற்சி 
அல்-ஷாஃபிஈ Medinah சென்றார் மேலும் சட்ட பயிற்சி ஒரு ஆசையில்,  போன்ற அறிவைப் பெறுவதற்கான மரபாக இருந்தது. அவர் மதீனாவுக்குச் சென்ற வயதில் கணக்குகள் வேறுபடுகின்றன; ஒரு கணக்கு அவரது வயதை பதின்மூன்று வயதில் வைத்தது,  மற்றொருவர் தனது இருபதுகளில் இருப்பதாக கூறினார்.  அங்கு, புகழ்பெற்ற இமாம் மாலிக் இப்னு அனஸ்,  அவர்களால் பல ஆண்டுகளாக கற்பிக்கப்பட்டார், அவர் நினைவகம், அறிவு மற்றும் புத்திசாலித்தனம் ஆகியவற்றால் ஈர்க்கப்பட்டார்.   179 ஏ.ஹெச் (கி.பி 795) இல் இமாம் மாலிக் இறந்த நேரத்தில், அல்-ஷாஃபிக் ஏற்கனவே ஒரு சிறந்த நீதிபதியாக புகழ் பெற்றார்.  இமாம் மாலிக்கின் சில கருத்துக்களுடன் அவர் பின்னர் உடன்படவில்லை என்றாலும், அல்-ஷாஃபீ அவரை எப்போதும் "ஆசிரியர்" என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் அவருக்கு ஆழ்ந்த மரியாதை அளித்தார். 

முப்பது வயதில், அல்-ஷாஃபிஈ இன் யெமினி நகரில் 'அப்பாசித் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார் Najran, .   அவர் ஒரு நியாயமான நிர்வாகி என்பதை நிரூபித்தார், ஆனால் விரைவில் பிரிவு பொறாமைகளால் சிக்கினார். பொ.ச. 803 இல், அல்-ஷாஃபிஈ அலிட்ஸை ஒரு கிளர்ச்சியில் உதவியதாக குற்றம் சாட்டப்பட்டார், இதனால் ரக்காவில் உள்ள கலீஃபா ஹருன் அர்- ரஷீதிடம் பல அலிட்ஸுடன் சங்கிலிகளால் அழைக்கப்பட்டார்.  மற்ற சதிகாரர்கள் கொல்லப்பட்ட அதே வேளையில், அல்-ஷாபியின் சொந்த சொற்பொழிவு பாதுகாப்பு குற்றச்சாட்டை தள்ளுபடி செய்ய கலிபாவை சமாதானப்படுத்தியது. புகழ்பெற்ற ஹனாபி நீதிபதியான முஸம்மத் இப்னுல்-இசான் அல்-ஷைபானி நீதிமன்றத்தில் ஆஜராகி, அல்-ஷாஃபியை புனித சட்டத்தின் நன்கு அறியப்பட்ட மாணவராகப் பாதுகாத்ததாக பிற கணக்குகள் கூறுகின்றன.  இந்த சம்பவம் அல்-ஷாஃபியை அல்-ஷைபானுடன் நெருங்கிய தொடர்பில் கொண்டுவந்தது என்பது உறுதி, அவர் விரைவில் அவரது ஆசிரியராகிவிடுவார். இந்த துரதிர்ஷ்டவசமான சம்பவம், தனது வாழ்நாள் முழுவதையும் சட்டப் படிப்புகளுக்கு அர்ப்பணிக்கத் தூண்டியது என்றும், மீண்டும் ஒருபோதும் அரசாங்க சேவையைப் பெறவில்லை என்றும் கூறப்பட்டது.

அல்-ஷெய்பானியிம் பயிற்சி, மற்றும் ஹனாஃப் ஜூரிஸ்டுகளுக்கு வெளிப்பாடு 
அபு ஹனிபாவின் அசோலைட் அல்-ஷைபானி மற்றும் பிறருடன் படிக்க அல்-ஷாஃபிக் பாக்தாத்திற்கு சென்றார்.  இமாம் அபு ஹனிபா மற்றும் இமாம் மாலிக் இருவரின் போதனைகளால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள அவர் தனது முதல் மத்ஹாப்பை உருவாக்கியது இங்குதான்.  இவ்வாறு அவரது பணி "அல் மாதாப் அல் காதிம் லில் இமாம் ஷாஃபி என்று அறியப்பட்டது" அல்லது அல்-ஷாஃபியின் பழைய பள்ளி என்று அறியப்பட்டது. 

அது அல்-Shafi'i தீவிரமாக கடுமையாக பாதுகாக்கும், ஹனாபி நீதிபதிகள் அப்போதும் சட்ட வாதங்கள் கலந்து கொண்டதாக இங்கே இருந்தது மாலிகி சிந்தனைப் பள்ளி.  அவரது வாதங்களில் அவர் சந்தித்த சிரமங்களை சில அதிகாரிகள் வலியுறுத்துகின்றனர்.  கி.பி 804 இல் அல்-ஷாஃபீ இறுதியில் பாக்தாத்தை விட்டு மக்காவுக்குச் சென்றார், அல்-ஷாபீயிடம் ஹனாஃப் பின்பற்றுபவர்கள் புகார்களால் அல்-ஷாஃபீ அவர்களின் சர்ச்சைகளின் போது அல்-ஷைபானின் நிலைப்பாட்டை ஓரளவு விமர்சித்திருக்கலாம். இதன் விளைவாக, அல்-ஷாஃபிக் அவர்களின் வேறுபாடுகள் குறித்து அல்-ஷைபானுடன் ஒரு விவாதத்தில் பங்கேற்றதாகக் கூறப்படுகிறது, இருப்பினும் விவாதத்தை வென்றவர் யார் என்பது சர்ச்சைக்குரியது. 

மக்காவில், அல்-ஷாஃபி புனித மசூதியில் சொற்பொழிவு செய்யத் தொடங்கினார், பிரபல ஹன்பலி நீதிபதியான அஹ்மத் இப்னு ஹன்பால் உட்பட பல சட்ட மாணவர்கள் மீது ஆழமான எண்ணத்தை ஏற்படுத்தினார்.  அல்-ஷாஃபியின் சட்ட ரீதியான பகுத்தறிவு முதிர்ச்சியடையத் தொடங்கியது, ஏனெனில் அவர் ஹனாஃப் நீதிபதிகளின் சட்ட ரீதியான பகுத்தறிவின் வலிமையைப் பாராட்டத் தொடங்கினார், மேலும் மாலிகி மற்றும் ஹனஃபி சிந்தனைப் பள்ளிகளில் உள்ளார்ந்த பலவீனங்களைப் பற்றி அறிந்து கொண்டார்.

பாக்தாத் மற்றும் எகிப்துக்கு புறப்படுதல் 

அல்-ஷாஃபி இறுதியில் கி.பி 810 இல் பாக்தாத்திற்கு திரும்பினார். இந்த நேரத்தில், ஒரு நீதிபதியாக அவரது அந்தஸ்து சட்டரீதியான ஊகங்களின் ஒரு சுயாதீனமான கோட்டை நிறுவ அனுமதிக்க போதுமானதாக வளர்ந்தது. கலீஃப் அல்-மஃமுன் அல்-ஷாஃபிக்கு ஒரு நீதிபதியாக ஒரு பதவியை வழங்கியதாகக் கூறப்படுகிறது, ஆனால் அவர் அந்த வாய்ப்பை மறுத்துவிட்டார்.

முஹம்மதுவின் குடும்பத்துடன் தொடர்பு 
பொ.ச. 814 இல், அல்-ஷாஃபி  பாக்தாத்தை விட்டு எகிப்துக்கு செல்ல முடிவு செய்தார். அவர் ஈராக்கிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான துல்லியமான காரணங்கள் நிச்சயமற்றவை, ஆனால் எகிப்தில் தான் அவர் மற்றொரு ஆசிரியரான சயீதா நஃபீசா பின்த் அல்-ஹசனைச் சந்திப்பார், அவர் தனது படிப்புகளுக்கு நிதியுதவி அளிப்பார்,    மற்றும் அவர் எங்கே அவரது வாழ்க்கையின் படைப்புகளை மாணவர்களுக்கு ஆணையிடும். அவரது முன்னணி சீடர்களில் பலர் அல்-ஷாஃபிக் கூறியதை எழுதுவார்கள், பின்னர் திருத்தங்களைச் செய்ய அவர்கள் அதை சத்தமாக வாசிப்பார்கள். அவரது பெயரில் படைப்புகளின் மரபு அவருடைய சீடர்களுடனான அந்த அமர்வுகளின் விளைவாகும் என்று அல்-ஷாஃபியின் வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியர்கள் அனைவரும் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். 

நபிசா முஹம்மதுவின் வம்சாவளியாக இருந்தார், அவரது பேரன் ஹசன் இப்னு அலி மூலம், முஹம்மதுவின் மற்றொரு சந்ததியை மணந்தார், அதாவது இமாம் ஜாஃபர் அல் சாதிக்கின் மகன் இஷாக் அல்-முத்தமின், சாம்பல் ஆசிரியராக இருந்ததாக கூறப்படுகிறது. ஷாஃபியின் ஆசிரியர் மாலிக் இப்னு அனஸ்    மற்றும் அபு ஹனிபா .    இவ்வாறு சுன்னி ஃபிக்கின் நான்கு பெரிய இமாம்கள் (அபு ஹனிபா, மாலிக், அவரது மாணவர் ஆஷ்-ஷாஃபி மற்றும் அவரது மாணவர் இப்னு ஹன்பால்) <i id="mwzw">முஹம்மதுவின் பேட்</i> (வீட்டு) இலிருந்து இமாம் ஜாஃபருடன் நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ இணைக்கப்பட்டுள்ளனர். .

இறப்பு 

ஃபித்யான் என்ற மாலிகி ஆதரவாளரின் ஆதரவாளர்களின் தாக்குதலால் ஏற்பட்ட காயங்களின் விளைவாக அல்-ஷாஃபிக் இறந்துவிட்டார் என்று குறைந்தபட்சம் ஒரு அதிகாரம் கூறுகிறது. ஃபிதியான் மீதான வாதத்தில் அல்-ஷாஃபிக் வெற்றி பெற்றார், அவர் தீவிரமாக இருந்ததால், துஷ்பிரயோகம் செய்தார். எகிப்தின் ஆளுநர், அல்-ஷாஃபி நல்ல உறவைக் கொண்டிருந்தார், பித்யானை நகரத்தின் தெருக்களில் அணிவகுத்துச் சென்று ஒரு பலகையைச் சுமந்து சென்று தண்டிப்பதற்கான காரணத்தைக் கூறி அவரை தண்டிக்க உத்தரவிட்டார். இந்த சிகிச்சையால் ஃபித்தியனின் ஆதரவாளர்கள் கோபமடைந்தனர் மற்றும் அவரது ஒரு சொற்பொழிவுக்குப் பதிலடி கொடுக்கும் விதமாக ஷாஃபி மீது தாக்குதல் நடத்தினர். அல்-ஷாஃபி சில நாட்களுக்குப் பிறகு இறந்தார்.  எவ்வாறாயினும், இப்னு ஹஜர் அல்-அஸ்கலானி தனது சுயசரிதை அல்-ஷாஃபீ தவாலே அல்-டாவின் வாழ்க்கை வரலாற்றில், இந்த கதையில் "இதை நான் நம்பகமான மூலத்திலிருந்து கருத்தில் கொள்ளவில்லை" என்று சந்தேகிக்கிறார்.  இருப்பினும், அல்-ஷாஃபிக் கடுமையான குடல் நோய் / மூல நோய்  அவதிப்பட்டார் என்றும் அறியப்பட்டது, இது அவரது வாழ்க்கையின் பிற்காலங்களில் அவரை பலவீனமாகவும் நோயுடனும் வைத்திருந்தது. அவரது மரணத்திற்கான சரியான காரணம் இவ்வாறு தெரியவில்லை. 

அல்-ஷாஃபிஈ 54 வயதில் 30 ம் தேதி இறந்தார் ரஜப் 204 AH, (20 ஜனவரி 820 கி பி) இல் அல்-Fustat எகிப்தில் அருகே மற்றும் பானு 'அப்த் அல்-ஹக்கம் இன் பெட்டகத்தை புதைக்கப்பட்ட நேரத்தில் மவுண்ட் அல்-முகட்டம் .  Qubbah (    , குவிமாடம்) அய்யூபிட் சுல்தான் அல்-காமில் 608 AH (1212 CE) இல் கட்டப்பட்டது, மற்றும் கல்லறை இன்றும் ஒரு முக்கியமான தளமாக உள்ளது.

மரபு 

 இஸ்லாம், ஃபிக்ஹ், சுன்னா

ஃபிக்ஹ் (இஸ்லாமிய நீதித்துறை அமைப்பு) விஞ்ஞானத்தின் அத்தியாவசியங்களை உருவாக்கிய பெருமை அல்-ஷாஃபிக்கு உண்டு. ஃபிக்ஹின் நான்கு கொள்கைகள் / ஆதாரங்கள் / கூறுகளை அவர் நியமித்தார், அவை முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை:

 குர்ஆன்;
 ஹதீஸ் . அதாவது சொற்களின் தொகுப்புகள், செயல்கள் மற்றும் முஹம்மதுவின் அமைதியான ஒப்புதல். (குர்ஆனுடன் சேர்ந்து இவை "வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஆதாரங்களை" உருவாக்குகின்றன. );
 இஜ்மா . (தூய பாரம்பரிய) முஸ்லீம் சமூகத்தின் ஒருமித்த கருத்து;
 கியாஸ் . அதாவது ஒப்புமை முறை.     

அறிஞர் ஜான் பர்டன் இன்னும் தூரம் செல்கிறார், அல்-ஷாஃபியை இஸ்லாத்தில் ஃபிக் விஞ்ஞானத்தை நிறுவியதோடு மட்டுமல்லாமல், மதத்திற்கு அதன் முக்கியத்துவத்தையும் பாராட்டுகிறார். "அவரது சமகாலத்தவர்களும் அவர்களுடைய முன்னோடிகளும் இஸ்லாத்தை ஒரு சமூக மற்றும் வரலாற்று நிகழ்வாக வரையறுப்பதில் ஈடுபட்டிருந்த நிலையில், வெளிப்படுத்தப்பட்ட சட்டத்தை வரையறுக்க ஷஃபி முயன்றார்." 

ஷரியாவின் இந்த முறைப்படுத்தலின் மூலம், அவர் அனைத்து முஸ்லிம்களுக்கும் ஒற்றுமைக்கான ஒரு பாரம்பரியத்தை வழங்கினார் மற்றும் சுயாதீனமான, பிராந்திய அடிப்படையிலான சட்ட அமைப்புகளின் வளர்ச்சியைத் தடுத்தார்.  நான்கு சுன்னி சட்டப் பள்ளிகள் அல்லது மத்ஹாப்கள் தங்கள் மரபுகளை ஷாஃபி நிறுவிய கட்டமைப்பிற்குள் வைத்திருக்கிறார்கள். பள்ளிகளில் ஒன்று - ஷாஃபி ஃபிக் - அல்-ஷாஃபிக்கு பெயரிடப்பட்டது. இது இஸ்லாமிய உலகில் பல இடங்களில் பின்பற்றப்படுகிறது: இந்தோனேசியா, மலேசியா, எகிப்து, எத்தியோப்பியா, சோமாலியா, யேமன் மற்றும் இலங்கை மற்றும் இந்தியாவின் தென் பகுதிகள், குறிப்பாக வட கேரளாவின் மலபார் கடற்கரை மற்றும் கர்நாடகாவின் கனரா பகுதியில்.

அல்-ஷஃபி முஹம்மது (ஸல்லல்லாஹு அலைசஸ்ஸலாம்) அவர்களின் ஒரு ஹதீஸின் இறுதி அதிகாரத்தை வலியுறுத்தினார், இதனால் குர்ஆன் கூட "மரபுகளின் வெளிச்சத்தில் (அதாவது ஹதீஸ்) விளக்கப்பட வேண்டும், மாறாக அல்ல."   பாரம்பரியமாக குர்ஆன் அதிகாரத்தில் சுன்னாவிற்கு மேலே கருதப்பட்டாலும், அல்-ஷாஃபி சுர்னா குர்ஆனுடன் சமமான நிலையில் நிற்கிறது என்று "வற்புறுத்தினார்", (அறிஞர் டேனியல் பிரவுனின் கூற்றுப்படி) - அல்-ஷாஃபி கூறியது போல அது - "நபி கட்டளை எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் கட்டளை."  

அல்-ஷாஃபிக்"ஒரு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பாரம்பரியத்தால் மட்டுமே சான்றளிக்கப்பட்டிருந்தாலும் கூட, நபி (ஸல்) அவர்களின் அதிகாரத்தை எதுவும் மீற முடியாது என்றும், நபி (ஸல்) அவர்களிடம் திரும்பிச் செல்லும் ஒவ்வொரு அங்கீகரிக்கப்பட்ட பாரம்பரியமும் அவரது தோழர்கள், அவர்களின் வாரிசுகள், பின்னர் அதிகாரிகள். " முஹம்மதுவின் அஹதீத் மீது முஸ்லீம் சமூகத்தின் கவனம் மற்றும் முஹம்மதுவின் தோழர்களின் அஹதீத்தில் ஆர்வமின்மை (அல்-ஷாஃபிக்கு முன்பு அஹதீத் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது, ஏனெனில் அவர்களில் பெரும்பாலோர் அவரைத் தப்பிப்பிழைத்தனர் மற்றும் அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு அவரது போதனைகளை பரப்பினர்) (அறிஞர் ஜோசப் சச்சால்) ) அல்-ஷாஃபியின் கோட்பாட்டின் வெற்றியை பிரதிபலிக்க. 

அல்-ஷாஃபியின் செல்வாக்கு அவர் சுன்னா என்ற வார்த்தையின் பயன்பாட்டை மாற்றினார், "இது நபி சுன்னத்தை மட்டுமே குறிக்கும் வரை" (ஜான் பர்ட்டனின் கூற்றுப்படி இது அவரது "கொள்கை சாதனை").  முன்னதாக, பழங்குடியினரின் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களைக் குறிக்க சுன்னத் பயன்படுத்தப்பட்டது,  (மற்றும் அல்-ஷாஃபீ நடைமுறையில் பின்பற்றப்பட்ட அதிகாரப்பூர்வமற்ற "முஸ்லிம்களின் சுன்னா" மற்றும் "சுன்னத்" ஆகியவற்றிலிருந்து வேறுபடுகிறது. நபி "முஸ்லிம்கள் பின்பற்ற வேண்டும் ),  சுன்னத் என்பது முஹம்மதுவின் சுன்னாவைக் குறிக்கிறது. 

இஸ்லாமிய அறிவியலில், `நபி சுன்னாவிற்கும் குர்ஆனுக்கும் இடையில்" குறிப்பாக இரண்டு அடிப்படை ஆதாரங்கள் மோதிக் கொண்டதாகத் தோன்றிய "ஒரு முறையான தத்துவார்த்த வேறுபாட்டை திணித்ததாக பர்டன் அவரைப் பாராட்டுகிறார். 

 கட்டமைப்புகள்

சலாடின் தனது கல்லறையின் இடத்தில் ஒரு மதரஸாவையும் ஒரு சன்னதியையும் கட்டினார். சலாடினின் சகோதரர் அப்தால் 1211 இல் பாத்திமிட்களின் தோல்விக்குப் பிறகு அவருக்கு ஒரு கல்லறை கட்டினார். இது நீதிக்காக மக்கள் மனு செய்யும் தளமாக உள்ளது. 

 பின்தொடர்பவர்கள்

இமாம் அல்-ஷாஃபியின் பள்ளியைப் பின்பற்றுபவர்களில்:

அல்-தஹாபி 

 அல் கசாலி
 இப்னு ஹஜர் அஸ்கலானி
 இப்னு கதிர்
 யஹ்யா இப்னு ஷரப் அல்-நவாவி
 அல்-மவர்தி
 அல் முசானி

100 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். 

 அல்-ரிசலா - அல்-ஷாஃபியின் மிகச் சிறந்த புத்தகம், அதில் அவர் நீதித்துறை கொள்கைகளை ஆய்வு செய்தார். புத்தகம் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.
 கிதாப் அல்-உம்ம் - ஷாஃபி ஃபிக்கில் அவரது முக்கிய உரை
 முஸ்னாத் அல்-ஷாஃபி ( ஹதீஸில் ) - இது அஹ்மத் இப்னு அப்துர்-ரஹ்மான் அல்-பன்னா எழுதிய அரபு 'தார்டிப்' என்ற ஏற்பாட்டுடன் கிடைக்கிறது

இது தவிர, அல்-ஷாஃபி ஒரு சொற்பொழிவாற்றல் கவிஞர், ஒழுக்கங்களையும் நடத்தைகளையும் உரையாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்ட பல சிறு கவிதைகளை இயற்றினார்.

அல்-ஷாஃபியின் குழந்தைப் பருவம் மற்றும் வாழ்க்கை பற்றி பல கதைகள் கூறப்படுகின்றன, மேலும் உண்மையை புராணத்திலிருந்து பிரிப்பது கடினம்:

அவர் தனது ஏழு வயதில் குர்ஆனை மனப்பாடம் செய்தார் என்று பாரம்பரியம் கூறுகிறது; பத்து வாக்கில், அவர் மாலிக் இப்னு அனாஸின் முவத்தாவை மனப்பாடம் செய்தார்; அவர் பதினைந்து வயதில் ஒரு முப்தி (ஃபத்வா வழங்க அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டது). அவர் ஜெபத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் குர்ஆனை, மற்றும் இருமுறை ஒரு நாள் ரமலான் . சில அபோக்ரிபல் கணக்குகள் அவர் மிகவும் அழகானவர் என்றும், அவரது தாடி அவரது முஷ்டியின் நீளத்தை தாண்டவில்லை என்றும், அது மிகவும் கறுப்பாக இருப்பதாகவும் கூறுகின்றனர். "முஹம்மது இப்னு இத்ரிஸை ஒரு நம்பகத்தன்மையாக அல்லாஹ் போதுமானவன்" என்ற சொற்களால் பொறிக்கப்பட்ட ஒரு மோதிரத்தை அவர் அணிந்திருந்தார். அவர் மிகவும் தாராளமாகவும் அறியப்பட்டார்.

அவர் ஒரு திறமையான வில்லாளராகவும் இருந்தார்,  ஒரு கவிஞர் மற்றும் சில கணக்குகள் அவரை அவரது காலத்தின் மிக சொற்பொழிவாளர் என்று அழைக்கின்றன. சில கணக்குகள் பெடோயின் ஒரு குழு இருந்ததாகவும், அவர் சொல்வதைக் கேட்பதற்காக உட்கார்ந்து கொள்வார் என்றும், கற்றலுக்காக அல்ல, ஆனால் அவர் மொழியின் சொற்பொழிவைக் கேட்பதற்காகவே என்றும் கூறுகிறார். பிற்கால காலங்களில் கூட, அவரது உரைகள் மற்றும் படைப்புகள் அரபு இலக்கண வல்லுநர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டன. அவர் நசீர் அல்- Sunnah, காவலர் தலைப்பு வழங்கப்பட்டது சுன்னா .

அல்-ஷாஃபி இஸ்லாமிய தீர்க்கதரிசி முஹம்மதுவை மிகவும் ஆழமாக நேசித்தார். அல் முசானி அவரைப் பற்றி கூறினார், "அவர் பழைய பள்ளியில் கூறினார்: 'வேண்டுகோள் நபி மீது ஆசீர்வாதங்களைக் கோருவதன் மூலம் முடிவடைகிறது, அதன் முடிவு அதன் மூலம் மட்டுமே.'" அல்-கரபிசி கூறினார்: "அல்-ஷாஃபி யாரோ ஒருவர் 'தூதர்' (அல்-ரசூல்) என்று சொல்வதை விரும்பவில்லை என்று நான் கேள்விப்பட்டேன், ஆனால் அவர் 'அல்லாஹ்வின் தூதர்' (ரசூல் அல்லாஹ்) வணக்கத்திற்கு புறம்பாக சொல்ல வேண்டும். " அவர் தனது இரவை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்தார்: ஒன்று எழுதுவதற்கு, ஒன்று ஜெபிக்க, ஒன்று தூங்குவதற்கு.

அல்-ஷபியைப் பற்றி இமாம் அஹ்மத் கூறியதாக அப்போக்ரிபல் கணக்குகள் கூறுகின்றன, "அல்-ஷாஃபியை விட யாரும் ஹதீஸ்களை அதிகம் பின்பற்றுவதை நான் பார்த்ததில்லை. ஒரு புத்தகத்தில் ஹதீஸை எழுதுவதில் அவருக்கு முன்னால் யாரும் இல்லை. " இமாம் அஹ்மத், "ஹதீஸின் அறிஞர்களில் ஒருவர் அல்-ஷாஃபிக்கு கடன்பட்டிருப்பதைத் தவிர ஒரு இன்க்வெல்லையோ அல்லது பேனாவையோ தொடவில்லை" என்று கூறியதாகக் கூறப்படுகிறது.

முஹம்மது அல்-ஷாய்பானி, "ஹதீஸின் அறிஞர்கள் பேசினால், அது அல்-ஷாஃபி மொழியில் உள்ளது" என்றார்.

Shah Waliullah Dehlawi, an 18th century Sunni   Islamic scholar stated:

பல கணக்குகளின்படி, அவருக்கு புகைப்பட நினைவகம் இருப்பதாக கூறப்பட்டது. ஒரு குறிப்பு படிக்கும் போது அவர் எப்போதும் ஒரு புத்தகத்தின் ஒரு பக்கத்தை மறைப்பார், ஏனென்றால் மற்ற பக்கத்தில் ஒரு சாதாரண பார்வை அதை நினைவாற்றலுக்கு உட்படுத்தும்.

சதுரங்க விளையாட்டு என்பது போரின் உருவம் என்றும், இராணுவ தந்திரோபாயங்களைத் தீர்ப்பதற்கான ஒரு மன பயிற்சியாக சதுரங்கம் விளையாடுவது சாத்தியம் என்றும் அவர் கூறினார். சதுரங்கத்தை ஒரு பங்குக்காக விளையாட முடியாது, ஆனால் ஒரு வீரர் மன பயிற்சிக்காக விளையாடுகிறான் என்றால், அவர் சட்டவிரோதமாக எதையும் செய்யவில்லை. சதுரங்கத்தின் மீதான அவரது விருப்பம் வேறு எந்த வாழ்க்கை விதியையும் உடைக்காது என்று வீரர் கவனித்துக்கொண்டார், சதுரங்கம் விளையாடுவதில் எந்தத் தீங்கும் இல்லை. அவர் தனது சொந்த தோழர்கள் பலரின் முன்மாதிரியால் தனது பயிற்சியைக் காத்துக்கொண்டார்.

மேற்கோள்கள் 

 முத்துக்களை நாடுபவன் கடலில் மூழ்கிவிடுகிறான். 
 கலாம் "அறிவிலிருந்து அல்ல"   மற்றும் "ஒரு மனிதன் தனது முழு வாழ்க்கையையும் அல்லாஹ்விடம் உள்ளதைச் செய்வதே நல்லது" என்பதால், இஸ்லாமியம் குறித்த எந்த அறிவையும் கலாம் புத்தகங்களிலிருந்து பெற முடியாது என்று அவர் கூறினார். தடைசெய்யப்பட்ட - அல்லாஹ்விடம் ஷிர்க் தவிர - தனது வாழ்நாள் முழுவதையும் காளத்தில் ஈடுபடுவதை விட. " 
 இஸ்லாமிய நபி முஹம்மதுவின் அஹதீத்தை கேள்வி, பகுத்தறிவு, விமர்சன சிந்தனை இல்லாமல் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். "ஒரு ஹதீஸ் நபியிடமிருந்து வந்ததாக அங்கீகரிக்கப்பட்டால், நாங்கள் அதற்கு நாமே ராஜினாமா செய்ய வேண்டும், உங்கள் பேச்சு மற்றும் ஏன், எப்படி என்பது பற்றி மற்றவர்களின் பேச்சு ஒரு தவறு. . . "

இஸ்லாமிய அறிஞர்கள்

மேலும் காண்க 

 ஃபிக்
 முஜாதித்
 ஷாஃபி
 இமாம் அல்-ஷாஃபியின் கல்லறை

குறிப்புகள்

மேற்கோள்கள்

குறிப்புகள் 

 0-7486-0108-2 
 ருத்வென் மாலிஸ், உலகில் இஸ்லாம் . 3 வது பதிப்பு கிராண்டா புக்ஸ் லண்டன் 2006 ச. 4
 மஜித் கடூரி (டிரான்ஸ்.), "அல்-ஷாஃபியின் ரிசலா: இஸ்லாமிய நீதித்துறை அறக்கட்டளை பற்றிய சிகிச்சை". இஸ்லாமிய உரை சங்கம் 1961, 1997 இல் மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டது.ஐ.எஸ்.பி.என் 0-946621-15-2 .
 அல்-ஷாஃபி, முஹம்மது ஆ. இட்ரிஸ், "அறிவின் ஒருங்கிணைப்பு புத்தகம்" ஆயிஷா ஒய் மூசா ஹதீஸில் வேதமாக மொழிபெயர்த்தது: இஸ்லாத்தில் தீர்க்கதரிசன மரபுகளின் அதிகாரம் பற்றிய விவாதங்கள், நியூயார்க்: பால்கிரேவ், 2008

ஹெலால் எம் அபு தாஹர், சார் இமாம் (நான்கு இமாம்கள்), இஸ்லாமிய அறக்கட்டளை, டாக்கா, 1980.

வெளி இணைப்புகள் 

 முஸ்லீம் ஸ்காலர்ஸ்.இன்ஃபோவில் பயோடேட்டா
 இமாம் சாம்பல்-ஷாஃபியின் வாழ்க்கை வரலாறு
 லாஸ்ட் இஸ்லாமிய வரலாற்றில் இமாம் அல்-ஷாஃபியின் வாழ்க்கை
 இமாம் ஷாஃபியின் குறுகிய சுயசரிதை
 இமாம் ஷாஃபியின் சுருக்கமான சுருக்கம்
 இமாம் ஷாஃபியின் ஆசிரியர்கள் மற்றும் மாணவர்களின் வரைபடம்
 இமாம் அல்-ஷாஃபியின் கல்லறை

820 இறப்புகள்
அரபு மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள்
மதிப்பாய்வு செய்யப்படாத மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்ட பக்கங்கள்
abhū abhdhillāh muhaṃmadhu ibhṉu idhrīs al-ṣāfiī (    , 767–820 CE) òru arabhu muslīṃ iṟaiyiyalāḻar, èl̤udhdhāḻar maṟṟuṃ aṟiñar āvār, avar islāmiya nīdhidhdhuṟai ghòḻghaighaḻiṉ (usūl al-fighh) mudhal bhaṅghaḻibhbhāḻarāgha irundhār. bhèruṃbhāluṃ ' ṣaygh al-islāṃ ' èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ, al-ṣāfiī nāṉghu bhèriya jhuṉṉi imāṃghaḻil òruvarāgha irughghiṟār, adhaṉ nīdhidhdhuṟai viṣayaṅghaḻ maṟṟuṃ ghaṟbhidhdhal bhaṟṟiya marabhu iṟudhiyil ṣāfi bhaḻḻi fighh (alladhu madhhabh ) uruvāvadhaṟghu val̤ivaghudhdhadhu. . imāṃ māligh ibhṉu aṉasiṉ migha mughghiyamāṉa māṇavarāgha irundha avar, najariṉ āḻunarāghavuṃ bhaṇiyāṟṟiṉār.  bhālasdhīṉadhdhiṉ ghājhāvil ( juṇḍh filāsḍhiṉ ) bhiṟandha ivar , maghghā maṟṟuṃ madhīṉāviluṃ hèjās, emaṉ, èghibhdhu maṟṟuṃ īrāghghiṉ bhāghdhādhdhil vajhidhdhu vandhar.

aṟimughaṃ 
al-ṣāfiyiṉ vāl̤ghghai varalāṟṟaigh ghaṇḍhubhiḍhibhbhadhu ghaḍhiṉaṃ. adhdhaghaiya vāl̤ghghai varalāṟṟai mudhaṉmudhalil èl̤udhiyavar dhāvūdh al-jāhiri èṉṟu ghūṟabhbhaḍhḍhadhu, āṉāl bhudhdhaghaṃ dhòlaindhuviḍhḍhadhu.     èñjhiyirughghuṃ mighabh bhal̤amaiyāṉa jhuyajharidhai ibhṉu abhi hadhiṃ al-rāsi (327 e.èjh. / 939 il iṟandhār) èṉbhavariḍhaṃ jhèlghiṟadhu, meluṃ idhu nighal̤vughaḻiṉ dhòghubhbhaidh dhavira veṟòṉṟumillai, avaṟṟil jhila aṟbhudhamāṉavai. òru vāl̤ghghai varalāṟṟu oviyadhdhai jaghāriyā èl̤udhiyuḻḻār. yahyā al-jhāje bhiṉṉar iṉabhbhèrughghaṃ jhèyyabhbhaḍhḍhār, āṉāl abhbhodhuṃ ghūḍha, al-ṣāfiyiṉ vāl̤ghghaiyiṉ ghadhaiyil erāḻamāṉa bhuṉaivughghadhaighaḻ eṟghaṉave nul̤aindhu viḍhḍhadhu.  mudhal uṇmaiyāṉa jhuyajharidhai ahmadh bhaihaghi (iṟandhadhu 458 AH / 1066) maṟṟuṃ òru navīṉadhdhuvagh ghaṇ bhuṉidhamāṉa bhurāṇaghghadhaighaḻāghadh dhaghudhibhèṟuṃ. navīṉa ghuṟaibhbhuvādha muṉṉoghghiṉ bhaḍhi, bhiṉvaruvadhu viveghamāṉa vājhibhbhāghadh dhèrighiṟadhu.

jhuyajharidhai 
al-ṣāfī bhaṉū mudhdhalibhbhiṉ ghuraiṣi ghuladhdhaijh jherndhavar, idhu bhaṉa hāṣimiṉ jhaghodhari ghulamāgha irundhadhu, idhil muhaṃmadhu maṟṟuṃ ' abhbhāsiya ghalībhāghghaḻ jherndhavarghaḻ. indha bharaṃbharai avarughghu mariyādhai aḻidhdhirughghalāṃ, avar muhaṃmadhu ghodhdhiradhdhaijh jherndhavar èṉbhadhilirundhuṃ, avaradhu dhādhdhāviṉ uṟaviṉariḍhamirundhuṃ èl̤ughiṟadhu.  irubhbhiṉuṃ, al-ṣāfigh migha uyarndha jhamūgha vaḍhḍhāraṅghaḻil dhòḍharbhughaḻ irundhabhodhiluṃ, vaṟumaiyil vaḻarndhār.

āraṃbha ghāla vāl̤ghghai 
ivar ghājhāvil 150 e.èjh (bhò.jha. 767) il asghalāṉ nagharadhdhāl bhiṟandhār.  avaradhu dhandhai aṣ-ṣāmil ghul̤andhaiyāgha irundhabhodhu iṟandhār. avaradhu ṣāraf bharaṃbharai vīṇāghumo èṉṟa ajhjhadhdhil, avaradhu dhāyār jhumār iraṇḍhu vayadhāgha irughghuṃbhodhu maghghā jhèlla muḍhivu jhèydhār. meluṃ, avaradhu dhāyval̤i ghuḍhuṃbha verghaḻ emaṉil irundhu vandhavai, meluṃ maghghāvil avaradhu ghuḍhuṃbhadhdhil adhighamāṉa uṟubhbhiṉarghaḻ irundhaṉar, aṅghu avar naṉṟāgha ghavaṉidhdhugh ghòḻvār èṉṟu avaradhu dhāyār naṃbhiṉār. avar maghghāvil al-ṣāfiyiṉ āraṃbhaghāla vāl̤ghghaiyaibh bhaṟṟi adhighaṃ aṟiyabhbhaḍhavillai, avar mojhamāṉa jhūl̤nilaighaḻil vaḻarghghabhbhaḍhḍhār èṉbhadhaiyuṃ, avaradhu iḻamai bharuvadhdhilirundhe avar ghaṟṟalil arbhbhaṇibhbhuḍhaṉ irundhār èṉbhadhaiyuṃ dhavira.  avaradhu dhāyār dhaṉadhu ghāghidhadhdhai vāṅgha muḍhiyādhu èṉṟu òru ghaṇaghghu ghūṟughiṟadhu, èṉave avar èluṃbhughaḻ, ghuṟibhbhāgha dhoḻbhaḍhḍhai-èluṃbhughaḻ ghuṟidhdhu dhaṉadhu bhāḍhaṅghaḻai èl̤udhuvār. abhbhodhu avar maghghāviṉ mubhdhi muslīṃ ibhṉu ghālidh as-jhāṉjiyiṉ ghīl̤ bhaḍhidhdhār, ivar imāṃ al-ṣāfiyiṉ mudhal ājhiriyarāghagh gharudhabhbhaḍhughiṟār. el̤u vayadhiṟghuḻ, al-ṣāfī ghurāṉai maṉabhbhāḍhaṃ jhèydhirundhār. bhadhdhu vayadhil, avar imāṃ mālighghiṉ <i id="mwXA">muadhdhāvai</i> maṉaṉamiḍhḍhār, andha neradhdhil avaradhu ājhiriyar avar illādha neradhdhil ghaṟbhighgha avarai niyamibhbhār. al-ṣāfighghu bhadhiṉaindhu vayadhil bhadhvāghghaḻ val̤aṅgha adhighāraṃ val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu.

imāṃ mālighghiḍhaṃ bhayiṟjhi 
al-ṣāfiī Medinah jhèṉṟār meluṃ jhaḍhḍha bhayiṟjhi òru ājhaiyil,  bhoṉṟa aṟivaibh bhèṟuvadhaṟghāṉa marabhāgha irundhadhu. avar madhīṉāvughghujh jhèṉṟa vayadhil ghaṇaghghughaḻ veṟubhaḍhughiṉṟaṉa; òru ghaṇaghghu avaradhu vayadhai bhadhiṉmūṉṟu vayadhil vaidhdhadhu,  maṟṟòruvar dhaṉadhu irubhadhughaḻil irubhbhadhāgha ghūṟiṉār.  aṅghu, bhughal̤bhèṟṟa imāṃ māligh ibhṉu aṉas,  avarghaḻāl bhala āṇḍhughaḻāgha ghaṟbhighghabhbhaḍhḍhār, avar niṉaivaghaṃ, aṟivu maṟṟuṃ bhudhdhijhālidhdhaṉaṃ āghiyavaṟṟāl īrghghabhbhaḍhḍhār.   179 e.hèjh (ghi.bhi 795) il imāṃ māligh iṟandha neradhdhil, al-ṣāfigh eṟghaṉave òru jhiṟandha nīdhibhadhiyāgha bhughal̤ bhèṟṟār.  imāṃ mālighghiṉ jhila gharudhdhughghaḻuḍhaṉ avar bhiṉṉar uḍhaṉbhaḍhavillai èṉṟāluṃ, al-ṣāfī avarai èbhbhodhuṃ "ājhiriyar" èṉṟu ghuṟibhbhiḍhuvadhaṉ mūlaṃ avarughghu āl̤ndha mariyādhai aḻidhdhār. 

mubhbhadhu vayadhil, al-ṣāfiī iṉ yèmiṉi nagharil 'abhbhājhidh āḻunarāgha niyamighghabhbhaḍhḍhār Najran, .   avar òru niyāyamāṉa nirvāghi èṉbhadhai nirūbhidhdhār, āṉāl viraivil bhirivu bhòṟāmaighaḻāl jhighghiṉār. bhò.jha. 803 il, al-ṣāfiī aliḍhsai òru ghiḻarjhjhiyil udhaviyadhāgha ghuṟṟaṃ jhāḍhḍhabhbhaḍhḍhār, idhaṉāl raghghāvil uḻḻa ghalīfā haruṉ ar- raṣīdhiḍhaṃ bhala aliḍhsuḍhaṉ jhaṅghilighaḻāl al̤aighghabhbhaḍhḍhār.  maṟṟa jhadhighārarghaḻ ghòllabhbhaḍhḍha adhe veḻaiyil, al-ṣābhiyiṉ jhòndha jhòṟbhòl̤ivu bhādhughābhbhu ghuṟṟajhjhāḍhḍhai dhaḻḻubhaḍhi jhèyya ghalibhāvai jhamādhāṉabhbhaḍhudhdhiyadhu. bhughal̤bhèṟṟa haṉābhi nīdhibhadhiyāṉa musaṃmadh ibhṉul-ijhāṉ al-ṣaibhāṉi nīdhimaṉṟadhdhil ājarāghi, al-ṣāfiyai bhuṉidha jhaḍhḍhadhdhiṉ naṉghu aṟiyabhbhaḍhḍha māṇavarāghabh bhādhughādhdhadhāgha bhiṟa ghaṇaghghughaḻ ghūṟughiṉṟaṉa.  indha jhaṃbhavaṃ al-ṣāfiyai al-ṣaibhāṉuḍhaṉ nèruṅghiya dhòḍharbhil ghòṇḍhuvandhadhu èṉbhadhu uṟudhi, avar viraivil avaradhu ājhiriyarāghiviḍhuvār. indha dhuradhirṣḍhavajhamāṉa jhaṃbhavaṃ, dhaṉadhu vāl̤nāḻ mul̤uvadhaiyuṃ jhaḍhḍhabh bhaḍhibhbhughaḻughghu arbhbhaṇighghadh dhūṇḍhiyadhu èṉṟuṃ, mīṇḍhuṃ òrubhodhuṃ arajhāṅgha jhevaiyaibh bhèṟavillai èṉṟuṃ ghūṟabhbhaḍhḍhadhu.

al-ṣèybhāṉiyiṃ bhayiṟjhi, maṟṟuṃ haṉāf jūrisḍhughaḻughghu vèḻibhbhāḍhu 
abhu haṉibhāviṉ ajholaiḍh al-ṣaibhāṉi maṟṟuṃ bhiṟaruḍhaṉ bhaḍhighgha al-ṣāfigh bhāghdhādhdhiṟghu jhèṉṟār.  imāṃ abhu haṉibhā maṟṟuṃ imāṃ māligh iruvariṉ bhodhaṉaighaḻāl bhādhighghabhbhaḍhḍhuḻḻa avar dhaṉadhu mudhal madhhābhbhai uruvāghghiyadhu iṅghudhāṉ.  ivvāṟu avaradhu bhaṇi "al mādhābh al ghādhiṃ lil imāṃ ṣāfi èṉṟu aṟiyabhbhaḍhḍhadhu" alladhu al-ṣāfiyiṉ bhal̤aiya bhaḻḻi èṉṟu aṟiyabhbhaḍhḍhadhu. 

adhu al-Shafi'i dhīviramāgha ghaḍhumaiyāgha bhādhughāghghuṃ, haṉābhi nīdhibhadhighaḻ abhbhodhuṃ jhaḍhḍha vādhaṅghaḻ ghalandhu ghòṇḍhadhāgha iṅghe irundhadhu mālighi jhindhaṉaibh bhaḻḻi.  avaradhu vādhaṅghaḻil avar jhandhidhdha jhiramaṅghaḻai jhila adhighārighaḻ valiyuṟudhdhughiṉṟaṉar.  ghi.bhi 804 il al-ṣāfī iṟudhiyil bhāghdhādhdhai viḍhḍhu maghghāvughghujh jhèṉṟār, al-ṣābhīyiḍhaṃ haṉāf bhiṉbhaṟṟubhavarghaḻ bhughārghaḻāl al-ṣāfī avarghaḻiṉ jharjhjhaighaḻiṉ bhodhu al-ṣaibhāṉiṉ nilaibhbhāḍhḍhai oraḻavu vimarjhidhdhirughghalāṃ. idhaṉ viḻaivāgha, al-ṣāfigh avarghaḻiṉ veṟubhāḍhughaḻ ghuṟidhdhu al-ṣaibhāṉuḍhaṉ òru vivādhadhdhil bhaṅgheṟṟadhāghagh ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu, irubhbhiṉuṃ vivādhadhdhai vèṉṟavar yār èṉbhadhu jharjhjhaighghuriyadhu. 

maghghāvil, al-ṣāfi bhuṉidha majhūdhiyil jhòṟbhòl̤ivu jhèyyadh dhòḍhaṅghiṉār, bhirabhala haṉbhali nīdhibhadhiyāṉa ahmadh ibhṉu haṉbhāl uḍhbhaḍha bhala jhaḍhḍha māṇavarghaḻ mīdhu āl̤amāṉa èṇṇadhdhai eṟbhaḍhudhdhiṉār.  al-ṣāfiyiṉ jhaḍhḍha rīdhiyāṉa bhaghudhdhaṟivu mudhirjhjhiyaḍhaiyadh dhòḍhaṅghiyadhu, eṉèṉil avar haṉāf nīdhibhadhighaḻiṉ jhaḍhḍha rīdhiyāṉa bhaghudhdhaṟiviṉ valimaiyaibh bhārāḍhḍhadh dhòḍhaṅghiṉār, meluṃ mālighi maṟṟuṃ haṉafi jhindhaṉaibh bhaḻḻighaḻil uḻḻārndha bhalavīṉaṅghaḻaibh bhaṟṟi aṟindhu ghòṇḍhār.

bhāghdhādh maṟṟuṃ èghibhdhughghu bhuṟabhbhaḍhudhal 

al-ṣāfi iṟudhiyil ghi.bhi 810 il bhāghdhādhdhiṟghu dhiruṃbhiṉār. indha neradhdhil, òru nīdhibhadhiyāgha avaradhu andhasdhu jhaḍhḍharīdhiyāṉa ūghaṅghaḻiṉ òru jhuyādhīṉamāṉa ghoḍhḍhai niṟuva aṉumadhighgha bhodhumāṉadhāgha vaḻarndhadhu. ghalīf al-maḥmuṉ al-ṣāfighghu òru nīdhibhadhiyāgha òru bhadhaviyai val̤aṅghiyadhāghagh ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu, āṉāl avar andha vāybhbhai maṟudhdhuviḍhḍhār.

muhaṃmadhuviṉ ghuḍhuṃbhadhdhuḍhaṉ dhòḍharbhu 
bhò.jha. 814 il, al-ṣāfi  bhāghdhādhdhai viḍhḍhu èghibhdhughghu jhèlla muḍhivu jhèydhār. avar īrāghghilirundhu vèḻiyeṟuvadhaṟghāṉa dhulliyamāṉa ghāraṇaṅghaḻ nijhjhayamaṟṟavai, āṉāl èghibhdhil dhāṉ avar maṟṟòru ājhiriyarāṉa jhayīdhā nafījhā bhiṉdh al-hajhaṉaijh jhandhibhbhār, avar dhaṉadhu bhaḍhibhbhughaḻughghu nidhiyudhavi aḻibhbhār,    maṟṟuṃ avar èṅghe avaradhu vāl̤ghghaiyiṉ bhaḍhaibhbhughaḻai māṇavarghaḻughghu āṇaiyiḍhuṃ. avaradhu muṉṉaṇi jhīḍharghaḻil bhalar al-ṣāfigh ghūṟiyadhai èl̤udhuvārghaḻ, bhiṉṉar dhirudhdhaṅghaḻaijh jhèyya avarghaḻ adhai jhadhdhamāgha vājhibhbhārghaḻ. avaradhu bhèyaril bhaḍhaibhbhughaḻiṉ marabhu avaruḍhaiya jhīḍharghaḻuḍhaṉāṉa andha amarvughaḻiṉ viḻaivāghuṃ èṉṟu al-ṣāfiyiṉ vāl̤ghghai varalāṟṟājhiriyarghaḻ aṉaivaruṃ òbhbhughghòḻghiṟārghaḻ. 

nabhijhā muhaṃmadhuviṉ vaṃjhāvaḻiyāgha irundhār, avaradhu bheraṉ hajhaṉ ibhṉu ali mūlaṃ, muhaṃmadhuviṉ maṟṟòru jhandhadhiyai maṇandhār, adhāvadhu imāṃ jāfar al jhādhighghiṉ maghaṉ iṣāgh al-mudhdhamiṉ, jhāṃbhal ājhiriyarāgha irundhadhāgha ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu. ṣāfiyiṉ ājhiriyar māligh ibhṉu aṉas    maṟṟuṃ abhu haṉibhā .    ivvāṟu jhuṉṉi fighghiṉ nāṉghu bhèriya imāṃghaḻ (abhu haṉibhā, māligh, avaradhu māṇavar āṣ-ṣāfi maṟṟuṃ avaradhu māṇavar ibhṉu haṉbhāl) <i id="mwzw">muhaṃmadhuviṉ bheḍh</i> (vīḍhḍhu) ilirundhu imāṃ jāfaruḍhaṉ neraḍhiyāghavo alladhu maṟaimughamāghavo iṇaighghabhbhaḍhḍhuḻḻaṉar. .

iṟabhbhu 

fidhyāṉ èṉṟa mālighi ādharavāḻariṉ ādharavāḻarghaḻiṉ dhāghghudhalāl eṟbhaḍhḍha ghāyaṅghaḻiṉ viḻaivāgha al-ṣāfigh iṟandhuviḍhḍhār èṉṟu ghuṟaindhabhaḍhjhaṃ òru adhighāraṃ ghūṟughiṟadhu. fidhiyāṉ mīdhāṉa vādhadhdhil al-ṣāfigh vèṟṟi bhèṟṟār, avar dhīviramāgha irundhadhāl, dhuṣbhirayoghaṃ jhèydhār. èghibhdhiṉ āḻunar, al-ṣāfi nalla uṟavaigh ghòṇḍhirundhār, bhidhyāṉai nagharadhdhiṉ dhèrughghaḻil aṇivaghudhdhujh jhèṉṟu òru bhalaghaiyaijh jhumandhu jhèṉṟu dhaṇḍhibhbhadhaṟghāṉa ghāraṇadhdhaigh ghūṟi avarai dhaṇḍhighgha udhdharaviḍhḍhār. indha jhighijhjhaiyāl fidhdhiyaṉiṉ ādharavāḻarghaḻ ghobhamaḍhaindhaṉar maṟṟuṃ avaradhu òru jhòṟbhòl̤ivughghubh bhadhilaḍhi ghòḍhughghuṃ vidhamāgha ṣāfi mīdhu dhāghghudhal naḍhadhdhiṉar. al-ṣāfi jhila nāḍhghaḻughghubh bhiṟaghu iṟandhār.  èvvāṟāyiṉuṃ, ibhṉu hajar al-asghalāṉi dhaṉadhu jhuyajharidhai al-ṣāfī dhavāle al-ḍhāviṉ vāl̤ghghai varalāṟṟil, indha ghadhaiyil "idhai nāṉ naṃbhaghamāṉa mūladhdhilirundhu gharudhdhil ghòḻḻavillai" èṉṟu jhandheghighghiṟār.  irubhbhiṉuṃ, al-ṣāfigh ghaḍhumaiyāṉa ghuḍhal noy / mūla noy  avadhibhbhaḍhḍhār èṉṟuṃ aṟiyabhbhaḍhḍhadhu, idhu avaradhu vāl̤ghghaiyiṉ bhiṟghālaṅghaḻil avarai bhalavīṉamāghavuṃ noyuḍhaṉuṃ vaidhdhirundhadhu. avaradhu maraṇadhdhiṟghāṉa jhariyāṉa ghāraṇaṃ ivvāṟu dhèriyavillai. 

al-ṣāfiī 54 vayadhil 30 ṃ dhedhi iṟandhār rajabh 204 AH, (20 jaṉavari 820 ghi bhi) il al-Fustat èghibhdhil arughe maṟṟuṃ bhāṉu 'abhdh al-haghghaṃ iṉ bhèḍhḍhaghadhdhai bhudhaighghabhbhaḍhḍha neradhdhil mavuṇḍh al-mughaḍhḍhaṃ .  Qubbah (    , ghuvimāḍhaṃ) ayyūbhiḍh jhuldhāṉ al-ghāmil 608 AH (1212 CE) il ghaḍhḍhabhbhaḍhḍhadhu, maṟṟuṃ ghallaṟai iṉṟuṃ òru mughghiyamāṉa dhaḻamāgha uḻḻadhu.

marabhu 

 islāṃ, fighh, jhuṉṉā

fighh (islāmiya nīdhidhdhuṟai amaibhbhu) viññāṉadhdhiṉ adhdhiyāvajhiyaṅghaḻai uruvāghghiya bhèrumai al-ṣāfighghu uṇḍhu. fighhiṉ nāṉghu ghòḻghaighaḻ / ādhāraṅghaḻ / ghūṟughaḻai avar niyamidhdhār, avai mughghiyadhdhuvaṃ vāyndhavai:

 ghurāṉ;
 hadhīs . adhāvadhu jhòṟghaḻiṉ dhòghubhbhughaḻ, jhèyalghaḻ maṟṟuṃ muhaṃmadhuviṉ amaidhiyāṉa òbhbhudhal. (ghurāṉuḍhaṉ jherndhu ivai "vèḻibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍha ādhāraṅghaḻai" uruvāghghughiṉṟaṉa. );
 ijmā . (dhūya bhāraṃbhariya) muslīṃ jhamūghadhdhiṉ òrumidhdha gharudhdhu;
 ghiyās . adhāvadhu òbhbhumai muṟai.     

aṟiñar jāṉ bharḍhaṉ iṉṉuṃ dhūraṃ jhèlghiṟār, al-ṣāfiyai islādhdhil figh viññāṉadhdhai niṟuviyadhoḍhu maḍhḍhumallāmal, madhadhdhiṟghu adhaṉ mughghiyadhdhuvadhdhaiyuṃ bhārāḍhḍhughiṟār. "avaradhu jhamaghāladhdhavarghaḻuṃ avarghaḻuḍhaiya muṉṉoḍhighaḻuṃ islādhdhai òru jhamūgha maṟṟuṃ varalāṟṟu nighal̤vāgha varaiyaṟubhbhadhil īḍhubhaḍhḍhirundha nilaiyil, vèḻibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍha jhaḍhḍhadhdhai varaiyaṟughgha ṣafi muyaṉṟār." 

ṣariyāviṉ indha muṟaibhbhaḍhudhdhaliṉ mūlaṃ, avar aṉaidhdhu musliṃghaḻughghuṃ òṟṟumaighghāṉa òru bhāraṃbhariyadhdhai val̤aṅghiṉār maṟṟuṃ jhuyādhīṉamāṉa, bhirāndhiya aḍhibhbhaḍhaiyilāṉa jhaḍhḍha amaibhbhughaḻiṉ vaḻarjhjhiyaidh dhaḍhudhdhār.  nāṉghu jhuṉṉi jhaḍhḍhabh bhaḻḻighaḻ alladhu madhhābhghaḻ dhaṅghaḻ marabhughaḻai ṣāfi niṟuviya ghaḍhḍhamaibhbhiṟghuḻ vaidhdhirughghiṟārghaḻ. bhaḻḻighaḻil òṉṟu - ṣāfi figh - al-ṣāfighghu bhèyariḍhabhbhaḍhḍhadhu. idhu islāmiya ulaghil bhala iḍhaṅghaḻil bhiṉbhaṟṟabhbhaḍhughiṟadhu: indhoṉejhiyā, malejhiyā, èghibhdhu, èdhdhiyobhbhiyā, jhomāliyā, yemaṉ maṟṟuṃ ilaṅghai maṟṟuṃ indhiyāviṉ dhèṉ bhaghudhighaḻ, ghuṟibhbhāgha vaḍha gheraḻāviṉ malabhār ghaḍhaṟgharai maṟṟuṃ gharnāḍhaghāviṉ ghaṉarā bhaghudhiyil.

al-ṣafi muhaṃmadhu (sallallāhu alaijhassalāṃ) avarghaḻiṉ òru hadhīsiṉ iṟudhi adhighāradhdhai valiyuṟudhdhiṉār, idhaṉāl ghurāṉ ghūḍha "marabhughaḻiṉ vèḻijhjhadhdhil (adhāvadhu hadhīs) viḻaghghabhbhaḍha veṇḍhuṃ, māṟāgha alla."   bhāraṃbhariyamāgha ghurāṉ adhighāradhdhil jhuṉṉāviṟghu mele gharudhabhbhaḍhḍhāluṃ, al-ṣāfi jhurṉā ghurāṉuḍhaṉ jhamamāṉa nilaiyil niṟghiṟadhu èṉṟu "vaṟbhuṟudhdhiṉār", (aṟiñar ḍheṉiyal bhiravuṉiṉ ghūṟṟubhbhaḍhi) - al-ṣāfi ghūṟiyadhu bhola adhu - "nabhi ghaḍhḍhaḻai èllāṃ valla allāhviṉ ghaḍhḍhaḻai."  

al-ṣāfigh"òru dhaṉimaibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍha bhāraṃbhariyadhdhāl maḍhḍhume jhāṉṟaḻighghabhbhaḍhḍhirundhāluṃ ghūḍha, nabhi (sal) avarghaḻiṉ adhighāradhdhai èdhuvuṃ mīṟa muḍhiyādhu èṉṟuṃ, nabhi (sal) avarghaḻiḍhaṃ dhiruṃbhijh jhèlluṃ òvvòru aṅghīgharighghabhbhaḍhḍha bhāraṃbhariyamuṃ avaradhu dhol̤arghaḻ, avarghaḻiṉ vārijhughaḻ, bhiṉṉar adhighārighaḻ. " muhaṃmadhuviṉ ahadhīdh mīdhu muslīṃ jhamūghadhdhiṉ ghavaṉaṃ maṟṟuṃ muhaṃmadhuviṉ dhol̤arghaḻiṉ ahadhīdhdhil ārvamiṉmai (al-ṣāfighghu muṉbhu ahadhīdh bhòdhuvāghabh bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhu, eṉèṉil avarghaḻil bhèruṃbhālor avaraidh dhabhbhibhbhil̤aidhdhaṉar maṟṟuṃ avaradhu maraṇadhdhiṟghubh bhiṟaghu avaradhu bhodhaṉaighaḻai bharabhbhiṉar) (aṟiñar jojhabh jhajhjhāl) ) al-ṣāfiyiṉ ghoḍhbhāḍhḍhiṉ vèṟṟiyai bhiradhibhalighgha. 

al-ṣāfiyiṉ jhèlvāghghu avar jhuṉṉā èṉṟa vārdhdhaiyiṉ bhayaṉbhāḍhḍhai māṟṟiṉār, "idhu nabhi jhuṉṉadhdhai maḍhḍhume ghuṟighghuṃ varai" (jāṉ bharḍhḍhaṉiṉ ghūṟṟubhbhaḍhi idhu avaradhu "ghòḻghai jhādhaṉai").  muṉṉadhāgha, bhal̤aṅghuḍhiyiṉariṉ bhal̤aghghaval̤aghghaṅghaḻ maṟṟuṃ bhal̤aghghaval̤aghghaṅghaḻaigh ghuṟighgha jhuṉṉadh bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhu,  (maṟṟuṃ al-ṣāfī naḍhaimuṟaiyil bhiṉbhaṟṟabhbhaḍhḍha adhighārabhbhūrvamaṟṟa "musliṃghaḻiṉ jhuṉṉā" maṟṟuṃ "jhuṉṉadh" āghiyavaṟṟilirundhu veṟubhaḍhughiṟadhu. nabhi "musliṃghaḻ bhiṉbhaṟṟa veṇḍhuṃ ),  jhuṉṉadh èṉbhadhu muhaṃmadhuviṉ jhuṉṉāvaigh ghuṟighghiṟadhu. 

islāmiya aṟiviyalil, `nabhi jhuṉṉāviṟghuṃ ghurāṉughghuṃ iḍhaiyil" ghuṟibhbhāgha iraṇḍhu aḍhibhbhaḍhai ādhāraṅghaḻ modhigh ghòṇḍhadhāghadh dhoṉṟiya "òru muṟaiyāṉa dhadhdhuvārdhdha veṟubhāḍhḍhai dhiṇidhdhadhāgha bharḍhaṉ avaraibh bhārāḍhḍhughiṟār. 

 ghaḍhḍhamaibhbhughaḻ

jhalāḍhiṉ dhaṉadhu ghallaṟaiyiṉ iḍhadhdhil òru madharasāvaiyuṃ òru jhaṉṉadhiyaiyuṃ ghaḍhḍhiṉār. jhalāḍhiṉiṉ jhaghodharar abhdhāl 1211 il bhādhdhimiḍhghaḻiṉ dholvighghubh bhiṟaghu avarughghu òru ghallaṟai ghaḍhḍhiṉār. idhu nīdhighghāgha maghghaḻ maṉu jhèyyuṃ dhaḻamāgha uḻḻadhu. 

 bhiṉdhòḍharbhavarghaḻ

imāṃ al-ṣāfiyiṉ bhaḻḻiyaibh bhiṉbhaṟṟubhavarghaḻil:

al-dhahābhi 

 al ghajhāli
 ibhṉu hajar asghalāṉi
 ibhṉu ghadhir
 yahyā ibhṉu ṣarabh al-navāvi
 al-mavardhi
 al mujhāṉi

100 ghghuṃ meṟbhaḍhḍha bhudhdhaghaṅghaḻai èl̤udhiyuḻḻār. 

 al-rijhalā - al-ṣāfiyiṉ mighajh jhiṟandha bhudhdhaghaṃ, adhil avar nīdhidhdhuṟai ghòḻghaighaḻai āyvu jhèydhār. bhudhdhaghaṃ āṅghiladhdhil mòl̤ibhèyarghghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.
 ghidhābh al-uṃṃ - ṣāfi fighghil avaradhu mughghiya urai
 musṉādh al-ṣāfi ( hadhīsil ) - idhu ahmadh ibhṉu abhdhur-rahmāṉ al-bhaṉṉā èl̤udhiya arabhu 'dhārḍhibh' èṉṟa eṟbhāḍhḍhuḍhaṉ ghiḍhaighghiṟadhu

idhu dhavira, al-ṣāfi òru jhòṟbhòl̤ivāṟṟal ghaviñar, òl̤ughghaṅghaḻaiyuṃ naḍhadhdhaighaḻaiyuṃ uraiyāṟṟuvadhai noghghamāghagh ghòṇḍha bhala jhiṟu ghavidhaighaḻai iyaṟṟiṉār.

al-ṣāfiyiṉ ghul̤andhaibh bharuvaṃ maṟṟuṃ vāl̤ghghai bhaṟṟi bhala ghadhaighaḻ ghūṟabhbhaḍhughiṉṟaṉa, meluṃ uṇmaiyai bhurāṇadhdhilirundhu bhiribhbhadhu ghaḍhiṉaṃ:

avar dhaṉadhu el̤u vayadhil ghurāṉai maṉabhbhāḍhaṃ jhèydhār èṉṟu bhāraṃbhariyaṃ ghūṟughiṟadhu; bhadhdhu vāghghil, avar māligh ibhṉu aṉāsiṉ muvadhdhāvai maṉabhbhāḍhaṃ jhèydhār; avar bhadhiṉaindhu vayadhil òru mubhdhi (fadhvā val̤aṅgha aṅghīghāraṃ val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu). avar jèbhadhdhil òvvòru nāḻuṃ ghurāṉai, maṟṟuṃ irumuṟai òru nāḻ ramalāṉ . jhila abhoghribhal ghaṇaghghughaḻ avar mighavuṃ al̤aghāṉavar èṉṟuṃ, avaradhu dhāḍhi avaradhu muṣḍhiyiṉ nīḻadhdhai dhāṇḍhavillai èṉṟuṃ, adhu mighavuṃ ghaṟubhbhāgha irubhbhadhāghavuṃ ghūṟughiṉṟaṉar. "muhaṃmadhu ibhṉu idhrisai òru naṃbhaghadhdhaṉmaiyāgha allāh bhodhumāṉavaṉ" èṉṟa jhòṟghaḻāl bhòṟighghabhbhaḍhḍha òru modhiradhdhai avar aṇindhirundhār. avar mighavuṃ dhārāḻamāghavuṃ aṟiyabhbhaḍhḍhār.

avar òru dhiṟamaiyāṉa villāḻarāghavuṃ irundhār,  òru ghaviñar maṟṟuṃ jhila ghaṇaghghughaḻ avarai avaradhu ghāladhdhiṉ migha jhòṟbhòl̤ivāḻar èṉṟu al̤aighghiṉṟaṉa. jhila ghaṇaghghughaḻ bhèḍhoyiṉ òru ghul̤u irundhadhāghavuṃ, avar jhòlvadhaigh gheḍhbhadhaṟghāgha uḍhghārndhu ghòḻvār èṉṟuṃ, ghaṟṟalughghāgha alla, āṉāl avar mòl̤iyiṉ jhòṟbhòl̤ivaigh gheḍhbhadhaṟghāghave èṉṟuṃ ghūṟughiṟār. bhiṟghāla ghālaṅghaḻil ghūḍha, avaradhu uraighaḻ maṟṟuṃ bhaḍhaibhbhughaḻ arabhu ilaghghaṇa vallunarghaḻāl bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhaṉa. avar najhīr al- Sunnah, ghāvalar dhalaibhbhu val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu jhuṉṉā .

al-ṣāfi islāmiya dhīrghghadharijhi muhaṃmadhuvai mighavuṃ āl̤amāgha nejhidhdhār. al mujhāṉi avaraibh bhaṟṟi ghūṟiṉār, "avar bhal̤aiya bhaḻḻiyil ghūṟiṉār: 'veṇḍhughoḻ nabhi mīdhu ājhīrvādhaṅghaḻaigh ghoruvadhaṉ mūlaṃ muḍhivaḍhaighiṟadhu, adhaṉ muḍhivu adhaṉ mūlaṃ maḍhḍhume.'" al-gharabhijhi ghūṟiṉār: "al-ṣāfi yāro òruvar 'dhūdhar' (al-rajhūl) èṉṟu jhòlvadhai viruṃbhavillai èṉṟu nāṉ gheḻvibhbhaḍhḍheṉ, āṉāl avar 'allāhviṉ dhūdhar' (rajhūl allāh) vaṇaghghadhdhiṟghu bhuṟaṃbhāgha jhòlla veṇḍhuṃ. " avar dhaṉadhu iravai mūṉṟu bhaghudhighaḻāghabh bhiridhdhār: òṉṟu èl̤udhuvadhaṟghu, òṉṟu jèbhighgha, òṉṟu dhūṅghuvadhaṟghu.

al-ṣabhiyaibh bhaṟṟi imāṃ ahmadh ghūṟiyadhāgha abhbhoghribhal ghaṇaghghughaḻ ghūṟughiṉṟaṉa, "al-ṣāfiyai viḍha yāruṃ hadhīsghaḻai adhighaṃ bhiṉbhaṟṟuvadhai nāṉ bhārdhdhadhillai. òru bhudhdhaghadhdhil hadhīsai èl̤udhuvadhil avarughghu muṉṉāl yāruṃ illai. " imāṃ ahmadh, "hadhīsiṉ aṟiñarghaḻil òruvar al-ṣāfighghu ghaḍhaṉbhaḍhḍhirubhbhadhaidh dhavira òru iṉghvèllaiyo alladhu bheṉāvaiyo dhòḍhavillai" èṉṟu ghūṟiyadhāghagh ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu.

muhaṃmadhu al-ṣāybhāṉi, "hadhīsiṉ aṟiñarghaḻ bhejhiṉāl, adhu al-ṣāfi mòl̤iyil uḻḻadhu" èṉṟār.

Shah Waliullah Dehlawi, an 18th century Sunni   Islamic scholar stated:

bhala ghaṇaghghughaḻiṉbhaḍhi, avarughghu bhughaibhbhaḍha niṉaivaghaṃ irubhbhadhāgha ghūṟabhbhaḍhḍhadhu. òru ghuṟibhbhu bhaḍhighghuṃ bhodhu avar èbhbhodhuṃ òru bhudhdhaghadhdhiṉ òru bhaghghadhdhai maṟaibhbhār, eṉèṉṟāl maṟṟa bhaghghadhdhil òru jhādhāraṇa bhārvai adhai niṉaivāṟṟalughghu uḍhbhaḍhudhdhuṃ.

jhadhuraṅgha viḻaiyāḍhḍhu èṉbhadhu bhoriṉ uruvaṃ èṉṟuṃ, irāṇuva dhandhirobhāyaṅghaḻaidh dhīrbhbhadhaṟghāṉa òru maṉa bhayiṟjhiyāgha jhadhuraṅghaṃ viḻaiyāḍhuvadhu jhādhdhiyaṃ èṉṟuṃ avar ghūṟiṉār. jhadhuraṅghadhdhai òru bhaṅghughghāgha viḻaiyāḍha muḍhiyādhu, āṉāl òru vīrar maṉa bhayiṟjhighghāgha viḻaiyāḍhughiṟāṉ èṉṟāl, avar jhaḍhḍhavirodhamāgha èdhaiyuṃ jhèyyavillai. jhadhuraṅghadhdhiṉ mīdhāṉa avaradhu virubhbhaṃ veṟu èndha vāl̤ghghai vidhiyaiyuṃ uḍhaighghādhu èṉṟu vīrar ghavaṉidhdhughghòṇḍhār, jhadhuraṅghaṃ viḻaiyāḍhuvadhil èndhadh dhīṅghuṃ illai. avar dhaṉadhu jhòndha dhol̤arghaḻ bhalariṉ muṉmādhiriyāl dhaṉadhu bhayiṟjhiyaigh ghādhdhughghòṇḍhār.

meṟghoḻghaḻ 

 mudhdhughghaḻai nāḍhubhavaṉ ghaḍhalil mūl̤ghiviḍhughiṟāṉ. 
 ghalāṃ "aṟivilirundhu alla"   maṟṟuṃ "òru maṉidhaṉ dhaṉadhu mul̤u vāl̤ghghaiyaiyuṃ allāhviḍhaṃ uḻḻadhaijh jhèyvadhe nalladhu" èṉbhadhāl, islāmiyaṃ ghuṟidhdha èndha aṟivaiyuṃ ghalāṃ bhudhdhaghaṅghaḻilirundhu bhèṟa muḍhiyādhu èṉṟu avar ghūṟiṉār. dhaḍhaijhèyyabhbhaḍhḍha - allāhviḍhaṃ ṣirgh dhavira - dhaṉadhu vāl̤nāḻ mul̤uvadhaiyuṃ ghāḻadhdhil īḍhubhaḍhuvadhai viḍha. " 
 islāmiya nabhi muhaṃmadhuviṉ ahadhīdhdhai gheḻvi, bhaghudhdhaṟivu, vimarjhaṉa jhindhaṉai illāmal eṟṟughghòḻḻa veṇḍhuṃ. "òru hadhīs nabhiyiḍhamirundhu vandhadhāgha aṅghīgharighghabhbhaḍhḍhāl, nāṅghaḻ adhaṟghu nāme rājiṉāmā jhèyya veṇḍhuṃ, uṅghaḻ bhejhjhu maṟṟuṃ eṉ, èbhbhaḍhi èṉbhadhu bhaṟṟi maṟṟavarghaḻiṉ bhejhjhu òru dhavaṟu. . . "

islāmiya aṟiñarghaḻ

meluṃ ghāṇgha 

 figh
 mujādhidh
 ṣāfi
 imāṃ al-ṣāfiyiṉ ghallaṟai

ghuṟibhbhughaḻ

meṟghoḻghaḻ

ghuṟibhbhughaḻ 

 0-7486-0108-2 
 rudhvèṉ mālis, ulaghil islāṃ . 3 vadhu bhadhibhbhu ghirāṇḍhā bhughs laṇḍhaṉ 2006 jha. 4
 majidh ghaḍhūri (ḍhirāṉs.), "al-ṣāfiyiṉ rijhalā: islāmiya nīdhidhdhuṟai aṟaghghaḍhḍhaḻai bhaṟṟiya jhighijhjhai". islāmiya urai jhaṅghaṃ 1961, 1997 il maṟubhadhibhbhu jhèyyabhbhaḍhḍhadhu.ai.ès.bhi.èṉ 0-946621-15-2 .
 al-ṣāfi, muhaṃmadhu ā. iḍhris, "aṟiviṉ òruṅghiṇaibhbhu bhudhdhaghaṃ" āyiṣā òy mūjhā hadhīsil vedhamāgha mòl̤ibhèyardhdhadhu: islādhdhil dhīrghghadharijhaṉa marabhughaḻiṉ adhighāraṃ bhaṟṟiya vivādhaṅghaḻ, niyūyārgh: bhālghirev, 2008

hèlāl èṃ abhu dhāhar, jhār imāṃ (nāṉghu imāṃghaḻ), islāmiya aṟaghghaḍhḍhaḻai, ḍhāghghā, 1980.

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 

 muslīṃ sghālars.iṉfovil bhayoḍheḍhḍhā
 imāṃ jhāṃbhal-ṣāfiyiṉ vāl̤ghghai varalāṟu
 lāsḍh islāmiya varalāṟṟil imāṃ al-ṣāfiyiṉ vāl̤ghghai
 imāṃ ṣāfiyiṉ ghuṟughiya jhuyajharidhai
 imāṃ ṣāfiyiṉ jhurughghamāṉa jhurughghaṃ
 imāṃ ṣāfiyiṉ ājhiriyarghaḻ maṟṟuṃ māṇavarghaḻiṉ varaibhaḍhaṃ
 imāṃ al-ṣāfiyiṉ ghallaṟai

820 iṟabhbhughaḻ
arabhu mòl̤i vārdhdhaighaḻaigh ghòṇḍha ghaḍhḍhuraighaḻ
madhibhbhāyvu jhèyyabhbhaḍhādha mòl̤ibhèyarbhbhughaḻaigh ghòṇḍha bhaghghaṅghaḻ
இமாம் ஷாஃபிஈ