மகா உபநிடதம் (  , Maha Upanishad)  என்பது ஒரு சமசுகிருதத்தில் இயற்றப்பட்ட இந்து சமயத்தின் சிறிய உபநிடதங்களில் ஒன்றாகும். இந்த உரை சாமான்ய உபநிடதம் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

உரை இரண்டு பதிப்புகளில் உள்ளது. ஒன்று சில தொகுப்புகளில் அதர்வண வேதத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. மற்றொன்று சாம வேதத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. அதர்வண வேதப் பதிப்பு குறுகியதாகவும், உரைநடையிலும் உள்ளது. சாம வேத பதிப்பு ஓரளவு கவிதை வசனங்களில் உள்ளது. 

வைணவ உபநிடதம் விஷ்ணுவை மிக உயர்ந்தவராகவும், பிரம்மாவிற்கும் மேலானவராகவும் விவரிக்கிறது.  இருப்பினும், இரண்டு குழுக்களும் நூல்கள் அனைத்து இந்து கடவுள்களின் மரியாதைக்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. மேலும் அவை ஒரே ஆன்மா - பிரம்மம் என்று வலியுறுத்துகின்றன. உபநிடதம் வைணவ மற்றும் வேதாந்தக் கருத்துகளின் ஒத்திசைவை முன்வைக்கிறது. மேலும் "வசுதைவ குடும்பகம் " அல்லது "உலகம் ஒரே குடும்பம்" என்ற போதனைக்காக குறிப்பிடத்தக்கது.

வரலாறு 
மகா உபநிடதத்தின் தேதி அல்லது ஆசிரியர் பற்றி தெரியவில்லை, ஆனால் அதர்வண வேதத்துடன் இணைக்கப்பட்ட வைணவ உபநிடதங்களில் இது மிகவும் பழமையானது என்று ஜெர்மன் இந்தியவியலாளர் டியூசன் கருதுகிறார்.

இந்த உரையின் கையெழுத்துப் பிரதிகளும் மகோபநிஷத் என்ற தலைப்பில் காணப்படுகின்றன. அனுமனுக்கு இராமனால் விவரிக்கப்பட்ட முக்திகா நியதியின் 108 உபநிடதங்களின் தெலுங்கு மொழித் தொகுப்பில், இது 61 வது இடத்தில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. சுல்தான் முகமது தாரா சிக்கோவால் 1656 இல் ஓபனேகாத் என்ற தலைப்பில் தொகுக்கப்பட்ட  உபநிடதங்களின் தொகுப்பில் 50 உபநிடதங்களின் பாரசீக மொழிப்பெயர்ப்புடன், மதம் பற்றிய சிறந்த புத்தகமாக முன்மொழியப்பட்ட இது 16வது இடத்தில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. வட இந்தியப் பதிப்பான. கோல்புரூக்கின் 52 உபநிடதப் பதிப்பில் இந்த உபநிடதம் 9 இல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.   நாராயணனின் பிப்லியோதிகா இண்டிகா பதிப்பில், தென்னிந்தியாவில் பிரபலமான 52 உபநிடதங்களின் பட்டியலில் உபநிடதம் 9 இல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

உள்ளடக்கம் 
உபநிடதம் விஷ்ணுவை சாங்கியக் கொள்கைகளுக்கு மேல், சிவனுக்கும், பிரம்மனுக்கும் மேலான மனிதனாக முன்வைக்கிறது. இந்த உபநிடத உரை சைவ உபநிடதங்களான அதர்வசிகா உபநிடதம், அதர்வசிரசு உபநிடதம் ஆகியவற்றுடன் போட்டியிடுகிறது. மேலும் விஷ்ணு மற்றும் பிரம்மாவை விட சிவனே உயர்ந்தவர் என்று வலியுறுத்துகிறது. எவ்வாறாயினும், இரு குழுக்களும், பிரம்மா, விஷ்ணு மற்றும் சிவன் (அல்லது மகேசுவரன், உருத்திரன்) ஆகிய மூன்றையும் விவரிப்பதில் மிகுந்த மரியாதைக்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துகின்றது. மேலும் அவற்றை ஒரே உலகளாவிய ஆன்மா - பிரம்மம் ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடுகளாக அடையாளப்படுத்துகின்றது.

இதனையும் பார்க்கவும் 

 ஆத்மபோத உபநிடதம்
 அதர்வசிரசு உபநிடதம்
 நாராயண உபநிடதம்

சான்றுகள்

உசாத்துணை 

அத்வைதம்
சமசுகிருத நூல்கள்
உபநிடதங்கள்
வேதங்கள்
பண்டைய நூல்கள்
இந்து தத்துவ நூல்கள்
இந்து சமய நூல்கள்
வேதங்கள்
இந்து சமயப் பிரிவுகள்
இந்திய மெய்யியல்
maghā ubhaniḍhadhaṃ (  , Maha Upanishad)  èṉbhadhu òru jhamajhughirudhadhdhil iyaṟṟabhbhaḍhḍha indhu jhamayadhdhiṉ jhiṟiya ubhaniḍhadhaṅghaḻil òṉṟāghuṃ. indha urai jhāmāṉya ubhaniḍhadhaṃ èṉa vaghaibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

urai iraṇḍhu bhadhibhbhughaḻil uḻḻadhu. òṉṟu jhila dhòghubhbhughaḻil adharvaṇa vedhadhdhuḍhaṉ iṇaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. maṟṟòṉṟu jhāma vedhadhdhuḍhaṉ iṇaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. adharvaṇa vedhabh bhadhibhbhu ghuṟughiyadhāghavuṃ, urainaḍhaiyiluṃ uḻḻadhu. jhāma vedha bhadhibhbhu oraḻavu ghavidhai vajhaṉaṅghaḻil uḻḻadhu. 

vaiṇava ubhaniḍhadhaṃ viṣṇuvai migha uyarndhavarāghavuṃ, bhiraṃmāviṟghuṃ melāṉavarāghavuṃ vivarighghiṟadhu.  irubhbhiṉuṃ, iraṇḍhu ghul̤ughghaḻuṃ nūlghaḻ aṉaidhdhu indhu ghaḍhavuḻghaḻiṉ mariyādhaighghuriya vārdhdhaighaḻaibh bhayaṉbhaḍhudhdhughiṉṟaṉa. meluṃ avai òre āṉmā - bhiraṃmaṃ èṉṟu valiyuṟudhdhughiṉṟaṉa. ubhaniḍhadhaṃ vaiṇava maṟṟuṃ vedhāndhagh gharudhdhughaḻiṉ òdhdhijhaivai muṉvaighghiṟadhu. meluṃ "vajhudhaiva ghuḍhuṃbhaghaṃ " alladhu "ulaghaṃ òre ghuḍhuṃbhaṃ" èṉṟa bhodhaṉaighghāgha ghuṟibhbhiḍhadhdhaghghadhu.

varalāṟu 
maghā ubhaniḍhadhadhdhiṉ dhedhi alladhu ājhiriyar bhaṟṟi dhèriyavillai, āṉāl adharvaṇa vedhadhdhuḍhaṉ iṇaighghabhbhaḍhḍha vaiṇava ubhaniḍhadhaṅghaḻil idhu mighavuṃ bhal̤amaiyāṉadhu èṉṟu jèrmaṉ indhiyaviyalāḻar ḍhiyūjhaṉ gharudhughiṟār.

indha uraiyiṉ ghaiyèl̤udhdhubh bhiradhighaḻuṃ maghobhaniṣadh èṉṟa dhalaibhbhil ghāṇabhbhaḍhughiṉṟaṉa. aṉumaṉughghu irāmaṉāl vivarighghabhbhaḍhḍha mughdhighā niyadhiyiṉ 108 ubhaniḍhadhaṅghaḻiṉ dhèluṅghu mòl̤idh dhòghubhbhil, idhu 61 vadhu iḍhadhdhil bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. jhuldhāṉ mughamadhu dhārā jhighghovāl 1656 il obhaṉeghādh èṉṟa dhalaibhbhil dhòghughghabhbhaḍhḍha  ubhaniḍhadhaṅghaḻiṉ dhòghubhbhil 50 ubhaniḍhadhaṅghaḻiṉ bhārajhīgha mòl̤ibhbhèyarbhbhuḍhaṉ, madhaṃ bhaṟṟiya jhiṟandha bhudhdhaghamāgha muṉmòl̤iyabhbhaḍhḍha idhu 16vadhu iḍhadhdhil bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. vaḍha indhiyabh bhadhibhbhāṉa. gholbhurūghghiṉ 52 ubhaniḍhadhabh bhadhibhbhil indha ubhaniḍhadhaṃ 9 il bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.   nārāyaṇaṉiṉ bhibhliyodhighā iṇḍhighā bhadhibhbhil, dhèṉṉindhiyāvil bhirabhalamāṉa 52 ubhaniḍhadhaṅghaḻiṉ bhaḍhḍhiyalil ubhaniḍhadhaṃ 9 il bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

uḻḻaḍhaghghaṃ 
ubhaniḍhadhaṃ viṣṇuvai jhāṅghiyagh ghòḻghaighaḻughghu mel, jhivaṉughghuṃ, bhiraṃmaṉughghuṃ melāṉa maṉidhaṉāgha muṉvaighghiṟadhu. indha ubhaniḍhadha urai jhaiva ubhaniḍhadhaṅghaḻāṉa adharvajhighā ubhaniḍhadhaṃ, adharvajhirajhu ubhaniḍhadhaṃ āghiyavaṟṟuḍhaṉ bhoḍhḍhiyiḍhughiṟadhu. meluṃ viṣṇu maṟṟuṃ bhiraṃmāvai viḍha jhivaṉe uyarndhavar èṉṟu valiyuṟudhdhughiṟadhu. èvvāṟāyiṉuṃ, iru ghul̤ughghaḻuṃ, bhiraṃmā, viṣṇu maṟṟuṃ jhivaṉ (alladhu maghejhuvaraṉ, urudhdhiraṉ) āghiya mūṉṟaiyuṃ vivaribhbhadhil mighundha mariyādhaighghuriya vārdhdhaighaḻaibh bhayaṉbhaḍhudhdhughiṉṟadhu. meluṃ avaṟṟai òre ulaghaḻāviya āṉmā - bhiraṃmaṃ āghiyavaṟṟiṉ vèḻibhbhāḍhughaḻāgha aḍhaiyāḻabhbhaḍhudhdhughiṉṟadhu.

idhaṉaiyuṃ bhārghghavuṃ 

 ādhmabhodha ubhaniḍhadhaṃ
 adharvajhirajhu ubhaniḍhadhaṃ
 nārāyaṇa ubhaniḍhadhaṃ

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai 

adhvaidhaṃ
jhamajhughirudha nūlghaḻ
ubhaniḍhadhaṅghaḻ
vedhaṅghaḻ
bhaṇḍhaiya nūlghaḻ
indhu dhadhdhuva nūlghaḻ
indhu jhamaya nūlghaḻ
vedhaṅghaḻ
indhu jhamayabh bhirivughaḻ
indhiya mèyyiyal
மகா உபநிடதம்