அபு அல்-ஃபிதா' இமாத் அத்-தீன் இஸ்மாஈல் இப்னு' உமர் இப்னு கதீர் அல்-குரைஷி அல்-தமிஷ்கி (  ; c. 1300 - 1373), இப்னு கஃதீர் (  , சிரியாவில் மாம்லுக் காலத்தில் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க அரபு வரலாற்றாசிரியர், விரிவுரையாளர் மற்றும் அறிஞர் ஆவார். தப்ஸீர் (குர்ஆன் விரிவுரை) மற்றும் ஃபிக்ஹ் (நீதித்துறை) ஆகியவற்றில் நிபுணரான இவர், அல்-பிதாயா வன்-நிஹாயா என்ற பெயரில் 14 தொகுதிகளைக் கொண்ட உலக வரலாற்றை எழுதியுள்ளார்.

சுயசரிதை 
அவரது முழு பெயர்  (  ) மற்றும்   இன்  "விசுவாசத்தின் தூண்" என்ற லகபு (புனைப்பெயரும்) இருந்தது. அவரது குடும்பத்தினர் அதன் பரம்பரையை குரேஷ் கோத்திரத்தில் காணலாம். சிரியாவின் டமாஸ்கஸின் கிழக்கே புஸ்ரா நகரின் புறநகரில் உள்ள மிஜ்தால் என்ற கிராமத்தில் ஏ.எச் 701 (கி.பி 1300/1) இல் பிறந்தார்.  அவருக்கு இப்னு தைமியா மற்றும் அல் தஹாபி ஆகியோர் கற்பித்தனர்.

தனது படிப்பை முடித்தவுடன், 1341 ஆம் ஆண்டில் தனது முதல் உத்தியோகபூர்வ நியமனத்தைப் பெற்றார், அவர் மதங்களுக்கு எதிரான கொள்கைகளை தீர்மானிக்க உருவாக்கப்பட்ட ஒரு விசாரணை ஆணையத்தில் சேர்ந்தார். 

அவர் அந்தக் காலத்தின் முன்னணி சிரிய அறிஞர்களில் ஒருவரான அல்-மிஸ்ஸியின் மகளை மணந்தார், இது அவருக்கு அறிவார்ந்த உயரடுக்கிற்கு அணுகலைக் கொடுத்தது. 1345 ஆம் ஆண்டில் அவரது மாமியாரின் சொந்த ஊரான மிசாவில் புதிதாக கட்டப்பட்ட மசூதியில் அவர் போதகராக (காதிப்) நியமிக்கப்பட்டார். 1366 ஆம் ஆண்டில், அவர் டமாஸ்கஸின் பெரிய மசூதியில் பேராசிரியர் பதவிக்கு உயர்ந்தார்.  

பிற்கால வாழ்க்கையில், அவர் குருடரானார்.   அவர் தனது குருட்டுத்தன்மையை அஹ்மத் இப்னு ஹன்பலின் முஸ்னதில் இரவு நேர வேலை செய்வதாகக் கூறுகிறார், இது கதைசொல்லியைக் காட்டிலும் மேலோட்டமாக மறுசீரமைக்கும் முயற்சியாகும். அவர் பிப்ரவரி 1373 இல் ( ஏ.எச் 774) டமாஸ்கஸில் இறந்தார். அவர் தனது ஆசிரியர் இப்னு தைமியாவின் அருகில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

நம்பிக்கை 
நவீன காலங்களில் அவரது நம்பிக்கை அஷ்அரிகளுக்கும் சலபுகளுக்கும் இடையில் கணிசமான கருத்து வேறுபாடு மற்றும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

அஷ்அரி நிலை 
பின்வருபவை உட்பட பல காரணங்களுக்காக, அஷ்அரிகளில் பெரும்பாலோர் அவரை ஒரு அஷ்அரியாக கருதுகின்றனர்:

 அவர் இஸ்லாமிய நீதித்துறை ஷாஃபி பள்ளியைச் சேர்ந்தவர் மற்றும் "தர் அல்-ஹதீஸ் அல்-அஷ்ரபியா" என்று அழைக்கப்படும் ஹதீஸ் மாளிகையில் ஹதீத பேராசிரியராக இருந்தார், இது அஷாரி பள்ளியில் இணைந்தவர்களுக்கு மட்டுமே நிறுவப்பட்டது  தாஜ் அல்-தின் அல்-சுப்கி (இறப்பு: 771/1370) தனது தபாகத் அல்-ஷாஃபி-ஐயா அல்-குப்ராவில் (ஷாஃபியர்களின் விரிவான வாழ்க்கை வரலாற்று அகராதி) குறிப்பிட்டுள்ளபடி, அல்-அஷ்ரபியாவில் கற்பிப்பதற்கான ஒரு நிபந்தனை  'அகிடாவில் அஷாரியாக இருக்க வேண்டும்.
 இப்னு ஹஜர் அல்-அஸ்கலானி (தி. 852/1449) தனது அல்-துரார் அல்-கமினாவில் (மறைக்கப்பட்ட முத்துக்கள்: எட்டாவது இஸ்லாமிய நூற்றாண்டின் குறிப்பிடத்தக்கவற்றில்), இப்னு கதிருக்கும் இப்னுல் மகனுக்கும் இடையிலான ஒரு தகராறு குறித்து அறிக்கை அளித்தார்.  கயீம் அல்-ஜவ்ஜியா கற்பித்தல் நிலை குறித்து வெடித்தார்.  இப்னு கதிர் அவருக்கான வெறுப்பு அவரது அஷாரி வேர்கள் காரணமாக இருந்ததாக சுட்டிக்காட்டியதாகத் தெரிகிறது, ஒருமுறை இப்னுல் கயீமின் மகன் இதைப் பற்றி அவரை எதிர்கொண்டு, இப்னு கதிர் உயரமான வானங்களுக்கு சத்தியம் செய்தாலும், அவர் மதத்தின் மீது இல்லை என்று கூறினார்  இப்னு தைமியா, மக்கள் அவரை நம்ப மாட்டார்கள், ஏனென்றால் அவரது ஷேக் (ஆசிரியர்) இப்னு தைமியா.
 அவரது இறையியல் பார்வைகள் அஷாரி மதத்துடன் ஒத்துப்போகின்றன, சில குர்ஆனிய வசனங்களின் விளக்கத்தில் அவரது கருத்துக்களை ஆராய்வதன் மூலம் இது சாட்சியமளிக்கிறது: 7:54, 28:88, 54:14, மற்றும் 6:18.

டேவிட் எல். ஜான்ஸ்டன் அவரை "பாரம்பரியவாதி மற்றும் அஷ்அரிய இப்னு கதீர்" என்று வர்ணித்தார்.

ஸலபி நிலை 
ஒரு போராளி ஜிகாத்தை ஆதரிப்பது மற்றும் ஒரு தனித்துவமான இஸ்லாமிய உம்மாவைப் புதுப்பிப்பது போன்ற பல ஒற்றுமையை இப்னு கதிர் தனது ஆசிரியர் இப்னு தைமியாவுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.  மேலும், இப்னு தைமியாவைப் போலவே, அவர் ஒரு பகுத்தறிவு எதிர்ப்பு, பாரம்பரிய மற்றும் ஹதீஸ் சார்ந்த அறிஞராகக் கருதுகிறார்.  சலாபிக்கள் இபின் கதிர் mutashabihat வசனங்களும் நபிமொழிகளும் விளக்குவது என்று இல்லை, மாறாக அவர் வசனங்கள் வெளிப்படையான அர்த்தங்கள் ஏற்றுக் கொண்டார், ஆனால் கேட்டு தவிர்த்து கூற்றுக்கள் "எப்படி?" அதை படைப்புடன் ஒப்பிடவில்லை, வசனங்களில் தவில் செய்யவில்லை.

அவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்:<blockquote>இந்த தலைப்பில் மக்கள் அதிகம் கூறியுள்ளனர், மேலும் அவர்கள் கூறியதை விளக்க இது இடமல்ல. இந்த விஷயத்தில், ஆரம்பகால முஸ்லிம்களை ( சலாஃப் ) நாங்கள் பின்பற்றுகிறோம்: மாலிக், அவ்சாய், தவ்ரி, லேத் இப்னு சாத், ஷாஃபி, அஹ்மத் இப்னு ஹன்பால், இஷாக் இப்னு ரஹ்வே மற்றும் முஸ்லிம்களின் இமாம்களில் மற்றவர்கள், பண்டைய இருவரும் மற்றும் நவீனமானது, (கேள்விக்குரிய வசனம்) வந்ததைப் போலவே கடந்து செல்ல, அது எவ்வாறு பொருள்படும் என்று சொல்லாமல் ( நிமிடம் கெய்ர் தக்கீஃப் ), அதை உருவாக்கிய விஷயங்களுடன் ( வா லா தாஷ்பிஹ் ) ஒப்பிடாமல், அதை அழிக்காமல் (வா லா ta'til): துல்லியமான பொருள் ( ஜாஹிர் ) மனதில் ஏற்படுகிறது என்று anthropomorphists (அல்-mushabbihin)'' அவரது படைப்பு இருந்து ஒன்றும் அல்லாஹ்வின் பயனற்றதாக இருக்கிறது அவரை ஒத்திருக்கிறது: "எதுவும் தேவையில்லை அவனுக்கு நிகராக உள்ளது, மற்றும் அவர் அனைத்து உள்ளது -ஹீரிங், அனைத்தையும் பார்ப்பது "(அல்குர்ஆன் 42:11)  </blockquote>

 படைப்புகள் 

 தப்ஸீர் 
இபின் கதிர் ஒரு பிரபல எழுதியுள்ளார் குர்ஆன் என்ற தப்ஸீர் அல்-குர்ஆனை அல்-'Aẓīm குறிப்பிட்ட இணைக்கப்பட்ட இது ஹதீஸ், அல்லது கூற்றுகள் முஹம்மது, மற்றும் கூற்றுகள் Sahaba விளக்கத்தில் குரான்-இன் வசனங்கள் மற்றும் பயன்படுத்துவது தவிர்க்கப்பட இஷ்ரா 'iliyyats . பல சுன்னி முஸ்லிம்கள் தப்சீர் அல்-தபரி மற்றும் தப்சீர் அல்-குர்துபி  க்குப் பிறகு அவரது வர்ணனையை மிகச் சிறந்ததாகக் கருதுகின்றனர், மேலும் இது குறிப்பாக சலாபி சிந்தனைப் பள்ளியில் மிகவும் மதிக்கப்படுகிறது.  இபின் கதிர் நம்பியுள்ளன கூறினார் என்றாலும் கூட மணிக்கு-டபரி, அவர் Isra'iliyyat போன்ற விஷேடமாக குறிப்பிட்டு இருந்து இஸ்லாமியம் அழிக்க முயற்சியாக, உள்ளடக்கத்தில் புதிய முறைகள் மற்றும் வேறுபடுகிறது அறிமுகப்படுத்தியது. இஸ்ரவேலியத் மீதான அவரது சந்தேகம் இப்னு தைமியாவின் செல்வாக்கிலிருந்து பெறப்பட்டிருக்கலாம், அவர் அன்றிலிருந்து மிகைப்படுத்தப்பட்ட பாரம்பரியத்தை தள்ளுபடி செய்தார்.  

எகிப்திய அறிஞர் அஹ்மத் முஹம்மது ஷாகிர் (1892 – 1958) – 1958 ஆம் ஆண்டுகளில் வெளியிடப்பட்ட ஐந்து தொகுதிகளில் இப்னு கதிரின் தஃப்ஸரை 'உம்தத் அட்-தஃப்ஸர்' என்று சுருக்கினார்.அவரது தஃப்ஸீர் நவீன காலங்களில், குறிப்பாக மேற்கத்திய முஸ்லிம்களிடையே பரவலான புகழ் பெற்றது, அநேகமாக அவரது நேரடியான அணுகுமுறை காரணமாக இருக்கலாம், ஆனால் பாரம்பரிய தஃப்ஸீர்களின் மாற்று மொழிபெயர்ப்புகள் இல்லாததாலும். ஃபாசில் அல்-குர்ஆன் (  ) என்பது தப்சீருக்கான இணைப்பாக கருதப்பட்டது. இது குர்ஆனின் சுருக்கமான உரை வரலாறு மற்றும் முஹம்மது காலமான பின்னர் அதன் தொகுப்பு ஆகும்.

 கல்வி சொற்பொழிவில் 
மேற்கு கல்வி வட்டாரங்களில் தஃப்ஸர் அல்-குர்ரான் அல்-ஏம் சற்று சர்ச்சைக்குரியது. ஹென்றி லாஸ்ட் இதை முதன்மையாக ஒரு மொழியியல் வேலை மற்றும் "மிகவும் அடிப்படை" என்று கருதுகிறார். நார்மன் கால்டர் இதை குறுகிய எண்ணம் கொண்டவர், பிடிவாதமானவர், மற்றும் முன்னாள் எக்ஸிகெட்டுகளின் அறிவுசார் சாதனைகளுக்கு எதிராக சந்தேகம் கொண்டவர் என்று விவரிக்கிறார். அவரது அக்கறை குர்ஆனை ஹதீஸின் கார்பஸால் மதிப்பிடுவதற்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, மேலும் யூத ஆதாரங்களை நம்பத்தகாதது என்று மதிப்பிடும் முதல்வராவார், அதே நேரத்தில் அவற்றை தீர்க்கதரிசன ஹதீஸாகப் பயன்படுத்தி, அவரது முன்னரே தயாரிக்கப்பட்ட கருத்தை ஆதரிக்கத் தேர்ந்தெடுப்பார். இல்லையெனில், ஜேன் டம்மென் மெக்அலிஃப் இந்த தஃப்ஸீரை வேண்டுமென்றே மற்றும் கவனமாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாகக் கருதுகிறார், அதன் விளக்கம் பாதுகாக்கப்படுவதற்கான தனது சொந்த தீர்ப்பிற்கு தனித்துவமானது, அவர் தனது மரபுகளில் சிறந்தவர் என்று கருதுகிறார்.

 ஹதீத் 

 அல்-ஜாமிஉ (  ) என்பது கலைக்களஞ்சிய பயன்பாட்டிற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட ஹதீஸ் நூல்களின் பெரும் தொகுப்பு ஆகும். இது நபியின் தோழர்களின் அகர வரிசைப்படி மற்றும் ஒவ்வொன்றும் பரப்பிய சொற்கள், இதனால் ஒவ்வொரு ஹதீஸுக்கும் அதிகார சங்கிலியை புனரமைக்கிறது. 
 அல்-பாயித் அல்-ஹதீத் என்பது ஹதீஸ் சொற்களில் இப்னுல் சலா எழுதிய முகாதிமாவின் சுருக்கமாகும்
 மணிக்கு-Takmil புனைகதை Ma`rifat YTH-Thiqat WA விளம்பர Du'afa வல் Majahil இது இபின் கதிர் தனது இரண்டு ஷியாக்கள் புத்தகங்கள் இருந்து சேகரிக்கப்பட்ட அல்-மிஸ்ஸீ மற்றும் அத்-தஹபீ ; அல்-கமல் மற்றும் மீஸான் அல்-ஃபிடிட்ல். அல்-ஜர்ஹ் மற்றும் அத்-தஅதில் விஷயத்தில் பல நன்மைகளை அவர் சேர்த்தா அதில்லா
 ன  ்த ிதன்பீஹ்-கதீர்பா, இப்னு கதர் தனது தன்பாவில் உள்ள ஷாஃபி நீதித்துறை புத்தகத்தில் அபே இசாக் ஆஷ்-ஷெராஸ் முன்வைத்த பதவிகளுக்கான ஆதாரங்களை சேகரித்தார் .

 வரலாறு மற்றும் சுயசரிதை 

 அல்-பிதாயா வ-அன்-நிஹாயா  ) ஆரம்பம் மற்றும் முடிவு என்பது படைப்பிலிருந்து காலத்தின் இறுதி வரை உலகின் உலகளாவிய வரலாறு. இப்னு கதிரின் மிகச்சிறந்த பத்து தொகுதி மகத்தான ஓபஸில் உலகின் ஆரம்பகால நாடுகள், நபிமார்கள் மற்றும் அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறுகள் ( சீரா ) மற்றும் இஸ்லாமிய வரலாறு ஆகியவை அவரது சொந்த காலம் வரை உள்ளன.   ஆங்கிலத்தில் கிடைக்கிறது.
 அல்-சீராக்கள் அல்-Nabawiyya  ) நபிகள் நாயகத்தின் வாழ்க்கை : ஆரம்பம் மற்றும் முடிவிலிருந்து 
 கிசாஸ் அல்-அன்பியா, (  ) "தீர்க்கதரிசிகளின் கதைகள்"; இஸ்லாமிய தீர்க்கதரிசிகள் மற்றும் பழைய ஏற்பாட்டின் மற்றவர்களின் கதைகளின் தொகுப்பு; துஹ்பத் அன்-நுப்லா 'நிமிடம் கிசாஸ் அல் அன்பியா லில்'இமாம் அல்-ஹபீஸ் இப்னு கதிர் (  (அல்-ஹபீஸ் இப்னு கதிர் எழுதிய தீர்க்கதரிசிகளின் கதைகளிலிருந்து பிரபுக்களின் தலைசிறந்த படைப்பு).  ஆங்கிலத்தில் கிடைக்கிறது.
 அல்- ஃபிதான், (كتاب الفتن والملاحم الواقعة في آخر الزمان) "தி செடிஷன்"; கடைசி மணிநேர அறிகுறிகளில்; அவரது நாளின் அரசியல் விவரங்களுக்கு மதிப்புமிக்கது. முதலில் கெய்ரோவில் அச்சிடப்பட்டது (1932 – 1939); பல அரபு பதிப்புகள்; ஆங்கிலத்தில் கிடைக்கவில்லை. 

 ஜிஹாத் 

 அல்-இஜ்திஹாத் ஃபாலாப் அல்-ஜிஹாத் (  ), டமாஸ்கஸின் மம்லுக் ஆளுநரின் ஆணைக்குழுவால் எழுதப்பட்டது, இது இஸ்லாமிய ஆய்வின் சான்றுகளை ஆதரிக்கும் அண்டை கிறிஸ்தவ சக்திகளுக்கு (சிலுவை நாடுகளின் சிலிசியாவின் சிலுவைப்போர் நாடுகளின் எச்சங்கள்) எதிராக ஆயுதமேந்திய ஜிகாத் மற்றும் ரிபாத்தைப் பாதுகாப்பதாகும்.

 மற்றவை 

 அல்-ஹதி-சுனன் ஃபு ஆதாத் அல் மசனாத்-சுனன், அல்லது ஜமீ அல்-மசானாத் : இமாம்கள் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பால், அல்-பஜார், அபு யலா அல்-மவ்ஸிலி, மற்றும் இப்னு அபி ஷாய்பா ஆகியோரின் விவரிப்புகளை சேகரித்தார். ஹதீஸ்கள்: இரண்டு ஸஹீஹ் வி (இன் அல்-புகாரி மற்றும் முஸ்லீம் ) மற்றும் நான்கு Sunan அபு தாவுத் மணிக்கு திர்மிதீ, அன்-Nasai மற்றும் இப்னு மாஜா இன். ஃபிக் பிரிவுகளின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
 தபகாத் ஆஷ்-ஷாஃபியா ("ஷாஃபி அறிஞர்களின் நிலைகள்").
 சஹீஹ் அல் புகாரி பற்றிய வர்ணனை; முடிக்கப்படாத வேலை.
 அஹ்கம் - சட்டங்களில் பெரிய அளவு ( ஹஜ் சடங்குகள் வரை); முடிக்கப்படாத வேலை.
 சுருக்கம் அல்-Baihaqi 's' என்ற அல்-Madkhal; வெளியிடப்படவில்லை.

குறிப்பு: இங்கே பட்டியலிடப்பட்டுள்ள பல புத்தகங்கள் வெளியிடப்படவில்லை.

 மேலும் காண்க 

 இப்னு தைமியா
 அல்-தபரி
 அல்-குர்துபி

 மேற்கோள்கள் 

 குறிப்புகள் 

 நார்மன் கால்டர், 'தபரி முதல் இப்னு கதிர் வரை, ஒரு வகையின் விளக்கத்தில் சிக்கல்கள், ஆபிரகாமின் கதையைப் பற்றி விளக்கப்பட்டுள்ளன', இதில்: ஜி.ஆர். ஹாட்டிங் / அப்துல்-காதர் ஏ. ஷரீஃப் (பதிப்புகள். ): குர்ஆனுக்கான அணுகுமுறைகள், லண்டன் 1993, பக். 101–140.
 ஜேன் டம்மென்-மெக்அலிஃப், 'குர்ஆனிக் ஹெர்மீனூட்டிக்ஸ், அல்-தபரி மற்றும் இப்னு கதிரின் பார்வைகள்', இல்: ஆண்ட்ரூ ரிப்பின் (பதிப்பு ): குர்ஆனின் விளக்கத்தின் வரலாற்றுக்கான அணுகுமுறைகள்'', ஆக்ஸ்போர்டு 1988, பக். & Nbs அல் ஹபீத் இப்னு கதிர் சாம்பல் அல்ல, அய்

வெளி இணைப்புகள் 

 இப்னு கதிரின் அகீதா

 மவ்லிது ரசூல் அல்லாஹ் ﷺ  மாவ்லித் பற்றி இப்னு கதீரின் ஆங்கில புத்தகம்
ஹதீஸ் கலை அறிஞர்கள்
அரபு மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள்
மதிப்பாய்வு செய்யப்படாத மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்ட பக்கங்கள்
abhu al-fidhā' imādh adh-dhīṉ ismāīl ibhṉu' umar ibhṉu ghadhīr al-ghuraiṣi al-dhamiṣghi (  ; c. 1300 - 1373), ibhṉu ghaḥdhīr (  , jhiriyāvil māṃlugh ghāladhdhil mighavuṃ jhèlvāghghu mighgha arabhu varalāṟṟājhiriyar, virivuraiyāḻar maṟṟuṃ aṟiñar āvār. dhabhsīr (ghurāṉ virivurai) maṟṟuṃ fighh (nīdhidhdhuṟai) āghiyavaṟṟil nibhuṇarāṉa ivar, al-bhidhāyā vaṉ-nihāyā èṉṟa bhèyaril 14 dhòghudhighaḻaigh ghòṇḍha ulagha varalāṟṟai èl̤udhiyuḻḻār.

jhuyajharidhai 
avaradhu mul̤u bhèyar  (  ) maṟṟuṃ   iṉ  "vijhuvājhadhdhiṉ dhūṇ" èṉṟa laghabhu (bhuṉaibhbhèyaruṃ) irundhadhu. avaradhu ghuḍhuṃbhadhdhiṉar adhaṉ bharaṃbharaiyai ghureṣ ghodhdhiradhdhil ghāṇalāṃ. jhiriyāviṉ ḍhamāsghasiṉ ghil̤aghghe bhusrā naghariṉ bhuṟanagharil uḻḻa mijdhāl èṉṟa ghirāmadhdhil e.èjh 701 (ghi.bhi 1300/1) il bhiṟandhār.  avarughghu ibhṉu dhaimiyā maṟṟuṃ al dhahābhi āghiyor ghaṟbhidhdhaṉar.

dhaṉadhu bhaḍhibhbhai muḍhidhdhavuḍhaṉ, 1341 āṃ āṇḍhil dhaṉadhu mudhal udhdhiyoghabhūrva niyamaṉadhdhaibh bhèṟṟār, avar madhaṅghaḻughghu èdhirāṉa ghòḻghaighaḻai dhīrmāṉighgha uruvāghghabhbhaḍhḍha òru vijhāraṇai āṇaiyadhdhil jherndhār. 

avar andhagh ghāladhdhiṉ muṉṉaṇi jhiriya aṟiñarghaḻil òruvarāṉa al-missiyiṉ maghaḻai maṇandhār, idhu avarughghu aṟivārndha uyaraḍhughghiṟghu aṇughalaigh ghòḍhudhdhadhu. 1345 āṃ āṇḍhil avaradhu māmiyāriṉ jhòndha ūrāṉa mijhāvil bhudhidhāgha ghaḍhḍhabhbhaḍhḍha majhūdhiyil avar bhodhagharāgha (ghādhibh) niyamighghabhbhaḍhḍhār. 1366 āṃ āṇḍhil, avar ḍhamāsghasiṉ bhèriya majhūdhiyil bherājhiriyar bhadhavighghu uyarndhār.  

bhiṟghāla vāl̤ghghaiyil, avar ghuruḍharāṉār.   avar dhaṉadhu ghuruḍhḍhudhdhaṉmaiyai ahmadh ibhṉu haṉbhaliṉ musṉadhil iravu nera velai jhèyvadhāghagh ghūṟughiṟār, idhu ghadhaijhòlliyaigh ghāḍhḍhiluṃ meloḍhḍhamāgha maṟujhīramaighghuṃ muyaṟjhiyāghuṃ. avar bhibhravari 1373 il ( e.èjh 774) ḍhamāsghasil iṟandhār. avar dhaṉadhu ājhiriyar ibhṉu dhaimiyāviṉ arughil aḍhaghghaṃ jhèyyabhbhaḍhḍhār.

naṃbhighghai 
navīṉa ghālaṅghaḻil avaradhu naṃbhighghai aṣarighaḻughghuṃ jhalabhughaḻughghuṃ iḍhaiyil ghaṇijhamāṉa gharudhdhu veṟubhāḍhu maṟṟuṃ jharjhjhaiyai eṟbhaḍhudhdhiyuḻḻadhu.

aṣari nilai 
bhiṉvarubhavai uḍhbhaḍha bhala ghāraṇaṅghaḻughghāgha, aṣarighaḻil bhèruṃbhālor avarai òru aṣariyāgha gharudhughiṉṟaṉar:

 avar islāmiya nīdhidhdhuṟai ṣāfi bhaḻḻiyaijh jherndhavar maṟṟuṃ "dhar al-hadhīs al-aṣrabhiyā" èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ hadhīs māḻighaiyil hadhīdha bherājhiriyarāgha irundhār, idhu aṣāri bhaḻḻiyil iṇaindhavarghaḻughghu maḍhḍhume niṟuvabhbhaḍhḍhadhu  dhāj al-dhiṉ al-jhubhghi (iṟabhbhu: 771/1370) dhaṉadhu dhabhāghadh al-ṣāfi-aiyā al-ghubhrāvil (ṣāfiyarghaḻiṉ virivāṉa vāl̤ghghai varalāṟṟu agharādhi) ghuṟibhbhiḍhḍhuḻḻabhaḍhi, al-aṣrabhiyāvil ghaṟbhibhbhadhaṟghāṉa òru nibhandhaṉai  'aghiḍhāvil aṣāriyāgha irughgha veṇḍhuṃ.
 ibhṉu hajar al-asghalāṉi (dhi. 852/1449) dhaṉadhu al-dhurār al-ghamiṉāvil (maṟaighghabhbhaḍhḍha mudhdhughghaḻ: èḍhḍhāvadhu islāmiya nūṟṟāṇḍhiṉ ghuṟibhbhiḍhadhdhaghghavaṟṟil), ibhṉu ghadhirughghuṃ ibhṉul maghaṉughghuṃ iḍhaiyilāṉa òru dhagharāṟu ghuṟidhdhu aṟighghai aḻidhdhār.  ghayīṃ al-javjiyā ghaṟbhidhdhal nilai ghuṟidhdhu vèḍhidhdhār.  ibhṉu ghadhir avarughghāṉa vèṟubhbhu avaradhu aṣāri verghaḻ ghāraṇamāgha irundhadhāgha jhuḍhḍhighghāḍhḍhiyadhāghadh dhèrighiṟadhu, òrumuṟai ibhṉul ghayīmiṉ maghaṉ idhaibh bhaṟṟi avarai èdhirghòṇḍhu, ibhṉu ghadhir uyaramāṉa vāṉaṅghaḻughghu jhadhdhiyaṃ jhèydhāluṃ, avar madhadhdhiṉ mīdhu illai èṉṟu ghūṟiṉār  ibhṉu dhaimiyā, maghghaḻ avarai naṃbha māḍhḍhārghaḻ, eṉèṉṟāl avaradhu ṣegh (ājhiriyar) ibhṉu dhaimiyā.
 avaradhu iṟaiyiyal bhārvaighaḻ aṣāri madhadhdhuḍhaṉ òdhdhubhbhoghiṉṟaṉa, jhila ghurāṉiya vajhaṉaṅghaḻiṉ viḻaghghadhdhil avaradhu gharudhdhughghaḻai ārāyvadhaṉ mūlaṃ idhu jhāḍhjhiyamaḻighghiṟadhu: 7:54, 28:88, 54:14, maṟṟuṃ 6:18.

ḍheviḍh èl. jāṉsḍhaṉ avarai "bhāraṃbhariyavādhi maṟṟuṃ aṣariya ibhṉu ghadhīr" èṉṟu varṇidhdhār.

salabhi nilai 
òru bhorāḻi jighādhdhai ādharibhbhadhu maṟṟuṃ òru dhaṉidhdhuvamāṉa islāmiya uṃmāvaibh bhudhubhbhibhbhadhu bhoṉṟa bhala òṟṟumaiyai ibhṉu ghadhir dhaṉadhu ājhiriyar ibhṉu dhaimiyāvuḍhaṉ bhaghirndhu ghòḻghiṟār.  meluṃ, ibhṉu dhaimiyāvaibh bholave, avar òru bhaghudhdhaṟivu èdhirbhbhu, bhāraṃbhariya maṟṟuṃ hadhīs jhārndha aṟiñarāghagh gharudhughiṟār.  jhalābhighghaḻ ibhiṉ ghadhir mutashabihat vajhaṉaṅghaḻuṃ nabhimòl̤ighaḻuṃ viḻaghghuvadhu èṉṟu illai, māṟāgha avar vajhaṉaṅghaḻ vèḻibhbhaḍhaiyāṉa ardhdhaṅghaḻ eṟṟugh ghòṇḍhār, āṉāl gheḍhḍhu dhavirdhdhu ghūṟṟughghaḻ "èbhbhaḍhi?" adhai bhaḍhaibhbhuḍhaṉ òbhbhiḍhavillai, vajhaṉaṅghaḻil dhavil jhèyyavillai.

avar ivvāṟu ghūṟughiṟār:<blockquote>indha dhalaibhbhil maghghaḻ adhighaṃ ghūṟiyuḻḻaṉar, meluṃ avarghaḻ ghūṟiyadhai viḻaghgha idhu iḍhamalla. indha viṣayadhdhil, āraṃbhaghāla musliṃghaḻai ( jhalāf ) nāṅghaḻ bhiṉbhaṟṟughiṟoṃ: māligh, avjhāy, dhavri, ledh ibhṉu jhādh, ṣāfi, ahmadh ibhṉu haṉbhāl, iṣāgh ibhṉu rahve maṟṟuṃ musliṃghaḻiṉ imāṃghaḻil maṟṟavarghaḻ, bhaṇḍhaiya iruvaruṃ maṟṟuṃ navīṉamāṉadhu, (gheḻvighghuriya vajhaṉaṃ) vandhadhaibh bholave ghaḍhandhu jhèlla, adhu èvvāṟu bhòruḻbhaḍhuṃ èṉṟu jhòllāmal ( nimiḍhaṃ ghèyr dhaghghīf ), adhai uruvāghghiya viṣayaṅghaḻuḍhaṉ ( vā lā dhāṣbhih ) òbhbhiḍhāmal, adhai al̤ighghāmal (vā lā ta'til): dhulliyamāṉa bhòruḻ ( jāhir ) maṉadhil eṟbhaḍhughiṟadhu èṉṟu anthropomorphists (al-mushabbihin)'' avaradhu bhaḍhaibhbhu irundhu òṉṟuṃ allāhviṉ bhayaṉaṟṟadhāgha irughghiṟadhu avarai òdhdhirughghiṟadhu: "èdhuvuṃ dhevaiyillai avaṉughghu nigharāgha uḻḻadhu, maṟṟuṃ avar aṉaidhdhu uḻḻadhu -hīriṅ, aṉaidhdhaiyuṃ bhārbhbhadhu "(alghurāṉ 42:11)  </blockquote>

 bhaḍhaibhbhughaḻ 

 dhabhsīr 
ibhiṉ ghadhir òru bhirabhala èl̤udhiyuḻḻār ghurāṉ èṉṟa dhabhsīr al-ghurāṉai al-'Aẓīm ghuṟibhbhiḍhḍha iṇaighghabhbhaḍhḍha idhu hadhīs, alladhu ghūṟṟughaḻ muhaṃmadhu, maṟṟuṃ ghūṟṟughaḻ Sahaba viḻaghghadhdhil ghurāṉ-iṉ vajhaṉaṅghaḻ maṟṟuṃ bhayaṉbhaḍhudhdhuvadhu dhavirghghabhbhaḍha iṣrā 'iliyyats . bhala jhuṉṉi musliṃghaḻ dhabhjhīr al-dhabhari maṟṟuṃ dhabhjhīr al-ghurdhubhi  ghghubh bhiṟaghu avaradhu varṇaṉaiyai mighajh jhiṟandhadhāghagh gharudhughiṉṟaṉar, meluṃ idhu ghuṟibhbhāgha jhalābhi jhindhaṉaibh bhaḻḻiyil mighavuṃ madhighghabhbhaḍhughiṟadhu.  ibhiṉ ghadhir naṃbhiyuḻḻaṉa ghūṟiṉār èṉṟāluṃ ghūḍha maṇighghu-ḍhabhari, avar Isra'iliyyat bhoṉṟa viṣeḍhamāgha ghuṟibhbhiḍhḍhu irundhu islāmiyaṃ al̤ighgha muyaṟjhiyāgha, uḻḻaḍhaghghadhdhil bhudhiya muṟaighaḻ maṟṟuṃ veṟubhaḍhughiṟadhu aṟimughabhbhaḍhudhdhiyadhu. israveliyadh mīdhāṉa avaradhu jhandheghaṃ ibhṉu dhaimiyāviṉ jhèlvāghghilirundhu bhèṟabhbhaḍhḍhirughghalāṃ, avar aṉṟilirundhu mighaibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍha bhāraṃbhariyadhdhai dhaḻḻubhaḍhi jhèydhār.  

èghibhdhiya aṟiñar ahmadh muhaṃmadhu ṣāghir (1892 – 1958) – 1958 āṃ āṇḍhughaḻil vèḻiyiḍhabhbhaḍhḍha aindhu dhòghudhighaḻil ibhṉu ghadhiriṉ dhafsarai 'uṃdhadh aḍh-dhafsar' èṉṟu jhurughghiṉār.avaradhu dhafsīr navīṉa ghālaṅghaḻil, ghuṟibhbhāgha meṟghadhdhiya musliṃghaḻiḍhaiye bharavalāṉa bhughal̤ bhèṟṟadhu, aneghamāgha avaradhu neraḍhiyāṉa aṇughumuṟai ghāraṇamāgha irughghalāṃ, āṉāl bhāraṃbhariya dhafsīrghaḻiṉ māṟṟu mòl̤ibhèyarbhbhughaḻ illādhadhāluṃ. fājhil al-ghurāṉ (  ) èṉbhadhu dhabhjhīrughghāṉa iṇaibhbhāgha gharudhabhbhaḍhḍhadhu. idhu ghurāṉiṉ jhurughghamāṉa urai varalāṟu maṟṟuṃ muhaṃmadhu ghālamāṉa bhiṉṉar adhaṉ dhòghubhbhu āghuṃ.

 ghalvi jhòṟbhòl̤ivil 
meṟghu ghalvi vaḍhḍhāraṅghaḻil dhafsar al-ghurrāṉ al-eṃ jhaṟṟu jharjhjhaighghuriyadhu. hèṉṟi lāsḍh idhai mudhaṉmaiyāgha òru mòl̤iyiyal velai maṟṟuṃ "mighavuṃ aḍhibhbhaḍhai" èṉṟu gharudhughiṟār. nārmaṉ ghālḍhar idhai ghuṟughiya èṇṇaṃ ghòṇḍhavar, bhiḍhivādhamāṉavar, maṟṟuṃ muṉṉāḻ èghsighèḍhḍhughaḻiṉ aṟivujhār jhādhaṉaighaḻughghu èdhirāgha jhandheghaṃ ghòṇḍhavar èṉṟu vivarighghiṟār. avaradhu aghghaṟai ghurāṉai hadhīsiṉ ghārbhasāl madhibhbhiḍhuvadhaṟghu maḍhḍhubhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu, meluṃ yūdha ādhāraṅghaḻai naṃbhadhdhaghādhadhu èṉṟu madhibhbhiḍhuṃ mudhalvarāvār, adhe neradhdhil avaṟṟai dhīrghghadharijhaṉa hadhīsāghabh bhayaṉbhaḍhudhdhi, avaradhu muṉṉare dhayārighghabhbhaḍhḍha gharudhdhai ādharighghadh dherndhèḍhubhbhār. illaiyèṉil, jeṉ ḍhaṃmèṉ mèghalif indha dhafsīrai veṇḍhumèṉṟe maṟṟuṃ ghavaṉamāgha dherndhèḍhughghabhbhaḍhḍhadhāghagh gharudhughiṟār, adhaṉ viḻaghghaṃ bhādhughāghghabhbhaḍhuvadhaṟghāṉa dhaṉadhu jhòndha dhīrbhbhiṟghu dhaṉidhdhuvamāṉadhu, avar dhaṉadhu marabhughaḻil jhiṟandhavar èṉṟu gharudhughiṟār.

 hadhīdh 

 al-jāmiu (  ) èṉbhadhu ghalaighghaḻañjhiya bhayaṉbhāḍhḍhiṟghāgha vaḍhivamaighghabhbhaḍhḍha hadhīs nūlghaḻiṉ bhèruṃ dhòghubhbhu āghuṃ. idhu nabhiyiṉ dhol̤arghaḻiṉ aghara varijhaibhbhaḍhi maṟṟuṃ òvvòṉṟuṃ bharabhbhiya jhòṟghaḻ, idhaṉāl òvvòru hadhīsughghuṃ adhighāra jhaṅghiliyai bhuṉaramaighghiṟadhu. 
 al-bhāyidh al-hadhīdh èṉbhadhu hadhīs jhòṟghaḻil ibhṉul jhalā èl̤udhiya mughādhimāviṉ jhurughghamāghuṃ
 maṇighghu-Takmil bhuṉaighadhai Ma`rifat YTH-Thiqat WA viḻaṃbhara Du'afa val Majahil idhu ibhiṉ ghadhir dhaṉadhu iraṇḍhu ṣiyāghghaḻ bhudhdhaghaṅghaḻ irundhu jhegharighghabhbhaḍhḍha al-missī maṟṟuṃ adh-dhahabhī ; al-ghamal maṟṟuṃ mīsāṉ al-fiḍhiḍhl. al-jarh maṟṟuṃ adh-dhaadhil viṣayadhdhil bhala naṉmaighaḻai avar jherdhdhā adhillā
 ṉa  dha idhaṉbhīh-ghadhīrbhā, ibhṉu ghadhar dhaṉadhu dhaṉbhāvil uḻḻa ṣāfi nīdhidhdhuṟai bhudhdhaghadhdhil abhe ijhāgh āṣ-ṣèrās muṉvaidhdha bhadhavighaḻughghāṉa ādhāraṅghaḻai jhegharidhdhār .

 varalāṟu maṟṟuṃ jhuyajharidhai 

 al-bhidhāyā va-aṉ-nihāyā  ) āraṃbhaṃ maṟṟuṃ muḍhivu èṉbhadhu bhaḍhaibhbhilirundhu ghāladhdhiṉ iṟudhi varai ulaghiṉ ulaghaḻāviya varalāṟu. ibhṉu ghadhiriṉ mighajhjhiṟandha bhadhdhu dhòghudhi maghadhdhāṉa obhasil ulaghiṉ āraṃbhaghāla nāḍhughaḻ, nabhimārghaḻ maṟṟuṃ avarghaḻiṉ vāl̤ghghai varalāṟughaḻ ( jhīrā ) maṟṟuṃ islāmiya varalāṟu āghiyavai avaradhu jhòndha ghālaṃ varai uḻḻaṉa.   āṅghiladhdhil ghiḍhaighghiṟadhu.
 al-jhīrāghghaḻ al-Nabawiyya  ) nabhighaḻ nāyaghadhdhiṉ vāl̤ghghai : āraṃbhaṃ maṟṟuṃ muḍhivilirundhu 
 ghijhās al-aṉbhiyā, (  ) "dhīrghghadharijhighaḻiṉ ghadhaighaḻ"; islāmiya dhīrghghadharijhighaḻ maṟṟuṃ bhal̤aiya eṟbhāḍhḍhiṉ maṟṟavarghaḻiṉ ghadhaighaḻiṉ dhòghubhbhu; dhuhbhadh aṉ-nubhlā 'nimiḍhaṃ ghijhās al aṉbhiyā lil'imāṃ al-habhīs ibhṉu ghadhir (  (al-habhīs ibhṉu ghadhir èl̤udhiya dhīrghghadharijhighaḻiṉ ghadhaighaḻilirundhu bhirabhughghaḻiṉ dhalaijhiṟandha bhaḍhaibhbhu).  āṅghiladhdhil ghiḍhaighghiṟadhu.
 al- fidhāṉ, (كتاب الفتن والملاحم الواقعة في آخر الزمان) "dhi jhèḍhiṣaṉ"; ghaḍhaijhi maṇinera aṟighuṟighaḻil; avaradhu nāḻiṉ arajhiyal vivaraṅghaḻughghu madhibhbhumighghadhu. mudhalil ghèyrovil ajhjhiḍhabhbhaḍhḍhadhu (1932 – 1939); bhala arabhu bhadhibhbhughaḻ; āṅghiladhdhil ghiḍhaighghavillai. 

 jihādh 

 al-ijdhihādh fālābh al-jihādh (  ), ḍhamāsghasiṉ maṃlugh āḻunariṉ āṇaighghul̤uvāl èl̤udhabhbhaḍhḍhadhu, idhu islāmiya āyviṉ jhāṉṟughaḻai ādharighghuṃ aṇḍhai ghiṟisdhava jhaghdhighaḻughghu (jhiluvai nāḍhughaḻiṉ jhilijhiyāviṉ jhiluvaibhbhor nāḍhughaḻiṉ èjhjhaṅghaḻ) èdhirāgha āyudhamendhiya jighādh maṟṟuṃ ribhādhdhaibh bhādhughābhbhadhāghuṃ.

 maṟṟavai 

 al-hadhi-jhuṉaṉ fu ādhādh al majhaṉādh-jhuṉaṉ, alladhu jamī al-majhāṉādh : imāṃghaḻ ahmadh ibhṉu haṉbhāl, al-bhajār, abhu yalā al-mavsili, maṟṟuṃ ibhṉu abhi ṣāybhā āghiyoriṉ vivaribhbhughaḻai jhegharidhdhār. hadhīsghaḻ: iraṇḍhu sahīh vi (iṉ al-bhughāri maṟṟuṃ muslīṃ ) maṟṟuṃ nāṉghu Sunan abhu dhāvudh maṇighghu dhirmidhī, aṉ-Nasai maṟṟuṃ ibhṉu mājā iṉ. figh bhirivughaḻiṉ ghīl̤ vaghaibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.
 dhabhaghādh āṣ-ṣāfiyā ("ṣāfi aṟiñarghaḻiṉ nilaighaḻ").
 jhahīh al bhughāri bhaṟṟiya varṇaṉai; muḍhighghabhbhaḍhādha velai.
 ahghaṃ - jhaḍhḍhaṅghaḻil bhèriya aḻavu ( haj jhaḍhaṅghughaḻ varai); muḍhighghabhbhaḍhādha velai.
 jhurughghaṃ al-Baihaqi 's' èṉṟa al-Madkhal; vèḻiyiḍhabhbhaḍhavillai.

ghuṟibhbhu: iṅghe bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻa bhala bhudhdhaghaṅghaḻ vèḻiyiḍhabhbhaḍhavillai.

 meluṃ ghāṇgha 

 ibhṉu dhaimiyā
 al-dhabhari
 al-ghurdhubhi

 meṟghoḻghaḻ 

 ghuṟibhbhughaḻ 

 nārmaṉ ghālḍhar, 'dhabhari mudhal ibhṉu ghadhir varai, òru vaghaiyiṉ viḻaghghadhdhil jhighghalghaḻ, ābhiraghāmiṉ ghadhaiyaibh bhaṟṟi viḻaghghabhbhaḍhḍhuḻḻaṉa', idhil: ji.ār. hāḍhḍhiṅ / abhdhul-ghādhar e. ṣarīf (bhadhibhbhughaḻ. ): ghurāṉughghāṉa aṇughumuṟaighaḻ, laṇḍhaṉ 1993, bhagh. 101–140.
 jeṉ ḍhaṃmèṉ-mèghalif, 'ghurāṉigh hèrmīṉūḍhḍhighs, al-dhabhari maṟṟuṃ ibhṉu ghadhiriṉ bhārvaighaḻ', il: āṇḍhrū ribhbhiṉ (bhadhibhbhu ): ghurāṉiṉ viḻaghghadhdhiṉ varalāṟṟughghāṉa aṇughumuṟaighaḻ'', āghsbhorḍhu 1988, bhagh. & Nbs al habhīdh ibhṉu ghadhir jhāṃbhal alla, ay

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 

 ibhṉu ghadhiriṉ aghīdhā

 mavlidhu rajhūl allāh ﷺ  māvlidh bhaṟṟi ibhṉu ghadhīriṉ āṅghila bhudhdhaghaṃ
hadhīs ghalai aṟiñarghaḻ
arabhu mòl̤i vārdhdhaighaḻaigh ghòṇḍha ghaḍhḍhuraighaḻ
madhibhbhāyvu jhèyyabhbhaḍhādha mòl̤ibhèyarbhbhughaḻaigh ghòṇḍha bhaghghaṅghaḻ
இப்னு கதீர்