தென்னிந்தியாவின்   இன-மொழி பகுப்பை சார்ந்த இந்து சமூகமான சௌராஷ்டிர மக்கள் குழுவினரால், பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் நிகழ்த்தப்படும் பல நாட்டுப்புற நடனங்களை  தங்கள் கலாச்சாரத்திலும் வாழ்கை முறையிலும் கொண்டுள்ளனர். நாட்டுப்புற நடனங்களைப் பொறுத்தமட்டில் கடுமையான விதிகள் என்று எதுவும் இல்லை, மேலும் சில நேரங்களில் மக்கள் குழுக்களிடையே தானாகவே உருவாகின்றன. மேலும் நாட்டுப்புற நடனத்தின் ஆட்ட முறைகள் தலைமுறைகளைக் கடந்து செல்கின்றன, அரிதாகவே மாற்றப்படுகின்றன. 

 கெப்பி அல்லது கெப்பல்,
 கோணங்கி மற்றும்
 தண்டி நடனம் (கோலன்) ஆகியவை இதில் அடங்கும்.

கெப்பி 
கெப்பி ( தேவநாகரி : गेब्बी) என்னும் நடனம் பொதுவாக பல்வேறு மத நிகழ்வுகளில் பெண்களின் குழுக்களால் ஆடப்பட்டு வருகிறது.  இந்த நடனம் '''தண்டிலி திவா'''  என்று அழைக்கப்படும் மேலும் முன்னோர் சிலைகள் அல்லது கடவுள் மற்றும் தெய்வங்களின் படங்களுக்கு முன்பு எரியும் விளக்கைச் சுற்றியும் ஆடப்படுவதாகும். நடனம் கைதட்டல்களுடன் வட்ட மற்றும் சுழல் அசைவுகளை உள்ளடக்கியது. கெப்பி நிகழ்ச்சிகளில் பெரும்பாலும் பக்தி (பக்தி) பாடல்கள் அடங்கும், பாடகர்கள் நடனக் குழுவில்  ஆடிக்கொண்டும் இருக்கலாம் அல்லது தனித்தனியாகவும் இருக்கலாம்.  கெப்பி என்ற சொல் கர்ப்ப-கிரஹாவிலிருந்து பெறப்பட்டது, மேலும் நடனமானது அண்டத்தின் ஆதிகால ஆற்றலான சக்தியைக் குறிக்கிறது. வெளி உலகத்தின் அடையாள அடையாளமே தூய நீரால் நிரப்பப்பட்ட பானை. இந்த நீரில், தெய்வங்கள் மற்றும் தெய்வங்களின் ஆசீர்வாதத்திற்காக தற்காலிகமாக வசிக்க அழைக்கப்படுகின்றன. அடிப்படை நடன உருவாக்கம் என்பது எதிரெதிர் திசையில் வட்டமாக நகர்வதை கொண்டே அமையும்; இடம் குறைவாக இருந்தால் அல்லது பல பங்கேற்பாளர்கள் இருந்தால், நடனக் கலைஞர்கள் எதிர் திசைகளில் நகரும் செறிவான வட்டங்களை உருவாக்குகிறார்கள். இறுதியில், கலைஞர்கள் அம்பா போன்ற ஒரு தாய் தெய்வத்தின் உருவத்தைச் சுற்றி அல்லது அவரது படைப்பு ஆற்றலின் அடையாளப் பிரதிநிதித்துவத்தைச்(விளக்கு) சுற்றி வட்டமிடுகிறார்கள்-பெரும்பாலும் ஒரு ஒளியேற்றப்பட்ட களிமண் பானை அல்லது தண்ணீர் நிரப்பப்பட்ட பாத்திரம். நடனம் மெதுவாக தொடங்கி படிப்படியாக வேகத்தை அதிகரிக்கிறது.

தண்டி நடனம் (கோலனே) 
தண்டி நடனம் ( தேவநாகரி : दांडी नटना) என்பது ஒரு குச்சியால் ஆடப்படும் நடனம் ஆகும், இது ஒரு வட்ட மற்றும் சுழல் இயக்கத்தில், எதிர் பக்கத்தில் உள்ள நடனக் கலைஞர்களின் மீது ஒருவருக்கொருவர் குச்சியைத் தட்டுவதன் மூலம் நிகழ்த்தப்படுகிறது. கலைஞர்களின் எண்ணிக்கை இரண்டு, நான்கு, எட்டு, பதினாறு, என இரண்டின் மடங்கில் இருக்கும்.

கோணங்கி 
கோணங்கி ( தேவநாகரி : कोनंगी) என்பது ஆண்களால் ஆடப்படும் ஒரு கேலி நடனம். இது பொதுவாக இந்து பண்டிகையான ராம நவமியின் போது நடைபெறும். இந்த நடனம் ராமர் மற்றும் கிருஷ்ணரின் வாழ்க்கையில் இருந்து மனித வாழ்வில் ஒழுக்கத்தின் முக்கியத்துவம், கடைபிடிப்பதன் நன்மைகள் மற்றும் போதனைகளைப் பற்றி வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது சமுதாயத்திற்கு நல்ல எண்ணங்களைப் போதிக்கும் சமூக மற்றும் ஆன்மீக நடனம்.

இந்த நடனம் தண்டவக்ரா என்ற அரக்கனுடன் கிருஷ்ணர் நடத்திய போரின் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கிருஷ்ணர் தனது சுதர்சன சக்கரத்தை (சுழலும், வட்டு போன்ற ஆயுதம்) வீசியபோது, தண்டவக்ரர் அதை அவரது பற்களில் பிடித்தார். இருப்பினும், சுழலும் ஆயுதம் அவரை வெட்டிவிடும் என்பதால், சக்கரத்தை விடுவிக்க அவரால் வாயைத் திறக்க முடியவில்லை. அவன் வாயை திறக்க வைக்கவேண்டி கிருஷ்ணா ஒரு நகைச்சுவை நடனம் ஆடத் தொடங்கினார்; அதைப் பார்த்து அரக்கனால் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை. சிரிக்க வாய்திறந்த அவன், சக்கிரத்தால் கொல்லப்பட்டான். இச்சம்பவத்தின் எதிரொலிப்பாகவே  கோணங்கியின் நடனம் பிறந்தது.

மேலும் பார்க்கவும் 

 இந்தியாவில் நடனம்
 இந்திய பாரம்பரிய நடனம் மற்றும் இசை நிகழ்வுகளின் பட்டியல்
 இந்திய பாரம்பரிய நடனம்

மேற்கோள்கள் 

இந்திய நாட்டுப்புற நடனங்கள்
dhèṉṉindhiyāviṉ   iṉa-mòl̤i bhaghubhbhai jhārndha indhu jhamūghamāṉa jhaurāṣḍhira maghghaḻ ghul̤uviṉarāl, bhalveṟu jhandharbhbhaṅghaḻil nighal̤dhdhabhbhaḍhuṃ bhala nāḍhḍhubhbhuṟa naḍhaṉaṅghaḻai  dhaṅghaḻ ghalājhjhāradhdhiluṃ vāl̤ghai muṟaiyiluṃ ghòṇḍhuḻḻaṉar. nāḍhḍhubhbhuṟa naḍhaṉaṅghaḻaibh bhòṟudhdhamaḍhḍhil ghaḍhumaiyāṉa vidhighaḻ èṉṟu èdhuvuṃ illai, meluṃ jhila neraṅghaḻil maghghaḻ ghul̤ughghaḻiḍhaiye dhāṉāghave uruvāghiṉṟaṉa. meluṃ nāḍhḍhubhbhuṟa naḍhaṉadhdhiṉ āḍhḍha muṟaighaḻ dhalaimuṟaighaḻaigh ghaḍhandhu jhèlghiṉṟaṉa, aridhāghave māṟṟabhbhaḍhughiṉṟaṉa. 

 ghèbhbhi alladhu ghèbhbhal,
 ghoṇaṅghi maṟṟuṃ
 dhaṇḍhi naḍhaṉaṃ (gholaṉ) āghiyavai idhil aḍhaṅghuṃ.

ghèbhbhi 
ghèbhbhi ( dhevanāghari : गेब्बी) èṉṉuṃ naḍhaṉaṃ bhòdhuvāgha bhalveṟu madha nighal̤vughaḻil bhèṇghaḻiṉ ghul̤ughghaḻāl āḍhabhbhaḍhḍhu varughiṟadhu.  indha naḍhaṉaṃ '''dhaṇḍhili dhivā'''  èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhuṃ meluṃ muṉṉor jhilaighaḻ alladhu ghaḍhavuḻ maṟṟuṃ dhèyvaṅghaḻiṉ bhaḍhaṅghaḻughghu muṉbhu èriyuṃ viḻaghghaijh jhuṟṟiyuṃ āḍhabhbhaḍhuvadhāghuṃ. naḍhaṉaṃ ghaidhaḍhḍhalghaḻuḍhaṉ vaḍhḍha maṟṟuṃ jhul̤al ajhaivughaḻai uḻḻaḍhaghghiyadhu. ghèbhbhi nighal̤jhjhighaḻil bhèruṃbhāluṃ bhaghdhi (bhaghdhi) bhāḍhalghaḻ aḍhaṅghuṃ, bhāḍhagharghaḻ naḍhaṉagh ghul̤uvil  āḍhighghòṇḍhuṃ irughghalāṃ alladhu dhaṉidhdhaṉiyāghavuṃ irughghalāṃ.  ghèbhbhi èṉṟa jhòl gharbhbha-ghirahāvilirundhu bhèṟabhbhaḍhḍhadhu, meluṃ naḍhaṉamāṉadhu aṇḍhadhdhiṉ ādhighāla āṟṟalāṉa jhaghdhiyaigh ghuṟighghiṟadhu. vèḻi ulaghadhdhiṉ aḍhaiyāḻa aḍhaiyāḻame dhūya nīrāl nirabhbhabhbhaḍhḍha bhāṉai. indha nīril, dhèyvaṅghaḻ maṟṟuṃ dhèyvaṅghaḻiṉ ājhīrvādhadhdhiṟghāgha dhaṟghālighamāgha vajhighgha al̤aighghabhbhaḍhughiṉṟaṉa. aḍhibhbhaḍhai naḍhaṉa uruvāghghaṃ èṉbhadhu èdhirèdhir dhijhaiyil vaḍhḍhamāgha nagharvadhai ghòṇḍhe amaiyuṃ; iḍhaṃ ghuṟaivāgha irundhāl alladhu bhala bhaṅgheṟbhāḻarghaḻ irundhāl, naḍhaṉagh ghalaiñarghaḻ èdhir dhijhaighaḻil nagharuṃ jhèṟivāṉa vaḍhḍhaṅghaḻai uruvāghghughiṟārghaḻ. iṟudhiyil, ghalaiñarghaḻ aṃbhā bhoṉṟa òru dhāy dhèyvadhdhiṉ uruvadhdhaijh jhuṟṟi alladhu avaradhu bhaḍhaibhbhu āṟṟaliṉ aḍhaiyāḻabh bhiradhinidhidhdhuvadhdhaijh(viḻaghghu) jhuṟṟi vaḍhḍhamiḍhughiṟārghaḻ-bhèruṃbhāluṃ òru òḻiyeṟṟabhbhaḍhḍha ghaḻimaṇ bhāṉai alladhu dhaṇṇīr nirabhbhabhbhaḍhḍha bhādhdhiraṃ. naḍhaṉaṃ mèdhuvāgha dhòḍhaṅghi bhaḍhibhbhaḍhiyāgha veghadhdhai adhigharighghiṟadhu.

dhaṇḍhi naḍhaṉaṃ (gholaṉe) 
dhaṇḍhi naḍhaṉaṃ ( dhevanāghari : दांडी नटना) èṉbhadhu òru ghujhjhiyāl āḍhabhbhaḍhuṃ naḍhaṉaṃ āghuṃ, idhu òru vaḍhḍha maṟṟuṃ jhul̤al iyaghghadhdhil, èdhir bhaghghadhdhil uḻḻa naḍhaṉagh ghalaiñarghaḻiṉ mīdhu òruvarughghòruvar ghujhjhiyaidh dhaḍhḍhuvadhaṉ mūlaṃ nighal̤dhdhabhbhaḍhughiṟadhu. ghalaiñarghaḻiṉ èṇṇighghai iraṇḍhu, nāṉghu, èḍhḍhu, bhadhiṉāṟu, èṉa iraṇḍhiṉ maḍhaṅghil irughghuṃ.

ghoṇaṅghi 
ghoṇaṅghi ( dhevanāghari : कोनंगी) èṉbhadhu āṇghaḻāl āḍhabhbhaḍhuṃ òru gheli naḍhaṉaṃ. idhu bhòdhuvāgha indhu bhaṇḍhighaiyāṉa rāma navamiyiṉ bhodhu naḍhaibhèṟuṃ. indha naḍhaṉaṃ rāmar maṟṟuṃ ghiruṣṇariṉ vāl̤ghghaiyil irundhu maṉidha vāl̤vil òl̤ughghadhdhiṉ mughghiyadhdhuvaṃ, ghaḍhaibhiḍhibhbhadhaṉ naṉmaighaḻ maṟṟuṃ bhodhaṉaighaḻaibh bhaṟṟi vaḍhivamaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. idhu jhamudhāyadhdhiṟghu nalla èṇṇaṅghaḻaibh bhodhighghuṃ jhamūgha maṟṟuṃ āṉmīgha naḍhaṉaṃ.

indha naḍhaṉaṃ dhaṇḍhavaghrā èṉṟa araghghaṉuḍhaṉ ghiruṣṇar naḍhadhdhiya bhoriṉ ghadhaiyai aḍhibhbhaḍhaiyāghagh ghòṇḍhadhu. ghiruṣṇar dhaṉadhu jhudharjhaṉa jhaghgharadhdhai (jhul̤aluṃ, vaḍhḍhu bhoṉṟa āyudhaṃ) vījhiyabhodhu, dhaṇḍhavaghrar adhai avaradhu bhaṟghaḻil bhiḍhidhdhār. irubhbhiṉuṃ, jhul̤aluṃ āyudhaṃ avarai vèḍhḍhiviḍhuṃ èṉbhadhāl, jhaghgharadhdhai viḍhuvighgha avarāl vāyaidh dhiṟaghgha muḍhiyavillai. avaṉ vāyai dhiṟaghgha vaighghaveṇḍhi ghiruṣṇā òru naghaijhjhuvai naḍhaṉaṃ āḍhadh dhòḍhaṅghiṉār; adhaibh bhārdhdhu araghghaṉāl jhiribhbhai aḍhaghgha muḍhiyavillai. jhirighgha vāydhiṟandha avaṉ, jhaghghiradhdhāl ghòllabhbhaḍhḍhāṉ. ijhjhaṃbhavadhdhiṉ èdhiròlibhbhāghave  ghoṇaṅghiyiṉ naḍhaṉaṃ bhiṟandhadhu.

meluṃ bhārghghavuṃ 

 indhiyāvil naḍhaṉaṃ
 indhiya bhāraṃbhariya naḍhaṉaṃ maṟṟuṃ ijhai nighal̤vughaḻiṉ bhaḍhḍhiyal
 indhiya bhāraṃbhariya naḍhaṉaṃ

meṟghoḻghaḻ 

indhiya nāḍhḍhubhbhuṟa naḍhaṉaṅghaḻ
சௌராஷ்டிராவின் நாட்டுப்புற நடனங்கள்