கொச்சி என்பது இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் எர்ணாகுளம் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நகரம். கொச்சி கேரள தலைநகரமான திருவனந்தபுரத்தில் இருந்து 200 கிமீ தொலைவில் உள்ளது. ஆங்கிலயர் ஆட்சி ழரை மற்றும் பல நூற்றாண்டுகளாக, கொச்சி நகரம் பெயரிடப்பட்ட சுதேச அரசின் இடமாக இருந்தது.கொச்சி அதன் வரலாற்றை பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே கண்டறிந்துள்ளது.கொச்சி நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இந்திய மசாலா வர்த்தகத்தின் மையமாக இருந்தது.மேலும் பல கிரேக்கர்கள்,ரோமானியர்கள்,யூதர்கள்,அரேபியர்கள் மற்றும் சீனர்கள் இங்கு வர்த்தகம் செய்ததாக அறியபடுகிறது.1341 ஆம் ஆண்டு பெரியார் நதியில் பெரும் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டதால் கொடுங்கல்லூர் துறைமுகம் அழிக்கப்பட்ட பின்னர் உலக வர்த்தக வரைபடத்தில் கொச்சி ஒரு குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பிடித்தது.ஜெங் ஹீவின் புதையல் கடற்படையின் 15ஆம் நூற்றாண்டில் கொச்சிக்கு விஜயம் செய்தபோது,அவரது கப்பலில் இருந்த மா ஹீவான் எழுதிய புத்தகங்களில் கொச்சியைப் பற்றிய ஆவணப்படுத்தப்பட்ட  குறிப்புகள் உள்ளன.1440 இல் கொச்சிக்கு விஜயம் செய்த இத்தாலிய பயணி நிக்காலா டா கான்டி எழுதிய கணக்குகளில் கொச்சியைப் பற்றிய குறிப்புகளும் உள்ளன.இன்று கொச்சி கேரளாவில் வணிக மையமாக உள்ளது, மற்றும் வேகமாக வளர்ந்து இந்தியாவில் பெருநகரங்கள் இரண்டாம் அடுக்குகளில் ஒன்றாகும்.

வரலாற்றுக்கு முந்தையது 
கொச்சியின் வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் பற்றி அதிகம் தெரியவில்லை.கற்காலம் வசிப்பதற்க்கு தெளிவான சான்றுகள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.இப்பிராந்தியத்தில் வரலாற்றுக்கு முந்தைய வாழ்க்கையின் ஒரே சுவடு திரிபுனிதுராவில் காணப்படும் மென்ஹீர் ஆகும்.

சுதேச ஆட்சி 
கொச்சியின் ஆரம்பகால வரலாறு சரியாக ஆவணப்படுத்தப்படவில்லை.கி.பி 1341 இல் கொடுங்கல்லூரில் துறைமுகம் சரிந்த பின்னர் ஒரு வர்த்தக துறைமுகமாக கொச்சியின் முக்கியத்துழம் வளர்ந்தது.

கி.பி 1102  ஆம் ஆண்டு குலசேகரன் பேரரசு ஆட்சிக்கு வந்த உடன் கொச்சி மாநிலம் உடைந்தது.15 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் மலபார் கடற்கரையில்,காலிகட் மற்றும் கொச்சி ஆகியவை கடுமையான போட்டியில் இருந்தன, எனவே சீனாவின் மிங்வம்சம் கொச்சிக்கும் அதன் ஆட்சியாளர்க்கும் கெய்லி என சிறப்பு பதவி வழங்குவதன் மூலம்  தலையிட முடிவு செய்தது.காலிகட் இப்பகுதியில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் துறைமுக நகரமாக இருந்தது.ஆனால் கொச்சி அதன் முக்கிய போட்டியாளராக உருவெத்து வந்தது.ஐந்தாவது மிங் புதையல் பயணத்திற்காக,ஜெங் கொச்சியின் கெய்லிக்கு முத்திரையை வழங்கவும்,அவரது ராஜ்யத்தில் ஒரு மலையை ஜெங்குவோ ஜி ஷான்(நாட்டை பாதுகாக்கும் மலை) என வழங்கவும் அறிவுறுத்தப்பட்டார்.கொச்சி மிங் சீனாவின் பாதுகாப்பில் இருந்த வரை, காலிகாட்டின் ஜாமோரின் கொச்சியை ஆக்கிரமிக்க முடியவில்லே மற்றும் ஒரு இராணுவ மோதல் தவிர்க்கப்பட்டது.மிங் புதையல் பயணங்களை நிறுத்தியது கொச்சிக்கு எதிர்மறையான முடிவுகளைக் கொடுத்தது,ஏனெனில் காலிகட்டின் ஜாமோரின் இறுதியில் கொச்சிக்கு எதிராக ஒரு படையெடுப்பைத் தொடங்கினார்.15 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில்,ஜாமோர் கொச்சியை ஆக்கிரமித்து, துறைமுகத்தின் ராஜாவாக தனது பிரதிநிதியை நிறுவினார்.

கொச்சியின் ஆட்சியாளர்கள் 

உன்னி ரம்மன் கோயில் - 11 (1503–1537)
வீர கேரள வர்மா (1537–1565)
கேசவ ராமவர்மா (1565-1601)
வீரகரல வர்மா (1601-1615)
ரவிவர்மா (1615-1624)
வீர கேரள வர்மா (1624-1637)
கோதவர்மா (1637-1645)
வீர ரெயிரா வர்மா (1645-1646)
வீரகரல வர்மா (1645-1650)
ராமவர்மா (1650-1656)
ராணி கங்காதர லட்சுமி (1656-1658)
ராமவர்மா (1658–1562)
கோதவர்மா (1662-1663)
வீர கேரள வர்மா (1663-1687)
ராம வர்மா (1687-1693)
ரவி வர்மா (1693-1697)
ராம வர்மா (1697-1701)
ராம வர்மா (1701–1721)
ரவி வர்மா (1721-1731)
ராம வர்மா (1731–1746)
வீர கேரள வர்மா (1746-1749)
ராம வர்மா (1749–1760)
வீர கேரள வர்மா (1760–1775)
ராம வர்மா (1775-1790)

வெளிநாட்டு ஆட்சி 

கொச்சி பல வெளிநாட்டு சக்திகளின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது, அந்த சமயத்தில் கொச்சியின் ராஜா இன்னும் பெயரிடப்பட்ட தலைவராக இருந்தார்.

போர்த்துகீசிய காலம் (1503−1663) 

இந்தியாவில் முதல் ஐரோப்பிய குடியேற்றின் காட்சியாக கொச்சி இருந்தது.1503 முதல் 1663 வரை கொச்சி  ராஜா என்ற பெயரில் போர்ச்சுகல் ஆட்சி செய்தது.கொச்சி 1510 வரை போர்த்துகீசிய இந்தியாவின் தலைநகராக இருந்தது.1530  ஆம் ஆண்டில், செயிண்ட் பிரான்சில் சேவியர் வந்து ஒரு கிறிஸ்தவ பணியை நிறுவினார்.

டச்சு காலம் (1663−1773) 

போர்ச்சுகீசிய ஆட்சியால்  வெறுப்படைத்த அரச குடும்பதை சேர்ந்தவர்கள் டச்சுக்காரர்கள் உதவிவை கோரினார்.டச்சுக்காரர்கள் வெற்றிகரமாக கொச்சியை கைப்பற்றி 1664 இல் கொச்சி கோட்டை நகராட்சியை நிறுவினர்.

ஆங்கிலயர் காலம் 

1814 ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலோ-டச்சு ஒப்பந்தத்தின்படி, கொச்சி மற்றும் அதன் பிரதேசம் மலயா தீவுக்கு ஈடாக ஐக்கிய இராச்சியத்திற்க்கு ஒப்படைக்கப்பட்டன.

சுதந்திரத்திற்க்குப் பிந்தைய காலம் 

1947 இல், ஆங்கில காலனித்துவ ஆட்சியில் இருந்து இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றது.இந்திய ஒன்றியத்தில் விருப்பத்துடன் இணைந்த முதல் சுதேச மாநிலம் கொச்சின்.

மேற்கோள்கள் 

கொச்சி
ghòjhjhi èṉbhadhu indhiyāviṉ gheraḻa māniladhdhil èrṇāghuḻaṃ māvaḍhḍhadhdhil amaindhuḻḻa òru nagharaṃ. ghòjhjhi gheraḻa dhalainagharamāṉa dhiruvaṉandhabhuradhdhil irundhu 200 ghimī dhòlaivil uḻḻadhu. āṅghilayar āḍhjhi l̤arai maṟṟuṃ bhala nūṟṟāṇḍhughaḻāgha, ghòjhjhi nagharaṃ bhèyariḍhabhbhaḍhḍha jhudhejha arajhiṉ iḍhamāgha irundhadhu.ghòjhjhi adhaṉ varalāṟṟai bhala nūṟṟāṇḍhughaḻughghu muṉbhe ghaṇḍhaṟindhuḻḻadhu.ghòjhjhi nūṟṟughghaṇaghghāṉa āṇḍhughaḻāgha indhiya majhālā vardhdhaghadhdhiṉ maiyamāgha irundhadhu.meluṃ bhala ghireghgharghaḻ,romāṉiyarghaḻ,yūdharghaḻ,arebhiyarghaḻ maṟṟuṃ jhīṉarghaḻ iṅghu vardhdhaghaṃ jhèydhadhāgha aṟiyabhaḍhughiṟadhu.1341 āṃ āṇḍhu bhèriyār nadhiyil bhèruṃ vèḻḻabhbhèrughghu eṟbhaḍhḍhadhāl ghòḍhuṅghallūr dhuṟaimughaṃ al̤ighghabhbhaḍhḍha bhiṉṉar ulagha vardhdhagha varaibhaḍhadhdhil ghòjhjhi òru ghuṟibhbhiḍhadhdhaghgha iḍhadhdhaibh bhiḍhidhdhadhu.jèṅ hīviṉ bhudhaiyal ghaḍhaṟbhaḍhaiyiṉ 15āṃ nūṟṟāṇḍhil ghòjhjhighghu vijayaṃ jhèydhabhodhu,avaradhu ghabhbhalil irundha mā hīvāṉ èl̤udhiya bhudhdhaghaṅghaḻil ghòjhjhiyaibh bhaṟṟiya āvaṇabhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍha  ghuṟibhbhughaḻ uḻḻaṉa.1440 il ghòjhjhighghu vijayaṃ jhèydha idhdhāliya bhayaṇi nighghālā ḍhā ghāṉḍhi èl̤udhiya ghaṇaghghughaḻil ghòjhjhiyaibh bhaṟṟiya ghuṟibhbhughaḻuṃ uḻḻaṉa.iṉṟu ghòjhjhi gheraḻāvil vaṇigha maiyamāgha uḻḻadhu, maṟṟuṃ veghamāgha vaḻarndhu indhiyāvil bhèrunagharaṅghaḻ iraṇḍhāṃ aḍhughghughaḻil òṉṟāghuṃ.

varalāṟṟughghu mundhaiyadhu 
ghòjhjhiyiṉ varalāṟṟughghu mundhaiya ghālaṃ bhaṟṟi adhighaṃ dhèriyavillai.ghaṟghālaṃ vajhibhbhadhaṟghghu dhèḻivāṉa jhāṉṟughaḻ èdhuvuṃ ghiḍhaighghavillai.ibhbhirāndhiyadhdhil varalāṟṟughghu mundhaiya vāl̤ghghaiyiṉ òre jhuvaḍhu dhiribhuṉidhurāvil ghāṇabhbhaḍhuṃ mèṉhīr āghuṃ.

jhudhejha āḍhjhi 
ghòjhjhiyiṉ āraṃbhaghāla varalāṟu jhariyāgha āvaṇabhbhaḍhudhdhabhbhaḍhavillai.ghi.bhi 1341 il ghòḍhuṅghallūril dhuṟaimughaṃ jharindha bhiṉṉar òru vardhdhagha dhuṟaimughamāgha ghòjhjhiyiṉ mughghiyadhdhul̤aṃ vaḻarndhadhu.

ghi.bhi 1102  āṃ āṇḍhu ghulajhegharaṉ bherarajhu āḍhjhighghu vandha uḍhaṉ ghòjhjhi mānilaṃ uḍhaindhadhu.15 āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ muṟbhaghudhiyil malabhār ghaḍhaṟgharaiyil,ghālighaḍh maṟṟuṃ ghòjhjhi āghiyavai ghaḍhumaiyāṉa bhoḍhḍhiyil irundhaṉa, èṉave jhīṉāviṉ miṅvaṃjhaṃ ghòjhjhighghuṃ adhaṉ āḍhjhiyāḻarghghuṃ ghèyli èṉa jhiṟabhbhu bhadhavi val̤aṅghuvadhaṉ mūlaṃ  dhalaiyiḍha muḍhivu jhèydhadhu.ghālighaḍh ibhbhaghudhiyil ādhighghaṃ jhèludhdhuṃ dhuṟaimugha nagharamāgha irundhadhu.āṉāl ghòjhjhi adhaṉ mughghiya bhoḍhḍhiyāḻarāgha uruvèdhdhu vandhadhu.aindhāvadhu miṅ bhudhaiyal bhayaṇadhdhiṟghāgha,jèṅ ghòjhjhiyiṉ ghèylighghu mudhdhiraiyai val̤aṅghavuṃ,avaradhu rājyadhdhil òru malaiyai jèṅghuvo ji ṣāṉ(nāḍhḍhai bhādhughāghghuṃ malai) èṉa val̤aṅghavuṃ aṟivuṟudhdhabhbhaḍhḍhār.ghòjhjhi miṅ jhīṉāviṉ bhādhughābhbhil irundha varai, ghālighāḍhḍhiṉ jāmoriṉ ghòjhjhiyai āghghiramighgha muḍhiyaville maṟṟuṃ òru irāṇuva modhal dhavirghghabhbhaḍhḍhadhu.miṅ bhudhaiyal bhayaṇaṅghaḻai niṟudhdhiyadhu ghòjhjhighghu èdhirmaṟaiyāṉa muḍhivughaḻaigh ghòḍhudhdhadhu,eṉèṉil ghālighaḍhḍhiṉ jāmoriṉ iṟudhiyil ghòjhjhighghu èdhirāgha òru bhaḍhaiyèḍhubhbhaidh dhòḍhaṅghiṉār.15 āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ bhiṟbhaghudhiyil,jāmor ghòjhjhiyai āghghiramidhdhu, dhuṟaimughadhdhiṉ rājāvāgha dhaṉadhu bhiradhinidhiyai niṟuviṉār.

ghòjhjhiyiṉ āḍhjhiyāḻarghaḻ 

uṉṉi raṃmaṉ ghoyil - 11 (1503–1537)
vīra gheraḻa varmā (1537–1565)
ghejhava rāmavarmā (1565-1601)
vīragharala varmā (1601-1615)
ravivarmā (1615-1624)
vīra gheraḻa varmā (1624-1637)
ghodhavarmā (1637-1645)
vīra rèyirā varmā (1645-1646)
vīragharala varmā (1645-1650)
rāmavarmā (1650-1656)
rāṇi ghaṅghādhara laḍhjhumi (1656-1658)
rāmavarmā (1658–1562)
ghodhavarmā (1662-1663)
vīra gheraḻa varmā (1663-1687)
rāma varmā (1687-1693)
ravi varmā (1693-1697)
rāma varmā (1697-1701)
rāma varmā (1701–1721)
ravi varmā (1721-1731)
rāma varmā (1731–1746)
vīra gheraḻa varmā (1746-1749)
rāma varmā (1749–1760)
vīra gheraḻa varmā (1760–1775)
rāma varmā (1775-1790)

vèḻināḍhḍhu āḍhjhi 

ghòjhjhi bhala vèḻināḍhḍhu jhaghdhighaḻiṉ āḍhjhiyiṉ ghīl̤ irundhadhu, andha jhamayadhdhil ghòjhjhiyiṉ rājā iṉṉuṃ bhèyariḍhabhbhaḍhḍha dhalaivarāgha irundhār.

bhordhdhughījhiya ghālaṃ (1503−1663) 

indhiyāvil mudhal airobhbhiya ghuḍhiyeṟṟiṉ ghāḍhjhiyāgha ghòjhjhi irundhadhu.1503 mudhal 1663 varai ghòjhjhi  rājā èṉṟa bhèyaril bhorjhjhughal āḍhjhi jhèydhadhu.ghòjhjhi 1510 varai bhordhdhughījhiya indhiyāviṉ dhalainagharāgha irundhadhu.1530  āṃ āṇḍhil, jhèyiṇḍh bhirāṉjhil jheviyar vandhu òru ghiṟisdhava bhaṇiyai niṟuviṉār.

ḍhajhjhu ghālaṃ (1663−1773) 

bhorjhjhughījhiya āḍhjhiyāl  vèṟubhbhaḍhaidhdha arajha ghuḍhuṃbhadhai jherndhavarghaḻ ḍhajhjhughghārarghaḻ udhavivai ghoriṉār.ḍhajhjhughghārarghaḻ vèṟṟigharamāgha ghòjhjhiyai ghaibhbhaṟṟi 1664 il ghòjhjhi ghoḍhḍhai nagharāḍhjhiyai niṟuviṉar.

āṅghilayar ghālaṃ 

1814 āṃ āṇḍhil āṅghilo-ḍhajhjhu òbhbhandhadhdhiṉbhaḍhi, ghòjhjhi maṟṟuṃ adhaṉ bhiradhejhaṃ malayā dhīvughghu īḍhāgha aighghiya irājhjhiyadhdhiṟghghu òbhbhaḍhaighghabhbhaḍhḍhaṉa.

jhudhandhiradhdhiṟghghubh bhindhaiya ghālaṃ 

1947 il, āṅghila ghālaṉidhdhuva āḍhjhiyil irundhu indhiyā jhudhandhiraṃ bhèṟṟadhu.indhiya òṉṟiyadhdhil virubhbhadhdhuḍhaṉ iṇaindha mudhal jhudhejha mānilaṃ ghòjhjhiṉ.

meṟghoḻghaḻ 

ghòjhjhi
கொச்சியின் வரலாறு