சுகரகசிய உபநிடதம் (Shukarahasya Upanishad) (  ) இரகசிய உபநிடதம் என்றும் அழைக்கப்படும் இது சமசுகிருதத்தில் எழுதப்பட்ட இந்து சமயத்தின் சிறிய உபநிடதங்களில் ஒன்றாகும்.  சாமன்ய உபநிடதங்களில் ஒன்றின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ள இது கிருஷ்ண யசுர் வேதத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

உரைநடை மற்றும் வசனங்களின் கலவையாக அமைந்துள்ள இது ஆறு பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. வியாசரின் மகனான சுகருக்கும் சிவனுக்கும் இடையிலான உரையாடலாக இது கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. மிக இளம் வயதிலேயே சந்நியாசி (துறவி) ஆனவர் என்று இந்து மதத்தில் சுகர் கொண்டாடப்படுகிறார். 

நான்கு வேதங்களில் உள்ள பழங்கால அடுக்குகளில் இருந்து நான்கு மகாவாக்கியங்கள் அல்லது புனிதமான கூற்றுகள் ஒவ்வொன்றையும் பிரித்தெடுத்து விவரித்து, அவற்றை தியானப் பொருளாக வழங்குவதில் இந்த உரை குறிப்பிடத்தக்கது. சிவனிடமிருந்து சுகர் ஆன்ம விடுதலையை அடைந்தார் என்று உரை வலியுறுத்துகிறது. நான்கு மகாவாக்கியங்களை தியானிப்பதன் மூலம் எவரும் இதேபோன்ற ஆன்மீக விடுதலையை அடைய முடியும் என்றும், இந்த நான்கையும் தியானிக்க விரும்புபவருக்கு சடங்குகள், யாத்திரைகள் மற்றும் மந்திரங்கள் தேவையில்லை என்றும் உரை மேலும் வலியுறுத்துகிறது.

வரலாறு 
இந்த உபநிடதத்தை இயற்றப்பட்ட காலமும் ஆசிரியரைப் பற்றியும் அறியப்படவில்லை. இந்த உரையின் கையெழுத்துப் பிரதிகள் இரகசியோப்நிசத் மற்றும் சுகரகயோபனிசத் என்ற தலைப்பில் காணப்படுகின்றன. இந்த உபநிடதம், இராமனால் அனுமனுக்கு விவரிக்கப்பட்டதாகக் கூறபடும். முக்திகா நியதியின் 108 உபநிடதங்களின் தெலுங்கு மொழித் தொகுப்பில் 35 வது இடத்தில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது .

உள்ளடக்கம் 
இந்துக் கடவுளான பிரம்மாவிடம் முனிவர்கள் தங்களுக்கு இந்த இரகசிய உபநிடதத்தைக் கற்பிக்கும்படி கேட்பதுடன் உரை தொடங்குகிறது.  நான்கு வேதங்களைத் தொகுத்த வியாசரின் மகனான சுகர் தனக்கு கல்வி கற்க பிரம்மனிடம் ஆலோசனை கேட்டபோது, சிவனிடம் கற்றுக்கொண்டதை கற்பிப்பதாக பிரம்மா பதிலளித்தார். அதன்பிறகு உரையானது உரைநடை மற்றும் வசனங்களின் கலவையை சிவனுக்கும் சுகருக்கும் இடையேயான சொற்பொழிவாக செல்கிறது, சிவன் இந்த உபநிடதத்தை ஆறு பகுதிகளாகக் கூறுகிறார்.  

பிரணவ மந்திரத்துடன் ( ஓம் ) உரை தொடங்குகிறது. அறிவு, கவிதை அலகு, விதை, இலக்கு மற்றும் விடுதலையின் சக்தி ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது..  

தத்துவமசி என்பதில் தத் என்பது பரமகம்சரையும் வாமதேவரையும் குறிக்கிறது, த்வம் விஷ்ணுவையும் வசுதேவரையும் குறிக்கிறது. அசி என்பது அர்த்தநாரீசுவரரையும் நரசிம்மத்தையும் குறிக்கிறது என்று உரை வலியுறுத்துகிறது.   இவை அனைத்தும், ஆன்மாவாக தனக்குள்ளும், எல்லா உயிரினங்களிலும், எல்லா இடங்களிலும் இருப்பதாக உபநிடதம் கூறுகிறது.   இதையே வேதங்களின் ஆறு அங்கங்கள் கற்பிக்க வேண்டும் என்று உரை கூறுகிறது.  

இந்த அறிவு, குருவிடமிருந்து கேட்கப்பட வேண்டும். பின்னர் அதை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளும் வரை சிந்திக்க வேண்டும், தியானிக்க வேண்டும் என்று சுகரகசிய உரை கூறுகிறது.  இறுதியான பிரம்மத்தைப் புரிந்துகொள்பவர் பிரம்மனாக மாறுகிறார்.  சுகர் சிவனின் இந்த வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றினார். மேலும் பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றாகிவிடுகிறார். இளம் வயதிலேயே உலகத்திலிருந்து பிரிந்து, ஒரு ஆன்ம விடுதலையை அடைந்து  சுதந்திரமான விடுதலையான வாழ்க்கையை வாழத் தொடங்கினார். ஆரம்பத்தில் வியாசர் தனது மகனின் பிரிவால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், முழு பிரபஞ்சமும் அவரும் சுகரின் துறவறத்தால் மகிழ்ந்தனர்.

இதனையும் பார்க்கவும் 

 ஆத்ம உபநிடதம்
 ஜபால உபநிடதம்
 நிர்வாண உபநிடதம்
 யோகதத்துவ உபநிடதம்

சான்றுகள்

உசாத்துணை 

சமசுகிருத நூல்கள்
உபநிடதங்கள்
வேதங்கள்
பண்டைய நூல்கள்
இந்து தத்துவ நூல்கள்
இந்து சமய நூல்கள்
வேதங்கள்
இந்து சமயப் பிரிவுகள்
இந்திய மெய்யியல்
jhugharaghajhiya ubhaniḍhadhaṃ (Shukarahasya Upanishad) (  ) iraghajhiya ubhaniḍhadhaṃ èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhuṃ idhu jhamajhughirudhadhdhil èl̤udhabhbhaḍhḍha indhu jhamayadhdhiṉ jhiṟiya ubhaniḍhadhaṅghaḻil òṉṟāghuṃ.  jhāmaṉya ubhaniḍhadhaṅghaḻil òṉṟiṉ ghīl̤ vaghaibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻa idhu ghiruṣṇa yajhur vedhadhdhuḍhaṉ iṇaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

urainaḍhai maṟṟuṃ vajhaṉaṅghaḻiṉ ghalavaiyāgha amaindhuḻḻa idhu āṟu bhaghudhighaḻaigh ghòṇḍhuḻḻadhu. viyājhariṉ maghaṉāṉa jhugharughghuṃ jhivaṉughghuṃ iḍhaiyilāṉa uraiyāḍhalāgha idhu ghaḍhḍhamaighghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. migha iḻaṃ vayadhileye jhanniyājhi (dhuṟavi) āṉavar èṉṟu indhu madhadhdhil jhughar ghòṇḍhāḍhabhbhaḍhughiṟār. 

nāṉghu vedhaṅghaḻil uḻḻa bhal̤aṅghāla aḍhughghughaḻil irundhu nāṉghu maghāvāghghiyaṅghaḻ alladhu bhuṉidhamāṉa ghūṟṟughaḻ òvvòṉṟaiyuṃ bhiridhdhèḍhudhdhu vivaridhdhu, avaṟṟai dhiyāṉabh bhòruḻāgha val̤aṅghuvadhil indha urai ghuṟibhbhiḍhadhdhaghghadhu. jhivaṉiḍhamirundhu jhughar āṉma viḍhudhalaiyai aḍhaindhār èṉṟu urai valiyuṟudhdhughiṟadhu. nāṉghu maghāvāghghiyaṅghaḻai dhiyāṉibhbhadhaṉ mūlaṃ èvaruṃ idhebhoṉṟa āṉmīgha viḍhudhalaiyai aḍhaiya muḍhiyuṃ èṉṟuṃ, indha nāṉghaiyuṃ dhiyāṉighgha viruṃbhubhavarughghu jhaḍhaṅghughaḻ, yādhdhiraighaḻ maṟṟuṃ mandhiraṅghaḻ dhevaiyillai èṉṟuṃ urai meluṃ valiyuṟudhdhughiṟadhu.

varalāṟu 
indha ubhaniḍhadhadhdhai iyaṟṟabhbhaḍhḍha ghālamuṃ ājhiriyaraibh bhaṟṟiyuṃ aṟiyabhbhaḍhavillai. indha uraiyiṉ ghaiyèl̤udhdhubh bhiradhighaḻ iraghajhiyobhnijhadh maṟṟuṃ jhugharaghayobhaṉijhadh èṉṟa dhalaibhbhil ghāṇabhbhaḍhughiṉṟaṉa. indha ubhaniḍhadhaṃ, irāmaṉāl aṉumaṉughghu vivarighghabhbhaḍhḍhadhāghagh ghūṟabhaḍhuṃ. mughdhighā niyadhiyiṉ 108 ubhaniḍhadhaṅghaḻiṉ dhèluṅghu mòl̤idh dhòghubhbhil 35 vadhu iḍhadhdhil bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu .

uḻḻaḍhaghghaṃ 
indhugh ghaḍhavuḻāṉa bhiraṃmāviḍhaṃ muṉivarghaḻ dhaṅghaḻughghu indha iraghajhiya ubhaniḍhadhadhdhaigh ghaṟbhighghuṃbhaḍhi gheḍhbhadhuḍhaṉ urai dhòḍhaṅghughiṟadhu.  nāṉghu vedhaṅghaḻaidh dhòghudhdha viyājhariṉ maghaṉāṉa jhughar dhaṉaghghu ghalvi ghaṟgha bhiraṃmaṉiḍhaṃ ālojhaṉai gheḍhḍhabhodhu, jhivaṉiḍhaṃ ghaṟṟughghòṇḍhadhai ghaṟbhibhbhadhāgha bhiraṃmā bhadhilaḻidhdhār. adhaṉbhiṟaghu uraiyāṉadhu urainaḍhai maṟṟuṃ vajhaṉaṅghaḻiṉ ghalavaiyai jhivaṉughghuṃ jhugharughghuṃ iḍhaiyeyāṉa jhòṟbhòl̤ivāgha jhèlghiṟadhu, jhivaṉ indha ubhaniḍhadhadhdhai āṟu bhaghudhighaḻāghagh ghūṟughiṟār.  

bhiraṇava mandhiradhdhuḍhaṉ ( oṃ ) urai dhòḍhaṅghughiṟadhu. aṟivu, ghavidhai alaghu, vidhai, ilaghghu maṟṟuṃ viḍhudhalaiyiṉ jhaghdhi āghiyavaṟṟaigh ghòṇḍhuḻḻadhu..  

dhadhdhuvamajhi èṉbhadhil dhadh èṉbhadhu bharamaghaṃjharaiyuṃ vāmadhevaraiyuṃ ghuṟighghiṟadhu, dhvaṃ viṣṇuvaiyuṃ vajhudhevaraiyuṃ ghuṟighghiṟadhu. ajhi èṉbhadhu ardhdhanārījhuvararaiyuṃ narajhiṃmadhdhaiyuṃ ghuṟighghiṟadhu èṉṟu urai valiyuṟudhdhughiṟadhu.   ivai aṉaidhdhuṃ, āṉmāvāgha dhaṉaghghuḻḻuṃ, èllā uyiriṉaṅghaḻiluṃ, èllā iḍhaṅghaḻiluṃ irubhbhadhāgha ubhaniḍhadhaṃ ghūṟughiṟadhu.   idhaiye vedhaṅghaḻiṉ āṟu aṅghaṅghaḻ ghaṟbhighgha veṇḍhuṃ èṉṟu urai ghūṟughiṟadhu.  

indha aṟivu, ghuruviḍhamirundhu gheḍhghabhbhaḍha veṇḍhuṃ. bhiṉṉar adhai mul̤umaiyāghabh bhurindhughòḻḻuṃ varai jhindhighgha veṇḍhuṃ, dhiyāṉighgha veṇḍhuṃ èṉṟu jhugharaghajhiya urai ghūṟughiṟadhu.  iṟudhiyāṉa bhiraṃmadhdhaibh bhurindhughòḻbhavar bhiraṃmaṉāgha māṟughiṟār.  jhughar jhivaṉiṉ indha val̤ighāḍhḍhudhalaibh bhiṉbhaṟṟiṉār. meluṃ bhirabhañjhadhdhuḍhaṉ òṉṟāghiviḍhughiṟār. iḻaṃ vayadhileye ulaghadhdhilirundhu bhirindhu, òru āṉma viḍhudhalaiyai aḍhaindhu  jhudhandhiramāṉa viḍhudhalaiyāṉa vāl̤ghghaiyai vāl̤adh dhòḍhaṅghiṉār. āraṃbhadhdhil viyājhar dhaṉadhu maghaṉiṉ bhirivāl bhādhighghabhbhaḍhḍhirundhāluṃ, mul̤u bhirabhañjhamuṃ avaruṃ jhughariṉ dhuṟavaṟadhdhāl maghil̤ndhaṉar.

idhaṉaiyuṃ bhārghghavuṃ 

 ādhma ubhaniḍhadhaṃ
 jabhāla ubhaniḍhadhaṃ
 nirvāṇa ubhaniḍhadhaṃ
 yoghadhadhdhuva ubhaniḍhadhaṃ

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai 

jhamajhughirudha nūlghaḻ
ubhaniḍhadhaṅghaḻ
vedhaṅghaḻ
bhaṇḍhaiya nūlghaḻ
indhu dhadhdhuva nūlghaḻ
indhu jhamaya nūlghaḻ
vedhaṅghaḻ
indhu jhamayabh bhirivughaḻ
indhiya mèyyiyal
சுகரகசிய உபநிடதம்