துவாரகநாத் தாகூர் ( Dwarkanath Tagore ; 1794-1846) பிரித்தானியர்களுடன் சேர்ந்து ஒரு நிறுவனத்தை உருவாக்கிய முதல் இந்திய தொழிலதிபர்களில் ஒருவர். இராம்மோனி தாகூரின் மகனான இவர் தனது பெரியப்பா இராம்லோச்சன் தாகூருக்கு தத்து கொடுக்கப்பட்டார். மேலும், கொகத்தாவின் தாகூர் குடும்பத்தின் வாரிசான தேபேந்திரநாத் தாகூரின் தந்தையும் இரவீந்திரநாத் தாகூரின் தாத்தாவும் ஆவார்.

பரம்பரை 
துவாரகநாத் தாகூர், குசாரி (சாண்டில்ய கோத்ரம்) பிரிவைச் சேர்ந்த இராரியா பிராமணர்களின் வழித்தோன்றல் ஆவார். இவர்களின் மூதாதையர்கள் பிராலி பிராமணர் என்று அழைக்கப்பட்டனர் - "பிராலி" என்ற வார்த்தை இஸ்லாத்திற்கு மாறியதாகக் கூறப்படும் தாகூர்களின் மூதாதையரான பீர் அலியிலிருந்து வந்தது. அவரது சந்ததியினர் மீண்டும் இந்துக்களாக மாறி, "பிராலி பிராமணர்" என்று பெயர் பெற்றார்கள்.

துவாரகாநாத்தின் பெரியப்பா ஜெய்ராம் தாகூர் சந்தன்நகரில் பிரெஞ்சு அரசாங்கத்திடம் வணிகராகவும் திவானாகவும் பணியாற்றி பெரும் செல்வத்தை ஈட்டினார். பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் ஆங்கிலேயர்கள் புதிய வில்லியம் கோட்டையைக் கட்டியபோது, தனது மனைவி இலலிதா தேவி, மூத்த மகன், நில்மோனி தாகூர் (பி.1721 - 1791), ஆகியோருடன் கோவிந்தபூரில் இருந்து பாதுரியகட்டாவுக்கு மாறினார். அவரது இளைய சகோதரர் தர்பநாராயண் தாகூருடன் ஏற்பட்ட பிணக்கைத் தொடர்ந்து பாதுரியகட்டாவில் உள்ள மூதாதையர் வீட்டை விட்டு வெளியேறி ஜோராசங்காவில் குடியேறினார். நில்மோனி தாகூர் ஜோராசங்கா தாகூர் மாளிகையைக் கட்டினார். அங்கு குடும்பத்தின் ஜோராசங்கா கிளையினர் வசித்து வந்தனர். அதே சமயம் தர்பநாராயண் தாகூரின் சந்ததியினர் பாதுரியகட்டா தாகூர் கிளையைச் சேர்ந்தவர்கள்.

குழந்தைப் பருவம் 
நில்மோனியின் பேரன், துவாரகநாத் தாகூர், 1794 இல் இராம்மோனி தாகூர் மற்றும் அவரது மனைவி மேனகா தேவிக்கு பிறந்தார். பிறந்த உடனேயே, இவர் இராம்மோனியின் குழந்தை இல்லாத மூத்த சகோதரர் இராம்லோச்சனுக்கு (பி.1759-1807) தத்து கொடுக்கப்பட்டார். 

1807 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 12 ஆம் தேதி, இராம்லோச்சன் இறந்தார். அவர் ஏரளாமான சொத்துக்களை வைத்திருந்தார். துவாரகாநாத் அப்போது சிறுவயதாக இருந்தார். 1792 இல் கார்ன்வாலிஸ் பிரபு அறிமுகப்படுத்திய வங்காள நிலப்பகுதியிலிருந்து வசூலிக்கப்படும் வேளாண்மை நிலவரி வருவாய்களை, பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் மற்றும் ஜமீந்தார்கள் எவ்வாறு தங்களுக்குள் எவ்வாறு பங்கிட்டுக்கொள்ள வேண்டும் என இருதரப்பும் செய்து கொண்ட நிரந்தத்தீர்வுக்கான ஒப்பந்தமான நிரந்தரத் தீர்வு மூலம் ஜமீந்தாராக பயிற்சி பெற துவாரகநாத் 1810 இல் தனது 16 வயதில் பள்ளியை விட்டு வெளியேறி, புகழ்பெற்ற பாரிஸ்டர் இராபர்ட் கட்லர் பெர்குசனிடம் பயிற்சி பெற்றார். மேலும் கொல்கத்தாவிற்கும் பகரம்பூர் மற்றும் கட்டக்கில் உள்ள தனது தோட்டங்களுக்கும் இடையே அடிக்கடி பயணம் செய்தார். . துவாரகாநாத் கொல்கத்தாவின் சித்பூரில் உள்ள செர்போர்ன் ஆங்கிலப் பள்ளியில் படித்து வந்தார்.

திருமணம் 
துவாரகாநாத் தனது 17வது வயதில் 1811ல் ஜெஸ்ஸூருக்கு அருகிலுள்ள ஜமீந்தாரின் மகளான 9 வயது திகாம்பரி தேவியை மணந்தார். இவர்களுக்கு 4 மகன்களும் 1 மகளும் இருந்தனர் - அவர்களில் 3 பேர் உயிர் பிழைத்தனர் - தேபேந்திரநாத் தாகூர் (பி.1817), கிரிந்திரநாத் தாகூர் (பி.1820 - 1854) மற்றும் நாகேந்திரநாத் தாகூர் (பி.1829 - 1858). துவாரகாநாத் ஆடம்பரமான வாழ்க்கை முறையை வழிநடத்தத் தொடங்கியதால், இவரது திருமண வாழ்க்கை சிரமமாக மாறியது. காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டு இவரது மனைவி 1839 இல் தனது 37 வயதில் இறந்தார்.

வணிக வாழ்க்கை 

தாகூர் ஒரு மேற்கத்தியக் கல்வி படித்த வங்காள பிராமணரும், கொல்கத்தாவின் குடிமைத் தலைவரும் ஆவார். இவர் பித்தானிய வர்த்தகர்களுடன் கூட்டு சேர்ந்து வங்கி, காப்பீடு மற்றும் கப்பல் நிறுவனங்களை போன்ற வணிக முயற்சிகளை அமைப்பதில் ஈடுபட்டிருந்தார். 1828 இல், இந்தியாவில் தொடங்கப்பட்ட  வங்கியின் முதல்  இயக்குநரானார். 1829ல் கொல்கத்தாவில் யூனியன் வங்கியை நிறுவினார். முதல்  ஆங்கிலேய-இந்திய மேலாண்மை முகமை ( சணல் ஆலைகள், நிலக்கரிச் சுரங்கங்கள், தேயிலைத் தோட்டங்கள் போன்றவற்றை நடத்தும் தொழில்துறை நிறுவனங்கள்). மேலும் 'கார், தாகூர்  நிறுவனத்தையும்' நிறுவ உதவினார். 

தாகூரின் நிறுவனம், இந்தியாவின் இன்றைய மேற்கு வங்கம் மற்றும் ஒடிசா மாநிலங்கள் மற்றும் வங்காளதேசத்தில் பரந்து விரிந்துள்ள பெரிய ஜமீந்தாரி தோட்டங்களை நிர்வகித்து வந்தது. மேலும், வங்காளத்தின் வளமான நிலக்கரிகளை, கொல்கத்தா மற்றும் ஊக்லி ஆற்றின் முகத்துவாரத்திற்கு இடையே கொண்டு செல்லும் சேவைகளை நடத்தும் புதிய நிறுவனங்களில் பங்குகளை வைத்திருந்தது. சீனத் தேயிலைப் பயிரை மேல் அசாமின் சமவெளிகளில் நடவு செய்யும் பணியையும் செய்து வந்தது.

'கார், தாகூர் நிறுவனம்' சீனாவுடன் அபினி வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டிருந்த இந்திய தனியார் நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும். அபினி இந்தியாவில் உற்பத்தி செய்து சீனாவில் விற்கப்பட்டது. இதற்கு சீனர்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தபோது, கிழக்கிந்திய நிறுவனம் அபினி வர்த்தகத்தை குறிப்பிட்ட சில குறிப்பிட்ட இந்திய நிறுவனங்களுக்கு  மாற்றியது. அதில் இவரது நிறுவனமும் ஒன்று.

1832 இல் தாகூர் ராணிகஞ்சில் முதல் இந்திய நிலக்கரிச் சுரங்கத்தை வாங்கினார். which eventually became the Bengal Coal Company.

இறப்பு 

துவாரகநாத் தாகூர் 1846 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 1 ஆம் தேதி மாலை இலண்டனில் உள்ள செயின்ட் ஜார்ஜ் விடுதியில் இறந்தார்.

மேற்கோள்கள்

மேலும் படிக்க 
  Blair B Kling, Partner in Empire: Dwarkanath Tagore and the Age of Enterprise in Eastern India, University of California Press, 1976; Calcutta, 1981. 
 NK Sinha, The Economic History of Bengal 1793–1848, III, Calcutta, 1984.
 Sengupta, Subodh Chandra and Bose, Anjali (editors), 1976/1998, Sansad Bangali Charitabhidhan (Biographical dictionary) Vol I, , p223.

வெளி இணைப்புகள் 

 
 

இந்திய சமூகசேவகர்கள்
தாகூர் குடும்பம்
1846 இறப்புகள்
1794 பிறப்புகள்
dhuvāraghanādh dhāghūr ( Dwarkanath Tagore ; 1794-1846) bhiridhdhāṉiyarghaḻuḍhaṉ jherndhu òru niṟuvaṉadhdhai uruvāghghiya mudhal indhiya dhòl̤iladhibharghaḻil òruvar. irāṃmoṉi dhāghūriṉ maghaṉāṉa ivar dhaṉadhu bhèriyabhbhā irāṃlojhjhaṉ dhāghūrughghu dhadhdhu ghòḍhughghabhbhaḍhḍhār. meluṃ, ghòghadhdhāviṉ dhāghūr ghuḍhuṃbhadhdhiṉ vārijhāṉa dhebhendhiranādh dhāghūriṉ dhandhaiyuṃ iravīndhiranādh dhāghūriṉ dhādhdhāvuṃ āvār.

bharaṃbharai 
dhuvāraghanādh dhāghūr, ghujhāri (jhāṇḍhilya ghodhraṃ) bhirivaijh jherndha irāriyā bhirāmaṇarghaḻiṉ val̤idhdhoṉṟal āvār. ivarghaḻiṉ mūdhādhaiyarghaḻ bhirāli bhirāmaṇar èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhḍhaṉar - "bhirāli" èṉṟa vārdhdhai islādhdhiṟghu māṟiyadhāghagh ghūṟabhbhaḍhuṃ dhāghūrghaḻiṉ mūdhādhaiyarāṉa bhīr aliyilirundhu vandhadhu. avaradhu jhandhadhiyiṉar mīṇḍhuṃ indhughghaḻāgha māṟi, "bhirāli bhirāmaṇar" èṉṟu bhèyar bhèṟṟārghaḻ.

dhuvāraghānādhdhiṉ bhèriyabhbhā jèyrāṃ dhāghūr jhandhaṉnagharil bhirèñjhu arajhāṅghadhdhiḍhaṃ vaṇigharāghavuṃ dhivāṉāghavuṃ bhaṇiyāṟṟi bhèruṃ jhèlvadhdhai īḍhḍhiṉār. bhadhiṉèḍhḍhāṃ nūṟṟāṇḍhiṉ naḍhubhbhaghudhiyil āṅghileyarghaḻ bhudhiya villiyaṃ ghoḍhḍhaiyaigh ghaḍhḍhiyabhodhu, dhaṉadhu maṉaivi ilalidhā dhevi, mūdhdha maghaṉ, nilmoṉi dhāghūr (bhi.1721 - 1791), āghiyoruḍhaṉ ghovindhabhūril irundhu bhādhuriyaghaḍhḍhāvughghu māṟiṉār. avaradhu iḻaiya jhaghodharar dharbhanārāyaṇ dhāghūruḍhaṉ eṟbhaḍhḍha bhiṇaghghaidh dhòḍharndhu bhādhuriyaghaḍhḍhāvil uḻḻa mūdhādhaiyar vīḍhḍhai viḍhḍhu vèḻiyeṟi jorājhaṅghāvil ghuḍhiyeṟiṉār. nilmoṉi dhāghūr jorājhaṅghā dhāghūr māḻighaiyaigh ghaḍhḍhiṉār. aṅghu ghuḍhuṃbhadhdhiṉ jorājhaṅghā ghiḻaiyiṉar vajhidhdhu vandhaṉar. adhe jhamayaṃ dharbhanārāyaṇ dhāghūriṉ jhandhadhiyiṉar bhādhuriyaghaḍhḍhā dhāghūr ghiḻaiyaijh jherndhavarghaḻ.

ghul̤andhaibh bharuvaṃ 
nilmoṉiyiṉ bheraṉ, dhuvāraghanādh dhāghūr, 1794 il irāṃmoṉi dhāghūr maṟṟuṃ avaradhu maṉaivi meṉaghā dhevighghu bhiṟandhār. bhiṟandha uḍhaṉeye, ivar irāṃmoṉiyiṉ ghul̤andhai illādha mūdhdha jhaghodharar irāṃlojhjhaṉughghu (bhi.1759-1807) dhadhdhu ghòḍhughghabhbhaḍhḍhār. 

1807 āṃ āṇḍhu ḍhijhaṃbhar 12 āṃ dhedhi, irāṃlojhjhaṉ iṟandhār. avar eraḻāmāṉa jhòdhdhughghaḻai vaidhdhirundhār. dhuvāraghānādh abhbhodhu jhiṟuvayadhāgha irundhār. 1792 il ghārṉvālis bhirabhu aṟimughabhbhaḍhudhdhiya vaṅghāḻa nilabhbhaghudhiyilirundhu vajhūlighghabhbhaḍhuṃ veḻāṇmai nilavari varuvāyghaḻai, bhiridhdhāṉiya ghil̤aghghindhiya niṟuvaṉaṃ maṟṟuṃ jamīndhārghaḻ èvvāṟu dhaṅghaḻughghuḻ èvvāṟu bhaṅghiḍhḍhughghòḻḻa veṇḍhuṃ èṉa irudharabhbhuṃ jhèydhu ghòṇḍha nirandhadhdhīrvughghāṉa òbhbhandhamāṉa nirandharadh dhīrvu mūlaṃ jamīndhārāgha bhayiṟjhi bhèṟa dhuvāraghanādh 1810 il dhaṉadhu 16 vayadhil bhaḻḻiyai viḍhḍhu vèḻiyeṟi, bhughal̤bhèṟṟa bhārisḍhar irābharḍh ghaḍhlar bhèrghujhaṉiḍhaṃ bhayiṟjhi bhèṟṟār. meluṃ ghòlghadhdhāviṟghuṃ bhagharaṃbhūr maṟṟuṃ ghaḍhḍhaghghil uḻḻa dhaṉadhu dhoḍhḍhaṅghaḻughghuṃ iḍhaiye aḍhighghaḍhi bhayaṇaṃ jhèydhār. . dhuvāraghānādh ghòlghadhdhāviṉ jhidhbhūril uḻḻa jhèrbhorṉ āṅghilabh bhaḻḻiyil bhaḍhidhdhu vandhār.

dhirumaṇaṃ 
dhuvāraghānādh dhaṉadhu 17vadhu vayadhil 1811l jèssūrughghu arughiluḻḻa jamīndhāriṉ maghaḻāṉa 9 vayadhu dhighāṃbhari dheviyai maṇandhār. ivarghaḻughghu 4 maghaṉghaḻuṃ 1 maghaḻuṃ irundhaṉar - avarghaḻil 3 bher uyir bhil̤aidhdhaṉar - dhebhendhiranādh dhāghūr (bhi.1817), ghirindhiranādh dhāghūr (bhi.1820 - 1854) maṟṟuṃ nāghendhiranādh dhāghūr (bhi.1829 - 1858). dhuvāraghānādh āḍhaṃbharamāṉa vāl̤ghghai muṟaiyai val̤inaḍhadhdhadh dhòḍhaṅghiyadhāl, ivaradhu dhirumaṇa vāl̤ghghai jhiramamāgha māṟiyadhu. ghāyjhjhalāl bhādhighghabhbhaḍhḍhu ivaradhu maṉaivi 1839 il dhaṉadhu 37 vayadhil iṟandhār.

vaṇigha vāl̤ghghai 

dhāghūr òru meṟghadhdhiyagh ghalvi bhaḍhidhdha vaṅghāḻa bhirāmaṇaruṃ, ghòlghadhdhāviṉ ghuḍhimaidh dhalaivaruṃ āvār. ivar bhidhdhāṉiya vardhdhagharghaḻuḍhaṉ ghūḍhḍhu jherndhu vaṅghi, ghābhbhīḍhu maṟṟuṃ ghabhbhal niṟuvaṉaṅghaḻai bhoṉṟa vaṇigha muyaṟjhighaḻai amaibhbhadhil īḍhubhaḍhḍhirundhār. 1828 il, indhiyāvil dhòḍhaṅghabhbhaḍhḍha  vaṅghiyiṉ mudhal  iyaghghunarāṉār. 1829l ghòlghadhdhāvil yūṉiyaṉ vaṅghiyai niṟuviṉār. mudhal  āṅghileya-indhiya melāṇmai mughamai ( jhaṇal ālaighaḻ, nilaghgharijh jhuraṅghaṅghaḻ, dheyilaidh dhoḍhḍhaṅghaḻ bhoṉṟavaṟṟai naḍhadhdhuṃ dhòl̤ildhuṟai niṟuvaṉaṅghaḻ). meluṃ 'ghār, dhāghūr  niṟuvaṉadhdhaiyuṃ' niṟuva udhaviṉār. 

dhāghūriṉ niṟuvaṉaṃ, indhiyāviṉ iṉṟaiya meṟghu vaṅghaṃ maṟṟuṃ òḍhijhā mānilaṅghaḻ maṟṟuṃ vaṅghāḻadhejhadhdhil bharandhu virindhuḻḻa bhèriya jamīndhāri dhoḍhḍhaṅghaḻai nirvaghidhdhu vandhadhu. meluṃ, vaṅghāḻadhdhiṉ vaḻamāṉa nilaghgharighaḻai, ghòlghadhdhā maṟṟuṃ ūghli āṟṟiṉ mughadhdhuvāradhdhiṟghu iḍhaiye ghòṇḍhu jhèlluṃ jhevaighaḻai naḍhadhdhuṃ bhudhiya niṟuvaṉaṅghaḻil bhaṅghughaḻai vaidhdhirundhadhu. jhīṉadh dheyilaibh bhayirai mel ajhāmiṉ jhamavèḻighaḻil naḍhavu jhèyyuṃ bhaṇiyaiyuṃ jhèydhu vandhadhu.

'ghār, dhāghūr niṟuvaṉaṃ' jhīṉāvuḍhaṉ abhiṉi vardhdhaghadhdhil īḍhubhaḍhḍhirundha indhiya dhaṉiyār niṟuvaṉaṅghaḻil òṉṟāghuṃ. abhiṉi indhiyāvil uṟbhadhdhi jhèydhu jhīṉāvil viṟghabhbhaḍhḍhadhu. idhaṟghu jhīṉarghaḻ èdhirbhbhudh dhèrividhdhabhodhu, ghil̤aghghindhiya niṟuvaṉaṃ abhiṉi vardhdhaghadhdhai ghuṟibhbhiḍhḍha jhila ghuṟibhbhiḍhḍha indhiya niṟuvaṉaṅghaḻughghu  māṟṟiyadhu. adhil ivaradhu niṟuvaṉamuṃ òṉṟu.

1832 il dhāghūr rāṇighañjhil mudhal indhiya nilaghgharijh jhuraṅghadhdhai vāṅghiṉār. which eventually became the Bengal Coal Company.

iṟabhbhu 

dhuvāraghanādh dhāghūr 1846 āṃ āṇḍhu āghasḍh 1 āṃ dhedhi mālai ilaṇḍhaṉil uḻḻa jhèyiṉḍh jārj viḍhudhiyil iṟandhār.

meṟghoḻghaḻ

meluṃ bhaḍhighgha 
  Blair B Kling, Partner in Empire: Dwarkanath Tagore and the Age of Enterprise in Eastern India, University of California Press, 1976; Calcutta, 1981. 
 NK Sinha, The Economic History of Bengal 1793–1848, III, Calcutta, 1984.
 Sengupta, Subodh Chandra and Bose, Anjali (editors), 1976/1998, Sansad Bangali Charitabhidhan (Biographical dictionary) Vol I, , p223.

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 

 
 

indhiya jhamūghajhevagharghaḻ
dhāghūr ghuḍhuṃbhaṃ
1846 iṟabhbhughaḻ
1794 bhiṟabhbhughaḻ
துவாரகநாத் தாகூர்