வெர்சாய்சில் பெண்களின் அணிவகுப்பு (Women's March on Versailles) அக்டோபர் அணிவகுப்பு , அக்டோபர் நாட்கள் அல்லது வெர்சாய் அணிவகுப்பு என்றும் அழைக்கப்படும் இது பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் ஆரம்ப மற்றும் மிக முக்கியமான நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகும். 1789 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 5 ஆம் தேதி காலை ரொட்டியின் விலை உயர்வால் கிட்டத்தட்ட கலவரத்தில் ஈடுபட்டிருந்த பெண்கள் மத்தியில் அணிவகுப்பு தொடங்கியது. தாராளவாத அரசியல் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் பிரான்சுக்கான அரசியல்சட்ட முடியாட்சியை நாடும் புரட்சியாளர்களின் நடவடிக்கைகளுடன் அமைதியின்மை விரைவாக பின்னிப்பிணைந்தது. சந்தைப் பெண்களும் அவர்களது கூட்டாளிகளும் இறுதியில் ஆயிரக்கணக்கானவர்களும் கும்பலாகக் கூடினர். புரட்சியாளர்களால் ஊக்குவிக்கப்பட்டு, அவர்கள் ஆயுதங்களுக்காக நகர ஆயுதக் களஞ்சியத்தை சூறையாடினர். மேலும், வெர்சாய் அரண்மனைக்கு அணிவகுத்துச் சென்றனர். கூட்டம் அரண்மனையை முற்றுகையிட்டது. ஒரு அப்போது ஏற்பட்ட வன்முறை மோதலில், அவர்கள் தங்கள் கோரிக்கைகளை பிரான்சின் பதினாறாம் லூயியிடம் அளித்தனர்.  அடுத்த நாள், கூட்டம் மன்னனையும், அவரது குடும்பத்தினரையும், பெரும்பாலான பிரெஞ்சு சட்டமன்ற உறுப்பினர்களையும் தங்களுடன் பாரிஸுக்குத் திரும்பும்படி கட்டாயப்படுத்தியது.

இந்த நிகழ்வுகள் மன்னரின் சுதந்திரத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தன. மேலும் ஒரு புதிய அதிகார சமநிலையை அறிவித்தன. இது இறுதியில் பிரெஞ்சு பிரபுக்களின் நிறுவப்பட்ட, சலுகை பெற்ற கட்டளைகளை பொது மக்களுக்கு ஆதரவாக இடமாற்றம் செய்யும், இது கூட்டாக மூன்றாம் தோட்டங்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறது. புரட்சியின் ஆதாரங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மக்களை இன்னும் அதிக எண்ணிக்கையில் ஒன்றிணைத்ததன் மூலம், வெர்சாய் மீதான அணிவகுப்பு புரட்சியின் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட தருணமாக நிரூபிக்கப்பட்டது.

சான்றுகள் 

  Journée (literally, "[events of the] day") is used frequently in French accounts of the Revolution to denote any episode of popular uprising: thus the women's march is known most commonly in French as the "October Days". English historians have favored more descriptive names for the episodes, and the majority (see Doyle, Schama, Hibbert, Wright, Dawson, et al.) employ some variation of the phrase "women's march" in recognition of the market women's prominence as the vanguard of the action.
  The Paris City Hall, located on the Place de Grève, which was renamed Place de l'Hôtel de Ville in 1802.
  Carlyle repeatedly refers to him as "cunning Maillard" or "shifty Maillard".
  Poissarde (plural poissardes), literally "fishwife", was a contemporary general term for women of the working class. Derived from the French poix (pitch, tar), it is synonymous with their highly stylized urban slang.
  Miomandre was left for dead but survived to become a royalist hero. Schama's index gives his full name as François Aimé Miomandre de Sainte-Marie. Carlyle gives the second guard's name as Tardivet du Repaire.
  Some writers, such as Hibbert and Webster, impute significant influence to the Duke; most authoritative historians of the Revolution give him much less emphasis. Lefebvre and Soboul describe Orléanist activity as garden-variety political manœuvres that would have been ineffective without the compelling economic circumstances that motivated the commoners. Carlyle, Michelet, and Rose paint his influence as shadowy and malign, but without resonant success. Schama and Doyle, by their absence of focus, depict him as largely irrelevant to the situation.

உசாத்துணை

மேலும் படிக்க

வெளி இணைப்புகள் 

A modern transcription of Thomas Carlyle's The French Revolution: A History, Vol. I with line-by-line annotation. For the Women's March on Versailles, see chapter 1.7.IV: The Menads.

பிரெஞ்சுப் புரட்சி
vèrjhāyjhil bhèṇghaḻiṉ aṇivaghubhbhu (Women's March on Versailles) aghḍhobhar aṇivaghubhbhu , aghḍhobhar nāḍhghaḻ alladhu vèrjhāy aṇivaghubhbhu èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhuṃ idhu bhirèñjhubh bhuraḍhjhiyiṉ āraṃbha maṟṟuṃ migha mughghiyamāṉa nighal̤vughaḻil òṉṟāghuṃ. 1789 āṃ āṇḍhu aghḍhobhar 5 āṃ dhedhi ghālai ròḍhḍhiyiṉ vilai uyarvāl ghiḍhḍhadhdhaḍhḍha ghalavaradhdhil īḍhubhaḍhḍhirundha bhèṇghaḻ madhdhiyil aṇivaghubhbhu dhòḍhaṅghiyadhu. dhārāḻavādha arajhiyal jhīrdhirudhdhaṅghaḻ maṟṟuṃ bhirāṉjhughghāṉa arajhiyaljhaḍhḍha muḍhiyāḍhjhiyai nāḍhuṃ bhuraḍhjhiyāḻarghaḻiṉ naḍhavaḍhighghaighaḻuḍhaṉ amaidhiyiṉmai viraivāgha bhiṉṉibhbhiṇaindhadhu. jhandhaibh bhèṇghaḻuṃ avarghaḻadhu ghūḍhḍhāḻighaḻuṃ iṟudhiyil āyiraghghaṇaghghāṉavarghaḻuṃ ghuṃbhalāghagh ghūḍhiṉar. bhuraḍhjhiyāḻarghaḻāl ūghghuvighghabhbhaḍhḍhu, avarghaḻ āyudhaṅghaḻughghāgha naghara āyudhagh ghaḻañjhiyadhdhai jhūṟaiyāḍhiṉar. meluṃ, vèrjhāy araṇmaṉaighghu aṇivaghudhdhujh jhèṉṟaṉar. ghūḍhḍhaṃ araṇmaṉaiyai muṟṟughaiyiḍhḍhadhu. òru abhbhodhu eṟbhaḍhḍha vaṉmuṟai modhalil, avarghaḻ dhaṅghaḻ ghorighghaighaḻai bhirāṉjhiṉ bhadhiṉāṟāṃ lūyiyiḍhaṃ aḻidhdhaṉar.  aḍhudhdha nāḻ, ghūḍhḍhaṃ maṉṉaṉaiyuṃ, avaradhu ghuḍhuṃbhadhdhiṉaraiyuṃ, bhèruṃbhālāṉa bhirèñjhu jhaḍhḍhamaṉṟa uṟubhbhiṉarghaḻaiyuṃ dhaṅghaḻuḍhaṉ bhārisughghudh dhiruṃbhuṃbhaḍhi ghaḍhḍhāyabhbhaḍhudhdhiyadhu.

indha nighal̤vughaḻ maṉṉariṉ jhudhandhiradhdhai muḍhivughghugh ghòṇḍhuvandhaṉa. meluṃ òru bhudhiya adhighāra jhamanilaiyai aṟividhdhaṉa. idhu iṟudhiyil bhirèñjhu bhirabhughghaḻiṉ niṟuvabhbhaḍhḍha, jhalughai bhèṟṟa ghaḍhḍhaḻaighaḻai bhòdhu maghghaḻughghu ādharavāgha iḍhamāṟṟaṃ jhèyyuṃ, idhu ghūḍhḍhāgha mūṉṟāṃ dhoḍhḍhaṅghaḻ èṉṟu al̤aighghabhbhaḍhughiṟadhu. bhuraḍhjhiyiṉ ādhāraṅghaḻaibh bhiradhinidhidhdhuvabhbhaḍhudhdhuṃ maghghaḻai iṉṉuṃ adhigha èṇṇighghaiyil òṉṟiṇaidhdhadhaṉ mūlaṃ, vèrjhāy mīdhāṉa aṇivaghubhbhu bhuraḍhjhiyiṉ òru varaiyaṟughghabhbhaḍhḍha dharuṇamāgha nirūbhighghabhbhaḍhḍhadhu.

jhāṉṟughaḻ 

  Journée (literally, "[events of the] day") is used frequently in French accounts of the Revolution to denote any episode of popular uprising: thus the women's march is known most commonly in French as the "October Days". English historians have favored more descriptive names for the episodes, and the majority (see Doyle, Schama, Hibbert, Wright, Dawson, et al.) employ some variation of the phrase "women's march" in recognition of the market women's prominence as the vanguard of the action.
  The Paris City Hall, located on the Place de Grève, which was renamed Place de l'Hôtel de Ville in 1802.
  Carlyle repeatedly refers to him as "cunning Maillard" or "shifty Maillard".
  Poissarde (plural poissardes), literally "fishwife", was a contemporary general term for women of the working class. Derived from the French poix (pitch, tar), it is synonymous with their highly stylized urban slang.
  Miomandre was left for dead but survived to become a royalist hero. Schama's index gives his full name as François Aimé Miomandre de Sainte-Marie. Carlyle gives the second guard's name as Tardivet du Repaire.
  Some writers, such as Hibbert and Webster, impute significant influence to the Duke; most authoritative historians of the Revolution give him much less emphasis. Lefebvre and Soboul describe Orléanist activity as garden-variety political manœuvres that would have been ineffective without the compelling economic circumstances that motivated the commoners. Carlyle, Michelet, and Rose paint his influence as shadowy and malign, but without resonant success. Schama and Doyle, by their absence of focus, depict him as largely irrelevant to the situation.

ujhādhdhuṇai

meluṃ bhaḍhighgha

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 

A modern transcription of Thomas Carlyle's The French Revolution: A History, Vol. I with line-by-line annotation. For the Women's March on Versailles, see chapter 1.7.IV: The Menads.

bhirèñjhubh bhuraḍhjhi
வெர்சாய்சில் பெண்களின் அணிவகுப்பு