மகா மாணிக்கியா (Maha Manikya) (இறப்பு 1431), செங்துங் ஃபா என்றும் அழைக்கப்படும் இவர், சுமார் 1400 முதல் 1431 வரை திரிபுரா இராச்சியத்தை ஆண்ட மாணிக்கிய வம்சத்தைச் சேர்ந்த அரசனாவார். ஆரம்பகால வரலாறுகள் வழங்கிய கதைகளுக்கு மாறாக, 15 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் அண்டை பழங்குடியினர் மீது ஆதிக்கம் செலுத்திய மகா மாணிக்கியா ராச்சியத்தை நிறுவியவர் என்பதை சான்றுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அண்டை நாடான வங்காள சுல்தானகத்தின் மீதான வரலாற்று வெற்றியை அங்கீகரிப்பதற்காக எடுக்கப்பட்ட "மாணிக்கியா" என்ற பட்டத்தின் முதல் உரிமையாளராகவும் இவர் கருதப்படுகிறார். இவர் நிறுவிய வம்சம் 1949 இல் திரிபுரா இந்தியாவுடன் இணையும் வரை இந்த பட்டத்தை தொடர்ந்து பயன்படுத்தி வந்தது

காலவரிசையும், பெயரும் 
மகா மாணிக்கியா, 1400 முதல் 1431 வரை ஆட்சி செய்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. திரிபுராவின் அரச வரலாற்றான ராஜ்மாலா, இவரது வாழ்க்கை பற்றிய சிறிய தகவல்களைக் கொண்டுள்ளது. அங்கு, இவர் முகுத் மாணிக்கியாவின் மகன் என்று விவரிக்கப்படுகிறார். இவர் புராண சந்திர வம்சத்தின் வழித்தோன்றல் என்றும் வம்சத்தின் நிறுவனர் என்று கூறப்படும் முதலாம் ரத்ன மாணிக்கியாவின் மகன் என்றும் அது கூறுகிறது. அரியணை ஏறியதும், தன்னை ஒரு நல்லொழுக்கமுள்ள ஆட்சியாளராகவும், சிறந்த அறிஞராகவும் நிரூபித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இவருடைய ஆட்சியின் போது நடந்த இராணுவ ஈடுபாடுகள் எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. இருப்பினும் ராஜ்மாலா வழங்கிய விவரணையில் சந்தேகம் ஏற்படுவதற்கு குறிப்பிடத்தக்க காரணங்கள் உள்ளன. 1489ஆம் ஆண்டு தான் இவர் தனது ஆட்சியைத் தொடங்கியதால், இவர் முகுத் மாணிக்கியாவின் மகனாக இருந்திருக்க முடியாது என்பதை நாணயவியல் சான்றுகள் நிரூபிக்கின்றன. ரத்ன மாணிக்கியாவை விட அறிவாளியாகவும், அவர் இறந்த பிறகு முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆட்சி செய்ததாகவும் ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன.

இவரது மகன் முதலாம் தர்ம மாணிக்கியா ராஜ்மாலாவில் "தங்கர் ஃபா" என்று அடையாளம் காணப்பட்டதால், மகா மாணிக்கியாவை "செங்துங் ஃபா" என்ற பெயருடன் ஒப்பிடலாம் என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது.  இவர் முதலில் இந்தப் பெயரில் அழைக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஏனெனில் "மகா மாணிக்கியா" மிகவும் அசாதாரணமான தனிப்பட்ட பெயராக இருக்கிறது.  குறிப்பாக "மகா" என்பது ஒரு முன்னொட்டு மட்டுமே என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு கொடுக்கப்பட்ட பெயராக அர்த்தமற்றது.

ஆட்சி 
செங்துங் ஃபா (பின்னர் மகா மாணிக்கியா) திரிபுரியின் தலைவர் என்று நம்பப்படுகிறது. இவர் 15 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் அண்டை பழங்குடியினரான குக்கிகள், ஜமாத்தியாக்கள் மற்றும் ரியாங்குகள் போன்றவர்களின் பகுதிகளைக் கைப்பற்றி திரிபுரா இராச்சியத்தை நிறுவினார். சில்ஹெட் மற்றும் சிட்டகொங்கிற்கு இடையில் அமைந்திருக்கும் வங்காளத்தின் எல்லையில் உள்ள உற்பத்தி மற்றும் வளமான பள்ளத்தாக்குகளில் வசிப்பதால், திரிபுரி மிகப்பெரிய பழங்குடி மக்களைக் கொண்டிருப்பதால் இது சாத்தியமானது. இந்த நிகழ்வுகள் வங்காள சுல்தானின் செல்வாக்கு பலவீனமாக இருந்தபோது, ராஜா கணேசன் வங்காளத்தின் மீது தற்காலிக இறையாண்மையை நிறுவிய காலத்தில் நிகழ்ந்ததாக நம்பப்படுகிறது. 

ராஜ்மாலாவின் கூற்றுப்படி, செங்துங் ஃபா பின்னர் வங்காளத்தின் அடையாளம் தெரியாத ஆட்சியாளரின் கோபத்திற்கு ஆளானார். திரிபுரா வழியாகச் செல்லும் போது சுல்தானுக்குப் பரிசாக வழங்கப்ப்ட்ட ஒரு பொருள் திருடப்பட்டது. இதற்காக தனக்கு எதிராக ஒரு பெரிய இராணுவம் அனுப்பப்பட்டதை அறிந்ததும், செங்துங் ஃபா அமைதியைத் தொடரத் தயாராக இருந்தார். ஆனால் இவரது ராணி திரிபுர சுந்தரியால் தடுக்கப்பட்டார். அடிபணிவதை ஒரு கோழைத்தனமான செயல் என்று அறிவித்து, தன் கணவனை போரிடச் சம்மதிக்க வைத்தாள். படைவீரர்களுக்குத் தாமே தலைமை தாங்கி அவர்களை வங்காளத்தின் மீது வெற்றிக்கு அழைத்துச் சென்றாள். இந்த ஈர்க்கக்கூடிய வெற்றியின் விளைவாக செங்துங் ஃபா "மகா மாணிக்கியா" என்ற பட்டத்தைப் பெற்றதாகக் கருதப்படுகிறது. "மாணிக்கியா" பின்னொட்டு இவரது வாரிசுகளால் தொடரப்பட்டது. இருப்பினும், சுல்தான் ஜலாலுதீன் முகமது ஷா மற்றும் பிற்கால திரிபுரா ஆட்சியாளரின் நாணயங்களுக்கு இடையே உள்ள ஒற்றுமை காரணமாக, மகாவின் ஆட்சியின் போது இராச்சியத்தின் ஒரு பகுதி வங்காளத்திற்கு அடிபணிந்து இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இருப்பினும் இது வரலாற்றாசிரியர்களிடையே சர்ச்சைக்குரியது.

இறப்பு 
மகா மாணிக்கியா 1431 இல் இறந்தார். பின்னர், இவரது வாரிசுகள் மற்றும் தளபதிகளிடையே ஏற்பட்ட ஒரு குறுகிய போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து, இவருக்குப் பிறகு இவரது மூத்த மகன் முதலாம் தர்ம மாணிக்கியா அரியணை ஏறினார். பின்னர், கச்சு ஃபா ககன் ஃபாவின் வழித்தோன்றலான கல்யாண் மாணிக்கியாவுடன் தொடங்கி, பிற்கால நூற்றாண்டுகளில் அரியணையைப் பெற்றனர்.

குறிப்புகள்

சான்றுகள்

உசாத்துணை 

 

1431 இறப்புகள்
திரிபுராவின் வரலாறு
திரிபுராவின் ஆட்சியாளர்கள்
maghā māṇighghiyā (Maha Manikya) (iṟabhbhu 1431), jhèṅdhuṅ fā èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhuṃ ivar, jhumār 1400 mudhal 1431 varai dhiribhurā irājhjhiyadhdhai āṇḍha māṇighghiya vaṃjhadhdhaijh jherndha arajhaṉāvār. āraṃbhaghāla varalāṟughaḻ val̤aṅghiya ghadhaighaḻughghu māṟāgha, 15 āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ muṟbhaghudhiyil aṇḍhai bhal̤aṅghuḍhiyiṉar mīdhu ādhighghaṃ jhèludhdhiya maghā māṇighghiyā rājhjhiyadhdhai niṟuviyavar èṉbhadhai jhāṉṟughaḻ jhuḍhḍhighghāḍhḍhughiṉṟaṉa. aṇḍhai nāḍhāṉa vaṅghāḻa jhuldhāṉaghadhdhiṉ mīdhāṉa varalāṟṟu vèṟṟiyai aṅghīgharibhbhadhaṟghāgha èḍhughghabhbhaḍhḍha "māṇighghiyā" èṉṟa bhaḍhḍhadhdhiṉ mudhal urimaiyāḻarāghavuṃ ivar gharudhabhbhaḍhughiṟār. ivar niṟuviya vaṃjhaṃ 1949 il dhiribhurā indhiyāvuḍhaṉ iṇaiyuṃ varai indha bhaḍhḍhadhdhai dhòḍharndhu bhayaṉbhaḍhudhdhi vandhadhu

ghālavarijhaiyuṃ, bhèyaruṃ 
maghā māṇighghiyā, 1400 mudhal 1431 varai āḍhjhi jhèydhadhāgha madhibhbhiḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. dhiribhurāviṉ arajha varalāṟṟāṉa rājmālā, ivaradhu vāl̤ghghai bhaṟṟiya jhiṟiya dhaghavalghaḻaigh ghòṇḍhuḻḻadhu. aṅghu, ivar mughudh māṇighghiyāviṉ maghaṉ èṉṟu vivarighghabhbhaḍhughiṟār. ivar bhurāṇa jhandhira vaṃjhadhdhiṉ val̤idhdhoṉṟal èṉṟuṃ vaṃjhadhdhiṉ niṟuvaṉar èṉṟu ghūṟabhbhaḍhuṃ mudhalāṃ radhṉa māṇighghiyāviṉ maghaṉ èṉṟuṃ adhu ghūṟughiṟadhu. ariyaṇai eṟiyadhuṃ, dhaṉṉai òru nallòl̤ughghamuḻḻa āḍhjhiyāḻarāghavuṃ, jhiṟandha aṟiñarāghavuṃ nirūbhidhdhadhāghagh ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu. ivaruḍhaiya āḍhjhiyiṉ bhodhu naḍhandha irāṇuva īḍhubhāḍhughaḻ èdhuvuṃ ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhavillai. irubhbhiṉuṃ rājmālā val̤aṅghiya vivaraṇaiyil jhandheghaṃ eṟbhaḍhuvadhaṟghu ghuṟibhbhiḍhadhdhaghgha ghāraṇaṅghaḻ uḻḻaṉa. 1489āṃ āṇḍhu dhāṉ ivar dhaṉadhu āḍhjhiyaidh dhòḍhaṅghiyadhāl, ivar mughudh māṇighghiyāviṉ maghaṉāgha irundhirughgha muḍhiyādhu èṉbhadhai nāṇayaviyal jhāṉṟughaḻ nirūbhighghiṉṟaṉa. radhṉa māṇighghiyāvai viḍha aṟivāḻiyāghavuṃ, avar iṟandha bhiṟaghu mubhbhadhu āṇḍhughaḻughghuṃ melāgha āḍhjhi jhèydhadhāghavuṃ ādhāraṅghaḻ ghāḍhḍhughiṉṟaṉa.

ivaradhu maghaṉ mudhalāṃ dharma māṇighghiyā rājmālāvil "dhaṅghar fā" èṉṟu aḍhaiyāḻaṃ ghāṇabhbhaḍhḍhadhāl, maghā māṇighghiyāvai "jhèṅdhuṅ fā" èṉṟa bhèyaruḍhaṉ òbhbhiḍhalāṃ èṉṟu dhīrmāṉighghabhbhaḍhḍhadhu.  ivar mudhalil indhabh bhèyaril al̤aighghabhbhaḍhḍhirughghalāṃ. eṉèṉil "maghā māṇighghiyā" mighavuṃ ajhādhāraṇamāṉa dhaṉibhbhaḍhḍha bhèyarāgha irughghiṟadhu.  ghuṟibhbhāgha "maghā" èṉbhadhu òru muṉṉòḍhḍhu maḍhḍhume èṉbhadhaigh gharudhdhil ghòṇḍhu ghòḍhughghabhbhaḍhḍha bhèyarāgha ardhdhamaṟṟadhu.

āḍhjhi 
jhèṅdhuṅ fā (bhiṉṉar maghā māṇighghiyā) dhiribhuriyiṉ dhalaivar èṉṟu naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu. ivar 15 āṃ nūṟṟāṇḍhiṉ muṟbhaghudhiyil aṇḍhai bhal̤aṅghuḍhiyiṉarāṉa ghughghighaḻ, jamādhdhiyāghghaḻ maṟṟuṃ riyāṅghughaḻ bhoṉṟavarghaḻiṉ bhaghudhighaḻaigh ghaibhbhaṟṟi dhiribhurā irājhjhiyadhdhai niṟuviṉār. jhilhèḍh maṟṟuṃ jhiḍhḍhaghòṅghiṟghu iḍhaiyil amaindhirughghuṃ vaṅghāḻadhdhiṉ èllaiyil uḻḻa uṟbhadhdhi maṟṟuṃ vaḻamāṉa bhaḻḻadhdhāghghughaḻil vajhibhbhadhāl, dhiribhuri mighabhbhèriya bhal̤aṅghuḍhi maghghaḻaigh ghòṇḍhirubhbhadhāl idhu jhādhdhiyamāṉadhu. indha nighal̤vughaḻ vaṅghāḻa jhuldhāṉiṉ jhèlvāghghu bhalavīṉamāgha irundhabhodhu, rājā ghaṇejhaṉ vaṅghāḻadhdhiṉ mīdhu dhaṟghāligha iṟaiyāṇmaiyai niṟuviya ghāladhdhil nighal̤ndhadhāgha naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu. 

rājmālāviṉ ghūṟṟubhbhaḍhi, jhèṅdhuṅ fā bhiṉṉar vaṅghāḻadhdhiṉ aḍhaiyāḻaṃ dhèriyādha āḍhjhiyāḻariṉ ghobhadhdhiṟghu āḻāṉār. dhiribhurā val̤iyāghajh jhèlluṃ bhodhu jhuldhāṉughghubh bharijhāgha val̤aṅghabhbhḍhḍha òru bhòruḻ dhiruḍhabhbhaḍhḍhadhu. idhaṟghāgha dhaṉaghghu èdhirāgha òru bhèriya irāṇuvaṃ aṉubhbhabhbhaḍhḍhadhai aṟindhadhuṃ, jhèṅdhuṅ fā amaidhiyaidh dhòḍharadh dhayārāgha irundhār. āṉāl ivaradhu rāṇi dhiribhura jhundhariyāl dhaḍhughghabhbhaḍhḍhār. aḍhibhaṇivadhai òru ghol̤aidhdhaṉamāṉa jhèyal èṉṟu aṟividhdhu, dhaṉ ghaṇavaṉai bhoriḍhajh jhaṃmadhighgha vaidhdhāḻ. bhaḍhaivīrarghaḻughghudh dhāme dhalaimai dhāṅghi avarghaḻai vaṅghāḻadhdhiṉ mīdhu vèṟṟighghu al̤aidhdhujh jhèṉṟāḻ. indha īrghghaghghūḍhiya vèṟṟiyiṉ viḻaivāgha jhèṅdhuṅ fā "maghā māṇighghiyā" èṉṟa bhaḍhḍhadhdhaibh bhèṟṟadhāghagh gharudhabhbhaḍhughiṟadhu. "māṇighghiyā" bhiṉṉòḍhḍhu ivaradhu vārijhughaḻāl dhòḍharabhbhaḍhḍhadhu. irubhbhiṉuṃ, jhuldhāṉ jalāludhīṉ mughamadhu ṣā maṟṟuṃ bhiṟghāla dhiribhurā āḍhjhiyāḻariṉ nāṇayaṅghaḻughghu iḍhaiye uḻḻa òṟṟumai ghāraṇamāgha, maghāviṉ āḍhjhiyiṉ bhodhu irājhjhiyadhdhiṉ òru bhaghudhi vaṅghāḻadhdhiṟghu aḍhibhaṇindhu irundhadhāghagh ghūṟabhbhaḍhughiṟadhu. irubhbhiṉuṃ idhu varalāṟṟājhiriyarghaḻiḍhaiye jharjhjhaighghuriyadhu.

iṟabhbhu 
maghā māṇighghiyā 1431 il iṟandhār. bhiṉṉar, ivaradhu vārijhughaḻ maṟṟuṃ dhaḻabhadhighaḻiḍhaiye eṟbhaḍhḍha òru ghuṟughiya bhorāḍhḍhadhdhaidh dhòḍharndhu, ivarughghubh bhiṟaghu ivaradhu mūdhdha maghaṉ mudhalāṃ dharma māṇighghiyā ariyaṇai eṟiṉār. bhiṉṉar, ghajhjhu fā ghaghaṉ fāviṉ val̤idhdhoṉṟalāṉa ghalyāṇ māṇighghiyāvuḍhaṉ dhòḍhaṅghi, bhiṟghāla nūṟṟāṇḍhughaḻil ariyaṇaiyaibh bhèṟṟaṉar.

ghuṟibhbhughaḻ

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai 

 

1431 iṟabhbhughaḻ
dhiribhurāviṉ varalāṟu
dhiribhurāviṉ āḍhjhiyāḻarghaḻ
மகா மாணிக்கியா