நீலக் காது குக்குறுவான் (Blue-eared barbet)(சைலோபோகன் சயனோடிசு) என்பது தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பிரதான நிலப்பரப்பைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட மெகலைமிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு குக்குறுவான் சிற்றினம் ஆகும். இதன் பரவலான பரவல் மற்றும் நிலையான எண்ணிக்கை காரணமாக இது பன்னாடு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் செம்பட்டியலில் தீவாய்ப்புக் கவலை குறைந்த இனமாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது..

விளக்கம் 
நீலக் காது குக்குறுவான் பச்சை நிற இறகுகளுடன் கருஞ்சிவப்பு புள்ளிகள் கொண்ட கன்னங்களைக் கொண்டது. இதன் தொண்டை மற்றும் காது மறைப்புகள் மாறுபட்ட நீல நிறத்தில் உள்ளன. தொண்டை மற்றும் மார்பகங்களுக்கு இடையில் கருப்பு பட்டை ஒன்று காணப்படும். இது  ஆகும் நீளமானது. குட்டையான கழுத்து, பெரிய தலை மற்றும் குட்டையான வால் கொண்ட குண்டான பறவை இது. அலகு அடர் வண்ணத்தில் உள்ளது. வயது வந்த ஆண் பறவை கருப்பு நெற்றியினைக் கொண்டது. காது மறைப்புகளுக்கு மேலேயும் கீழேயும் உள்ள திட்டுகள் ஆரஞ்சு நிறத்துடன் கூடிய மந்தமான தலை வடிவத்தைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் இளம்பெண் பறவைகளின் காது மறைப்புகள் மற்றும் தொண்டை நீல நிறத்துடன் பச்சை நிறத் தலையுடன் இருக்கும்.

ஆணின் பிராந்திய அழைப்பு மீண்டும் மீண்டும் உரத்த கோ-தெக் ஆகும்.

பரவலும் வாழ்விடமும் 

நீலக் காது குக்குறுவான் கிழக்கு நேபாளத்திலிருந்து வடகிழக்கு இந்தியா வழியாக தெற்கு தாய்லாந்து மற்றும் இந்தோசீனா வரையிலான மலைகளில் வசித்து இனப்பெருக்கம் செய்யவல்லது. இது  உயரம் வரை புதர் மற்றும் காடுகளில் வாழ்கிறது. இது ஒரு மரப் பொந்துகளில் கூடு கட்டுகிறது.

வகைப்பாட்டியல் 
புக்கோ சயனோடிசு என்பது 1847ஆம் ஆண்டில் எட்வர்ட் பிளைத் என்பவரால் முன்மொழியப்பட்ட அறிவியல் பெயர். இவர் அரகான் பகுதியிலிருந்து ஒரு குக்குறுவானை விவரித்தார். 19 மற்றும் 20ஆம் நூற்றாண்டுகளில், ஆசியக் குக்குறுவான் சிற்றினங்களுக்கு 1836-ல் சாலமன் முல்லரால் சைலோபோகன், 1849-ல் ஜோர்ஜ் ராபர்ட் கிரே எழுதிய மெகலைமா மற்றும் 1889-ல் ஜார்ஜ் எர்னஸ்ட் ஷெல்லியால் மெசோபுக்கோ உட்பட சுமார் 19 பொதுவான பெயர்கள் முன்மொழியப்பட்டன. இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகங்களின் சேகரிப்பில் குக்குறுவான்களை விவரிக்கும் போது வகைப்பாட்டியலாளர்கள் வெவ்வேறு பொதுவான பெயர்களைப் பயன்படுத்தினர்.

மெசோபுக்கோ துவாக்லி ஓரியண்டலிசு 1915-ல் ஹெர்பர்ட் சி. ராபின்சன் என்பவரால் தாய்லாந்து-கம்போடியா எல்லையில் கடற்கரையில் சேகரிக்கப்பட்ட ஏழு குக்குறுவான்களுக்காகவும், சயனோடிசு குக்குறுவானிலிருந்து வேறுபட்ட கோ சாங் தீவிலும் முன்மொழியப்பட்டது. இவை பெரியதாகவும் வெளிர் நிறமாகவும் இருந்தன. மேலும் இவற்றின் கண்களுக்குக் கீழே உள்ள சிவப்புப் புள்ளி தங்க நிறத்துடன் கலந்திருந்தது.

மூன்று நீலக் காதுகள் கொண்ட குக்குறுவான்துணையினங்கள் 2014 முதல் செல்லுபடியாகும் உயிரலகாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன.

 சை. ச. சயனோடிசு - தென்கிழக்கு நேபாளம், வங்காளதேசம் மற்றும் வடகிழக்கு இந்தியாவிலிருந்து மியான்மர், வடக்கு தாய்லாந்து மற்றும் தெற்கு சீனா வரை
 சை. ச. ஓரியண்டலிசு - கிழக்கு தாய்லாந்திலிருந்து கம்போடியா, லாவோஸ் மற்றும் வியட்நாம் வரை
 சை. ச. இசுடுவர்டி (ராபின்சன் & க்ளோஸ், 1919) - தீபகற்ப தாய்லாந்து

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள் 

 

தென்கிழக்காசியப் பறவைகள்
குக்குறுவான்
nīlagh ghādhu ghughghuṟuvāṉ (Blue-eared barbet)(jhailobhoghaṉ jhayaṉoḍhijhu) èṉbhadhu dhèṉghil̤aghghu ājhiyāviṉ bhiradhāṉa nilabhbharabhbhaibh bhūrvīghamāghagh ghòṇḍha mèghalaimiḍhe ghuḍhuṃbhadhdhil uḻḻa òru ghughghuṟuvāṉ jhiṟṟiṉaṃ āghuṃ. idhaṉ bharavalāṉa bharaval maṟṟuṃ nilaiyāṉa èṇṇighghai ghāraṇamāgha idhu bhaṉṉāḍhu iyaṟghaibh bhādhughābhbhujh jhèṃbhaḍhḍhiyalil dhīvāybhbhugh ghavalai ghuṟaindha iṉamāghabh bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu..

viḻaghghaṃ 
nīlagh ghādhu ghughghuṟuvāṉ bhajhjhai niṟa iṟaghughaḻuḍhaṉ gharuñjhivabhbhu bhuḻḻighaḻ ghòṇḍha ghaṉṉaṅghaḻaigh ghòṇḍhadhu. idhaṉ dhòṇḍhai maṟṟuṃ ghādhu maṟaibhbhughaḻ māṟubhaḍhḍha nīla niṟadhdhil uḻḻaṉa. dhòṇḍhai maṟṟuṃ mārbhaghaṅghaḻughghu iḍhaiyil gharubhbhu bhaḍhḍhai òṉṟu ghāṇabhbhaḍhuṃ. idhu  āghuṃ nīḻamāṉadhu. ghuḍhḍhaiyāṉa ghal̤udhdhu, bhèriya dhalai maṟṟuṃ ghuḍhḍhaiyāṉa vāl ghòṇḍha ghuṇḍhāṉa bhaṟavai idhu. alaghu aḍhar vaṇṇadhdhil uḻḻadhu. vayadhu vandha āṇ bhaṟavai gharubhbhu nèṟṟiyiṉaigh ghòṇḍhadhu. ghādhu maṟaibhbhughaḻughghu meleyuṃ ghīl̤eyuṃ uḻḻa dhiḍhḍhughaḻ ārañjhu niṟadhdhuḍhaṉ ghūḍhiya mandhamāṉa dhalai vaḍhivadhdhaigh ghòṇḍhuḻḻadhu. meluṃ iḻaṃbhèṇ bhaṟavaighaḻiṉ ghādhu maṟaibhbhughaḻ maṟṟuṃ dhòṇḍhai nīla niṟadhdhuḍhaṉ bhajhjhai niṟadh dhalaiyuḍhaṉ irughghuṃ.

āṇiṉ bhirāndhiya al̤aibhbhu mīṇḍhuṃ mīṇḍhuṃ uradhdha gho-dhègh āghuṃ.

bharavaluṃ vāl̤viḍhamuṃ 

nīlagh ghādhu ghughghuṟuvāṉ ghil̤aghghu nebhāḻadhdhilirundhu vaḍhaghil̤aghghu indhiyā val̤iyāgha dhèṟghu dhāylāndhu maṟṟuṃ indhojhīṉā varaiyilāṉa malaighaḻil vajhidhdhu iṉabhbhèrughghaṃ jhèyyavalladhu. idhu  uyaraṃ varai bhudhar maṟṟuṃ ghāḍhughaḻil vāl̤ghiṟadhu. idhu òru marabh bhòndhughaḻil ghūḍhu ghaḍhḍhughiṟadhu.

vaghaibhbhāḍhḍhiyal 
bhughgho jhayaṉoḍhijhu èṉbhadhu 1847āṃ āṇḍhil èḍhvarḍh bhiḻaidh èṉbhavarāl muṉmòl̤iyabhbhaḍhḍha aṟiviyal bhèyar. ivar araghāṉ bhaghudhiyilirundhu òru ghughghuṟuvāṉai vivaridhdhār. 19 maṟṟuṃ 20āṃ nūṟṟāṇḍhughaḻil, ājhiyagh ghughghuṟuvāṉ jhiṟṟiṉaṅghaḻughghu 1836-l jhālamaṉ mullarāl jhailobhoghaṉ, 1849-l jorj rābharḍh ghire èl̤udhiya mèghalaimā maṟṟuṃ 1889-l jārj èrṉasḍh ṣèlliyāl mèjhobhughgho uḍhbhaḍha jhumār 19 bhòdhuvāṉa bhèyarghaḻ muṉmòl̤iyabhbhaḍhḍhaṉa. iyaṟghai varalāṟṟu aruṅghāḍhjhiyaghaṅghaḻiṉ jhegharibhbhil ghughghuṟuvāṉghaḻai vivarighghuṃ bhodhu vaghaibhbhāḍhḍhiyalāḻarghaḻ vèvveṟu bhòdhuvāṉa bhèyarghaḻaibh bhayaṉbhaḍhudhdhiṉar.

mèjhobhughgho dhuvāghli oriyaṇḍhalijhu 1915-l hèrbharḍh jhi. rābhiṉjhaṉ èṉbhavarāl dhāylāndhu-ghaṃbhoḍhiyā èllaiyil ghaḍhaṟgharaiyil jhegharighghabhbhaḍhḍha el̤u ghughghuṟuvāṉghaḻughghāghavuṃ, jhayaṉoḍhijhu ghughghuṟuvāṉilirundhu veṟubhaḍhḍha gho jhāṅ dhīviluṃ muṉmòl̤iyabhbhaḍhḍhadhu. ivai bhèriyadhāghavuṃ vèḻir niṟamāghavuṃ irundhaṉa. meluṃ ivaṟṟiṉ ghaṇghaḻughghugh ghīl̤e uḻḻa jhivabhbhubh bhuḻḻi dhaṅgha niṟadhdhuḍhaṉ ghalandhirundhadhu.

mūṉṟu nīlagh ghādhughaḻ ghòṇḍha ghughghuṟuvāṉdhuṇaiyiṉaṅghaḻ 2014 mudhal jhèllubhaḍhiyāghuṃ uyiralaghāgha aṅghīgharighghabhbhaḍhḍhuḻḻaṉa.

 jhai. jha. jhayaṉoḍhijhu - dhèṉghil̤aghghu nebhāḻaṃ, vaṅghāḻadhejhaṃ maṟṟuṃ vaḍhaghil̤aghghu indhiyāvilirundhu miyāṉmar, vaḍhaghghu dhāylāndhu maṟṟuṃ dhèṟghu jhīṉā varai
 jhai. jha. oriyaṇḍhalijhu - ghil̤aghghu dhāylāndhilirundhu ghaṃbhoḍhiyā, lāvos maṟṟuṃ viyaḍhnāṃ varai
 jhai. jha. ijhuḍhuvarḍhi (rābhiṉjhaṉ & ghḻos, 1919) - dhībhaghaṟbha dhāylāndhu

meṟghoḻghaḻ

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 

 

dhèṉghil̤aghghājhiyabh bhaṟavaighaḻ
ghughghuṟuvāṉ
நீலக் காது குக்குறுவான்