சபூர் ( ) என்பது இஸ்லாத்தின் புனித நூல்களில் ஒன்று, திருக்குரானுக்கு முன்பே இறைவனினால் வெளிப்படுத்தப்பட்ட புனித புத்தகங்களில் ஒன்றாகும், தாவூத்தின் மூலம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. இது தவ்ரா (தோரா) மற்றும் இன்ஜில் (நற்செய்தி) போன்றவை. திருக்குரானில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சபூர் வேதம் என்பது தாவீதின் திருப்பாடல்கள் என்று முஸ்லிம்களால் மற்றும் முஸ்லிம் அறிஞர்களால் நம்பப்படுகிறது.

இஸ்லாமுக்கு முந்தைய அரேபியாவின் கிறிஸ்தவ புனிதர்கள் மற்றும் இஸ்லாமுக்கு முந்தைய அரபுக் கவிதைகளில் ஜாபர் எனப்படும் நூல்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டிருக்கலாம், இது மற்ற சூழல்களில் பனை ஓலை ஆவணங்களைக் குறிக்கலாம்.  இது சிலரால் சங்கீதா ஆளர்கள் குறிப்பிடுவதாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. 

மத்திய கிழக்கு மற்றும் தெற்காசியாவில் உள்ள பல கிறிஸ்தவர்களிடையே, ஜபூர் என்ற வார்த்தை ( இந்துஸ்தானி  ( நாஸ்டாலிக் ),  ( தேவநாகரி ) எபிரேய வேதாகமம் தாவீதின் திருப்பாடல்களுக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.

திருக்குர்ஆனில் குறிப்புகள் 
திருக்குர்ஆனில் சபூர் என்ற சொல் மூன்று முறை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. திருக்குர்ஆன் சபூர் பற்றி குறிப்பாக எதுவும் கூறவில்லை, இது தாவூதுக்கு வெளிப்பட்டது என்பதைத் தவிர,  "எனது அடியார்கள் நீதிமான்களே, பூமியைப் பெறுவார்கள்" என்று சபூரில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

திருப்பாடல்கள் தொடர்பு 
சபூர் என்பது தாவீதின் திருப்பாடல்களையை திருக்குர்ஆன் குறிக்கிறது. குர்ஆன் 21:105 ஜபூரில் "நிச்சயமாக நாம் ஜபூர் வேதத்தில், (முந்திய வேதத்தைப் பற்றி) நினைவூட்டிய பின்; "நிச்சயமாக பூமியை (ஸாலிஹான) என்னுடைய நல்லடியார்கள் வாரிசாக அடைவார்கள் என்று எழுதியிருக்கிறோம். இது திருப்பாடல்களின் 37:29 ஒத்திருக்கிறது, "இதுநேர்மையாளர் நிலத்தை உடைமையாக்கிக் கொள்வர்; அதிலேயே என்றென்றும் குடியிருப்பர்"

மேற்கோள்கள் 
இசுலாமிய சமய நூல்கள்
jhabhūr ( ) èṉbhadhu islādhdhiṉ bhuṉidha nūlghaḻil òṉṟu, dhirughghurāṉughghu muṉbhe iṟaivaṉiṉāl vèḻibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍha bhuṉidha bhudhdhaghaṅghaḻil òṉṟāghuṃ, dhāvūdhdhiṉ mūlaṃ vèḻibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhadhu. idhu dhavrā (dhorā) maṟṟuṃ iṉjil (naṟjhèydhi) bhoṉṟavai. dhirughghurāṉil ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhḍhuḻḻa jhabhūr vedhaṃ èṉbhadhu dhāvīdhiṉ dhirubhbhāḍhalghaḻ èṉṟu musliṃghaḻāl maṟṟuṃ musliṃ aṟiñarghaḻāl naṃbhabhbhaḍhughiṟadhu.

islāmughghu mundhaiya arebhiyāviṉ ghiṟisdhava bhuṉidharghaḻ maṟṟuṃ islāmughghu mundhaiya arabhugh ghavidhaighaḻil jābhar èṉabhbhaḍhuṃ nūlghaḻuḍhaṉ dhòḍharbhubhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhirughghalāṃ, idhu maṟṟa jhūl̤alghaḻil bhaṉai olai āvaṇaṅghaḻaigh ghuṟighghalāṃ.  idhu jhilarāl jhaṅghīdhā āḻarghaḻ ghuṟibhbhiḍhuvadhāgha viḻaghghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. 

madhdhiya ghil̤aghghu maṟṟuṃ dhèṟghājhiyāvil uḻḻa bhala ghiṟisdhavarghaḻiḍhaiye, jabhūr èṉṟa vārdhdhai ( indhusdhāṉi  ( nāsḍhāligh ),  ( dhevanāghari ) èbhireya vedhāghamaṃ dhāvīdhiṉ dhirubhbhāḍhalghaḻughghu bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhughiṟadhu.

dhirughghurāṉil ghuṟibhbhughaḻ 
dhirughghurāṉil jhabhūr èṉṟa jhòl mūṉṟu muṟai ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. dhirughghurāṉ jhabhūr bhaṟṟi ghuṟibhbhāgha èdhuvuṃ ghūṟavillai, idhu dhāvūdhughghu vèḻibhbhaḍhḍhadhu èṉbhadhaidh dhavira,  "èṉadhu aḍhiyārghaḻ nīdhimāṉghaḻe, bhūmiyaibh bhèṟuvārghaḻ" èṉṟu jhabhūril ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

dhirubhbhāḍhalghaḻ dhòḍharbhu 
jhabhūr èṉbhadhu dhāvīdhiṉ dhirubhbhāḍhalghaḻaiyai dhirughghurāṉ ghuṟighghiṟadhu. ghurāṉ 21:105 jabhūril "nijhjhayamāgha nāṃ jabhūr vedhadhdhil, (mundhiya vedhadhdhaibh bhaṟṟi) niṉaivūḍhḍhiya bhiṉ; "nijhjhayamāgha bhūmiyai (sālihāṉa) èṉṉuḍhaiya nallaḍhiyārghaḻ vārijhāgha aḍhaivārghaḻ èṉṟu èl̤udhiyirughghiṟoṃ. idhu dhirubhbhāḍhalghaḻiṉ 37:29 òdhdhirughghiṟadhu, "idhunermaiyāḻar niladhdhai uḍhaimaiyāghghigh ghòḻvar; adhileye èṉṟèṉṟuṃ ghuḍhiyirubhbhar"

meṟghoḻghaḻ 
ijhulāmiya jhamaya nūlghaḻ
சபூர்