நவாப் அப்துல் ஜபார் (Nawab Abdul Jabbar) (24 அக்டோபர் 1837 - 30 சனவரி 1918) ஒரு பிரித்தானிய இந்திய அதிகாரத்துவமும், சமூக சேவகருமாவார்.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை 
அப்துல் சப்பார் 1837 அக்டோபர் 24 ஆம் தேதி இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தின் கிழக்கு வர்தமான் மாவட்டத்தின் பர்கதி கிராமத்தில் அமைந்துள்ள தனது தாய்வழி தாத்தாவின் வீட்டில் பிறந்தார். இவரது குடும்ப வீடு கிழக்கு வர்தமானின் காசியாரா என்ற கிராமத்தில் இருந்தது. இவரது தந்தை கான் பகதூர் கோலம் அசுகர் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் நீதித்துறையில் தலைமை சதர் அமீனாக இருந்தார். அப்துல் சப்பார் வர்தமான் ராஜ் பள்ளியில் நுழைவுத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். இங்கே இவர் இராம்தானு லகரி என்பவரின் மாணவர். பின்னர் இளங்கலை வகுப்பில் மாநிலக் கல்லூரியில் அனுமதிக்கப்பட்டார். 1857 இல் தந்தை இறந்த பிறகு இவர் கல்வியை விட்டுவிட்டார்.

தொழில் 
தனது தொழில் வாழ்க்கையின் தொடக்கத்தில் துணை நீதிபதியாக சேர்ந்தார். 1889 மற்றும் 1894 க்கு இடையில் இவர் கொல்கத்தாவில் தலைமை நீதிபதியாக பணியாற்றினார். 1884, 1886 மற்றும் 1893 ஆம் ஆண்டுகளில் வங்காள சட்டமன்றத்தில் உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். ஓய்வுக்குப் பிறகு இவர் போபால் இராச்சியத்தின் முதல்வராக நியமிக்கப்பட்டு 1897 முதல் 1902 வரை பணியாற்றினார். அங்கு சமூக நலப் பணிகளில் இவர் செய்த பங்களிப்புக்காக கௌரவிக்கப்பட்டார். 

தென்னாப்பிரிக்காவில் காந்தியின் இனவெறி எதிர்ப்பு இயக்கத்தை ஆதரிக்க சுரேந்திரநாத் பானர்ஜி கொல்கத்தாவில் ஏற்பாடு செய்திருந்த கூட்டத்தில் அப்துல் சப்பார் தலைவரக இருந்தார். இந்திய தேசிய காங்கிரசு, அகில இந்திய முஸ்லீம் லீக் ஆகிய இரண்டும் இவரது வாழ்நாளில் நிறுவப்பட்டது, ஆனால் இவர் ஒருபோதும் அரசியலில் ஆர்வம் காட்டவில்லை.

முஸ்லிம் சமுதாயத்தில் பங்களிப்பு 
இந்திய முஸ்லிம்களின் முதல் அமைப்பான மத்திய தேசிய முகமதிய சங்கத்தின் உறுப்பினராக இருந்தார். முகமதிய இலக்கிய சங்கத்தின் உறுப்பினராகவும், 1900 இல் சங்கத்தின் தலைவராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவருக்கு நவாப் அப்துல் லத்தீப்புடன் நெருங்கிய தொடர்பு இருந்தது. அப்துல் சப்பார் முஸ்லிம்களிடையே மேற்கத்திய கல்வியை வளர்க்க ஆர்வமாக இருந்தார். முஸ்லீம் தர்ம போரிச்சாய் (முஸ்லீம் மதம் அறிமுகம்) என்ற தலைப்பில் வங்காள மொழியில் ஒரு புத்தகத்தை எழுதினார். இவர் பெண்கள் கல்வியில் அதிக அக்கறை காட்டவில்லை. இவர் தனது இரண்டு உருது புத்தகங்களில் பெண் கல்வி குறித்த தனது கருத்தை முன்வைத்தார். 

கொல்கத்தாவில், முஸ்லிம் மாணவர்களுக்காக 1896 இல் டெய்லர் விடுதி  கட்டப்பட்டது. அதன் ஆரோக்கியமற்ற சூழல் மற்றும் போதுமான வசதிகள் இல்லாததால் 1908 ஆம் ஆண்டில் புதிய விடுதிகளை நிறுவ இவர் இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். இறுதியில் முஸ்லிம் மாணவர்களுக்காக பேக்கர் விடுதி நிறுவப்பட்டது.

மரியாதை 
அப்துல் சப்பாருக்கு 1895 இல் கான் பகதூர் மற்றும் இந்தியப் பேரர்சின் ஒழுங்கு என்ற கௌரவம் வழங்கப்பட்டது.  பின்னர் இவர் நவாப் பட்டத்தையும் பெற்றார்.

இறப்பு 
30 சனவரி 1918 இல் அப்துல் சப்பார் இறந்தார்.

குறிப்புகள் 

1918 இறப்புகள்
1837 பிறப்புகள்
சமூக சேவகர்கள்
navābh abhdhul jabhār (Nawab Abdul Jabbar) (24 aghḍhobhar 1837 - 30 jhaṉavari 1918) òru bhiridhdhāṉiya indhiya adhighāradhdhuvamuṃ, jhamūgha jhevagharumāvār.

āraṃbha ghāla vāl̤ghghai 
abhdhul jhabhbhār 1837 aghḍhobhar 24 āṃ dhedhi indhiyāviṉ meṟghu vaṅghāḻa māniladhdhiṉ ghil̤aghghu vardhamāṉ māvaḍhḍhadhdhiṉ bharghadhi ghirāmadhdhil amaindhuḻḻa dhaṉadhu dhāyval̤i dhādhdhāviṉ vīḍhḍhil bhiṟandhār. ivaradhu ghuḍhuṃbha vīḍhu ghil̤aghghu vardhamāṉiṉ ghājhiyārā èṉṟa ghirāmadhdhil irundhadhu. ivaradhu dhandhai ghāṉ bhaghadhūr gholaṃ ajhughar bhiridhdhāṉiya ghil̤aghghindhiya niṟuvaṉadhdhiṉ nīdhidhdhuṟaiyil dhalaimai jhadhar amīṉāgha irundhār. abhdhul jhabhbhār vardhamāṉ rāj bhaḻḻiyil nul̤aivudh dhervil dherjhjhi bhèṟṟār. iṅghe ivar irāṃdhāṉu laghari èṉbhavariṉ māṇavar. bhiṉṉar iḻaṅghalai vaghubhbhil mānilagh ghallūriyil aṉumadhighghabhbhaḍhḍhār. 1857 il dhandhai iṟandha bhiṟaghu ivar ghalviyai viḍhḍhuviḍhḍhār.

dhòl̤il 
dhaṉadhu dhòl̤il vāl̤ghghaiyiṉ dhòḍhaghghadhdhil dhuṇai nīdhibhadhiyāgha jherndhār. 1889 maṟṟuṃ 1894 ghghu iḍhaiyil ivar ghòlghadhdhāvil dhalaimai nīdhibhadhiyāgha bhaṇiyāṟṟiṉār. 1884, 1886 maṟṟuṃ 1893 āṃ āṇḍhughaḻil vaṅghāḻa jhaḍhḍhamaṉṟadhdhil uṟubhbhiṉarāgha niyamighghabhbhaḍhḍhār. oyvughghubh bhiṟaghu ivar bhobhāl irājhjhiyadhdhiṉ mudhalvarāgha niyamighghabhbhaḍhḍhu 1897 mudhal 1902 varai bhaṇiyāṟṟiṉār. aṅghu jhamūgha nalabh bhaṇighaḻil ivar jhèydha bhaṅghaḻibhbhughghāgha ghauravighghabhbhaḍhḍhār. 

dhèṉṉābhbhirighghāvil ghāndhiyiṉ iṉavèṟi èdhirbhbhu iyaghghadhdhai ādharighgha jhurendhiranādh bhāṉarji ghòlghadhdhāvil eṟbhāḍhu jhèydhirundha ghūḍhḍhadhdhil abhdhul jhabhbhār dhalaivaragha irundhār. indhiya dhejhiya ghāṅghirajhu, aghila indhiya muslīṃ līgh āghiya iraṇḍhuṃ ivaradhu vāl̤nāḻil niṟuvabhbhaḍhḍhadhu, āṉāl ivar òrubhodhuṃ arajhiyalil ārvaṃ ghāḍhḍhavillai.

musliṃ jhamudhāyadhdhil bhaṅghaḻibhbhu 
indhiya musliṃghaḻiṉ mudhal amaibhbhāṉa madhdhiya dhejhiya mughamadhiya jhaṅghadhdhiṉ uṟubhbhiṉarāgha irundhār. mughamadhiya ilaghghiya jhaṅghadhdhiṉ uṟubhbhiṉarāghavuṃ, 1900 il jhaṅghadhdhiṉ dhalaivarāghavuṃ dherndhèḍhughghabhbhaḍhḍhār. ivarughghu navābh abhdhul ladhdhībhbhuḍhaṉ nèruṅghiya dhòḍharbhu irundhadhu. abhdhul jhabhbhār musliṃghaḻiḍhaiye meṟghadhdhiya ghalviyai vaḻarghgha ārvamāgha irundhār. muslīṃ dharma bhorijhjhāy (muslīṃ madhaṃ aṟimughaṃ) èṉṟa dhalaibhbhil vaṅghāḻa mòl̤iyil òru bhudhdhaghadhdhai èl̤udhiṉār. ivar bhèṇghaḻ ghalviyil adhigha aghghaṟai ghāḍhḍhavillai. ivar dhaṉadhu iraṇḍhu urudhu bhudhdhaghaṅghaḻil bhèṇ ghalvi ghuṟidhdha dhaṉadhu gharudhdhai muṉvaidhdhār. 

ghòlghadhdhāvil, musliṃ māṇavarghaḻughghāgha 1896 il ḍhèylar viḍhudhi  ghaḍhḍhabhbhaḍhḍhadhu. adhaṉ āroghghiyamaṟṟa jhūl̤al maṟṟuṃ bhodhumāṉa vajhadhighaḻ illādhadhāl 1908 āṃ āṇḍhil bhudhiya viḍhudhighaḻai niṟuva ivar iyaghghadhdhaidh dhòḍhaṅghiṉār. iṟudhiyil musliṃ māṇavarghaḻughghāgha bheghghar viḍhudhi niṟuvabhbhaḍhḍhadhu.

mariyādhai 
abhdhul jhabhbhārughghu 1895 il ghāṉ bhaghadhūr maṟṟuṃ indhiyabh bherarjhiṉ òl̤uṅghu èṉṟa ghauravaṃ val̤aṅghabhbhaḍhḍhadhu.  bhiṉṉar ivar navābh bhaḍhḍhadhdhaiyuṃ bhèṟṟār.

iṟabhbhu 
30 jhaṉavari 1918 il abhdhul jhabhbhār iṟandhār.

ghuṟibhbhughaḻ 

1918 iṟabhbhughaḻ
1837 bhiṟabhbhughaḻ
jhamūgha jhevagharghaḻ
நவாப் அப்துல் சப்பார்