அதர்வசிகா உபநிடதம் (Atharvashikha Upanishad) என்பது சமசுகிருதத்தில் எழுதப்பட்ட இந்து சமயத்தின் சிறிய உபநிடதங்களில் ஒன்றாகும். அதர்வண வேதத்துடன் தொடர்புடைய 31 உபநிடதங்களில் ஒன்றான இது, சைவ உபநிடதமாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும் அழிக்கும் கடவுளான சிவனை மையமாகக் கொண்டது.  

அதர்வண முனிவர் கூற இந்த உரை இயற்றப்பட்டது, எனவே அவருடைய பெயராலேயெ அவ்வேதம் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. இந்த உரை ஓம் என்ற மந்திரத்தை சிவனாகவும் பிரம்மமாகவும் விவாதித்து சமன் செய்கிறது. அதன் மந்திரம் மற்றும் தியானத்தின் பின்னணியில் உள்ள ஆன்மீகத்தை விளக்குகிறது.  பிரம்மா, விஷ்ணு, உருத்திரன் மற்றும் ஈசுவரனை விட சிவனே உயர்ந்தவர் என்றும் கூறுகிறது.

இந்த உரை அதர்வசிகோபனிஷத் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் இது 108 முக்திகா நியதியில் தெலுங்கு மொழித் தொகுப்பில் வரிசை 23-இல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

பெயரிடல் 
"அதர்வசிகா" என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் "அதர்வணின் முனை" என்று இந்தியவியலாளர் பால் டியூசன் கூறுகிறார்.  'சிகா' என்பது "குறிப்பிட்ட வசனம் அல்லது சூத்திரம்" மற்றும் "தலையில் முடிசூடுதல் அல்லது ஒரு கட்டு" என்றும் பொருள்படும்.

காலவரிசை 
இந்து சமயத்தில் ஆன்மாவின் அடையாளமாக சிவபெருமானை வலியுறுத்தும் ஐந்து உபநிடதங்களின் குழுவிலிருந்து இந்த உரை உள்ளது என்று டியூசன் கூறுகிறார். அதர்வசிகா மற்றும் மற்ற நான்கு உபநிடதங்கள் - அதர்வசிரசு உபநிடதம், நீலருத்ரம், காலாக்னிருத்ரம் மற்றும் [[கைவல்ய உபநிடதம்] - பழமையானது. நீலருத்திரம் மிகவும் பழமையானது மற்றும் ஒப்பீட்டளவில் பிற்கால உபநிடதங்களான (இன்னும் கி.மு.) சுவேதாசுவதர உபநிடதம் , முண்டக உபநிடதம், மகாநாராயண உபநிடதம் போன்றவற்றிக்கும் முன்னது. அதர்வசிகா இந்த குழுவில் உள்ள பிற்கால உபநிடதங்களில் ஒன்றாக இருக்கலாம். மேலும் உருத்ரன், ஈசானன் மற்றும் தொடர்புடைய வேத தெய்வங்களிலிருந்து ஒரு சிவனாக மாறிய இந்து மதத்தின் கட்டமாக இருக்கலாம்.

கட்டமைப்பு 
அதர்வசிகா உபநிடதம் இரண்டு பிரிவுகளாக வழங்கப்பட்டுள்ளது. பிரிவு 1 ஓம் என்பதன் பொருள் மற்றும் அதன் எழுத்துக்களின் முக்கியத்துவத்தைக் கையாளுகிறது. பிரிவு 2 நான்கு வேதங்களைக் குறிக்கும் ஓம் என்ற வார்த்தையை ஓதுவதன் மூலம் தியானம் செய்வதன் மூலம் பெறப்படும் பலன்களைக் கையாளுகிறது.  உரை ஓம் மந்திரம் மற்றும் அதன் பலன்களில் கவனம் செலுத்துகிறது.

இந்த உபநிடதம், அதர்வசிரசு உபநிடதம் போன்ற பிற சைவ உபநிடதங்களிலிருந்து சில உரைகளைப் பின்பற்றி மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறது, அதே நேரத்தில் அது உள்ளடக்கிய சில அம்சங்களை விரிவுபடுத்துகிறது. இருப்பினும், இரண்டு நூல்களுக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசம் என்னவென்றால், அதர்வசிரசு ஒருபோதும் "சிவன்" என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துவதில்லை (மாறாக மகேசுவரனைப் பயன்படுத்துகிறது). அதே சமயம் அதர்வசிகா சிவன் என்ற வார்த்தையை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்துகிறது.

உள்ளடக்கம்

தியானத்தின் பொருள் 
முனிவர்களான பிப்பலாத மகரிசி, அங்கரிசர் மற்றும் சனகாதி முனிவர்கள் போன்றவர்கள் அதர்வண மகரிஷியைச் சந்தித்து, "எந்த தியானம் உயர்ந்தது?", "தியானம் எதைக் கொண்டுள்ளது?, யார் தியானம் செய்ய வேண்டும்", "தியானத்தின் பொருள் என்ன? " <என்றெல்லாம் வினவுவதிலிருந்து தொடங்குகிறது.

ஓம் தான் உயர்ந்தது என்று அதர்வணன் பதிலளிக்கிறார். இந்த உரையானது  ஓம் என்ற மந்திரத்தின் அடிப்படை அர்த்தத்தை விளக்குகிறது. மேலும், பர பிரம்மம், உயர்ந்த பிரம்மம், "இறுதி உண்மை" ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. ஓம் என்ற எழுத்தில் நான்கு எழுத்துக்கள் உள்ளன அவை நான்கு கடவுள்களையும் நான்கு வேத வேதங்களையும் குறிக்கிறது. இது நான்கு தலைகளைக் கொண்டுள்ளது. அவை புனிதமான நெருப்பைக் குறிக்கின்றன.

சான்றுகள்

உசாத்துணை

வெளி இணைப்புகள் 
 Atharvashikha Upanishad  in Sanskrit

அத்வைதம்
சமசுகிருத நூல்கள்
உபநிடதங்கள்
வேதங்கள்
பண்டைய நூல்கள்
இந்து தத்துவ நூல்கள்
இந்து சமய நூல்கள்
வேதங்கள்
இந்து சமயப் பிரிவுகள்
இந்திய மெய்யியல்
adharvajhighā ubhaniḍhadhaṃ (Atharvashikha Upanishad) èṉbhadhu jhamajhughirudhadhdhil èl̤udhabhbhaḍhḍha indhu jhamayadhdhiṉ jhiṟiya ubhaniḍhadhaṅghaḻil òṉṟāghuṃ. adharvaṇa vedhadhdhuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiya 31 ubhaniḍhadhaṅghaḻil òṉṟāṉa idhu, jhaiva ubhaniḍhadhamāgha vaghaibhbhaḍhudhdhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. meluṃ al̤ighghuṃ ghaḍhavuḻāṉa jhivaṉai maiyamāghagh ghòṇḍhadhu.  

adharvaṇa muṉivar ghūṟa indha urai iyaṟṟabhbhaḍhḍhadhu, èṉave avaruḍhaiya bhèyarāleyè avvedhaṃ bhèyariḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. indha urai oṃ èṉṟa mandhiradhdhai jhivaṉāghavuṃ bhiraṃmamāghavuṃ vivādhidhdhu jhamaṉ jhèyghiṟadhu. adhaṉ mandhiraṃ maṟṟuṃ dhiyāṉadhdhiṉ bhiṉṉaṇiyil uḻḻa āṉmīghadhdhai viḻaghghughiṟadhu.  bhiraṃmā, viṣṇu, urudhdhiraṉ maṟṟuṃ ījhuvaraṉai viḍha jhivaṉe uyarndhavar èṉṟuṃ ghūṟughiṟadhu.

indha urai adharvajhighobhaṉiṣadh èṉṟuṃ al̤aighghabhbhaḍhughiṟadhu. meluṃ idhu 108 mughdhighā niyadhiyil dhèluṅghu mòl̤idh dhòghubhbhil varijhai 23-il bhaḍhḍhiyaliḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

bhèyariḍhal 
"adharvajhighā" èṉṟa vārdhdhaiyiṉ ardhdhaṃ "adharvaṇiṉ muṉai" èṉṟu indhiyaviyalāḻar bhāl ḍhiyūjhaṉ ghūṟughiṟār.  'jhighā' èṉbhadhu "ghuṟibhbhiḍhḍha vajhaṉaṃ alladhu jhūdhdhiraṃ" maṟṟuṃ "dhalaiyil muḍhijhūḍhudhal alladhu òru ghaḍhḍhu" èṉṟuṃ bhòruḻbhaḍhuṃ.

ghālavarijhai 
indhu jhamayadhdhil āṉmāviṉ aḍhaiyāḻamāgha jhivabhèrumāṉai valiyuṟudhdhuṃ aindhu ubhaniḍhadhaṅghaḻiṉ ghul̤uvilirundhu indha urai uḻḻadhu èṉṟu ḍhiyūjhaṉ ghūṟughiṟār. adharvajhighā maṟṟuṃ maṟṟa nāṉghu ubhaniḍhadhaṅghaḻ - adharvajhirajhu ubhaniḍhadhaṃ, nīlarudhraṃ, ghālāghṉirudhraṃ maṟṟuṃ [[ghaivalya ubhaniḍhadhaṃ] - bhal̤amaiyāṉadhu. nīlarudhdhiraṃ mighavuṃ bhal̤amaiyāṉadhu maṟṟuṃ òbhbhīḍhḍhaḻavil bhiṟghāla ubhaniḍhadhaṅghaḻāṉa (iṉṉuṃ ghi.mu.) jhuvedhājhuvadhara ubhaniḍhadhaṃ , muṇḍhagha ubhaniḍhadhaṃ, maghānārāyaṇa ubhaniḍhadhaṃ bhoṉṟavaṟṟighghuṃ muṉṉadhu. adharvajhighā indha ghul̤uvil uḻḻa bhiṟghāla ubhaniḍhadhaṅghaḻil òṉṟāgha irughghalāṃ. meluṃ urudhraṉ, ījhāṉaṉ maṟṟuṃ dhòḍharbhuḍhaiya vedha dhèyvaṅghaḻilirundhu òru jhivaṉāgha māṟiya indhu madhadhdhiṉ ghaḍhḍhamāgha irughghalāṃ.

ghaḍhḍhamaibhbhu 
adharvajhighā ubhaniḍhadhaṃ iraṇḍhu bhirivughaḻāgha val̤aṅghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. bhirivu 1 oṃ èṉbhadhaṉ bhòruḻ maṟṟuṃ adhaṉ èl̤udhdhughghaḻiṉ mughghiyadhdhuvadhdhaigh ghaiyāḻughiṟadhu. bhirivu 2 nāṉghu vedhaṅghaḻaigh ghuṟighghuṃ oṃ èṉṟa vārdhdhaiyai odhuvadhaṉ mūlaṃ dhiyāṉaṃ jhèyvadhaṉ mūlaṃ bhèṟabhbhaḍhuṃ bhalaṉghaḻaigh ghaiyāḻughiṟadhu.  urai oṃ mandhiraṃ maṟṟuṃ adhaṉ bhalaṉghaḻil ghavaṉaṃ jhèludhdhughiṟadhu.

indha ubhaniḍhadhaṃ, adharvajhirajhu ubhaniḍhadhaṃ bhoṉṟa bhiṟa jhaiva ubhaniḍhadhaṅghaḻilirundhu jhila uraighaḻaibh bhiṉbhaṟṟi mīṇḍhuṃ mīṇḍhuṃ jhòlghiṟadhu, adhe neradhdhil adhu uḻḻaḍhaghghiya jhila aṃjhaṅghaḻai virivubhaḍhudhdhughiṟadhu. irubhbhiṉuṃ, iraṇḍhu nūlghaḻughghuṃ iḍhaiye uḻḻa vidhdhiyājhaṃ èṉṉavèṉṟāl, adharvajhirajhu òrubhodhuṃ "jhivaṉ" èṉṟa vārdhdhaiyaibh bhayaṉbhaḍhudhdhuvadhillai (māṟāgha maghejhuvaraṉaibh bhayaṉbhaḍhudhdhughiṟadhu). adhe jhamayaṃ adharvajhighā jhivaṉ èṉṟa vārdhdhaiyai mīṇḍhuṃ mīṇḍhuṃ bhayaṉbhaḍhudhdhughiṟadhu.

uḻḻaḍhaghghaṃ

dhiyāṉadhdhiṉ bhòruḻ 
muṉivarghaḻāṉa bhibhbhalādha magharijhi, aṅgharijhar maṟṟuṃ jhaṉaghādhi muṉivarghaḻ bhoṉṟavarghaḻ adharvaṇa maghariṣiyaijh jhandhidhdhu, "èndha dhiyāṉaṃ uyarndhadhu?", "dhiyāṉaṃ èdhaigh ghòṇḍhuḻḻadhu?, yār dhiyāṉaṃ jhèyya veṇḍhuṃ", "dhiyāṉadhdhiṉ bhòruḻ èṉṉa? " <èṉṟèllāṃ viṉavuvadhilirundhu dhòḍhaṅghughiṟadhu.

oṃ dhāṉ uyarndhadhu èṉṟu adharvaṇaṉ bhadhilaḻighghiṟār. indha uraiyāṉadhu  oṃ èṉṟa mandhiradhdhiṉ aḍhibhbhaḍhai ardhdhadhdhai viḻaghghughiṟadhu. meluṃ, bhara bhiraṃmaṃ, uyarndha bhiraṃmaṃ, "iṟudhi uṇmai" āghiyavaṟṟaigh ghuṟighghiṟadhu. oṃ èṉṟa èl̤udhdhil nāṉghu èl̤udhdhughghaḻ uḻḻaṉa avai nāṉghu ghaḍhavuḻghaḻaiyuṃ nāṉghu vedha vedhaṅghaḻaiyuṃ ghuṟighghiṟadhu. idhu nāṉghu dhalaighaḻaigh ghòṇḍhuḻḻadhu. avai bhuṉidhamāṉa nèrubhbhaigh ghuṟighghiṉṟaṉa.

jhāṉṟughaḻ

ujhādhdhuṇai

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 
 Atharvashikha Upanishad  in Sanskrit

adhvaidhaṃ
jhamajhughirudha nūlghaḻ
ubhaniḍhadhaṅghaḻ
vedhaṅghaḻ
bhaṇḍhaiya nūlghaḻ
indhu dhadhdhuva nūlghaḻ
indhu jhamaya nūlghaḻ
vedhaṅghaḻ
indhu jhamayabh bhirivughaḻ
indhiya mèyyiyal
அதர்வசிகா உபநிடதம்