அனிடா தியோடோரா ஜோஹன்னா சோஃபி ஆக்ஸ்பர்க் ( Anita Theodora Johanna Sophie Augspurg) (22 செப்டம்பர் 1857 - 20 டிசம்பர் 1943) ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த சட்ட நிபுணரும், நடிகையும், எழுத்தாளரும், பெண்ணிய இயக்கத்தின் தீவிர ஆர்வலரும் ஒரு அமைதிவாதியும் ஆவார்.

சுயசரிதை 
அனிடா ஆக்ஸ்பர்க் வழக்கறிஞர் வில்ஹெல்ம் ஆக்ஸ்பர்க்கின் இளைய மகளாகப் பிறந்தார்.

1864 மற்றும் 1873 க்கு இடையில் ஒரு தனியார் பெண்கள் பள்ளியில் பயின்றார். பின்னர் தனது தந்தையின் வெர்டன் சட்ட அலுவலத்தில் சிலகாலம் பணியாற்றத் தொடங்கினார். 1879 இல்  ஹோஹேர் மெட்சென்ஸ்சூலில் ஆசிரியர்களுக்கான பிரஷ்ய மாநில தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். விரைவில் உடற்பயிற்சி ஆசிரியராக பணியாற்ற நடத்தப்படும் தேர்வை முடித்தார். அதே நேரத்தில், மினோனா பிரீப்-புளூமூரில் நடிப்புக் கலையிலும் பயிற்சி பெற்றார.  

1881-82 வரை மெய்னிங்கன் குழுமத்தில் பயிற்சி பெற்ற இவர் ஜெர்மனி, நெதர்லாந்து மற்றும் லிதுவேனியா முழுவதும் நாடகச் சுற்றுப்பயணங்களில் பங்கேற்றார். 1884 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி, லேண்டஸ்தியேட்டர் ஆல்டன்பர்க்கில் (இன்று ஜெர்மனியின் துரிங்கியா) குறிப்பாக துகல் கோர்ட் நாடக அரங்கில் நிரந்தர உறுப்பினராக பணியாற்றினார். 

ஒரு நடிகையாக ஐந்தாண்டு வாழ்க்கைக்குப் பிறகு, இவர் தனது தோழியான சோபியா கௌட்ஸ்டிக்கருடன் மியூனிக் சென்றார். அங்கு 1887 ஆம் ஆண்டில் இவர்கள் கூட்டாக ஹோஃபாடெலியர் எல்விரா என்ற புகைப்படக் கலையரங்கத்தைத் திறந்தனர். இரண்டு பெண்களும் குட்டையான முடியுடனும், வழக்கத்திற்கு மாறான ஆடைகளையும் அணிந்திருந்தனர். மேலும் பெண்களின் விடுதலைக்கான போராட்டத்திற்கும், சுதந்திரமான வாழ்க்கை முறைக்கும் தங்கள் ஆதரவை அடிக்கடி பகிரங்கப்படுத்தினர். அந்த அசாதாரண வாழ்க்கை முறையின் காரணமாக, பெண்கள் இயக்கத்தின் மற்ற ஆளுமைகளை விட ஆக்ஸ்பர்க் பெண்ணிய எதிர்ப்புவாதிகளின் தனிப்பட்ட தாக்குதல்களுக்கு ஆளானார். ஆயினும்கூட, மேடை மற்றும் அரங்கத்தின் மூலம் இவரது தொடர்புகள் இவரை விரைவில் நன்கு அறியச் செய்தன. இறுதியில் பவேரிய அரச குடும்பத்தை வாடிக்கையாளராகப் பெற்றார்.

1890 வாக்கில் ஆக்ஸ்பர்க் ஜெர்மன் பெண்கள் இயக்கத்தில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். மேலும், பொதுப் பேச்சாளராகப் பயிற்சி பெற்றார். பெண்களின் உரிமைகள் மீதான இவரது அர்ப்பணிப்பு, பல வருட வெற்றிகரமான வேலைக்குப் பிறகு, சட்டப் பட்டப்படிப்பைப் படிக்க முடிவெடுக்க வழிவகுத்தது. ஜெர்மனியில் பெண்களுக்கு சமவாய்ப்பு இல்லாததால், சுவிட்சர்லாந்தின் சூரிக் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றார். ரோசா லக்சம்பேர்க் உடன், இவர் ஒரு கொந்தளிப்பான உறவைக் கொண்டிருந்தார், அவர் சர்வதேச பெண் மாணவர் சங்கத்தின்  நிறுவனர்களில் ஒருவராக இருந்தார்.

சான்றுகள்

வெளியீடுகள் 
 Lida Gustava Heymann, Anita Augspurg, Erlebtes, Erschautes. Deutsche Frauen kämpfen für Freiheit, Recht und Frieden, Hellmann, Frankfurt/M. 1992 
 Ueber die Entstehung und Praxis der Volksvertretung in England. Knorr & Hirth, München 1898, zugleich: Dissertation, Zürich 1898

உசாத்துணை 
 Ute Gerhard, "Anita Augspurg (1857–1943): Juristin, Feministin, Pazifistin", in «Streitbaren Juristen», ed. Thomas Blancke, Baden Baden, Nomos Verlagsgeselschaft 1990
 Christiane Berneike: Die Frauenfrage ist Rechtsfrage. Die Juristinnen der deutschen Frauenbewegung und das Bürgerliche Gesetzbuch, Nomos VG, Baden-Baden 1995, pp. 44–66 
 Arne Duncker: Gleichheit und Ungleichheit in der Ehe. Persönliche Stellung von Frau und Mann im Recht der ehelichen Lebensgemeinschaft 1700–1914, Böhlau, Köln 2003 
 Christiane Henke: Anita Augspurg, Rowohlt, Reinbek 2000 
 Susanne Kinnebrock: Anita Augspurg (1857–1943). Feministin und Pazifistin zwischen Journalismus und Politik. Eine kommunikationshistorische Biographie, Centaurus, Herbolzheim 2005
 Rezension zu obiger Dissertation: Neiseke, Eric: "Über die 'Öffentlichkeitsarbeiterin' Anita Augspurg". In: Querelles-Net. Nummer 18 / März 2006
 Sonja Mosick: Anita Augspurg – Idealistin oder Realistin? Eine Analyse ihrer publizistischen Tätigkeit unter besonderer Berücksichtigung ihrer Sicht auf die Frauenfrage Universität Diplomarbeit, Hildesheim 1999
 Hiltrud Schroeder: "Übermächtig war das Gefühl, daß wir vereint sein müssen". Anita Ausgspurg (1857–1943) und Lida Gustava Heymann (1868–1943)". In: Luise F. Pusch und Joey Horsley (eds.): Berühmte Frauenpaare. Suhrkamp, Frankfurt/Main 2005, pp. 96–136.

வெளி இணைப்புகள் 

1943 இறப்புகள்
1857 பிறப்புகள்
பெண்ணிய எழுத்தாளர்கள்
பெண்ணியவாதிகள்
செருமானிய எழுத்தாளர்கள்
aṉiḍhā dhiyoḍhorā johaṉṉā jhofi āghsbhargh ( Anita Theodora Johanna Sophie Augspurg) (22 jhèbhḍhaṃbhar 1857 - 20 ḍhijhaṃbhar 1943) jèrmaṉiyaijh jherndha jhaḍhḍha nibhuṇaruṃ, naḍhighaiyuṃ, èl̤udhdhāḻaruṃ, bhèṇṇiya iyaghghadhdhiṉ dhīvira ārvalaruṃ òru amaidhivādhiyuṃ āvār.

jhuyajharidhai 
aṉiḍhā āghsbhargh val̤aghghaṟiñar vilhèlṃ āghsbharghghiṉ iḻaiya maghaḻāghabh bhiṟandhār.

1864 maṟṟuṃ 1873 ghghu iḍhaiyil òru dhaṉiyār bhèṇghaḻ bhaḻḻiyil bhayiṉṟār. bhiṉṉar dhaṉadhu dhandhaiyiṉ vèrḍhaṉ jhaḍhḍha aluvaladhdhil jhilaghālaṃ bhaṇiyāṟṟadh dhòḍhaṅghiṉār. 1879 il  hoher mèḍhjhèṉsjhūlil ājhiriyarghaḻughghāṉa bhiraṣya mānila dhervil dherjhjhi bhèṟṟār. viraivil uḍhaṟbhayiṟjhi ājhiriyarāgha bhaṇiyāṟṟa naḍhadhdhabhbhaḍhuṃ dhervai muḍhidhdhār. adhe neradhdhil, miṉoṉā bhirībh-bhuḻūmūril naḍhibhbhugh ghalaiyiluṃ bhayiṟjhi bhèṟṟāra.  

1881-82 varai mèyṉiṅghaṉ ghul̤umadhdhil bhayiṟjhi bhèṟṟa ivar jèrmaṉi, nèdharlāndhu maṟṟuṃ lidhuveṉiyā mul̤uvadhuṃ nāḍhaghajh jhuṟṟubhbhayaṇaṅghaḻil bhaṅgheṟṟār. 1884 āṃ āṇḍhu dhòḍhaṅghi, leṇḍhasdhiyeḍhḍhar ālḍhaṉbharghghil (iṉṟu jèrmaṉiyiṉ dhuriṅghiyā) ghuṟibhbhāgha dhughal ghorḍh nāḍhagha araṅghil nirandhara uṟubhbhiṉarāgha bhaṇiyāṟṟiṉār. 

òru naḍhighaiyāgha aindhāṇḍhu vāl̤ghghaighghubh bhiṟaghu, ivar dhaṉadhu dhol̤iyāṉa jhobhiyā ghauḍhsḍhighgharuḍhaṉ miyūṉigh jhèṉṟār. aṅghu 1887 āṃ āṇḍhil ivarghaḻ ghūḍhḍhāgha hofāḍhèliyar èlvirā èṉṟa bhughaibhbhaḍhagh ghalaiyaraṅghadhdhaidh dhiṟandhaṉar. iraṇḍhu bhèṇghaḻuṃ ghuḍhḍhaiyāṉa muḍhiyuḍhaṉuṃ, val̤aghghadhdhiṟghu māṟāṉa āḍhaighaḻaiyuṃ aṇindhirundhaṉar. meluṃ bhèṇghaḻiṉ viḍhudhalaighghāṉa bhorāḍhḍhadhdhiṟghuṃ, jhudhandhiramāṉa vāl̤ghghai muṟaighghuṃ dhaṅghaḻ ādharavai aḍhighghaḍhi bhaghiraṅghabhbhaḍhudhdhiṉar. andha ajhādhāraṇa vāl̤ghghai muṟaiyiṉ ghāraṇamāgha, bhèṇghaḻ iyaghghadhdhiṉ maṟṟa āḻumaighaḻai viḍha āghsbhargh bhèṇṇiya èdhirbhbhuvādhighaḻiṉ dhaṉibhbhaḍhḍha dhāghghudhalghaḻughghu āḻāṉār. āyiṉuṃghūḍha, meḍhai maṟṟuṃ araṅghadhdhiṉ mūlaṃ ivaradhu dhòḍharbhughaḻ ivarai viraivil naṉghu aṟiyajh jhèydhaṉa. iṟudhiyil bhaveriya arajha ghuḍhuṃbhadhdhai vāḍhighghaiyāḻarāghabh bhèṟṟār.

1890 vāghghil āghsbhargh jèrmaṉ bhèṇghaḻ iyaghghadhdhil āl̤ndha īḍhubhāḍhu ghòṇḍhirundhār. meluṃ, bhòdhubh bhejhjhāḻarāghabh bhayiṟjhi bhèṟṟār. bhèṇghaḻiṉ urimaighaḻ mīdhāṉa ivaradhu arbhbhaṇibhbhu, bhala varuḍha vèṟṟigharamāṉa velaighghubh bhiṟaghu, jhaḍhḍhabh bhaḍhḍhabhbhaḍhibhbhaibh bhaḍhighgha muḍhivèḍhughgha val̤ivaghudhdhadhu. jèrmaṉiyil bhèṇghaḻughghu jhamavāybhbhu illādhadhāl, jhuviḍhjharlāndhiṉ jhūrigh bhalghalaighghal̤aghadhdhiṟghujh jhèṉṟār. rojhā laghjhaṃbhergh uḍhaṉ, ivar òru ghòndhaḻibhbhāṉa uṟavaigh ghòṇḍhirundhār, avar jharvadhejha bhèṇ māṇavar jhaṅghadhdhiṉ  niṟuvaṉarghaḻil òruvarāgha irundhār.

jhāṉṟughaḻ

vèḻiyīḍhughaḻ 
 Lida Gustava Heymann, Anita Augspurg, Erlebtes, Erschautes. Deutsche Frauen kämpfen für Freiheit, Recht und Frieden, Hellmann, Frankfurt/M. 1992 
 Ueber die Entstehung und Praxis der Volksvertretung in England. Knorr & Hirth, München 1898, zugleich: Dissertation, Zürich 1898

ujhādhdhuṇai 
 Ute Gerhard, "Anita Augspurg (1857–1943): Juristin, Feministin, Pazifistin", in «Streitbaren Juristen», ed. Thomas Blancke, Baden Baden, Nomos Verlagsgeselschaft 1990
 Christiane Berneike: Die Frauenfrage ist Rechtsfrage. Die Juristinnen der deutschen Frauenbewegung und das Bürgerliche Gesetzbuch, Nomos VG, Baden-Baden 1995, pp. 44–66 
 Arne Duncker: Gleichheit und Ungleichheit in der Ehe. Persönliche Stellung von Frau und Mann im Recht der ehelichen Lebensgemeinschaft 1700–1914, Böhlau, Köln 2003 
 Christiane Henke: Anita Augspurg, Rowohlt, Reinbek 2000 
 Susanne Kinnebrock: Anita Augspurg (1857–1943). Feministin und Pazifistin zwischen Journalismus und Politik. Eine kommunikationshistorische Biographie, Centaurus, Herbolzheim 2005
 Rezension zu obiger Dissertation: Neiseke, Eric: "Über die 'Öffentlichkeitsarbeiterin' Anita Augspurg". In: Querelles-Net. Nummer 18 / März 2006
 Sonja Mosick: Anita Augspurg – Idealistin oder Realistin? Eine Analyse ihrer publizistischen Tätigkeit unter besonderer Berücksichtigung ihrer Sicht auf die Frauenfrage Universität Diplomarbeit, Hildesheim 1999
 Hiltrud Schroeder: "Übermächtig war das Gefühl, daß wir vereint sein müssen". Anita Ausgspurg (1857–1943) und Lida Gustava Heymann (1868–1943)". In: Luise F. Pusch und Joey Horsley (eds.): Berühmte Frauenpaare. Suhrkamp, Frankfurt/Main 2005, pp. 96–136.

vèḻi iṇaibhbhughaḻ 

1943 iṟabhbhughaḻ
1857 bhiṟabhbhughaḻ
bhèṇṇiya èl̤udhdhāḻarghaḻ
bhèṇṇiyavādhighaḻ
jhèrumāṉiya èl̤udhdhāḻarghaḻ
அனிடா ஆக்ஸ்பர்க்