இராசசேகர் (Rajashekhara;  10 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த  ) சமசுகிருதக் கவிஞரும், நாடக ஆசிரியரும், விமர்சகரும் ஆவார். இவர் கூர்ஜர-பிரதிகாரர்களின் அரசவைக் கவிஞராக இருந்தார்.

பொ.ஊ. 880 மற்றும் 920 க்கு இடையில் இராஜசேகர் "காவ்யமிமாம்சம்" என்ற கவிதைத் தொகுப்பினை எழுதினார். ஒரு நல்ல கவிதையின் கூறுகள் மற்றும் கலவையை விளக்கும் கவிஞர்களுக்கு இந்த படைப்பு ஒரு நடைமுறை வழிகாட்டியாகும். மேலும், மகாராட்டிரி பிராகிருதத்தில் எழுதப்பட்ட "கற்பூரமஞ்சரி" என்ற நாடகத்திற்காகவும் இவர் மிகவும் பிரபலமானவர்.  ரசனையும் சாதனையும் உள்ள ஒரு பெண்ணான அவந்திசுந்தரியை மகிழ்விக்க இவர் நாடகத்தை எழுதினார். ஒரு பெண் தனது இலக்கிய வாழ்க்கையில் செய்த பங்களிப்பிற்காக ஒப்புக்கொண்ட ஒரே பண்டைய இந்தியக் கவிஞர் இவராவார்.

வாழ்க்கை 
இவரது "பாலராமாயணம்" மற்றும் "காவ்யமிமாம்சத்தில்", இராசசேகர் தனது குடும்பப் பெயராக "யாயவரா" அல்லது "யாயவாரியா" என்று தன்னைக் குறிப்பிடுகிறார். பாலராமாயணத்தில், தனது பெரியப்பா அகலஜலதா மகாராட்டிரத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று குறிப்பிடுகிறார். அதே வேலையில், இவர் தனது தந்தை துர்துகாவை ஒரு 'மகாமந்திரி' என்று விவரிக்கிறார். தனது மனைவி அவந்திசுந்தரி சகமான ( சௌகான் ) குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று தனது படைப்புகளில் குறிப்பிட்டுள்ளார். இவரது படைப்புகளில், இவர் தன்னை கூர்ஜர-பிரதிகார மன்னர் முதலாம் மகேந்திரபாலனின் ஆசிரியர் என்று விவரித்தார்.

படைப்புகள் 
கவிஞர் இராசசேகர் எழுதியதாக கூறப்பட்ட படைப்புகள்:
 வித்தசாலபஞ்சிகை
 பாலபாரதம்
 கர்பூரமஞ்சரி
 பாலராமாயணம்
 காவ்யமீமாம்சம்

சான்றுகள் 

மகாராட்டிர வரலாறு
irājhajheghar (Rajashekhara;  10 āṃ nūṟṟāṇḍhaijh jherndha  ) jhamajhughirudhagh ghaviñaruṃ, nāḍhagha ājhiriyaruṃ, vimarjhagharuṃ āvār. ivar ghūrjara-bhiradhighārarghaḻiṉ arajhavaigh ghaviñarāgha irundhār.

bhò.ū. 880 maṟṟuṃ 920 ghghu iḍhaiyil irājajheghar "ghāvyamimāṃjhaṃ" èṉṟa ghavidhaidh dhòghubhbhiṉai èl̤udhiṉār. òru nalla ghavidhaiyiṉ ghūṟughaḻ maṟṟuṃ ghalavaiyai viḻaghghuṃ ghaviñarghaḻughghu indha bhaḍhaibhbhu òru naḍhaimuṟai val̤ighāḍhḍhiyāghuṃ. meluṃ, maghārāḍhḍhiri bhirāghirudhadhdhil èl̤udhabhbhaḍhḍha "ghaṟbhūramañjhari" èṉṟa nāḍhaghadhdhiṟghāghavuṃ ivar mighavuṃ bhirabhalamāṉavar.  rajhaṉaiyuṃ jhādhaṉaiyuṃ uḻḻa òru bhèṇṇāṉa avandhijhundhariyai maghil̤vighgha ivar nāḍhaghadhdhai èl̤udhiṉār. òru bhèṇ dhaṉadhu ilaghghiya vāl̤ghghaiyil jhèydha bhaṅghaḻibhbhiṟghāgha òbhbhughghòṇḍha òre bhaṇḍhaiya indhiyagh ghaviñar ivarāvār.

vāl̤ghghai 
ivaradhu "bhālarāmāyaṇaṃ" maṟṟuṃ "ghāvyamimāṃjhadhdhil", irājhajheghar dhaṉadhu ghuḍhuṃbhabh bhèyarāgha "yāyavarā" alladhu "yāyavāriyā" èṉṟu dhaṉṉaigh ghuṟibhbhiḍhughiṟār. bhālarāmāyaṇadhdhil, dhaṉadhu bhèriyabhbhā aghalajaladhā maghārāḍhḍhiradhdhaijh jherndhavar èṉṟu ghuṟibhbhiḍhughiṟār. adhe velaiyil, ivar dhaṉadhu dhandhai dhurdhughāvai òru 'maghāmandhiri' èṉṟu vivarighghiṟār. dhaṉadhu maṉaivi avandhijhundhari jhaghamāṉa ( jhaughāṉ ) ghuḍhuṃbhadhdhaijh jherndhavar èṉṟu dhaṉadhu bhaḍhaibhbhughaḻil ghuṟibhbhiḍhḍhuḻḻār. ivaradhu bhaḍhaibhbhughaḻil, ivar dhaṉṉai ghūrjara-bhiradhighāra maṉṉar mudhalāṃ maghendhirabhālaṉiṉ ājhiriyar èṉṟu vivaridhdhār.

bhaḍhaibhbhughaḻ 
ghaviñar irājhajheghar èl̤udhiyadhāgha ghūṟabhbhaḍhḍha bhaḍhaibhbhughaḻ:
 vidhdhajhālabhañjhighai
 bhālabhāradhaṃ
 gharbhūramañjhari
 bhālarāmāyaṇaṃ
 ghāvyamīmāṃjhaṃ

jhāṉṟughaḻ 

maghārāḍhḍhira varalāṟu
இராசசேகர் (சமசுகிருதக் கவிஞர்)