புசிமி இனாரி தையிசா என்பது நிப்பானில் கியோட்டோவில் புசிமி-கு வில் உள்ள நிப்பானிய "காமி" எனப்படும்  தொல் இயற்கை வழிபாட்டுக் கோயில். இது இனாரி என்னும் மலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இம்மலை கடல் பட்டத்தில் இருந்து 233 மீ உயரத்தில் உள்ளது. இம்மலையில் சிறியதாக வேறு பல கோயில்களும் உள்ளன. இம்மலையில் ஏறி இறங்க ஏறத்தாழ 2 மணிநேரம் ஆகும்
. 

இனாரி முதலிலும் இப்பொழுதும் முதன்மையாக  அரிசி/நெல் "காமி" (கடவுள்) ஆகவும் வேளாண்மைக் கடவுளாகவும் உள்ளது. தொழில் செய்வோர் தொழிலின் கடவுளாகவும் கொள்கின்றார்கள். புசிமி இனாரி-தையிசாவின் தோராயமான 10,000 "தோரி"களை (வாயில் முகப்பு) தொழில் முதலாளி ஒருவர் நன்கொடையாகத் தந்தார். இவற்றுள் 800 தோரிகள் ஒரு குகையுள் நுழைவது போன்ற தோற்றம் தருகின்றன. 

இந்தக் கோயிலின் பரவலான புகழால் ஏறத்தாழ 32,000 கிளைக்கோயில்கள் நிப்பான் முழுவதும் உள்ளனவாம்.

வரலாறு

[[Image:hushimi-inari-taisha haiden.jpg|thumb|right|150px|ஐதானின் முன் தோற்றம்]]

இக்கோயில் ஐனான் (Heian) காலப்பகுதியின் முற்பகுதியில் பேரரசின் பாதுகாப்பின் கீழ் வந்தது.  கி.பி 965 இல் , முக்கியமான நிகழ்ச்சிகலைப்பற்றிய செய்திகளை நிப்பானின் காப்புக் கடவுளின் கோயில்களுக்கு தெரிவிக்க பேரரசர் முராக்காமி ஆணையிட்டார். இந்த ஐயாக்குகள் (heihaku) முதலில் 16 கோயில்களுக்கு அனுப்ப்பப்பட்டன  

1887 முதல்  1946 வரை, புசிமி இனாரி தையிசா நிப்பானின் அரசு பாதுகாப்பின் வரிசையிலும் உதவி பெறுவதிலும் முதல் நிலை  கோயில் என இருந்தது 

கட்டட அமைப்புகள்
முதன் முதல் கட்டப்பட்டவை  கி.பி 711 இல்  கியோட்டோவின் தென்மேற்கில் அமைந்த இனாரி மலையில் (இனாரியாமா), ஆனால் 816 இல் அங்கிருந்த கூக்கை என்ற துறவியின் வேண்டுகோளின்படி வேறிடத்துக்கு மாற்றப்பட்டது. கோயிலின் முதன்மையான கட்டட அமைப்பு  1499 கட்டப்பட்டது. 
மலையின் அடிவாரத்தில் முதன்மை கோபுர வாயிலும்  (உரோமோன் எனப்படும் வாயில்)   "கோஃகோண்டென்" (go-honden) எனப்படும் முதன்மைக் கோயிலும்   அமைந்துள்ளது. அதன் பின்னே மலையின் நடுவே ஓக்குமியா (okumiya) என்னும்  உள்நிலைக் கோயிலை ஆயிரக்கணக்கான வாயில் முகப்புகளின் வழியே சென்றடையலாம். . மலையின் உச்சியில் "சுக்கா அல்லது துசுக்கா"(tsuka) என்னும்  ஆயிரக்கணக்கான தனியார் வழிபாட்டு மேடைகள் உள்ளன. 

 சென்போன் தோரி 
உயரமான வாயில் நிலைகால் போன்ற வாயில் முகப்புகளைத் தோரி என்கிறார்கள். வரிசையாக அமைந்த இந்த வாயில் முகப்புகளான சென்போன் தோரி சிறப்பாக அறியப்படுகின்றது.  ஈடோ காலத்திலிருந்து (1603–1868) இந்த வாயில் முகப்பாகிய தோரியை வேண்டுதலாக வழங்குவது வழக்கமாக உள்ளது. 

நரி
நரியைக் கித்துசுனே (kitsune'') என்கிறார்கள், இது  தூதுவராகக் கருதப்படுகின்றது. இதன் வாயில் நெற்கதிர் இருப்பது வழக்கம்.  

மற்ற சிந்தோ கோயில்கள் போலல்லாமல், புசிமி இனாரி-தையிசாவில் தொழப்படும் உருவம் விருப்ப்ப்படி இருக்கும் (ஓர் ஆடி (கண்ணாடி)) 

இக்கோயில் பல மில்லியன் வழிபாட்டாளர்களை ஈர்க்கின்றது. நிப்பானின் புத்தாண்டில்  மூன்றே நாளில் 2.69 மில்லியன் பேர்கள் வந்தார்கள் (2006 ஆம் ஆண்டில்)

பட வரிசை

References

Citations

நூற்பட்டியல்
 Breen, John and Mark Teeuwen. (2000).  Shinto in History: Ways of the Kami. Honolulu: University of Hawaii Press. 
 Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (1998).  Japan encyclopedia.  Cambridge: Harvard University Press. 
 Ponsonby-Fane, Richard. (1962).   Studies in Shinto and Shrines. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 399449
 Ponsonby-Fane, Richard (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
 Smyers, Karen A. (1997). Inari pilgrimage: Following one’s path on the mountain, Japanese Journal of Religious Studies 24 (3–4), 427–452

வெளியிணைப்புகள்

Official Site 
Official Site 
Photographs of Fushimi Inari-taisha
Accessibility information

இனாரி கோயில்கள்
நிப்பான் கோயில்கள்
நிப்பான் பண்பாட்டு இடங்கள்
நிப்பான்
bhujhimi iṉāri dhaiyijhā èṉbhadhu nibhbhāṉil ghiyoḍhḍhovil bhujhimi-ghu vil uḻḻa nibhbhāṉiya "ghāmi" èṉabhbhaḍhuṃ  dhòl iyaṟghai val̤ibhāḍhḍhugh ghoyil. idhu iṉāri èṉṉuṃ malaiyiṉ aḍhivāradhdhil amaindhuḻḻadhu. iṃmalai ghaḍhal bhaḍhḍhadhdhil irundhu 233 mī uyaradhdhil uḻḻadhu. iṃmalaiyil jhiṟiyadhāgha veṟu bhala ghoyilghaḻuṃ uḻḻaṉa. iṃmalaiyil eṟi iṟaṅgha eṟadhdhāl̤a 2 maṇineraṃ āghuṃ
. 

iṉāri mudhaliluṃ ibhbhòl̤udhuṃ mudhaṉmaiyāgha  arijhi/nèl "ghāmi" (ghaḍhavuḻ) āghavuṃ veḻāṇmaigh ghaḍhavuḻāghavuṃ uḻḻadhu. dhòl̤il jhèyvor dhòl̤iliṉ ghaḍhavuḻāghavuṃ ghòḻghiṉṟārghaḻ. bhujhimi iṉāri-dhaiyijhāviṉ dhorāyamāṉa 10,000 "dhori"ghaḻai (vāyil mughabhbhu) dhòl̤il mudhalāḻi òruvar naṉghòḍhaiyāghadh dhandhār. ivaṟṟuḻ 800 dhorighaḻ òru ghughaiyuḻ nul̤aivadhu bhoṉṟa dhoṟṟaṃ dharughiṉṟaṉa. 

indhagh ghoyiliṉ bharavalāṉa bhughal̤āl eṟadhdhāl̤a 32,000 ghiḻaighghoyilghaḻ nibhbhāṉ mul̤uvadhuṃ uḻḻaṉavāṃ.

varalāṟu

[[Image:hushimi-inari-taisha haiden.jpg|thumb|right|150px|aidhāṉiṉ muṉ dhoṟṟaṃ]]

ighghoyil aiṉāṉ (Heian) ghālabhbhaghudhiyiṉ muṟbhaghudhiyil bherarajhiṉ bhādhughābhbhiṉ ghīl̤ vandhadhu.  ghi.bhi 965 il , mughghiyamāṉa nighal̤jhjhighalaibhbhaṟṟiya jhèydhighaḻai nibhbhāṉiṉ ghābhbhugh ghaḍhavuḻiṉ ghoyilghaḻughghu dhèrivighgha bherarajhar murāghghāmi āṇaiyiḍhḍhār. indha aiyāghghughaḻ (heihaku) mudhalil 16 ghoyilghaḻughghu aṉubhbhbhabhbhaḍhḍhaṉa  

1887 mudhal  1946 varai, bhujhimi iṉāri dhaiyijhā nibhbhāṉiṉ arajhu bhādhughābhbhiṉ varijhaiyiluṃ udhavi bhèṟuvadhiluṃ mudhal nilai  ghoyil èṉa irundhadhu 

ghaḍhḍhaḍha amaibhbhughaḻ
mudhaṉ mudhal ghaḍhḍhabhbhaḍhḍhavai  ghi.bhi 711 il  ghiyoḍhḍhoviṉ dhèṉmeṟghil amaindha iṉāri malaiyil (iṉāriyāmā), āṉāl 816 il aṅghirundha ghūghghai èṉṟa dhuṟaviyiṉ veṇḍhughoḻiṉbhaḍhi veṟiḍhadhdhughghu māṟṟabhbhaḍhḍhadhu. ghoyiliṉ mudhaṉmaiyāṉa ghaḍhḍhaḍha amaibhbhu  1499 ghaḍhḍhabhbhaḍhḍhadhu. 
malaiyiṉ aḍhivāradhdhil mudhaṉmai ghobhura vāyiluṃ  (uromoṉ èṉabhbhaḍhuṃ vāyil)   "ghoḥghoṇḍhèṉ" (go-honden) èṉabhbhaḍhuṃ mudhaṉmaigh ghoyiluṃ   amaindhuḻḻadhu. adhaṉ bhiṉṉe malaiyiṉ naḍhuve oghghumiyā (okumiya) èṉṉuṃ  uḻnilaigh ghoyilai āyiraghghaṇaghghāṉa vāyil mughabhbhughaḻiṉ val̤iye jhèṉṟaḍhaiyalāṃ. . malaiyiṉ ujhjhiyil "jhughghā alladhu dhujhughghā"(tsuka) èṉṉuṃ  āyiraghghaṇaghghāṉa dhaṉiyār val̤ibhāḍhḍhu meḍhaighaḻ uḻḻaṉa. 

 jhèṉbhoṉ dhori 
uyaramāṉa vāyil nilaighāl bhoṉṟa vāyil mughabhbhughaḻaidh dhori èṉghiṟārghaḻ. varijhaiyāgha amaindha indha vāyil mughabhbhughaḻāṉa jhèṉbhoṉ dhori jhiṟabhbhāgha aṟiyabhbhaḍhughiṉṟadhu.  īḍho ghāladhdhilirundhu (1603–1868) indha vāyil mughabhbhāghiya dhoriyai veṇḍhudhalāgha val̤aṅghuvadhu val̤aghghamāgha uḻḻadhu. 

nari
nariyaigh ghidhdhujhuṉe (kitsune'') èṉghiṟārghaḻ, idhu  dhūdhuvarāghagh gharudhabhbhaḍhughiṉṟadhu. idhaṉ vāyil nèṟghadhir irubhbhadhu val̤aghghaṃ.  

maṟṟa jhindho ghoyilghaḻ bholallāmal, bhujhimi iṉāri-dhaiyijhāvil dhòl̤abhbhaḍhuṃ uruvaṃ virubhbhbhbhaḍhi irughghuṃ (or āḍhi (ghaṇṇāḍhi)) 

ighghoyil bhala milliyaṉ val̤ibhāḍhḍhāḻarghaḻai īrghghiṉṟadhu. nibhbhāṉiṉ bhudhdhāṇḍhil  mūṉṟe nāḻil 2.69 milliyaṉ bherghaḻ vandhārghaḻ (2006 āṃ āṇḍhil)

bhaḍha varijhai

References

Citations

nūṟbhaḍhḍhiyal
 Breen, John and Mark Teeuwen. (2000).  Shinto in History: Ways of the Kami. Honolulu: University of Hawaii Press. 
 Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (1998).  Japan encyclopedia.  Cambridge: Harvard University Press. 
 Ponsonby-Fane, Richard. (1962).   Studies in Shinto and Shrines. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 399449
 Ponsonby-Fane, Richard (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
 Smyers, Karen A. (1997). Inari pilgrimage: Following one’s path on the mountain, Japanese Journal of Religious Studies 24 (3–4), 427–452

vèḻiyiṇaibhbhughaḻ

Official Site 
Official Site 
Photographs of Fushimi Inari-taisha
Accessibility information

iṉāri ghoyilghaḻ
nibhbhāṉ ghoyilghaḻ
nibhbhāṉ bhaṇbhāḍhḍhu iḍhaṅghaḻ
nibhbhāṉ
புசிமி இனாரி தையிசா