அசோக் குமார் சென் (Ashoke Kumar Sen)(10 அக்டோபர் 1913 - 21 செப்டம்பர் 1996) ஓர் இந்திய வழக்கறிஞர் ஆவார். இவர் இந்தியாவின் முன்னாள் அமைச்சராகவும், இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்துள்ளார். இவர் அதிக முறை நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தது மட்டுமல்லாமல், ஏழுக்கும் மேற்பட்ட பிரதமர்களிடம் அமைச்சராகவும் இருந்தார். பல தசாப்தங்களாக, இவர் தவிர்க்க முடியாத மத்திய சட்ட அமைச்சராக இருந்தார்.

சுயசரிதை 
அசோக் குமார் சென், 1913இல் ஒரு பிரபலமான பைத்யா பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்தார். இவரும் மூத்த சகோதரர் சுகுமார் சென்னும் ஒடிசாவின் சம்பல்பூர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் மாணவர்களாக இருந்தனர். சுகுமார் சென் இந்திய அரசு ஊழியரும், இந்தியாவின் முதல் இந்தியத் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் என்ற பெருமையைப் பெற்றவர். இந்தியா, சூடான் , நேபாளத்தின் முதல் தலைமை தேர்தல் ஆணையராக இருந்துள்ளார். சுகுமார் சென், இங்கிலாந்தின் இலண்டன் பொருளியல் பள்ளியில் படிக்கும்போது இவரது கல்விக்கு நிதியளித்தார். 

இலண்டனிலிருந்து திரும்பியதும், கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் நகரக் கல்லூரியில் சட்டம் கற்பிக்கத் தொடங்கினார். பின்னர் தனது 26வது வயதில் கல்கத்தா உயர்நீதிமன்றத்தில் சட்டப் பய்ற்சியினைத் தொடங்கினார். இவர் ஏற்கனவே வணிகச் சட்டம் பற்றி ஒரு புத்தகத்தை எழுதியிருந்தார். அதற்கு இந்தியாவின் எதிர்கால தலைமை நீதிபதியான  சுதி ரஞ்சன் தாஸ் அணிந்துரை வழங்கினார்.

சில வருடங்களுக்குப் பிறகு, பிப்ரவரி 1943 இல், அசோக் குமார் சென் தனது மூத்த வழக்கறிஞர் சுதி ரஞ்சன் தாஸின் ஒரே மகள் அஞ்சனா தாஸ் என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு இரண்டு மகன்களும் இரண்டு மகள்களும் இருந்தனர். இவர், உச்ச நீதிமன்றத்தின் மூத்த வழக்கறிஞராகவும், உச்ச நீதிமன்ற வழக்கறிஞர்கள் சங்கத்தின் தலைவராகவும் பல முறை இருந்தார்.

நாடாளுமன்ற வாழ்க்கை 

இவரது சட்ட அறிவின் காரணமாக, மேற்கு வங்க முதலமைச்சர் பிதான் சந்திர ராய், இவரை பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவுக்கு பரிந்துரை செய்தார். தனது அமைச்சரவையில் இவரைச் சேர்த்துக் கொள்ள நேரு விரும்பினார். எனவே இவரை மக்களவைத் தேர்தலில் போட்டியிடச் சொன்னார்.

1957ஆம் ஆண்டில், கொல்கத்தா வடமேற்கு மக்களவைத் தொகுதி பொதுவுடைமைக் கட்சியின் கோட்டையாக இருந்தது. தேர்தலில் வெற்றிபெற சென் 1956இல் முயற்சித்தார். ஆனால் ஒரு சில வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியடைந்தார். இருப்பினும், அடுத்த ஆண்டில், இவர் 100,000 வாக்குகளுக்கு மேல் பெற்று வெற்றி பெற்றார். இவர் 1957 முதல் 1977 வரை அந்த இடத்தை தக்கவைத்துக்கொண்டார். மேலும் 1980 முதல் 1989 வரை மீண்டும் கல்கத்தா வடமேற்கு தொகுதியை பிரதிநிதுத்துவப்படுத்தினார். 1989இல் தேவி பிரசாத் பால் என்பவரால் தோற்கடிக்கப்பட்டார்.

சென், இரண்டாவது, மூன்றாவது, நான்காவது, ஐந்தாவது , எட்டாவது மக்களவையில் உறுப்பினராக இருந்தார்.

பின்னர் இவர் மாநிலங்களவை உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். தான் இறப்பதற்கு சில மாதங்களுக்கு முன்பு ஏப்ரல் 1996 வரை மேல் சபையில் உறுப்பினராக இருந்தார்.

அமைச்சர் பணி 
அசோக் சென் நேருவின் கீழ் மத்திய சட்ட அமைச்சராக இருந்தார். மேலும், இவர் தகவல் தொடர்பு, எஃகு, சுரங்கங்கள் போன்ற பிற துறைகளுக்கும் பொறுப்பு வகித்தார்.

இவர் கடைசியாக ராஜீவ் காந்தியின் கீழ் சட்ட அமைச்சராக இருந்தார். 1989இல் தனது சொந்த மாநிலமான மேற்கு வங்காளத்தில் மாநிலத் தேர்தலில் இவரது கட்சி தோல்வியடைந்த பின்னர் பதவி விலகினார்.

பிற நடவடிக்கைகள் 
தனது வாழ்நாளில், சென், பசிம் பங்கா சேவா சமிதி என்ற ஒரு தொண்டு நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார். இவர் இந்திய கால்பந்து சங்கத்தின் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். இவரது வாழ்நாளில், பல அரிய தொகுப்புகளுடன் கூடிய ஒரு பெரிய சட்ட நூலகத்தையும் உருவாக்கினார். இந்த நூலகம் உலகின் மிகப்பெரிய தனியார் சட்ட நூலகங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.

நினைவுச்சின்னங்கள் 
இவர் பெயரில் இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒரு கட்டிடம் உள்ளது. இவரது உருவப்படமும் அங்கு தொங்குகிறது. சென் மீது பல ஆவணப்படங்களும் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளன.

குடும்பம் 
இவரது மூத்த சகோதரர் சுகுமார் சென் தவிர, இவருக்கு மற்றொரு சகோதரர் அமியா குமார் சென், இரவீந்திரநாத் தாகூரின் கூட்டாளியாக இருந்தார். தாகூர் குடும்ப செய்தித்தாள் பற்றிய புத்தகத்தை எழுதிய அமியா, முன்பு கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் விரிவுரையாளராகவும், கொல்கத்தா நகரக் கல்லூரியின் முதல்வராகவும் இருந்தார். இவர், நோபல் பரிசு பெற்ற பொருளாதார நிபுணர் அமர்த்தியா சென் என்பவரின் மாமாவும் ஆவார்.

மேற்கோள்கள்

ஆதாரங்கள் 
Profile from India's Rajya Sabha (Upper House) website
 " The biggest gamble in history"  The Hindu 27 January 2002, magazine section. Later reprinted as "Democracys biggest gamble: Indias first free elections in 1952. (Reconsiderations)." (partly available online) World Policy Journal 22 March 2002.
20 ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய வழக்கறிஞர்கள்
8வது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
7வது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
5வது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
4வது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
3வது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
2ஆவது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
1996 இறப்புகள்
1913 பிறப்புகள்
இந்திய அமைச்சர்கள்
வங்காள மக்கள்
ajhogh ghumār jhèṉ (Ashoke Kumar Sen)(10 aghḍhobhar 1913 - 21 jhèbhḍhaṃbhar 1996) or indhiya val̤aghghaṟiñar āvār. ivar indhiyāviṉ muṉṉāḻ amaijhjharāghavuṃ, indhiya nāḍhāḻumaṉṟa uṟubhbhiṉarāghavuṃ irundhuḻḻār. ivar adhigha muṟai nāḍhāḻumaṉṟa uṟubhbhiṉarāgha irundhadhu maḍhḍhumallāmal, el̤ughghuṃ meṟbhaḍhḍha bhiradhamarghaḻiḍhaṃ amaijhjharāghavuṃ irundhār. bhala dhajhābhdhaṅghaḻāgha, ivar dhavirghgha muḍhiyādha madhdhiya jhaḍhḍha amaijhjharāgha irundhār.

jhuyajharidhai 
ajhogh ghumār jhèṉ, 1913il òru bhirabhalamāṉa bhaidhyā bhirāmaṇagh ghuḍhuṃbhadhdhil bhiṟandhār. ivaradhu dhandhai māvaḍhḍha āḍhjhiyarāgha irundhār. ivaruṃ mūdhdha jhaghodharar jhughumār jhèṉṉuṃ òḍhijhāviṉ jhaṃbhalbhūr uyarnilaibh bhaḻḻiyil māṇavarghaḻāgha irundhaṉar. jhughumār jhèṉ indhiya arajhu ūl̤iyaruṃ, indhiyāviṉ mudhal indhiyadh dhalaimaidh dherdhal āṇaiyar èṉṟa bhèrumaiyaibh bhèṟṟavar. indhiyā, jhūḍhāṉ , nebhāḻadhdhiṉ mudhal dhalaimai dherdhal āṇaiyarāgha irundhuḻḻār. jhughumār jhèṉ, iṅghilāndhiṉ ilaṇḍhaṉ bhòruḻiyal bhaḻḻiyil bhaḍhighghuṃbhodhu ivaradhu ghalvighghu nidhiyaḻidhdhār. 

ilaṇḍhaṉilirundhu dhiruṃbhiyadhuṃ, ghòlghadhdhā bhalghalaighghal̤aghadhdhiṉ nagharagh ghallūriyil jhaḍhḍhaṃ ghaṟbhighghadh dhòḍhaṅghiṉār. bhiṉṉar dhaṉadhu 26vadhu vayadhil ghalghadhdhā uyarnīdhimaṉṟadhdhil jhaḍhḍhabh bhayṟjhiyiṉaidh dhòḍhaṅghiṉār. ivar eṟghaṉave vaṇighajh jhaḍhḍhaṃ bhaṟṟi òru bhudhdhaghadhdhai èl̤udhiyirundhār. adhaṟghu indhiyāviṉ èdhirghāla dhalaimai nīdhibhadhiyāṉa  jhudhi rañjhaṉ dhās aṇindhurai val̤aṅghiṉār.

jhila varuḍhaṅghaḻughghubh bhiṟaghu, bhibhravari 1943 il, ajhogh ghumār jhèṉ dhaṉadhu mūdhdha val̤aghghaṟiñar jhudhi rañjhaṉ dhāsiṉ òre maghaḻ añjhaṉā dhās èṉbhavarai maṇandhār. ivarghaḻughghu iraṇḍhu maghaṉghaḻuṃ iraṇḍhu maghaḻghaḻuṃ irundhaṉar. ivar, ujhjha nīdhimaṉṟadhdhiṉ mūdhdha val̤aghghaṟiñarāghavuṃ, ujhjha nīdhimaṉṟa val̤aghghaṟiñarghaḻ jhaṅghadhdhiṉ dhalaivarāghavuṃ bhala muṟai irundhār.

nāḍhāḻumaṉṟa vāl̤ghghai 

ivaradhu jhaḍhḍha aṟiviṉ ghāraṇamāgha, meṟghu vaṅgha mudhalamaijhjhar bhidhāṉ jhandhira rāy, ivarai bhiradhamar javagharlāl neruvughghu bharindhurai jhèydhār. dhaṉadhu amaijhjharavaiyil ivaraijh jherdhdhugh ghòḻḻa neru viruṃbhiṉār. èṉave ivarai maghghaḻavaidh dherdhalil bhoḍhḍhiyiḍhajh jhòṉṉār.

1957āṃ āṇḍhil, ghòlghadhdhā vaḍhameṟghu maghghaḻavaidh dhòghudhi bhòdhuvuḍhaimaigh ghaḍhjhiyiṉ ghoḍhḍhaiyāgha irundhadhu. dherdhalil vèṟṟibhèṟa jhèṉ 1956il muyaṟjhidhdhār. āṉāl òru jhila vāghghughaḻ vidhdhiyājhadhdhil dholviyaḍhaindhār. irubhbhiṉuṃ, aḍhudhdha āṇḍhil, ivar 100,000 vāghghughaḻughghu mel bhèṟṟu vèṟṟi bhèṟṟār. ivar 1957 mudhal 1977 varai andha iḍhadhdhai dhaghghavaidhdhughghòṇḍhār. meluṃ 1980 mudhal 1989 varai mīṇḍhuṃ ghalghadhdhā vaḍhameṟghu dhòghudhiyai bhiradhinidhudhdhuvabhbhaḍhudhdhiṉār. 1989il dhevi bhirajhādh bhāl èṉbhavarāl dhoṟghaḍhighghabhbhaḍhḍhār.

jhèṉ, iraṇḍhāvadhu, mūṉṟāvadhu, nāṉghāvadhu, aindhāvadhu , èḍhḍhāvadhu maghghaḻavaiyil uṟubhbhiṉarāgha irundhār.

bhiṉṉar ivar mānilaṅghaḻavai uṟubhbhiṉarāgha niyamighghabhbhaḍhḍhār. dhāṉ iṟabhbhadhaṟghu jhila mādhaṅghaḻughghu muṉbhu ebhral 1996 varai mel jhabhaiyil uṟubhbhiṉarāgha irundhār.

amaijhjhar bhaṇi 
ajhogh jhèṉ neruviṉ ghīl̤ madhdhiya jhaḍhḍha amaijhjharāgha irundhār. meluṃ, ivar dhaghaval dhòḍharbhu, èḥghu, jhuraṅghaṅghaḻ bhoṉṟa bhiṟa dhuṟaighaḻughghuṃ bhòṟubhbhu vaghidhdhār.

ivar ghaḍhaijhiyāgha rājīv ghāndhiyiṉ ghīl̤ jhaḍhḍha amaijhjharāgha irundhār. 1989il dhaṉadhu jhòndha mānilamāṉa meṟghu vaṅghāḻadhdhil māniladh dherdhalil ivaradhu ghaḍhjhi dholviyaḍhaindha bhiṉṉar bhadhavi vilaghiṉār.

bhiṟa naḍhavaḍhighghaighaḻ 
dhaṉadhu vāl̤nāḻil, jhèṉ, bhajhiṃ bhaṅghā jhevā jhamidhi èṉṟa òru dhòṇḍhu niṟuvaṉadhdhaidh dhòḍhaṅghiṉār. ivar indhiya ghālbhandhu jhaṅghadhdhiṉ dhalaivarāghavuṃ bhaṇiyāṟṟiṉār. ivaradhu vāl̤nāḻil, bhala ariya dhòghubhbhughaḻuḍhaṉ ghūḍhiya òru bhèriya jhaḍhḍha nūlaghadhdhaiyuṃ uruvāghghiṉār. indha nūlaghaṃ ulaghiṉ mighabhbhèriya dhaṉiyār jhaḍhḍha nūlaghaṅghaḻil òṉṟāgha gharudhabhbhaḍhughiṟadhu.

niṉaivujhjhiṉṉaṅghaḻ 
ivar bhèyaril indhiya ujhjhanīdhimaṉṟadhdhil òru ghaḍhḍhiḍhaṃ uḻḻadhu. ivaradhu uruvabhbhaḍhamuṃ aṅghu dhòṅghughiṟadhu. jhèṉ mīdhu bhala āvaṇabhbhaḍhaṅghaḻuṃ dhayārighghabhbhaḍhḍhuḻḻaṉa.

ghuḍhuṃbhaṃ 
ivaradhu mūdhdha jhaghodharar jhughumār jhèṉ dhavira, ivarughghu maṟṟòru jhaghodharar amiyā ghumār jhèṉ, iravīndhiranādh dhāghūriṉ ghūḍhḍhāḻiyāgha irundhār. dhāghūr ghuḍhuṃbha jhèydhidhdhāḻ bhaṟṟiya bhudhdhaghadhdhai èl̤udhiya amiyā, muṉbhu ghòlghadhdhā bhalghalaighghal̤aghadhdhil virivuraiyāḻarāghavuṃ, ghòlghadhdhā nagharagh ghallūriyiṉ mudhalvarāghavuṃ irundhār. ivar, nobhal bharijhu bhèṟṟa bhòruḻādhāra nibhuṇar amardhdhiyā jhèṉ èṉbhavariṉ māmāvuṃ āvār.

meṟghoḻghaḻ

ādhāraṅghaḻ 
Profile from India's Rajya Sabha (Upper House) website
 " The biggest gamble in history"  The Hindu 27 January 2002, magazine section. Later reprinted as "Democracys biggest gamble: Indias first free elections in 1952. (Reconsiderations)." (partly available online) World Policy Journal 22 March 2002.
20 āṃ nūṟṟāṇḍhu indhiya val̤aghghaṟiñarghaḻ
8vadhu maghghaḻavai uṟubhbhiṉarghaḻ
7vadhu maghghaḻavai uṟubhbhiṉarghaḻ
5vadhu maghghaḻavai uṟubhbhiṉarghaḻ
4vadhu maghghaḻavai uṟubhbhiṉarghaḻ
3vadhu maghghaḻavai uṟubhbhiṉarghaḻ
2āvadhu maghghaḻavai uṟubhbhiṉarghaḻ
1996 iṟabhbhughaḻ
1913 bhiṟabhbhughaḻ
indhiya amaijhjharghaḻ
vaṅghāḻa maghghaḻ
அசோக் குமார் சென்