போர்கீதம் ( Borgeet ) என்பது குறிப்பிட்ட இராகங்களில் அமைக்கப்பட்டுள்ள பாடல் வரிகளின் தொகுப்பாகும். ஆனால் எந்த தாள வரிசையிலும் அமையவேண்டிய அவசியமில்லை. 15-16 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் சங்கரதேவர் மற்றும் மாதவதேவர் ஆகியோரால் இயற்றப்பட்ட இந்தப் பாடல்கள், மடங்களில் பிரார்த்தனை சேவைகளைத் தொடங்கப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. எ.கா. ஏகாசரண தர்மத்துடன் தொடர்புடைய சத்ரா மற்றும் நாம்கர்; மேலும் அவை மதச் சூழலுக்கு வெளியே மேகாலயாவின் இசையின் தொகுப்பைச் சேர்ந்தவை. அவை வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளுக்கு எதிர்வினையாற்றும் கவிஞர்களின் மத உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் ஒரு பாடல் வரிகளாகும். மேலும் ஏகாசரண தர்மத்துடன் தொடர்புடைய மற்ற பாடல் வரிகளிலிருந்து வேறுபடுகின்றன.  பிறரால் இயற்றப்பட்ட இதே போன்ற பாடல்கள் பொதுவாக போர்கீதமாகக் கருதப்படுவதில்லை.

குவாலியரின் மான் சிங் தோமரின் ( 1486-1518 ) அரசவையில் துருபதன் பிறந்ததற்கு சமகாலமான சுமார் கி.பி.1488 இல் பத்ரிநாத்தில் தனது முதல் யாதம் இயற்றப்பட்டது. பிரஜாவலி பேச்சுவழக்கு என்பது இந்தியாவில் உள்ள பீகாரில் உள்ள மிதிலை பகுதியைச் சேர்ந்த ஒரு மொழியாகும். இப்போதெல்லாம், போச்புரியின் அடையாளத்தால் (முக்கியமாக உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் பீகார் உள்ளடக்கிய மற்றொரு முக்கியமான மொழி) ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. முக்கியமாக மைதிலி, அவதி, பிரஜாவலி, புந்தேல்கண்டி, அங்கிகா, பஜ்ஜிகா போன்ற பிற உள்ளூர் மொழிகளின் மீது மொழியின் திரைப்படங்களின் தாக்கமும் காணப்படுகிறது. பிரஜாவலி என்பது சங்கரதேவர் மற்றும் மாதவதேவர் ஆகியோரின் படைப்புகளின் மொழியாகும். இது அசாமின் இன்றைய மத அடிப்படைகளுக்கு அடிப்படையாக இசைக்கப்படுகிறது. இன்றைய இந்திய மாநிலங்களான உத்தரபிரதேசம் மற்றும் பீகாரில் உள்ள அவத், கோகுலம், பிருந்தாவனம், மதுரா பகுதிகளில் தங்கள் பூர்வீகம் கொண்டவர்களான அதாவது இராமன் மற்றும் கிருஷ்ணன் ஆகிய தெய்வங்களை பிரதானமாக வணங்கும் வைணவத்தின் ஏகாசரண பாரம்பரியத்துடன் தொடர்புடைய நிறுவன மையமான சத்ராக்கள்  இன்றைய இந்திய மாநிலங்களான உத்தரபிரதேசம் மற்றும் பீகார் மாநிலங்களில் மீண்டும் தோன்றின.

பாடல் வரிகள் 
போர்கீதத்தின் பாடல்கள் பதம் வடிவத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளன. துருங் எனக் குறிக்கப்பட்ட முதல் பதம், ஒரு பல்லவியாகச் செயல்படுகிறது. மேலும் அடுத்தடுத்த வசனங்களைப் பாடும் போது மீண்டும் மீண்டும் இவ்வாறு நிகழ்கிறது. கடைசி ஈரடியில், கவிஞரின் பெயர் பொதுவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. போர்கீதங்களின் அமைப்பு . வங்காள, அசாமிய, மைதிலி, ஒடியா மொழிகளின் முன்னோடியாக 8ஆவது, 12ஆவது நூற்றாண்டுகளுக்கிடையே நிலவிய அபஹத்தா மொழியில் எழுதப்பட்ட சர்யாபத் என்ற மரபுவழி ஆன்மிகப் பாடல்களை மாதிரியாகக் கொண்டது. 

சங்கர்தேவர், மன மேரி ராம-சரணஹி லகு என்ற தனது முதல் போர்கீதத்தை முதல் யாத்திரையின் போது பத்ரிநாத்தில் இயற்றினார். அவர் தனது அனைத்து போர்கீதங்களுக்கும் செயற்கை மைதிலி-அசாமிய கலவையான பிரஜாவலியை பயன்படுத்தினார். மாதவதேவர் பிரஜாவலியை மிகவும் குறைவாகவே பயன்படுத்தினார்.  பிரஜாவலி, உயிரெழுத்துக்கள் மற்றும் இணைச்சொல் வெளிப்பாடுகளின் முன்னுரிமையுடன், பாடல் வரிகளுக்கு ஏற்றதாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும் சங்கர்தேவர் அதை போர்கீதங்களில் பயன்படுத்தினார். சங்கர்தேவர் சுமார் இருநூற்று நாற்பது போர்கீதங்களை இயற்றினார். ஆனால் ஒரு தீ அவை அனைத்தையும் அழித்தது. மேலும்ம் அவற்றில் சுமார் முப்பத்து நான்கு மட்டுமே நினைவிலிருந்து மீட்டெடுக்கப்பட்டது. இந்த இழப்பால் மிகவும் வருத்தமடைந்த சங்கர்தேவர், போர்கீதங்கள் எழுதுவதை விட்டுவிட்டு, அதற்கு பதிலாக மாதவதேவரை எழுதச் சொன்னார்.

மாதவதேவர் இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட போர்கீதங்களை இயற்றினார். இது முக்கியமாக குழந்தை-கிருஷ்ணனை மையமாகக் கொண்டது. 

தேவி பிரசாத் பக்ரோடியா என்பவரால் போர்கீதங்கள் இந்தியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

சான்றுகள்

பொதுவான ஆதாரங்கள் 

 

 
 

அசாமியப் பண்பாடு
bhorghīdhaṃ ( Borgeet ) èṉbhadhu ghuṟibhbhiḍhḍha irāghaṅghaḻil amaighghabhbhaḍhḍhuḻḻa bhāḍhal varighaḻiṉ dhòghubhbhāghuṃ. āṉāl èndha dhāḻa varijhaiyiluṃ amaiyaveṇḍhiya avajhiyamillai. 15-16 āṃ nūṟṟāṇḍhughaḻil jhaṅgharadhevar maṟṟuṃ mādhavadhevar āghiyorāl iyaṟṟabhbhaḍhḍha indhabh bhāḍhalghaḻ, maḍhaṅghaḻil bhirārdhdhaṉai jhevaighaḻaidh dhòḍhaṅghabh bhayaṉbhaḍhudhdhabhbhaḍhughiṉṟaṉa. è.ghā. eghājharaṇa dharmadhdhuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiya jhadhrā maṟṟuṃ nāṃghar; meluṃ avai madhajh jhūl̤alughghu vèḻiye meghālayāviṉ ijhaiyiṉ dhòghubhbhaijh jherndhavai. avai vèvveṟu jhūl̤nilaighaḻughghu èdhirviṉaiyāṟṟuṃ ghaviñarghaḻiṉ madha uṇarvughaḻai vèḻibhbhaḍhudhdhuṃ òru bhāḍhal varighaḻāghuṃ. meluṃ eghājharaṇa dharmadhdhuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiya maṟṟa bhāḍhal varighaḻilirundhu veṟubhaḍhughiṉṟaṉa.  bhiṟarāl iyaṟṟabhbhaḍhḍha idhe bhoṉṟa bhāḍhalghaḻ bhòdhuvāgha bhorghīdhamāghagh gharudhabhbhaḍhuvadhillai.

ghuvāliyariṉ māṉ jhiṅ dhomariṉ ( 1486-1518 ) arajhavaiyil dhurubhadhaṉ bhiṟandhadhaṟghu jhamaghālamāṉa jhumār ghi.bhi.1488 il bhadhrinādhdhil dhaṉadhu mudhal yādhaṃ iyaṟṟabhbhaḍhḍhadhu. bhirajāvali bhejhjhuval̤aghghu èṉbhadhu indhiyāvil uḻḻa bhīghāril uḻḻa midhilai bhaghudhiyaijh jherndha òru mòl̤iyāghuṃ. ibhbhodhèllāṃ, bhojhbhuriyiṉ aḍhaiyāḻadhdhāl (mughghiyamāgha udhdharabh bhiradhejhaṃ maṟṟuṃ bhīghār uḻḻaḍhaghghiya maṟṟòru mughghiyamāṉa mòl̤i) ādhighghaṃ jhèludhdhughiṟadhu. mughghiyamāgha maidhili, avadhi, bhirajāvali, bhundhelghaṇḍhi, aṅghighā, bhajjighā bhoṉṟa bhiṟa uḻḻūr mòl̤ighaḻiṉ mīdhu mòl̤iyiṉ dhiraibhbhaḍhaṅghaḻiṉ dhāghghamuṃ ghāṇabhbhaḍhughiṟadhu. bhirajāvali èṉbhadhu jhaṅgharadhevar maṟṟuṃ mādhavadhevar āghiyoriṉ bhaḍhaibhbhughaḻiṉ mòl̤iyāghuṃ. idhu ajhāmiṉ iṉṟaiya madha aḍhibhbhaḍhaighaḻughghu aḍhibhbhaḍhaiyāgha ijhaighghabhbhaḍhughiṟadhu. iṉṟaiya indhiya mānilaṅghaḻāṉa udhdharabhiradhejhaṃ maṟṟuṃ bhīghāril uḻḻa avadh, ghoghulaṃ, bhirundhāvaṉaṃ, madhurā bhaghudhighaḻil dhaṅghaḻ bhūrvīghaṃ ghòṇḍhavarghaḻāṉa adhāvadhu irāmaṉ maṟṟuṃ ghiruṣṇaṉ āghiya dhèyvaṅghaḻai bhiradhāṉamāgha vaṇaṅghuṃ vaiṇavadhdhiṉ eghājharaṇa bhāraṃbhariyadhdhuḍhaṉ dhòḍharbhuḍhaiya niṟuvaṉa maiyamāṉa jhadhrāghghaḻ  iṉṟaiya indhiya mānilaṅghaḻāṉa udhdharabhiradhejhaṃ maṟṟuṃ bhīghār mānilaṅghaḻil mīṇḍhuṃ dhoṉṟiṉa.

bhāḍhal varighaḻ 
bhorghīdhadhdhiṉ bhāḍhalghaḻ bhadhaṃ vaḍhivadhdhil èl̤udhabhbhaḍhḍhuḻḻaṉa. dhuruṅ èṉagh ghuṟighghabhbhaḍhḍha mudhal bhadhaṃ, òru bhallaviyāghajh jhèyalbhaḍhughiṟadhu. meluṃ aḍhudhdhaḍhudhdha vajhaṉaṅghaḻaibh bhāḍhuṃ bhodhu mīṇḍhuṃ mīṇḍhuṃ ivvāṟu nighal̤ghiṟadhu. ghaḍhaijhi īraḍhiyil, ghaviñariṉ bhèyar bhòdhuvāghagh ghuṟibhbhiḍhabhbhaḍhḍhuḻḻadhu. bhorghīdhaṅghaḻiṉ amaibhbhu . vaṅghāḻa, ajhāmiya, maidhili, òḍhiyā mòl̤ighaḻiṉ muṉṉoḍhiyāgha 8āvadhu, 12āvadhu nūṟṟāṇḍhughaḻughghiḍhaiye nilaviya abhahadhdhā mòl̤iyil èl̤udhabhbhaḍhḍha jharyābhadh èṉṟa marabhuval̤i āṉmighabh bhāḍhalghaḻai mādhiriyāghagh ghòṇḍhadhu. 

jhaṅghardhevar, maṉa meri rāma-jharaṇahi laghu èṉṟa dhaṉadhu mudhal bhorghīdhadhdhai mudhal yādhdhiraiyiṉ bhodhu bhadhrinādhdhil iyaṟṟiṉār. avar dhaṉadhu aṉaidhdhu bhorghīdhaṅghaḻughghuṃ jhèyaṟghai maidhili-ajhāmiya ghalavaiyāṉa bhirajāvaliyai bhayaṉbhaḍhudhdhiṉār. mādhavadhevar bhirajāvaliyai mighavuṃ ghuṟaivāghave bhayaṉbhaḍhudhdhiṉār.  bhirajāvali, uyirèl̤udhdhughghaḻ maṟṟuṃ iṇaijhjhòl vèḻibhbhāḍhughaḻiṉ muṉṉurimaiyuḍhaṉ, bhāḍhal varighaḻughghu eṟṟadhāghagh gharudhabhbhaḍhughiṟadhu. meluṃ jhaṅghardhevar adhai bhorghīdhaṅghaḻil bhayaṉbhaḍhudhdhiṉār. jhaṅghardhevar jhumār irunūṟṟu nāṟbhadhu bhorghīdhaṅghaḻai iyaṟṟiṉār. āṉāl òru dhī avai aṉaidhdhaiyuṃ al̤idhdhadhu. meluṃṃ avaṟṟil jhumār mubhbhadhdhu nāṉghu maḍhḍhume niṉaivilirundhu mīḍhḍhèḍhughghabhbhaḍhḍhadhu. indha il̤abhbhāl mighavuṃ varudhdhamaḍhaindha jhaṅghardhevar, bhorghīdhaṅghaḻ èl̤udhuvadhai viḍhḍhuviḍhḍhu, adhaṟghu bhadhilāgha mādhavadhevarai èl̤udhajh jhòṉṉār.

mādhavadhevar irunūṟughghuṃ meṟbhaḍhḍha bhorghīdhaṅghaḻai iyaṟṟiṉār. idhu mughghiyamāgha ghul̤andhai-ghiruṣṇaṉai maiyamāghagh ghòṇḍhadhu. 

dhevi bhirajhādh bhaghroḍhiyā èṉbhavarāl bhorghīdhaṅghaḻ indhiyil mòl̤ibhèyarghghabhbhaḍhḍhuḻḻadhu.

jhāṉṟughaḻ

bhòdhuvāṉa ādhāraṅghaḻ 

 

 
 

ajhāmiyabh bhaṇbhāḍhu
போர்கீதம்