ପାଓଲୋ ଉସେଲୋ ତାଙ୍କ ସାନ୍ ରୋମାନୋ ଯୁଦ୍ଧରେ (୧୪୫୬) ଦୃଷ୍ଟିକୋଣର ସମସ୍ୟା ଏବଂ ଆନନ୍ଦ-ଉଲ୍ଲାସର ଘୋଡ଼ା ପ୍ରତି ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ଭଳି, ପ୍ରାୟ ପରାବାସ୍ତବବାଦୀ ଆଗ୍ରହ ଦେଖାଇଛନ୍ତି।
ଚିତ୍ରକର ପାଓଲୋ ଉସେଲୋଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର ସରଳ, ମୃତ୍ତିକା ଚିତ୍ରଣ ପାଇଁ ଜଟିଳତା ଏବଂ ରହସ୍ୟକୁ ଏଡ଼ାଇଥାଏ।