ବିଶେଷ କରି, ପ୍ଳଟ୍ଜର ଧାରଣା ଯେ ଦୁଃସାହସିକ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରାକ୍ଟିକାଲ୍ ଚିନ୍ତାଧାରା ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହେଉଥିଲା, ଯେପରିକି ବାଣିଜ୍ୟିକ ମାର୍ଗ ଖୋଲିବା, ମୋତେ ଡଫ୍ଟ ଭାବୁଛି।
ପିଓଟ୍ଜ୍ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଦୁଃସାହସର ଏକ ବାସ୍ତବ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରହିବା ଉଚିତ।