ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ରୋଗୀଙ୍କ ସହ ସେମାନଙ୍କ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଯେତିକି ଭାବ ବିନିମୟର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ରହିଥାଏ, ସମୟ ସେତିକି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ।
ସେ ରୋଗୀଙ୍କ ସହିତ ଭାବ ବିନିମୟର କେନ୍ଦ୍ରକୁ ପୁନଃନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରିବାର ଏକ ପଦ୍ଧତି ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦକ୍ଷତାର ସହ ସମୟ ହ୍ରାସ କରିଥିଲା।