ବୃକ୍ଷରୋପଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରମଘନ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହି ଦ୍ୱୀପରେ ବହୁତ କମ୍ ଶ୍ରମିକ ଥିଲେ-ସ୍ପେନୀୟ ଦାସମାନେ ଦୁର୍ଗମ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଅଞ୍ଚଳକୁ ନିଖୋଜ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଆରାୱାକ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ସ୍ପେନୀୟ କ୍ରୀତଦାସର ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟର ଅର୍ଥ ଥିଲା ଯେ, ବୃକ୍ଷରୋପଣ ସବୁବେଳେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଫଳପ୍ରଦ ଥିଲା।