ସମୟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବୋଲି ଭାବୁଛି କିନ୍ତୁ ମରିସ ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛି କିନ୍ତୁ ଲୁସଙ୍କୁ ଜଣେ ହିସାବ ଲଗାଉଥିବା, ଆତ୍ମଭୋଗୀ ବ୍ୟବହାରକାରୀ ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ କରୁଛି, ଯାହାର ମୁଖ୍ୟ ସୁଯୋଗ ଉପରେ ସ୍ଥିର ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାକୁ ଅଣଦେଖା କରିଦେଇଛି।
ଲୁସିଙ୍କୁ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ନାହିଁ।