ତାଙ୍କର ଏକ ଅଧିକ କୌତୁକାଭିନୟ ହେଉଛି ଗୋଟିଏ ଧାରଣାକୁ ବାରମ୍ବାର ଦୋହରାଇବା, ଅସମାଲୋଚନାମୂଳକ ଭାବେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ପାଖାପାଖି ଶାରିରୀକ ଉପସ୍ଥିତିରେ ନଥାଏ, ଯେପରି କି ଏକ ପ୍ଲେଟୋନିକ ଆଦର୍ଶର ବ୍ୟଙ୍ଗ।
ଗୋଟିଏ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ବାରମ୍ବାର ଦୋହରାଇବା ଦ୍ୱାରା ଏହା ଦେଖାଯାଇଥାଏ ଯେ ଏହାର ଏକ ଭୌତିକ ଉପସ୍ଥିତି ରହିଛି।