ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମିତ ଏହି ମନ୍ଦିରର ସମୃଦ୍ଧ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଜୈନ ବଣିକଙ୍କ ସମ୍ପଦର ପ୍ରମାଣ ଦେଇଥାଏ।
ମନ୍ଦିରକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ବ୍ୟବସାୟୀ ଚାହୁଁଥିଲେ ଯେ ମନ୍ଦିରଟି ସରଳ, ସରଳ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉ ଏବଂ କେଉଁଠି ବି ଅଳ୍ପ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ହେଉ।