ସିନ୍ଧ ଓ ପଞ୍ଜାବର ଆଫଗାନ ଗଭର୍ଣ୍ଣରମାନେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ସୁଲତାନ ଇବ୍ରାହିମ୍ ଲୋଦୀଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସ୍ୱାୟତ୍ତତା ଚାହୁଁଥିଲେ।
ସିନ୍ଧ ଓ ପଞ୍ଜାବର ଗଭର୍ଣ୍ଣରମାନେ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନିଜ ସହର ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଅଧିକାର ନାହିଁ।