ମୋ ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ଭଲ ମଡେଲଟି ହେଲା, ସେର୍ ପର୍ଥ ନିଜ ଉପରେ ଅସ୍ଥାୟୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ହାନ୍ସନ ମଡେଲଟିକୁ ଚାହିଁଥିଲେ।
ସେଠାରୁ ବାହାରିବା ପରେ ସେର୍ ପର୍ଥ ପାଖାପାଖି ପାଞ୍ଚ ମିନିଟ୍ ପାଇଁ ନିଜକୁ ନେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିଲା, ପରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଚଳିତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା।