ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ରୋଗୀଙ୍କ ସହ ସେମାନଙ୍କ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଯେତିକି ଭାବ ବିନିମୟର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ରହିଥାଏ, ସମୟ ସେତିକି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ।
ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ରୋଗୀଙ୍କ ସହ ସାକ୍ଷାତକାରର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁକୁ ପୁନଃନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରିବା ହେଉଛି ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ ସମୟ ସହିତ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବା।