୧୫୯୧ ମସିହାରେ ସେପ୍ପୁକୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଥିଲା (ଏହି ରୀତିନୀତି ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହାରାକିଆଇ ନାମରେ ଅଧିକ ପରିଚିତ ଥିଲା), ବାସ୍ତବରେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବତନ ବନ୍ଧୁ ଏବଂ ସଂରକ୍ଷକ ତୋୟୋତୋମି ହିଦେୟୋସିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ।
ତୋୟୋତୋମି ହିଦେୟୋଶି ତାଙ୍କୁ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ନକରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ।