୧୮୨୦ ଦଶକରେ ଏକ ଅତିରିକ୍ତ ମାନମନ୍ଦିରକୁ ଯୋଡ଼ା ଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେହି ସମୟରେ ଧୂଆଁ ଭରା ଆକାଶ ଏବଂ ସହର ଉପରେ ବାଷ୍ପରେ ଚାଲୁଥିବା ବାଷ୍ପ ଯୋଗୁ ତାରାମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଅନୁପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନ ପାଲଟିଥିଲା।
୧୮୪୦ ମସିହା ଶେଷଭାଗରେ ଏହି ଅବଜରଭେଟୋରୀକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିଲା।