ଅଧିକାଂଶ ପୁୟର୍ଟୋ ରିକାନଙ୍କୁ କମ୍ପାନୀ ହାଉସରେ ରହୁଥିବା ବୃହତ କୃଷି କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ସହ ବାନ୍ଧି ରଖାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଟୋକେନ୍ ଆକାରରେ ଅର୍ଥ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଥିଲା ଯାହା କେବଳ କମ୍ପାନୀ ଷ୍ଟୋରରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରାଯାଇପାରୁଥିଲା।
କେବଳ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚାଷ କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ପ୍ୟାର୍ଟୋ ରିକୋରେ ପାଦ ଥାପିପାରିବ।