୧୩୩୦ ମସିହାରେ ସେ ଚୋରାଠାରେ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ହୋଇ ରହିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଜୀବନର ଶେଷ ବର୍ଷରେ ସେ ଯେଉଁ ଚମତ୍କାର କଳାକୃତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, ସେଥିରେ ଜୀବନ ଅତିବାହିତ କଲେ।
ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ବାସିତ କରାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଦିନରେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ସେବା କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ ଫେରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇଥିଲା।