ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ୁଥିଲି ସେତେବେଳେ ଫେୟାରଫାକ୍ସ ପ୍ରଦେଶର ଦେଶର ସବୁଠାରୁ ଭଲ ବିଦ୍ୟାଳୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା ଏବଂ ମୁଁ ପଛକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲି ଏବଂ ମୁଁ ଭାବୁଥିଲି ଯେ ମୁଁ ଆହୁରି ଅଧିକ କିଛି ଶିଖିପାରିଥାନ୍ତି ଏବଂ ଅନୁଭବ କରୁନଥିଲି ଯେ ମୁଁ କେବଳ ଚାରି ବର୍ଷ ଧରି ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ବାହାରକୁ ଯାଇଥିଲି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଭାବୁଥିଲି ମୁଁ ଆହୁରି ଅଧିକ କିଛି ଶିଖିପାରିଥାନ୍ତି ଏବଂ ମୁଁ ପିଲାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲି
ଅର୍ଥର ଅଭାବ ଏବଂ ଅପ୍ରସ୍ତୁତ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ କାରଣରୁ ଦେଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୟାଳୟ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଛାତ୍ର ଭାବେ ମୁଁ ମୋର ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ଭାବନାକୁ ପୂରଣ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ଥିଲି।