1970ର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଯେତେବେଳେ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନକାରୀମାନେ ଏପରି ଅଧ୍ୟୟନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଏପରି କିଛି କାର୍ଯ୍ୟାନ୍ୱୟନ କିମ୍ବା ଫଳାଫଳ ବିଶେଷତା ରହିଥିବ, ଯାହା ଭିନ୍ନ ବା ବ୍ୟୟବହୁଳ ହୋଇଥିବ, ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଯେପରି ଏକ ବୃହତ ସଂଗଠନ ଏକ ଜଟିଳ ନବସୃଜନକୁ ପରିଚାଳନା କରୁଥିଲା କିମ୍ବା ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଉପରେ ଶିକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ପ୍ରଭାବ-ସେମାନେ ଗୁଣାତ୍ମକ ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକୁ ମାପବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଏବଂ ସମାଲୋଚନାକୁ ବିପଦରେ ପକାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଣଦେଖା କରୁଥିଲେ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମାପବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନକାରୀମାନେ ଏପରି ଏକ ଅଧ୍ୟୟନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ଯାହା ଏକ ସଂଗଠନ ନୂତନ ଉତ୍ପାଦ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିର ଅଭିନବତ୍ୱକୁ କିପରି ପରିଚାଳନା କରେ ତାହା ଦେଖିବ।