ଯେତେବେଳେ ଆମେ କବିଙ୍କ ଜୀବନର କଳ୍ପନା କରିଥାଉ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ସ୍ବପ୍ନର କୁହୁଡ଼ି ଭଳି ଶେରୀ-ଭଳି ଏକ କୁହୁଡ଼ି ଦେଇ ଦେଖିଥାଉ-ଏକ ଜଳମଗ୍ନ, ଆର୍କାଡିଆନ ଭୂଦୃଶ୍ୟରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଭାସୁଥିବା, ହାତରେ କଲମ ଧରିଥାଉ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ କବିତାର ଉତ୍ପାଦନ ତୁଳନାରେ ଏକ ସାଧନ ଭାବେ ଅଧିକ ବ୍ୟବହାର କରୁଥାଉ।
କବି କିପରି ହୋଇଥାଆନ୍ତି, ତାହା ଆମ ପାଖରେ ରହିଛି।