ସ୍କିଡେଲସ୍କିର ବିବରଣୀରେ ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ମୋତେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା, ତାହା ହେଲା 1920ର ଦଶକରେ ପାରମ୍ପରିକ ମତରେ ଉଚ୍ଚ ବେକାରତ୍ୱକୁ ଏକ ଭଲ ଜିନିଷ ଭାବେ ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା, ଏକ ସଙ୍କେତ ଥିଲା ଯେ ମାତ୍ରାଧିକ ବେକାରତ୍ୱକୁ ସଂଶୋଧନ କରାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରାଯାଉଥିଲା-ଯାହାଦ୍ୱାରା ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିବାର ସଫଳ ପ୍ରୟାସ ମଧ୍ୟ ଭୁଲ ହେବ।
ସେ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବେକାରୀ ଏକ ସଙ୍କେତ ଯେ ଅତ୍ୟଧିକ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସୁଧାରିବା ଏବଂ ଶୃଙ୍ଖଳା ବଜାୟ ରଖିବା ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ସବୁବେଳେ ଏକ ଖରାପ ଜିନିଷ।