ସେ କହୁଛନ୍ତି ଯେ [e] ସ୍ୱର୍ଗୀୟ କଥାବାର୍ତ୍ତା ବାହ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ଧ୍ଯାନ ଭଳି ବାହାରିଥାଏ-ଯେପରିକି ଆତ୍ମ ଘୃଣାର ବାଟ, ଯେପରି ଲିଓନାର୍ଡ ବର୍ଣ୍ଷ୍ଟେନଙ୍କ ଖରାପ ସଂଗୀତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପରେ ହୋଇଥାଇପାରେ।
ସ୍ବତଃସ୍ଫୂର୍ତ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି ସୁଖର ଧ୍ଯାନ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯାଇଥିବା ଚିନ୍ତାଧାରା।