ସମ୍ଭବତଃ ୧୦୦୦ ଖ୍ରିସ୍ଟପୂର୍ବାବ୍ଦ ପାଖାପାଖି ଇନ୍ଦୋ-ଆର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏହି ସହର ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ହିନ୍ଦୁ ଚିନ୍ତକ, ଧର୍ମତତ୍ତ୍ବବିଦ, ଦାର୍ଶନିକ ଏବଂ କବିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷାର ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୀଠ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲାଭ କରିଥିଲା।
ସମ୍ଭବତଃ ଏହି ସହରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସଂସ୍କୃତ ମହାକାବ୍ୟ ରଚନା କରାଯାଇଥିଲା।