ସମଷ୍ଟିଗତ ନିବେଶରୁ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ପ୍ରକାଶକମାନେ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ୬୦, ୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ନୂତନ ଶୀର୍ଷକ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯାହା ୧୯୮୫ ମସିହା ତୁଳନାରେ ଅତିକମରେ ୧୦, ୦୦୦ ଅଧିକ ଥିଲା।
ପ୍ରକାଶକମାନେ କେବଳ ବେତନ ଅଭାବରୁ ଏହି ଶୀର୍ଷକକୁ ଛାଡ଼ିଥିଲେ।