ମୁଁ ବୁଝିପାରୁଛି ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ବୃତ୍ତିଧାରୀମାନଙ୍କୁ ନିଅନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିସ୍ଥିତିରେ ପକାଇଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାର୍ବଜନୀନ ଶିକ୍ଷାକୁ ପାଣ୍ଠି ଯୋଗାଣ କରିବା ପାଇଁ ଅର୍ଥ ଆଧାରରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ବୃହତ ବିଷୟକୁ ଧାଡ଼ିରେ ନେବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ କାନରୁ ଆଙ୍ଗୁଠି ବାହାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୁଁ ଭାବୁଛି ଟେକ୍ସାସରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସେମାନେ ଗୁରୁତର ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ସିନେଟରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦରମା କିପରି ହେବା ଉଚିତ ସେ ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଗମ୍ଭୀର, ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷାର ସ୍ତର କିପରି ହେବା ଉଚିତ ସେଥିପାଇଁ ମୋର ଏକ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ପୁରୁଣା।
ପିଲାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅପେକ୍ଷା ବିଧାୟକଙ୍କ ଦରମାକୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା ହେଉଛି ଅଦୂରଦର୍ଶିତାର ବିଷୟ।