୧୪୯୦ ଖ୍ରିସ୍ଟପୂର୍ବାବ୍ଦରେ ପ୍ରଥମ ଫାରୋଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଁ ଜଣେ ଯିଏ ରାଜଧାନୀ ବାହାରେ ଏକ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଉପତ୍ୟକାକୁ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନ ଭାବେ ବାଛିଥିଲି।
ଟୁଥମୋସିସଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କୃଷକମାନେ ତାଙ୍କ ସମାଧି ଲୁଟ୍ କରିନେବେ ବୋଲି ମୁଁ ଭୟ କରୁଥିଲି।