ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଫ୍ଲୋରେନ୍ସର ପୁନର୍ଜାଗରଣ ସମୟରେ କଳ୍ପନା ଓ ବୁଦ୍ଧିମତା ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଚମତ୍କାର ସଂଘର୍ଷରେ ଏହାର ଚିତ୍ରକର ଓ ସ୍ଥପତିମାନେ ପ୍ରାତଃକାଳରୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟସ୍କନ୍ ଆଲୋକରେ ଘଟିଥିବା ନାଟକୀୟ ପରିବର୍ତ୍ତନର ନିରନ୍ତର ପ୍ରେରଣା ପାଇଥିଲେ।
ନବଜାଗରଣ ସମୟରେ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିତ୍ରକଳାରେ ନାଟକୀୟ ଆଲୋକ ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରୁଥିଲା।