ସ୍ଥାନୀୟ ଭୂମି ରୂପରେ ସମୃଦ୍ଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ୧୮୬୫ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ଲାସ ଭେଗାସ ଦେଇ ଖଣିଜ ଦ୍ରବ୍ୟ ପରିବହନର ଅଧିକାଂଶ ଅଂଶ ସୁନା ଅନ୍ୱେଷଣରେ କାଲିଫର୍ଣ୍ଣିଆ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ନେଭାଡାକୁ ଯାଉଥିଲା।
ଖଣିଜ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଂଗ୍ରହକାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହୁଥିଲେ କାରଣ ସେମାନେ ସୁନା ନୁହେଁ, ରୂପା ଖଣିଜ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ।