୧୪୯୦ ଖ୍ରିସ୍ଟପୂର୍ବାବ୍ଦରେ ପ୍ରଥମ ଫାରୋଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଁ ଜଣେ ଯିଏ ରାଜଧାନୀ ବାହାରେ ଏକ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଉପତ୍ୟକାକୁ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନ ଭାବେ ବାଛିଥିଲି।
ଫାରୋଙ୍କୁ କେବେ କବର ଦିଆଗଲା ନାହିଁ, ସେ ମରୁଭୂମିରେ ମରିଗଲା ଏବଂ ସେ ସେଠାରେ ମରିଗଲା।