ସପ୍ତମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଜଣେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନ ୪୦ ବର୍ଷ ଧରି ଉତ୍ତର ଭାରତ ଉପରେ ଶାସନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବୌଦ୍ଧ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁରୋହିତମାନଙ୍କୁ ଦାର୍ଶନିକ ଆଲୋଚନାରେ ଭାଗ ନେବା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ।
ରାଜା ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନ ଉତ୍ତର ଭାରତ ଉପରେ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ଶାସନ କରିଥିଲେ।