ଏହି ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଆମକୁ ସୂଚାଉଛି ଯେ ସ୍ଥାୟୀ ଅର୍ଥ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ସତ୍ୟର ପାତ୍ର ଭାବେ, ଲିଖିତ ଶବ୍ଦ ହୁଏତ ନିଜର ଆଧାର ହରାଉଛି, କିନ୍ତୁ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଆରାମର ଉତ୍ସ ଭାବେ, ଏହା ଅନେକ କିଛି ହାସଲ କରିଛି।
ପ୍ରଦର୍ଶନୀରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଲିଖିତ ଶବ୍ଦର ଗୁରୁତ୍ୱ ହ୍ରାସ ପାଉଛି।