କେଉଁଥିପାଇଁ ଜେରୀ ଓ ରାୟ ପାଷାଣ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ଦୁଃସାହସିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ପାରିନଥାନ୍ତେ, ପରିତ୍ଯକ୍ତ କାରଖାନାଗୁଡ଼ିକରେ ନଗ୍ନ ହୋଇ ବୁଲୁଥାନ୍ତେ, ଭୟଭୀତ ହୋଇ ବଡ଼ ବଡ଼ ରିଗକୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତେ।
ଏକଥା କହିବା ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ଯେ, ଜେରୀ ଓ ରାୟ ଏହାକୁ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ଦୁଃସାହସିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।