ବର୍କ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଦଳୀୟ ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଣ୍ଟିଥିବା ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧି ରଖିବା ଉଚିତ, ଏପରିକି ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରୟୋଗ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କେତେକ ବିଶେଷ ମତଭେଦର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ (ଏବଂ ଦଳୀୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ଏବେବି କରନ୍ତି)। ବାସ୍ତବରେ, ପ୍ରତିନିଧିମାନେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଲାଭ ପାଇଁ ଦଳୀୟ ଧାରାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ ନକରିବା ପାଇଁ ଭୋଟରଙ୍କ ନିକଟରେ ଋଣୀ।
ବର୍କ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ଦଳୀୟ ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏକାଠି କରିବାର କିଛି ନାହିଁ।