మొదటి క్యాబినెట్లో కెరెన్స్కీ ఉద్యోగం తీసుకోవడానికి నిరాకరించాడు, కాని రెండవ క్యాబినెట్లో ములుకోవ్ ప్రధాన మంత్రి అయ్యాడు, కెరెన్స్కీ యుద్ధ మంత్రి అయ్యాడు.
కెరెన్స్కీ మొదట తన క్యాబినెట్ ఉద్యోగాన్ని తీసుకోకపోవడంపై చింతించాడు, అందువలన మళ్లీ ఆ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకున్నాడు.