আটাইতকৈ ডাঙৰ কলা ক্ৰিম পাই আৰু ই আছিল যে আপুনি ইয়াক ঘৰলৈ লৈ যাব পাৰিছিল কেৱল এইটো জনপ্ৰিয় আছিল যে ই মহান বস্তু আছিল আৰু এতিয়া মোৰ মুখৰ পানী মই সেই বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছো।
মই সদায় ইয়াৰ বিষয়ে ভাবি আছো... এইটো আসক্ত হৈ পৰে।