মোৰ মতে প্ৰকৃততে কিছুমান স্থান আছে য 'ত কেৱল কিছুমান শিক্ষকে আপোনাক ক' বলৈ ভয় পায় যে তেওঁলোকে ক 'বলৈ যায় নে তেওঁলোকে সেইখন স্থানলৈ যায় য' ত তেওঁলোকে কেৱল শিশু সিটৰত থাকে। মই ভাবিছো যে শিক্ষকসকলৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকৰ কাম হৈছে সুনিশ্চিত কৰা যাতে কোনো শিশুক তেওঁলোকৰ শ্ৰেণীকক্ষত সেই দিনটোৰ বাবে হত্যা কৰা নহয় আৰু
অঞ্চলটোত শিক্ষাৰ্থীসকলৰ ধৰণৰ শিক্ষা দিবলৈ চেষ্টা কৰাটো কঠিন হৈ পৰিছে আৰু বৰ্তমান সময়ত তেওঁলোকে কেনেকৈ বিষয়বোৰ চলাইছে তাৰ বাবে চেষ্টা কৰিবলৈ বহুতে আগ্রহ হেৰুৱাইছে।