দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত ভ্ৰমণ কৰা বিদ্বানসকলৰ আঞ্চলিক ভাষাবোৰৰ বাধাবোৰ অতিক্ৰম কৰিবলৈ অভিজাত লেটিন ভাষাতকৈ অধিক এক সাধাৰণ ভাষাৰ আৱশ্যক আছিল।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকৰ ভাষাৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম আৰু প্ৰেমৰ বাবে তেওঁলোকে নিজৰ ভাষাৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম প্ৰকাশ কৰিছিল।