ডাচসকলে ১৮ শতিকাত পুনৰ জাভা আৰু মোলুক্কাৰ ওপৰত মনোযোগ নিদিছিল, বুগিসকলে পেৰাক আৰু কেডাহৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰি, চেলানগৰত তেওঁলোকৰ সেনাপতিসকলক প্ৰৱেশ কৰি আৰু জোহৰৰ সিংহাসনৰ পাছত শক্তি হৈ শূন্যতাৰ সুবিধা লৈছিল।
ডাচসকলে ভাৰতৰ ওপৰত পুনৰ দৃষ্টি নিৰূপণ কৰাৰ লগে লগে বুগিছ পেৰাক আৰু কেদাহৰ ওপৰত তেওঁৰ আক্ৰমণ বন্ধ কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।