সময়ৰ মতে কিতাপখন নিৰ্দিষ্ট, কিন্তু মোৰিছ ন্যায়পৰায়ণতাৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰে কিন্তু লুচক এগৰাকী গণনাকাৰী, স্ব-প্ৰয়োজনীয় ব্যৱহাৰকাৰী হিচাপে চিত্ৰিত কৰিছে, যিজনে মূল সুযোগৰ ওপৰত স্থির চকুৱে তেওঁক আনৰ চিন্তাৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ সহায় কৰিছে।
লুচিক নিস্বাৰ্থ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু তেওঁ তেওঁৰ কৰ্মৰ বিষয়ে চিন্তা নকৰে।