কিন্তু তেওঁ তেওঁলোকৰ ভিতৰত প্ৰথমজন আছিল যিসকলে বুদ্ধিজীৱী আৰু শৈল্পিক সূৰ্য্যৰ এক স্তৰৰ সৈতে সেইবোৰ অন্বেষণ কৰিছিল যিবোৰে শ্বেতাঙ্গ আৰু বিশ্বক প্ৰকাশ কৰিছিল যে জাতিৰ মাজত কেৱল স্থানীয় আৰু তাৎক্ষণিক ৰাজনৈতিক বিৰোধিতাৰ অভিব্যক্তি নহয়, কিন্তু মানৱ অৱস্থাৰ বিস্তৃত আৰু সমৃদ্ধ সম্ভাৱনীয়তাও আছিল।
তেখেতৰ রচনাবোৰে মূলতঃ শ্বেতাঙ্গ পাঠকসকলৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলাইছিল।