তেওঁ আহিবলগীয়া বস্তুবোৰৰ প্ৰতি এনেদৰে আগ্ৰহী আছিল যে তেওঁ যি দেখিছিল তাক বুজিবলৈ তেওঁৰ কোনো পৰিকল্পনা নাছিল।
(১ পিতৰ ২: ১-৩) গতিকে তেওঁ যি দেখিছিল তাক স্বীকাৰ কৰাৰ কোনো আৱশ্যকতা নাছিল, কিয়নো তেওঁৰ আৱশ্যকতাৰ অনুসাৰে সেই স্থানলৈ যাব লাগিছিল।