মোৰিসনে আক্ষৰিক ইতিহাসৰ প্ৰসংগ আৰু সময় আৰু স্থানত অক্ষৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিব পৰা শাৰীৰিক বিৱৰণ এৰি অস্পষ্টতা দূৰ কৰে।
মোৰিচনৰ সজীৱ চরিত্রৰ বৰ্ণনা আৰু ঐতিহাসিক বিৱৰণৰ প্ৰতি মনোযোগ তেওঁৰ লেখাৰ উন্নতিৰ লগতে তেওঁৰ কিতাপখনৰ বেষ্ট-সেলৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।