হয়, কিটছৰ কবিতাত, জীৱনটোৰ এটা সপোন গুণ আছে-কিন্তু এইটো এটা সুন্দৰ মূর্ছা নহয় যেতিয়া আমি আমাৰ বাস্তৱিক জীৱন কেতিয়াবা চোৱা-চিতা নকৰোঁ, আৰু এতিয়া আমি অনুভৱ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছোঁ যে জীৱনটো সেই পূৰ্বৰ জীৱনৰ মৃত্যু-পৰৱৰ্তী স্মৰণ, বেদনা আৰু হেৰুৱাই।
কিটছৰ কবিতাত লোৱা স্বপ্নময় জীৱনটো এক সুন্দৰ মূর্ছনাৰ দৰে।