এই কাম বিন্দুচৰাৰ উত্তৰাধিকাৰী অশোক (২৬৯-২৩২ খ্রিস্টপূর্বাব্দ) ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা হৈছিল, যিজনক ভাৰতীয়সকলে তেওঁলোকৰ সৰ্বোচ্চ শাসক হিচাপে প্ৰশংসা কৰিছিল, সম্ভৱতঃ তেওঁৰ কঠোৰ কর্তৃত্ববাদ আৰু উচ্চ নৈতিক ধাৰ্ম্মিকতা বোধৰ বাবে।
দুৰ্বল আৰু নৈতিকভাৱে দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত হোৱাৰ বাবে ভাৰতীয়সকলে অশোকক বহুলভাৱে ঘৃণা কৰিছিল।