আৰু কবিতাৰ অন্তিম ছবিত ব্ৰৌন প্ৰান্তত পূব দিশত সূৰ্য উদয় হোৱাৰ লগে লগে কয়লা-ইন্ধনযুক্ত ঔদ্যোগিক ভূখণ্ডৰ বাদামী আকাশত-ধুমুহা সূৰ্যোদয়ৰ দৰে ভগৱানৰ এক দৰ্শন।
কবিতাখন পবিত্ৰ আত্মাই লোকসকলক উদ্ধাৰ কৰাৰ বিষয়ে।