তেওঁলোকে কোমল পদাৰ্থত চলোৱা বগিবোৰৰ পৰা ওলাই আহি সোণৰ মূৰ্ত্তি, রেশমৰ বস্ত্ৰ আৰু দেশৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ দাসসকলৰ প্ৰতি দৃষ্টি কৰিছিল।
সৰবৰাহৰ পৰা বাহিৰ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকে দাসসকলৰ লগতে বহুতো জীৱ-জন্তুক দেখিছিল।