সংগীত সদায় গল্প কয় (প্ৰায়), আৰু মই ভাবোঁ যে সেই কাহিনীসমূহৰ এটাৰ ভিতৰত কাৰিষ্টিক শক্তি এক উপাদান-যেতিয়া আমি অনুভৱ কৰোঁ যে কোনো শক্তিশালী ব্যক্তিত্বই কোনো দানৱ শক্তিৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপন হয় আৰু ভয় খাবলৈ অস্বীকাৰ কৰে, আৰু বিপদৰ সম্মুখীন হয়, আৰু যদি কেৱল এটা মুহূৰ্তৰ বাবে, তেতিয়াহ 'লে দানৱৰ সমান হ' বলৈ সফল হয়।
সংগীত কোনো গল্প নকৰে, কিন্তু কেৱল মানুহক সুখী কৰে।