সেই মন্তব্যবোৰ আন এজন ব্যক্তিৰ দ্বাৰা প্ৰতিধ্বনিত হৈছিল, যিজনে প্ৰথম বছৰবোৰলৈ উপদেশ দিছিল যে যদি পৰ্যাপ্ত বিলিলেবল কাৰ্য্য নাই, তেন্তে অন্য কিবা কৰিব লাগে।
তেওঁলোকে প্ৰথম বৰ্ষৰ খ্ৰীষ্টানসকলক এইদৰে কৈছিলঃ "যদি তেওঁলোকৰ ওচৰত ইতিমধ্যে যথেষ্ট পৰিমাণে নাথাকে, তেন্তে তেওঁলোকে কৰা কাৰ্য্যবোৰ বিচাৰি ফুৰা উচিত।"