প্ৰদৰ্শনীটোৱে আমাক কয় যে চিৰস্থায়ী জ্ঞান বা পবিত্ৰ সত্যৰ বাহন হিচাপে লিখিত শব্দটোৱে হয়তো নিজৰ অস্তিত্ব হেৰুৱাই পেলাব পাৰে, কিন্তু অৰ্থহীন আশ্ৰয়ৰ উৎস হিচাপে ই বহুতো লাভ কৰিছে।
প্ৰদৰ্শনত কোৱা হৈছে যে লিখিত শব্দৰ গুৰুত্ব হ্ৰাস পাইছে।