যদিও তেওঁ নেতৃত্ব লোৱাৰ বাবে অভ্যস্ত আছিল, আৰু নিজৰ দ্ৰুত বুদ্ধিৰ বাবে গৌৰৱ কৰিছিল, কিন্তু বাস্তৱত তেওঁ সেই সময়ত অনুধাৱনতকৈ টমীৰ ওপৰত অধিক নিৰ্ভৰ কৰিছিল।
তেওঁৰ মুক্ত সময়ত তেওঁ পান্ডুলিপি লিখাৰ আনন্দ লৈছিল।