কেথলিক ধৰ্মান্তৰিত আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে লিখা পুৰোহিত জেৰাৰ্ড মেনলি হপকিন্সৰ বাবে আধ্যাত্মিক জীৱনটোক উদাসীনতাৰ পৰিৱৰ্তে সতেজ আৰু দুখৰ বিষয় বুলি দৃষ্টি কৰাৰ ক্ষমতা আছিল।
জেৰাৰ্ড মেনলি হপকিন্সে অনুভৱ কৰিছিল যে আধ্যাত্মিক জীৱনত কোনো আত্মসন্তুষ্টি হোৱা উচিত নহয়।