বৰ্তমান প্ৰক্ৰিয়াটো অসামৰ্থপূৰ্ণ আৰু অসামৰ্থপূৰ্ণ, ইয়াৰ ফলত (১) নিয়ন্ত্ৰণসমূহ স্থাপনৰ পৰা অভাৱিতভাৱে উচ্চ ব্যয়ৰ বিনিয়োগ, যিবোৰ পৰৱৰ্তী সময়ত অচল হৈ পৰে (২) অতিৰিক্ত প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ পালন কৰাৰ বাবে প্ৰধান সময় হ্ৰাস কৰা, (৩) ব্যয়-দক্ষ নিয়ন্ত্ৰণৰ বিকল্পসমূহৰ অনুমতি দিবলৈ নিঃসরণ ব্যৱসায়ৰ বাবে সীমিত বা অস্তিত্বহীন নমনীয়তা আৰু (৪) নিয়ন্ত্ৰণকাৰী অস্পষ্টতা আৰু নিয়ন্ত্ৰণতা সমাধানৰ বাবে দীঘলীয়া, ব্যয়বহুল আৰু অনিশ্চিত বিধেয়কৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা।
বৰ্তমান পদ্ধতিটো নিখুঁত আৰু কোনো সুসঙ্গতিৰ প্ৰয়োজন নাই।