সেই সুন্দৰ ৰোগী, গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই গোটেই ছোৱালীৰ নিচিনাকৈ শুই আছিল আৰু সকলোৱে জানিছিল যে সময় অতিক্ৰম কৰি তেওঁলোকৰ অসুবিধাৰ কাৰণে কাৰ্য্য কৰিছিল।
সেই সুদর্শন ৰোগী নতুন আছিল আৰু বৰ্তমানলৈকে কোনো লোকে তেওঁৰ নাম নাজানে।