ৰোগীসকলৰ সৈতে থেৰাপিষ্টসকলৰ সংগ্ৰাম, সন্তানৰ সৈতে পিতৃ-মাতৃৰ সংগ্ৰাম, নাগৰিকসকলৰ সৈতে জনসাধাৰণৰ সংগ্ৰাম আৰু নিজৰ সৈতে স্ব-সংগ্ৰামৰ অন্তৰ্নিহিত অসুবিধা আৰু সম্ভাৱনীয়তাৰ বিষয়ে তেওঁৰ মানৱতাবাদী আন্তৰিক বুজাবুজি সম্ভৱতঃ গভীৰভাৱে মৌলিক নাছিল।
আন মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱন-প্ৰণালীৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰেৰিত হৈছিল।