পত্ৰখনিত খোদাই কৰা অভয়ালয়সমূহৰ ব্যৱহাৰ সা. শ. তৃতীয় শতিকাৰ পূৰ্বে সম্রাট অশোকৰ সময়ত হৈছিল, যেতিয়া ভ্রমণকাৰী বৌদ্ধ সন্ন্যাসীসকলে এক ধৰ্মীয় আদেশ গঠন কৰিছিল আৰু বৰ্ষাকালত সমৰ্পণে তেওঁলোকক বিহাৰ (পশ্চাদপসরণ) হিচাপে পাষাণ খোদাই কৰা কোঠাবোৰ প্ৰদান কৰিছিল।
দ্বাদশ শতিকাৰ পৰাই বৌদ্ধ ধৰ্মত পাষাণত খোদাই কৰা মন্দিৰ তুলনামূলকভাৱে নতুন পৰম্পৰা।