১৭৭৯ চনত যুৱক লাফায়েটলৈ এটা দীঘলীয়া চিঠি আছে, য 'ত ৱাশ্বিংটন, লাফায়েটৰ যুৱতী পত্নীৰ সৈতে লাফায়েটৰ নিজৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাৰ বিষয়ে এক প্ৰত্যাহ্বানৰ ভিতৰত পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰিছিল-এক মজেৰে পৰিৱেশ কৰিছিল, তাৰ পিছত এক দুখৰ আশ্বাসৰ দ্বাৰা অনুসৰণ কৰা হৈছিল, স্টেনডাল নিজেই যোগ্য, যে পবিত্ৰ লিখীত লিপিত লিপিবদ্ধ হোৱা সকলো বিস্ময়ৰ মাজত কোনো উদাহৰণ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰি, য' ত প্ৰকৃত প্রবণতাৰ পৰা এগৰাকী মহিলাই এজন বৃদ্ধ পুৰুষক পছন্দ কৰিছে।
যদিও তেওঁ তেওঁক এজন অবিবাহিত পুৰুষ হিচাপে অনুকৰণ কৰিছিল, বহু বছৰ পিছতো, ৱাশ্বিংটনে লাফায়েটৰ পত্নীৰ প্ৰতি অনুভৱ কৰিছিল আৰু তেওঁক "পলাই গৈছিল" বুলি ভাবিছিল।