এটা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেন্দ্ৰীয় নিৰাপত্তা গোটে এটা ডাটাবেছ বিকাশ কৰিছিল যি সমস্যাবোৰ নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ, বিপদসমূহৰ পুনৰ মূল্যাঙ্কন কৰিবলৈ আৰু সৰ্বাধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য নিৰাপত্তাৰ সমস্যাবোৰৰ সমাধানৰ বাবে সীমিত সম্পদসমূহৰ সৰ্বোত্তম ব্যৱহাৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ এক মূল্যবান ব্যৱস্থাপনাৰ হাতিয়া হিচাপে কাৰ্যকৰী হৈছিল।
এই ডাটাবেছৰ ফলস্বৰূপে, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেন্দ্ৰীয় নিৰাপত্তা দলটোৱে অতিৰিক্ত ব্যয় নকৰাকৈ ২৫% অধিক উৎপাদনশীল হৈ উঠে।