ৰাছকিন ১৮৭২ চনৰ পৰা ১৯০০ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পৰাই ব্ৰেন্টউডত বাস কৰিছিল, আৰু সেই সময়ত এই ঘৰ গ্ৰেছমেৰত ৱৰ্ডছৱৰ্থৰ দৰে শৈল্পিক আৰু সাহিত্যিক শক্তিৰ এক শীৰ্ষ কেন্দ্ৰ হৈ পৰিছিল।
১৯০০ চনত ৰাস্কিনৰ মৃত্যুৰ পিছত, এই ঘৰ সঁচাকৈয়ে এক উদাহৰণ, বেদনাদায়ক, গঠনত পৰিণত হৈছিল।