এই তালিকাত পৰম্পৰাগত কাউবয় আৰু কঠিন মানুহবোৰ আছে, কিন্তু পূৰ্বটো (স্টেজকোচ, ১৯৩৯, আৰু দ্য ছেঞ্চেৰ্ছ, ১৯৫৬ ৰ নিচিনাকৈ) বেছিভাৱে জন ৱেইনলৈ সীমিত, আৰু শেষটো (দি মাল্টিছ ফাল্কন, ১৯৪১ ৰ নিচিনাকৈ) হামফ্রে বোগাৰ্ট ইলিশ্বৰলৈ সীমিত আৰু আপুনি বুজিব যে এই ছবিবোৰ তেওঁলোকৰ নাটকীয় ক্ষমতাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকৰ অভিনেতাসকলৰ বাবে স্মৃতিৰ পৰা অধিক বাছি লোৱা হৈছিল।
এই ছবিবোৰক ছবিখনৰ নাটকীয় শক্তিৰ পৰিৱৰ্তে অভিনেতাসকলৰ প্ৰতি থকা আবেগৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল।