১৯৮৪ চনত তেওঁ ভাৰতীয় সেনাক অমৃতচৰৰ শিখ পবিত্ৰ স্বৰ্ণ মন্দিৰত সশস্ত্র সন্ত্ৰাসবাদীসকলক আক্ৰমণ কৰিবলৈ আদেশ দিছিল, যাৰ ফলস্বৰূপে ৮০০ জন লোক নিহত হৈছিল, যাৰ পাঁচ মাহ পিছত তেওঁৰ নিৰাপত্তাৰক্ষীৰ দুজন শিখ সদস্যই দিল্লীত তেওঁক হত্যা কৰিছিল।
শিখ ধৰ্মীয় মন্দিৰত সশস্ত্র সন্ত্ৰাসবাদীসকলক আক্ৰমণ কৰিবলৈ ভাৰতীয় সেনাক নিৰ্দেশ দিয়াৰ পিছত তেওঁ হত্যাৰ ভয় নথকাকৈ বৃদ্ধ অৱস্থাত জীয়াই থাকিবলৈ তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নিৰাপত্তা দলক প্ৰতিস্থাপন কৰিছিল।