১৩৯৮ চনত তেওঁ হাজাৰ হাজাৰ হিন্দুক হত্যা কৰি আৰু হাজাৰ হাজাৰ লোকক দাস হিচাপে লৈ গৈছিল।
১৯৩৮ চনত দিল্লী ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত তেওঁ ভাৰতৰ নাগৰিকসকলৰ বাবে আন্তৰিক উপহাৰ আনিছিল আৰু দীঘলীয়া পাৰস্পৰিক সন্মান আৰু সাংস্কৃতিক বন্ধুত্বৰ অংশীদাৰিত্ব আৰম্ভ কৰিছিল।