তাৰ পিছত সেই বিভ্ৰান্ত আৰ্চিডিকন আহিল, যিজনে নিজৰ সন্মূখীন হোৱা কোম্পানীৰ দ্বাৰা অলপ আচৰিত হৈছিল, তেওঁ আনন্দিত হৈছিল যে তেওঁৰ কন্যায়ে নিজৰ পৰিচয় দাঙি ধৰিছিল, কিন্তু সময়ে সময়ে স্নায়বিক শংকাৰ দ্বাৰা তাকাবলৈ সহায় কৰিব নোৱাৰিলে।
কিয়নো তেওঁৰ সৈতে থকা লোকসকলৰ মাজত থাকিবলৈ তেওঁ স্বাচ্ছন্দ্যবোধ কৰা নাছিল।