ভাস্কৰ্যসমূহ সাংকেতিক সজা঵টী, অ-মানৱ ৰূপ আৰু পেইন্টিং আৰু মোজাইকবোৰ ৰঙত সমৃদ্ধ আছিল, কিন্তু অধিক কঠোৰ আৰু আনুষ্ঠানিক আছিল।
চিত্ৰকলা আৰু মোজাইকসমূহ ৰঙত সম্পূৰ্ণ আছিল, কিন্তু কঠোৰ আৰু আনুষ্ঠানিক আছিল, আৰু ভাস্কৰ্যসমূহ প্রতীকী সজোৱা, অ-মানৱ আকৃতিত চপলা হৈ পৰিছিল।