তেওঁ ইমান গভীৰভাৱে ভাবিছিল যে তেতিয়ালৈকে তেওঁ চোৱা নাছিল, শুনিব নোৱাৰিলে আৰু একো অনুভৱ কৰা নাছিল, যেতিয়ালৈকে ব্লেডটোৱে তেওঁৰ গৰাকীৰ কাষত নাছিল।
(১ পিতৰ ২: ১, ২) তেনেহ 'লে যিহোৱাই নিজৰ লোকসকলৰ প্ৰতি কেনে দৃষ্টি ৰাখে?