খ্ৰীষ্টান যুগৰ প্ৰাৰম্ভিক শতিকাত, উপদ্বীপটোৰ সুবিধাজনক অৱস্থানই ইয়াক বঙ্গ আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ সৈতে বাণিজ্যৰ বাবে এক আদর্শ পথ-কেন্দ্ৰ কৰি তোলে আৰু ইন্দোচীনৰ মেকং উপত্যকাৰ পৰা ভাৰতীয় উপনিবেশবোৰক আকৰ্ষিত কৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম্মৰ সময়ছোৱাত এই উপদ্বীপ অবিৰামী আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হৈছিল।