যেতিয়া মই সৰু আছিলোঁ তেতিয়া অৱসৰৰ কথা বিবেচনা কৰাটো কম গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল আৰু চিকিৎসাৰ সুবিধাৰ কথা বিবেচনা কৰাটো কম গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল, কিন্তু যেতিয়া মই বৃদ্ধ হৈছো আৰু মোৰ পৰিয়াল বৃদ্ধি পাইছে তেতিয়া চিকিৎসাৰ সুবিধাবোৰ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু অৱসৰো অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ।
মই যেতিয়া ডাঙৰ হৈছিলোঁ তেতিয়া মোৰ অৱসৰ আৰু চিকিৎসাৰ সুবিধাসমূহৰ বিষয়ে অধিক ভাবিব নোৱাৰিলোঁ।