আভ্যন্তৰীণভাৱে বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে ঠিকাদাৰে অতি বেছি মাশুল আদায় কৰিছিল আৰু সঞ্চয় অনিশ্চিত আছিল।
আভ্যন্তৰীণ বিভাগ বিশ্বাস কৰে যে এই মাচুল যুক্তিসঙ্গত আছিল আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা যথেষ্ট পৰিমাণে সঞ্চয় কৰিব পৰা যাব।