কাহিনীখন আত্ম-সচেতন, চিহ্নসমূহৰ জৰিয়তে অৰ্থৰ সংজ্ঞাত কঠোৰ, তাৰ চৰিত্ৰসমূহৰ সৈতে নহয়, কিন্তু নিজতকৈ ডাঙৰ হোৱাৰ উদ্দেশ্যৰে ব্যস্ত।
এইটো অকল্পিত সাহিত্যৰ এটা কাম আছিল য 'ত কোনো চৰিত্ৰ বা সাহিত্যিক যন্ত্ৰ নাছিল।