প্ৰকৃত ন্যায়ালয়ত তেওঁ আৰু ফ্ৰিডাণ্ড-হৰ্নে একমত হৈছিল, এজন ব্যক্তিয়ে দেখুৱা প্ৰমাণৰ এটা অংশ হৈছে তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ আচৰণ।
তেওঁ আৰু ফ্ৰিডাণ্ড-হৰ্ন উভয়ে ভাবিছে যে ন্যায়াধীশসকলে প্ৰমাণ হিচাপে এজন ব্যক্তিৰ আচৰণক সম্পূৰ্ণভাৱে উপেক্ষা কৰা উচিত।