১৯৮৪ চনত ৱাশ্বিংটন উচ্চতম ন্যায়ালয়ে জাৰি কৰা এটা নিয়মত এজন আইনজীৱীয়ে ক্লাএন্টৰ ধন যদি অতি সৰু হয় বা ব্যক্তিগত ক্লাএন্টৰ বাবে সুদৰ আৰ্জন কৰিবলৈ অতি সৰু সময়ৰ বাবে ধৰি ৰাখে তেনেহ 'লে তেওঁলোকৰ ধন এটা পূৰ্ণ একাউণ্টত থকাৰ প্ৰয়োজন।
ওয়াশিংটনে কয় যে আইনজীবীসকলে ক্লাএণ্টসকলৰ ধন একত্ৰিত কৰিব নোৱাৰে।