ലിവിംഗ്സ്റ്റണിന്റെ രാജിയെ ഡെമോക്രാറ്റുകൾ മനപ്പൂർവ്വം ലൈംഗിക മക്കാർത്തിസത്തിനുള്ള കീഴടങ്ങലായി വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ക്ലിന്റനെ ഈ മക്കാർത്തിസത്തിന്റെ സഹ ഇരയായി ചിത്രീകരിക്കുകയും ഭ്രാന്ത് അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ആദ്യപടിയായി ക്ലിന്റനെ പുറത്താക്കരുതെന്ന് വാദിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഡെമോക്രാറ്റുകൾ പറഞ്ഞത് ക്ലിന്റന്റെ തെറ്റാണെന്നാണ്.