ഈ കവിതയിൽ, ദിവ്യഭവ്യഭവ്യത കേവലം പ്രകൃതിയുടെ ഒരു ത്രിമാന ദർശനത്തിലല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യപ്രകൃതം അതിനെ സ്വാധീനിക്കുന്ന പ്രകൃതിയിൽ, കുലുക്കുന്ന ലോഹ ഫോയിൽ അല്ലെങ്കിൽ തകർന്ന എണ്ണ പോലുള്ള വ്യാവസായിക ചിത്രങ്ങൾ പ്രൌഢിയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
തൻറെ പ്രവൃത്തിയിൽ പൊടിച്ച എണ്ണ പോലുള്ള ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് മനുഷ്യർ പ്രകൃതിയെ സ്വാധീനിക്കുന്ന വിധത്തിലാണ് അവൻ അതിനെ കാണുന്നത്.