ഒരിക്കൽ കാഠ്മണ്ഡു താഴ്വര ഒരു വലിയ തടാകമായിരുന്നുവെന്നും അതിന്മേൽ ഒരു വലിയ താമരപ്പൂവ് പൊങ്ങിക്കിടന്നുവെന്നും അതിൽ നിന്ന് ആദിമ ബുദ്ധനായ സ്വയംഭുവിന്റെ വെളിച്ചം പുറപ്പെട്ടുവെന്നും ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.
ഒരിക്കൽ കാഠ്മണ്ഡു താഴ്വര ഇടുങ്ങിയ ഒരു മലയിടുക്കായിരുന്നു.