15-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പ്രൌഢി കൈവരിച്ച കാലത്ത് തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തുറമുഖമായിരുന്നു ഇത്, 2,000 കപ്പലുകൾ നഗരത്തിലെ സുൽത്താന്മാർ തങ്ങളുടെ പ്രാദേശിക പരിധി വ്യാപാരസമ്പത്തിൽ നിന്ന് പഹാംഗ്, സിംഗപ്പൂർ, സുമാത്രയുടെ കിഴക്കൻ തീരം വരെ വ്യാപിപ്പിച്ചു.
ഒരു കാലത്ത് തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തുറമുഖമായിരുന്നു ഇത്.