രാജ്യത്തുടനീളം സഞ്ചരിക്കുന്ന പണ്ഡിതന്മാർക്ക് പ്രാദേശിക ഭാഷാഭേദങ്ങളുടെ തടസ്സങ്ങൾ മറികടക്കാൻ ഉന്നതശ്രേണിയിൽപ്പെട്ട ലാറ്റിനു അപ്പുറം ഒരു പൊതുഭാഷ ആവശ്യമായിരുന്നു.
വ്യത്യസ്ത പ്രദേശങ്ങളിലെ മറ്റുള്ളവരുമായി ആശയവിനിമയം നടത്തുന്ന സഞ്ചാര പണ്ഡിതന്മാർ മറ്റ് ഭാഷകളുമായി ലത്തീൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.