ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ശക്തനായ ഒരു രാജാവായ ഹർഷവർദ്ധൻ 40 വർഷം വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ ഭരിക്കുകയും ബുദ്ധസന്യാസിമാരെയും ബ്രാഹ്മണ പുരോഹിതരെയും തത്ത്വശാസ്ത്രപരമായ ചർച്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഹർഷവർദ്ധൻ രാജാവ് ശാന്തനും ചിന്തയുള്ളവനുമായിരുന്നു.