ഇപ്പോൾ വിമർശകർ അദ്ദേഹത്തെ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പദസഞ്ചയം ഉപയോഗിച്ച ഒരു സെറിബ്രൽ ആധുനികതാവാദിയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു, പക്ഷേ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ശബ്ദത്തോടെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത് (അലക്സ് റോസ്, ദി ന്യൂയോർക്കർ).
വിമർശകർ അദ്ദേഹത്തെ നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും മോശം സംഗീതജ്ഞരിൽ ഒരാളായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.