ഡേവിന്റെ ലോകത്തിൽ, യുക്തിയുടെ പ്രധാന നിയമമെന്തെന്നാൽ ചിഹ്നം ഒരു കാര്യമല്ല-- ചിഹ്നങ്ങളിൽ ചെയ്ത ജോലി കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടണം.
ഡേവിന്റെ ലോകത്തിൽ പ്രതീകങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ പ്രാതിനിധ്യം മാത്രമായിരുന്നു.