tandheelkundige luchtspuit (fysiek object)
Een hulpmiddel dat in de algemene en orthodontische tandheelkunde wordt gebruikt om het oppervlak van een gebitselement dat onder behandeling is, te drogen voordat hierop tandheelkundige producten (bv. adhesieven, composieten, sealants) worden aangebracht. Het hulpmiddel voert rechtstreeks zuivere warme lucht (zonder verontreinigingen) toe aan de plaats van de ingreep en is doorgaans ontworpen als een tandheelkundig handstuk, zodat de gebruiker elk gebitselement in de mondholte goed kan bereiken. Dit is een herbruikbaar hulpmiddel.