automatische radiografische beeldmarkeerder
Een camera of beeldopmakende eenheid die onderdeel vormt van een diagnostisch beeldvormingssysteem, gebruikt om herkenningsmarkeringen af te drukken op: 1) fotografische film of röntgenfilm (door blootstelling aan zichtbaar licht); of 2) digitaal, op beelden gecreëerd met behulp van diverse diagnostische beeldvormingsmethoden [bv. magnetische-resonantiebeeldvorming (MRI), röntgen of nucleaire geneeskunde]. Afhankelijk van het ontwerp van het markeringssysteem kan het elektronisch of computergestuurd zijn. Meestal wordt het gebruikt om op de afbeeldingen informatie af te drukken met betrekking tot beeldverwervingsparameters of patiënt-ID's en om anatomische informatie op individuele beelden vast te leggen.