systeem voor analyse van tandpulpa (fysiek object)
Een samenstel van hulpmiddelen om de vitaliteit van de tandpulpa vast te stellen door het zenuwweefsel van de pulpa elektrisch te stimuleren. De elektrische stroom die nodig is om bij de patiënt een respons op de stimulus teweeg te brengen is een maat voor de gezondheidstoestand van de tandpulpa. Het systeem omvat doorgaans een hoogfrequente elektronische oscillator, kabels, en elektroden om het elektrische signaal toe te dienen, en eventueel een display. Het systeem wordt gebruikt voor het vaststellen van pulpanecrose en pulpitis en het identificeren van aangedane tanden in de buurt van laesies (d.w.z. gebitselementen die aan aangetast weefsel grenzen).