resiliënte precisieverankering (fysiek object)
Een tandheelkundig fixatiehulpmiddel om een prothese die wordt gedragen door gebitselementen/weefsel, voldoende mechanische speling te geven, zodat de prothese bestand is tegen de variabele positionering van de prothese als gevolg van deformatie van het onderliggende weefsel, zonder dat er overmatige spanning op de steunen terecht komt.