toonaudiometer (fysiek object)
Een elektroakoestisch hulpmiddel dat tonen genereert binnen het hele geluidsspectrum (doorgaans bij elk octaaf tussen 125 Hz en 8 kHz) met amplitudes gerelateerd aan de verwachte drempelwaarden voor iemand met een normaal gehoor en deze aan een patiënt aanbiedt, doorgaans via een hoofdtelefoon aan één oor per keer, om het gehoor te beoordelen. Het verschil tussen de drempelwaarde van de patiënt en de normaalwaarde (d.w.z. het gehoorverlies) wordt doorgaans in decibellen genoteerd op een audiogram. Het hulpmiddel kan zijn uitgerust met een botvibrator voor directe binnenoorstimulatie om een eventueel gehoorverlies te bevestigen. Als er sprake is van een groot verschil in gehoor tussen beide oren, is voor het onderzoek een systeem voor toonmaskering nodig.