automatische toonaudiometer (fysiek object)
Een elektroakoestisch hulpmiddel voor gebruik in een klinische setting om de gehoordrempel te meten van een patiënt door via een hoofdtelefoon steeds hardere of zachtere tonen aan te bieden om het niveau vast te stellen waarbij de patiënt de geluiden voor het eerst waarneemt. Een computer of microprocessor in het hulpmiddel genereert automatisch tonen die de hele audiometrische schaal bestrijken en regelt de intensiteit en frequentie van de toon. Het hulpmiddel legt ook de reacties van de patiënt vast en kan berekende gehoordrempelwaarden weergeven. Dit hulpmiddel kan eventueel een vaste frequentie of een gestaag veranderende frequentie afgeven. Het kan zowel continue tonen als pulstonen genereren.