draagbaar luchtgeleidingshoortoestel
Een hoorhulpmiddel op batterijen ter compensatie van een gehoorstoornis door de doorgifte via de lucht van versterkte geluidsgolven aan het trommelvlies. Het bestaat doorgaans uit een minimicrofoon, een versterker en een luidspreker (ontvanger) in een behuizing die op het lichaam wordt gedragen [bv. in een zakje of aan een riem (kasttoestellen)]. De microfoon ontvangt geluidsgolven en zet deze om in elektrische signalen die door de versterker worden versterkt en door de luidspreker in een oorstukje, dat met een snoertje aan het kastje is verbonden, als geluidsgolven naar het trommelvlies worden gestuurd. Doordat het betrekkelijk groot is en een grote versterking mogelijk maakt, werd dit hulpmiddel toegepast bij ernstig gehoorverlies; het is grotendeels vervangen door achter-het-oor (AHO) -toestellen.