oogheelkundige distometer (fysiek object)
Een oogheelkundig instrument voor het meten van de afstand tussen de cornea en een brillenglas of proeflens (vertexafstand). Het meetbereik is doorgaans 7 tot 23 mm van achter de proeflens tot het gesloten ooglid. De vertexafstand wordt gebruikt voor aanpassing van de effectieve sterkte van de lens tijdens refractiemetingen, met name als deze groter is dan plus of min 5 dioptrie (bv. bij afake ogen). De benodigde correctie van de lenssterkte wordt doorgaans berekend aan de hand van een omrekentabel.