elektrische oogheelkundige standaard (fysiek object)
Een op het lichtnet (wisselstroom) aangesloten hulpmiddel in de vorm van een zuil of paal, meestal met een klein, plat bovenblad, ter ondersteuning en positieregeling van oogheelkundige hulpmiddelen die doorgaans worden gebruikt tijdens een oogheelkundig onderzoek/oogheelkundige behandeling (bv. een spleetlamp, keratometer, refractometer). Deze is doorgaans voorzien van een hoogteverstellingsfunctie waardoor de arts de oogheelkundige instrumenten op dezelfde hoogte als de ogen van de patiënt kan brengen. Het hulpmiddel is doorgaans stationair en kan zijn voorzien van laden, planken en ingebouwde stopcontacten waarmee laagspanningsstroom aan de instrumenten kan worden geleverd.