scintillatieteller (fysiek object)
Een detector voor gamma-, röntgen-, neutron-, alfa- en bètastraling die scintillatielicht (of onmiddellijke fluorescentie) meet die ontstaat door de interactie van de ioniserende straling met bepaalde materialen. Scintillatielicht kan door zeer uiteenlopende anorganische kristallen en kunststoffen (vloeibare scintillatoren opgelost in een oplosmiddel en gepolymeriseerd) worden voortgebracht. Het gebruikte materiaal bepaalt het soort straling dat wordt gemeten, en sommige materialen kunnen worden gebruikt onder zware omstandigheden waarin andere stralingsmeters niet kunnen worden toegepast. Het hulpmiddel kan draagbare stralingsmeters en vaste ruimtemonitoren omvatten en bestaan uit een stralingsdetectiekamer, lichtsensor, voeding, bedieningselementen en een uitleesmechanisme.