hartstimulator voor elektrofysiologisch onderzoek (fysiek object)
Een verzameling hulpmiddelen die geprogrammeerd zijn om exact getimede elektrische impulsen af te geven aan het hart, tijdens spontane en gestimuleerde ritmes, ten behoeve van diagnostische hartstimulatie. Het systeem bevat doorgaans elektroden/geleidingsdraden die worden aangebracht op het hart, en een externe pulsgenerator (EPG). Het kan in asynchrone of synchrone modus worden gebruikt, om prikkels met variabele intensiteit toe te dienen en om het hartritme te regelen waarbij uiteenlopende cycluslengten mogelijk zijn (doorgaans van 250 tot 1 500 msec). Het wordt gebruikt om fysiologische harttests uit te voeren, bijvoorbeeld om de functie van verschillende componenten van de atrioventriculaire geleiding te bepalen, factoren te identificeren die nodig zijn voor inductie en beëindiging van tachycardie, en de sinusknoopfunctie te beoordelen.