Jabetza-genitiboaren sintaxia eta erkatze anizkuna

Xabier Artiagoitia EHU *

Artikulu honetan, jabetza-genitiboen agerrera, banaketa eta zilegiztatzea aztertuko ditut. Kasu genitiboa D eta Q buruen artean datzan posesibo (De Wit 1997) 1 buru funtzionalak ezartzen duen egiturazko kasu tasuna dela argudiatuko dut; bigarren kasu genitibo bat, izenaren inguruan IS biluzietan agertzen dena, berezko kasutzat joko dut. Nire proposamenaren berrikuntza nagusia, hala ere, hauxe da: posesibo buru horrek kasua bai genitibo subjektuari bai genitibo osagarriari ezartzen diela aldi berean, espezifikatzaile anitzeko egitura sortzen duelarik. Genitibo anitzeko konfigurazio honek lagunduko digu Pertsona-Kasuaren Murrizketa [START_REF] Bonet | Morphology after syntax: Pronominal clitics in Romance[END_REF] hobeto ulertzen: euskarak Jeong-en formulazioa hobestera garamatza: "two DPs cannot be [+person]/[+animate] if they check that feature against the same functional head" (Jeong 2004: 419); bestetik, Pertsona-Kasuaren Murrizketa sintaxi mailako hurbiltasun efektu batera laburbiltzen bada [START_REF] Rezac | The syntax of eccentric agreement: the Person Case Constraint and absolutive displacement in Basque[END_REF], egiaztatzen dugu posesibo buruaren eta osagarriaren arteko erlazioa [+pertsona] den subjektuak eragotz dezakeela. Proposamenaren beste ondorio bat hau da: Artiagoitia (2000: 55-6) lanean aditzera ematen denaren kontra, DS-ren barruko jabetzagenitibo osagarriak ez daudela izenaren ondo-ondoan, goragoko posizioan baizik.

Nire abiapuntua edo oinarria aurreko zenbait lanetan (Artiagoitia 2002(Artiagoitia , 2004(Artiagoitia , 2008) garatu dudan determinatzaile-sintagmaren egitura izango da, honela laburbil daitekeena: Egitura honetan izenaz gain D eta Q buru funtzionalak aurkitzen ditugu; 3 adjektiboak, halakorik izatekotan, IS osagarriaren ondoren ageri diren buru funtzionaltzat har daitezke [START_REF] Cinque | On the evidence for partial N-movement in the Romance DP[END_REF][START_REF] Scott | Stacked Adjectival Modification and the Structure of Nominal Phrases[END_REF] ikuspegiari jarraituaz edo IS-ri egindako buru-adjunkziotzat. Posesibo burua, berriz, artikulu honen gai nagusia da. Artikulua honela atondu dut: lehen atalean euskarazko genitiboek posesiboen tipologian duten lekua aztertuko dut, funtsean [DS + deklinabide-atzizkia] egituradunak direla esateko. Bigarren atalean, genitiboen agerreraren eta banaketaren aurkezpen xumea egingo dut. Hirugarren atalak, berriz, erakutsiko du IS soil edo biluzietan osarriaren interpretazioa duen genitibo bakarrarentzako lekua baino ez dagoela. Laugarren atalak, bere aldetik, proposamenaren muina garatuko du: hainbat argudiok erakutsiko duten moduan, DS genitiboek IS-tik atera eta QS-ren gainetik dagoen espezifikatzailerako mugida egiten dute, espezifikatzaile anitzeko konfigurazioa sortuaz.

Euskarazko genitiboen ezaugarriak

Kokatze aldera, euskarazko jabetza-genitiboen azterketa konparatiboari ekitean, komeni da zenbait egiaztapen argi uztea: a. DS arruntetan euskarak ez dauzka bi jabetza-genitibo edo posesibo; b. euskal genitiboak ez dira determinatzaile mota bat; c. izenordain posesiboek ez daukate sendo/ahul partiketaren araberako formarik; d. euskarazko genitiboak DS + kasua itxurakoak dira; e. -ko leku-genitiboarekiko aldea kategoriala da neurri batean. a. DS arruntetan euskarak ez dauzka bi jabetza-genitibo edo posesibo. Posesiboen tipologian, sarritan sintetikoak eta perifrastikoak berezi ohi dira, hizkuntza berean (esaterako ingelesez) biak batera gauzatzen direlarik:

(3) a. Rome's destruction of the enemy (genitibo saxoia = sintetikoa) b. the destruction of the enemy (of-genitiboa = perifrastikoa) c. the enemy's destruction Eta ez hori bakarrik, (3b-c) adibideek erakusten dutenez, izenarekin erlazio thematiko berdina daukan argumentua berdin ager daiteke batera zein bestera. 4 Antzera gertatzen omen da alemanez [START_REF] Lindauer | Attributive Genitive Constructions in German[END_REF], subjektuak eta objektuak, biek batera, genitiboan agertzeko aukera dutelako berezitasunarekin: 5 (4) a. Kolumbus Entdeckung Amerikas b. Kolumbus Entdeckung von Amerika (Colonen Amerikaren aurkikundea) (Lindauer 1998: 122) Genitibo mota bi hauek zergatik diren zilegi, bakoitzak zein posizio hartzen duen izensintagmaren barnean, eta zein kasu motari dagokion, eta abar sarritan izaten da eztabaida-iturri; Lindauer-ek (1998), esate baterako, kasu genitiboaren erkaketa posizio bakarrera murrizteko ahaleginean izenaren aurreko genitiboa funtsean adjektibo-sintagma dela aldarrikatzen du. Erromantze hizkuntzetan, bestalde, genitibo sintetikoa izenordainetara mugatzen da eskuarki, baina hor ere nabarmena da genitibo biek kokapen bana dutela (D gunearen inguruan bata eta izenaren ostean bestea) eta izenaren osagarriak ere gauzatu ahal direla izenordain posesibo modura (Cinque 1980[START_REF] Longobardi | The structure of DPs: some Principles, Parameters and Problems[END_REF]. Euskaraz, ez dago horrelako bikoizketarik. Dauden genitiboak, posesiboari, subjektuari eta osagarriari dagozkienak, antzera gauzatzen dira eta itxura berekoak dira denak:

(5) a. Ezaugarri hau determinatzaile-sintagma osoa zehaztua izatearekin lotu ohi da; hizkuntzotan posesiboen goiko posizioa determinatzaileena bezalakoa izan ohi da eta hartara, (7a-d) sintagmak ezinezkoak dira perpaus existentzialetan. Euskaraz, zehaztutasuna edota determinatzailearen agerrera independenteak dira jabetza-genitiboaren agerreratik [START_REF] Artiagoitia | Determinatzaile Sintagmaren Hipotesia Euskal Gramatikan[END_REF](Artiagoitia , 2004)), eta honek lehen begiratuan behintzat euskara beste era bateko hizkuntza batzuekin (italiera, katalana, bulgariera, errumaniera) berdintzen du. Alegia, izenaren elipsiak ez du posesibo berezirik eskatzen, (elipsiarekin edo gabe) ohikoa den artikulua baizik. Egia da hainbat hizkeratan badirela izenordain posesibo anaforikoak, Aresti-Linschmann legeari jarraitzen dioten bere sailekoak [START_REF] Sarasola | Nire/neure, zure/zeure literatur tradizioan[END_REF]. Honek, dena dela, erlazio gutxi dauka beste hizkuntza batzuetarako proposatu izan diren sendo/ahul [START_REF] Cardinaletti | On the deficient/strong Opposition in Possessive Systems[END_REF][START_REF] Ihsane | A typology of possessive modifiers[END_REF] osagarritzat hartzen duen deklinabide-atzizkitzat hartzeak dirudi arruntena. Deklinabide-atzizki hori hemen kasu-markatzat hartuko dut nolabaiteko tradizioa daukan ikuspegi bati jarraituaz (Goenaga 1984(Goenaga , 1991(Goenaga , 1997(Goenaga , 2003;;[START_REF] Eguzkitza | Adnominals in the Grammar of Basque[END_REF]Eguzkitza , 1997;;[START_REF] Elordieta | Verb Movement and Constituent Permutation in Basque, LOT series[END_REF]. Batetik, argumentusare osoa duen perpaus bat eta izen-sintagma bat erkatzeak iradokitzen duelako jabetzagenitiboa perpausetako ergatibo eta absolutibaren kide dela:

(10) a. Zumetak bere azken artelanak erakutsi ditu. Eguzkitzak (1993), Trask-en (1985) lan baten haritik, eta Zabalak (1999) iradoki dute (18)-ko adibideetan -ko atzizkia hain zuzen ere DS ez den osagai bati gehitzen zaiola; bestela esanda, osagai hori IS hutsa (=18a), QS (=18b) edo [I-Adj] osagaia (=18c) (alde batera utzita nola aztertzen den) izan liteke, baina DS oso bat (=18d) inondik inora ere ez. Goenagak (2003) Laburpen modura, esan liteke (13)-ko orokorpenaren argitara genitibo bien arteko lan banaketak kategoria banaketa bat islatzen duela funtsean: DS vs beste kategoria guztiak; edo kasurik txarrenean, kategoria eta harreman thematikoaren banaketa islatzen duela: DS argumentuak vs gainerako osagaiak. Banaketa hau, dena dela, oso ezaguna da gramatika teorian: determinatzaile-sintagmek duten kasu abstraktuaren beharra (Kasu Iragazkia funtsean) gogora dakarren banaketa da hain zuzen ere. 12

Genitibo sintagmak DSren barruan: proposamen baterantz

Atal honetan, jabetza-genitiboaren hurrenkeraren berri eman nahi duen proposamena aurkeztuko dut, geroxeago, laugarren atalean, egokituko dudana. Nolanahi ere, jabetzagenitiboen azterketa egokirako, badirudi egoera guztiak hartu beharko ditugula aintzat: jabetzagenitibo bakarra dagoenean eta, ohikoa ez bada ere, bi daudenean. Jabetza-genitibo bakarra dagoelarik, itxura batean nahiko goian aurkitzen dugu: Rijk-ek (1991), berriz, nolakotasunezko izenlagunetan beti [PostS] + -ko egitura ikusten zuen. 12 Gaurko euskara idatzian -ko/-(r)en alternantziak ikusten dira eta nekezago da hor egiazko lan banaketarik sumatzea. Esaterako, Berria-ko (2008/08/28) artikulu beretik daude jasota honako biak:

(i) Athleticeko entrenatzailea / Athleticen entrenatzailea
Egunkari berean ez dira falta izaten "X saioaren /saioko aurkezlea" bezalako bikoteak. Honen aurrean, autoritarearen argumentua datorkit burura; hona zer dioen Mitxelenak Urlia eta Sendia Galeko kitzikariak adibidearen harira: "Guztiok badakigu, arteka-marteka ahazten bazaigu ere, -(r)en dela atzizki zuzen bakarra horrelakoetan. Euskalki guztietan, nik uste, labur-surrean ez gabiltzanean elkarte moldez jokatuz, artoaren ereilea esaten da, kateen birrintzailea, kristauen salataria, eta abar eta abar" (Mitxelena 1988: 172). Bestetik, ez da idatzita dagoen oro ontzat eman behar: egunkari bereko ale batean (2008/10/23), prostituzioaren inguruko txosten baten egilea aukeztean, hura azterlaneko egile (sic) dela adierazten da. Horrelakoak ez ditut gramatikaltzat hartuko edo, kasurik txarrenean, nongo parafrasi bat ezkutatzen dutela suposatuko nuke. Oro har, ontzat emango dut (13).

txistea-k iradokitzen du badirela Jonen txistea ez diren atzoko beste txiste batzuk; (21b)-n ere aditzera ematen da izan litezkeela atzera egiteko beste erabaki batzuk Sanzek hartutakoak ez direnak eta, zeharka, erabakia Sanzena eta ez beste batena dela azpimarratzen da; (20c)-k, agian adibiderik argiena, iradokitzen du Libanoren planaz gain beste plan batzuk direla. Nolanahi ere den, ñabardura hauek ikusita, argi dago (20)-ekoak direla hurrenkera arruntak, eta (21)-ekoakko sintagmen ezkerrerako mugidaz sortutakoak. 13 Genitiboaren eta (izenaren aurreko) zenbatzaileen arteko hurrenkeraren gaira bueltatzen bagara, argi eta garbi ikusten da lehenak zenbatzaileen aurretik behar duela, zeinahi interpretazio duelarik:

(22) a. irakaslearen {hainbat, hiru} erretratu b. * {hainbat, hiru} irakaslearen erretratu Jabea, subjektua eta osagarria onartzen dituen erretratu bezalako izen baten kasuan, irakaslearen berdin izan liteke hiruretarik edozein. Ohikoa den bezala, IS eta AS osagaien paralelismoa azkeneraino eramaten badugu, pentsatu beharrekoa da (22a) adibidearen eratorpena honelako zerbait izango dela:

(23) [ DS … irakaslearen i [ QS {hainbat, hiru} [ IS ...t i ... erretratu]] … D] (non t i = subjektu, objektu edo posesibo-jabe posizioa den)
Hots, izenaren argumentua izan edo egiazko posesiboa izan, genitiboa IS islapenaren barnean sortuko litzateke (Schoorlemmer 1998[START_REF] Longobardi | The structure of DPs: some Principles, Parameters and Problems[END_REF], Alexiadou et al. 2007) eta, ondoren, goragoko posizio batera mugituko litzateke. Testuinguru honetan hauxe egiaztatzen dugu: subjektu eta osagarri diren jabetza-genitibo bi daudelarik ere, murriztapen berdinekin egiten dugula topo eta biak agertzen direla deslekuan, zenbatzaileen ezkerretara, eta are -ko sintagmen ezkerretara:

(24) a. Picassoren zezenaren lau irudiak b. Arestiren Espriuren poemen zenbait itzulpen c. Peruren Mirenen igerilekuko argazkia (Zabala 1999: 150) Laburbilduta: subjektua eta osagarria ageri dituen determinatzaile-sintagma batean biek zenbatzaileen ezkerretara behar dute, QS-ren gainetik. Bestetik, -ko adjunktuen kokapen arrunta osagarriaren eskuinera eta izenaren ondoan da, (24c-d) adibideen arabera behintzat. Datuok pentsarazten digute bai genitibo subjektuak bai genitibo osagarriak beren kasua nahiko goian, IS osagaitik kanpo eta QS-ren gainetik dauden posizio sintaktikoetan, erkatzen dutela. Arestiko ( 23 Hurrengo ataletan D eta Q artean datzan posesibo buruarekin lotuko ditut osagarri eta subjektu genitiboak, baina aldi berean IS-ren barneko genitibo bat, berezkoa printzipioz, badela ere aldarrikatuko dut. Bigarren honetatik hasiko naiz.

IS biluziek jabetzagenitibo bakarra izan dezakete

Datuek argi eta garbi erakusten dute IS biluzietan jabetza-genitibo bakarra dela posible, eta beronek osagarriaren interpretazioa daukala, ezinbestean eduki ere. Hiru IS mota aztertuko ditut jarraian: euren predikatu izaeragatik IS soil modura ageri direnak; predikatu izan ez arren, erlaziozko izena den eta artikuluri gabe ageri den berri izena; eta azkenik -tzat atzizkiaren osagarri soilak.

IS predikatuak

Predikatu argiak diren IS osagaietan argi eta garbi ikusten da genitiboa zilegi dela, baina beti ere izenaren osagarriari dagokion interpretazioarekin:

(29) a. Jonen beldur naiz (cf. Joni beldur diot) b. … egizue hau nire oroigarri (= ni oroitzeko) c. Ciberria Jaialdia hasi berri da Bilbon, kultura zibernetikoaren erakusgarri (= kultura zibernetikoa erakusteko)

Jonen beldur predikatuan Jon da beldurraren iturria edo gaia, ez genuke Jonek duen beldurra inoiz ulertuko. Mezako nire oroigarri formulan ere ni oroitzeko ulertzen dugu, eta (29c) adibidean antzera dira kontuak. Genitibo horiek osagarri direna bere burua anafora bihurkaria hor posible izateak erakusten du:

(30) a. neure buruaren beldur naiz b…. egizue hau zeuen buruaren oroigarri c. Bere idazlan guztiak goraipatu zituen, bere buruaren erakusgarri.

Berri izenaren berri

Berri izena interes handikoa da osagarriarekin bai baina determinatzailearik gabe argumentu gisa funtzionatzeko gaitasuna daukaten izen bakarretarikoa delako "x-ren berri izan, jakin, eman, entzun,…" bezalako aditz-sintagmetan. Hona hemen literatur tradizioko bi adibide:

(31) a. Nork ez du Irlanda gaxoaren berri? (Ldi IL -167) b. Badaki ordea Gorostiaga jaunak bere buruaren berri jakiteko, euskal izaera izkutuaz jabetzeko, badagoela lasterbide bat, jakintza bidea baino eroso eta atseginagoa: euskal poesiaren bidea (KM MEIG II -45) 15 Guri, nolanahi ere, honexek ardura digu: determinatzailerik gabeko berri guztien genitiboak berri horren edukia edo gaia ematen digu, ez berriaren emailea edo subjektua. Eredu honi jarraitzen ez dioten adibideak zeharo ezgramatikalak dira:

(32) a. ETBk El Correo-ren berri eman zuen. b. ETBk El Correo-ren berria eman zuen. c. Lehenik, ETB-ren suetenaren berria entzun nuen. d. * Lehenik, ETB-ren suetenaren berri entzun nuen.

Oker ez banago, (32a) adibidearen interpretazio bakarra da ETB-k El Correori lotutako edo El Correo gaitzat hartutako informazioaren bat eman zuela, baina ez El Correoren beraren berri bat eman zuenik; (32b) adibidea, ostera, anbiguoa da eta goiko irakurketa ez ezik ETBk El Correok emandako berria, El Correo egile edo iturritzat duen berria, eman zuela ere uler daiteke. Era berean, ohikoa ez bada ere, berri izenak onartzen du aldi berean subjektua eta osagarria gauzatzea, baina horretarako ezinbestekoa da egitura DS-raino proiektatzea (=32c); IS hutsezko 15 Berri-ren argumentu dena bi faktorek bermatzen dute: berri ez den beste izen batek DS islapena behar luke; eta, areago, berri-k berak honela funtziona dezake beste modifikatzaileren bat gehituz gero:

(i) a. Etxepareren bizitzaren berri urri bezain zehatzak eman dizkigute, beste zenbaiten artean, Jaurgainek, Huartek, Urkixok, Gil Reicher andreak… (KM MIH -282) b. Huts egin nuelako damua han esandakoen berri zehatz honek ez dit larritu besterik egin (KM MEIG III -69) egituran (=32d) jabetza-genitiboak berri-ren osagarria baino ezin du izan. Hartara, bigarren froga bat badugu pentsatzeko ISetan jabetza-genitibo bakarra dela posible, eta berau osagarriari dagokiola.

Prolatiboaren froga

Ezaguna denez [START_REF] Euskaltzaindia | Euskal gramatika. Lehen urratsak (I), Bilbo: Euskaltzaindia[END_REF][START_REF] Euskaltzaindia | Euskal gramatika. Lehen urratsak (I), Bilbo: Euskaltzaindia[END_REF], prolatiboa berezi samarra da deklinabideatzizkien artean, berau dugulako epentesirik eta determinatzailearen aztarnarik ageri ez duen bakarra: 

DS eta kasu genitiboa: espezifikatzaile anitzeko proposamenaren garapena

Atal honetan jabetza-genitiboen azterbidea garatuko dut: lehendabizi, jabetza-genitiboen igoeraren aldeko argudioak xehetuko ditut eta jabetza-genitibo biak, subjektua eta osagarria, posesibo buruaren espezifikatzaile anitzeko konfigurazioan daudela proposatuko dut. Ondoren, erkatze anizkuneko egitura horren aldeko argudioak aurkeztuko ditut: lehenik erakutsiko dut nola nire proposamenak bat egiten duen Richards'en espezifikatzaile anitzeko teoriarekin eta nola egitura horrek izen-sintagmaren barneko hurrenkerez Eguzkitzak emandako datu batzuk hobeto interpretatzen laguntzen digun; beste argudioa, indartsuagoa, Pertsona-Kasu Murrizketaren inguruko datuek emango digute: jabetza-genitibo bi izatea ez da posible biak [+pertsona] direlarik eta datu horrek berak salatzen du biak buru beraren kontra erkatzen dutela euren pertsona-tasuna.

Genitiboak QSren gainean daude

Dagoeneko egiaztatu dugu genitibo bakarra dela posible IS barruan, eta zilegi direla bi DS barruan. Eta argitu ere argitu dugu subjektuari eta objektuari dagokien gune sintaktikoak QS gainetik behar duela. (Lindauer 1998: 122) 'Kolumbusen Amerikaren aurkikundea' c.gaztelania, frantsesa: (*los) mis tres libros, (*les) mes trois livres Hala ere, halakoetan posesiboak D-ren ingurura beharagoko posizio batetik igotzen direla esan ohi dute ikertzaileek (Picallo 1994[START_REF] Cardinaletti | On the deficient/strong Opposition in Possessive Systems[END_REF], Schoorlemmer 1998, Alexiadou et alii 2007). Hizkuntzetan barrena, beraz, posesiboak D-ren azpiko lehen buruari lotuta ageri dira.

Euskararen barnetik, ez da hain erraza D/DS eta Posesibo/PosS bereizten: nabarmena da jabetza-genitiboa eta determinatzailea zein bere aldetik doazela eta genitiboa zilegi dela D gunea hutsik dagoenean (cf. hasierako 6b-c adibideak), artikulurik edo erakuslerik gabe. Jabetza-genitiboa QS-ren gainetik dagoenez, honek, printzipioz, bidea zabaltzen du jabetzagenitiboa D-rekin zerikusirik ez duen buru baten espezifikatzailean dela esateko: Proposamen honek kontu handiz ibiltzea eskatzen du, euskararenak jokabide bitxia dirudien neurrian: batetik, genitibo bikoitzak ezagunak dira literaturan zehar, baina normalean posizio edo konfigurazio sintaktiko bana izaten dute (cf. ingelesa, gaztelania). Areago: bigarren posizio 16 Nire aspaldiko lan batean aurkitu dut Beñaten adibide hau, haren zorroztasunaren lekuko; hain zuzen ere, bertan egiten nuen proposamenerako problematikoa zen datua eta konpondu gabe utzi nuen. 17 Froga ahula agian, zeren beste batzuetan jabetza-genitiboa determinatzailearen gainetik dagoela dirudi:

(39) [ DS [ XS nire [ QS {bost, hainbat} liburu [ Q Ø]] X] [ D Ø]] X =
(i) [zure [bi liburuak] eta [hiru diskoak]]
Ez da kontu berria juntaduraren alorrean datu kontraesankorrak aurkitzea: ikus Goenaga (1991) eta, batez ere, Amundarain (1997: 292-hh & 368-hh) eztabaida baterako. Amundarainek dioenez, juntaduraren ohiko ikuspegian juntagaiak egiazko osagaiak badira ere, beste zenbait kasutan, bereziki izenlagunekin, badirudi partekatutako osagai-segidak juntatzen direla onartu behar dela; (i) adibidea azken tankera honetakoa litzateke nire ustez. 18 Azterbide alternatiboa subjektua posizio batera eta osagarria beste batera mugitzen direla esatea da, baina, hurrengo azpiatalean ikusiko dugunez, (41)-eko azterbideak dirudi zuzenena. "Jonen hiriaren suntsitzea" ( de Wit 1997: 37) Hots, hizkuntza bi horietan subjektuak eta osagarriak espezifikatzaile-posizio banatan kasua jasotzea izenaren mugidak egiten omen du zilegi, perpausetan osagarria AS-tik ateratzea aditzaren mugidak zilegi egiten duen bezalatsu (cf. Holmberg-en orokorpena, [START_REF] Chomsky | The Minimalist Program[END_REF]. Baina euskaraz, ez dago izenaren inolako mugidarik, berau in situ geratzen da, izen-adjektiboen eta zenbatzaileen arteko hurrenkerak agerian uzten duen moduan:

(43) a. Umearen [ QP bost [ Q' erretratu txiki polit]] hauek b. Umearen [ QP erretratu txiki polit [ Q bi]] hauek
Izenaren kokapena ez da aldatzen, eta ez da ezer harrigarririk honetan, euskarak morfologia ahula duelako izen-sintagmaren alorrean, numero eta genero komunztadurarik gabea, eta normalean izenaren mugida morfologia aberatsarekin lotu izan da [START_REF] Cinque | On the evidence for partial N-movement in the Romance DP[END_REF](Cinque , 2003)). Hirugarrenez, euskaraz genitibo subjektua eta osagarria, biak, ageri dira bata bestearen ondoren, eta erabat isomorfikoak dira gainera. Eta azkenik, ez dezagun ahaztu euskarak beste posizio sintaktiko bat gordetzen duela genitiborako, IS osagaien barruan, hau ere beste genitiboaren berdina dena. Beraz, badirudi espezifikatzaile bikoitzeko egitura honek justifikazio enpiriko sendoa behar duela. Horrexeri ekingo diot hurrengo azpiatalean.

Espezifikatzaile anitzeko egituraren aldeko argudioak

Espezifikatzaile anitzeko egiturak oinarri sendoa daukala esateko, bizpahiru datu multzo aurkeztuko ditut: bateko, Richards-ek (2001) espezifikatzaile anitzeko egituretarako ematen eta aurreikusten dituen datuek bat egiten dute euskarazko jabetza-genitiboen jokabidearekin; hari beretik, Eguzkitzak (1993) SOI eta OSI hurrenkerez emandako datuen berrikuspenak S eta O osagaiak egituran bateratsu daudela iradokitzen du; azkenik, jabetza-genitibo bi daudenean euren arteko pertsona-murrizketak daudela egiaztatzeak (Pertsona-Kasu Murrizketaren ondorioak sumatzeak azken batean) salatzen du genitibo horiek buru beraren espezifikatzaile banatan daudela.

A-espezifikatzaile anizkoitzen ezaugarriak eta DS-ren barneko hurrenkerak

Aurreko atalean garatu dudan proposamenaren arabera, (41)-ekoa bezalako eratorpen sintaktikoan pentsatu behar da; posesibo buruak honelako ezaugarriak edukiko lituzke:

(44) posesiboa, (n-) ugenitiboa *, uφ-tasunak non * sinboloak tasun sendoa adierazten duen eta, beraz, erakarritako DS argumentuen mugida eragiten duen. Hemen alde batera utziko dut genitibo anizkoitzen jatorriaren eztabaida: posesibo buru funtzionalaren ezaugarri parametrikoa den [START_REF] Ura | Multiple Feature-Checking: A Theory of Grammatical Function Splitting[END_REF] parentesi arteko n horrek aditzera ematen duen moduan, edo [-interpretagarria] den tasun bat ez ezabatzearen ondorio den [START_REF] Chomsky | The Minimalist Program[END_REF], edo besterik gabe, kasu eta pertsona tasunek erkatzeko unean duten ezberdintasun orokorraren ondorio den [START_REF] Boeckx | Symmetries and asymmetries in multiple feature checking[END_REF]. Besterik gabe jabetza-genitiboak espezifikatzaile anitzeko konfigurazioan daudelako ideia indartzen ahaleginduko naiz. Euskarazko jabetza-genitibo anizkoitzek Richards-ek (2001) hizkuntzalariak espezifikatzaile anitzeko konfigurazioez esandakoa puntuz puntu jarraitzen dutela litzateke azpimarratu beharrekoa. Richards-ek bai A-mugida bai A'-mugidaren arloko argudio enpiriko zabalak ematen ditu buru beraren espezifikatzaile anizkoitzek goragotasunari men egiten diotela eta modu sistematikoan bide zidor kabiratuak sortzen dituztela erakusteko; hots, buru berak sintagma bat baino gehiago erakartzen duenean espezifikatzaile anitzeko konfigurazio batera, gorago dagoen sintagmak goragoko espezifikatzailean amaituko du eta beherago dagoenak beheragoko espezifikatzailean. Fenomeno hau ez da arrotza euskaraz NZ-mugidan: galdetzaile bi batera aurreratzen direnean, goragotasuna errespetatzen da: Ikuspegi honetatik, euskarazko jabetza-genitiboa ez da salbuespena; egiaztatu dugun moduan, DS barruko hurrenkera arrunta SO-X-I dugu, argumentuen jatorrizko hierarkiari eusten dion hurrenkera hain zuzen:

(46) a. Picassoren i zezenaren j (lau) [t i t j erretratu]-ak b. Peruren Mirenen igerilekuko argazkia (Peru = egilea edo jabea; Miren = erretratatua) Datuak, hala ere, konplikatuagoak dira jabetza-genitiboaren alorrean, zeren SOI hurrenkeren alboan OSI hurrenkerak ikusten baitira, Eguzkitzak (1993: 170) erakutsi zuen moduan:

(47) a. Cortazar-en Poe-ren itzulpena b. Poe-ren i Cortazar-en t i itzulpena Eguzkitzak topikalizaziotzat jo zuen (47b) adibidea eta, interpretazioari dagokionez, ñabardura hau ezarri zion: Cortazarrek egindakoaz gain badirela Poeren bestelako itzulpenak ("diren Poeren itzulpen guztietatik norena eta Cortazarrena hartzen dugu hizpide" esango bagenu bezala). Gutxi gorabehera, ñabardura interpretatibo hau bat dator lehenago (20-21) adibideez esandakoarekin. Hala ere, mugidaren jomugarekin (Eguzkitzak [espez, D] posizioa zela zioen) ados egon litekeen arren, badira zantzuak (47b)-koa A-motako scrambling mugidatik hurbilago dela pentsatzeko, A'-motako topikalizazio-mugidatik baino. Esaterako: jabetza-genitiboko osagarri anaforikoek ezin dute halako mugidarik egin, ohiko topikalizazioan ikusten denaren kontra:

(48) a. [Velazquezen bere buruaren bi irudiak] ikusgai daude museoan. b. *[Bere buruaren i Velazquezen t i bi irudiak] … c. Velazquezek bere burua margotu zuen. d. bere burua, Velazquezek margotu zuen.

Datu hau garrantzitsua da: batetik iradokitzen du OSI hurrenkera A-motako scramblinga izan daitekeela (uztardurarako behar den konfigurazioa desegiten duelako ezin du osagarri anaforikoak goragoko posizio batera mugitu), eta bestetik erakusten du osagarriaren berezko lekua subjektuaren eskuinera izan behar dela, SOI dela hurrenkera arrunta. Alegia, egia da ez dakigula seguru SOI hurrenkeran SO osagaiak buru beraren edo biru biren espezifikatzailean dauden, baina, zeharka bada ere, datuak egiaztatzen du SO-X-I dela hurrenkera neutroa (Richards-en azterbidetik espero daitekeen moduan) eta O-S-X-I hurrenkera bi eragileren ondorio dela gutxienez: igoera eta scrambling. 19Richards-ek (2001) deskribatzen duen bigarren ezaugarria sotilagoa da: hark dioenaren arabera buru beraren espezifikatzaile banatan dauden zenbatzaileek jatorrizko konfigurazioan zuten besarkadurari eusten diote. Datua nahiko lausoa da oro har eta berdin gertatzen da euskaraz ere. Nolanahi ere, hiztun gehienek jotzen dute honelako DSetan anbiguitateak txartzat edo bitxitzat hartzera: Hau da, azaleko posizioa edo jatorrizkoa hartu, litekeena da zenbatzaile batak bestea okomandatzea edo alderatziz [START_REF] Horstein | Logical Form. From GB to Minimalism[END_REF], eta hortixek sortzen da interpretazio biren aukera. Hirugarrenik, Richards-en azterbideak Eguzkitzaren datu bitxi bat azaltzeko aukera ere ematen du: modu marjinalean bada ere, zilegi dira euskaraz posesiboa eta subjektu-osagarria, baina ez da posible halakoetan osagarria subjektuaren aurretik agertzea: Gauzak horrela, euskarazko jabetza-genitibo biak, subjektua eta osagarria, buru beraren eremuan daudela, eta buru beraren espezifikatzaile anitzeko egitura bat sortzen dutela aldarrikatzea sinesgarritasun handiko hipotesia da. 21

21 Eztabaida honen harian, interes handikoa da euskarazko izenordain elkarkari eta bihurkarien jokabidea. Jakina denez, lehen eta bigarren pertsonako elkarkari eta bihurkariek hirugarren pertsona singularraren jokabide sintaktikoa eduki ohi dute:

(i) a. Zuk ispiluan zeure burua ikusi {duzu / *zaituzu} b. Guk kalean {elkar, bata bestea} sarritan agurtu {dugu / *gaitugu} Datu hau oharkabean pasatu ohi da gramatiketan, baina Rebuschik (1991), esaterako, nahiko argi uzten du, "x-en burua" bihurkariei dagokienez, sintaxian hirugarren pertsona dena posesibotik datorren indizeari esker bihurtzen dela lehen edo bigarren pertsona Forma Logikoan. Pentsatzekoa da antzeko analisia behar dela elkarkarien alorrean: horiek sintaktikoki hirugarren pertsona singular modura jokatzen dute, baina LF mailan, lehen eta bigarren pertsonaren erreferentzia izan dezakete. Gauzak horrela, ez da harritzekoa PKM delakoaren aztarnarik ez sumatzea anafora genitiboetan:

(ii) a. [gure bata bestearen erretratuak] inprimatu nahi ditut. b. [gure elkarren amodioa] han handitu den denboran… (P. Larzabal, Gerla urte) c. Epaimahaiari gustatu egin zaio [(zure) zeure buruaren {kritika, defentsa}]

Ondorioak

Artikulu honetan proposatu dut euskarazko DS-en barnean bai subjektuak bai osagarriak posesibo buru funtzionalaren espezifikatzailerako igoera egiten dutela, espezifikatzaile anitzeko konfigurazio bat sortuaz. Erkatze anizkuneko konfigurazioa PKM delakoaren ondorioak ikusteak baieztatzen du, bai eta hurrenkera murriztapen batzuen azterketak ere (P-S-O hurrenkera ezmarkatua, zenbatzaileek mugidaren aurreko besarkadurari eustea, scrambling-a eta beronen interakzioa erakusleekin). Proposamenak iradokitzen du Gramatikal Unibertsalak kasua n-aldiz esleitu dezateken buruak permititzen dituela, baina buru hauek behin baino ezin dituzte edo pertsona-tasunak erkatu, Jeong-ek (2004) defendatzen duen bezala. Euskarak egiturazko kasu genitiboa setatia izan daitekeela erakusten du: DS argumentu orok igo ahal, eta behar, du determinatzaile-sintagmen barnean. 22 Salbuespen bakarra IS etenak edo biluziak dira, hirugarren atalean iradoki dudanez. Halakoetan jabetza-genitiboa osagarriaren interpretazioari lotzen zaio soilik. Jabetza-genitibo hauek azken baliabide modura, posesibo buru funtzionalik ezean ezarriak dirudite eta, itxura batean, Chomskyk (1986) berezko kasu genitiborako emandako ezaugarriak betetzen dituzte: izenaren argumentu zuzena den osagarria baino ezin da agertu. Nolanahi ere, ez da izenaren eta genitiboaren arteko ondokotasun baldintza ikusten;

(61) a. Zirriborro hori [(Mirenen) txikitako (*Mirenen) erretratu]-tzat jo dut. b. Olatu hauetako bakoitza harrotu eta ezerezten duenean, [bere buruaren une hartako argazki] gertatzen da (KM, MEIG III, 136) Adger-ek (2003) esandakoaren bidetik, litekeena berezko jabetza-genitibo hau i "izen txikia" buruaren mende egotea, eta horrexek azaltzea, nola edo hala, zergatik ez den osagarria izenaren ondo-ondoan ageri. Baina gai honen ingurukoak hurrengo baterako utzi beharko ditugu.

Pertsona-identitatea LF mailan soilik gauzatzen duten adibide hauek onak izateak argi uzten du Pertsona-Kasuaren Murrizketaren ondorioak guztiz sintaktikoak direla eta ez interpretaziozkoak edo semantikoak; ondorio honek bat egiten du [START_REF] Ormazabal | The Object Agreement Constraint[END_REF] lanaren ildoarekin, noski. 22 Alde horretatik, zaramaren Espainiako maitaleak bezalako adibideez Artiagoitia (2000: 55-6) lanean esan nituenak oker daude: halakoak gramatikalak dira eta osagarri diren jabetza-genitiboak ez daude izenaren ondo-ondoan. Bitxiak izatekotan, interpretazio arazoengatik (edo osagaien luzeragatik) izan daiteke, baina ez arrazoi gramatikalengatik.

  PosS [ QS XP [ FS [ IS I].... Adj] Q] Pos] D] (non XS = neurri sintagmak eta QSak, numeralak barne) QS [ IS liburu] [ Q bi]] hauek] c. {hainbat, kutxa bete} liburu = [ DS [ QS [ XS {hainbat…}] [ IS liburu] [ Q Ø]] [ D Ø]] d. bost liburu(-ak) = [ DS [ QS [ QS bost] [ IS liburu]] [ D (-ak)]]

  jendea (= [ IS I] + -ko) b. aho biko ezpata (=[ QS IS-Q] + -ko) c. bihotz oneko laguna (= [ FS/IS I-Adj] + -ko) d. *bihotz on honetako laguna ([ DS I-Adj-D]+ -ko)

  bi autoak c. Sanzen atzera egiteko erabakia d. Libanoren su-etenerako plana Hots, badirudi posesibo arrunta (20a-b) -ko modifikatzaileen eta zenbatzaileen ezkerretara kokatzen dela; berdin esan liteke jabetza-genitiboa subjektu delarik (20c-d), modifikatzaile horiek osagarri (20c) izan edo ez (20d). Arestiko adibideetan, -ko sintagmak jabetza-genitiboaren ezkerretara ere ager daitezke, baina ñabardurekin: (21) a. atzoko Jonen txistea b. atzera egiteko Sanzen erabakia c. su-etenerako Libanoren plana Ñabardura da (20)-eko adibideak nolabait neutroak diren bitartean (21)-koek multzo zabalago batera bidaltzen gaituztela edo, bestela, foku-interpretazioa eragiten dutela: atzoko Jonen 11 De

  / * lagunetzat / * lagun bat(e)tzat / * lagun hautzat b. lagun handitzat… hartu naute c. erotzat Alde horretatik, esan liteke -tzat postposizioak osagarritzat IS soilak hartzen dituela, baita AdjS zein [I-Adj] osagai-motak ere. Honek aukera ematen digu berriro ere jabetza-genitiboetarik zein den zilegi, ezein bada, ikusteko. Ostera ere, osagarriarekin egiten dugu topo. Ikus, bestela, ondoko perpausak: (34) a. Hilketaren egiletzat jo zuten, baina errugabea zen. b. Eskuan daukazun hori Mirenen {oroigarritzat, erretratutzat} hartu dut. (35) a. Ikerlan hori erronkarieraren deskribapen egokitzat jo daiteke. b. *Ikerlan hori Mitxelenaren erronkarierarekn deskribapen egokitzat jo daiteke (34)-eko adibideetan, aditzetik eratorritako izenek argi asko erakusten dute genitiboa nolabait aditzaren jatorrizko barne argumentuari dagokiola. Oroigarri eta erretratu izenek zantzu garbia ematen dute: (34b)-en ez dugu ulertzen eskuan dagoena Mirenena den oroigarria edo erretratua denik, Miren oroitzen edo erretratatzen duen zerbait baizik. Bestalde, (35)-ko adibideetatik ondorio berdintsua ateratzen dugu: aditzetik eratorritako IS soila prolatiboaren osagarri delarik, hiztunek osagarriari dagokion jabetza-genitiboa onartu arren baztertu egiten dute subjektua ere agertzea. Beraz, genitibo subjektua eta osagarria ezinezkoak dira IS biluzietan.

  Nork zer erranen du orduan? b. Nork zer uste duzu errango duela orduan? c. *Zer nork erranen du? d. *Zer nork uste duzu errango duela orduan? [(a-b) adibideak Oyharçabal (1988: 96) lanetik hartuak]

(

  49) a. Hizkuntzalariren baten euskalki guztien deskribapena argitaratuko da liburuan b. gaurko eskolan ume guztien aktoreren baten aurkezpena ikusi dugu Alegia, jabetza-genitibo biak batera buru beraren espezifikatzaileetara mugitzerakoan, zenbatzaileen interpretazioa hasierakoaren berdina litzateke: beraz, subjektuak objektua okomandatzen duenez, interpretazioak honelakoak lirateke: (49') a. interpretazio arrunta ( > ): bada hizkuntzalari bat euskalki guztiak deskribatu dituena…. a'. interpretazio nekeza (?? > ): euskalki bakoitzari buruz esan liteke hizkuntzalari batek edo bestek deskribatu duela… b. interpretazio arrunta ( > ): ume guztiei buruz esan daiteke aktoreren bat edo beste aurkeztu dutela… b. interpretazio nekeza (?? > ): aktoreren bat bada eta hari buruz esan daiteke ume guztiek bera aurkeztu dutela… Ohartzekoa da perpaus mailan, subjektuak eta osagarriak buru biren espezifikatzaile bana betetetzen dutenez, anbiguitatea dela arruntena: (50) a. Hizkuntzalariren batek euskalki guztiak deskribatu ditu ( > ,  > ) b. gaurko eskolan ume guztiek aktoreren bat aurkeztu dute ( > ,  > )

  Leizarragaren Bibliaren itzulpena (=P-S-O-I) b. * Monzonen Bibliaren Leizarragaren itzulpena (=*P-O-S-I; Eguzkitza 1993: 170) Eguzkitzak (1993) argudiatzen zuen posesiboa [espez, D] gunean zuzenean sortzeak azaltzen duela zergatik ez den posible P-O-S-I hurrenkera: osagarriak orduan ezin zuen gune hori bete. Baina Richards-en azterbidean analisi gogobetegarriagoa aurkitzen dugu: izan ere, egun ohikoa den moduan (cf.

  )-rekin batera, honelako eratorpenetan pentsatu behar dugu orduan:

	(25)	a. Picassoren i zezenaren j [ QS lau [ IS t i t j erretratu]]-ak
		b. [Arestiren i Espriuren poemen i [ QS zenbait [ IS t i t j itzulpen]] ageri dira …
		c. Peruren i Mirenen j igerilekuko [ IS t i t j argazki]-a
		d. Europako ministroen i familiako [ IS t i argazki]-a
	Bai osagarria bai subjektua euren jatorrizko posiziotik aldentzen badira, galdera berehala
	sortzen da: nora mugitzen dira? Posizio sintaktiko berdinera mugitzen dira ala buru biren
	espezifikatzaile banatara mugitzen dira?
		Galdera hauei ekin aurretik, baina, genitiboaren bigarren agerrera bat iradokitzen duen
	beste datu bat gehitu behar da: datua IS biluziek ematen digute. Hara:
	(26)	

a. Epaileak Miren errudun (*a, *bat) jo du. b. Amaia arduradun(*a, *bat) jarri dute bulegoan. Letra etzanez adierazitakoak izen predikatuak dira, baina IS osagai garbiak inolako determinatzailerik onartzen ez duten neurrian. Halakoetan, zilegi da jabetza-genitiboa: (27) a. Epaileak Miren hilketaren errudun jo du. b. Amaia erdarazko testuen arduradun jarri dute bulegoan.

Baina jabetza-genitibo hauek ezin dira QS baten gaineko posizio batekin lotu, izen predikatuok printzipioz IS mailaraino baino ez direlako proiektatzen. Beraz, honako baieztapenak izango dira gure abiapuntua:

(28) a. Euskarazko osagarri eta subjektu genitiboak DS-ren barnean QS-tik gora mugitzen dira; b. bada beheragoko beste genitibo posizio bat IS biluzietan.

  Aurreko adibide esanguratsuenak errepikatuta ematen ditut: DS … irakaslearen i [ QS {hainbat, hiru} [ IS ...t i ... erretratu] … D] c. Picassoren zezenaren lau irudiak d. [ DS …Picassoren i zezenaren j [ QS lau [t i t j irudi]] …[ D -ak]]

	(36)	a. irakaslearen {hainbat, hiru} erretratu
	b. [ Igoeraren aldeko argudio nagusia horixe dugu hain zuzen: izenaren argumentuak IStik kanpo eta
	QS-ren gainetik agertzen direla. Erantzun beharreko galdera haue da: zein dira genitibo bi
	horiek biltzen dituzten islapenak? Bat edo bi dira? Hasteko, QS-ren gaineko buru funtzional
	baten existentzia justifikatzen ahaleginduko naiz; ondoren genitibo biren kokapena zein izan
	daitekeen azalduko dut.	
		Batetik, hizkuntzen arteko ebidentzia aipa daiteke D eta Q arteko posesibo burua
	justifikatzeko: zehaztutasuna eta posesiboak lotuta ez dauden hizkuntza askotan, genitiboak
	determinatzailearen azpitik (eta QS-ren gainetik) kokatu ohi dira:
	(37)	a. katalana: les seves novelles de Nabokov	(Picallo 1991: 284)
		b. italiera: il mio libro	(Schoorlemmer 1998: 58)
		c. bulgariera: edin negov prijatel	(ibidem: 59)
		bat bere lagun
			'bere lagun bat'
		d. hungariera: (a) Mari kalap-ja-i	(Szabolcsi 1994: 180)
			art Mari.nom kapela.kmz.pl
			'Mariren kapelak'
		e. maoriera:	tā Hōne patu-nga o te wahine	(Pearce 1998: 427)
			art .gen hil-keta gen art andre
			'Honeren andrearen hilketa'
	Zehaztutasuna eta posesiboak elkarren eskutik doazen hainbat hizkuntzatan, posesiboari
	emandako azaleko kokapena, berriz, D gunea edo [espez, D] gunea izaten da. Izenordain
	posesiboek D gunea bete ohi dutela esaten da; gainontzeko sintagma genitiboek bigarrena:
	(38)	a. ingelesa: Mary's (*the) book / my (*the) book
		b. germaniera: (*die) Kolumbus Entdeckung von Amerika

  bat izatea izenaren mugidarekin ere lotu izan da zenbait hizkuntzatan; hona hemen, esaterako, Lindauerren eta De Witen proposamenak germaniera eta neerlanderarako: (42) a. [Kolumbus [ Det ø] [ KmzS [ Kmz Entdeckung i ]… [ FS Amerikas t i [ IS t sub t i t osag ]]]] "Kolumbusen Amerikaren aurkikundea" (Lindauer 1998: 119) b. [ DS [ Posesibo-S Jans [ Pos verwoesting i ] [ NumS van de stad [ Num t i ] [ IS t sub t i t osag ]]]]

  [START_REF] Longobardi | The structure of DPs: some Principles, Parameters and Problems[END_REF], Alexiadou et al. 2007), posesiboa IS-ren inguruko proiekzioan sortzen badugu, batetik espero izatekoa da gogoragotasuna errespetatuaz hurrenkera ezmarkatua [PSO]-I izatea, egiaz den bezala, hiru genitiboak posesibo buruaren espezifikatzaile hirukoitzean kokatuta:(52) [ DS [ PosS Monzonen i Leizarragaren j Bibliaren k … [ IS t i t j t k itzulpen]-a]Bestela esanda, Eguzkitzaren jatorrizko SOI eta OSI datuen berrinterpretazioaren argitara, subjektua-objektua egitura multzoa [espez, D] gunea libre dagoelarik bakarrik apur daitekeela egiaztatzen dugu. Baina egiaztapen honek, zeharka, iradokitzen du proiekzio beraren espezifikatzaile bana betetzen dutelako ideia, Richards-en azterbidearen araberakoa, zuzena izan daitekeela. Arazorik ez da genitibo biak eremu bitan gauzatzen direnean (cf. 57-ko adibideak) eta zunda/buru birekin komunztatzen direnean: goiko genitiboa posesibo buruarekin lotu ohi da eta beheko genitiboa beheragoko buru batekin (Izenarekin edo izenari lotutako i "i txikia" buru funtzionalarekin). Nolanahi ere den, guri dagokigunez, subjektua eta osagarria posesibo buru beraren espezifitzaile banatan daudenez, gure aurreikuspena da bi DSak ezin direla [+pertsona] izan. Test polita lehen eta bigarren pertsonak ematen digute, biek [+pertsona] tasuna dutelako. Testuinguru honetan oso esanguratsua da honako adibideen arteko kontrastea: ) adibideak bitxiak dira oro har subjektu eta osagarri diren jabetza-genitibo bi erreskadan bitxiak direlako, baina lehen eta bigarren pertsonako edozein subjektu-osagarri konbinaziok gainditzen du bitxitasunaren muga, eta zeharo ezgramatikala da. Arbola-diagrama batean:

	(59)	a. (?) nire pailazo baten bi erretratuak / (?) nire euskalki baten deskribapena
		b. (?) artista baten nire bi erretratuak / (?) artista baten nire deskribapena
	Eta bestetik, badakigu zergatik ez den gramatikala *P-O-S-I hurrenkera: posesibo buruak berak 4.2.2. Pertsona-Kasuaren Murrizketak eta [+pertsona] genitiboak c. * nire zure bi erretratuak / * nire zure deskribapena
	hiru argumentuak aldi berean erakartzen baditu, hasierako o-komando erlazioak azaleratu behar Jabetza-genitibo osagarria eta subjektua buru sintaktiko berberaren espezikatzaile d. *zure nire bi erretratuak / * zure nire deskribapena
	direlako goragotasuna errespetatuaz; hots, ezinezkoa da, Richards-en teorian behintzat, banatan daudela proposatzeak aurreikuspen interesgarria egiten du: Pertsona-Kasuaren
	hurrenkera okerra deribatzea. Labur esanda, orduan, euskarazko genitibo egiturek Richards-en A-espezifikatzaile anitzeko teoriarekin bat egiten dute: teoria horrek aurreikusten du, bestelako erakarlerik ezean, S eta O osagaiek, buru beraren espezifikatzailean daudelarik, nahiko hurrenkera zurruna izango dutela: ikusi dugun moduan, hala da scrambling mugida gertatzen denean izan ezik. 20 Azkenik, espezifikatzaile anizkoitzen proposamenarekin bat datorren beste datu Murrizketa delakoaren eragina sumatuko dugula behar bezalako baldintzak sortzen direnean. Baldintzok hauexek lirateke: buru berak ezin duela tasun morfosintaktiko berdina (pertsona) bi biderrez erkatu. Halako eragozpenik ez da inoiz sortzen bi DS argumentuk euren tasun morfosintaktikoak bi proiekziotan erkatzen dituztenean: (56) a. nik zu ikusi zaitut Alegia, (59a-b(60) *DS
	esanguratsu bat emango dut: DS-ren hasierako erakusleen portaera. Mendebaleko euskararen b. *Zuk ni etsaiari saldu naiozu (Ormazabal & Romero 2007: 316)
	bereizgarria da erakusleak sintagma amaierako artikuluarekin (hurbila edo ez) komunztatzen duela: (57) a. My {description, portrait, vision, examation} of you b. Tu {descripción, necesidad, retrato} de mí PosS D
		espez 1	PosS
	(53) Arestiko (57a) bezalakoetan ez da arazorik sortzen subjektuak eta osagarriak, zeinek bere Mendebaleko euskara a. hau neska gazteau / hau neska gaztea aldetik, beren kasu eta pertsona tasunak buru funtzional banarekin (Dnb eta a/v) erkatzen espez 2 Pos'
	b. hónek neska gazteok / hónek neska gazteak (Artiagoitia 2008) dituzten neurrian; (57b) bezalako adibideak, berriz, Pertsona-Kasuaren Murrizketaren ondorio gisa ikusten dira: QS Pos
	Artiagoitia (1998, 2008) lanetan hasierako erakusleok [espez, D] posizioan direla eta D posizioko artikuluarekin espezifikatzaile-buru harremanean direla argudiatu dut. Zuzena bada, (58) Pertsona-Kasuaren Murrizketa (Bonet 1991): IS Q
	eta scrambling mugida [espez, D] gunerako dela onartuta, azterbide honek aurreikusten du DATIBOrik bada, orduan ACC/ABS argumenduak 3.pertsonakoa behar du I' DS subj [+pertsona] mendebaleko erakusleak bateragarriak izango direla SOI hurrenkerarekin baina bateraezinak OSI hurrenkerarekin, honelakoetan osagarria eta erakuslea posizio beraren alde lehiatzen direlako. Aurreikuspena bete egiten da eta bateraezinak dira hasierako erakusleak eta OSI DS obj I Murrizketa hau gaur egungo sintaxi teoriaren eztabaidagai iturria da: Ormazabal & Romero (2007) lanak, esaterako, argudiatu du murrizketa hau sintaktikoa dela funtsean, kasu eta [+pertsona]
	hurrenkerak: morfologia gauzapenetik independentea, eta proposatzen du osagarri-komunztaduraren
	murriztapen batera laburbiltzen dela: bi [+bizidun] osagarrik ezin dute aditz konplexuarekin
	(54) komunztatu. Artikulu honetan, ez gabiltza osagarriez hausnarrean, berdin gauzatzen diren a. * hónek bere emaztearen i Riberaren t i irudiok
	b. hónek Riberaren bere emaztearen irudiok subjektu eta osagarriez baino, eta alde horretatik interes handiagokoak izan daitezke azterbide
	orokorragoak: Boeckx (2003) eta Jeong (2004) lanek, esaterako, defendatzen dute tasun
	Eskematikoki adierazita: anitzeko erkatze egoeretan zilegi dela sintagma batek baino gehiagok kasu berdina erkatzea,
	kasua helburuaren tasun formal hutsa den neurrian (eta modu simetrikoan erkatu daitekeen
	(55) neurrian); baina, autore horien arabera, ez da zilegi sintagma batek baino gehiagok pertsona-Mendebaleko euskara
	a. * erakuslea-Osagarria-S-t osagarria -I-Det tasun berdinak erkatzea, pertsona-tasunak helburuaren tasun interpretagarriak direlako eta modu
	b. √ erakuslea-SO-I-Det asimetrikoan erkatzen direlako (hurbilenak baino ezin ditu behin erkatu). Jeong-en (2004)
	hitzetan, ezin dira bi [+pertsona] (edo [+bizidun]) DS izan eremu berean. Ildo beretsuan, Rezac-
	ek (2008) argudiatu du PKM delakoaren ondorioak buru edo zunda (probe ingelesez) berak
	20 Egia esan, ezerk ez du galarazten P-S-O hurrenkeretan, osagarria posesiboaren aurrera mugitzea. pertsona-komunztatu harremana DS helburu birekin aldi berean ezarri nahi duenean sortzen Datuak nahiko marjinalak dira scrambling-ik gabe ere, baina nago osagarriaren mugidarekin ez dela direla: lehenak bigarrenarekiko komunztadura harremana eteten edo eragozten du, baldin eta aparteko zailtasunik eransten, interpretazio argia lortu ahal bada: lehenak bigarrena o-komandatzen badu.
	(i)	a. (?) Von Thyssen-en Velazquezen erregearen irudia	(ekarriko dute Bilbora)
		b. (?) erregearen i / Von Thyssen-en Velazquezen t i irudia	(ekarriko dute Bilbora)

(ib) sinestea errazteko, erregea Velazquezek ez ezik beste artista batzuek pintatu dutela suposatu behar da. Irakurlearen esku uzten dut (ia-b) adibideen artean kontrasterik baden epaitzea.

Halere, bada "affectedness contraint" deritzon murriztapen bat. Ikus[START_REF] Longobardi | The structure of DPs: some Principles, Parameters and Problems[END_REF] 

564-hh).5 Murriztapen desberdinak daude, hala ere, baterako eta besterako. Genitibo prenominala gaurko alemanean izen berezietara mugatzen omen da; ikus baita DeWit and Schoorlemmer (1996) ere.

Kasu guztietan zilegi da pertsona izenordain indartua, nire hizkeran behintzat.

Dakigunez, inesiboaren kasuan arrastorik ez da gaurko euskaran: (i) a. Donostian egon nintzen b. Donostiako egotaldia Baina -n hori nabarmena da galdetzailean gutxienez (cf. no-n-go egotaldia?). Hartara, ohikoa da Donostiako bezalakoetan Donostiango ezkutatzen dela esatea.

Hori bai, azterkizun da Post-S osagaien kasuan zergatik den beharrezkoa -ko eranstea

-en ere posible da, eskuineko estraposizioaren ondorioz konpletiba arrunta posible den era berean: (i) a. [Elvis bizirik dagoen zurrumurrua] entzun dut. b. zurrurrua entzun dut [E. bizirik dagoela]

Goenagaren arabera, fisikaren irakaslea posible da, baina beste zerbait esan nahi du, irakasle horrek fisika zientzia osoa, hasi eta buka, azalduko balu bezala.

Artiagoitiak (2009) OSI hurrenkera scrambling motakoa dela erakusteko argudio gehiago ematen ditu, Elordietak (2001) ABS-DAT eta DAT-ABS alternantziak azaltzeko ematen dituenetan inspiratuak.