text:
/**
 * @author Hugo Beilis
 * @author Osvaldo Demo
 * @author Jorge Rafael
 * @version 1.0
 */
package ar.org.fitc.test.rmi;

import java.net.MalformedURLException;

import java.rmi.AlreadyBoundException;
import java.rmi.Naming;
import java.rmi.NotBoundException;
import java.rmi.Remote;
import java.rmi.RemoteException;
import java.rmi.registry.LocateRegistry;
import java.rmi.registry.Registry;
import java.util.Collection;
import java.util.Iterator;
import java.util.concurrent.CopyOnWriteArrayList;

import junit.framework.TestCase;
import ar.org.fitc.test.rmi.object2test.Echo;
import ar.org.fitc.test.rmi.object2test.EchoUnicast_Imp;

class ORemote extends Object implements Remote {
}

public class TestNaming extends TestCase {

    private EchoUnicast_Imp e;

    String ipString = null;

    private static Registry reg = null;

    public static void main(String[] args) {
    }

    public TestNaming(String name) throws RemoteException {
        super(name);

        if (reg == null) {
            reg = LocateRegistry.createRegistry(1099);
        }
    }

    protected void setUp() throws Exception {
        super.setUp();

    }

    protected void tearDown() throws Exception {
        super.tearDown();

    }

    /*
     * Test method for 'java.rmi.Naming.bind(String, Remote)'
     */
    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testBind001() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("echo", e);

            Collection<String> cs = null;
            cs = (Collection<String>) new CopyOnWriteArrayList(Naming.list(""));
            Iterator<String> it = cs.iterator();

            while (!it.next().endsWith("echo")) {
                assertTrue("In Naming List is Echo_Imp", it.hasNext());
            }
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {

            Naming.unbind("echo");
        }

    }

    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testBind002() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("//localhost:1099/echo", e);
            Collection<String> cs = null;
            cs = (Collection<String>) new CopyOnWriteArrayList(Naming.list(""));
            assertFalse("There is same thing in the list", cs.isEmpty());
            Iterator<String> it = cs.iterator();
            while (!it.next().endsWith("echo")) {

                assertTrue("In Naming List is Echo_Imp", it.hasNext());
            }
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {
            Naming.unbind("echo");
        }
    }

    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testBind003() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("//:1099/echo", e);
            Collection<String> cs = null;
            cs = (Collection<String>) new CopyOnWriteArrayList(Naming.list(""));
            Iterator<String> it = cs.iterator();
            while (!it.next().endsWith("echo")) {

                assertTrue("In Naming List is Echo_Imp", it.hasNext());
            }
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {

            Naming.unbind("echo");
        }
    }

    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testBind004() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("//localhost/echo", e);
            Collection<String> cs = null;
            cs = (Collection<String>) new CopyOnWriteArrayList(Naming.list(""));
            Iterator<String> it = cs.iterator();
            while (!it.next().endsWith("echo")) {

                assertTrue("In Naming List is Echo_Imp", it.hasNext());
            }
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {

            Naming.unbind("echo");
        }
    }

    public void testBind005() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            EchoUnicast_Imp e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("echo", e);
            Naming.bind("echo", e);
            fail("Two bind to the same port make a exception that is missing");
        } catch (AlreadyBoundException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {
            Naming.unbind("echo");
        }

    }

    public void testBind006() {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("???··~~$$echo", e);
            fail("The URL is mal formed");
        } catch (MalformedURLException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testBind008() {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind(null, e);
            fail("The URL can't be null");
        } catch (RuntimeException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testBind009() {
        try {
            Naming.bind("echo", null);
            fail("The remoteObject can't be null");
        } catch (RuntimeException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testBind010() {
        try {
            Naming.bind(null, null);
            fail("The remoteObject and URL can't be null");
        } catch (RuntimeException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testBind011() {

        try {
            Naming.bind("echo", new ORemote());
            fail("The remoteObject can't be null");
        } catch (RemoteException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    /*
     * Test method for 'java.rmi.Naming.list(String)'
     */
    public void testList001() {
        try {
            assertEquals("Must be an empty array", 0, Naming.list("").length);
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testList002() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("echo", e);
            assertEquals("Must be an unitary array", 1, Naming.list("").length);
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {
            Naming.unbind("echo");
        }
    }

    public void testList003() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            for (int i = 0; i < 30; i++) {
                Naming.bind("echo" + i, e);
            }
            assertEquals("Must be an unitary array", 30, Naming.list("").length);
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {
            for (int i = 0; i < 30; i++) {
                Naming.unbind("echo" + i);
            }
        }
    }

    public void testList004() {
        try {
            Naming.list(null);
            fail("Can't execute with null String");
        } catch (RuntimeException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testList005() {
        try {
            Naming.list("???··~~$$echo");
            fail("The URL is mal formed");
        } catch (MalformedURLException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    /*
     * Test method for 'java.rmi.Naming.lookup(String)'
     */
    public void testLookup001() {
        try {
            Naming.lookup("echo");
            fail("Non bind object");
        } catch (NotBoundException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testLookup002() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {

            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("echo", e);
            Echo f = (Echo) Naming.lookup("echo");
            assertTrue("Must be an unitary array", f instanceof Echo);
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {
            Naming.unbind("echo");
        }

    }

    public void testLookup003() {
        try {
            Naming.lookup("#$%$%echo");
            fail("Mal formed URL");
        } catch (MalformedURLException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    /*
     * Test method for 'java.rmi.Naming.unbind(String)'
     */
    public void testUnbind001() {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("echo", e);

            Naming.unbind("echo");
            assertEquals("Must be a empty array", 0, Naming.list("").length);
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }

    }

    public void testUnbind002() {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("//localhost:1099/echo", e);
            Naming.unbind("echo");
            assertEquals("Must be an empty array", 0, Naming.list("").length);
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testUnbind003() {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("//:1099/echo", e);
            Naming.unbind("echo");
            assertEquals("Must be an empty array", 0, Naming.list("").length);
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testUnbind004() {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.bind("//localhost/echo", e);
            Naming.unbind("echo");
            assertEquals("Must be an empty array", 0, Naming.list("").length);
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {

        }
    }

    public void testUnbind005() {
        try {
            Naming.unbind(":$#$%echo");
        } catch (MalformedURLException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testUnbind006() {
        try {
            Naming.unbind(null);
        } catch (RuntimeException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testUnbind007() {
        try {
            Naming.unbind("echo");
        } catch (NotBoundException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    /*
     * Test method for 'java.rmi.Naming.rebind(String, Remote)'
     */
    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testRebind001() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.rebind("echo", e);

            Collection<String> cs = null;
            cs = (Collection<String>) new CopyOnWriteArrayList(Naming.list(""));
            Iterator<String> it = cs.iterator();

            while (!it.next().endsWith("echo")) {
                assertTrue("In Naming List is Echo_Imp", it.hasNext());
            }
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {

            Naming.unbind("echo");
        }

    }

    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testRebind002() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.rebind("//localhost:1099/echo", e);
            Collection<String> cs = null;
            cs = (Collection<String>) new CopyOnWriteArrayList(Naming.list(""));
            assertFalse("There is same thing in the list", cs.isEmpty());
            Iterator<String> it = cs.iterator();
            while (!it.next().endsWith("echo")) {

                assertTrue("In Naming List is Echo_Imp", it.hasNext());
            }
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {

            Naming.unbind("echo");
        }
    }

    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testRebind003() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.rebind("//:1099/echo", e);
            Collection<String> cs = null;
            cs = (Collection<String>) new CopyOnWriteArrayList(Naming.list(""));
            Iterator<String> it = cs.iterator();
            while (!it.next().endsWith("echo")) {

                assertTrue("In Naming List is Echo_Imp", it.hasNext());
            }
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {

            Naming.unbind("echo");
        }
    }

    @SuppressWarnings("unchecked")
    public void testRebind004() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.rebind("//localhost/echo", e);
            Collection<String> cs = null;
            cs = (Collection<String>) new CopyOnWriteArrayList(Naming.list(""));
            Iterator<String> it = cs.iterator();
            while (!it.next().endsWith("echo")) {

                assertTrue("In Naming List is Echo_Imp", it.hasNext());
            }
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {

            Naming.unbind("echo");
        }
    }

    public void testRebind005() throws RemoteException, MalformedURLException,
            NotBoundException {
        try {
            EchoUnicast_Imp e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.rebind("echo", e);
            Naming.rebind("echo", e);
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        } finally {
            Naming.unbind("echo");
        }
    }

    public void testRebind006() {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.rebind("???··~~$$echo", e);
            fail("The URL is mal formed");
        } catch (MalformedURLException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testRebind008() {
        try {
            e = new EchoUnicast_Imp();
            Naming.rebind(null, e);
            fail("The URL can't be null");
        } catch (RuntimeException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testRebind009() {
        try {
            Naming.rebind("echo", null);
            fail("The remoteObject can't be null");
        } catch (RuntimeException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testRebind010() {
        try {
            Naming.rebind(null, null);
            fail("The remoteObject and URL can't be null");
        } catch (RuntimeException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

    public void testRebind011() {
        try {
            Naming.rebind("echo", new ORemote());
            fail("The remoteObject can't be null");
        } catch (RemoteException e) {
        } catch (Throwable e) {
            fail("Failed with:" + e);
        }
    }

}


Stuck in traffic? Going nowhere? Kick boredom off the bus with Chinavasion's new pocket-sized personal media player.
What's worse than being in this situation?
It might be OK if you're driving.. you can just crank up your car stereo or, if the jam is bad enough and nobody has moved for an age turn on your Car DVD player.
But if you're in a bus or in a situation where you can't control what you listen to you're going to need either a good book or this pocket-sized MP4 player.
Not many entry-level MP4 players are this cool. Coming in 4GB and 8GB the pocket-sized portable media player is guaranteed to keep anybody entertained.
With a fantastically clear 3inch screen…small built-in speakers, FM station memory function and extra TF card slot you can be sure to keep yourself entertained wherever you are.
And with a measurement of 88mm long by 55mm wide by 10mm high and a rugged yet attractive painted metal finish you can be sure it will handle the rigors of everyday life without getting in your way.
Why let boredom get the better of you when you're commuting when there's fantastic MP4 players like this around?


text:
A FIRE DEPARTMENT THAT PROGRESSES.
A FIRE DEPARTMENT THAT PROGRESSES. For years Athol, Mass., has had an exceptionally efficient fire department, on which it annually expends some $5,000. In 1817 the town and the citizens between them purchased a fire engine, the former paying one-third of the cost, and on May 26, in that year, organised fire company No. 2, the engine being built by George Filts, a mechanic of the town. In 1840 it was voted to raise $60 to furnish a suitable carriage to carry ladders and hooks belonging to steamer No. 2. In the summer of 1846 the town bought two hand-engines, one for each village. One was named the Despatch and the other the Tiger. There was great rivalry between the two companies. In 1868 a steam tire engine was bought for the lower village, and in 1871 a steamer was added to the uptown department. A new era of the…

redpajama_set_name: RedPajamaCommonCrawl


In a world where so many employees are always-on, unable to truly switch off from work thanks to our ever-tighter connections to our phones, and overloaded with conflicting messages about whether we should be working on that thing we were supposed to have finished yesterday or the one that's due tomorrow, it's no surprise that managing our time is emerging as a key factor in employee success.
So often, though, the advice around those concepts seems so overwhelming: sure, you too can gain complete control over your working life. All you need to do is completely change who you are, and what you do on a day to day basis.
That's where Graham Allcott comes in: a British expert on productivity and time management, Allcott stresses the value of mindfulness in everyday interactions, and lives by a mantra of making small, incremental changes.
Key to his message: the notion that "managing your time is no longer relevant; you have to manage your attention."
Unusually for someone whose job is to give pep talks and motivational speeches, Allcott is not a larger than life personality. Having had the opportunity both to interview him one-on-one, and to see him in action in front of a room full of consultants recently, it's clear that he's not trying to set himself up as yet another one-man productivity personality cult: he doesn't walk into the room promising to change your life, or unveil a list of suggestions about how to outsource your responsibilities so you can spend more time on the beach.
Instead, Allcott—founder of Think Productive, and author of the book How to Be a Productivity Ninja, which came out in the US in March this year—recognizes that most of us probably aren't in our jobs completely by accident (i.e. we like what we do—we just need to be more efficient so we can do more of it). As such, he stresses the value of mindset shifts, and stresses the benefits of "doing the simple things consistently and well." As a result, he promises that even those whose schedules seem completely unmanageable can come to exert a degree of control over them. Or as he puts it: "it's possible to be overloaded, but not overwhelmed."
If that sounds a little light on a secret ingredient that will help to supercharge your day, it's because, well, that's life. In both our interview and his workshop presentation, he makes a point of stressing that "people are human, not superheroes." As such, while the changes he describes are often prosaic—such as asking his wife to change his Facebook password and only give it back if he had a very good reason—they're also effective (he claims to have gone Facebook-free for months) and, crucially, repeatable for everyone.
"A Ninja has a second brain"
In a nutshell: effective people don't rely on their memories. They make lists, and they curate them: they add items in a timely manner, and remove them once complete.
"If you could design a place to maximize distraction," says Allcott, "it would probably look a lot like an open-plan office." Even if there's nothing you can do about the layout of your workspace, there are always options—among them, booking meeting rooms for yourself, or retiring to a coffee shop along. Just keep in mind that your end goal isn't simply to be alone: it's to "protect your planning and thinking time."
Allcott promotes the notion that each of us has an internal battle waging at all times: the "clever, motivated you" vs. the "lazy, scatter-brained you." On a day-to-day basis, the lazy side of us is constantly jabbing away, wearing down our resistance, no matter how well-intentioned we are. However, every once in a while, the "clever, motivated you" will try a new approach to a problem—a new way of tracking your schedule, or dealing with email—that lands a "knockout punch."
Having seen Graham Allcott's presentation and read his book, I can attest to the fact that his approach—those small, incremental changes—is both approachable and motivating when used on an ongoing basis. The key benefits of that approach is not so much in the specific changes, but in the mindset shift it requires to make them: that there's no reason to keep doing things the same way just because you always have done. In fact, the closest Allcott ever got to a grand vision statement during the time I spent with him was related to that concept of letting things go.
Or as he put it: "with all the distractions around us, being comfortable with what you're notdoing will become the most important skill in productivity."


text:
Northern Star • November 10, 2021 • https://northernstar.info/89806/opinion/editorial-charging-students-to-attend-mccartney-concert-was-unnecessary/
Editorial: Charging students to attend McCartney concert was unnecessary
Brionna Belcher | Northern Star
A ticket to Thursday's Jesse McCartney concert.
Northern Star Editorial Board
Every year, students pay about $9 per credit hour in student fees, which support university operations and student activities. In return, students can attend athletic events, fine arts performances and other campus activities for free.
However, this was originally not the case for Thursday's Jesse McCartney concert, which the Campus Activities Board sponsors, in partnership with The Egyptian Theatre.
It was unnecessary to charge students to attend an event that was made possible by their student fees.
For the 2021-22 academic year, the Student Government Association allocated $96,000 in student fees to the Campus Activities Board, with roughly $31,000 being used to pay the students on CAB's executive board, said Meg Junk, chief of staff for student affairs.
Before officially choosing McCartney, Jenn Manning, executive director of the Holmes Student Center, said that the selection process for choosing the performer was based on a limited group of students working over the summer, as well as other student staff in the building.
Junk said CAB paid $20,000 as a portion of the concert, meaning that CAB spent almost 31% of the remaining yearly budget on the McCartney concert.
In an effort to offset some of the costs, CAB hoped to sell 500 tickets to students at a discounted price of $15.
Manning said that ticket pricing was chosen based on that of a prior concert.
At any price point, it seems unfair to charge students to attend an event that they've essentially already paid for, especially when the price of a ticket is $4 more than what most students make hourly.
"It's very standard that almost everything is free until you have to pay this much money for a concert, and then you try to offset it just a little bit," Junk said.
Having sold only 50 tickets just weeks before the concert, the Division of Student Affairs announced that tickets to the Jesse McCartney concert would now be free to students.
Manning said that within a week of tickets becoming free to students, students claimed over 200 of them.
With interest in the concert peaking only after tickets became free, it seems that a lack of interest is not to blame for poor ticket sales, but possibly the pricing itself.
"In hindsight, I think offering it free is just as good," Manning said. "I mean, it's better for the students, obviously, and probably would've been easier to get the tickets out to students."
Manning said that the ultimate goal is to provide a variety of events for all students and to make it easy for them to attend those events, but that they're learning and growing in understanding what works best for students.
This event was made possible by student money, so it's only fair that all students have the option to attend the concert, no matter their financial situation.


text:
US survives a pair of scares to win 3rd straight U-18 title
By Derek O'Brien
Photo: Team USA's Reid Boucher enjoys his country's third straight gold medal at the U18 WJC (courtesy Chapin Landvogt/HF)
All season long, the United States was considered the team to beat in the world of U18 hockey. The two-time defending world champions were not seriously challenged in the international tournaments they engaged in during the season or during the group stage at this year's U18 World Championship in Crimmitschau, Germany. In the last two games, their mettle was finally tested.
After fending off a third-period comeback by Canada and winning Saturday's semifinal in overtime, the United States had to stage one of its own in Sunday's final, erasing a 3-1 deficit and beating Sweden 4-3 in overtime to win its third consecutive gold medal.
For much of the first two periods, the Americans didn't seem to be playing at their best, particularly in the second. Though the shots were fairly even, the Swedes seemed to be skating better and getting the better quality scoring chances.
"We weren't tired. I don't know, actually," said Reid Boucher, trying to explain the team's start. "We just had to battle through it; battle through adversity."
Filip Forsberg opened the scoring for Sweden in the fourth minute by beating John Gibson five-hole, but the US tied it up with only eight seconds remaining in the opening period, when Jacob Trouba's blast from the point on the power play found the back of the net behind Niklas Lundstrom.
In the second, Albin Blomqvist with a high shot from just inside the blueline and Gustav Bjorklund with a nice shot just inside the post gave Sweden a commanding 3-1 lead. But heading into the last regulation period of the season for these players, one had the feeling that this US team that was built to win this tournament was not finished yet, and indeed they came out with a superb effort in the third period.
Early in the third, Connor Murphy got his team back into it by firing a wrist shot into the top corner, though he couldn't remember it afterward. "I can't even remember it. How did I score?" he said after the game, deliriously.
With sudden life, the US began pressing for the equalizer, but their efforts were sidetracked when Tyler Biggs was sent off for tripping with 6:05 on the clock. After killing that penalty, they went back to work. With 1:29 left in regulation time, Reid Boucher sent a shot along the ice toward the Sweden goal that beat Lundstrom to tie the score.
"I just hopped over the boards and J.T. Miller gave me a nice pass and I beat the 'd' wide," said Boucher. "I just threw the puck on net hoping to get a rebound and it went in."
With the momentum now on their side, the Americans owned the overtime period, out-shooting Sweden 8-1. After getting the equalizer, Boucher nearly won it when he was alone in front with the puck, but Lundstrom stopped his backhander.
Four minutes into the extra period, Rocco Grimaldi cut in toward the goal with the puck and he was brought down by Oscar Klefborn, resulting in a holding call. For the next two minutes, the US buzzed all around the Sweden zone, forcing Lundmark to make a couple of quality saves. Just as the penalty expired, Connor Murphy, who already had two points in the game, got the puck at the point. His first shot was blocked, but he recovered it and fired a bullet off the crossbar and in for the winner.
"I just knew we had a four-on-three, we just had to get some shots on it," Murphy said after the game. "Any shot's a good shot. So when it got blocked I just knew the guy was coming at me and I didn't want him to get a fast break the other way, so I threw it on net. I tried to go high because the goalie was already on his way down and I just got enough on it for it to go in. It was amazing."
US goalie John Gibson made 28 saves in the game, including several big ones when his team was down by a couple goals and couldn't afford to fall further behind. He was rewarded for his efforts throughout the tournament by being named the top goaltender by the IIHF.
"I don't know. I don't know what to think about it right now. I've just got a gold medal around my neck," said Gibson "At the end of the day we won. That's all that matters."
Gibson was named the top goaltender in this tournament.
Earlier in the day, Russia defeated Canada 6-4 to win the bronze medal.
For two periods, it was a run-and-gun game in which the offensive stars for each team displayed their talents. Russia was led offensively by Nail Yakupov and Nikita Kucherov, who together accounted for five of Russia's goals in the game. The speed of Kucherov was evident throughout the game as he made the Canadian defense pay for its gambles. He scored twice, picked up an assist, and had a few other chances that he wasn't able to finish off. Kucherov led the tournament with 21 points in 7 games and was named the tournament's outstanding forward.
For Canada, the duo of Ryan Murray and Ryan Murphy on the blueline led much of Canada's attack with shots from the point, both on the power play and at even strength. In this game, all four of Canada's goals originated with a point shot from one of those two. Murphy was in on all of his team's goals, scoring once and adding three helpers. The top-ranked player in the tournament for the 2011 NHL Draft only helped his standing with his performance in Germany. He was named the tournament's best defenseman.
With the two-goal lead, Russia tightened up the game in the third period, which was largely uneventful until Canada began pressing in the final minutes.
In what seemed like a repeat of their late comeback against the US in the semifinal, Canada called a timeout and pulled their goalie with three minutes left, trailing by a pair of goals. With the extra man Brett Ritchie tipped in Murphy's point shot to close the gap.
That's where the comeback ended, however. Yakupov competed his hat trick in the dying seconds, clinching the bronze medal for Russia.
"We worked hard," was how Yakupov described the team's victory. "We obviously wanted the gold, but we still had strong motivation to win a medal. We played a smart game in the third period, not rushing everywhere and we didn't open up any space for the Canadians. That paid off."
"I am very disappointed. We played hard to the end, but the second period totally killed us," Murphy explained afterward. "We allowed shorthanded goals again. We wanted too much to score on the power plays and a skilled team like Russia took advantage of it and capitalized on that."
The US will probably be considered favorites to win a fourth straight title in Switzerland in 2012, but Sweden, Russia, Canada, and a few others will be right on their heels, looking to dethrone them.


Rehane Designer Chennai Website rehane designer chennai website rehane designer chennai website shopzters rehane textingofthebread ideas. rehane designer chennai website rehane designer chennai website shopzters rehane ideas. rehane designer chennai website rehane designer chennai website rehane yavar dhala fashion designer template. rehane designer chennai website fashion designer rehane poses in a white and gold ensemble at a printable.


Everyone rags on me for thinking before doing. Oh, you don't like that I feel like I should be cautious? I'm just trying to do the right thing. Like, if my crazy messy friend wants to play with my hair that I've been trying to grow out for a while now, and I say no, that somehow makes me an idiot?! I'm just being careful so that I can get the things I've been working hard for.


text:
package com.amazonaws.services.simplesystemsmanagement.model;

import javax.annotation.Generated;

/**
 * <p>
 * Error returned when an idempotent operation is retried and the parameters don't match the original call to the API
 * with the same idempotency token.
 * </p>
 */
@Generated("com.amazonaws:aws-java-sdk-code-generator")
public class IdempotentParameterMismatchException extends com.amazonaws.services.simplesystemsmanagement.model.AWSSimpleSystemsManagementException {
    private static final long serialVersionUID = 1L;

    /**
     * Constructs a new IdempotentParameterMismatchException with the specified error message.
     *
     * @param message
     *        Describes the error encountered.
     */
    public IdempotentParameterMismatchException(String message) {
        super(message);
    }

}

redpajama_set_name: RedPajamaGithub


text:
body {
  background: #fafafa;
  font-family: 'Roboto', 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif;
  color: #333;
}

.content.cover {
  margin: 120px 15%;
}

.cover-wrap {
  padding: 10px !important;
  height: auto!important;
  width: 960px !important;
}

.cover-bg {
  width: 100%;
}

#ChromeMissingUnityPlayer {
  width: auto !important;
}


text:
Romane, Erzählungen & Anthologie
Alice Walker A Critical Companion von Bates, Gerri (eBook)
Verlag: ABC-Clio
Deinem Warenkorb hinzugefügt
Alice Walker, born in Eatonton, Georgia in 1944, overcame a disadvantaged sharecropping background, blindness in one eye, and the tense times of the Civil Rights Movement to become one of the world's most respected African American writers. While attending both Spelman and Sarah Lawrence Colleges, Walker began to draw on both her personal tragedies and those of her community to write poetry, essays, short stories, and novels that would tell the virtually untold stories of oppressed African and African American women, providing readers with hope and inspiring activisim. Perhaps best known for her novel The Color Purple (1982), which won the Pulitzer Prize in 1983 and became a controversial film three years later, Walker has introduced and developed womanist theory, criticism and practice, and continues to champion the causes of women of color by encouraging their strength and liberation in her life and her writings.Literary works analyzed in this volume: The Third Life of Grange Copeland, Meridian, The Color Purple, The Temple of My Familiar, Possessing the Secret of Joy, By the Light of My Father's Smile, The Way Forward Is With a Broken Heart, Now is the Time to Open Your Heart.
Überschrift Deiner Rezension
Dein Name (Optional)
London, James
HOFER life eBooks: Die perfekte App zum Lesen von eBooks.
Hier findest du alle deine eBooks und viele praktische Lesefunktionen.
¹ Befristete Preissenkung des Verlages. Angaben zu Preisnachlässen beziehen sich auf den dargestellten Vergleichspreis.


Everything you want to know about Light Overlays – 1 freebie(s)?
Knight Jacker Italic by cove703 – 1 freebie(s)?
47 by Hendrick Rolandez – 1 freebie(s)?
Beurk by Beeline – 1 freebie(s)?
Bestioles by Beeline – 1 freebie(s)?
Be My Valentine by Beeline – 1 freebie(s)?
Basic Font by Beeline – 1 freebie(s)?
Brittany Signature by Creatype Studio – 1 freebie(s)?


The All India Services (AIS) holds the post for Indian Forest Services (IFS). If you want to be a Indian Forest Services (IFS) then you need to go through a examination that is being conducted by the Union Public Service Commission and the exam and then candidate is appointed. The appointment of the candidate is by the president of India based on the performance of the written examination.
Education qualification – one should possess the bachelor's degree in chemistry, mathematics, physics, geology, botany, zoology, animal husbandry, statistics, and veterinary science. He should also hold the engineering degree in agriculture or in forestry.
Age limit – The candidate should be within the age limit of 21 years to 30 years till the 1st of July of that particular year. There is age relaxation for the other backward classes that includes SC or ST or OBC.
Physical standards – the candidates who are selected for the post of Indian Forest Services should be physically fit and suitable for the post of these particular services.
The Indian Forest Services (IFS) is a prestigious and responsible post which appointed by the president of India through several examination. Therefore it is the candidates who should possess the merit as well as the fitness to qualify for this particular test. Thus the salary that is allotted for this particular is worthy of the responsibility and one should responsible enough to carry the responsibility properly and efficiently for the benefit of the nation.


Our competitive 6-week summer Research Intensives program places high-achieving high school students in professional working labs alongside distinguished faculty, graduate and undergraduate students in state-of-the-art labs.
Pre-college programs at UMass combine all the major elements of college, including great academics, living in a residence hall, and eating in our award-winning dining commons. Of course, it takes a little help to adjust to life on a college campus, so we have great live-in program assistants who are specially trained to help you get used to a new environment, both geographic and social. We have lots of great events in the evenings and on weekends that help you connect with other pre-college students.
We offer placements in Biology, Biochemistry, Environmental Conservation, Physics, Psychology and Food Sciences. Students eligible to apply should have grades of B or above in mathematics and science courses as well as an interest in majoring in the biological Sciences. Applicants should indicate their top 3 lab choices and reason for interest in the personal statement portion of the application.
Interested in research but can't make the 6 week commitment? Try a 1-week program such as Investigating Genetic Engineering & GMO's; or a 2-week program such as Genetics, Genomics & Evolution or Forensic Chemistry.
Want More Information about Research Intensive Lab Placements with University Faculty at UMass Amherst?
Your request will be sent directly to UMass Summer Programs - Continuing and Professional Education.
By submitting this form I confirm that I am at least 13 years of age and give my consent to be contacted by UMass Summer Programs - Continuing and Professional Education by email as well as by phone and/or mail (if provided).


text:
Palladium Technology
Palladium Test Cartridges
Listeria environmental testing
Palladium test system
Food safety testing protocols
Medical Diagnostics
Integrated Nano-Technologies
Founded in 2000 by an interdisciplinary team of scientists and engineers, INT has addressed not only the technological barriers of streamlining such complex and diverse processes into a portable platform, but has approached it with the input and support of its target customers, governmental agencies, and global foundations.
D. MICHAEL CONNOLLY, PHD
Michael is the Chairman of the Board. He is also President and Chief Executive Officer of the Company. He has a PhD in molecular biology from Northwestern University and completed a post-doctoral fellowship in the Department of Microbiology at the University of Illinois Medical Center. After completing his JD at Cornell University, he practiced as a patent attorney at Nixon Peabody, LLP in Rochester. While at Nixon Peabody, he played a significant role in developing the licensing strategy for a major genetic sequencing enterprise, as well as patenting and licensing technologies for several other companies and universities.
Stay in the know on INT technology!
INT is committed to providing fast, accurate test results that improve biological identification in the field and in operating facilities such as food processing plants. Founded in 2000 by an interdisciplinary team of scientists and engineers, INT has developed a robust platform, Palladium™, for diagnostics and sample processing, replacing traditionally time-sensitive and complex lab processes.


text:
Posts Tagged 'review of books'
Recently published books by Irish and Irish-American authors. ℘℘℘ In the Galway Silence by Ken Bruen The Galway Tourist Office must just brace itself every time there's a new book out by Ken Bruen. For every delight that Galway is known for, Bruen has the down-at-heel, dark-side alternative version. Quirky shops? Dead swans. Lovely pubs?Read more..
Recently-published books of Irish and Irish-American interest. ℘℘℘ FICTION A Keeper By: Graham Norton As a friend commented recently, is there anything Graham Norton can't do? He's already got the perfect chat show, the reasonably decent wine varieties, and even added best-selling novelist to his array of talents two years ago with Holding. And now,Read more..
Recently-published books of Irish and Irish American interest. ℘℘℘ FICTION Normal People By: Sally Rooney There is something quietly knowing in the title of Sally Rooney's second novel. Perhaps the reader is lulled into a false sense of security by the reassurance that these are characters just like us. And for the most part, theyRead more..
Recently-published books of Irish and Irish American interest. ℘℘℘ FICTION Every Breath You Take By Mary Higgins Clark & Alafair Burke The latest thriller and newest undertaking in the Under Suspicion series by Mary Higgins Clark, co-authored with Alafair Burke, shows that the authors' talent for weaving an intense, fast-paced suspense story has not diminishedRead more..
Review of Books:
A Parting Gift
William Trevor's posthumous Last Stories. ℘℘℘ How strange to read a published work knowing it to be the author's last. Such was the feeling on opening Last Stories, a collection of short stories made available two years after William Trevor's death. The Cork-born author leaves us a treasure of quality work, fronted by an impressive canonRead more..
Recently-published books of Irish and Irish American interest. ℘℘℘ MEMOIR Box of Butterflies: Discovering the Unexpected Blessings All Around Us By Roma Downey A 10-year-old Roma Downey, mourning the sudden, unexpected death of her vibrant mother, goes to Maureen O'Reilly Downey's grave to plant her favorite flower – pansies. "She used to say she thought they looked likeRead more..
Jennifer Egan's Manhattan Beach is a journey through time and mores. ℘℘℘ In Manhattan Beach, Jennifer Egan makes a radical departure in style, language, and structure from her previous novel, the post-modern and Pulitzer Prize-winning A Visit from the Goon Squad. This latest work, labeled "historic fiction" and set between 1934 and 1946, tells ofRead more..
Recently published books of Irish and Irish American interest. ℘℘℘ NONFICTION Playing with Fire: The 1968 Election and the Transformation of American Politics By Lawrence O'Donnell MSNBC pundit Lawrence O'Donnell found himself in an Irish feud a few months back with Donald Trump's chief of staff John Kelly. O'Donnell, himself a Boston-born Irish American, blasted Kelly's comments aboutRead more..
Recently-published and upcoming books of Irish and Irish American interest. ℘℘℘ SPORTS Great Moments in Hurling By Sportsfile Great Moments In Hurling from Sportsfile is the ultimate visual history of the modern game of hurling, its major characters, and stories, beginning with the legendary era of the 1950s. Sportsfile, founded by Ray McManus in the 1980s, isRead more..
Recently published books of Irish and Irish American interest. ℘℘℘ Napoleon's Doctor: The St. Helena Diary of Barry O'Meara By Dr. Hubert O'Connor The last few years of the great Emperor Napoleon Bonaparte's life were spent with an Irishman. That Irishman was Barry O'Meara, a Dublin-born surgeon who caught the Emperor's attention during his surrender onRead more..


Could an end to unsubsidized smartphones be on its way for US carriers? If T-Mobile's Chief Marketing Officer Cole Brodman had his way, that familiar on-contract pricing would've gone the way of the Dodo a long time ago. Speaking at this week's GeekWire Summit in Seattle, the Magenta exec vented his frustrations with the industry's current business model, citing his belief that low cost handsets not only distort consumers' perspectives, effectively "[devaluing].. the hardware they are using," but also position wireless market players to compete unevenly. When pressed as to why his own network hadn't effected the change, Brodman referenced the lack of cooperation from other major operators, in addition to a market driven by subscribers' purchase habits. As for the fourth place network's glaring iPhone omission, Brodman seemed nonplussed, highlighting the variety of Android and Windows Phones available on its lineup, while asserting his faith in a multi-OS marketplace. While you keep those toes crossed in the hopes of a subsidy-free mobile future, check out the source below for the full panel interview.


text:
Clippers tickets – LA Clipper tickets
— Main Menu —Home Featured ClipperBlogLive - Videos Podcast Recap Game Thread - 3-on-3 Found Objects Q&A Schedule
ClipperBlogLive
The Big Unit
Top five units in basketball in overall rating (offensive points per 100 possessions-defensive points per 100 possessions, minimum 100 minutes played): 1. Dallas Mavericks (41.42) Jason Kidd Jason Terry Shawn Marion Dirk Nowitzki Erick Dampier 2. Atlanta Hawks (36.66) Mike Bibby Jamal Crawford Joe J[...]
Tag Baron Davis, Chris Kaman, Eric Gordon, Marcus Camby, Rasual Butler
Clippers 88, Indiana 72
Quick thoughts about the win: Saturday night's affair is a horrendous offensive showcase. As they did in their last meeting ten days ago, both teams shoot below 40 percent from the field. Once Danny Granger leaves the game when he aggravates his bruised right heel in the opening minute of the [...]
Tag Al Thornton, Marcus Camby, Rasual Butler
Officially, Indy native Eric Gordon is listed as questionable for tonight's game against the Pacers at Conseco Fieldhouse, according to Lisa Dillman of the Los Angeles Times. Nobody is chomping at the bit to get on the floor in Indianapolis more than Gordon, who was 2007's Mr. Basketball[...]
Tag Al Thornton, Baron Davis, Chris Kaman, Craig Smith, DeAndre Jordan, Eric Gordon, Marcus Camby, Rasual Butler
Video Breakdown: The Big 19-0 Run
The Clippers scored 19 unanswered points against Denver over a 4:10 stretch that spanned the first and second quarters. The spurt was fueled largely by the second unit of Sebastian Telfair, Mardy Collins, Rasual Butler, Craig Smith and DeAndre Jordan — along with big contributions from Baron D[...]
Tag Baron Davis, Chris Kaman, Craig Smith, DeAndre Jordan, Mardy Collins, Rasual Butler, Sebastian Telfair
Clippers 106, Denver 99
We'll have a video breakdown of the Clippers' big first half run for you tomorrow. In the meantime, here's something I filed for TrueHoop on the Clippers' big exhale: If ever there were a team and a head coach in desperate need of a win, the Los Angeles Clippers and Mike Dunl[...]
Tag Al Thornton, Mardy Collins, Mike Dunleavy, Rasual Butler
Memphis 106, Clippers 91
The Clippers are now without their most efficient offensive and defensive players, and the consequences of those absences are on full display tonight at the Pyramid. The Grizzlies finish the game with 106 points in their 93 possessions (114.0/100) and they do it by brutalizing the Clippers within 15[...]
Tag Baron Davis, Chris Kaman, DeAndre Jordan, Marc Gasol, Rasual Butler, Ricky Davis
It'll come as no surprise that the Clippers are struggling mightily without Eric Gordon, and his absence is impacting the performance of the other guys in the rotation. So far as the small forward spot, Al Thornton's offensive numbers are improving rapidly, while Rasual Butler continues [...]
Tag Al Thornton, Blake Griffin, DeAndre Jordan, Rasual Butler
New Orleans 112, Clippers 84
Let's start with a modest consolation if you're someone who believes that this season is largely about the maturation and long-term assessments of the team's talent: How much do the Clippers miss Eric Gordon when he's not suited up? The answer to that question gives you just [...]
Tag Al Thornton, Baron Davis, Chris Kaman, Chris Paul, Devin Brown, Eric Gordon, Peja Stojakovic, Rasual Butler
ClipperBlog Contributors:
Co-Founder & Publisher: Kevin Arnovitz
Co-Founder & CTO: Michael Fiske
Executive Editor: D.J. Foster
Managing Editor: Andrew Han
Senior Contributors: Jovan Buha
Jordan Heimer
Fred Katz
Breene Murphy
Staff Writers: Patrick James
Seth Partnow
Seerat Sohi
Extras...
April 30, 2017 – Game 7: Utah Jazz 104, Los Angeles Clippers 91
April 28, 2017 – Game 6: Los Angeles Clipper 98, Utah Jazz 93
April 25, 2017 – Game 5: Utah Jazz 96, Los Angeles Clippers 92
April 18, 2017 – Game 2: Los Angeles Clippers 99, Utah Jazz 91
Deep dive into the Clipper's three point defense
Archives Select Month April 2017 March 2017 February 2017 January 2017 December 2016 November 2016 October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008
Old Archives
Pre-October 29, 2008 Archives
Follow @clipperblog
Guest on April 30, 2017 – Game 7: Utah Jazz 104, Los Angeles Clippers 91
Bboy 360 on April 30, 2017 – Game 7: Utah Jazz 104, Los Angeles Clippers 91
Jake on April 30, 2017 – Game 7: Utah Jazz 104, Los Angeles Clippers 91
design/programming: MFDG | © 2006 - 2014 ClipperBlog.com LLP | All Rights Reserved | Not affiliated with the NBA |
https://clipperblog.com/tag/rasual-butler/page/4/
Let's Go Clippers, let's go! This 2019/2020 season is going be incredible and we're watching every step with you.
Thank you for 11+ years of ClipperBlog. We're taking an undetermined hiatus but this site and archives will remain up for as long as we feel like paying the server bills. Thanks to all of the contributors, readers & supporters. Follow our instagram for future updates.


text:
A Greater Good (History 1998–2008) is a compilation and final release from Neuroticfish, available on the Phantom Sound & Vision label, and in the US released via Dancing Ferret Discs.

Track listing
All tracks by Sascha Mario Klein except where noted

"Can't Stop a Riot" (Klein, Henning Verlage) – 5:13
"A Greater Good" (Klein, Verlage) – 6:03
"M.F.A.P.L." – 4:43
"Prostitute" – 4:15
"Skin" – 4:06
"The Bomb" – 5:55
"Velocity" – 5:00
"Need" – 5:42
"Close" – 5:49
"I Don't Need the City" – 4:39
"It's Not Me" – 5:17
"Care" – 6:10
"Suffocating Right " – 5:24
"Wake Me Up" – 5:11
"Black Again" – 5:08
"Waste" – 3:58

2008 compilation albums
Neuroticfish albums

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


PLEASE WAIT TO MAKE ANY AIR/GROUND TRAVEL ARRANGEMENTS UNTIL AFTER YOUR REGISTRATION IS CONFIRMED FOR LEAD ORLANDO.
Room rates are $159 (single-quad) per room, per night, plus taxes (currently 12.5%).
Individual hotel room reservation can be made online by clicking on this link HERE. You can also reserve your rooms by calling Central Reservations at 877-999-3223 or 407-390-2300. Be sure to identify yourself as an attendee of the NASSP 2018 LEAD Conference.
After making reservation, please complete this Hotel Rooming List Form and return via email to Danielle Morris at damorris@wyndham.com or by fax to 407-390-2343.
Please note, a one night's room and tax deposit is due at the time of booking. This deposit is only refundable if the reservation is cancelled 72 hours prior to arrival. For additional housing and reservation questions, please reach out to Danielle Morris.
Please be sure to book your hotel reservations before October 12, 2018, by 5:00 p.m. (ET).
For more information about the hotel, please visit their website at www.wyndhamgrandorlando.com.
All travel arrangements to and from the conference must be made by advisers. Travel is at attendees' own expense.
United Airlines and Delta Airlines are pleased to offer a percentage discount off applicable airfares into Orlando (MCO). Restrictions and service fee may apply.
Contact United Meeting Reservations at 800-426-1122 and use reference code ZFFG, Agreement 145025. Reservations can also be made online at www.unitedairlines.com/meetings.
Ground transportation between Orlando International Airport to Wyndham Grand Orlando Resort Bonnet Creek can be obtained through SuperShuttle. NASSP has secured a 5% one-way and 10% round-trip discount for all LEAD attendees. Simply book your transportation through this SuperShuttle link and enter the code "K2P24" to obtain the event discount. The link can also be used to access and make edits to existing reservations. Please note reservations must be made in advance and children under the age of 16 must be accompanied by an adult.
Bus parking is available, but busses must be parked on Chelonia Parkway as they cannot clear the low garage clearance height.
Special discounted Disney Meeting & Convention tickets are offered to LEAD Orlando conference attendees, for use within 7 days before or after the event.
The site also contains partial-day tickets, which could be taken advantage of on the evening of Saturday, November 3, when the official conference itinerary ends at 3:50 p.m.
For additional details, please see the ticket website at https://www.mydisneygroup.com/nassp.
These discount tickets are only available for purchase until November 1, 2018.


text:
Team Lotus – zespół i konstruktor wyścigowy, założony przez Colina Chapmana jako siostrzana firma Lotus Cars.

Lotus brał udział w takich seriach, jak Formuła 1, Formuła 2, Formuła Ford, Formuła Junior, Indianapolis 500 czy 24h Le Mans. W Formule 1 Lotus zdobył sześć tytułów w klasyfikacji kierowców, a siedem w klasyfikacji konstruktorów. Pod przewodnictwem Chapmana Lotus wprowadził wiele innowacji, takich jak monocoque czy "wing car", ważnych nie tylko dla Formuły 1, ale i dla całego sportu motorowego. Innowacje te prowadziły jednak często do problemów technicznych oraz wypadków, w tym śmiertelnych; żartowano, że nazwa "Lotus" to skrót od "Lot of Trouble, Usually Serious" ("Dużo Problemów, Zwykle Poważnych"). Założyciel zmarł w roku 1982, a Lotus rozpadł się w 1995 roku. W 2010 roku za sprawą grupy 1Malaysia nazwa Lotus wróciła do Formuły 1. W latach 2012–2015 pod nazwą "Lotus" w Formule 1 startował dawny zespół Renault.

Początki

W 1952 roku Colin Chapman założył wspólnie z Michaelem Allenem w brytyjskiej miejscowości Hornsey fabrykę samochodów sportowych, Lotus Engineering Ltd.. Samochody, takie jak Mk 6 (1953) czy Mk 8 (1954), odniosły sukces. W 1954 roku z Lotus Engineering Ltd. utworzono podspółkę, Team Lotus, która miała być zaangażowana w sporty motorowe. Nazwę tę nadała żona Chapmana. W emblemacie, składającym się z brytyjskich kolorów wyścigowych: żółci i zieleni, znalazły się inicjały Chapmana, ACBC (od Anthony Colin Bruce Chapman). W 1957 roku samochody Lotus zadebiutowały w Formule 2. Kierowcami byli Cliff Allison i Reg Bricknell, którzy prowadzili modele Lotus 11 napędzane silnikami Coventry Climax. W roku 1958 Allison wygrał Lotusem 12 rundę Formuły 2 na torze Silverstone.

Formuła 1

Debiut

Chapman wystawił Lotusa z silnikiem Climax umieszczonym z przodu dla Cliffa Allisona i Grahama Hilla na sezon 1958 Formuły 1. Samochód ten miał klasyczne, zielone barwy, które Lotus utrzymał do roku 1968 włącznie. W swoim pierwszym sezonie Lotus zajął szóste miejsce w klasyfikacji konstruktorów dzięki trzem punktom Allisona, zdobytym za czwarte miejsce w Grand Prix Belgii.

W 1959 roku Lotus nadal korzystał z silników Climax umieszczonych z przodu. Z czwórki jeżdżących dla Lotusa kierowców tylko Innes Ireland zdołał wywalczyć punkty. 5 punktów Brytyjczyka dało Lotusowi czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

Po 1959 roku zdecydowano, że silniki będą umieszczane w Lotusach nie z przodu, a centralnie. Firma mogła również rozszerzyć swoje możliwości dzięki przeniesieniu siedziby do Cheshunt.

W 1960 roku do Lotusa przyszedł Jim Clark, który był związany z zespołem aż do swojej śmierci w 1968 roku. W barwach Lotusa w 1960 roku zadebiutował również John Surtees. Ten kierowca zdobył pierwsze w historii startów Lotusa pole position, co miało miejsce w Grand Prix Portugalii 1960. Również w 1960 roku Lotus osiągnął pierwsze podium w historii startów w Formule 1, dzięki drugiemu miejscu Innesa Irelanda w Grand Prix Holandii. Pierwsze zwycięstwo samochodem Lotus w Formule 1 odniósł Stirling Moss podczas Grand Prix Monako 1960, ale Moss nie był wtedy fabrycznym kierowcą Lotusa, a kierowcą zespołu Rob Walker Racing Team. Podczas Grand Prix Belgii w twarz Alana Staceya, jadącego z prędkością 200 km/h, uderzył ptak. Stacey na skutek tego wypadku zginął. Na koniec sezonu 1960 Lotus zajął drugie miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

Lata 60.: Clark, Hill i Rindt
Pierwsze zwycięstwo dla fabrycznego zespołu Lotusa odniósł Innes Ireland w roku 1961 podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych na torze Watkins Glen. Lotus ponownie był drugi w klasyfikacji konstruktorów.

W tym czasie Lotus przeniósł się do Hethel w hrabstwie Norfolk.

W sezonie 1962 jedynymi kierowcami zespołu byli Jim Clark i Trevor Taylor. Clark zdobył sześć pole positions, ale Lotus 24 okazał się stosunkowo zawodnym samochodem. Wprawdzie Clark wygrał trzy wyścigi sezonu i przed ostatnim wyścigiem, Grand Prix RPA, miał jeszcze szansę na mistrzostwo, ale odpadł z tego wyścigu na skutek wycieków oleju, i mistrzem został Graham Hill. Lotus ponownie był drugi w klasyfikacji konstruktorów. 22 grudnia 1962 roku dwukrotny motocyklowy mistrz świata Gary Hocking zmarł na skutek wypadku Lotusa 24 w niewliczanym do mistrzostw Formuły 1 Grand Prix Natalu.

Jeszcze w 1962 roku Lotus wprowadził innowacyjny model 25. Był to pierwszy samochód w historii Formuły wykorzystujący monocoque. Zarówno Lotus, jak i Jim Clark zdobyli tytuły w swoich klasyfikacjach, zdobywając maksymalną liczbę punktów – 54. W sezonie 1963 Clark nie stanął na podium jedynie w Grand Prix Monako. Model 25 okazał się tak skuteczny, ponieważ kratownica przestrzenna została zastąpiona przez odpowiednio ukształtowane płaszczyzny z blachy aluminiowej wzmocnione stalowymi przegrodami, służącymi równocześnie jako punkty mocowania zawieszenia i silnika. Samochód był przez to lżejszy i sztywniejszy.

W sezonie 1964 kolegą zespołowym Clarka był Peter Arundell, który popełniał jednak wiele błędów technicznych. Clark miał szansę na tytuł jeszcze przed ostatnim wyścigiem sezonu, Grand Prix Meksyku. Jednakże w wyścigu tym zaznał problemów z silnikiem, przez co dojechał do mety na piątym miejscu. Ostatecznie mistrzem świata został John Surtees, a Clark ukończył sezon na trzecim miejscu w klasyfikacji kierowców.

W sezonie 1965 Clark wygrał sześć wyścigów: Grand Prix RPA oraz pięć wyścigów z rzędu: od Grand Prix Belgii do Grand Prix Niemiec. Nie wygrał jedynie odbywającego się pomiędzy Grand Prix RPA a Grand Prix Belgii wyścigu o Grand Prix Monako, co było spowodowane uczestnictwem brytyjskiego kierowcy w zawodach Indianapolis 500, które wygrał. Mimo faktu, iż Clark nie ukończył trzech ostatnich wyścigów sezonu 1965 Formuły 1, to ponownie zdobył największą możliwą do zdobycia liczbę punktów (54).

Na sezon 1966 ciało zarządzające Formułą 1, CSI, zwiększyło dozwoloną pojemność silników do trzech litrów. Wciąż dostarczająca Lotusowi silniki firma Climax nie rozwijała tych silników, przez co ich klienci – w tym Lotus – otrzymali na nowy sezon niekonkurencyjne silniki. Wskutek tego Chapman próbował namówić Forda na dostawę dla Lotusa silników Cosworth, ale firma nie była skłonna w roku 1966 wydać stu tysięcy funtów na rozwój silników. Lotus postanowił więc skorzystać z silników BRM, które napędzały pojazdy brytyjskiego konstruktora od Grand Prix Włoch. Samochód Clarka napędzały nietypowe, wysokie silniki H16 o pojemności 3 litrów, a pojazd Arundella silniki V8 o pojemności 2 litrów. Jedyne zwycięstwo z silnikiem H16 Clark odniósł w Grand Prix Stanów Zjednoczonych. Sporo awarii w trakcie sezonu spowodowało, że Clark ukończył sezon na szóstym miejscu w klasyfikacji sezonu 1966.

Na sezon 1967 do Lotusa wrócił Graham Hill. W pierwszych dwóch wyścigach sezonu samochody Lotus były napędzane przez jednostki BRM (w Grand Prix RPA przez silniki 3.0 H16, a w Grand Prix Monako przez jednostki 2.0 V8). Od Grand Prix Holandii jednostki napędowe Lotusa stanowiły silniki Ford DFV 3.0 V8. W tym samym wyścigu zadebiutował nowy model Lotusa, 49. Clark wygrał ten wyścig, podobnie jak Grand Prix Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych (w wyścigu tym Lotus odniósł pierwsze podwójne zwycięstwo) i Meksyku. W Grand Prix Włoch Clark prowadził do ostatniego okrążenia, kiedy to skończyło mu się paliwo. Ostatecznie Clark mimo problemów technicznych w kilku wyścigach nawiązał walkę z kierowcami Brabhama – Dennym Hulmem i Jackiem Brabhamem, ale sezon ukończył na trzecim miejscu w klasyfikacji kierowców, za Nowozelandczykiem i Australijczykiem.

Sezon 1968 rozpoczął się od Grand Prix RPA, w którym podwójne zwycięstwo odniósł Lotus. Było to jednocześnie ostatnie zwycięstwo Jima Clarka w Formule 1. 7 kwietnia 1968 roku Clark, jadący Lotusem, zginął podczas wyścigu Formuły 2 na torze Hockenheimring. Podczas treningów do zawodów Indianapolis 500 kierowca Lotusa, Mike Spence, źle wszedł w zakręt i uderzył w betonową ścianę. Wskutek tego zdarzenia złamało się prawe przednie zawieszenie, przez co Spence został uderzony kołem w głowę, które zerwało również kask. Na skutek tego wydarzenia Spence zmarł po czterech godzinach w szpitalu. W Grand Prix Monako na samochodach Lotus pojawiły się reklamy papierosów Gold Leaf; był to pierwszy przypadek sponsoringu w Formule 1. Ponadto w tym samym wyścigu samochód Lotus 49 pojawił się w wersji "B", która była wyposażona w przedni i tylny spojler, co również było pierwszym takim rozwiązaniem w Formule 1. Wyścig ten wygrał kierowca Lotusa, Graham Hill. W następnej eliminacji sezonu, Grand Prix Belgii spojlery zastosowały Ferrari i Brabham. W Grand Prix Stanów Zjednoczonych w barwach Lotusa w Formule 1 zadebiutował Mario Andretti, zdobywając od razu pole position do tego wyścigu. Ostatecznie mistrzem świata sezonu 1968 został Graham Hill, a Lotus zdobył tytuł w klasyfikacji konstruktorów.

Na sezon 1969 Jackiego Olivera zastąpił Jochen Rindt. W Grand Prix Hiszpanii na skutek słabego mocowania tylnego spojlera obaj kierowcy fabrycznego zespołu Lotusa mieli wypadki, ale nic poważnego im się nie stało. Zespoły postanowiły zastąpić wysokie tylne spojlery niskimi. W klasyfikacji kierowców po sezonie Rindt był czwarty, a Hill siódmy. Team Lotus zajął natomiast w klasyfikacji konstruktorów trzecie miejsce, za Matrą i Brabhamem.

W sezonie 1970 kierowcą numer jeden w Lotusie był Jochen Rindt, a jego partnerem zespołowym został John Miles. W Grand Prix Hiszpanii wprowadzono Lotusa 72, który był bardzo innowacyjnym samochodem i brał udział w zawodach Formuły 1 do roku 1975. Pierwsze zwycięstwo w sezonie Rindt odniósł w trzecim wyścigu sezonu, Grand Prix Monako. Wprawdzie Jack Brabham prowadził przez większą część tego wyścigu, ale popełnił błąd, dzięki czemu wyprzedził go Rindt. Następnie Rindt wygrał cztery wyścigi z rzędu: Grand Prix Holandii, Francji, Wielkiej Brytanii i Niemiec. Przed Grand Prix Włoch Rindt wysoko ustawił przełożenia w samochodzie, dzięki czemu jego samochód mógł osiągnąć 330 km/h. Na piątym okrążeniu ostatniej części treningów, przed zakrętem Parabolica, Lotus Rindta gwałtownie skręcił w lewo i uderzył w barierę. Na skutek tego wypadku Rindt zmarł w szpitalu, nie odzyskawszy przytomności. Austriak był bardzo popularnym kierowcą i jego śmierć przygnębiła wiele osób. Włoski sąd uznał później, że przyczyną śmierci Rindta były źle zainstalowane bariery, chociaż wypadek został zainicjowany przez awarię wału hamulcowego w samochodzie. Rindt pewnie prowadził w mistrzostwach, a jedynym kierowcą, który mógł jeszcze zdobyć tytuł, był Jacky Ickx, jednakże musiał wygrać trzy pozostałe wyścigi. W Grand Prix Stanów Zjednoczonych wygrał jednak kierowca Lotusa, Emerson Fittipaldi, i pośmiertnie mistrzem świata został Jochen Rindt. Lotus w tym samym roku został mistrzem w klasyfikacji konstruktorów, uzyskawszy 59 punktów.

Lata 70.: Fittipaldi i Andretti
W sezonie 1971 kierowcami Lotusa byli Emerson Fittipaldi i Reine Wisell. Wyniki były stosunkowo słabe, a Lotus po raz pierwszy od 1960 roku nie wygrał wyścigu. Chapman wystawił w trzech wyścigach model 56B, w którym eksperymentował z turbiną gazową. Ostatecznie w sezonie Lotus zdobył 21 punktów, co dało piąte miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

Na sezon 1972 samochody Lotus zostały przemalowane z barwy czarno-złote, zgodne z barwami papierosów John Player Special. Fittipaldi uzyskał 61 punktów, co dało mu tytuł mistrza świata. Zespołowi koledzy Fittipaldiego: David Walker (10 wyścigów) oraz Ronnie Peterson (2 wyścigi) nie zdobyli ani punktu, jednak mimo to Lotus zdobył również tytuł w klasyfikacji konstruktorów. Fittipaldi, mając 25 lat i 303 dni, został najmłodszym mistrzem świata Formuły 1 w historii; rekord ten pobił w 2005 roku Fernando Alonso.

W sezonie 1973 mistrzem świata został Jackie Stewart z Tyrrella. Fittipaldi uzyskał drugie miejsce w klasyfikacji kierowców, a Peterson – trzecie. Lotus zdołał jednak ponownie wywalczyć tytuł mistrzowski w klasyfikacji konstruktorów.

Przed sezonem 1974 Fittipaldi odszedł do McLarena, a jego miejsce zajął Jacky Ickx. Coraz mniej udany okazywał się model 72, więc Colin Chapman zastosował w kilku wyścigach Lotusa 76. Konstrukcja ta okazała się jednak niezbyt udana, i zespół wrócił do modelu 72. Peterson wygrał trzy wyścigi i w klasyfikacji kierowców uplasował się na piątym miejscu, Ickx natomiast na dziesiątym. Zespół zajął czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

W sezonie 1975 nadal korzystano z Lotusa 72, ale kierowcy zespołu zdobyli nim jedynie 9 punktów, co dało Lotusowi siódme miejsce w klasyfikacji. W sezonie 1976 postanowiono więc użyć nowego samochodu, Lotusa 77. Peterson nie był jednak zadowolony z samochodu i opuścił zespół po pierwszym wyścigu sezonu, a zastąpił go Gunnar Nilsson. Zespołowym partnerem Nilssona był na ogół Mario Andretti. Kierowca ten odniósł zwycięstwo w deszczowym Grand Prix Japonii, które było pierwszą wygraną kierowcy Lotusa od Grand Prix Włoch 1974. Lotus zajął w sezonie czwartą pozycję w klasyfikacji kierowców.

Przed sezonem 1977 Chapman zlecił Peterowi Wrightowi i Tony'emu Ruddowi zbudowanie nowego samochodu. Samochód, oznaczony symbolem 78, w założeniu miał przepuszczać pod podwoziem jak najmniej powietrza, by optymalnie trzymać się drogi. Był więc w związku z tym wyposażony w dodatkowe małe skrzydełka, przez co nazywano go potocznie "wing carem". Konstrukcja samochodu była rewolucyjna, ale sam samochód był zawodny, wskutek czego żaden kierowca Lotusa nie zdołał zdobyć tytułu mistrza świata: Andretti był trzeci, a Nilsson ósmy. Ponadto Lotus zajął drugie miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

Przed sezonem 1978 do zespołu wrócił Ronnie Peterson. Sezon ten był zdominowany przez Team Lotus. W Grand Prix Belgii zadebiutował Lotus 79. Model ten, podobnie jak poprzednik stosował nowatorskie rozwiązania. Chapman stwierdził, że by samochód lepiej trzymał się nawierzchni, należy odpowiednio wyprofilować spód samochodu. W Grand Prix Włoch Peterson wziął udział w karambolu i uderzył w bandę, na skutek czego jego pojazd zapalił się. James Hunt, Clay Regazzoni i Patrick Depailler zdołali uwolnić Szweda, ale doznał on poważnych obrażeń nóg. W szpitalu szpik kostny dostał się do krwiobiegu Petersona, który zmarł na zatorowość płucną. Na dwa ostatnie wyścigi sezonu miejsce Petersona zajął Jean-Pierre Jarier. Dwa pierwsze miejsca w klasyfikacji kierowców sezon zajęli kierowcy Lotusa: Andretti przed Petersonem, a Lotus został mistrzem w klasyfikacji konstruktorów.

W sezonie 1979 głównym sponsorem zespołu została firma Martini, a Lotus wrócił do tradycyjnych, zielonych barw. Kierowcami byli Mario Andretti oraz Carlos Reutemann. W trzech wyścigach sezonu Andretti wypróbował Lotusa 80, który nie okazał się jednak konstrukcją zbyt udaną. Inne zespoły z powodzeniem zaczęły kopiować rozwiązanie stosowane w modelu 78. Lotus ukończył sezon na czwartym miejscu, a po sezonie Martini wycofało się ze sponsorowania zespołu.

Sezon 1980 był jeszcze mniej udany. Andretti zdobył jedynie jeden punkt za szóste miejsce w Grand Prix Stanów Zjednoczonych, a nowy kierowca zespołu, Elio de Angelis, zdobył jedno miejsce na podium, co miało miejsce w Grand Prix Brazylii. Ostatecznie Lotus ukończył sezon na piątym miejscu w klasyfikacji konstruktorów.

Lata 80.: era turbo

W sezonie 1981 Andrettiego zastąpił Nigel Mansell. Brytyjczyk był kierowcą testowym Lotusa w poprzednim sezonie, wziął także udział w trzech Grand Prix. W tym samym roku wyprodukowano kolejny innowacyjny model, Lotus 88. Model ten składał się z dwóch podwozi, dzięki czemu lepiej wchodził w zakręty. Samochód został uznany za nielegalny i nie wziął udziału w żadnym wyścigu. W sezonie ścigały się więc Lotus 81B i Lotus 87, a kierowcy uzyskali nimi łącznie 22 punkty, co dało Lotusowi siódmą pozycję w klasyfikacji konstruktorów.

W sezonie 1982 wystawiono Lotusa 91, pierwszy samochód Formuły 1 wyposażony w system aktywnego zawieszenia. De Angelis triumfował w tamtym roku w Grand Prix Austrii, gdzie miał zaledwie 5 setnych sekundy przewagi nad Keke Rosbergiem. Sezon 1982 Lotus kończył na piątej pozycji, z 30 punktami. W grudniu tego roku, w wieku 54 lat, na atak serca zmarł Colin Chapman, założyciel i szef zespołu. Nowym szefem Lotusa został Peter Warr.

W 1983 roku zatrudniono nowego projektanta, Gérarda Ducarouge'a. W połowie sezonu zrezygnowano z wolnossących jednostek Forda na rzecz turbodoładowanych silników Renault. Lotus-Renault uzyskał w sezonie 11 punktów i ósmą pozycję w klasyfikacji zespołów.

W sezonie 1984 kierowcami zespołu nadal byli de Angelis i Mansell. W wyścigu o Grand Prix Stanów Zjednoczonych Mansell startował z pole position. Na 64 okrążeniu zepsuła mu się jednak skrzynia biegów. Brytyjczyk popchał samochód do mety, po czym upadł z wyczerpania. Ostatecznie w wyścigu tym Brytyjczyk był szósty, a de Angelis trzeci. Na koniec sezonu Lotus uzyskał trzecie miejsce.

Przed sezonem 1985 Mansell odszedł do Williamsa, a w Lotusie zastąpił go przybyły z Tolemana młody Brazylijczyk, Ayrton Senna. Lotus uzyskał 71 punktów; więcej punktów wcześniej brytyjski zespół zdobył w 1978 roku. Niemniej jednak dorobek ten wystarczył na czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

W sezonie 1986 partnerem Senny w zespole został Johnny Dumfries. Ponownie pojawiły się problemy z niezawodnością samochodu. Z 58 punktami Lotus zajął trzecie miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

Po sezonie 1986 firma John Player & Sons wycofała się ze sponsorowania zespołu. Nowym sponsorem została firma R. J. Reynolds Tobacco Company, która planowała reklamować papierosy Camel, wskutek czego Lotusy otrzymały żółte malowanie. Zrezygnowano także z silników Renault na rzecz jednostek Hondy. Wskutek umowy między Hondą a Lotusem drugim kierowcą zespołu został promowany przez japoński koncern Satoru Nakajima. Ducarouge skonstruował model 99T. Senna wygrał dwa wyścigi: w Monako i Detroit. W sumie w sezonie 1987 Lotus uzyskał 64 punkty i trzecie miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

W sezonie 1988 nowym kierowcą został mistrz świata Nelson Piquet, który zastąpił odchodzącego do McLarena Sennę. Piquet nie wygrał wyścigu, a trzykrotnie zdobył trzecie miejsce. Lotus zdobył w sezonie łącznie 23 punkty, co dało mu piąte miejsce.

Po sezonie 1988 FIA zabroniła stosowania jednostek turbodoładowanych. Wskutek tego Lotus zrezygnował z jednostek Hondy, zastępując je silnikami Judd. Zrezygnowano także z systemu aktywnego zawieszenia, uznając je za zbyt kosztowne. Nowe jednostki napędowe okazały się stosunkowo słabe i zawodne. Ani Piquet, ani Nakajima nie zdołali choćby raz stanąć na podium, ponadto czterokrotnie kierowcy nie zakwalifikowali się do wyścigu. Lotus zdobył 15 punktów i szóste miejsce w klasyfikacji sezonu 1989. Po sezonie Ducarouge'a zastąpił Frank Dernie, a szefem zespołu w miejsce Warra został Rupert Manwaring.

Na sezon 1990 zaangażowano nowych kierowców: Martina Donnelly'ego i Dereka Warwicka, bowiem Piquet odszedł do Benettona, a Nakajima do Tyrrella. Użyto nowego modelu – 102, który był stosowany do roku 1992. Zrezygnowano również z silników Judd, a zastąpiono je jednostkami Lamborghini. Silniki te jednak także były zawodne i słabe, efektem czego Lotus zdobył tylko 3 punkty. Co więcej, podczas kwalifikacji do Grand Prix Hiszpanii Donnelly miał bardzo groźny wypadek, podczas którego wyleciał z samochodu. Brytyjczyk przeżył, ale nigdy już nie ścigał się w Formule 1. Na dwa ostatnie wyścigi sezonu Donnelly'ego zastąpił Johnny Herbert. Po sezonie Camel wycofał się ze sponsorowania zespołu.

Lata 90.: koniec

Na sezon 1991 Team Lotus postanowił wrócić do silników Judd. Początkowo w sezonie tym kierowcami zespołu byli Mika Häkkinen i Julian Bailey. W połowie sezonu Baileya zastąpił Herbert. Najbardziej udanym wyścigiem dla zespołu było w tamtym sezonie Grand Prix San Marino, kiedy to Häkkinen był piąty, a Bailey szósty. 3 punkty zdobyte za to osiągnięcie okazały się jedynymi zdobytymi przez kierowców Lotusa w sezonie 1991, dając zespołowi dziesiąte miejsce.

W sezonie 1992 po raz pierwszy od roku 1983 Lotus zdecydował się na korzystanie z silników Forda. Utrzymano dotychczasowy skład kierowców (Häkkinen, Herbert). Mimo napiętego budżetu Lotus zdobył 13 punktów, co dało piąte miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

Przed sezonem 1993 Häkkinena, odchodzącego do McLarena, zastąpił Alessandro Zanardi. Po Grand Prix Belgii Włocha, który miał wtedy wypadek, do końca sezonu zastąpił Pedro Lamy. W całym sezonie Lotus uzyskał 12 punktów i szóstą lokatę w klasyfikacji konstruktorów.

Na sezon 1994 Lotus zapewnił sobie silniki Mugen Honda. Kierowcami byli początkowo Herbert i Lamy. Podczas testów na torze Silverstone samochodowi Lamy'ego urwał się tylny spojler. Portugalczyk z prędkością 270 km/h wyleciał z toru, przeskoczył siatkę otaczającą tor i rozbił się na podziemnym przejściu dla widzów, na skutek czego trafił do szpitala. Do zespołu wrócił więc Zanardi. W Grand Prix Hiszpanii zadebiutował nowy samochód zaprojektowany przez Chrisa Murphy'ego, Lotus 109. Model ten nie był tak przestarzałą konstrukcją, jak poprzednik – Lotus 107, ale nie spełnił pokładanych w nim nadziei. Ponadto coraz gorsza stawała się sytuacja finansowa zespołu. Z tego powodu w Grand Prix Belgii wystartował kierowca, który zapłacił za start – Philippe Adams. Do Grand Prix Włoch Herbert startował z czwartej pozycji, ale na starcie zderzył się z nim Eddie Irvine. Herbert zdołał wystartować zapasowym samochodem, ale na 13 okrążeniu zepsuł mu się silnik. Dzień po wyścigu zespół na skutek długów został przejęty przez zarząd komisaryczny. Pod koniec sezonu szef zespołu, Tom Walkinshaw, nie odnowił z Herbertem kontraktu, wskutek czego kierowca odszedł do Ligiera, a później do Benettona. Zastąpił go Mika Salo. W październiku zespół stał się własnością brata Jamesa Hunta, Davida. Ostatecznie zespół nie zdobył w sezonie 1994 ani jednego punktu.

Mimo złej sytuacji finansowej Chris Murphy rozpoczął prace nad nowym modelem zespołu na sezon 1995, oznaczonym numerem 112. Jednakże 17 stycznia 1995 roku David Hunt zamknął siedzibę zespołu z powodu dużego zadłużenia oraz braku sponsorów. Prawa do stosowania nazwy Lotus nabył za 1,2 miliona dolarów Keith Wiggins, szef zespołu Pacific Grand Prix, wskutek czego oficjalna nazwa zespołu brzmiała Pacific Team Lotus. O powiązaniach z Lotusem świadczyły zielony pas na samochodzie oraz logo Lotusa. Samochody Pacific napędzane były w sezonie 1995 przez silniki Forda, a kierowcami byli Bertrand Gachot, Giovanni Lavaggi, Jean-Denis Délétraz i Andrea Montermini. Zespół nie zdołał jednak wywalczyć ani punktu. Jako że Pacific wycofał się z Formuły 1 po sezonie 1995, nazwa Lotus na 15 lat zniknęła z Formuły 1.

2010: powrót

W 2009 roku FIA otworzyła nabór na nowe zespoły Formuły 1 na sezon 2010. Rząd Malezji zdecydował się na reaktywację zespołu Lotus w celu promowania firmy Proton. Zespół ten był wynikiem porozumienia spółki 1Malaysia z rządem Malezji i konsorcjum innych malezyjskich przedsiębiorców, takich jak Proton, Sepang International Circuit, Tune Group czy Naza Motors. Szefem zespołu został Tony Fernandes, a dyrektorem technicznym – Mike Gascoyne.

Zespół, startujący z malezyjską licencją i mający siedzibę w Norfolk, zapewnił sobie silniki Cosworth. Kierowcami zostali Fin Heikki Kovalainen oraz włoski weteran Jarno Trulli. Testerem został Fairuz Fauzy. Nowy model został oznaczony T127. Samochód, zaprezentowany 15 lutego 2010 roku, został pomalowany w tradycyjne zielono-żółte barwy.

W 2010 roku Lotus nie zdobył ani punktu. Najlepszym rezultatem było dwunaste miejsce Kovalainena w Grand Prix Japonii.

Po zerwaniu kontraktu z Cosworthem, nowy model, T128, był napędzany silnikami Renault. Kolejną zmianą na sezon 2011 była nazwa zespołu. W 2010 roku zespół używał nazwy "Lotus Racing", ale na 2011 rok Fernandes wykupił prawa do nazwy "Team Lotus", nawiązując do historycznej nazwy. Proton, właściciel Lotus Cars, podjął postępowanie sądowe w celu ochrony marki, ponieważ także postanowił zaangażować się w Formułę 1.

Istotnie, zespół Renault sprzedał swoje udziały spółce Genii Capital, a głównym sponsorem zespołu, nazwanego "Lotus Renault GP", została firma Lotus Cars. Co więcej, zespół wykorzystał czarno-złote barwy, stosowane przez Team Lotus w latach 70. i 80. Mimo tego oficjalnym konstruktorem samochodu pozostało Renault.

Pomimo zmian sezon 2011 Lotus ponownie zakończył bez punktu, najlepiej kończąc wyścig na 13 miejscu.

W kwietniu 2011 roku Team Lotus zakupił Caterham Cars. W maju tego samego roku sąd uwzględnił prawo Fernandesa do używania nazwy "Team Lotus". W listopadzie 2011 roku Team Lotus oficjalnie zmienił nazwę na Caterham. Ponadto Renault zmieniło nazwę na Lotus.

2012: Lotus F1 Team

Nowy zespół – dawne Renault – został nazwany "Lotus F1 Team". Samochód, zaprojektowany przez Jamesa Allisona, nazwano E20, ponieważ był to dwudziesty samochód Formuły 1 wyprodukowany w fabryce w Enstone, gdzie produkowano wcześniej Benettony i Renault. Szefem zespołu został Éric Boullier, a jako kierowców zatrudniono Kimiego Räikkönena i Romaina Grosjeana, którzy powrócili do Formuły 1 po dwóch latach przerwy.

Model E20 okazał się udaną konstrukcją. Räikkönen wygrał Grand Prix Abu Zabi, co było pierwszym zwycięstwem Lotusa od 25 lat. Kierowcy Lotusa zdobyli ponadto 10 miejsc na podium i w sumie 303 punkty, co dało zespołowi czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów. Räikkönen natomiast został sklasyfikowany na trzecim miejscu w klasyfikacji kierowców. Z drugiej strony Grosjean był zaangażowany w trakcie sezonu w kilka kolizji, w tym w Grand Prix Belgii, po której został zawieszony na jeden wyścig.

W sezonie 2013 kierowcami zespołu nadal byli Räikkönen i Grosjean. W maju z zespołu odszedł James Allison, dyrektor techniczny zespołu, związany z zespołem z Enstone od 2000 roku, odpowiedzialny za projekt modeli E20 i E21. Allisona zastąpił Nick Chester. Ponadto pod koniec maja podano do wiadomości, że Lotus jest najbardziej zadłużonym zespołem w historii Formuły 1 ze stratą 56,8 miliona funtów za 2012 rok. Z powodu operacji kręgosłupa Räikkönen, uskarżający się na zaległości placowe, opuścił dwa ostatnie wyścigi sezonu; zastąpił go Heikki Kovalainen. Mimo tych problemów Lotus za sprawą Räikkönena wygrał Grand Prix Australii, zdobył 14 miejsc na podium i ponownie czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

W sezonie 2014 doszło do wielu zmian regulaminowych, z czego najbardziej znaczącą był powrót jednostek turbodoładowanych, zniesionych po sezonie 1988. Przed sezonem w Lotusie doszło do ważnych zmian: Räikkönena zastąpił dysponujący finansowym wsparciem koncernu PDVSA Pastor Maldonado, a z funkcji szefa zespołu odszedł Éric Boullier (jego obowiązki przejęli Andrew Ruhan oraz właściciel zespołu, Gérard Lopez). W trakcie sezonu okazało się, że jednostki napędowe Renault są niekonkurencyjne w porównaniu do jednostek Mercedesa i słabsze od nich o kilkadziesiąt koni mechanicznych. Była to jedna z przyczyn niekonkurencyjności Lotusa E22, przez co kierowcy Lotusa zdobyli w sezonie tylko 10 punktów, najlepiej finiszując w wyścigu na ósmym miejscu. Brytyjski zespół postanowił o zakończeniu współpracy z Renault i przejściu na silniki Mercedesa od sezonu 2015.

Lotus E23 Hybrid okazał się bardziej udanym modelem aniżeli poprzednik; kierowcy brytyjskiego zespołu zdołali zdobyć punkty w 10 wyścigach, a Grosjean ponadto zdobył podium dla zespołu podczas Grand Prix Belgii. Pozwoliło to Lotusowi na zajęcie szóstego miejsca w klasyfikacji konstruktorów.

Sprzedaż zespołu
W trakcie sezonu 2015 pogłębiły się problemy finansowe zespołu. Lotus nie regulował między innymi terminowo należnych podatków względem HMRC. Spowodowało to zainteresowanie Renault przejęciem zespołu. Producent ten po fali krytyki ze strony Red Bulla, obwiniającego Renault o niekonkurencyjność jednostek napędowych, rozważał kilka opcji, wliczając w to całkowite wycofanie się z Formuły 1 oraz przywrócenie fabrycznego zespołu. W przypadku drugiego wariantu była podawana możliwość zakupu Toro Rosso, Force India oraz Lotusa.

Istotnie, Renault podpisało pod koniec września list intencyjny w sprawie przejęcia Lotusa, a dwa miesiące później ogłosiło sfinalizowanie transakcji i powrót do Formuły 1 swojego zespołu fabrycznego od sezonu 2016. Kierowcami zespołu zostali Kevin Magnussen i Jolyon Palmer, którzy zastąpili odpowiednio Pastora Maldonado oraz przechodzącego do Haasa Romaina Grosjeana.

Prywatne zespoły

Wiele prywatnych zespołów korzystało z samochodów Lotusa. Najlepsze wyniki osiągali kierowcy zespołu Rob Walker Racing Team, którzy w latach 1960, 1961 oraz 1968 wygrywali wyścigi pięciokrotnie. Ponadto punkty samochodami Lotus uzyskiwały również British Racing Partnership, Siffert Racing Team, Reg Parnell Racing oraz Team Rebaque. Ostatnim prywatnym zespołem korzystającym z samochodów Lotus był Rebaque w 1979 roku.

Innowacje techniczne
Colin Chapman wielokrotnie swoimi innowacjami rewolucjonizował sport motorowy.

Już pierwszy model Lotusa w Formule 1 – 12 – miał innowacyjne rozwiązania. Na jego tylne zawieszenie składały się kolumny Chapmana, czyli kolumny MacPhersona wraz ze sprzęgłem Cardana. Model ten miał niewielką masę i zredukowany opór aerodynamiczny, a pozycja kierowcy była tak niska, jak to możliwe.

W 1962 roku w wyścigach Formuły 1 zadebiutował Lotus 25. Samochód ten jako pierwszy w historii nie stosował kratownicy przestrzennej, a konstrukcję kadłubową, jako że układ rur zastąpiono płaszczyznami z blachy aluminiowej wzmocnionymi stalowymi przegrodami, służącymi jednocześnie jako punkty mocowania zawieszenia i silnika. Takie rozwiązanie spowodowało znacznie większą sztywność nadwozia oraz jego mniejszą masę. Ostatnie samochody Formuły 1, które nie stosowały takiej konstrukcji, to Brabham BT26A i Matra MS84 z 1969 roku.

Pierwszym samochodem Formuły 1, w którym w celu poprawy trakcji zastosowano zintegrowane z nadwoziem spojlery, był Lotus 49, który zadebiutował w 1967 roku. Ponadto model ten zapoczątkował powszechne do dziś w Formule 1 rozwiązanie, które polega na wykorzystaniu centralnie umieszczonego silnika jako części nośnej podwozia.

Lotus 72, zaprezentowany w 1970 roku, stanowił źródło inspiracji dla innych projektantów przez wiele następnych lat. Miał nietypowe na owe czasy nadwozie w kształcie klina, z którym zintegrowano spojlery. Tarczowe hamulce w celu zmniejszenia masy nieresorowanej i stosowania bardziej miękkich opon zostały umieszczone wewnątrz nadwozia. Pojedyncza chłodnica wody umieszczona na nosie została zastąpiona dwiema chłodnicami znajdującymi się w bocznych sekcjach, co poprawiło rozkład masy i aerodynamikę samochodu. Zawieszenie samochodu opierało się na drążkach skrętnych i miało zapobiegać niestabilnemu zachowaniu się samochodu podczas przyspieszania i hamowania.

Kolejnym innowacyjnym modelem Lotusa był 56B. Samochód ten był rozwinięcięm modelu startującego w zawodach Indianapolis 500. W modelu tym Chapman eksperymentował z turbiną gazową Pratt & Whitney. Innowacyjnym rozwiązaniem zastosowanym w tym modelu był napęd 4WD. Powodowało to lepsze rozłożenie energii podczas przyspieszania, ale samochód był za to podsterowny. Próbowano temu zaradzić poprzez przekazanie większej mocy na tylne koła, co nie dało jednak spodziewanych rezultatów. Problemem była też masa samochodu, spowodowana między innymi dużym zbiornikiem paliwa. Rozwiązanie z napędem 4WD nie przyjęło się w Formule 1, ale było popularnym rozwiązaniem w rajdach samochodowych.

W latach 1977–1979 Lotus używał samochodu 78, zwanego "wing car". Chapman wiedział, że by samochód dobrze trzymał się drogi, musi uzyskać jak najlepszy efekt przypowierzchniowy, a by do tego doszło, samochód musi przepuszczać pod spodem tak mało powietrza, jak to możliwe. Zamontował więc dodatkowe małe skrzydełka. To rozwiązanie jednak nie odniosło oczekiwanych rezultatów.

Lotus 79, który pojawił się w 1978 roku, był więc kolejnym samochodem, w którym Chapman chciał uzyskać efekt przypowierzchniowy. Tym razem samochód nie był wyposażony w skrzydełka, a miał odpowiednio wyprofilowaną podłogę – tak, by wytworzyć podciśnienie pomiędzy podwoziem samochodu a nawierzchnią toru. W związku z tym Chapman tak ukształtował podłogę, by wraz z płaszczyzną nawierzchni stanowiła przewężenie podobnie jak w zwężce Venturiego. Przepływ powietrza pod samochodem przez to przewężenie powodował powstawanie podciśnienia, co przysysało samochód do podłoża, zwiększało przyczepność opon i pozwalało szybciej wchodzić w zakręty bez spadku osiągów na prostych odcinkach. Lotus zrezygnował z symetrycznych zbiorników paliwa po bokach samochodu, zastępując je jednym zbiornikiem umieszczonym za kabiną kierowcy, przez co należało przesunąć fotel kierowcy do przodu. Model 79 miał wyjątkowo wąski kadłub ze stopu aluminium oraz odejmowane elementy boczne, w których znajdowały się chłodnice wody i oleju.

Na sezon 1981 FISA wprowadziła w regulaminie zapis regulujący minimalny prześwit na poziomie 6 cm. Miało to zwolnić samochody na zakrętach poprzez zmniejszenie docisku tworzonego przez efekt przypowierzchniowy. Jako pierwszy z tym problemem poradził sobie Brabham, stosując zawieszenie hydropneumatyczne, regulujące prześwit na jednym i tym samym poziomie. Lotus zastosował inne rozwiązanie: skonstruował model 88, który składał się z dwóch podwozi. Rozwiązanie to zostało uznane za niezgodne z przepisami, a Lotus 88 nigdy nie wziął udziału w wyścigu.

Inne serie

Lotus brał udział nie tylko w zawodach Formuły 1, ale i w innych seriach wyścigowych, szczególnie w latach 60.

Po raz pierwszy w zawodach Indianapolis 500 samochody Lotus wzięły udział w 1963. Kierowcami byli Dan Gurney i Jim Clark. Lotusy 29 były słabsze od amerykańskich konkurentów, ale mimo to Clark ukończył zawody na drugim miejscu, za Parnellim Jonesem. W 1964 roku Clark ruszał do wyścigu z pole position, ale odpadł z powodu awarii zawieszenia. W 1965 roku Clark, startujący z drugiej pozycji, wygrał wyścig. Było to pierwsze zwycięstwo w Indianapolis 500 samochodu z silnikiem umieszczonym centralnie. W 1966 roku Clark był drugi. W 1967 roku obaj kierowcy Lotusa (Graham Hill, Jim Clark) odpadli z powodu awarii tłoka. W zawodach z roku 1968 Graham Hill startował z drugiej pozycji, ale nie ukończył wyścigu. Ostatnim rokiem, w którym w zawodach Indianapolis 500 ścigał się Lotus, był rok 1969, ale Art Pollard nie dojechał w tym wyścigu do mety. Lotus powrócił do wyścigu Indianapolis 500 w roku 2012 w charakterze dostawcy silników, ale napędzane silnikami brytyjskiej firmy Dallary Jeana Alesiego i Simony de Silvestro odpadły z rywalizacji jako dwa pierwsze samochody

Lotus brał udział również w zawodach Formuły 2, Formuły Junior i Formuły Tasman. W roku 1958 Cliff Allison wygrał Puchar Narodów na Silverstone. W sezonie 1960 Formuły 2 Lotus wygrał sześć wyścigów – cztery zawody wygrał Innes Ireland, a po jednym wyścigu Trevor Taylor i Jim Clark. W 1965 roku Jim Clark wygrał 3 wyścigi Trophées de France, zostając mistrzem tej serii.

Lotus odnosił również zwycięstwa w takich seriach, jak Formuła Junior i Formuła Ford. Jim Clark trzykrotnie (1965, 1967, 1968) został mistrzem Formuły Tasman.

W 1963 roku Jack Sears wygrał Lotusem Cortiną zawody serii British Touring Car Championship. Wynik ten powtórzył w następnym roku Jim Clark.

Zespół Lotus od połowy lat 50. do połowy lat 60. brał udział w wyścigu 24h Le Mans, ale nigdy nie osiągał dobrych wyników. W 2013 roku Lotus powrócił do tego wyścigu, wystawiając model T128.

Wyniki

Formuła 1

Tabela przedstawia wyniki kierowców fabrycznego zespołu Lotusa w Formule 1. Pogrubiona czcionka oznacza mistrzostwo świata.

Indianapolis 500
Tabela przedstawia wyniki wszystkich kierowców rywalizujących samochodami Lotus w wyścigu Indianapolis 500.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Zespoły Formuły 1
Konstruktorzy Formuły 1
Konstruktorzy Formuły 2
Zespoły 24h Le Mans
Zespoły Formuły 2
Zespoły Formuły Ford
Zespoły Formuły 3
Konstruktorzy Formuły 3
Lotus


I've been involved in the craft beer brewing industry for over 16 years.
Ever since I got my first brewing setup and actively had to seek out ingredients for different beers, I've had a unquenchable passion.
I moved into sales and marketing events the last 6 years.
Constantly trying to help foster a more educated and aware client base.
Stone, Lagunitas, Magic Hat, Deschutes, Boneyard, Nectar Creek Honey Wine, Ninkasi, Goodlife, Elysian and many more.
I recently relocated to the Midwest and am looking for the right company to put my energy behind.
I have a contagious passion and memorable personality.
I have experience in account management, distributor relations and training sales teams.
I am available for relocation with the right company.
Please take a minute to look at my brief non- inclusive resume.
I look forward to speaking with anyone interested in powerful team member and fun loving human.


text:
Porch stairs
(Continued from Porch repairs)
Before the demolition of the old stairs, I had taken a lot of measurements, even a photo with the tape measure for scale, just in case there's some measurement I might have forgotten. The old stairs seemed to be well proportioned for where they were, so I wanted the new stairs to be as close as possible to the same dimensions.
Starting the stairs. I used pre-made metal stringers. Pressure-treated lumber is only treated on the outside, so if you cut stringers from it, the edges need to be treated. And the pre-cut wooden stringers all were too steep. but the metal ones had the right slope so that the stairs would reach up to the cement walkway like the old ones did.
About half done. The boards on the top half are just resting on the stringers so I could go up and down the unfinished stairs.
The metal stringers had four holes on each step for attaching the steps. Unfortunately, some of the holes lined up mostly with the edges of the lumber. I started by placing a piece of wood below, then screwing through the holes from above. But for the holes near the edges, I had to put the screws in at an angle to still be in the wood, and screwing those screws in from the top so that they'd hit the hole on the bottom was quite a challenge!
After the first three steps, I had enough of trying to hit those holes from above, and just put the screws in at a 45-degree angle from below.
Looks ugly from underneath, but you can't see it from above.
A bit of jigging getting everything to line up. I wanted the risers to touch the steps above them. If everything was perfect, they'd just be resting on the stringers below, but this was not the case. So I jigged them in place to hit what would be the bottom edge of the next step, then screwed them to the step below from the back.
I don't know if it made any sense to do this. The lumber was fairly wet, so there's going to be some shrinkage still. Hopefully, nothing will crack on account of that.
All those fiddly bits
The last few fiddly bits of a project always end up taking a disproportionate amount of time. Here's getting the last boards on the bottom in.
I made Some covers for the stair mounts. I deliberately mounted the stringers onto the siding. That way, the top step would be wider - my sister likes to sit on the front steps with the kids. Also, there'd be one extra layer of wood to help hold the bolts.
I made these wooden covers to cover up the metal and bolts.
More fiddly bits.
I also had to make some trim to go over the corners, but I neglected to take photos of that.
I made a screen to go over the hole in the previous photo. This is for getting under the porch, and also to provide some ventilation. I made a smaller screen on the other side, so hopefully, there will be enough air flow to keep it dry under there. With the way it was before, it was a bit damp under there from lack of air flow. Hopefully, with it drier, it won't rot as much.
We borrowed a table saw and a miter saw from a neighbour. This is one of those cheap sub-$200 kind of table saws. It really didn't feel very safe to use, and it certainly wasn't that accurate, but still much better than no table saw.
By this point, I'd put the trim on the edges.
Here's Olivier - putting new siding at the top, just below the deck that I'd built on a previous visit.
Getting the tongue and grooves into each other is a bit tricky, and would have been hard to do while standing on a ladder. I had the clever idea of assembling the panels on the ground.
Here's Olivier pushing three boards together. We then put a few staples across the back to hold the tongue and grooves together while we lifted the assembled panel up and nailed it in place.
Almost done. There's a hole in the panel for the porch light, which still needed to be mounted. That turned out to be another one of those fiddly time consuming bits!
By this time, the weather was positively summer-like, even in Thunder Bay.
All done. This was Sunday evening, after five days of working on it on and off. And the next day, it was time to fly back. What a vacation!
Next visit will be a smaller project for sure!
Building a small deck
New treads for old stairs
Pulling wires
through walls
New deadbolt install
Small House Addition
Smashed deck repair
Installing a Bathroom
sink and faucet
Installing a boot nook
More home improvement projects on my woodworking website.


text:
Dino Ballacci (Bolonia, 24 de mayo de 1924 - ibídem, 6 de agosto de 2013) fue un entrenador y jugador de fútbol profesional italiano que jugaba en la demarcación de defensa.

Biografía
Dino Ballacci debutó como futbolista profesional en 1945 a los 21 años de edad con el Bologna FC 1909, equipo con el que jugó durante 12 temporadas en las que marcó ocho goles marcados en 306 partidos jugados. Ya en 1957 fue traspasado al Calcio Lecco 1912, y una temporada más tarde al AS Lucchese Libertas 1905. Ya finalmente en 1959 fue fichado por el Calcio Portogruaro-Summaga, equipo en el que se retiró en 1960. Además Dino fue convocado en una ocasión por la selección de fútbol de Italia en 1954 para jugar un partido contra la selección de fútbol de Egipto, partido que acabó 5-1 a favor del equipo italiano.

Cuatro años más tarde de su retiro como futbolista, Dino Ballacci se convirtió en entrenador del Associazione Calcio Reggiana 1919. Posteriormente pasó como entrenador por equipos como la US Catanzaro, Calcio Catania, AC Prato, AC Arezzo, US Alessandria Calcio 1912, AC Pistoiese, AC Ancona, SSD Massese, y el Isernia FC.

Clubes

Como jugador

Como entrenador

Palmarés
US Alessandria Calcio 1912
 Serie C (2): 1974, 1981

AC Pistoiese
 Serie D (1): 1975

Referencias

Enlaces externos
 Ficha de Dino Ballacci en footballdatabase

Futbolistas del Bologna Football Club 1909
Futbolistas del Calcio Lecco 1912
Futbolistas de la Associazione Sportiva Lucchese Libertas 1905
Futbolistas del Portogruaro Calcio Associazione Sportiva Dilettantistica
Futbolistas de la selección de fútbol de Italia en los años 1950
Entrenadores de la Associazione Calcio Reggiana 1919
Entrenadores del Unione Sportiva Catanzaro
Entrenadores del Calcio Catania
Entrenadores de la Associazione Calcio Prato
Entrenadores de la Unione Sportiva Arezzo
Entrenadores del Unione Sportiva Alessandria Calcio 1912
Entrenadores de la Associazione Calcio Pistoiese
Entrenadores del Associazione Calcio Ancona
Entrenadores del Società Sportiva Dilettantistica Massese
Entrenadores del Isernia Football Club
Futbolistas de Italia
Entrenadores de fútbol de Italia
Futbolistas de Bolonia
Fallecidos en Bolonia


Twitter Poll – One or Multiple Profiles on Twitter?
Six out of ten people said they would use multiple profiles and only four said they would use a single profile for everything.I posed the question because several members of my #DIGME406 team asked if they should make separate profiles for personal use and for school use. I don't think there is a right and wrong answer to the question. I think it depends on the person and their goals for using social media.
To me, this is a question of establishing a digital identity.