Pracownia alchemiczna
Ściany zastawione są regałami z księgami, słojami i pudełkami, które pełne są potrzebnych do mikstur ingrediencji. W centralnej części komnaty stoi duży, kamienny stół, a obok niego znajduje się palenisko z niedużym kociołkiem. Zasłony są zazwyczaj zasłonięte, lecz okna uchylone, by można było odetchnąć świeżym powietrzem.
Przelała eliksir kociego kroku do dwóch fiolek i każdą z nich obkleiła odpowiednio podpisaną etykietą. Wsunęła dwie fiolki do wcześniej przygotowanej skrzyneczki. W tym czasie skrzat wyczyścił dla niej kociołek, by mogła przystąpić do dalszej części pracy jaką na dziś sobie zaplanowała. Korzystając znów z tej samej księgi zdecydowała się na wywar o nazwie marynowana narośl ze szczuroszczeta
. Wzmacniał siłę czarów z zakresu białej magii, był zatem szczególnie przydatny w obecnych czasach. Odnalazłszy w kredensie odpowiednie składniki zagotowała wodę w kociołku i wrzuciła doń czułki szczuroszczeta. Miały gotować się na dużym ogniu przez dwa kwadranse. Po ich upływie odliczyła osiem suszonych skarabeuszy, które wygrzebała ze słoika założywszy przedtem rękawiczkę ochronna i wrzuciła do kotła. Fantine zamieszała w nim kilkanaście razy w stronę odwrotną do wskazówek zegara, po czym odkorkowała fiolkę krwi kozy i wlała do wywaru, który nabrał ciemniejszej barwy. Ponoć przedawkowanie tego eliksiru doprowadzało do pojawienia się obrzydliwych fioletowych włosów na uszach, lecz nigdy się o tym nie przekonała... Zamierzała o tym wspomnieć Maghnusowi, tak na wszelki wypadek.
Lekką irytację wzbudził w niej następny składnik, z którym miała nieco kłopotu; słoik z żywicą leszczyny bardzo się lepił i ubrudziła przy tym palce, lecz ostatecznie odmierzyła pięć łyżek żywicy i wylądowały w kociołku, gdzie rozpuściła się pod wpływem temperatury natychmiast. Ostatnim składnikiem była ropa niuchacza - nie mniej nieprzyjemna, bo cuchnęła okrutnie. Wrzuciła ją do kociołka i mieszała co pięć minut dokładnie osiem razy, raz w jedną, raz w drugą stronę, tak jak mówiła receptura. Później pozostawało Fantine jedynie czekać na efekty.
| warzę Marynowana narośl ze szczuroszczeta, serce to czułki szczuroszczeta, ST 70
wiem, że pachniała jak Paryż choć nigdy tam nie byłem
'k100' : 43
Nakazała służbie znów wyczyścić kociołek, a sama zamknęła księgę. Wcześniej umyła jeszcze dokładnie dłonie, których palce lepiły się od żywicy z leszczyny. Z regału wybrała księgę z recepturami na eliksiry lecznicze jakich również nie mogło zabraknąć w obecnych czasach. Jej starszy brat, kuzyn, wielu szlachetnie urodzonych lordów aktywnie działało, by zwalczyć wojnę w kraju i zapanował w nim pokój - tylko tak mogła ich wesprzeć, poza udziałem w akcjach charytatywnych i własną obecnością.
Pół godziny później w kociołku bulgotał już wywar z jagodami z jemioły, będącymi sercem eliksiru, oraz wodną gwiazdą. Obserwując jak maść z wodnej gwiazdy zaczyna wrzeć przypomniała sobie o nocy sprzed ponad miesiąca, nocy sylwestrowej, gdy z rąk lorda Bulstrode otrzymała jagodę - a później skradł jej pocałunek. Uśmiechnąwszy się pod nosem dotknęła opuszkami palców własnych warg, zanim sięgnęła po wielki słój z oczami plumpki. Przez wyławianie ich z formaliny uśmiech zrzedł z jej ust, lecz po odliczeniu dokładnie ośmiu wywar zgęstniał. Fantine przygasiła nieco ogień i zabrała się za szatkowanie na drobno kozłka lekarskiego. Przed dodaniem miarki śluzu z gumochłona alchemiczka mieszała w kociołku dość szybko, zgodnie ze wskazówkami zegara, aby eliksir mocno zgęstniał, a jednocześnie nie przywarł do dna. Gdy w kociołku znalazł się ostatni składnik, zmniejszyła ogień jeszcze bardziej, by wywar przybierał powoli konsystencji maści, a jednocześnie się nie przypalił.
| ważę maść z wodnej gwiazdy (ST 50), wykorzystuję jagody z jemioły
wiem, że pachniała jak Paryż choć nigdy tam nie byłem
#1 'k100' : 81
--------------------------------
#2 'k8' : 3, 8, 5, 3, 6
Zachęcona sukcesem postanowiła uwarzyć maści z wodnej gwiazdy jeszcze więcej. Zostało jej w kredensie jeszcze kilka jagód z jemioły, stwierdziła więc, że wykorzysta je od razu, skoro także i inne niezbędne składniki ma już na stole. W jej kociołku, nad paleniskiem, ponownie bulgotał wywar z podwójną porcją jagód z jemioły oraz wodnej gwiazdy. Zerknęła na odpowiednią stronę księgi i przekalkulowała wszystkie miary. Szesnaście gałek ocznych plumpki wylądowało w kociołku w odpowiedniej chwili, Rosierówna często zerkała na zegar ścienny. Poszatkowała kolejną porcję, tym razem większą, kozłka lekarskiego i zsunęła z deski do kociołka srebrnym nożem. Miała nadzieję, że i tym razem wszystko pójdzie zgodnie z planem - każdy składnik wydawał się być dobrej jakości, służba robiła zakupy w najlepszych aptekach. Zerknęła na zegar i gdy wybiła odpowiednia godzina wzięła do ręki słoik ze śluzem gumochłona, wcześniej zakładając znów ochronne rękawiczki, by się nim nie pobrudzić - był naprawdę nieprzyjemny w dotyku i pachniał sałatą, którą gumochłony uwielbiały spożywać w ogromnych ilościach.
Chwyciwszy znów za chochelkę i zmniejszywszy ogień pod kociołkiem zaczęła znów intensywnie mieszać, aby wywar zgęstniał do konsystencji maści.
| warzę maść z wodnej gwiazdy, ST 50, podwoiłam porcję, więc wykorzystuję jagody z jemioły x2
wiem, że pachniała jak Paryż choć nigdy tam nie byłem
#1 'k100' : 57
--------------------------------
#2 'k8' : 4, 4, 7, 1, 5
Kwadrans później w kociołku wrzała już woda, a w niej algi oraz płatki ciemiernika, będące sercem. Obu składników użyła podwójnie, chciała uzyskać więcej porcji eliksiru przeciwbólowego. Zamieszała w kociołku chochlą, po czym zostawiła go na małym ogniu na następne pół godziny, nim dodała tam dwie fiolki żółci pancernika. Czas oczekiwania poświęciła na lekturę księgi o dziełach Moneta, słynnego impresjonisty; sprawdzała jednak regularnie, czy ogień płonie odpowiednio słaby i wywar się przypadkiem nie przypala. Po upływie pół godziny odliczyła dwadzieścia niewielkich owoców dyptamu, które dzięki magii zachowywały świeżość, każdy z nich osobno wrzucała do kociołka w odstępach dwóch minut. Zorientowała się, że nie ma na stole słoja ze skrzekiem ropuchy. Podeszła do kredensu i chwilę go szukała; służba upchnęła go w samym rogu półki, na co Fantine zareagowała skrzywieniem ust. Ostatecznie udało jej się w ostatniej chwili dodać osiem łyżek skrzeku ropuchy do kociołka i znów zaczęła w nim mieszać chochelką zgodnie z ruchem wskazówek zegara, mając nadzieję, że wywar zaraz zacznie tracić kolor i pachnieć cytrusami.
| warzę eliksir przeciwbólowy (ST 45), podwoiłam porcję, więc wykorzystuję płatki ciemiernika x2
wiem, że pachniała jak Paryż choć nigdy tam nie byłem
'k100' : 35
Na zewnątrz zrobiło się już całkiem ciemno, choć dochodziła dopiero godzina szesnasta. Fantine po raz ostatni napełniła czysty kociołek wodą, wcześniej na jego dnie kładąc ostatnią porcję płatków ciemiernika. Powoli doprowadziła wywar do wrzenia. Wtedy oczyściła różne grzyby leśne, drobno je pokroiła srebrnym nożem, po czym zsunęła z deski do kociołka i zamierzała w nim chochelką osiem razy w stronę przeciwną do ruchu wskazówek zegara. Spojrzała znów do receptury, by upewnić się, że ma odczekać dokładnie osiemnaście minut tak jak zapamiętała. Wtedy odmierzyła osiemdziesiąt gram much siatkoskrzydłych i całą zawartość miseczki także dołączyła do pozostałych składników w bulgoczącym na ogniu wywarze. Aby eliksir przybrał właściwą dla siebie, szmaragdową barwę dodała sporo
Później służba zajęła się sprzątaniem i czyszczeniem pracowni alchemicznej, kiedy Fantine opuściła ją zmęczona kilkugodzinną pracą - potrzebowała odpocząć i przygotować się do nadchodzącej wizyty w Bulstrode Park.
zt
| warzę eliksir znieczulający (ST 70), wykorzystuję płatki ciemiernika
wiem, że pachniała jak Paryż choć nigdy tam nie byłem
'k100' : 44
W tym miejscu możesz przelogować się na inne konto i przesłać wiadomość. Pamiętaj, że treść posta zapisywana jest w obrębie danego konta. Aby uniknąć ewentualnej straty, pamiętaj o skopiowaniu treści posta przed przelogowaniem się.
Nie możesz odpowiadać w tematach