Globalny szok inflacyjny ustępuje i pierwsze obniżki stóp procentowych Fed i EBC wydają się być na wyciągnięcie ręki. Główne banki centralne pozostają w fazie wzmożonej inflacyjnej czujności, ale obawy przed uporczywością inflacji maleją, mimo że amerykańska gospodarka uparcie nie spowalnia. W strefie euro nadal dominują rewizje prognoz PKB w dół. Po obu stronach Atlantyku zmierzamy jednak do gospodarczej normalności, choć lista czynników ryzyka, które mogą ją ponownie zaburzyć, jest długa. Dominuje na niej (geo)polityka.
W krajowej gospodarce obserwujemy rzadkie połączenie dwóch żywiołów: ognia (ożywienia gospodarczego) i wody (dezinflacji). Początek 2024 przyniósł gwałtowną poprawę realnych dochodów i ożywienie popytu konsumpcyjnego, a kontynuacja tego procesu podbije dynamikę PKB pod koniec tego roku do blisko 5% r/r.
Wzrost płac wyraźnie przyspieszył na początku 2024 i trudno nie łączyć tego z olbrzymią podwyżką płacy minimalnej i wzrostem płac w sektorze publicznym. Ożywienie gospodarcze zapowiada odbudowę popytu na pracę, co powinno prowadzić do powrotu do wzrostu zatrudnienia i spadku bezrobocia.
Kondycja finansów publicznych zmusza do trudnych wyborów i nie pozostawia dużego pola manewru. Struktura wzrostu PKB staje się jednak bardziej wydajna dochodowo (więcej konsumpcji i importu), a spadek inflacji przestanie szkodzić dochodom i zmniejszy presję na indeksację wydatków.
Inflacja nie jest już postrachem. Przy wciąż istotnej niepewności regulacyjnej, perspektywy inflacji poprawiają się nawet w scenariuszu pełnego zniesienia tarczy antyinflacyjnej, ale powrót inflacji do celu nie będzie na razie trwały.
RPP patrzy mocno w przyszłość i dostrzega w niej wiele czynników ryzyka. Pomimo szybszego od prognoz spadku bieżącej inflacji i jej korzystniejszych perspektyw, apetyt RPP na obniżki stóp nie rośnie, a bieżący rozkład głosów sugeruje, że nasz bazowy scenariusz, zakładający obniżkę stóp w listopadzie, jest obarczony dużym ryzykiem. Restrykcyjne nastawienie RPP może być utrzymane nawet dłużej niż do końca 2024.
Odbudowa popytu wewnętrznego przy stabilizacji terms-of-trade zapowiada, że trend poprawy równowagi zewnętrznej polskiej gospodarki dobiega końca. Polska utrzyma jednak nadwyżkę na rachunku obrotów bieżących, napływ środków z UE wzmocni saldo kapitałowe, a zadłużenie zagraniczne w relacji do PKB będzie się dalej obniżać.
W 2023 Polska była 2. najmocniej rosnącą gospodarką w regionie, a w 2024 ma szanse być prymusem pod względem wzrostu gospodarczego. We wszystkich państwach regionu źródłem ożywienia będzie konsumpcja, korzystająca ze spadku inflacji w warunkach napiętego rynku pracy. Pomimo oczekiwanego ożywienia gospodarczego, nie brakuje wyzwań. W Rumunii to „bliźniaczy deficyt”. Na Węgrzech - wciąż uporczywa inflacja i napięcia w relacjach z KE. W Czechach – bardzo słaba kondycja gospodarki, która nie odrobiła jeszcze pandemicznych strat.
Aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie, Internetowe serwisy informacyjne PKO Banku Polskiego wykorzystują pliki cookies zapisywane w pamięci przeglądarki. Szczegółowe informacje na temat celu ich używania, łączenia z innymi danymi posiadanymi przez Bank oraz zmiany ustawień plików cookies a także ich usuwania z przeglądarki internetowej, znajdują się w Polityce prywatności Dalsze korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies w przeglądarce oznacza potwierdzenie zapoznania się z powyższymi informacjami i zgodę na wykorzystywanie plików cookies w celach marketingowych.
Pliki cookies przetwarzane są m.in. w celu jak najlepszego dopasowania prezentowanych treści do potrzeb i zainteresowań użytkowników a także w celu zapewnienia bezpieczeństwa usług świadczonych przez Bank oraz aby dokonywać pomiarów, które pozwalają udoskonalać produkty i usługi oferowane przez Bank. Szczegółowe informacje na temat rodzajów plików cookies, sposobach korzystania z plików oraz usuwania, a także o naszych partnerach znajdują się w Polityce prywatności