Nerki, które odgrywają ważną rolę w układzie wydalniczym organizmu, są sparowanym organem. A natura uporządkowała je tak mądrze, że utraciwszy je z jednego lub innego powodu, człowiek jest w stanie powrócić do pełnoprawnego życia.
Przyczyny usuwania nerek (nefrektomia)
Przyczyny poprzedzające operację są różne. Wśród najczęstszych:
- Choroba onkologiczna. Operacja usunięcia nerki z guzem ma zapobiegać rozprzestrzenianiu się przerzutów do drugiej nerki, a tym samym uratować życie danej osobie.
- Poważne urazowe uszkodzenie nerek.
- Końcowy etap wodonercza. Stan ten występuje, gdy upośledzony wypływ moczu trwa długo. W ciężkiej chorobie może wystąpić śmierć nerek.
- Choroby, które prowadzą do całkowitej niewydolności nerek do wykonywania swoich funkcji, jeśli zagrażają organizmowi powstaniu innych poważnych powikłań.
Jak zachowywać się natychmiast po zabiegu
Pierwszego dnia po operacji, która zwykle trwa około trzech godzin, pacjentowi zabrania się nie tylko wstania, ale nawet odwrócenia się na łóżku. Można to zrobić bardzo ostrożnie następnego dnia z pomocą personelu medycznego.
W przypadku braku powikłań po kolejnym dniu pacjentowi wolno ostrożnie usiąść w łóżku, a następnie wstać. Lekki wysiłek fizyczny jest dodawany stopniowo, zaczynając od spacerów w oddziale i ćwiczeń oddechowych. Nie można położyć się, aby uniknąć procesów adhezyjnych i zaburzeń krążenia krwi.
Sposób picia w pierwszym dniu jest również ograniczony. Pacjentowi wolno lekko zwilżyć usta i nic więcej. Pierwszy posiłek jest dozwolony drugiego dnia. Specjalna dieta obejmuje na początku płynne kaszki na wodzie i lekko starte zupy warzywne.
W przypadku braku powikłań operowany pacjent po tygodniu może zostać wypisany do domu z dalszymi zaleceniami. Lista chorych trwa średnio od półtora do dwóch miesięcy.
Długotrwały okres pooperacyjny
W jaki sposób żyć po usunięciu nerek? Konsekwencje zabiegu można zminimalizować, jeśli dokładnie zastosujesz się do zaleceń lekarza.
Przynajmniej przez pierwsze trzy miesiące nie można podnosić ciężarów o masie większej niż 3 kg i ogólnie konieczne jest powstrzymanie się od ciężkiego wysiłku fizycznego.
Jednak wykazano nawet niewielką aktywność fizyczną. Dobre spacery po świeżym powietrzu są przydatne. Konieczne jest rozpoczęcie od 20 - 30 minut, stopniowo wydłużając czas chodzenia do 1 - 2 godzin.
W ciągu pierwszego miesiąca, zgodnie z zaleceniem lekarza, pacjent może nosić opatrunek pooperacyjny.
Należy zwrócić większą uwagę na higienę osobistą. Wszakże ludzka powłoka pełni również funkcję wydalniczą, usuwając z potu żużle i toksyny. Dlatego po pełnym wyzdrowieniu i braku przeciwwskazań niewątpliwie pomocne będą zabiegi w wannie lub saunie.
Pełny okres rehabilitacji trwa około półtora roku. W tym okresie pozostała nerka, spełniająca rolę kompensacyjną, powiększa się i zaczyna pracować dla dwóch osób. Jej wzrost tłumaczy tępy ból w okolicy lędźwiowej, który nie powinien się bać.
Po usunięciu nerki niepełnosprawność nie staje się obowiązkowym wyrokiem. Jednak opieka zdrowotna musi teraz zostać przełożona na wiele priorytetowych celów. Oznacza to:
- chronić swoje ciało przed infekcjami;
- nie supercool;
- czas na leczenie chorób współistniejących i przewlekłych;
- regularnie monitorować stan pooperacyjny ciała, odwiedzając lekarza;
- przestrzegaj diety.
Dieta po usunięciu nerek
Podstawową zasadą żywienia jest osiągnięcie optymalnego spożycia kalorii i zmniejszenie spożycia białka zwierzęcego, soli i pokarmów, które powodują powstawanie kamieni nerkowych.
W tym celu w diecie wyklucza się wędzone produkty spożywcze, ogórki konserwowe i bogate tłuszcze, bogate wypieki i gorące przyprawy.
Zaleca się, aby potrawy były gotowane na parze, duszone lub gotowane. Zamiast soli można urozmaicić ich smak cynamonem, koprem, kwasem cytrynowym i kminkiem.
Dania warzywne, niskotłuszczowe produkty mleczne, niskotłuszczowe gotowane ryby, niesolony chleb żytni, kasza zbożowa i makaron są mile widziane.
Dozwolona jest niewielka ilość chudego mięsa z kurcząt, królików lub cielęciny.
Jeśli chodzi o napoje, jest to bardzo niepożądana mocna kawa i herbata, skoncentrowane soki, słodka soda i alkohol. Należy zachować ostrożność i mleko ze względu na zawartość wapnia.
Preferowane są czysta woda, żurawina i borówka morska, rozcieńczone soki, słaba herbata.
Pod koniec okresu rehabilitacji niektóre ograniczenia zostają zniesione, a pacjent powraca pod wieloma względami do pełnego życia. Nie oznacza to jednak, że opieka zdrowotna tam się kończy. Z jego stylu życia, tego, jak bardzo będzie uważał na swoje ciało, zależy, jak w pełni i szczęśliwie będzie żył swoim życiem.
Konsekwencje i życie po usunięciu nerek
Usuwanie nerki: implikacje Nefrektomia jest złożoną interwencją chirurgiczną, ponieważ wraz z narządem dotkniętym chorobą usuwa się część moczowodu, nadnerczy i tkanki tłuszczowej otaczającej nerkę.
Możliwe powikłania - zapalenie płuc, zakrzepowe zapalenie żył, atak serca, udar. Nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich jest główną przyczyną takich negatywnych konsekwencji:
- przepuklina;
- zrosty jelitowe;
- powstawanie guza na zdrowej nerce.
Początkowy okres rehabilitacji charakteryzuje się chwilowym tępym bólem w okolicy lędźwiowej z powodu zwiększonego stresu na zdrowym narządzie. Po chwili ten pozostały symptom zniknie.
Stosowanie środków przeciwbólowych jest niepożądane, ponieważ jedyna nerka jest zmuszona do filtrowania składników leków. Czasami wywar ze skrzypu polnego, kolekcji nerek i soku żurawinowego. Ze względu na właściwości moczopędne i przeciwbakteryjne tych produktów i płynów, w mięśniach gładkich jelit uwalnia się stres, a skurcz ustępuje. Życie po usunięciu nerek może być zdrowe i zdrowe, jeśli zastosujesz się do zaleceń lekarza. Brak jednej nerki nie wpływa na długość życia.
Porady i sztuczki po wypisaniu
Pacjent przebywa w szpitalu nie dłużej niż 10 dni i pod warunkiem, że jest w dobrym zdrowiu, zostaje zwolniony. Najważniejsze zalecenia.
- W ciągu pierwszych 3 miesięcy po nefrektomii należy wykluczyć wysiłek fizyczny, podnoszenie ciężarów, sport i alkohol.
- Pamiętaj, aby założyć bandaż medyczny w ciągu pierwszego miesiąca.
- Regularne spacery na świeżym powietrzu.
Urolodzy zalecają pełne badanie narządów układu moczowo-płciowego sześć miesięcy po nefrektomii, które obejmuje badanie lekarskie i rezonans magnetyczny przestrzeni zaotrzewnowej. W kolejnej tomografii powinno się odbywać co najmniej raz w roku.
Aby zminimalizować występowanie poważnych konsekwencji po usunięciu pojedynczej nerki, pacjent otrzymuje coroczne biochemiczne badanie krwi i prześwietlenie klatki piersiowej.
Zalecana ścisła dieta przez pierwsze 2 lata po zabiegu. Konieczne jest odmawianie słonych i konserwowanych potraw, gorących przypraw, tłustego mięsa i alkoholu.
- niekontrolowane leki lub samoleczenie;
- hipotermia;
- kontakt z ludźmi, którzy mają grypę, ból gardła, orz;
- podnoszenie ciężarów powyżej 4 kg;
- pije alkohol.
Cechy ludzkiego życia po usunięciu jednej nerki
Nerki są sparowanymi narządami, nie różniącymi się między sobą strukturą i funkcjonalnością. Zwykle produkują mocz z taką samą intensywnością. Ze względu na rozwój nowotworu, proces ropny, ciężką postać kamicy moczowej lub w celu oddania człowieka wykonuje się jednostronną nefrektomię (usunięcie jednej nerki). Przyszłość pacjenta zależy od wydajności pozostałych organów, na które wpływają wybory stylu życia.
Jednostronna nefrektomia i jej konsekwencje
Według statystyk 4–5 osób na dziesięć tysięcy żyje z jedną nerką. Drugi brak lub nie działa z powodu niedorozwoju. Podczas życia tych ludzi jedna nerka produkuje mocz. Jeśli poradzi sobie z tym zadaniem, patologia jest wykrywana przypadkowo podczas rutynowego badania lub osoba o tym nie wie. W związku z tym, po usunięciu jednej nerki, niewłaściwe jest mówienie o tym, jak długo pacjent będzie żył, ponieważ jego życie jest bardziej zależne od innych czynników.
Po jednostronnej nefrektomii pozostały narząd dostosowuje się do zwiększonego obciążenia w ciągu roku. Nerka staje się większa ze względu na wzrost liczby komórek funkcjonalnych (nefronów). Ich naczynia filtrują krew, tworząc pierwotny i wtórny mocz. Taka zmiana nazywana jest hipertrofią jakościową lub fizjologiczną.
Konieczne jest badanie ultrasonograficzne nerek 1-2 razy w roku, ponieważ przerost wysokiej jakości może rozwinąć się w chorobę. Jeśli wzrost nerki jest fizjologiczny, przerost jest tylko tkanka nerkowa. Rozwijając strukturę miseczki-miednicy, mówimy o rozwoju wodonercza (zaburzenie odpływu moczu) - ciężka patologia nerek, która jest ważna do rozpoznania na czas.
Najbardziej skuteczna metoda monitorowania stanu nerek w dynamice - USG (US)
Jakość życia po wycięciu jednej nerki nie zmienia się znacząco, jeśli osoba prowadzi prawidłowy tryb życia i nie ma ciężkich chorób towarzyszących.
Gdy jednostronna nefrektomia jest wykonywana na dziecku, pozostała nerka dostosowuje się do nowego środowiska pracy szybciej niż u dorosłego. Warto jednak pamiętać, że ciało dzieci rośnie i przechodzi restrukturyzację hormonalną, więc ryzyko rozwoju strukturalnych zaburzeń nerek jest większe niż u dorosłych. W dzieciństwie i okresie dojrzewania ważne jest, aby stale monitorować stan pozostałej nerki.
U zdrowego dziecka z hipoplazją (niedorozwojem) jednej nerki, czynność układu moczowego jest utrzymywana dzięki pracy sparowanego organu. Jeśli brakuje jednej nerki, druga hipoplazja prowadzi do całkowitego braku produkcji moczu, co jest często śmiertelne.
Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety z jedną nerką, które prowadzą ciążę. Występuje u nich niewydolność nerek z następczą niewydolnością narządu. Ważne jest, aby takie kobiety minimalizowały objawy wczesnej toksykozy i zapobiegały jej rozwojowi w późniejszych okresach. W tym celu lekarz regularnie przepisuje ciężarnej kobiecie na badania kliniczne, wśród których wskazane są próbki, które określają obecność białka w moczu (analiza kliniczna, test na Nechiporenko, a także Zimnitsky).
Kobieta w ciąży z jedną nerką powinna wykonywać badanie moczu na obecność białka co 7–10 dni
Zwykle nie ma białka w moczu zdrowej osoby, w tym dzieci i kobiet w ciąży. Jego obecność w jakiejkolwiek analizie zawsze wskazuje na nieprawidłowe funkcjonowanie nerek.
Niewydolność nerek u kobiety w ciąży jest niebezpieczna zarówno dla jej ciała, jak i dla nienarodzonego dziecka. Bez leczenia rozwija się rzucawka, co prowadzi do śmierci płodu. Kobieta może również umrzeć lub zostać wyłączona. Na tle wysokiego ciśnienia występuje udar (krwotok w mózgu) lub odwarstwienie siatkówki prowadzące do ślepoty.
Kobiety w ciąży z jedną nerką, które regularnie odwiedzają lekarza i przestrzegają jego zaleceń, nie powinny się martwić. Racjonalna terapia lekowa pomaga pacjentom utrzymać pozostałą nerkę i prowadzić zdrowe dziecko.
Zalecenia dla osób z jedną nerką
Początkowo po jednostronnej nefrektomii ważny jest okres rehabilitacji pooperacyjnej, który trwa od trzech miesięcy do roku.
Jeśli nerka zostanie usunięta metodą laparoskopową, pełny okres rehabilitacji będzie minimalny (3-5 miesięcy). Metoda otwarta (wnękowa) oznacza długoterminową regenerację (do roku).
Po nefrektomii brzusznej tkanki uszkodzone podczas operacji rosną razem dłużej niż po interwencji laparoskopowej.
Zarówno wczesna, jak i późna rehabilitacja wymagają ścisłego przestrzegania indywidualnych zaleceń medycznych dotyczących żywienia, schematu ruchowego i leków. Gdy pacjent wyzdrowieje, ryzyko powikłań minęło, a pozostała nerka przystosowana do pracy w trybie rozszerzonym, zaczynają obowiązywać ogólne zasady i zalecenia. Muszą być przestrzegane do końca życia:
- Z czasem leczy choroby zakaźne, ponieważ wiele wirusów i bakterii może wpływać na tkankę nerkową.
- Jeśli to konieczne, każda terapia mająca na celu poinformowanie lekarzy o nieobecności nerki, tak aby przepisali leki i procedury oszczędzające.
- Nie można superskolić, ponieważ nerki są wrażliwe na zimno. Ekstremalne chłodzenie może powodować przewlekłe zapalenie tkanki nerki.
- Konieczne jest przestrzeganie higieny narządów płciowych, zapobieganie chorobom wenerycznym i zapaleniom pęcherza moczowego, ponieważ infekcja może dostać się do nerki w sposób rosnący.
- Stres wpływa negatywnie na nerki, dlatego należy ich unikać.
- Nie podnoś ciężarów powyżej 4–5 kg, ponieważ grawitacja powoduje wypadanie nerek.
- Dobry odpoczynek jest ważny, więc nie śpij mniej niż osiem godzin dziennie.
- Nie możesz dramatycznie i nadmiernie schudnąć, to prowadzi do przemieszczenia nerki z łóżka anatomicznego.
- Palenie, alkohol i napoje energetyczne są zakazane na zawsze, ponieważ zadanie usuwania szkodliwych substancji spada na nerki.
- Naruszenia jelit, którym towarzyszą zaparcia lub biegunka, prowadzą do chronicznego zatrucia w organizmie. Dlatego przewód pokarmowy musi działać prawidłowo.
Dieta
Właściwe odżywianie jest niezwykle ważne dla osoby z jedną nerką, ponieważ większość użytecznych i szkodliwych substancji przenika do organizmu z pożywieniem.
Jeśli nerka radzi sobie ze swoją funkcją i nie ma chorób powiązanych, postępuj zgodnie z następującymi zaleceniami:
- Używaj nie więcej niż 5 g soli dziennie. Kontrolowanie spożycia soli jest łatwiejsze podczas solenia gotowej żywności.
- Optymalna wartość energetyczna dziennej diety wynosi 2600–3000 kcal.
- Węglowodany nie ograniczają znacząco, z wyjątkiem tych, które są łatwo trawione. Te ostatnie są zawarte w słodyczach i babeczkach.
- Zminimalizuj ilość tłuszczu zwierzęcego w naczyniach. Zastąp go warzywem.
- Najbardziej rygorystyczne ograniczenia dotyczące białka. Jego ilość w czystej postaci nie powinna przekraczać 80 g dziennie. 80 g czystego białka można uzyskać ze 100 g chudego mięsa lub ryb
- Podstawa diety - warzywa i owoce, ponieważ są one głównym źródłem witamin.
- W zbożach jest dużo błonnika, co jest ważne dla pełnej pracy jelit i eliminacji z nich toksyn. Jedz owsiankę tak często, jak to możliwe.
- Produkty mleczne z umiarem nie są zabronione. Ale jeśli masz skłonność do tworzenia fosforanowych kamieni nerkowych, lepiej jest odmówić.
- Dozwolone metody obróbki cieplnej to gotowanie, duszenie, pieczenie, gotowanie na parze, a nawet lekkie pieczenie. Dym, suche, sól i głębokie smażenie są niedopuszczalne.
- Jedz ułamek, co najmniej pięć razy dziennie.
Szczególnie ważne jest, aby osoba z jedną nerką jadła świeże i wysokiej jakości jedzenie. Wraz z rozwojem ostrego zatrucia pomoc medyczna jest zawsze potrzebna. Ilość ciał ketonowych gwałtownie wzrasta we krwi (acetonemia). Jeśli nerka nie radzi sobie z ich usunięciem, niewydolność nerek rozwija się szybko. Ciało może odmówić w ciągu kilku dni. Spróbuj jeść domowe jedzenie, a jeśli planujesz wycieczkę do restauracji lub kawiarni, wybierz miejsce o odpowiednich warunkach sanitarnych, umyj ręce przed jedzeniem i uważnie przestudiuj skład naczynia, zanim złożysz zamówienie.
Zabrania się używania:
- Konserwy;
- fast food;
- półprodukty;
- podroby;
- tłuste mięsa i ryby;
- bekon i bekon;
- grzyby;
- rośliny strączkowe (groch, fasola, soja, soczewica);
- pierwsze kursy na mięso, grzyby, bulion rybny;
- marynowane warzywa;
- gorące przyprawy (pieprz, gałka muszkatołowa, musztarda, chrzan itp.);
- warzywa o wysokiej zawartości niezbędnych składników - czosnek, cebula (surowa), rzodkiewka, rzodkiewka, rzepa, seler;
- szpinak, szczaw;
- wyroby cukiernicze;
- ciastka drożdżowe;
- słodycze z dodatkiem sztucznych substytutów cukru (aspartam, cyklaminian sodu);
- orzeszki ziemne, migdały;
- czekolada, kakao.
Z innych produktów, biorąc pod uwagę zalecenia, możesz przygotować zdrowe i smaczne potrawy.
Jeśli po jednostronnej nefrektomii druga nerka nie działa w wyniku jakiejkolwiek choroby, lekarz zaleca dietę nr 7 lub jedną z jej odmian (7a, 7b, 7c, 7d).
Nerka usunięta jak żyć - Nerki
Przyczyny usuwania nerek i okres rehabilitacji
Usunięcie nerki jest skrajnym środkiem leczenia bardzo ograniczonej liczby chorób nefrologicznych.
Decyzja o przeprowadzeniu takiej operacji jest podejmowana tylko wtedy, gdy terapia zachowująca narządy jest nieskuteczna, a dalszy stan pacjenta gwałtownie się pogarsza.
Rola nerek w układzie wydalniczym organizmu jest bardzo duża. Wykonują następujące funkcje:
- oczyszczanie krwi z produktów przemiany materii azotowej, różnych obcych toksyn;
- regulacja i utrzymanie stałego poziomu elektrolitów w organizmie;
- zapewnienie stałego poziomu płynu we wszystkich elementach strukturalnych ciała, przy zachowaniu normalnego funkcjonowania wszystkich narządów i układów;
- regulacja ciśnienia krwi:
- wydzielanie substancji biologicznie czynnych: renina, która bierze udział w utrzymywaniu prawidłowego poziomu ciśnienia krwi, oraz erytropoetyna, która odgrywa kluczową rolę w tworzeniu krwi.
Jak wspomniano powyżej, wysiłki lekarzy zawsze zmierzają do maksymalizacji integralności i funkcji nerek, ponieważ nawet przy 20% pracujących nefronów z powodzeniem radzi sobie z „pracą”.
Konsekwencje chorób tego narządu zwykle wpływają na całe ciało.
Ale w przypadku niektórych chorób i urazów operacja, w której jedna nerka jest usuwana, jest jedynym sposobem zapobiegania niepełnosprawności lub nawet uratowania życia pacjenta.
Głównym wskazaniem do nefrektomii jest rak i formacje policystyczne.
Co więcej, operacja musi być wykonana, podczas gdy proces onkologiczny dotyczy tylko jednej nerki, ponieważ ten typ nowotworu charakteryzuje się rozprzestrzenianiem przerzutów do drugiej nerki.
I prawie zawsze oznacza niepełnosprawność i zmniejszenie życia pacjenta.
Przyczyną usunięcia nerki mogą być również skutki wodonercza. Ten stan patologiczny rozwija się z przedłużonym zaburzeniem odpływu moczu, co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrz nerki.
Powoduje to zaburzenia krążenia w tkance nerkowej i śmierć znajdujących się w niej komórek.
Operacja usuwania nerki jest również wykonywana w przypadku poważnych obrażeń, gdy uszkodzenie dotyczy wszystkich jej wewnętrznych podziałów.
Procedura nefrektomii
Tak jak w przypadku każdej operacji, przed usunięciem nerki przeprowadza się kompleksowe badanie pacjenta.
Jednak głównym krokiem w przygotowaniu do nefrektomii jest ocena funkcjonowania drugiej nerki. Aby to zrobić, wykonaj liczne badania rentgenowskie z kontrastem, MRI.
W nagłych przypadkach, za pomocą barwnika, który jest wydalany z moczem, skuteczność drugiego narządu jest sprawdzana bezpośrednio na stole operacyjnym.
Obecnie usunięcie nerki wykonuje się laparoskopowo. Jego główne zalety to:
- niska inwazyjność;
- względne bezpieczeństwo;
- mniejsze ryzyko powikłań;
- szybka regeneracja pooperacyjna po takiej operacji nie jest równa
- zapewnia niepełnosprawność.
Aby to zrobić, wykonaj kilka nacięć na skórze w okolicy lędźwiowej. Za ich pośrednictwem wstawiany jest laparoskop, który oświetla wnękę roboczą i przesyła obraz do specjalnego monitora.
Ponadto narzędzia potrzebne do nefrektomii są dostarczane do uszkodzonej nerki.
Okres pooperacyjny
Jeśli laparoskopowe usunięcie nerki zakończy się powodzeniem, w ciągu kilku dni pacjentowi wolno wstać i ostrożnie się poruszać.
Dieta po usunięciu nerek, zwłaszcza po raz pierwszy po zabiegu, jest bardzo surowa. W ciągu pierwszych kilku dni po zabiegu musisz w pełni przestrzegać zaleceń lekarza.
Zwykle ograniczają picie, zaczynając od płynnych kaszek na wodzie, zmielonych zupach warzywnych i niezagęszczonych kompotów.
Następnie dieta po usunięciu nerek może stopniowo wprowadzać gotowane mięso, niskotłuszczowy kefir, puree z owoców i warzyw.
Tydzień później pacjent może zostać wypisany. Bardzo przydatny w tym czasie będzie spokojny spacer po świeżym powietrzu.
W ciągu trzech miesięcy po nefrektomii konieczne jest ścisłe ograniczenie aktywności fizycznej, niemożliwe jest podnoszenie ciężarów o masie powyżej 3 kg.
Zalecenia dotyczące przywrócenia zdrowia po zabiegu
Całkowite wyleczenie organizmu trwa zwykle co najmniej półtora roku. W tym okresie jedna nerka dostosowuje się do zwiększonego obciążenia.
Może to prowadzić do niewielkiego wzrostu jego wielkości, któremu zwykle towarzyszy ból w plecach.
Należy ściśle przestrzegać diety po usunięciu nerek. Jest to surowo zabronione słone, marynowane, pikantne i wędzone jedzenie, żywność o wysokiej zawartości białka.
Z ostrożnością musisz pić napoje zawierające kofeinę, wodę mineralną, słodycze.
Dieta powinna zawierać wystarczającą ilość owoców i warzyw, dynia i arbuz są szczególnie przydatne, w ograniczonej ilości mogą być spożywane produkty mleczne. Dania mięsne powinny być gotowane na parze lub na parze.
Zwykle w ciągu półtora roku po usunięciu nerki, osoba może powrócić do normalnego trybu życia. Niepełnosprawność z nefrektomią w większości przypadków nie występuje.
Jeśli u pacjenta występują choroby układowe układu sercowo-naczyniowego lub hormonalnego, skutki nefrektomii mogą być znacznie gorsze. Pogorszenie stanu pacjenta może spowodować niepełnosprawność.
Po nefrektomii funkcjonowanie układu moczowego utrzymuje tylko jedna nerka. Dlatego dieta stylu życia pacjenta powinna mieć na celu zapobieganie rozwojowi procesów patologicznych.
Konieczne jest leczenie chorób zapalnych i zakaźnych w czasie, nawet jeśli nie wpływają na układ moczowy, unikają hipotermii, nadmiernego stresu fizycznego i nerwowego.
Rodzaje operacji
Chirurgiczne usunięcie nerki można wykonać poprzez operację otwartą i laparoskopową.
Jeśli pacjent ma guz nerki, wymagana jest operacja otwarta. W każdym przypadku taktyka jest ustalana indywidualnie.
Kawaleria
Podczas operacji brzusznej pacjentowi podaje się znieczulenie ogólne. Następnie wykonuje się nacięcie w celu uzyskania dostępu do nerki.
Jest ich kilka, chirurg wybiera ten, który zapewnia bezpośredni dostęp do narządu i jest mniej traumatyczny.
Następnie lekarz naprawia trzustkę i dwunastnicę, aby nie zakłócić ich pracy podczas interwencji.
Ciąża pojedynczej nerki
Ciąża i jedna nerka są w pełni kompatybilne, ale trzeba wziąć pod uwagę wiele czynników, które mogą dalej wpływać na zdrowie lub rozwój płodu. Dla przewidywania ciąży i porodu z taką patologią bardzo ważna jest diagnoza lub przyczyna nieobecności narządu.
Jeśli masz wrodzoną nieprawidłowość, przed zajściem w ciążę wystarczy skonsultować się z lekarzem. Jeśli przeszedłeś operację usunięcia nerki i planujesz zajść w ciążę, musisz poczekać 2-3 lata, aż zakończy się adaptacja pozostałej nerki do zwiększonego obciążenia. A także leczyć i zapobiegać pozostałemu narządowi, jeśli przyczyną nefrektomii (usunięcia) była infekcja.
Ciąża z jedną nerką zwykle przebiega normalnie. Wskazania do badań moczu praktycznie nie różnią się od standardowych wskaźników podczas ciąży. Wydalanie moczu nie jest zaburzone.
Przed zajściem w ciążę czynność nerek i ogólny stan zdrowia kobiety powinny być dokładnie zbadane przez urologa lub nefrologa.
Wykonywanie operacji
Przed przeprowadzeniem usunięcia nerki ważne jest, aby ustalić przyczynę naruszenia narządu, konieczne jest określenie ogólnego stanu pacjenta, stopnia funkcjonowania układu wydalniczego i innych układów organizmu.
W tym celu pacjent przechodzi przez specjalną listę laboratoryjnych i instrumentalnych metod diagnostycznych.
Środki diagnostyczne
Przed operacją przeprowadza się serię badań, które pozwalają określić ogólny stan pacjentów. Ma to bezpośredni wpływ na to, jak przetrwają interwencję. Pacjenci są przypisani do:
- Ogólne i biochemiczne badania krwi, pokazujące pracę nerek i obecność (nieobecność) procesu zapalnego w organizmie.
- Badanie rentgenowskie narządów moczowych.
- Obrazowanie rezonansu magnetycznego nerek i całej miednicy małej.
- Badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej.
- Oceniana jest funkcja narządów oddechowych, ponieważ opiera się na tym tolerancja znieczulenia ogólnego.
Wyniki analiz pomagają stwierdzić, że pacjent jest gotowy do operacji, jaki rodzaj interwencji lepiej zastosować.
Przygotowanie pacjenta
W przeddzień nefrektomii pacjent przechodzi lewatywę oczyszczającą, włosy są ogolone na obszarze interwencji. Dzień przed usunięciem jedzenia nie może być zjedzony, ilość płynu, którą pijesz, powinna być minimalna.
Pacjenci powinni odpoczywać przez 2–3 dni po zabiegu. Możesz wykonywać ćwiczenia oddechowe, aby zapobiec stagnacji w płucach.
Po upływie tego okresu dozwolone jest ostrożne wstanie z łóżka, stopniowe chodzenie po okręgu. Ostre ruchy są zabronione.
Aby interwencja przebiegała bez komplikacji, a rehabilitacja po usunięciu nerki była mniej długa, konieczne jest przeprowadzenie wstępnego badania. Pacjent oddaje krew do krzepnięcia, markerów nowotworowych, biochemicznej, ogólnej analizy. Przedstawiono wyniki ultrasonografii, MRI lub CT, urografii wydalniczej. USG naczyń brzusznych jest konieczne, jeśli podejrzewasz zakrzepicę żylną.
W identyfikacji ostrych stanów lub zaostrzeń choroby przewlekłej preparat obejmuje terapię przedoperacyjną mającą na celu stabilizację stanu pacjenta.
Dokładnie zbadaj czynność oddechową - nie powinno być żadnych zakłóceń w funkcjonowaniu płuc, ponieważ zastosowane znieczulenie hamuje ich pracę.
W dniu zabiegu pacjent otrzymuje lewatywę oczyszczającą, a włosy są golone w miejscu przyszłych nacięć. W przededniu nefrektomii konieczne jest całkowite odrzucenie pokarmu i minimalne spożycie wody.
Jak wspomniano powyżej, interwencję przeprowadza się metodą otwartą lub laparoskopową.
Wskazania do nefrektomii (usunięcie lewej lub prawej nerki) obejmują grupę patologicznych objawów wpływających na narząd:
- nowotwory złośliwe, jeśli jedna nerka nie jest dotknięta lub częściowo funkcjonuje;
- urazowe uszkodzenie nerek, w którym narząd przestaje normalnie działać i nie można przywrócić jego funkcji;
- kamienie nerkowe, prowokujące ropienie tkanek nerkowych i ich obumieranie;
- wielotorbielowatość nerek, rozwijająca się na tle niewydolności nerek (nefrektomia jest stosowana, jeśli terapia medyczna nie pomaga);
- patologia rozwoju nerek w dzieciństwie;
- problemy z usuwaniem moczu z nerki (wodonercze), które powodują zanik tkanki.
Jak to zrobić
Przebieg działania
Pacjent leży na plecach. Rolka w kształcie fasoli jest umieszczona pod stopami, dzięki czemu lekarze będą mogli wygodniej odwrócić pacjenta.
Ciało pacjenta mocowane jest za pomocą elastycznych bandaży. Podobnie jak w poprzednim przypadku, nefrektomia laparoskopowa jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym.
Instrument chirurgiczny, zwany trokarem, umieszcza się w pobliżu pępka. Jest on reprezentowany przez rurkę z mandrynem na końcu, który przebija tkankę.
Łączy go kamera, za pomocą której chirurg może kontrolować wprowadzanie pozostałych trokarów, zapewniając dostęp do organów ze wszystkich stron. Po dokonaniu wszystkich niezbędnych przygotowań pacjent obraca się na bok, dmuchając poduszkę pod nogi.
Ciało jest ponownie naprawione.
Konsekwencje usunięcia nerki zależą bezpośrednio od jakości przygotowania do zabiegu chirurgicznego, działań chirurga w nefrektomii, skuteczności operacji oraz tego, czy pacjent ma dodatkowe choroby. Usunięcie narządu wiąże się z ryzykiem powikłań niespecyficznych. Najczęściej takie problemy wywołuje znieczulenie i fakt, że pacjent leżał nieruchomo przez długi czas (usunięcie nerki trwa 2-4 godziny). Obejmują one:
- zastoinowe zapalenie płuc - wtórne zapalenie płuc wywołane problemami z wentylacją lub zaburzeniami hemodynamicznymi;
- Udar - naruszenie krążenia krwi w mózgu;
- zawał mięśnia sercowego martwica niedokrwienna;
- zakrzepowe zapalenie żył - zakrzepica, rozwijająca się na tle zapalenia ściany żyły.
Jeśli dana osoba nie ma gorączki przez długi czas po zabiegu, oznacza to proces zapalny. Konsekwencje nefrektomii są zwykle związane z rozwojem niewydolności nerek.
Przyczyną patologii może być zaciśnięcie żyły przeciwnej, jeśli pacjent ma zakrzep krwi w nerkach z guzem składającym się z komórek patologicznych. Ponieważ pacjent ma tylko jeden organ roboczy, musi wziąć cały ciężar.
Po pewnym czasie normalne funkcjonowanie zostaje przywrócone, ale czasami konieczne jest przeprowadzenie pozanerkowego oczyszczania krwi.
Przed przystąpieniem do nefrektomii pacjent musi przejść kompleksowe badanie. Jednym z ważnych punktów badania jest ocena funkcjonalności drugiej nerki, która powinna pozostać. W tym celu wykonuje się obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) i liczne badania rentgenowskie za pomocą środka kontrastowego.
Uwaga! W nagłych przypadkach ocena stanu pracy drugiej nerki jest przeprowadzana bezpośrednio podczas operacji, za pomocą specjalnego barwnika, który jest wydalany z moczem i urządzeniami laparoskopowymi.
Eksperci twierdzą, że po usunięciu nerki drugi jest w stanie poradzić sobie z całym nakładem pracy. Ale nawet jeśli druga jest całkowicie zdrowa, nadal potrzebuje trochę czasu, aby dostosować ją do nowych warunków.
Zasadniczo trwa to około sześciu miesięcy. Ból staje się nieistotny nawet wcześniej.
Proces ten przebiega szybciej, jeśli u chorej nerki zdrowy człowiek wziął na siebie część obowiązków i obciążenia pracą. Nie należy zapominać, że po operacji zdrowa nerka funkcjonuje na granicy, a aby mogła kontynuować pracę w danym tempie, niepożądane jest jej przeciążanie, zmiana schematu picia i niewłaściwa dieta.
Po usunięciu nerek nie zaleca się przyjmowania leków i samoleczenia. Należy również obawiać się, że hipotermia jest wyjątkowo szkodliwa, a nogi powinny być suche i ciepłe, a nawet lepiej unikać osób z ostrymi chorobami układu oddechowego.
Nie zapomnij o prawidłowym trybie snu, pracy i odpoczynku. Niedozwolone jest przestrzeganie surowych diet.
Musisz przestrzegać właściwego odżywiania, podczas gdy jedzenie musi być łatwo przyswajalne, z dużą ilością witamin i pierwiastków śladowych. Posiłki powinny być zrównoważone.
Powinien zawierać produkty takie jak:
- jaja;
- miód;
- czarny chleb;
- gotowane ryby i mięso;
- produkty mleczne (mleko i śmietana).
Niepożądane jest stosowanie konserwantów, smażonych, słonych i pikantnych potraw. Nie wolno stale pić wody mineralnej ze względu na wysoką zawartość soli w niej. Wpływają negatywnie na zdrową nerkę.
Niektórzy uważają, że zwiększając pobór wody i odmawiając spożycia soli, możliwe jest ułatwienie funkcjonowania nerek. W rzeczywistości tak nie jest, ponieważ jeśli jest zdrowa, z łatwością poradzi sobie z takim obciążeniem.
Wszystkie zalecenia muszą być przestrzegane w przypadku poprawek wkrótce. Zaleca się wykonywanie porannych lub wieczornych spacerów, regularne ćwiczenia fizyczne. Czasami możesz też iść do sauny i łaźni, ale tylko po konsultacji z lekarzem.
Ciągłe badanie lekarzy po wypisie ze szpitala również musi być wykonane, a następnie należy przestrzegać wszystkich zaleceń, które zalecają.
Jesteś na tej stronie, więc będziesz miał operację usunięcia całej nerki lub jej części. Oczywiście interesują cię nie tylko konsekwencje operacji, ale także inne problemy. Na przykład pacjenci często pytają, jak długo trwa operacja usuwania nerki? Odpowiemy na to i inne pytania.
Kiedy konieczna jest operacja nerek
Jeśli powiedziano ci, że potrzebujesz operacji (nefrektomia) - tak właśnie jest. Lekarze starają się unikać operacji, a jeśli istnieje nawet niewielka szansa na poradzenie sobie z chorobą za pomocą leków, diety lub innych metod, używają jej.
Wskazania do zabiegu usunięcia nerki lub jej części to następujące patologie:
- poważne uszkodzenie tkanki nerek w wyniku urazu lub wypadku;
- nowotwory złośliwe (rak) w trzecim i czwartym stadium;
- zaawansowana kamica moczowa, w której pojawiają się zmiany w tkankach i ropniach;
- wielotorbielowatość nerek (jeśli występuje jedna torbiel, cała nerka nie jest usuwana);
- wodonercze w postaci biegowej.
Nerki pełnią ważne funkcje, które utrzymują równowagę w organizmie człowieka i zachowują jego witalność. Dlatego utrata ich funkcjonalności może wpływać na pracę całego organizmu, aw szczególnie ostrych przypadkach prowadzić do śmierci osoby.
Istnieją jednak sytuacje, w których nie można uniknąć usunięcia nerki w celu ratowania życia. Można powiedzieć, że jest to skrajny środek w przypadku, gdy leczenie zachowawcze nie pomogło i stan pacjenta pogarsza się dramatycznie.
W naszym artykule opiszemy, w jaki sposób usuwane są nerki i okres pooperacyjny, jak długo trwa regeneracja.
Pierwszym krokiem jest zaliczenie badania krwi i moczu. Po otrzymaniu wyników pacjent jest badany przez anestezjologa, ponieważ operacja usunięcia nerki jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym.
- Leczyć zapalenie gruczołu krokowego bez wychodzenia z domu na 2 tygodnie!
Podczas operacji pacjent umieszcza się po zdrowej stronie i umieszcza pod nim specjalny wałek. Następnie lekarze ustalają tę pozycję za pomocą urządzeń znajdujących się na stole operacyjnym.
- Opinia eksperta: Dziś jest to jeden z najbardziej skutecznych środków w leczeniu chorób nerek. Od dawna używam niemieckich kropli w mojej praktyce...
W okolicy lędźwiowej chirurg wykonuje ukośne nacięcie i rozcina skórę, powięź i mięśnie. Po uzyskaniu dostępu do nerki, która znajduje się w torebce tłuszczowej, jest podświetlana palcem i wydalana przez ranę. Zdarzają się przypadki, gdy trudno jest go usunąć z powodu faktu, że wszystko jest w kolcach i bliznach.
Wskazania dla
Istnieje kilka wskazań do usunięcia narządu. Najczęściej operacja jest wykonywana w przypadku chorób onkologicznych. Niestety, jeśli nefrektomia nerki jest przepisana przez lekarza, nie można uniknąć tej procedury.
Rak w organizmie
Jeśli wielkość guza przekracza 7 cm, staje się kwestią usunięcia narządu.
Nefrektomię wykonuje się w przypadkach nieskuteczności leczenia zachowawczego w obecności przerzutów (objętość operacji się zwiększa).
Ważne jest, aby jednocześnie drugi organ mógł zastąpić usunięty i wykonać swoje funkcje.
Inne problemy
Usunięcie można również przeprowadzić podczas kamicy nerkowej z dużym kamieniem, ciężkimi obrażeniami, chorobą policystyczną, wodonerczem, patologiami rozwojowymi (zdiagnozowanymi w dzieciństwie).
Usunięcie nerki jest konieczną procedurą w rozwoju onkologii. W większości przypadków jest to jedyna szansa na pozbycie się choroby i powrót do zwykłego stylu życia człowieka. Resekcja to całkowite usunięcie guza z częścią lub całym narządem. Taka operacja jest stosowana w przypadku zmiany obustronnej lub w rozwoju onkologii w jednej funkcjonującej nerce.
Główne wskazania do interwencji to:
- 1-3 etapy raka;
- Guz Wilmsa;
- rak przejściowokomórkowy.
Ostatnio operacja stała się bardziej popularna. Pozwala wyeliminować guz i przywrócić osobę do normalnego życia. Przed zabiegiem pacjent musi przejść kompleksowe badanie. Po określeniu wielkości formacji i miejsca jej lokalizacji ustalana jest objętość interwencji chirurgicznej.
Wiadomo, że nawet przy zachowaniu 20% nefronów nerka nadal spełnia swoją funkcję, zapewniając prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Usunięcie nerki czyni osobę niezdolną do normalnego życia.
Dlatego wysiłki specjalistów przede wszystkim polegają na utrzymaniu integralności i funkcji ciała tak długo, jak to możliwe. Jednak konsekwencje chorób tego narządu, w zależności od kursu, wpływają na pracę całego organizmu w różnym stopniu.
Są też choroby i urazy, w których jedna nerka musi zostać usunięta, aby ratować życie pacjenta i zapobiegać niepełnosprawności.
Najczęstszymi patologiami, dla których konieczne jest usunięcie nerek, są formacje policystyczne i onkologia. W onkologii jedna nerka z guzem jest usuwana, aż proces wpływa na drugi narząd, ponieważ w onkologii nerek charakterystyczne jest przerzuty do drugiego zdrowego organu.
Konsekwencje wodonercza mogą również wywołać patologiczne stany, w których usunięcie nerki jest jedynym sposobem na uratowanie życia pacjenta. W wyniku wodonercza z przedłużonym naruszeniem odpływu moczu wzrasta ciśnienie wewnątrznerkowe, co powoduje upośledzenie krążenia krwi w tkankach narządu i prowadzi do śmierci komórek.
Usuwanie nerki przeprowadza się również w zakaźnych procesach ropnych, które naruszają funkcjonalność narządu i nie podlegają leczeniu, jak również w przypadkach, w których częściowe usunięcie tkanek nie może prowadzić do wyzdrowienia, a narząd musi być całkowicie usunięty.
Ciężkie obrażenia i uszkodzenia wpływające na wszystkie struktury nerek, wady wrodzone są również wskazaniem do pobrania narządów. Ponadto nerkę można usunąć od dawcy w celu przeszczepienia.
Nerki usuwają nadmiar płynu z organizmu, szkodliwe składniki i produkty procesów metabolicznych, są filtrem układu krążenia. Biorą udział w produkcji hormonów i kontrolują równowagę wody, soli i minerałów.
Komplikacje i konsekwencje
Do tej pory procedura została zdebugowana, aby usunąć nerki do sekund, więc powikłania są rzadkie. Jakakolwiek interwencja chirurgiczna nie gwarantuje jednak braku ryzyka powikłań, w tym:
- Krwawienie;
- Skrzepy krwi;
- Infekcja akcesyjna;
- Negatywna reakcja na znieczulenie;
- Uszkodzenie narządów w pobliżu nerki;
- Wyciek do moczu jamy brzusznej (przy usuwaniu części ciała).
Uwaga! Palenie znacznie zwiększa ryzyko powikłań podczas zabiegu chirurgicznego oraz w okresie pooperacyjnym.
Po każdej operacji i znieczuleniu występują konsekwencje, które mogą zagrażać życiu.
Wyróżnia się następujące ryzyka:
- Uszkodzenie sąsiednich narządów podczas operacji, co może pociągać za sobą ich usunięcie.
- Uszkodzenie naczyń krwionośnych, po którym będziesz potrzebował transfuzji krwi.
- Krwawienie, które będzie wymagało ponownej nefrektomii nerki.
- Infekcja ropna i zakaźna.
- Powstawanie wrzodów żołądka i krwawienie z żył przełyku.
- Niedrożność jelit.
- Formowanie przepuklin.
- Nawrót
- Zawał mięśnia sercowego.
- Udar
Rak nerkowokomórkowy stanowi od 2 do 3% wszystkich chorób onkologicznych, a co roku odnotowuje się na świecie około 210 tysięcy nowych przypadków tej patologii. U mężczyzn występuje 1,5 raza częściej niż u kobiet. Jednak zwiększyły się również możliwości jego leczenia i aktywnie rozwija się operacja oszczędzania narządów, metody diagnostyczne. Jednak w większości przypadków do leczenia wybrano podejście operacyjne. Po interwencji może wydać niepełnosprawność.
Zabiegi na raka nerki
Często objawy tej choroby są traktowane jako oznaka innej choroby, a patologia jest odkryta przypadkowo lub już na późnym etapie. U 5% pacjentów pierwsze zauważalne objawy mówią nie tylko o obecności onkologii, ale o pojawieniu się przerzutów w innych narządach.
Jest to obecność krwi w moczu, ból ogólnoustrojowy w boku, obecność nowotworu w nadbrzuszu, utrata masy ciała, uszkodzenie stawów, gorączka, upośledzenie funkcji motorycznych, stały wzrost temperatury. Onkologii nerek u mężczyzn może towarzyszyć żylakowatość (żylaki jąder).
Ale możliwe jest pełne życie po interwencji. W niektórych przypadkach pacjent ma prawo do niepełnosprawności.
Lekarz wybiera taktykę chirurgiczną zachowującą narządy, jeśli rozmiar guza jednej nerki nie przekracza 4 cm średnicy, a drugi jest w pełni funkcjonalny. Ale tego typu interwencje zostały pomyślnie przeprowadzone w obecności większego nowotworu - do 7 cm.
Nefrektomia nerek
Jeśli pacjent ma zaplanowane usunięcie nerki, oznacza to przedłużającą się chorobę i jej ciężki przebieg. Tak radykalny środek jest podejmowany tylko wtedy, gdy nie można uratować jednej nerki. Po tym, jak pacjent traci ciało, musi radykalnie zmienić swój styl życia. Zdrowie osoby, która przeszła operację, zależy od odpowiedzialnego podejścia do własnego ciała.
Wskazania do zabiegu usunięcia nerki
Wskazania do nefrektomii (usunięcie lewej lub prawej nerki) obejmują grupę patologicznych objawów wpływających na narząd:
- nowotwory złośliwe, jeśli jedna nerka nie jest dotknięta lub częściowo funkcjonuje;
- urazowe uszkodzenie nerek, w którym narząd przestaje normalnie działać i nie można przywrócić jego funkcji;
- kamienie nerkowe, prowokujące ropienie tkanek nerkowych i ich obumieranie;
- wielotorbielowatość nerek, rozwijająca się na tle niewydolności nerek (nefrektomia jest stosowana, jeśli terapia medyczna nie pomaga);
- patologia rozwoju nerek w dzieciństwie;
- problemy z usuwaniem moczu z nerki (wodonercze), które powodują zanik tkanki.
Przygotowanie nefrektomii
Przed przeprowadzeniem nefrektomii należy dokładnie zbadać pacjenta. Lekarz musi dowiedzieć się, dlaczego organ przestał działać, to znaczy zidentyfikować przyczyny usunięcia nerki i dowiedzieć się wszystkiego o stanie obu nerek. Ponadto znaczenie badania wynika z faktu, że operacja jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym, które dla pacjenta w poważnym stanie stanowi pewne zagrożenie.
Diagnostyka
Środki diagnostyczne obejmują:
- Ocena czynności oddechowej pacjenta - nic nie powinno zakłócać funkcjonowania płuc, ponieważ w znieczuleniu ogólnym występuje depresja oddechowa.
- Badanie rentgenowskie narządów układu moczowo-płciowego - określa się stan, możliwe dodatkowe uszkodzenie narządów.
- Badanie krwi na obecność kreatyniny wskazuje na niewydolność nerek, jeśli wskaźnik jest podwyższony.
- Tomografia komputerowa (CT) i rezonans magnetyczny (MRI) dotkniętej chorobą nerek.
- USG, CT lub MRI naczyń otrzewnowych - ujawnia obecność zakrzepicy żył.
Jeśli konieczne jest wyjaśnienie informacji o stanie pacjenta, wykonuje się dodatkowe badania moczu i krwi w celu identyfikacji zakażeń i wykonuje się fluorografię. Przed usunięciem nerki pacjent powinien spędzić około 3 tygodni na oddziale urologii. W tym okresie cały kompleks diagnostyczny badań i staranny monitoring pacjenta.
Przygotowanie przedoperacyjne
Dzień przed operacją przeprowadzane są ostateczne przygotowania. Pacjent otrzymuje lewatywę w celu oczyszczenia jelit i ogolenia włosów w miejscu, w którym planowane są dalsze manipulacje chirurga. Nie wolno jeść przez cały dzień przed nefrektomią. Napój powinien być minimalną ilością wody, a jeśli to możliwe, całkowicie porzucić płyn.
Operacja brzucha (otwarta)
Jak to zrobić
Pacjenci są umieszczani na stole operacyjnym i mocowani za pomocą elastycznych bandaży, aby nie wykonywali mimowolnych ruchów. Następnie wprowadza się je w stan znieczulenia i rozpoczyna się operacja usunięcia nerki. Istnieje kilka opcji wykonania cięcia: przód w dolnej granicy żeber lub po stronie między 10 a 11 krawędzią. Druga technika nefrektomii jest uważana za mniej traumatyczną, ponieważ lekarz ma bezpośredni dostęp do nerki.
Operacja usunięcia nerki metodą otwartą trwa około trzech godzin.
Po wykonaniu nacięcia konieczne jest zainstalowanie rozszerzacza i przymocowanie trzustki i dwunastnicy, tak aby podczas pracy z nerkami nie zaszkodzić i zapobiec przemieszczeniu. Membrany łączne i tłuszczowe są oddzielone od nerki, która ma zostać usunięta. Jeśli w tkankach znajdują się naczynia krwionośne, są one blokowane za pomocą zacisków. Żyły, odpowiednie dla nerki, są zapieczętowane z naruszeniem początkowej struktury białka nerki.
Mocznik jest zaciśnięty z dwóch stron. Pomiędzy zainstalowane klipsy wykonaj cięcie. Następnie zszywa się narząd wchłanialnymi szwami. Jeśli rak z nerki przerzuty do moczowodu, jest usuwany na całej długości. Przed usunięciem nerki chirurg zszywa nogę nerkową. Poprzez nią tętnice, żyły i moczowód wchodzą do nerki. Aby zapobiec rozwojowi krwawienia, naczynia są przyszywane. Oddzielona nerka jest usuwana z otrzewnej.
Możliwe problemy
Najczęstsze powikłania po zakończeniu operacji brzusznej to:
- Krwawienie spowodowane niedocenianiem naczyń krwionośnych lub niedostatecznym zamknięciem dużych żył lub tętnic.
- Niedrożność jelit.
- Niewydolność serca wywołana predyspozycją pacjenta lub przyjmowaniem niewłaściwej dawki środków znieczulających.
- Zakrzepica dużych naczyń.
- Problemy z dopływem krwi do mózgu, zwykle spowodowane krwawieniem lub skrzepliną.
- Niewydolność oddechowa spowodowana znieczuleniem. Jeśli problemy z oddychaniem mijają z czasem, nic nie zagraża życiu i zdrowiu pacjenta.
Chirurgia laparoskopowa
Przebieg działania
Pacjent leży na plecach. Rolka w kształcie fasoli jest umieszczona pod stopami, dzięki czemu lekarze będą mogli wygodniej odwrócić pacjenta. Ciało pacjenta mocowane jest za pomocą elastycznych bandaży. Podobnie jak w poprzednim przypadku, nefrektomia laparoskopowa jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym. Instrument chirurgiczny, zwany trokarem, umieszcza się w pobliżu pępka. Jest on reprezentowany przez rurkę z mandrynem na końcu, który przebija tkankę. Łączy go kamera, za pomocą której chirurg może kontrolować wprowadzanie pozostałych trokarów, zapewniając dostęp do organów ze wszystkich stron. Po dokonaniu wszystkich niezbędnych przygotowań pacjent obraca się na bok, dmuchając poduszkę pod nogi. Ciało jest ponownie naprawione.
Naczynia odpowiednie do nerek i moczowodu są zaciśnięte zszywkami zszywacza laparoskopowego. Nie można ich zszyć, dopóki nerka nie zostanie usunięta z ciała. Uszkodzony organ jest usuwany przez największy trokar, wynoszący 11 milimetrów, po ponownym zawróceniu pacjenta. Pośrodku instrumentu znajdują się krawędzie plastikowej torebki i laparoskopu, którymi przecina się narząd. Następnie trokary są usuwane z otrzewnej pacjenta. Rana i uszkodzone tkanki są zszywane nicią samowchłanialną. Wycięta nerka jest badana metodą histologiczną.
Możliwe problemy
Laparoskopowa nefrektomia jest uważana za łagodną metodę usuwania nerki, więc ryzyko wystąpienia powikłań po jej przekroczeniu nie przekracza 16%. Najczęstsze problemy to:
- Krwiak, który rozwinął się podczas operacji, jest zbiorem krwi o ograniczonej wielkości, która po pewnym czasie sama się rozwiąże.
- Niedrożność przewodu pokarmowego. Problemy z ruchliwością jelit są powodowane przez leki rozluźniające mięśnie lub sporadyczne szczypanie jelit podczas nefrektomii.
- Przepuklina pooperacyjna w miejscu wprowadzenia trokaru - najczęściej występuje u osób z nadwagą, które mają pilne usunięcie nerki.
- Rozwój procesu zapalnego w płucach, który nie jest związany z infekcją - odpowiedź układu odpornościowego na operację.
- Zamknięcie tętnicy płucnej za pomocą skrzepliny lub gazu. Występuje, gdy tętnica została dotknięta podczas operacji.
- Porażenie nerwu ramiennego, jeśli chirurg go dotknął. Biorąc pod uwagę nasilenie zmiany chorobowej, pacjent może odczuwać mrowienie w ramieniu, aw niektórych przypadkach nie można go przesunąć.
Powikłania pooperacyjne i konsekwencje
Konsekwencje usunięcia nerki zależą bezpośrednio od jakości przygotowania do zabiegu chirurgicznego, działań chirurga w nefrektomii, skuteczności operacji oraz tego, czy pacjent ma dodatkowe choroby. Usunięcie narządu wiąże się z ryzykiem powikłań niespecyficznych. Najczęściej takie problemy wywołuje znieczulenie i fakt, że pacjent leżał nieruchomo przez długi czas (usunięcie nerki trwa 2-4 godziny). Obejmują one:
- zastoinowe zapalenie płuc - wtórne zapalenie płuc wywołane problemami z wentylacją lub zaburzeniami hemodynamicznymi;
- Udar - naruszenie krążenia krwi w mózgu;
- zawał mięśnia sercowego martwica niedokrwienna;
- zakrzepowe zapalenie żył - zakrzepica, rozwijająca się na tle zapalenia ściany żyły.
Jeśli dana osoba nie ma gorączki przez długi czas po zabiegu, oznacza to proces zapalny. Konsekwencje nefrektomii są zwykle związane z rozwojem niewydolności nerek. Przyczyną patologii może być zaciśnięcie żyły przeciwnej, jeśli pacjent ma zakrzep krwi w nerkach z guzem składającym się z komórek patologicznych. Ponieważ pacjent ma tylko jeden organ roboczy, musi wziąć cały ciężar. Po pewnym czasie normalne funkcjonowanie zostaje przywrócone, ale czasami konieczne jest przeprowadzenie pozanerkowego oczyszczania krwi.
Wczesny okres pooperacyjny
Natychmiast po operacji usunięcia nerki operowanego pacjenta umieszcza się ją na oddziale intensywnej terapii w celu ciągłego monitorowania stanu. Pierwszym i kilkoma kolejnymi dniami na usunięcie moczu z operowanego pacjenta jest cewnik. Pacjentowi wolno pić i jeść nie natychmiast, ale dopiero po potwierdzeniu przez lekarza ruchliwości jelit. Woda jest spożywana w małych ilościach, a żywność w postaci mielonej.
Z nieprzyjemnych objawów ból występuje po usunięciu z głębokim oddechem, kaszel. Boli także, gdy poruszasz swoim ciałem. Mimo to zaleca się ćwiczenia oddechowe w celu przyspieszenia powrotu do zdrowia i zapobiegania zapaleniu płuc. Pod nadzorem lekarza pacjent musi stopniowo zwiększać aktywność ruchową. Od 2 do 3 dnia można przewrócić się na bok i wstać. Nie trzeba wykonywać gwałtownych ruchów, aby szwy nie znikały. Aktywność fizyczna nie rozwija problemów jelitowych i krążenia krwi.
Rehabilitacja po powrocie do domu
Główna rehabilitacja po usunięciu nerki rozpoczyna się w domu, ponieważ sam pacjent jest teraz odpowiedzialny za swój stan. W przypadku powrotu do zdrowia po zabiegu osoby ze zdalną nerką potrzebują co najmniej 1,5 roku. Z czasem nerka przyzwyczaja się do obciążeń i działa zgodnie z zasadą kompensacji. Trudniej odzyskać starszych ludzi.
Zasady zasilania
Okres rehabilitacji dla osób, które obecnie żyją z jedną nerką, rozpoczyna się wraz ze zmianą sposobu odżywiania. Głównym warunkiem wyboru potraw - łatwość przyswajania spożywanej żywności. Dieta obejmuje pokarmy o umiarkowanej zawartości kalorii i niskim stężeniu białka. Codzienne menu musi zawierać:
- chleb na bazie żyta;
- sałatki owocowe i warzywne;
- kasza zbożowa i makaron;
- fermentowane produkty mleczne.
Ostrożnie w diecie obejmuje mięso. Możesz jeść nie więcej niż 100 g gotowanego mięsa cielęcego, kurczaka lub królika dziennie. Wolno używać ryb o niskiej zawartości tłuszczu i jaj w postaci omletu. Zabronione jest używanie mleka w dużych ilościach z powodu zawartego w nim wapnia, co powoduje powstawanie kamienia. Kultury fasoli nie są zalecane, ponieważ zwiększają wzdęcia w jelitach.
Dieta podzielona jest na 5-6 małych posiłków. Ilość wody dziennie ustalana jest z lekarzem, biorąc pod uwagę użycie płynu z zup, rozcieńczonych soków, warzyw i owoców. Wszystkie potrawy są gotowane na parze, gotowane lub pieczone. Dawka soli na dzień wynosi 5 gramów, a chleb nie przekracza 400 gramów, należy opracować dietę opracowaną przez lekarza.
Aktywność fizyczna
Aktywne fizycznie życie z jedną nerką implikuje małe obciążenie ciała przez pierwsze 2-3 miesiące. Obsługiwane chodzenie pieszo przez około pół godziny rano i wieczorem. Z czasem możesz chodzić do 3 godzin dziennie. Podnoszenie ciężarów jest wykluczone. Dozwolone jest podnoszenie nie więcej niż 3 kilogramy. Plecy mocuje się specjalnym bandażem. Raz w tygodniu nerki wyładowują - spędzają kąpiele.
Zapobieganie powikłaniom i środki ostrożności związane ze stylem życia
Przywrócenie normalnego stylu życia w okresie pooperacyjnym wiąże się z zachowaniem zdrowia pozostałej jednej nerki. Jest to konieczne:
- zapobiegać rozwojowi infekcji;
- jeśli stan zapalny wystąpi w którymkolwiek z narządów, nie wahaj się z rozpoczęciem leczenia;
- regularnie badaj nerkę.
Życie po usunięciu nerki jest ściśle związane z uważnym podejściem do własnego zdrowia. Ci, którzy przeszli nefrektomię, nie mogą być przeciążeni i mogą przechłodzić ciało. Jeśli istnieją jakiekolwiek podejrzenia lub objawy choroby, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. W przypadku, gdy przed operacją praca pacjenta wiązała się ze szkodliwą lub toksyczną produkcją lub silnym wysiłkiem fizycznym, należy zmienić dziedzinę aktywności.
Rehabilitacja i niepełnosprawność
Jeśli pacjent po nefrektomii nie ma powikłań i organizm szybko dostosowuje się do nowego stylu życia, zdolność do pracy zostaje w pełni przywrócona w ciągu 1,5-2 miesięcy. W tym okresie będziesz potrzebować szpitala. Często jednak pojawia się pytanie, czy osoba z jedną nerką jest niepełnosprawna. Nefrektomia nie jest uważana za podstawę do przypisywania niepełnosprawności. Niepełnosprawność po usunięciu nerki jest jedynym przypadkiem - komisja medyczno-społeczna. Członkowie Komisji są upoważnieni do ustalenia, w jaki sposób pozostała nerka jest w stanie zrekompensować brak drugiej i wziąć pod uwagę obecność chorób towarzyszących przy podejmowaniu decyzji.