WSPOMNIENIE ŚW. HIERONIMA, KAPŁANA I DOKTORA KOŚCIOŁA (czytania z dnia)
ŚRODA XXVI TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II
PIERWSZE CZYTANIE (Hi 9,1-12.14-16)
Człowiek nie może mieć słuszności spierając się z Bogiem
Czytanie z Księgi Hioba.
„Istotnie. Ja wiem, że to prawda. Czy człowiek jest prawy przed Bogiem? Gdyby się ktoś z Nim prawo wał, nie odpowie raz jeden na tysiąc. Umysł to mądry, a siła potężna. Któż Mu przeciwny nie padnie? W mgnieniu oka On przesunie góry i zniesie je w swoim gniewie, On ziemię poruszy w posadach: i poczną trzeszczeć jej słupy. On słońcu zabroni świecić, na gwiazdy pieczęć nałoży. On sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach ; On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i Strefy Południa. On czyni cuda niezbadane, nikt nie zliczy Jego dziwów.
Nie widzę Go, chociaż przechodzi: mija, a dostrzec nie mogę. Kto Mu zabroni, choć zniszczy? Kto zdoła powiedzieć: «Co robisz?» Jakże ja zdołam z Nim mówić? Dobiorę wyrazów właściwych? Choć słuszność mam, nie odpowiadam i tylko błagam o litość. Proszę Go, by się odezwał, a nie mam pewności, że słucha”.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 88,10bc-11.12-13.14-15 )
Refren: Moja modlitwa niech dotrze do Ciebie.
Każdego dnia wołam do Ciebie, Panie, *
ręce do Ciebie wyciągam.
Czy uczynisz cud dla umarłych? *
Czy wstaną cienie, żeby Ciebie wielbić?
Czy w grobach sławi się Twoją łaskę, *
a wierność Twoją w miejscu zagłady?
Czy Twoje cuda widzi się w ciemnościach, *
a sprawiedliwość w krainie zapomnienia?
A ja wołani do Ciebie, Panie, *
niech nad ranem dotrze do Ciebie moja modlitwa.
Czemu odrzucasz mnie, Panie, *
i ukrywasz swoje oblicze przede mną?
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Flp 3,8-9)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Wyzułem się ze wszystkiego i uznałem to za śmieci,
bylebym pozyskał Chrystusa i w Nim się znalazł.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 9,57-62)
Naśladowanie Chrystusa wymaga wyrzeczenia
Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.
Jezus mu odpowiedział: „Lisy mają nory i ptaki powietrzne gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć”.
Do innego rzekł: „Pójdź za Mną”. Ten zaś odpowiedział: „Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca”.
Odparł mu: „Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże”.
Jeszcze inny rzekł: „Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu”.
Jezus mu odpowiedział: „Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego”.
Oto słowo Pańskie.
Iść za Jezusem, by być jak On
Dziś Jezus pokazuje nam, co jest przeszkodą w wejściu do Bożego królestwa. Pójście za Jezusem i przydatność dla spraw królestwa nie mierzy się brawurą, zdolnościami, możliwościami, lecz zaangażowaniem serca. Wszelka połowiczność, bylejakość, skupianie się na wielu niepotrzebnych sprawach czy wręcz poszukiwanie gratyfikacji oddalają nas od Jezusa i Jego królowania w nas! Idąc za Jezusem, stajemy się do Niego podobni: wolni od nieuporządkowanych przywiązań i ambicji (ubodzy), uważni na Jego pragnienia i zaproszenia (posłuszni), gotowi uczynić Go centrum naszego życia (czyści).
Jezu, daj mi odwagę pójścia za Tobą, odważnego i radosnego, bez oglądania się wstecz.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2020
s. Anna Maria Pudełko
Edycja Świętego Pawła