చియ్యేడు, అనంతపురం జిల్లా, అనంతపురం మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]. చియ్యేడు పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులు జన్మస్థలం. గ్రామంలో శ్రీ కృష్ణదేవరాయలు కట్టించిన శివాలయం ప్రసిద్ధి చెందినది. గ్రామంలో ఒక ప్రాథమిక పాఠశాల, జిల్లా పరిషత్తు ఉన్నత పాఠశాల ఉన్నవి. గ్రామం కొండల మధ్య ప్రకృతి సౌందర్యం కలిగి ఉన్నది. ప్రజల ప్రధాన జీవనాధారం వ్యవసాయం.
చియ్యేడు ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, అనంతపురం మండలంలోని గ్రామం.  ఇది మండల కేంద్రమైన అనంతపురం నుండి 17 కి. మీ. దూరంలో ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1245 ఇళ్లతో, 5015 జనాభాతో 2498 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 2589, ఆడవారి సంఖ్య 2426. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 1153 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 57. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595094[2].పిన్ కోడ్: 515721.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి , ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. సమీప బాలబడి, సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల,  సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్,  సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల అనంతపురంలో ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
చియ్యేడులో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
చియ్యేడులో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉన్నాయి. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉన్నాయి. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 12 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
చియ్యేడులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 713 హెక్టార్లు
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 110 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 356 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 21 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 22 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 1189 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 86 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 1211 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 86 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
చియ్యేడులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 86 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
చియ్యేడులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వేరుశనగ, వరి, కంది
గ్రామ ప్రముఖులు
పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులు

మూలాలు

బయటి లింకులు

చియ్యేడు గ్రామ విస్తీర్ణం ఎంత?


మాచుపహాడ్ తెలంగాణ రాష్ట్రం, జనగామ జిల్లా, నర్మెట్ట మండలంలోని గ్రామం.[1]

ఇది మండల కేంద్రమైన నర్మెట్ట నుండి 7 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన జనగామ నుండి 26 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 761 ఇళ్లతో, 3086 జనాభాతో 1909 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1560, ఆడవారి సంఖ్య 1526. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 430 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 1464. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 577685[2].పిన్ కోడ్: 506244.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు ఆరు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి , ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.
సమీప బాలబడి జనగామలో ఉంది.
సమీప జూనియర్ కళాశాల నర్మెట్టలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు జనగామలోనూ ఉన్నాయి. సమీప మేనేజిమెంటు కళాశాల జనగామలోను, వైద్య కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు వరంగల్లోనూ ఉన్నాయి.
సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల జనగామలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు వరంగల్లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
మాచుపహాడ్లో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.
సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. అలోపతి ఆసుపత్రి, పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో4 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. డిగ్రీ లేని డాక్టర్లు నలుగురు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు కూడా సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
మాచుపహాడ్లో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి  గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉంది. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 9 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
మాచుపహాడ్లో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 208 హెక్టార్లు
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 38 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 250 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 72 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 8 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 50 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 806 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 473 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 1042 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 236 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
మాచుపహాడ్లో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 236 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
మాచుపహాడ్లో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
ప్రత్తి, మిరప, మొక్కజొన్న
మూలాలు

వెలుపలి లింకులు

వర్గం:జనగామ జిల్లా గ్రామాలు

ముచుపహాడ్ గ్రామ విస్తీర్ణం ఎంత?


దర్గాహ్ (ఆంగ్లం: Dargah), (పర్షియన్: درگه) (తెలుగులో సాధారణంగా 'దర్గా' అని వ్యవహరిస్తారు), ఒక సూఫీ క్షేత్రము, లేదా సూఫీ సమాధి, లేదా ఔలియా సమాధి. వీటికి ఖాన్ ఖాహ్ అనీ ఆస్తానా అనీ పిలుస్తారు. వీటిలో సాధారణంగా మస్జిద్ మరియు మదరసా పొందుపరచబడియుంటుంది. ఇంకనూ వైద్యశాలలు, సామాజిక సౌకర్యాలను కలుగజేసే సంస్థలూ వుంటాయి. ఈ ఖాన్ ఖాహ్ యొక్క అధిపతిని (పీఠాధిపతిని) సజ్జాదా అని వ్యవహరిస్తారు. ఈ క్షేత్రాలను దర్శించుటను జియారత్ అని అంటారు.దర్గాహ్ అనే పదానికి మూలం పర్షియన్ భాషా పదం 'దర్గాహ్', అర్థం 'గృహం' లేదా 'నివాసం' లేదా 'గృహద్వారం'. సాధారణంగా తవస్సుల్ (తసవ్వుఫ్ సిద్ధాంతం) ప్రకారం, సమాధులలో నిదురించేవారి (ఔలియాల) ఆశీస్సులు పొందడం కోసం, వారి సమాధుల వద్ద జియారత్ చేయడం ఓ ఆనవాయితీ.
ఈ దర్గాహ్ లు భారతదేశంలోనే గాక ప్రపంచంలోని పెక్కు ముస్లిం దేశాలలోనూ, ముస్లింలు గల ఇతరదేశాలలోనూ కానవస్తాయి. ఇరాక్ లోని అలీ ఇబ్న్ అబీ తాలిబ్ సమాధి, హుసేన్ ఇబ్న్ అలీ సమాధి, బాగ్దాదు లోని అబ్దుల్ ఖాదిర్ జీలాని సమాధి, పాకిస్తాన్, మలేషియా, ఇండోనేషియా మరియు బంగ్లాదేశ్ లోనూ మరియు 'పర్షియన్ ప్రభావంగల ఇస్లామిక్ దేశాలలో' "ఔలియాల సమాధులు" ఎక్కువగా కానవస్తాయి.దక్షిణాసియా దేశాలలోనూ, ఆఫ్రికా దేశాలలోనూ 'దర్గాహ్'లు కానవస్తాయి. ఈ ఔలియాల జయంతి ఉత్సవాలను ఉర్సు లేదా మీలాద్ రూపంలో జరుపుకుంటారు. ఈ ఔలియాల ద్వారా అల్లాహ్ అనేక కరామత్లు చూపిస్తాడు.
దర్గాహ్ ల జియారత్ (సందర్శన)
ఇస్లాంలో సమాధులను సందర్శించడం నిషేధం కాదు. అందులోనూ పుణ్యపురుషుల సమాధుల సందర్శన నిషేధంగాదు.సమాధులను సందర్శించే అసలు కారణం మానవులలో 'మరణం' భావన తీసుకు రావడం. లేదనగా మానవుడు ఈ లోకంలోనే అనంతమైన జీవితం గడపాలనే ఆలోచనతో ప్రపంచం వైపు పరుగెత్తి, అధర్మాల పాలవుతాడు. ఏనాటికైనా మనమందరమం మరణిస్తామనే ఆలోచన రేకెత్తిస్తే, అతడి జీవితం కుదుటపడి, న్యాయ ధర్మమార్గాన్ని ఆచరించుటకు ప్రయత్నిస్తాడు. మానవులు 'పుట్టుట గిట్టుట కొరకే' అన్న సత్యాన్ని గ్రహించినపుడు, పాప కర్మములనుండి దూరంగా వుంటూ సత్యమైన జీవితాన్ని గడుపుటకు ఉద్యుక్తుడౌతాడు. అల్లాహ్ను గ్రహిస్తాడు. ధర్మమార్గాన వచ్చి తీరుతాడు.ఔలియాల దర్గాహ్ ల సందర్శన అసలు కారణం ధార్మిక చింతన పెంపొందించడం, పెద్దవారి చరిత్రలను గుర్తుంచుకొని, వారు నడచిన ధార్మిక మార్గాలలో నడచి అల్లాహ్ను ప్రసన్నం చేసుకోవడం మరియు మగ్ ఫిరత్ (మోక్షం) పొందడం.ఇక్కడకు వచ్చిన భక్తులను, వారి బాధలను, ఆరోగ్య సమస్యలను భూత ప్రేత గ్రహబాధలను వీరు సమాధి నుండే తొలగించి రక్షిస్తారని ప్రజల విశ్వాసం. ఆరోగ్య సమస్యలు, పిచ్చిపట్టినవారు, మానసిక ప్రశాంతత లేనివారు ఇక్కడ కొన్ని రోజులు ఉన్నట్లయితే మంచివారుగా మారుతారని నమ్మకం.ఉరుసు ఉత్సవంలో ముస్లింలతో పాటు హిందువులు కూడా అధిక సంఖ్యలో పాల్గొంటారు. హిందువులు ముస్లిం సోదరులచే నమాజు చదివించి బెల్లం, మిఠాయిలు, జిలేబీలు, గులాబీలు, మల్లెపూలు సమాధుల వద్ద సమర్పిస్తారు. దర్గాలోకి వెళ్లేవారు హిందువులైనా తలపై దస్తీ ధరించి, విభూతి బొట్టు పెట్టుకొని అచట పూజలు (నమాజు) నిర్వహిస్తూం టారు.దర్గాలో నిర్వహించే ఉరుసు ఉత్సవంలో గంధం తీసుకురావడం ఒక ప్రత్యేక కార్యక్రమం. సుగంధ పరిమళాలు, గులాబీలతో కలిపిన గంధాన్ని తీసుకుని వచ్చేటప్పుడు భక్తులు వేల సంఖ్యలో గుమిగూడతారు. పవిత్ర గ్రంథాన్ని మోసుకొని వస్తున్న వ్యక్తిని, అతని తలపై ఉన్న గంధాన్ని తాకడానికి అధిక సంఖ్యలో పోటీ పడతారు. గంధాన్ని స్పృజించిన భక్తులు పునీతులవుతారని నమ్మకం. గంధాన్ని తీసుకుని వచ్చేటప్పుడు గుర్రం చేసే నాట్యం అందరినీ ఆకర్షిస్తుంది. ముస్లింలు, హిందువులు ధరించిన రంగురంగుల దుస్తులు, వారు పూసుకున్న సెంట్, అత్తరుల వాసనలతో ఊరు ఊరంతా గుబాళిస్తుంది.
ఔలియాల దర్గాల వద్దకు వెళ్ళినపుడు ఏమి ఆచరించవచ్చును? వేటి కొరకు నిషేధాలున్నవి?
ఆచరణీయాలు:
దర్గాహ్ లు ప్రశాంతతకు, ఆత్మపరమైన శాంతికి నిలయాలు. దర్గాహ్ ల (ఔలియాల సమాధుల) వద్దకు పిల్లలూ పెద్దలూ పురుషులూ అందరూ వెళ్ళవచ్చును.
సమాధుల వద్ద పుష్పగుచ్ఛాలు ఉంచవచ్చును.
సమాధులలో ఉన్నవారి మగ్ ఫిరత్ కొరకు, అల్లాహ్తో 'దుఆ' (ప్రార్థన) చేయవచ్చును.
సమాధులలో ఉన్నవారి పేర్ల దాన ధర్మాలు చేయవచ్చును.
ఔలియాల 'మాధ్యమాల'తో అల్లాహ్ ను ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించనూ వచ్చు.
హదీసుల ప్రకారం సమాధులలో ఉన్నవారికొరకు ఖురాన్ పఠించవచ్చును.
ఔలియాలు గౌరవనీయులు, వారినీ వారి సమాధులనూ గౌరవించవలెను
ఔలియాల సమాధులకు సాష్టాంగ ప్రమాణాలు చేయవచ్చు
ఔలియాలతో (సమాధులలో వున్న పీర్లు) నోములు (మన్నత్ లు) నోచవచ్చు
ఔలియాలతో ప్రార్థనలు చేయవచ్చు. అన్ని ప్రార్థనలు ఆలకించువాడు మరియు తీర్చువాడు అల్లాహ్ ఒక్కడే.
ఔలియా సమాధుల చుట్టూ 'తవాఫ్' (ప్రదక్షిణ) లు చేయవచ్చు
ఔలియాల సమాధుల వద్ద స్తోత్తం చేస్తూ ఎల్లవేళలా మన్ ఖబత్లు పాడుకుంటూ వుండిపోవచ్చు.
ఔలియాల సమాధులే మనకు సర్వస్వం, అల్లాహ్ ను పొందుటకు ఇవే గృహద్వారలు .
ఔలియాల పేరున తావీజులు, తాయెత్తులు ధరించవచ్చు. కారణం ఔలియాలు అసలు ఇస్లాంను నెర్పిస్తారు. ఇలాంటి మూఢ మరియు అంధవిశ్వాసాలను దూరం చేయడానికే 'ఔలియాలు' పనిచేశారు. తిరిగీ 'ఔలియా'ల పేరుతో ఈ మూఢవిశ్వాసాలను నెలకొల్పి, ఔలియాలకు చెడ్డపేరు తేకూడదు.
ప్రతి ముస్లిం తన వంశంవారి సమాధులను సందర్శించి వారి కొరకు మరియు తల్లిదండ్రుల కొరకు ప్రార్థనలు చేయడం, వారి పేర్ల మీద దాన ధర్మాలు చేయడం సముచితం.
దర్గాహ్ ల వద్ద కానవచ్చే ఆచారాలు
సాధారణంగా క్రింది ఆచారాలు కానవస్తాయి. కొన్నిటిని అందరు ముస్లిములూ అంగీకరిస్తారు, కొన్నిటిని కొందరు అంగీకరిస్తారు. సూఫీ తరీకాను పాటించేవారు కూడా అన్ని ఆచారాలను అంగీకరించరు. దేవ్ బందీయులైనతే చాలా వాటికి నిరాకరిస్తారు.
ఉర్సు - చూడండి ఉర్సు
సందల్ - లేదా గంధం. ఉర్సుకు ఒక రోజు ముందు దర్గాలో ఆచరించే గంధపు ఆచారం. గంధాన్ని ఓ కలశంలో తీసుకెళ్ళి, దర్గాలోని సమాధిపై చల్లి శ్రద్ధాంజలి ఘటించడం.
మన్నత్ - నోము నోయడం. అల్లాహ్ పేరుతోనే నోము నోయాలి. కానీ గురువుల ఆశీశ్శుల ద్వారా అల్లా వద్దకు తమ కోరికలను విన్నవించే ఒక సూఫీ ఆచార ప్రక్రియ.
నియాజ్ - మన్నత్ లు పూర్తయితే, ధన్యవాదాలర్పిస్తూ తమ శ్రద్ధను చాటిచెప్పే ఒక సాంప్రదాయం.
ఖవ్వాలీ - చూడండి ఖవ్వాలీ
కందూరు: కందోరీ అని కూడా అంటారు, అనగా "నోము" లేదా "మొక్కుబడి" (నియాజ్ - మన్నత్) నోచి తీర్చుకునే సంబరం, లేదా వలీ (పీరు, సూఫీ గురువు) అల్లాహ్ సాన్నిధ్యాన్ని చేరుకునే సందర్భాన జరుపుకునే సంబరం.
ఊదాని: ఊద్ (సాంబ్రాణి) ను బొగ్గు కణికలలో కాల్చి సుగంధాన్ని గాలిలో (వాతావరణంలో) వెదజల్లడం లేదా వదలడం. అనగా మనం సాంబ్రాణిలా కాలి ఇతరులకు సుగంధాన్ని మరియు మంచి వాతావరణాన్ని మరియు మంచి ఆలోచనలను కలుగ జేయాలి, ఇదొక సింబాలిక్ విషయం.
దర్గాల వద్ద ఉపయోగించే పదజాలము
ఉర్సు - చూడండి ఉర్సు
సందల్ - గంధం
పీర్ - గురువు
ముర్షిద్ - గురువు
ముజావర్ లేదా ముజావిర్ - దర్గాలలో సమాధుల వద్ద కూర్చుని ఫాతిహా ఖ్వానీ (చదివింపులు) చదివే వాడు.
మజార్ - సమాధి - గోరీ, కబ్ర్
గిలాఫ్ - సమాధిపై కప్పే ఒక దుప్పటి లాంటిది. దానిపై డిజైనులు, ఖురాను వాక్యాలు, వ్రాయబడి వుంటాయి.
ఫాతిహా - ఖురాన్ లోని మొదటి సూరా సూరయే ఫాతిహా ఒకసారి మరియు సూరయే ఇఖ్లాస్లు మూడు సార్లు చదువుతారు. ఆ తరువాత మంచి జరగాలని దుఆ (ప్రార్థనలు) చేస్తారు.
తబ్రుక్ లేదా తబర్రుక్ - ఫాతిహా ఖ్వానీ ఐన తరువాత పంచబడే పదార్థాలు (ముఖ్యంగా తీపి పదార్థాలు౦౦
ఆస్తానా - గురువుల కుటీరాన్ని గాని, గురు-శిష్యులు కూర్చునే ఇంటిని గానీ ఆస్తానా అని వ్యవహరిస్తారు.
తరీకా - చిష్తియా, ఖాదరియా, నక్షబందీ మరియు సుహార్వర్దీ తరీకాలు
మోర్చల్ - నెమలి ఈకలతో తయారు చేయబడిన ఒక దండం.
ఊద్ - సాంబ్రాణి

ఇవీ చూడండి
ఔలియా
సూఫీ
సూఫీ తత్వము
తసవ్వుఫ్
జియారత్
ఆస్తానా
ఖాన్ ఖాహ్
సజ్జాదా
ఉర్సు
ప్రపంచంలోని దర్గాల జాబితా
భారతదేశంలోని దర్గాల జాబితా
ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని దర్గాల జాబితా
తెలంగాణాలోని దర్గాల జాబితా
మూలాలు
వర్గం:భారతదేశంలో ఇస్లాం
వర్గం:సూఫీ తత్వము
వర్గం:తసవ్వుఫ్
వర్గం:దర్గాలు

పాకిస్థాన్ లో అతిపురాతనమైన దర్గాహ్ ఎక్కడ ఉంది?


Main Page
ప్రపంచంలో రికార్డులు సాధించిన వారి వివరములు గల పుస్తకము.
గిన్నీస్ ప్రపంచ రికార్డులు, (2000 వరకు ది గిన్నీస్ బుక్ ఆఫ్ రికార్డ్స్ అని పిలవబడ్డాయి) ప్రతి సంవత్సరం ప్రచురించబడే ఒక ప్రమాణిక పుస్తకము. అంతర్జాతీయంగా గుర్తింపు పొందిన ప్రపంచ రికార్డులను నమోదు చేస్తుంది. ఇందులో మానవులు సాధించిన ఘనవిజయాలు మరియు ప్రకృతిలో జరిగే విపరీతాలను గుర్తింపబడతాయి. ఈ పుస్తకమే కాపీరైటు పొందిన పుస్తకాల అమ్మకాలలో ఒక ప్రపంచ రికార్డు సాధించింది.[1]
చరిత్ర
నవంబరు 10 1951, సర్ హగ్ బీవర్, ఐర్లాండ్ లోని గిన్నీస్ బ్రెవరీ కంపెనీ డైరెక్టరు ఒక రోజు స్నేహితులతో ప్రపంచంలో అత్యంత వేగంగా పరుగెత్తే పక్షి ఏది అని వాదిస్తున్నాడు. అయితే తొందరలోనే ఈ విషయాన్ని నిర్ధారించడం చాలా కష్టమని అతనికి అర్ధం అయింది.[2] అయితే బ్రిటన్లో ప్రచురించబడే 81,400 ప్రచురణలలో ఇలాంటి వివాదాలను పరిష్కరించే పుస్తకం అప్పటివరకు విడుదలకాలేదు. అతని ఆలోచనలో ఇలాంటి ప్రశ్నలకు సమాధానాలను చూపించే పుస్తకం చాలా ప్రాచుర్యం పొందుతుందని భావించారు.
బీవర్ ఆలోచనను గిన్నీస్ కంపెనీలో ఉద్యోగిగా ఉండే క్రిష్టాఫర్ కాటవే బాగా సమర్ధించి లండన్లోని నోరిస్ మరియు రాస్ అనే ఇద్దరు కవలలకు ఆ పని అప్పగించాడు. ఈ అన్నదమ్ములు పూర్తిచేసిన పుస్తకం "ది గిన్నీస్ బుక్ ఆఫ్ రికార్డులు" ఆగష్టు 1954లో ఒక వెయ్యి కాపీలు ముద్రించి అందరికీ పంచిపెట్టారు.[3]
గిన్నీస్ బుక్ ఆఫ్ రికార్డులు స్థాపించిన తరువాత మొదటి 198-పేజీల ప్రతిని 27 ఆగష్టు 1955లో విడుదలచేశారు. క్రిస్టమస్ కల్లా బ్రిటిష్ బెస్ట్ సెల్లర్ గా నమోదయింది. ఆ తరువాతి సంవత్సరం అమెరికాలో విడుదల చేసి 70,000 కాపీలు అమ్ముడయ్యాయి. అప్పటినుండి ప్రతి సంవత్సరం కొత్త రికార్డులతో అక్టోబరులో ఈ పుస్తకాన్ని విడుదల చేస్తున్నారు. మెక్ విటర్స్ అన్నదమ్ములు తరువాత బహుళ ప్రాచుర్యం పొందిన దూరదర్శినిలో పిల్లల ప్రశ్నలకు సమాధానాలు చెప్పెవారు.
గిన్నీస్ మ్యూజియం

1976 సంవత్సరంలో గిన్నీస్ బుక్ ఆఫ్ ప్రపంచ రికార్డుల ఎగ్జిబిషన్ హాలు ఎంపైర్ స్టేట్ బిల్డింగ్లో ప్రారంభించబడింది. దీనిలో ప్రపంచంలోని అత్యంత పొడువైన మనిషి (రాబర్ట్ వాడ్లో) విగ్రహం, ప్రపంచంలో అత్యంత పొడవైన వానపాము, కత్తులను మ్రింగే వ్యక్తి X-రే ఫోటో, మెరుపుల వలన కన్నాలు పడిన టోపీ మొదలైనవి ఉన్నాయి.[4]
ఈ మధ్యకాలంలో గిన్నీస్ కంపెనీ అమెరికాలోనే కాకుండా ఇతర దేశాలలో మూజియాలు స్థాపించడానికి అంగీకరించింది. ప్రస్తుతం టోక్యో, కోపెన్ హాగన్, సాన్ ఆంటోనియో, నయగారా జలపాతాలు, కాలిఫోర్నియా, లాస్ ఏంజిల్స్, టెన్నిస్సె లలో ఉన్నాయి.
రికార్డ్ సృష్టించిన భారతీయులు
ఎక్కువ పాటలు (వివిధ బాషలలో) పాడిన గాయకురాలు లతా మంగేష్కర్ = 32 వేలకు పైగా పాటలు.
అసుతోష్ పాణిగ్రాహి
రాజన్ మహదేవన్-జ్ఞాపక శక్తి
శ్రీధర్ చిల్లాల్-4.25 అడుగులు పొడవయిన చేతి గోళ్ళు
2006: కిషన్ శ్రీకాంత్ - అతిపిన్న వయసులో(10 ఏళ్ల వయసు) సినిమా దర్శకత్వం [5]
మురుగప్ప చన్నవీరప్ప మోడి -నేత్ర వైద్యుడు,ఒక రోజులో 833 కంటి శుక్లాల శస్త్ర చికిస్చ్చాలు చేసారు. 46,120 గ్రామాలు సందర్శించి 12,118,630 కంటి రోగులను పరిశీలించి ఫిబ్రవరి,1993వ సంవత్సరానికే 610,564కంటి శస్త్ర చికిస్చ్చాలు నిర్వహించిన ఈయన వైద్యో నారాయణో హరి అనే గౌరవానికి అర్హుడు.
మనోరమ - అత్యధిక సినిమాలలో నటించిన వ్యక్తి.
సంఘటనలు
2004: 17,921 మందితో రక్త దాన శిబిరము-అక్టోబర్ 10, 2004 న బాపుజి గ్రామం, శ్రీగంగానగర్,ఇండియా [6]
1999వ సంవత్సరములో సుయంవరం(తమిళ సినిమా) పేరుతొ స్వయంవరం(తెలుగు అర్థం) 10మంది దర్శకులు,5గురు సంగీత దర్శకులు,12మంది కథానాయకులు,10మంది నాయికలు, 23 గంటలలో చిత్రీకరణ, నిర్మాణాంతర కార్యక్రమాలు పూర్తిచేసి సినిమాని విడుదలకి సిద్దం చేసిన అరుదయిన సంఘటన.
ఎక్కువ సినిమాల నిర్మాణం
ఎక్కువ సినిమా థియేటర్లు
ఎక్కువ ప్రేక్షకులు
కుంభమేళా
తిరుమలలో శ్రీవారికి సమర్పించు శిరోజాలు
అన్నమాచార్యుని 601 జన్మదినాన హైదరాబాదులో జరిగిన 'లక్షగళ సంకీర్తనార్చన'లో 1,60,000 మంది ఒకేసారి అన్నమాచార్య కీర్తనలు గానం చేశారు.
తెలుగువారు
గిన్నీస్ ప్రపంచ రికార్డులు వారిచే గుర్తింపబడిన ప్రపంచములోనే
అతిపెద్ద ఆధునికమైన ఫిల్మ్ స్టూడియో రామోజీ ఫిల్మ్ సిటీ మన హైదరాబాద్ శివార్లలో ఉంది, నిర్మించింది రామోజీరావు
ఎక్కువ పాటలు(వివిధ బాషలలో)పాడిన గాయకుడు ఎస్.పీ.బాలసుబ్రహ్మణ్యం30 వేలకు పైగా
ఎక్కువ సినిమాలకి (వివిధ బాషలలో) దర్శకత్వం వహించిన దర్శకుడు దాసరి నారాయణ రావు(100 సినిమాలకి పైగా)
ఎక్కువ సినిమాలు (వివిధ బాషలలో) నిర్మించిన నిర్మాత రామానాయుడు(100 సినిమాలకి పైగా)
అతితక్కువ కాలములో ఎక్కువ సినిమాలలో నటించిన నటుడు బ్రహ్మానందం (750 సినిమాలకి పైగా)
2000: ఎక్కువ సినిమాలకి దర్శకత్వం వహించిన మహిళా దర్శకురాలు విజయనిర్మల[7](42 సినిమాలు)
మన తెలుగు చలనచిత్ర సీమకు గొప్పదనం,గౌరవం,ప్రపంచములో గుర్తింపు తెచ్చిన ప్రతిభావంతులు.
మల్లి మస్తాన్ బాబు: 172 రోజుల్లో ఏడు ఖండాలలోని ఏడు అత్యున్నత పర్వతాలను అధిరోహించిన పర్వతారోహకుడు.
మూలాలు

బయటి లింకులు
 (అధికారిక మ్యూజియం వెబ్ సైటు)
 (అధికారిక పుస్తకం వెబ్ సైటు)
 (parent కంపెనీ)

వర్గం:ఆంగ్ల పుస్తకాలు
వర్గం:ప్రపంచ రికార్డులు

గిన్నీస్ ప్రపంచ రికార్డులు

గిన్నీస్ ప్రపంచ రికార్డును సాధించిన మొదటి భారతీయుడు ఎవరు?


ఇక్కుర్రు, గుంటూరు జిల్లా, నరసరావుపేట మండలానికి చెందిన గ్రామము. పిన్ కోడ్ నం. 522 601., ఎస్.ట్.డి.కోడ్ = 08646.
[1]
ఇది మండల కేంద్రమైన నరసరావుపేట నుండి 5 కి. మీ. దూరంలో ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1615 ఇళ్లతో, 6147 జనాభాతో 1110 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 3074, ఆడవారి సంఖ్య 3073. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 872 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 481. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 590156[2].పిన్ కోడ్: 522601.
గ్రామ చరిత్ర
గ్రామం పేరు వెనుక చరిత్ర
గ్రామ భౌగోళికం
సమీప గ్రామాలు
మునుమాక 4 కి.మీ, అన్నవరం 4 కి.మీ, కాకతీయ నగర్ 4 కి.మీ, ఎన్.జి.ఒ.కాలని 5 కి.మీ,ప్రకాష్ నగర్ 5 కి.మీ
సమీప మండలాలు
పశ్చిమాన రొంపిచెర్ల మండలం, దక్షణాన సంతమాగులూరు మండలం, ఉత్తరాన ముప్పాళ్ళ మండలం, ఉత్తరాన నకరికల్లు మండలం
గ్రామపంచాయతీ
2013 ఆగస్టు-8న, ఈ గ్రామ పంచాయతీకి జరిగిన ఎన్నికలలో,. [3]
మౌలిక వసతులు
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు ఐదు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.
బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు నరసరావుపేటలో ఉన్నాయి.
సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల నరసరావుపేటలో ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల గుంటూరులోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు నరసరావుపేటలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం నరసరావుపేటలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల గుంటూరు లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఇక్కుర్రులో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.
ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉంది.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలోఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. డిగ్రీ లేని డాక్టరు ఒకరు ఉన్నారు. ఒక మందుల దుకాణం ఉంది.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామం సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం కిందకు రావట్లేదు. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
ఇక్కుర్రులో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి  గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. దూరంలోపు  ఉంది. రాష్ట్ర రహదారి  గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉంది. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 8 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 16 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
ఇక్కుర్రులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 35 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 56 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 44 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 16 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 158 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 798 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 254 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 702 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ఇక్కుర్రులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
కాలువలు: 645 హెక్టార్లు
ఇతర వనరుల ద్వారా: 56 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
ఇక్కుర్రులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి
గణాంకాలు
2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం
జనాభా 5960
పురుషుల సంఖ్య 2999
మహిళలు 2961
నివాసగృహాలు 1391
విస్తీర్ణం 1110 హెక్టారులు
ప్రాంతీయ భాష తెలుగు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	6,147 - పురుషుల సంఖ్య 	3,074 - స్త్రీల సంఖ్య 	3,073 - గృహాల సంఖ్య 	1,615
సమీప గ్రామాలు
మునుమాక 4 కి.మీ
అన్నవరం 4 కి.మీ
కాకతీయ నగర్ 4 కి.మీ
ఎన్.జి.ఒ.కాలని 5 కి.మీ
ప్రకాష్ నగర్ 5 కి.మీ
సమీప మండలాలు
పశ్చిమాన రొంపిచెర్ల మండలం
దక్షణాన సంతమాగులూరు మండలం
ఉత్తరాన ముప్పాళ్ళ మండలం
ఉత్తరాన నకరికల్లు మండలం

మూలాలు

వెలుపలి లింకులు
 గ్రామ గణాంకాల వివరాల కొరకు ఇక్కడ చూడండి
 గ్రామ గణాంకాల వివరాల కొరకు ఇక్కడ చూడండి
[3] ఈనాడు గుంటూరు రూరల్; 2013, ఆగస్టు-9; 13వపేజీ.

ఇక్కుర్రు గ్రామం యొక్క విస్తీర్ణం ఎంత ?


అశోక చక్రవర్తి (హిందీ: अशोक) (Ashoka The Great) ; (క్రీ.పూ.304–క్రీ.పూ.232) (రాచరిక ముకుటము: "దేవానాంపియ పియదస్సీ'" అనగా "దేవతల ప్రీతిపాత్రుడు మరియు చూపులకు అందమైనవాడు")
క్రీ.పూ.273 నుండి క్రీ.పూ.232 వరకు mauryan సామ్రాజ్యమును పరిపాలించిన గొప్ప చక్రవర్తి. అనేక సైనిక దండయాత్రల పర్యంతరము అశోకుడు పశ్చిమాన ప్రస్తుత ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పర్షియా యొక్క పశ్చిమ ప్రాంతాల నుండి తూర్పున బెంగాల్ మరియు అస్సాంల వరకు, దక్షిణాన మైసూరు వరకు దాదాపు దక్షిణ ఆసియా మొత్తాన్ని పరిపాలించాడు.
కళింగ యుద్ధం తరువాత శాంతి కాముకుడై బౌద్ధ మతాన్ని అవలంబించడమే కాకుండా బౌద్ధ మత వ్యాప్తికి విశేష కృషి చేశాడు. ఈయన పరిపాలనలో రాజ్యం చాలా సుభిక్షంగా ఉండేదనీ, ప్రజలు సుఖశాంతులతో వర్ధిల్లే వారనే చరిత్ర చెపుతోంది.
ప్రసిద్ధ ఇంగ్లీషు రచయిత హెచ్ జి వెల్స్ తన ఔట్‌లైన్ ఆఫ్ హిస్టరీ పుస్తకంలో అశోకుడి గురించి ఇలా రాసాడు: "వేలాది రాజులు, మహారాజులు, చక్రవర్తులు, సామ్రాట్టులూ వగైరాలతో క్రిక్కిరిసిపోయిన చరిత్ర పుటల్లో అశోకుడి పేరు ఒక తార లాగా తళుకులీనుతూంటుంది."
చారిత్రక మూలాలు
అశోకుడి గురించిన చాలా సమాచారం ప్రధానంగా కొద్దిపాటి బౌద్ధమతానికి సంబంధించిన మూలాల నుంచి లభ్యమైనదే. ప్రత్యేకించి 2వ శతాబ్దంలో సంస్కృతంలో రాయబడిన అశోకవదనం, మరియు పాళీ భాషలో రాయబడిన దీప వంశం, మహావంశం అనే శ్రీలంకకు చెందిన గ్రంథాలలో ఇప్పుటి వరకు అశోకుని గురించి తెలిసిన సమాచారం అందుబాటులో ఉంది. మిగతా సమాచారం అశోకుడు రాయించిన శాసనాల నుండి లభ్యమవుతున్నది.
అశోకుని జననము
అశోకుని తల్లి సుభద్ర లేక సుభద్రాంగి.వృత్తాంత '''శాంతిసామ్రాట్టు ''' ద్వితీయ తృతీయ కాండముల ఉంది. నేపాళ బౌద్ధవాజ్మయ చరిత్రమున అశోకుని తల్లి వృత్తాంతము ఈ రీతిగా కలదు: పాటలీపుత్రమును బిందుసారుడు పరిపాలన చేయుచున్న కాలమున ఒక పేదబ్రాహ్మణుడు భిక్షాటన చేయుచూ జీవించుచుండెను. అతనికి ఒక్కర్తి కూతురు. ఆమె చక్కని చుక్క.ఒకనాడా బాలిక ఆడుకొనుచుండగా సోదెగత్తె ఒకతివచ్చి, ఆపిల్లను చూచి నీవురాజును పెండ్లాడి రాణివి కాగలవు అందును. ఏదో వేళాకోళముగా భావించి ఆబాలిక ఊరుకుండును. కానీ అప్పుడే వీధిలోకి వెళ్ళి తిరిగివచ్చిన తండ్రి చెవిని యామాటలు పడినవి. చోదికత్తె చెప్పిన మాటలు చోద్యాలు కావు. నిజమై ఉండును అని భావించి ఆతని మనస్సులో మెదిలెను.ఆమెకు యవ్వనము రాగానే తండ్రి రాజుగారి అంతఃపురానికి ఆమెను తోడ్కొని వెళ్ళినాడు.ఆసమయములో రాణీగారికీ కొంతమంది అనుచరులు కావలసి ఉండెను.వెంటనే ఆమెను తన సహచర వర్గములో ఒకర్తెగా తీసికొన్నారు.తండ్రి ఇంటికి వచ్చాడు.
అంతః పురములో స్త్రీలమధ్యలో ఉన్నప్పటికీ ఆమె అందము, చందము అందరును అసూయ కల్పించెను. ఆమెను ఏరీతిగా నైననూ రాజుగారి దృష్టి పధములోనుండి తప్పించుటకు ప్రయత్నించారు.ఆమెకు హీనమైన పనులను వినియోగించెడివారు.వానిని ఆమె యోర్పుతో నిర్వహించెడిది. మృగచర్మములపై రోమములను నిర్మూలించు పని నిచ్చారు. అదియు ఆమె చేసింది. ఆపై ఆమెకు అంతః పురములో కల కొజ్జాలకు మంగలి పని చేయమని పురమాయించారు. ఇంతలో ఒకరోజు రాజుగారి ఖాసా మంగలి రాలేదు. రాజుగారు అత్యవసరముగా కార్యము మీద ఆవశ్యకముగా వెళ్ళవలసి ఉండెడిది. ఇంకా మంగలి రాలేదేమి? అని రాజుగారు చికాకు పడుచున్నప్పుడు ఒక పరిచారిక వచ్చి మంగలి పని వచ్చిన ఒక దాసి అంతః పురమున కలదు అని మనవి చేసింది. రాజు గారామెను రమ్మనినారు.ఆమె భయపడుచు వచ్చి భయపడుచు నమస్కరించినది, కాని రాజుగారి ప్రసన్న గంభీరమైన మొహమును చూడగానే ఆమె భయము పోయినదట. రాజు గారు ఆమెను చూచి మొగవారు చేయు పని నీవు చేయగలవా అని ప్రశ్నించిరి. అవసరాన్ని బట్టి ఆవిద్య నేర్చుకోవాలిసి వచ్చినది ప్రభూ!!! రాము అనుగ్రహిస్తే నేర్పి చూపుతాను అను ఆమె ప్రత్యుత్తరమిచ్చింది. సరే అన్నారు రాజుగారు. క్షారము చేయడము ప్రారంభించు సరికి రాజుగారికి కొంచెము నిద్రవచ్చింది. ఆనిద్రకు ఏమాత్రమూ భంగము కలుగకుండా ఆమె పని ముగించింది. చంద్రబింబమువలె ముఖము ప్రకాశించింది. అటుపై రాజుగారు చాలా సంతోషించి కావలసినది కోరుకోమన్నారు. తప్పక ఇత్తునని మాట ఇచ్చిరట. ఆమె రాజుగారినే భర్తగా కోరినది. నీవి హీనజాతిస్త్రీవి నేనెట్లా పెండ్లాడుదును అని రాజుగారు చెప్పినారు.నేను బ్రాహ్మణజాతి స్త్రీని అని జరిగిన కథ యంతయూ యేకరువు పెట్టినది. అప్పుడు రాజుగారు ఆమెను దేవేరిగా అంగీకరించిరట. ఆమెకు పుట్టినవాడే అశోక చక్రవర్తి యట. ఈ రెండు కథలు The Nepalese Buddistic Literature అని గ్రంథమున తెలుపబడినవి. ఈ గ్రంథము క్రీ.శ.1882 లో అచ్చూయినది.
మరణం, వారసత్వం
అశోకుడు దాదాపు నలభై సంవత్సరాలు పరిపాలించినట్లుగా అంచనా వేస్తున్నారు. అశోకుడు మరణించిన తరువాత మౌర్య వంశం సుమారు యాభై సంవత్సరాల వరకు అలాగే ఉంది. అశోకుడికి చాలా మంది భార్యాపిల్లలు ఉండేవారు అయితే వారి సంఖ్య, పేర్లు మొదలగునవి కాలగర్భంలో కలిసిపోయాయి. మహీంద్రడు, సంఘమిత్ర అనే కవలలు ఆయన నాలుగవ భార్యయైన దేవికి ఉజ్జయినీ నగరంలో జన్మించారు. వీరిని బౌద్ధమత వ్యాప్తికై అశోకుడే ప్రపంచ దేశాటనకు పంపించి వేశాడు. వీరు శ్రీలంకకు వెళ్ళి అక్కడి రాజును, రాణిని మరియు ప్రజలను బౌద్ధమతంలోకి మార్చారు. కాబట్టి వీరు కచ్చితంగా అశోకుడు తర్వాత రాజ్యపాలన చేపట్టి ఉండకపోవచ్చు.

బయటి లింకులు

వర్గం:మౌర్య సామ్రాజ్యం

కాకతీయ సామ్రాజ్యంను పాలించిన మొదటి రాజు ఎవరు?


గుంటూరు డివిజన్ భారతీయ రైల్వేలు సంస్థ, దక్షిణ మధ్య రైల్వే (SCR), జోన్ లో గల ఆరు డివిజన్ల (విభాగాలు) లో ఒకటి. దక్షిణ మధ్య రైల్వే యొక్క అధికారిక ప్రధాన కార్యాలయము ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రములోని సికింద్రాబాదు రైల్వే స్టేషనులో ఉండటమే కాకుండా, ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రము లోని దాదాపు మొత్తం భూభాగములో, అంతేకాక మహారాష్ట్ర లోని పెద్ద భాగం, అదేవిధముగా మధ్యప్రదేశ్, కర్ణాటక మరియు తమిళనాడు రాష్ట్రాలలో కొంత కొంత భాగము చొప్పున తన సేవలు అందిస్తోంది. గుంటూరు డివిజన్ మొక్క అధికారిక డివిజన్ (మండల) కార్యాలయము, రైలు వికాస్ భవన్, పట్టాభిపురం, గుంటూరు వద్ద ఉంది.
అవలోకనం

భారతీయ రైల్వేలు యొక్క సరికొత్త డివిజన్ల (విభాగాలు) లో ఇది ఒకటి. రైల్వేల్లో అప్పటి కేంద్ర మంత్రి, రామ్ విలాస్ పాశ్వాన్‌చే దాని ఏర్పాటుకు 1997 లో ప్రకటించారు.[1] రాష్ట్రంలో అత్యంత వెనుకబడిన ప్రాంతాలలో ఒకటిగా ఉన్నటువంటి తూర్పు మధ్య ఆంధ్ర ప్రదేశ్ (ఈస్ట్ సెంట్రల్ ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ) లో సమర్ధవంతమైన (మంచి) రైల్వే వ్యవస్థ (నెట్వర్క్) ను నిర్వహించాలన్న లక్ష్యంతో ఈ డివిజను (విభాగము) ఏర్పాటు చేయబడ్డది.[2] అభివృద్ధిలో పేలవంగా రహదారి వ్యవస్థ (నెట్వర్క్) ఉన్న ఈ ప్రాంతంలో రైల్వే అభివృద్ధి కోసం పుష్కల సౌకర్యాలను అందిస్తుంది. మొదట్లో డివిజన్ ఏర్పడిన సందర్భంలో, గుంటూరు రైల్వే డివిజను ఏర్పాట్లను పర్యవేక్షించేందుకు గుంటూరులో యాన్ ఆఫీసర్ ఆన్-స్పెషల్ డ్యూటీ (ఓఎస్డి) (డివిజనల్ రైల్వే మేనేజరు స్థాయి) వారిని నియమించడం జరిగింది. దీని మొదటి డివిజనల్ రైల్వే మేనేజర్‌గా పి.ఎన్. శుక్లా తో. 2003 ఏప్రిల్ 1 న పూర్తిగా పని చేయడం ప్రారంభించింది.[3] కొత్తగా నిర్మించిన డివిజనల్ ప్రధాన కార్యాలయం ఆఫీసు, గుంటూరు పట్టాభిపురం రైల్ వికాస్ భవన్, ఒక సెమీ వృత్తాకార డిజైన్ కలిగి మరియు ఎక్కువగా రంగులద్దిన గాజు కవర్ కలిగి ఉన్నటువంటి ఈ ఆఫీసు నగరంలో ఒక మైలురాయి నిర్మాణం. ఇది పి.ఎన్. శుక్లా ద్వారా అభివృద్ధి చేయబడింది. రైల్ విహార్ కాలనీ ఒక మానవ నిర్మిత సరస్సుతో మరొక మైలురాయి (లాండ్‌మార్క్) నిర్మాణం, తోట భవన సముదాయం మరియు పర్యావరణ పార్కు, సముచితంగా ఉన్న పేరు గల ప్లెజెంట్ వ్యాలీ లో డిఆర్‌ఎం కోసం ది రాక్ విల్లా అనే ఒక కొండ హౌస్ మరియు ఒక అందమైన ఆఫీసర్స్ కాలనీ కూడా ఎం. అక్తర్ ద్వారా 2007-09 సం.ల మధ్య కాలంలో ఏర్పాటు చేయడం జరిగింది.[4], ప్రస్తుత డివిజనల్ రైల్వే మేనేజర్ ఆనంద్ మాథుర్, ఐ ఆర్ పి ఎస్ కేడర్‌కు చెందిన ఒక అధికారి.[5]
అధికార పరిధి

గుంటూరు రైల్వే డివిజను పూర్తిగా ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రము పరిధిలో ఉండటమే కాకుండా, నల్గొండ జిల్లా, గుంటూరు జిల్లా, కర్నూలు జిల్లా మరియు ప్రకాశం జిల్లాల ప్రజలకు సేవలు అందిస్తోంది.[3] పూర్తిగా బ్రాడ్ గేజ్ ట్రాక్ మండలం కలిగిన ఈ డివిజను. అత్యంత దూరాలతో, కనీసం ఉత్పాదకత కలిగిన ఉన్న ప్రాంతాలు దక్షిణ మధ్య రైల్వే జోన్ పరిధిలోని విజయవాడ, సికింద్రాబాద్, గుంతకల్లు డివిజన్లలో ఉన్నటువంటివి దీనిలో విలీనం ద్వారా ఇది ఏర్పడింది. ఈ డివిజన్ 618.8 కిలోమీటర్ల మొత్తం మార్గం పొడవు విస్తరించి 67 ప్రధాన మరియు చిన్న స్టేషన్లు కలిగి ఉంది.[6] వర్గం వారీగా విభజన ఈ క్రింది విధముగా ఉంది.
ఎ: (రూ.60 మిలియన్ల పైన వార్షిక ఆదాయం): గుంటూరు జంక్షన్ (1)
బి: (రూ.30 - 60 మిలియన్ల మధ్య వార్షిక ఆదాయం): నడికుడి, నంద్యాల మరియు నల్గొండ (3)
సి: స్టేషన్లు లేవు
డి: 8 స్టేషన్లు
ఈ: 37 స్టేషన్లు
ఎఫ్: (హాల్ట్ స్టేషన్లు): 18 స్టేషన్లు
సుమారు 17 జతల ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్ళు, 26 జతల సాధారణ ప్యాసింజర్ రైలు బండ్లు ఈ రైల్వే డివిజను ద్వారా సేవలు పొందుతున్నాయి.[7]
ఈ క్రింద విధముగా డివిజను పరిధిలోని వివిధ రైలు మార్గము సేవల వివరములు:

సేవలు మరియు ఆదాయము
తులనాత్మక ఆదాయాలు
 (మిలియన్ రూపాయలలో గణాంకాలు)

మొట్ట మొదట ప్రధానంగా సరుకు నడిచే డివిజన్‌గా గుంటూరు 2003 సం.లో 930 మిలియన్ల రూపాయలు మాత్రమే ఆదాయంతో ప్రారంభించారు.[8]
స్థిరమైన వృద్ధితో 2007-08 సం.లో 2.72 బిలియన్ రూపాయల సంఖ్య చేరుకోవడం గుంటూరు రైల్వే డివిజను చూసింది. ముందుగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా మాంద్యం కొనసాగుతున్నందున దీని ఆదాయం 2008-09 సం.లో 2.37 బిలియన్ రూపాయలకు తగ్గిపోయింది.[9] ఆ తదుపరి ప్రయాణికులని తీసుకువెళ్ళే సంఖ్య స్వల్పంగా పెరిగింది అంతేకాక ఆదాయం కూడా పెరిగింది.
2008-09 సం.లో డివిజన్ యొక్క మొత్తం వ్యయం రూ 1.35 బిలియన్ మేరకు ఉంది, ఈ ఖర్చులో ఎక్కువగా ట్రాక్ పునరుద్ధరణ మరియు ప్రయాణీకుల సౌకర్యాలు కల్పనే ఇందుకు ప్రధానం కారణం. దాని సమర్థ పనితీరు వలన సమర్థత ఇండెక్స్ 57, 04% వద్ద నమోదు అయ్యింది.
2007-08 సం.లో సంబంధిత గణాంకాలు, సమర్థత ఇండెక్స్ వరుసగా 0.89 బిలియన్ మరియు 32, 92%గా ఉంది.[10]
అవార్డులు
ఈ డివిజన్, 2009 ఏప్రిల్ లో దక్షిణ మధ్య రైల్వే యొక్క 54వ రైల్వే వీక్ వేడుకలులో సిగ్నల్ మరియు టెలికమ్యూనికేషన్స్ విభాగంలో ఎక్స్‌లెన్స్ షీల్డ్ లభించింది.
ప్రాథమిక ఆదాయం
ఈ డివిజను ద్వారా రవాణా ప్రాథమిక వస్తువు సిమెంట్గా ఉంది. ఇతర వస్తువుల ధాన్యాలు, పత్తి, మిరపకాయలు మరియు కలప వ్యర్థాలు ఉన్నాయ
ఎగుమతి ప్రదేశములు
ప్రధాన సరుకు లోడింగ్ పాయింట్లు
మెస్సర్స్. ఇండియా సిమెంట్స్ లిమిటెడ్, విష్ణుపురం [11].
మెస్సర్స్ పెన్న సిమెంట్స్ లిమిటెడ్, విష్ణుపురం మరియు మిర్యాలగూడ
ధాన్యము: మిర్యాలగూడ మరియు నల్లగొండ.
ఆహార ధాన్యాలు, కాటన్ ఊక, మిరపకాయలు రెడ్డిపాలెం
కలప వ్యర్థాలు: మార్కాపురం మరియు కంబం, ప్రకాశం జిల్లా [12]
చరిత్ర (ఉపాఖ్యానము)

కృష్ణ కెనాల్-నంద్యాల (కెసిసి-ఎన్‌డిఎల్) మార్గము బ్రిటిష్ భారతదేశం యొక్క అప్పటి మద్రాసు ప్రావిన్స్ లో మచిలీపట్నంకు గోవాలో మార్గోవా అనుసంధానం చేసే ముఖ్యమైన ఈస్ట్-వెస్ట్ కోస్ట్ లింక్ యొక్క ఒక భాగంగా ఉండేది. ఇది మొదట మీటరు గేజ్ (నారోగేజ్) గా దక్షిణ మరాఠా రైల్వేలు (తరువాత మద్రాస్ మరియు దక్షిణ మరాఠా రైల్వేలు-ఎమ్‌ఎస్‌ఎమ్‌ఆర్) 1885-1890 సమయంలో నిర్మించారు.[13] నల్లమల పరిధులు గుండా ట్రాక్ ఉండటం వలన మరియు దాని ఫలితంగా చాలా కొన్ని ప్రధాన ఇంజనీరింగ్ పనులు, వీటి నిర్మాణం యొక్క పనులు ఈ మార్గము కొరకు చేపట్టడం జరిగింది. వీటిలో అత్యంత ఆకర్షణీయ భారీ దొరబావి వయాడక్ట్ [14] మరియు బొగడ టన్నెల్ ఉండటం మరియు ఇవి రెండూ నంద్యాల నుండి గురించి 30 కి.మీ. దూరములో ఉన్నాయి.

రేపల్లె తీర పట్టణం బ్రాంచ్ మార్గము, గుంటూరు 60 కి.మీ. తూర్పు 1910 సం.లో అదే సంస్థ నిర్మించిడం జరిగింది. ఈ మార్గము తెనాలి వద్ద ఈస్ట్ కోస్ట్ రైల్వే ప్రధాన మార్గమునకు అనుసంధానము చేయబడింది. ఈ రెండు విభాగాలు భారతీయ రైల్వే 'ప్రాజెక్ట్ యొక్క యూని గేజ్ కింద 1993-95 సమయంలో బ్రాడ్ గేజ్‌గా మార్చబడ్డాయి. ప్రధానంగా ఈ గేజ్ మార్పిడి, మునుపటి యొక్క, ఎగుడు దిగుడు ప్రాంతాల్లో వెయ్యటం కష్టమైన పని. గాజులపల్లి మరియు దిగువమెట్ట మధ్య పాత అమరికను విడిచిపెట్టి చాలా తక్కువ ఎత్తులో ఉన్న ఒక కొత్త బొగడ సొరంగం పొడవు 1.6 కిలోమీటర్లు మరియు ఒక కొత్త దొరబావి వయాడక్ట్ భారీ వ్యయంతో నిర్మించారు.[15]
ఈ రైల్వే ట్రాక్ సుమారు 7 కి.మీ. దూరములోని కంబం రైల్వే స్టేషను నుంచి చారిత్రాత్మక కంబం ట్యాంక్ ద్వారా వెళుతుంది. ఇది దక్షిణ మధ్య రైల్వే లోని గుంటూరు-నంద్యాల రైలు మార్గములో అత్యంత సుందరమైన లోయలలో ఇది ఒకటి.
గుంటూరు-మాచెర్ల (GNT-MCLA) విభాగం, వెనుకబడిన తెలంగాణ లోపలి ప్రాంతానికి సేవలను అందించేందుకు ఎమ్‌ఎస్‌ఎమ్‌ఆర్ ద్వారా 1930 లో నిర్మించారు. ఇది చాలా వాస్తవానికి మీటర్ గేజ్‌గా ఉంది మరియు 1992-93 లో బ్రాడ్ గేజ్ కు మార్చారు.[16] ఈ విభాగం ప్రముఖంగా ప్రధానంగా పిడుగురాళ్ళ నుండి, సున్నపురాయి, క్వార్ట్జ్ మరియు సిమెంట్ రవాణా కోసం ఉపయోగించిన లైమ్ సిటీగా పిలిచేవారు.[17]
విజయవాడ నుంచి సికింద్రాబాదుకు ఒక ప్రత్యామ్నాయ మార్గం తెరవడం, మరియు హైదరాబాదుకు తెలంగాణ లోపలి ప్రాంతమునకు అనుసంధానము చేయడం, 152 కిలోమీటర్ల పొడవైన బీబీనగర్-నడికుడి రైలు ప్రాజెక్టు శంకుస్థాపన 1974 ఏప్రిల్ 7 న అప్పటి భారతదేశం యొక్క ప్రధాన మంత్రి ఇందిరా గాంధీ చేశారు. ప్రాజెక్టు చివరకు 1989 లో పూర్తయ్యింది మరియు ఈ మార్గమును ఒక సంవత్సరం తరువాత ప్రారంభించారు.[18] . కృష్ణా నది మరియు మూసి నది పరిధిలోకి రెండు ప్రధాన వంతెనలు ఈ భాగంలో ఉంటాయి. ఈ మార్గము గుండా అనేక దక్షిణ / తూర్పు వెళ్ళే రైళ్ళను ఉపయోగిస్తారు. అందుకు ప్రత్యేక కారణము కూడా ఉంది. అత్యధిక భారీగా, రద్దీగా ఉండే వరంగల్-విజయవాడ రైలు మార్గము యొక్క ఒత్తిడిని తగ్గించుటకు ఈ మార్గమును ఉపయోగిస్తారు. ఈ మార్గము ద్వారా క్వార్ట్జ్, బొగ్గు, ఎరువులు పాటు సిమెంట్ రవాణా ఒక ముఖ్యమైన వస్తువుగా ఉంది.[19]
నిషేధించ బడిన (వదలివేసిన) రైలు మార్గములు

10 కిలోమీటర్ల పొడవైన వేజెండ్ల - చుండూరు మార్గము చెన్నై -. హౌరా ప్రధాన మార్గమునకు కలపబడింది.[20]
27 కి.మీ. పొడవున్న మార్గము. ఈ మార్గము మాచెర్ల నుండి నాగార్జున సాగర్ ఆనకట్ట సైట్ వరకు నిర్మాణ సామాగ్రి తీసుకు రావడానికి నిర్మించారు.[21]
నగరములు మరియు పట్టణములు సేవలు
పగిడిపల్లి-రేపల్లె మార్గంలో ఈ డివిజన్ ద్వారా సేవలు పొందుతున్న గుంటూరు మరియు నల్గొండ నగరాలే కాకుండా ప్రధాన నగరాలు మరియు పట్టణాలు అయిన మిర్యాలగూడ, నడికుడి, సత్తెనపల్లె, పిడిగురాళ్ళ, తెనాలి, రేపల్లె ఉన్నాయి. నంద్యాల ముక్క నందు, ప్రధాన పట్టణాలు అయిన దొనకొండ, కంబం, వినుకొండ, నరసరావుపేట, మార్కాపురం, గిద్దలూరు మరియు నంద్యాల ఉన్నాయి.[22]
ప్రసిద్ధ ప్రదేశాలు - డివిజన్ సేవలు

మంగళగిరి: గుంటూరు-విజయవాడ మార్గంలో ఉన్న, మంగళగిరి ఒక ప్రఖ్యాత మైన హిందూ మతం ఆలయం ఉన్న ప్రదేశంలో ఉంది మరియు ఇది చేనేత పరిశ్రమకు ప్రసిద్ధి చెందింది.[23]
నాగార్జున సాగర్: 29 కిలోమీటర్ల దూరంలో మాచెర్ల స్టేషను నుండి, నాగార్జునసాగర్ కృష్ణా నది మీద ఒక ఆనకట్ట మరియు జలవిద్యుత్ కేంద్రం నిర్మాణం, భారీ కృత్రిమ సరస్సు రూపొందించారు. ప్రస్తుతం మునిగిన ఉన్న ఆ లోయ పురాతన కృష్ణా నది లోయ నాగరికత యొక్క ప్రాంతంగా ఉంది. తర్వాత బౌద్ధ కాలంలో వృద్ధి చెందింది. ఒక 2000 ఏళ్ల స్థూపం శేషాలు ఉన్నాయి మరియు ఒక విశ్వవిద్యాలయం యొక్క అవశేషాలు ఇప్పుడు నీటి అడుగున ఉంటాయి. రక్షించబడ్డ మరియు వెలికి తీసిన శేషాలను, ఇప్పుడు నాగార్జునకొండలో పురావస్తు మ్యూజియం, సరస్సులో ఒక ద్వీపం వద్ద ప్రదర్శించబడతాయి. భారతదేశంలో అతిపెద్ద జలపాతాలు వాటిలో ఒకటి అయిన మరియు బాగా తెలిసిన ఎత్తిపోతల జలపాతాలు కూడా సమీపంలోనే ఉంది.[21]

శ్రీశైలం: నల్లమల హిల్స్‌లో ఉన్న మార్కాపూర్ స్టేషను నుండి 85 కి.మీ. మరియు వినుకొండ నుండి 125 కి.మీ. శ్రీశైలం కృష్ణా నదిపై ఒక ప్రధాన జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టు కేంద్రం.ది. ఇక్కడ శివ ఆలయం ఉన్నకారణంగా మరియు 12 జ్యోతిర్లింగములలో ఒకటిగా దీని స్థితి ఉన్నందు వలన ఇది హిందువులకు ఎంతో చాలా పవిత్రమైన తీర్థయాత్రా ప్రదేశం. 3568 చ. కిమీ. విస్తరించి ఉన్నరాజీవ్ మహాత్మా గాంధీ నేషనల్ పార్క్ ఈ పట్టణం గేట్‌వేగా ఉంది. అంతేకాక రాయల్ బెంగాల్ టైగర్ చివరి ప్రధాన శరణాలయాల్లో ఒకటి.
అమరావతి: గుంటూరు నుండి 30 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న అమరావతి, శాతవాహనులు, మౌర్య సామ్రాజ్య పతనం తర్వాత 500 సంవత్సరాల ఆధునిక ఆంధ్ర ప్రదేశ్, మహారాష్ట్రలను పాలించిన ఒక శక్తివంతమైన రాజవంశం యొక్క రాజధానిగా ఉంది. ఇది కూడా ఒకనాడు ప్రసిద్ధ శివాలయం యొక్క స్థలము మరియు అమరావతి స్థూపం శిథిలాలు, అశోకడు శకం యొక్క బౌద్ధ పుణ్యక్షేత్రం, వీటిలోని ఫలకాలను ఇప్పుడు టోక్యో మరియు లండన్ సంగ్రహాలయాలులో కనిపిస్తాయి.[24][25]
మహానంది: నంద్యాల నుండి సుమారు 16 కి.మీ. మహానంది, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో అత్యంత ప్రజాదరణ కలిగిన ఆలయాలలో ఒకటి. నల్లమల హిల్స్ లో ఉన్న మహానంది శివునికి అంకితం. మహానందీశ్వర స్వామి ఆలయం ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇది నవనందులలో ఒకటి. మందిరం యొక్క ప్రత్యేక లక్షణం లోని ఒకటి గర్భ గుడిలో శివలింగము టచ్ ప్రస్తుతం అనుమతి ఉంది.[26]
మాచర్ల: గుంటూరు నుండి 131 కి.మీ. దూరములో ఉన్న మాచర్ల, నడికుడి-మాచర్ల మార్గమునకు అంత్యము (టెర్మినస్) మరియు నాగార్జున సాగర్ సమీపంలో రైల్వేస్టేషను ఉంది. ఇది కూడా శ్రీ లక్ష్మీ చెన్నకేశవ స్వామికి అంకితం. ఒక ప్రసిద్ధ 13 వ శతాబ్దం ఆలయం ఉన్న ప్రదేశంలో ఉంది.[27]
ఉప్పలపాడు బర్డ్ సంక్చురి: గుంటూరు నుండి 8 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. ఇది వివిధ స్థానిక మరియు వలస పక్షులు పెద్దగా అతిథ్యము చేసే చిత్తడి స్థలము. ఈ చిత్తడి గూడు దక్షిణ మరియు ఆగ్నేయ ఆసియా నుండి వలస వచ్చే స్పాట్ బిల్ పెలికాన్ లకు ప్రసిద్ధి చెందింది.[28]

కంభం సరస్సు: 15 వ శతాబ్దంలో ఒడిషా గజపతి రాజుల చేత నిర్మించబడింది, నది గుండ్లకమ్మ ఆనకట్ట ఆసియాలో పురాతన మైన వాటిలో ఒకటి.
20 వ శతాబ్దం వచ్చేసరికి ఆనకట్ట ఎత్తు 57 అడుగులు (17 మీటర్లు) మరియు డ్రైనేజీ ప్రాంతం 430 చదరపు మైళ్ల (1, 100 చ.కిమీ ) ఉంది. ప్రత్యక్ష నీటి పారుదల భూమి మొత్తం మీద 10, 300 ఎకరాలు (42 చ.కి.మీ.) ఉంది. నంద్యాల లైన్‌లో కంభం స్టేషను నుండి కొద్ది దూరంలో ఈ ఆనకట్ట ఉంది.[29]
భట్టిప్రోలు: తెనాలి నుండి సుమారు 28 కి.మీ. రేపల్లె మార్గము, భట్టిప్రోలు దక్షిణ భారతదేశం లోని పూర్వ-మౌర్య బౌద్ధమతం యొక్క ప్రారంభ కాలములలో ఒకటి. త్రవ్వకాలలో బయట పడిన స్థూపం నుండి కుండల యొక్క భాగములో రాసిన పదబంధం దక్షిణ భారతదేశం లోని బ్రహ్మీ లిపి గాను, 4 వ శతాబ్దం బిసి నాటి ప్రారంభ కాలమునకు ఉదాహరణగా ఉంది. అందువలన ఈ పేరు నుండి ఆ కాల తమిళ మరియు తెలుగు లిపి ఉద్భవించింది.[30]
ఇతరములు

గుంటూరు రైల్వే డివిజను పరిధిలో 386 లెవెల్ క్రాసింగ్ గేట్లు ఉన్నాయి. ఇది 6 టెలిఫోన్ ఎక్సేంజ్ లను నిర్వహిస్తుంది మరియు దీని పరిధిలో 4 ఆస్పత్రులు / ఆరోగ్య కేంద్రాలు నడుస్తున్నాయి.
ఇక్కడ డివిజన్లో మొత్తం 37 మంది అధికారులు మరియు దాని మంజూరు సిబ్బంది బలం 4618 గాను ఉంది.
పచ్చదనాన్ని కాపాడే ప్రయత్నాల్లో భాగంగా డివిజన్ రెండు ప్రదేశాలు అయినటువంటి స్థానిక మరియు అన్యదేశ రకము లయిన 6500 కంటే ఎక్కువ చెట్లు కార్తీక వనం అనే 50 ఎకరాల పార్క్ నిర్వహిస్తుంది. ఇందులో కూడా ఒక డక్ పార్క్ ఉంది.
ఈ డివిజను గుండా ప్రముఖ రైళ్లు అయిన వాటిలో కొన్ని అయిన ఫలక్‌నామా ఎక్స్‌ప్రెస్, అమరావతి ఎక్స్‌ప్రెస్, ప్రశాంతి ఎక్స్‌ప్రెస్, నంద్యాల ద్వారా మచిలీపట్నం-బెంగుళూరు ఎక్స్‌ప్రెస్, విశాఖ ఎక్స్‌ప్రెస్, పల్నాడు ఎక్స్‌ప్రెస్ మరియుచెన్నై ఎక్స్‌ప్రెస్ ఉన్నాయి,
ప్రస్తుత ప్రాజెక్టులు

కొత్త గుంటూరు రైల్వే మార్గం చేయడానికి రెడ్డిపాలెం గూడ్స్ యార్డ్ షిఫ్టింగ్. ఉత్తరం వైపు వెళ్ళే రైళ్ళకు బైపాస్ గానూ ఉంటుంది.
డబ్లింగ్ (రెట్టింపు) మార్గము మరియు విద్యుదీకరణ పనులు (1) తెనాలి-గుంటూరు మరియు (2) గుంటూరు - నంద్యాల - గుంతకల్ మార్గములో విద్యుద్దీకరణ కొరకు రైల్వే బోర్డు ఆమోదం కోసం ప్రతిపాదించబడ్డాయి.

జానాపహాడ్ కు విష్ణుపురం నుండి ఒక కొత్త లైన్ కూడా జగ్గయ్యపేట చివరి వరకు అనుసంధానముతో సిమెంట్ పరిశ్రమలు ప్రయోజనం కోసం మంజూరు చేయబడింది.
నంద్యాల నుండి యర్రగుంట్లకు మరింత సిమెంట్ లోడింగ్ పనులు జరుపుకునేందుకు ఒక కొత్త మార్గము .
అందించడానికి ప్రామాణిక లేఅవుట్ స్టేషనులకు, అక్కడ క్రాసింగ్ సౌకర్యాలు డివిజన్లో పలు స్టేషన్లు రూపురేఖలు మార్చటం.
నల్లపాడు, గుంటూరు సిబ్బంది మరియు అధికారులకు కోసం ఒక కొత్త తగినంత స్వీయ నివాస కాలనీ, రైల్ విహార్ ను ఏర్పరచడం.
కోచింగ్ రేక్స్ (రైలు పెట్టెలు) కడుక్కోవడం, శుభ్రపరచడం మరియు నిర్వహణ కోసం రెడ్డిపాలెం యార్డ్ వద్ద అదనపు పిట్ లైన్ అందించడం.
.
గుంటూరు రైల్వే డివిజనులో ఆదర్శ్ మరియు మోడల్ స్టేషనులలో అందంగా మరియు ప్రయాణీకుల సదుపాయాలను అందించడం.
వృద్ధులు, మహిళలు మరియు భౌతికంగా వికలాంగులకు గుంటూరు స్టేషను వద్ద ఒక ప్రయాణీకుల లిఫ్ట్ సౌకర్యం అందించడం.
ఇవి కూడా చూడండి
గుంటూరు
భారతీయ రైల్వే
దక్షిణ మధ్య రైల్వే

సూచనలు

మూసలు మరియు వర్గాలు
Coordinates:

చిత్రమాలిక

భారతీయ రైల్వేలు రైలు మార్గము (మ్యాపు) పటము
భారతీయ రైల్వేలు దక్షిణ ప్రాంతము రైలు మార్గము (సదరన్ రీజియన్ మ్యాపు) పటము
భారతీయ రైల్వేలు ఆగ్నేయ రైల్వే జోన్ రైలు మార్గము (సౌత్ ఈస్టర్న్ జోన్ మ్యాపు) పటము
దక్షిణ మధ్య రైల్వే జోన్ పటము

వర్గం:గుంటూరు రైల్వే డివిజను
వర్గం:దక్షిణ మధ్య రైల్వే డివిజన్లు

గుంటూరు రైల్వే డివిజను

గుంటూరు జిల్లాలో ఎన్ని జలపాతాలు ఉన్నాయి?


చింతపల్లి, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రములోని విశాఖపట్నం జిల్లాకు చెందిన మండలము.[1]
మండలంలోని గ్రామాలు
లమ్మడంపల్లి
ఎగువజనబ
దిగుజనబ
చెరువూరు
తాడ్లపల్లి
బురదమామిడి
కోరుకొండ
దిగవలసపల్లి
తూరుమామిడి
బూరుగుబైలు
వీరవరం
ఎగవలసపల్లి
కుడుములు
కప్పగొంది
రాళ్ళగడ్డ కొత్తూరు
రాళ్ళగడ్డ
కుడుముసరి
గొద్దిబండ
కోటగున్నలు
నిమ్మలపాడు
ఇటికబెడ్డ
వేలంజువ్వి
జోహేరు
బలపం
తోకపాడు
మందిపల్లి
కరకపల్లి
గొప్పుగుడిశెలు
వందనపల్లి
తూరుబొండలు
కిటుమల
బొడ్డపుట్టు
మెరకలు
దోనిపొలాలు
వంచులదుర్గం
సంపంగిపుట్టు
బొక్కెల్లు
భీమనుపల్లి
గొర్రెలమెట్ట
పుల్లలమామిడి
లుంబూరు
పూసలపాలెం
చిత్తంగరువు
కిలిమిసింగి దుర్గం
తమ్మింగల
పులిగొంది
పెదగరువు
లక్ష్మీపురం
పెదగొంది
గొసైగొంది
జదుగూరు
వరతనపల్లి
సోమవరం
సుద్దగరువు
దొంగలెగ
బొద్దజువ్వి
వెదురుపల్లి
జొహరు
కత్తుబండ
వంతలపాడు
పనసలపాడు
కురమనపాకలు
గోచపల్లి
వొత్తి బుసులు
గొదుగులమెట్ట
జంగంపాకలు
దొమలగొంది
కొలనుబండ
అన్నవరం, చింతపల్లి
కుమ్మరివంచల
లోతుగెడ్డ జంక్షన్
మేడూరు
చెరుకుంపాకలు
లింగాలగుడి
బండబయలు
కొత్తవూరు
జున్నులు
పినపాడు
పొటూరుఆజుగుమ్మలు
బెన్నవరం
రేగల్లు
జీలుగుమెట్ట
పెదకొండ
కదసిల్ప
తీగలమెట్ట
గొడుగుమామిడి
కొత్తపాలెం
డేగలపాలెం
కప్పలు
బెన్నవరం
కరకపల్లి
ఉమ్రసిగొంది
భీమసింగి
పెదపాకలు
మామిడిపల్లి
దెబ్బగరువు
కిన్నెర్ల
వంగసరి
వురిసింగి
కొలపరి
చిన్న గెద్ద
కందులగొది
మల్లవరం (చింతపల్లి మండలం)
గదపరి
గెర్రిలగద్ద
చవతపాడు
వమిగెద్ద కొత్తూరు
పిన కొత్తూరు
చెరపల్లి
గెంజిగెద్ద
బయలుకించంగి
వమిగెద్ద
పంద్లిమామిడి
చదలపాడు
బౌర్తి
సత్యవరం
గొయ్యలమెట్ట
పశువులబండ
చౌడుపల్లి
చదిపేట
అంతర్ల
చింతపల్లి
బాలాజిపేట
చిలకలమామిడి
గానుగులపాడు
సల్లై
గెంజిగెద్ద
సదిక
రౌతుపయలు
చింతలూరు
బురిసింగి
రేగుబైలు
బూడిదపాడు
కొరుకొండ
వనజాజులు
బయపాడు
బసంగి కొత్తూరు
లంబదంపల్లి
వంతమామిడి
రాజుబండ
మర్రిచెట్టు పాకలు
బంగారుగుమ్మి
చిన్నరాజు పాకలు
తల్లకోట
లబ్బంగికొత్తవీధి
లబ్బంగి
జంగంపాకలు
బరికదొరపాకలు (రాజుపాకలు దగ్గర)
మదిగుంట
కృష్ణపురం
తెరపల్లి
యెర్రబొమ్మలు
నాగులగొంది
లుబ్బగుంట
కిక్కిసలబండ
కుదుపుసింగి
కొమ్మంగి
పరికలు
జంగంబండ
రేలంగి
యర్రవరం
సమగిరి
యర్నాబిల్లి
గొడుగుమామిడి
రోలుగుంట
తాటిబండ
రాచపనస
వంటమామిడి
బొర్రమామిడి
కాగులబండ
పోతురాజుగున్నలు
తోటమామిడి
పొర్లుబండ
తాటిపాలెం
తప్పులమామిడి
బోయలగూడెం
సీతారంపురం
[ఎర్రగడ్డ
జెర్రిగడ్డ
ఎర్రనబిల్లి
కొండవంచుల
చిన్నబరడ
పెద్దబరడ
సిరిపురం
దిగువపాకలు
గొండిపాకలు
రౌరింటాడ
బడ్డిమెట్ట
చిత్రాలగొప్పు
లమ్మసింగి
నూతిబండ
ఒన చకరాయబండ
రావిమానుపాకలు
భీమనపల్లి
అసిరాడ
గట్టుంపాకలు
తేజంగి
రాచపనుకులు
పాలాడ
బౌడ
కిటుమళ్ళ
రాకోట
బలబద్రం
పకబు
పాతపాడు
కురుసింగి
తూరుయేబొంగలు
గుమ్మిడిపాలెం
ఊబలగరువు
ఊకబండ
బుసులకోట
సనివారం
చిన్నయపాలెం
తామరపల్లి
సింగవరం
సింగవరం కొత్తూరు
అంజలం
ఉసురుపుట్టు
నిమ్మలపాలెం
గడ్డిబండ
ములుసుబండ
శీకాయబండ
బుసిబండ
పొలమబండ
చీమలబయలు
వండ్లమామిడి
జంగంబుడ్డి
ముంతమామిడి
నగ్రహారం
బెముడిచట్రు
లక్కవరం
మచ్చలమామిడి
గున్నమామిడి
మేడిమబండ
రాయిపాలెం
తాటిబండ
నడిమిపాలెం
కపసుపాడు
దొవరపల్లి
పాలమామిడి

చింతపల్లి మండలం

తేజంగి గ్రామ వైశాల్యం ఎంత?


రాజకుమారి అమృత్ కౌర్ (2 ఫిబ్రవరి 1889 – 6 ఫిబ్రవరి 1964) స్వతంత్ర భారతదేశ మొట్టమొదటి ఆరోగ్య శాఖా మంత్రి. 1947లో బ్రిటీష్ పాలన నుండి భారతదేశం స్వతంత్రం పొందాకా ఏర్పడిని మొట్టమొదటి కేబినెట్ లో ఆమె మంత్రిగా పనిచేశారు. దాదాపు 10ఏళ్ళ పాటు ఆరోగ్య శాఖా మంత్రిగానే కొనసాగారు. ఆమె గాంధీ అనుచరురాలు. స్వాతంత్ర్య సమరంలో పాల్గొన్న అమృత్ కౌర్ సామాజిక ఉద్యమ కార్యకర్తగానూ పనిచేశారు. భారత రాజ్యాంగ నిర్మాతల్లో అమృత్ కౌర్ కూడా ఒకరు.
తొలినాళ్ళ జీవితం
1889 ఫిబ్రవరి 2న ఉత్తరప్రదేశ్లోని లక్నోలో జన్మించారు అమృత్. పంజాబ్ ప్రాంతంలోని కపుర్తలా రాజ్యానికి చెందిన రాజబంధువు హర్నం సింగ్ కుమార్తె అమృత్.[1] ఏడుగురు అన్నదమ్ములకు ఒకే సోదరి  ఆమె. అమృత్ తల్లి రాణి హర్నం  సింగ్, బెంగాలీ ప్రెస్బిటెరియన్ తల్లి,  ఆంగ్లికన్ తండ్రికి పుట్టినవారు.
ఇంగ్లాండ్లోని డోర్ సెట్ లో షెర్ బోర్న్ స్కూల్ ఫర్ గర్ల్స్ లో ప్రాథమిక  విద్య, కళాశాల విద్య ఆక్స్‌ఫర్డ్ విశ్వవిద్యాలయంలో పూర్తిచేశారు.  ఇంగ్లాండ్ లో చదువు పూర్తిచేసుకున్న తరువాత అమృత్ భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చారు.
భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో అమృత్ పాత్ర
రాజా హర్నమ్ సింగ్ ఇంటికి గోపాలకృష్ణ గోఖలే వంటి కాంగ్రెస్  నాయకులు వస్తూండేవారు. ఇంగ్లండ్ నుండి దేశానికి వచ్చిన అమృత్ కౌర్ కు భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమంపై ఆసక్తి అప్పుడే కలిగింది. 1919లో మహాత్మాగాంధీని బాంబేలో నేరుగా కలుసుకున్న అమృత్ వారి  ఆదర్శాలకు ఆకర్షితులయ్యారు. జలియన్ వాలాబాగ్ దురంతంలో  సిక్కుల ఊచకోత ఆమెను కలచి వేసింది. ఈ దేశానికి బ్రిటీష్ రాజ్  నుండి స్వాతంత్ర్యం రావడం ఎంత అవసరమో అర్ధం చేసుకున్నారు  అమృత్. ఆ సందర్భంలో కాంగ్రెస్ లో చేరిన ఆమె భారత  స్వాతంత్ర్యోద్యమంలోనూ, సాంఘిక సంస్కరణలలోనూ క్రియాశీలకంగా పాల్గొన్నారు.
1927లో అఖిల భారత మహిళా కాన్ఫరెన్స్ కు సహ స్థాపకురాలిగా వ్యవహరించారు అమృత్. 1930లో ఆ సంస్థకు కార్యదర్శిగానూ, 1933లో అధ్యక్షురాలిగా పనిచేశారు.
1930లో గాంధీ సారథ్యంలో దండి ఉప్పు సత్యాగ్రహంలో పాల్గొని దాదాపు 240 మైళ్ళు గాంధీతో కలసి నడిచారు ఆమె. దీనికి ఆగ్రహించిన బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం ఆమెను జైలులో బంధించింది.
నోట్స్

వర్గం:1889 జననాలు
వర్గం:1964 మరణాలు
వర్గం:1వ లోక్‌సభ సభ్యులు
వర్గం:భారతీయ మహిళా పాలకులు

అమ్రిత్ సర్ జిల్లా నుండి అధికంగా ఎగుమతి చేసే కూరగాయ ఏంటి?


బసవపల్లె, చిత్తూరు జిల్లా, గుడిపాల మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]

విద్యుద్దీపాలు
గ్రామములో వీధి దీపాల / విద్యుత్ దీపాల వసతి ఉంది.
గ్రామంలో ప్రధాన పంటలు
ఇక్కడి ప్రధాన పంటలు వరి, చెరకు, మామిడి, కూరగాయలు మొదలగునవి.
గ్రామంలో ప్రధాన వృత్తులు
ఈప్రాంతములోని వ్యవసాయము దాని అనుబంధ మైనవే ప్రజల ప్రధాన వృత్తులు.
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	1,928 - పురుషుల 	921 - స్త్రీల 	1,007 - గృహాల సంఖ్య 	469
జనాభా (2001) - మొత్తం 	1,951 - పురుషుల 	967 - స్త్రీల 	984 - గృహాల సంఖ్య 	446
భౌగోళిక ప్రాంతం వద్ద మరియు జనాభా
బసవపల్లెఅన్నది చిత్తూరు జిల్లాకు చెందిన గుడిపాల మండలం  లోని గ్రామం, ఇది 2011 జనగణన ప్రకారం 469 ఇళ్లతో మొత్తం 1928 జనాభాతో 360 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. సమీప పట్టణమైన చిత్తూరుకు 17 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 921, ఆడవారి సంఖ్య 1007గా ఉంది. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 1098 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 10. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 597082[1].[2]
అక్షరాస్యత
మొత్తం అక్షరాస్య జనాభా: 1479 (76.71%)
అక్షరాస్యులైన మగవారి జనాభా: 768 (83.39%)
అక్షరాస్యులైన స్త్రీల జనాభా: 711 (70.61%)
విద్యా సౌకర్యాలు
ఈ  గ్రామంలో  5 ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు ,  ఉన్నాయి. సమీప బాలబడి (వసంతపురం లో), సమీప మాధ్యమిక పాఠశాల (వసంతపురం లో),   సమీప ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలు ,  సమీప సీనియర్ మాధ్యమిక పాఠశాల,  సమీప ఆర్ట్స్, సైన్స్, మరియు కామర్సు డిగ్రీ కళాశాల, సమీప పాలీటెక్నిక్  , సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల,  సమీప దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల (చిత్తూరు లో),   సమీప అనియత విద్యా కేంద్రం (గుడిపాల లో), గ్రామానికి  5 కి.మీ. లోపున వున్నాయి.  సమీప వైద్య కళాశాల ,  సమీప మేనేజ్మెంట్ సంస్థ (తిరుపతి లో),   గ్రామానికి  10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో 1 సంచార వైద్య శాల ఉంది. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం ,  సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం,  గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపు దూరంలో సమీప ఉన్నాయి.
సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, సమీప మాతా శిశు సంరక్షణా కేంద్రం, సమీప టి.బి వైద్యశాల , సమీప ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి ,   సమీప అలోపతీ ఆసుపత్రి, సమీప ఆసుపత్రి ,  సమీప కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామానికి  10 కిలోమీటర్లకు మించి దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
రక్షిత మంచినీటి సరఫరా గ్రామంలో ఉంది . గ్రామంలో మంచినీటి అవసరాలకు చేతిపంపుల నీరు, గొట్టపు బావులు / బోరు బావుల  నుంచి నీటిని వినియోగిస్తున్నారు.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మూసిన డ్రైనేజీ గ్రామంలో లేదు. మురుగునీరు నేరుగా  నీటి వనరుల్లోకి వదలబడుతోంది. ఈ ప్రాంతం పూర్తి పారిశుధ్యపథకం కిందికి వస్తుంది . సామాజిక మరుగుదొడ్ల సౌకర్యం ఈ గ్రామంలో  లేదు.
కమ్యూనికేషన్ మరియు రవాణా సౌకర్యం
ఈ గ్రామములో    టెలిఫోన్ (లాండ్ లైన్) సౌకర్యం ,    పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు సౌకర్యం, మొబైల్ ఫోన్ కవరేజి,        వున్నవి/వున్నది.సమీప పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సమీప ప్రైవేట్ బస్సు సర్వీసు.   సమీప రైల్వే స్టేషన్ ,    గ్రామానికి 5 కి.మి. లోపు దూరములో వున్నది/వున్నవి.సమీప ట్రాక్టరు గ్రామానికి  5 నుంచి 10 కి.మీ. దూరములో వున్నది/వున్నవి. సమీప ఇంటర్నెట్ కెఫెలు / సామాన్య సేవా కేంద్రాల సౌకర్యం,  సమీప ప్రైవేటు కొరియర్ సౌకర్యం ,సమీప టాక్సీ సౌకర్యం, సమీప ఆటో సౌకర్యం,   గ్రామానికి  10 కి.మీ మించి దూరములో వున్నవి.
సమీప జాతీయ రహదారి గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపు ఉంది. . గ్రామంరాష్ట్ర రహదారితో అనుసంధానం కాలేదు.సమీప రాష్ట్ర రహదారి గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపు ఉంది. . గ్రామంప్రధాన జిల్లా రోడ్డుతో అనుసంధానమై ఉంది. గ్రామంఇతర జిల్లా రోడ్డుతో అనుసంధానమై ఉంది. సమీప కంకర రోడ్డు గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపు ఉంది.
మార్కెట్ మరియు బ్యాంకింగ్
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ,  పౌర సరఫరాల కేంద్రం,  ఉన్నవి.  సమీప వ్యవసాయ ఋణ సంఘం,   గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపు ఉంది. సమీప ఏటియం , సమీప వాణిజ్య బ్యాంకు, సమీప సహకార బ్యాంకు, సమీప వారం వారీ సంత ,  సమీప వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ      గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్లకు మించి దూరంలో  ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
ఈ గ్రామంలో ఏకీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం (పోషకాహార కేంద్రం), అంగన్ వాడీ కేంద్రం (పోషకాహార కేంద్రం),ఇతర (పోషకాహార కేంద్రం) , ఆశా కార్యకర్త (గుర్తింపు పొందిన సామాజిక ఆరోగ్య కార్యకర్త) ,  వార్తాపత్రిక సరఫరా, అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్ ,జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం వున్నవి. సమీప గ్రంథాలయం , సమీప పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం, 5 కి.మీ.లోపున వున్నవి.  సమీప ఆటల మైదానం ,సమీప సినిమా / వీడియో హాల్,   ఈ గ్రామానికి 10 కి.మీ. మించి దూరంలో వున్నవి.
విద్యుత్తు
ఈ గ్రామములో విద్యుత్తు ఉన్నది.
భూమి వినియోగం
గ్రామంలో భూమి వినియోగం ఇలా ఉంది (హెక్టార్లలో):
అడవి: 11.6
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 32.37
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 17
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 28.33
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 24.69
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 42.9
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 17.81
బంజరు భూమి: 4.05
నికరంగా విత్తిన భూ క్షేత్రం: 181.25
నీటి సౌకర్యం లేని భూ క్షేత్రం: 78.06
నీటి వనరుల నుండి నీటి పారుదల లభిస్తున్న భూ క్షేత్రం: 125.05
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
గ్రామంలో వ్యవసాయానికి నీటి పారుదల వనరులు ఇలా ఉన్నాయి (హెక్టార్లలో):
బావులు/గొట్టపు బావులు: 125.05
ఈ గ్రామములో ఉత్పత్తి అవుతున్నవి
బసవపల్లె ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి చేస్తోంది (పై నుంచి కిందికి తగ్గుతున్న క్రమంలో):
వరి, గ్రానెట్,  చెరకు,  బెల్లం,  వేరుశనగ.
వర్గం:చిత్తూరు వర్గం:గుడిపాల మండలం    గ్రామాలు) వర్గం:జిల్లా గ్రామాలు)

మూలాలు

వెలుపలి లంకెలు

వర్గం:వికీ గ్రామ వ్యాసాల ప్రాజెక్టు

బసవపల్లె గ్రామ పిన్ కోడ్  ఎంత ?


బేవినహళ్ళి అనంతపురం జిల్లా హిందూపురం మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]

గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	5,232 - పురుషుల సంఖ్య 	2,658 - స్త్రీల సంఖ్య 	2,574 - గృహాల సంఖ్య 	1,233

మూలాలు

వెలుపలి లంకెలు

2011 జనగణన ప్రకారం బేవినహళ్ళి గ్రామములో ఎన్ని ఇళ్లులు ఉన్నాయి?


భారత్ చైనాల మధ్య 1962లో యుద్ధం జరిగింది. వివాదాస్పదమైన హిమాలయ ప్రాంత సరిహద్దు యుద్ధానికి మూల కారణంగా చెప్పుకున్నప్పటికీ ఇతర సమస్యలు కూడా దోహదమయ్యాయి. 1959లో టిబెటన్ల తిరుగుబాటు తర్వాత బౌద్ధ గురువు దలైలామాకి భారత్ ఆశ్రయం ఇచ్చింది. ఈ క్రమంలో సరిహద్దు వద్ద ఎన్నో హింసాత్మక ఘటనలు చోటుచేసుకున్నాయి.
ప్రదేశము
1962 అక్టోబరులో హిందీ-చీనీ భాయి, భాయి అంటూ స్నేహ హస్తం చాచిన భారతదేశంపై చైనా ఆక్రమణకు పాల్పడింది. ఈశాన్య భారతంలో భారత్‌కు పెట్టని కోటలుగా ఉన్న భూభాగాన్ని చైనా ఆక్రమించింది. దురాక్రమణను నిలువరించలేని నిస్సహాయ స్థితిలో భారత్ పరాభావాన్ని మూట గట్టుకోవాల్సి వచ్చింది.
1962 అక్టోబరు 20 పంచశీల సూత్రాలను సమాధి చేసి భారత్‌పై చైనా దండెత్తిన రోజు. ఈశాన్య భారతంలోని 3,225 కిలోమీటర్ల హిమాలయ సరిహద్దులతో పాటు టిబెట్ కూడా చైనాలో అంతర్భాగమని వాదిస్తోన్న చైనా పాలకులు యుద్ధానికి సిద్దమైన రోజులవి. 1959 నుంచి చైనాకు వ్యతిరేకంగా టిబెట్ మొదలైన ఆందోళనలు, దలైలామాకు భారత్ ఆశ్రయమివ్వడం వంటి ఘటనలతో భారత్‌పై చైనా అక్కసు పెంచుకుంది. సరిహద్దుల్లో ఘర్షణలు నిత్యకృత్యంగా మారాయి. సరిహద్దు ప్రాంతాల సమస్యల్ని పరిష్కరించుకోడానికి చేసిన ప్రయత్నాలు విఫలమవడంతో అల్లర్లు కాస్తా చొరబాట్లుగా మారాయి. సిక్కిం, అరుణాచల్ ప్రదేశ్, అక్సాయ్‌చిన్ ప్రాంతాల్లో నెలకొన్న వివాదాలు తీవ్రమయ్యాయి. టిబెట్ సరిహద్దులపై స్వాతంత్ర్యానికి ముందు నెలకొన్న వివాదాలపై 1914లోనే బ్రిటన్, చైనా, టిబెట్ల మధ్య సిమ్లాలో చర్చలు కూడా జరిగాయ. ఈ ఒప్పందానికి భారత్ తరపున బ్రిటన్, టిబెట్‌లు అమోదం తెలిపినా చైనా మాత్రం భారత తూర్పు సరిహద్దుగా నిర్ణయించిన ప్రాంతంపై అభ్యంతరాలతో ఒప్పందానికి నిరాకరించింది. అప్పట్నుంచి తూర్పు సరిహద్దుల్లోని 1,35, 148కి.మీ భూభాగంపై భారత అధికారాల్ని చైనా ప్రశ్నిస్తోంది ఇవి కాస్తా ఇరు ప్రాంతాల మధ్య ఘర్షణలుగా మారడంతో 1962లో వివాదాస్పద మెక్‌మోహన్ లైన్‌ను దాటుకుని చైనా పీపుల్స్ లిబరేషన్ ఆర్మీ సేనలు భారత్‌లో చొరబడ్డాయి.
స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన చాలా ఏళ్ల వరకు దేశ పాలకులు సరిహద్దుల భద్రతపై అనుసరించిన ఉదాసీన వైఖరికి భారీ మూల్యాన్ని చెల్లించుకోవాల్సి వచ్చింది. ఓ వైపు దేశ విభజన మరోవైను స్వదేశీ సంస్థానాల విలీనం, దేశంలో అంతర్గత భద్రత, మౌలిక సదుపాయాల కల్పన, వ్యవసాయాభివృద్ధి, నీటిపారుదల సదుపాయాల కల్పన, పాలనపై పట్టు సాధించడం వంటి అంశాలపైనే దృష్టికేంద్రీకరించడంతో సైన్యంలో అప్రమత్తత కొరవడింది. ఇక స్వతంత్ర భారత ఆవిర్భావంతో లక్ష్యాన్ని సాధించినట్లేననుకున్న పాలకుల భావన తర్వాతి కాలంలో కష్టాలను తెచ్చిపెట్టింది. ఇక బ్రిటిష్ కాలం నాటి ఆయుధాలతో ఏర్పడ్డ భారత సైన్యం ఆయుధ సంపత్తిని స్వదేశీ పాలనలో ఆధునీకరించుకోలేకపోవడం సమస్యలకు కారణమైంది. అదే సమయంలో భారత భూభాగాలపై కన్నేసిన చైనా సైన్యాన్ని తరలించడానికి వీలుగా ఏర్పాట్లు చేసుకుంది. నిఘా వ్యవస్థ పటిష్ఠంగా లేకపోవడం, ఈశాన్య భారతంలో ఏం జరుగుతుందో గుర్తించేలోపే చైనా పనులు చక్కబెట్టేసింది. జమ్మూ కశ్మీర్‌లో భాగమైన అక్సాయ్‌చిన్‌లో 38వేల చదరపు కిలోమీటర్ల భూభాగాన్ని చైనా ఆక్రమించి, భారత నిఘా వ్యవస్థలకు తెలియకుండా ఝింజియాంగ్-టిబెట్‌ల మధ్య సైన్యాన్ని తరలించడానికి ఏకంగా హైవేనే నిర్మించేసింది. 1957లో చైనా అధికారికంగా ప్రకటించే వరకు హైవే నిర్మాణ పనుల్ని కూడా గుర్తించలేకపోయారు.
1962 యుద్ధంలో భారత భూభాగాల్ని ఆక్రమిస్తూ చైనా దురాక్రమణ సాగినా దాని ప్రభావం ఇప్పటికీ భారత్‌పై చూపిస్తూనే ఉంది. భారత్‌కు బుద్ధి చెప్పాలంటూ మావో జెడాంగ్ సర్కార్ దురహంకారంతో పిఎల్‌ఏ సేనల్ని భారత్‌పైకి దండెత్తించడానికి చాలా కారణాలే ఉన్నాయి. . ఛాంగ్‌కై, జపాన్, అమెరికాలతో తలపడ్డ ధైర్యంతో భారత ప్రధాని నెహ్రూ తలపొగరును అణచాలంటూ చైనా సేనలకు మావో నూరిపోశాడు. యుద్ధానికి ముందు నుంచి భారత తూర్పు సెక్టార్‌లోని అక్సాయ్‌చిన్ ప్రాంతంలోని 43,128 చదరపు కిలోమీటర్ల భూభాగం తమదేనని వాదిస్తోంది. ఇక అరుణాచల్ ప్రదేశ్‌లోని తవాంగ్ జిల్లా సహా 90వేల చదరపు కిలోమీటర్లు, సెంట్రల్ సెక్టార్‌లోని 2వేల చదరపు కిలోమీటర్ల భూభాగం చైనాదేనని వాదనలు ప్రారంభించింది. అక్సాయ్‌చిన్ జమ్మూకశ్మీర్‌లో భాగమని భారత్ ఆధారాలు చూపినా అది చైనా ఝింజియాంగ్ ప్రావిన్స్‌లోనిదని వితండవాదన చేస్తోంది. ఇక అరుణాచల్ ప్రదేశ్‌లో కీలక ప్రాంతమైన తవాంగ్ జిల్లా చైనాదేనని డిమాండ్ చేస్తోంది. తూర్పు సరిహద్దుల్లోని బార్హోటి మైదాన ప్రాంతాలు తమవేనంటూ చైనా కలిపేసుకుంది. వివాదాస్పద ప్రాంతంలోని ఉత్తర సరిహద్దును మెక్‌మోహన్ లైన్‌గా గుర్తించినా చైనా అభ్యంతరాలు మాత్రం ఆగలేదు. వివాదాస్పద భూభాగాలపై ఇరుదేశాల మధ్య చర్చలు జరిగినా అవి కొలిక్కి రాలేదు. 1960లో ఇరుదేశాల మధ్య జరిగిన చర్చల్లో యథాతథ స్థితికి చైనా తరపు చౌఎన్‌లై ప్రతిపాదించినా అవి ఒప్పందాల వరకు వెళ్లలేదు. ఫలితంగా 1962లో చైనా భారత్‌పై దురాక్రమణకు దిగింది.
చైనా దురాక్రమణకు భారత సైన్యం, నాయకత్వ వైఫల్యాలు కూడా కారణాలే......రకరకాల సమస్యలతో కొట్టుమిట్టాడుతున్న భారత్ చైనా నుంచి ఊహించని దాడిని ఎదుర్కొవాల్సి వచ్చింది. ఉపఖండంలో తనకు ప్రధాన ప్రత్యర్థిగా భారత్‌ను భావించిన చైనా మొదట్లోనే కట్టడి చేయాలని భావించింది. అందుకు దేశ భద్రతపై దార్శనికత కొరవడిన భారత పాలకుల వైఫల్యం కలిసొచ్చింది. కాలం చెల్లిన ఆయుధాలతో ఆధునీకరణ కోసం ఎదురుచూస్తోన్న భారత సైన్యం చైనాతో బలవంతపు యుద్ధానికి దిగాల్సి వచ్చింది. దీనికితోడు చైనా దురాక్రమణ విషయంలో నాటి ప్రధాని నెహ్రూ, రక్షణ మంత్రి కృష్ణ మీనన్, సైనిక కమాండర్లు అనుసరించిన వ్యూహాలపై కూడా రకరకాల కథనాలు ప్రచారం ఉన్నాయి. సకాలంలో కఠిన నిర్ణయాలు తీసుకోలేకపోవడం భారత్‌కు శాపంగా పరిణమించిందని భారత్-చైనా యుధ్ధంపై నివేదిక సమర్పించిన జనరల్ హెండర్సన్-బ్రూక్స్, బ్రిగేడియర్ పిఎస్‌ల నివేదికల్లో తప్పుపట్టడం కూడా వాస్తవ పరిస్థితికి అద్దం పడుతుంది.
యుద్ధం మిగిల్చిన విషాదం జవహర్‌లాల్ రాజకీయ జీవితాన్ని తీవ్రంగా ప్రభావితం చేశాయి. చైనాతో సోదరభావం నినాదంతో సాగిన విధానాలు విఫలమవడం నెహ్రూకు అంతులేని విషాదాన్ని తెచ్చిపెట్టింది. సైన్యం, ప్రభుత్వ విభాగాల నుంచి పెద్ద ఎత్తున విమర్శల్ని ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది. యుద్ధంలో అంతులేని సైనిక నష్టానికి దేశం మొత్తం నెహ్రూ, కృష్ణమీనన్‌లను వేలెత్తి చూపించాయి. స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన ఒకటిన్నర దశాబ్దాల తర్వాత కూడా సైనిక ఆయుధ సంపత్తిని ఆధునీకరించుకోని వైఫల్యాన్ని ఎండగట్టాయి. హిందీ ఛీనీ భాయి భాయి అంటూ సాగిన భారత విధానాలు ఎందుకు పనికి రావని తేలిపోయాయి. సాక్షాత్తూ భారత రాష్ట్రపతి సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణన్ కూడా యుద్ధానికి సన్నద్దమవడంలో నెహ్రూ నిర్లక్ష్యం వహించారంటూ విమర్శించడం ప్రధానికి మింగుడు పడలేదు. అందుబాటులో ఉన్న వనరుల్ని కూడా సద్వినియోగం చేసుకోలేకపోయిందని భారత్‌పై విమర్శలు వెల్లువెత్తాయి. సరైన ఎయిర్‌బేస్‌లు లేని చైనాను గగనతలం నుంచి కట్టడి చేసే అవకాశాలను భారత్ వినియోగించుకోలేకపోయింది. భారీ సంఖ్యలో ఉన్న చైనా మిలటరీ బలగాలను చూసి భారత్ సైన్యం మనోధైర్యాన్ని కోల్పోయిందని నివేదికలు తేల్చి చెప్పాయి. యుద్ధం మిగిల్చిన ఓటమితో నాటి రక్షణ మంత్రి కృష్ణ మీనన్ పదవిని కోల్పోవాల్సి వచ్చింది. రక్షణ శాఖ ఆధునీకరణకు జరగకపోవడానికి నైతిక బాధ్యత వహిస్తూ మీనన్ రాజీనామా చేశారు. అదే సమయంలో చైనా యుద్ధం స్ఫూర్తితో జమ్మూ కశ్మీర్‌లో పాక్ చొరబాట్లు ప్రారంభించింది. చివరకు అది కాస్త 1965 రెండో కశ్మీర్ యుద్ధానికి దారి తీసింది. ఆ తర్వాత ఇండో-పాక్ యుద్ధానికి పాక్ తెగించడానికి కూడా చైనా చొరబాట్లే ప్రేరకమయ్యాయి. యుద్ధం మిగిశాక కారణాలను అన్వేషించేందుకు ప్రభుత్వం నియమించిన హెండర్సన్ బ్రూక్స్-భగత్ రిపోర్టులో ప్రభుత్వ వైఫల్యాన్ని తప్పుపట్టడం నెహ్రూను తీవ్రంగా కుంగదీసింది. అదే సమయంలో అంతర్జాతీయంగా కూడా భారత్ తీవ్ర విమర్శల్ని ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది. ఏ మాత్రం సన్నద్ధత లేని సైన్యంతో సముద్ర మట్టానికి అత్యంత ఎత్తులో యుద్ధానికి దిగడం ఆత్మహత్యా సాదృశ్యమని తెలిసి భారత్ మొండిగా యుద్ధానికి దిగిందని బ్రిటిష్ పత్రికలు విమర్శించాయి. నిజానికి యుద్ధ సమయంలో భారత్ అమెరికా వైమానిక సాయాన్ని కోరినా కెన్నడీ ప్రభుత్వం అందుకు నిరాకరించింది. చైనా చేసిన నమ్మకద్రోహం, నెహ్రూ విదేశాంగ విధానాల విఫలమవడంపై పెద్ద ఎత్తున విమర్శల్ని ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది. ఆ కుంగుబాటుతోనే యుద్ధం జరిగిన రెండేళ్లకు 1964లో నెహ్రూ కన్నుమూశారు.
ఇండో చైనా యుద్ధం భారత్ చాలా గుణపాఠాలే నేర్పింది. దేశ పాలకులు, సైన్యం సన్నద్ధత సంగతి పక్కనపెడితే ఆర్థిక భారంతో అస్థిరంగా ఉన్న దేశానికి యుద్ధం కొత్త సమస్యల్ని తెచ్చిపెట్టింది. పరువు కోల్పోయే పరిస్థితిలో నాటి ప్రధాని నెహ్రూ అమెరికా వైమానిక సాయం కోసం ఆర్ధించినా ఫలితం లేకపోయింది. చైనాతో యుద్ధానికి నెహ్రూ నైతిక బాధ్యత వహించాల్సి వచ్చింది. అమెరికాతో ద్వైపాక్షిక సంబంధాలను మెరుగుపరుచుకునేందుకు భారత్ ప్రయత్నాలు సత్ఫలితానివ్వలేదు. 1962 యుద్ధ సమయంలో భారత్‌తో మిశ్రమ సంబంధాలను కొనసాగించిన పాకిస్తాన్ తర్వాతి కాలంలో చైనాకు ఆప్త దేశంగా మారిపోయింది. సోవియట్ యూనియన్‌తో రాసుకుపూసుకు సాగిన భారత్-రష్యా సంబంధాలపై కూడా విమర్శలు వెల్లువెత్తాయి. అలీనోద్యమానికి కృషి చేసిన నెహ్రూ ఓ దశలో తీవ్ర ఒత్తిడిని ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది. యుద్ధ సమయంలో భారత్ సాయం కోసం అర్ధించినా అమెరికా సహజబుద్ధిని ప్రదర్శించింది. యుద్ధ సమయంలో వైమానిక దళాలను వినియోగించడానికి అవసరమైన ఇంధనం, ఎయిర్‌బేస్‌లు లేకపోయినా చైనా గెలవడానికి ఇలాంటి సమాచార లోపం కూడా కారణమైంది. చైనా బలగాల ముప్పెట దాడితో ఉక్కిరిబిక్కిరైన భారత్ వైమానిక దళాల సాయం కోసం అమెరికా అధ్యక్షుడు జాన్ ఎఫ్ కెనడీకి లేఖలు కూడా రాశారు. 12స్క్వాడ్రన్ల ఫైటర్ జెట్లను, ఆధునిక రాడార్ వ్యవస్థను పంపాలని అర్దించారు. చైనా బలగాలను అడ్డుకోడానికి ఫైటర్ జెట్లతో పాటు భారత పైలెట్లు శిక్షన పొందే వరకు అమెరికా పైలట్లను కూడా పంపాలని విజ్ఞప్తి చేశారు. అయితే కెనడీ ప్రభుత్వం వీటిని తిరస్కరించింది. యుద్ధ సమయంలో క్యూబన్ మిస్సైల్ చిక్కుల్లో ఉన్న అమెరికా భారత్‌కు సాయం చేయడానికి నిరాకరించింది. ఫలితంగా అమెరికాతో సంబంధాలు కూడా దెబ్బతినడం మొదలైంది. అయితే చైనాతో యుద్ధ సమయంలో భారత్ విజ్ఞప్తి అమెరికా నుంచి 50లక్షల డాలర్ల విలువైన ఆటోమెటిక్ ఆయుధాలను పంపినట్లు 1962లో టైం వంటి పత్రికల్లో కథనాలు కూడా వచ్చాయి. వీటిల్లో హెవీ మోర్టార్లు, లాండ్‌మైన్స్, సి-130 హెర్క్యులెస్ ట్రాన్స్‌పోర్టర్లతో పాటు సాంకేతిక సిబ్బందిని కూడా అమెరికా పంపిందని వార్తలు వచ్చాయి. ఇక బ్రిటన్ బ్రెన్, స్టెన్ గన్లతో పాటు 150టన్నుల ఆయుధాల భారత్‌కు పంపిందని, ఆరు సరకు రవాణా విమానాలను కెనడా పంపించిందని, ఆస్ట్రేలియా కూడా భారీగా సహకరించిందని చెబుతారు. వీటి సంగతెలా ఉన్నా చైనా సైన్యాన్ని తిప్పికొట్టడానికి భారత్‌కు అవసరమైన ఫైటర్ జెట్లను పంపకపోవడం యుద్ధంలో ఓటమికి కారణమైంది.
నేపథ్యం
యుద్ధానికి దారి తీసిన సంఘటనలు

పర్యవసానాలు
1962 యుద్ధం దేశంపై పెనుప్రభావాన్నే చూపించింది. యుద్ధం చేసిన గాయం నుంచి కోలుకోడానికి భారత జాతికి చాలా కాలమే పట్టింది. విధానపరమైన వైఫల్యాలను సరిదిద్దుకుంటూ ముందుకు సాగాల్సిన బాధ్యత తర్వాతి కాలంలో అధికారంలోకి వచ్చిన నేతలపై పడింది. సోవియట్ యూనియన్‌తో స్నేహం, అపత్కాలంలో అమెరికా వైఖరితో కుంగిపోయిన నెహ్రూ ఆ దిగులుతోనే మంచానపడ్డారని చెబుతారు. ద్వైపాక్షిక సంబంధాలన మెరుగుపరుచుకునేందుకు చైనాతో హిందీ చీనీ భాయి భాయి అంటూ స్నేహ హస్తం చాచినా అది చేసిన నమ్మకద్రోహం నెహ్రూను కలిచివేసింది. యుద్ధం తర్వాతి కాలంలో శత్రువు శత్రువు మిత్రులంటూ పాక్, చైనా మధ్య మైత్రి నెహ్రూను కలవరపెట్టింది. ఫలితంగా యుద్ధం ముగిసిన రెండేళ్లకే అకాలం మరణం పాలయ్యారు. నిజానికి దేశంలో కాంగ్రెస్ పార్టీకి, గాంధీ-నెహ్రూల రాజకీయ వారసత్వానికి ఎదురులేకుండా చూడాలనుకున్న నెహ్రూ కలలు కూడా చైనా యుద్ధంతో కల్లలయ్యాయి. తన వారసురాలిగా ఇందిరాగాంధీకి సుస్థిర స్థానాన్ని ఏర్పరచాలనుకున్న నెహ్రూ ఆశలు నెరవేరకుండానే కన్నుమూయాల్సి వచ్చింది.ఆ తర్వాతి కాలంలో అది కాంగ్రెస్ పార్టీలో కుమ్ములాటలకు సైతం దారి తీసింది. నెహ్రూ చివరి దశలో లాల్ బహదూర్ శాస్త్రితో విభేదాలకు కూడా కారణమైంది. ఇందిరను రాజకీయ వారసురాలిగా చేయాలనుకున్న నెహ్రూ వైఖరితో మనస్తాపం చెందిన శాస్త్రి సొంత బలం పెంచుకునే వరకు వెళ్లింది. నిజానికి 1962 ఎన్నికల నాటికి కాంగ్రెస్ ప్రభావం తగ్గుముఖం పడుతూ వచ్చింది. అప్పటికే దేశంలో కుంభకోణాలు వెలుగుచూడటం, కమ్యూనిస్టు పోరాటాలు ఉధృతమవ్వడం, సోషలిస్టు ఉద్యమాలు, భారతీయ జన సంఘ్ ఆవిర్భావంతో కాంగ్రెస్ వన్నె తగ్గూ వచ్చింది. చివరకు నెహ్రూ మరణం తర్వాత వారసుల సమస్య తలెత్తినపుడు ప్రధాని పదవిని త్యాగం చేసేంత సాధువును కాదంటూ లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి ధిక్కార స్వరం వినిపించే వరకు వెళ్లడానికి 1962 పరిణామాలు కూడా కారణం కావొచ్చు. ఓ వైపు యుద్ధం వల్ల కలిగిన అవమానం మరోవైపు సొంతపార్టీ నేతల ధిక్కారం, కుటుంబానికి వారసత్వం దక్కదనే ఆందోళన నెహ్రూను తీవ్రంగా కలిచివేసిందని కొందరు చరిత్ర కారుల అభిప్రాయం. అదే సమయంలో పార్లమెంటరీ సంప్రదాయాలకు భిన్నంగా వ్యవహరించిన ఇందరి వైఖరి కూడా నెహ్రూ మనస్తాపానికి కారణమని చెబుతారు.
నెహ్రూ మరణం తర్వాత అధికారంలోకి వచ్చిన లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి అలీనోద్యమానికి కట్టుబడి ఉంటూనే దేశ భద్రతకు పెద్దపీట వేశారు సోవియట్ యూనియన్ సహకారంతో దేశ రక్షణ రంగాన్ని ఆధునీకరించే ప్రయత్నాలు ప్రారంభించారు. చైనా పీపుల్స్ రిపబ్లిక్, పాకిస్తాన్‌ల మైత్రీ నేపథ్యంలో భారత రక్షణ బడ్జెట్‌ను గణనీయంగా పెరంచారు. 1962 యుద్ధంలో భారత ఓటమి, చైనాతో స్నేహం ఇచ్చిన ధైర్యం దాయాదీ దేశం పాకిస్తాన్ భారత్ చొరబాట్లకు తెగించింది. దేశ విభజన సమయంలో చేసుకున్న ఒప్పందాలను కాలరాసి భారత భూభాగాల్లో చొరబాట్లను ప్రారంభించింది. కశ్మీర్ ఆక్రమణే ధ్యేయంగా గిరిజన తెగల్ని ఊసిగొల్పడం ప్రారంభించింది. జమ్మూ కశ్మీర్‌లో పాక్ చొరబాట్లు పెరగడంతో వాటిని తిప్పి కొట్టాలని లాల్‌బహదూర్ శాస్త్రి సైన్యాన్ని ఆదేశించాల్సి వచ్చింది. సెప్టెంబరు 20, 1965లో పాక్ సైన్యం దుందుడుకు వైఖరితో కశ్మీర్‌లో ఘర్షణల్ని ప్రేరేపించింది. దీంతో ఎల్‌ఓసి వెంబడి భారత్ సైన్యాన్ని మోహరించింది. పంజాబ్ సరిహద్దుల్లో ఇరువైపులా భీకర కాల్పులుజరిగాయి. సరిహద్దుల్లో కొన్ని ప్రాంతాల్లో పాక్ పైచేయి సాధించిన కశ్మీర్‌లో కీలకమైన హాజీపూర్ పోస్టును భారత్ సైన్యం స్వాధీనం చేసుకుందిి. పాక్‌తో యుద్ధం కొనసాగుతుండగానే భారత్‌పై దాడికి చైనా మరోమారు సిద్ధమైంది. చైనా సరిహద్దుల్లో భారత్ ఆయుధాలను, ట్యాంకర్లను మోహరించిందని, వాటిని తొలగించకపోతే దాడికి దిగాల్సి ఉంటుందని లేఖరాసింది. అయితే శాస్త్రి సర్కారు వాటిని లెక్కచేయలేదు. చైనాకు గట్టి బుద్ధి చెప్పాలనే నిర్ణయంతో ఆరోపణల్ని తిప్పికొట్టింది. చైనా దురాక్రమణకు సిద్ధమైతే త్యాగాలకు సిద్ధపడాలని శాస్త్రి సైన్యానికి పిలుపునిచ్చారు. సరిహద్దుల్లోకి చొరబడితే చైనా సైన్యంతో తాడేపేడో తేల్చుకోవాలని సూచించారు. ఆ తర్వాత చైనా వెనక్కు తగ్గింది. అయితే ఈ యుద్ధంలో భారత్-పాక్‌లకు చెందిన 8వేల మమంది సైనికులు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. చివరకు 1965 సెప్టెంబరు 23న ఐక్యరాజ్యసమితి జోక్యంతో ఇరుదేవాలు కాల్పుల విరమణను ప్రకటించాయి. పాక్, చైనాలతో అనుసరించాల్సిన వైఖరిపై కఠినంగా వ్యవహరించిన లాల్ బహదూర్‌శాస్త్రి దేశ రక్షణ విషయంలో ఏనాడు రాజీ వైఖరిని ప్రదర్శించలేదు.
ఇండో-చైనా యుద్ధం జరిగి యాభై ఏళ్లు పూర్తైనా సమస్యల పరిష్కారం మాత్రం జరగలేదు. తూర్పు, పశ్చిమ సెక్టార్‌లతో పాటు, హిమాలయ పర్వత శ్రేణుల్లో 3వేల కిలోమీటర్ల పొడవైన సరిహద్దు సమస్యల్ని ఇరుదేశాలు పరిష్కరించుకోలేకపోయాయి. టిబెట్ సమస్యను కొలిక్కి తీసుకురాలేకపోయాయి. అరుణాచల్ ప్రదేశ్ తవాంగ్ సహా వేల కిలోమీటర్ల భూభాగం విషయంలో తలెత్తిన వివాదాలు ఎక్కడివక్కడే ఉండిపోయాయి. భారత్-చైనాల యుద్ధానికి యాభై ఏళ్లు పూర్తైన తర్వాత కూడా ఈ పరిస్థితికి చాలా కారణాలే ఉన్నాయి. భారత్-చైనాలు పరస్పర అపనమ్మకంతోనే బంధాన్ని కొనసాగిస్తున్నాయి. లడఖ్, ఆక్సాయ్‌చిన్‌లలో చైనా భూభాగాలుగా గుర్తించడానికి నాటి ప్రధాని నెహ్రూ 1960లోనే అంగీకరించారని చైనా ఇప్పటికీ వాదిస్తోంది. చౌ ఎన్‌లై, నెహ్రూల మధ్య జరిగిన చర్చల్లో సెక్టార్ల వారీగా సమస్యను పరిష్కరించుకోడానికి అంగీకరించిన భారత్ అందుకు కట్టుబడలేదని ఆరోపిస్తోంది. 1962 యుద్ధం తర్వాత రెండు దశాబ్దాల పాటు ఇరుదేశాల మధ్య ద్వైపాక్షిక సంబంధాలు నిలిచిపోయాయి. 1980లో చర్చలు తిరిగి ప్రారంభమయ్యాయి. అయితే అరుణాచల్ ప్రదేశ్‌లోని తవాంగ్ విషయంలో ఇరుదేశాలు పట్టువీడకపోవడంతో అవి ఎక్కడ వేసిన గొంగళి అక్కడే అన్నట్లు ఉండిపోయాయి. చివరకు సెక్టార్ల వారీగా సరిహద్దు సమస్యల్ని పరిష్కరించుకునేందుకు 1993లో భారత్ అంగీకరించినా అవి కూడా ముందుకు కదల్లేదు. 2005లో చైనా వైఖరి మళ్లీ మొదటికి రావడంతో ఈ ప్రయత్నాలు కాస్త నిలిచిపోయాయి.
ఇక భారత్-చైనా సంబంధాల్లో మరో ప్రధాన సమస్య టిబెట్, టిబెట్ శరణార్ధులకు భారత్ ఆశ్రయమివ్వడాన్ని మొదట్నుంచి తప్పుపడుతున్న చైనా, భారత్‌ను శత్రుదేశంగా భావించే వరకు వెళ్లింది. 1958లో టిబెట్‌లో పెద్ద ఎత్తున అల్లర్లు చెలరేగడం, దలైలామాకు భారత్ ఆశ్రయమివ్వడంతో చైనా ఆగ్రహం కట్టలు తెంచుకుంది. చివరకు భారత్‌లో టిబెట్ ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసుకోడానికి అంగీకరించడం చైనాకు మింగుడుపడలేదు. దీనికితోడు టిబెట్ వేర్పాటు వాదులకు సిఐఏ సహకారంతో భారత్ ఆయుధాలు, ఆర్థిక సహకారం అందిస్తోందనే అపోహ చైనాలో బలపడింది. 1962లో భారత్‌పై చైైనా దాడి చేయడానికి ఇది కూడా ఓ కారణమని చరిత్రకారుల అభిప్రాయం. భారత్‌లో ఏర్పాటైన టిబెట్ ప్రభుత్వం ఎలాంటి రాజకీయ కార్యక్రమాలు నిర్వహించకపోయినా, దానిని భారత ప్రభుత్వం గుర్తించకపోయినా చైనా అనుమానాలు మాత్రం తీరలేదు. ఇక చైనాతో ద్వైపాక్షిక వాణిజ్య సంబంధాలు 1950లోనే మొదలయ్యాయి. మొదట్లో చైనా నుంచి కోల్‌కత్తా మీదుగా మీదుగా టిబెట్‌కు ఆహార పదార్దాలను దిగుమతి చేసుకోడానికి భారత్ అనుమతించింది. 1954లో చేసుకున్న పంచశీల సూత్రాల్లో ప్రధానంగా చైనాకు చెందిన టిబెట్ రీజియన్-భారత్‌ల మధ్య వాణిజ్యం, సహకారం కూడా ఉంది. వాణిజ్య లావాదేవీల విలువతో సంబంధం లేకుండా పరస్పర సహకారం కోసమే ఈ ఒప్పందాలు జరిగాయి. అయితే 1961 నాటికి ఈ ఒప్పందాన్ని పునరుద్ధరించేందుకు భారత్ నిరాకరించింది. దీనికి కారణం టిబెట్ ప్రాంతంలో తలెత్తిన ఉద్రిక్తతలతో పాటు పట్టు కోసం చైనా చేస్తోన్న ప్రయత్నాలు భారత్‌కు ముప్పుగా పరిణమిస్తాయనే ఆందోళనతో ఒప్పందాలను కొనసాగించడానికి నిరాకరించింది. అయితే చైనా మాత్రం టిబెట్ ప్రాంతంలో పెద్ద ఎత్తున చేస్తోన్న అభివృద్ధి పనులపై వ్యతిరేకతతోనే భారత్ వాణిజ్యానికి నిరాకరించిందని ఆరోపించింది. ప్రస్తుతం భారత్-చైనాల మధ్య 60బిలియన్ డాలర్ల వాణిజ్యం జరుగుతోంది. 2015నాటికి వంద బిలియన్ డాలర్లకు చేరొచ్చని అంచనా.అయితే ఇందులో ఎక్కువగా చైనా దిగుమతులు ఉండటం ఆ దేశానికి లబ్ధి చేకూరుస్తోంది. భారత్ మాత్రం ఐటి, ఫార్మా, వ్యవసాయ ఉత్పత్తుల ఎగుమతికే పరిమితమవుతోంది.
1962 యుద్ధంతో భారత్‌కు కొంత మేలు కూడా జరిగింది. చైనాతో ద్వైపాక్షిక సంబంధాలు దెబ్బతిన్న సమయంలో సోవియట్ యూనియన్‌తో భారత్ బంధం బలపడింది. ప్రపంచంలో బలమైన ఆర్థిక శక్తులుగా ఎదిగేందుకు భారత్, చైనాలు పోటీ పడటం కూడా అప్పుడే మొదలైంది. అంతులేని మానవ వనరులున్న రెండు దేశాలు పాశ్చాత్య దేశాలకు దీటుగా ఎదిగేందుకు ప్రయత్నాలు ముమ్మరం చేశాయి. 1960 తర్వాత సోవియట్-చైనా సంబంధాలు బలహీనమవడం, ఆ తర్వాత భారత్‌తో చైనా యుద్ధం ఆ దేశ విస్తరణ కాంక్షను బయటపెట్టింది అదేసమయంలో మాస్కో-ఢిల్లీల మధ్య మైత్రి బలపడింది. అదే సమయంలో చైనా-అమెరికాలు విభేదాలను పక్కనపెట్టి సహకరించుకోవడం మొదలైంది. సోవియట్ యూనియన్ పతనాననంతరం సమీకరణల్లో గణనీయమైన మార్పు వచ్చింది. అమెరికా పోటీదారుగా చైనా అవతరించే ప్రమాదం ఉందని గ్రహించి ఆ దేశం భారత్‌తో మైత్రిని కోరుకుంది. యుద్ధం తర్వాత విదేశీ సంబంధాల్లో భారత్‌కు ఎన్నో అవకాశాలు కలిసొచ్చినా అన్ని దేశాలతో మైత్రిని కొనసాగించాలనే విధానానికి కట్టుబడింది. 50ఏళ్ల కిందటి యుద్ధం తర్వాత ఎన్నో సమీకరణలు మారిపోయినా ఇరు దేశాల మధ్య పరస్పర నమ్మకం మాత్రం కుదరలేదు.
1962 అక్టోబరు 20
సరిహద్దుల్లో కంచె వేస్తున్న భారత బలగాలపై చైనా మెరుపు దాడి చేసింది. 80వేల మంది సైన్యంతో తూర్పు, పశ్చిమ సెక్టార్లపై విరుచుకుపడింది. ఇంతకీ కయ్యానికి కాలు దువ్వడానికి కారణమేంటో తెలుసా.......సరైన ఆయుధాలు, సన్నద్దత లేని సైన్యం నిస్సహాయ స్థితిలో పోరాడటానికి కారణం చైనా విస్తరణ వాదమే ప్రధాన కారణం. దీనికి తోడు చైనా అధ‌్యక్షుడిగా అంతులేని అధికారాన్ని అనుభవించిన మావోజెడాంగ్ ప్రాబల్యం క్రమేణా తగ్గుముఖం పట్టడంతో ప్రజల దృష్టిని మరల్చేందుకు యుద్ధాన్ని తెరపైకి తెచ్చారని చెబుతారు. అప్పటికే కమ్యూనిస్టుల అరాచకాలు, నిర్బంధాలతో విసిగిపోయిన ప్రజలు మావోకు వ్యతిరేకంగా ఏకమవడం ప్రారంభించారు. కమ్యూనిస్టు దేశంలో ఆ పార్టీ రెండో స్థానానికి పడిపోవడంతో మావోకు అధికారం కోల్పోతాననే భయం పట్టుకుంది. పార్టీపై, ప్రజల్లో పట్టు నిలబెట్టుకోవా లనుకున్నారు. ఈ విషయాలు సాక్షాత్తూ నాటి చైనా యుద్ధంలో వ్యూహకర్తగా ఉన్న వాంగ్ జిసి బయటపెట్టారు. విదేశీ విధాన సలహా కమిటీలో సభ్యుడైన వాంగ్ జిసి భారత్-చైనాల యుద్ధానికి యాభై ఏళ్లు పూర్తైన సందర్భంగా నాటి చేదు జ్ఞాపకాన్ని బయటపెట్టారు. ఇండో-చైనా యుద్ధం విషాదంతో కూడిన నాటకమని అసలు సంగతి చెప్పేశారు. వ్యవసాయాధారిత దేశంగా ఉన్న కమ్యూనిస్టు చైనాను పారిశ్రామీకరణ, ఆధునికతల వైపు పరుగులెత్తించాలని గ్రేట్ లీఫ్ ఫార్వార్డ్ ఉద్యమాన్ని చేపట్టి మావో జెడాంగ్ చేతులు కాల్చుకోవడంతో దేశం దృష్టిని మరల్చేందుకు భారత్‌తో యుద్ధానికి దిగినట్లు ప్రకటించారు. యుద్ధంలో చైనా సాధించిన విజయంతో సరిహద్దుల మీద భారత్‌కున్న హక్కులకు తెరపడిందని.. దీర్ఘకాల శాంతికి దారి తీసిందంటూ.. చైనాకు చెందిన రాజకీయ, వ్యూహ, విశ్లేషకుల అభిప్రాయాలతో వాంగ్‌జిసి విభేదించారు. తన స్థానంపై తలెత్తిన భయంతోనే మోవోజెడాంగ్ భారత్‌తో యుద్ధానికి ఆదేశించారని అని వాంగ్ ప్రకటించారు. గ్రేట్ లీఫ్ ఫార్వార్డ్ విఫలం చెందిన మూడు సంవత్సరాల తర్వాత 1962లో మావోజెడాంగ్ అధికారం, ఆధిక్యత కోల్పోయి ద్వితీయ స్థానానికి పడిపోయారు. ఆ సమయంలో తిరుగుబాటు పట్ల మావో ఆసక్తితో ఉన్నారని వాంగ్ గుర్తు చేశారు. గ్రేట్ లీఫ్ ఫార్వార్డ్ ఉద్యమంలో భారీగా ప్రజలు మృతి చెందడంతో జెడాంగ్ స్థానం బలహీన పడింది. కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ ఆఫ్ చైనా ఉన్నత స్థానం నుంచి తప్పుకోవాల్సిన పరిస్థితి వచ్చినా.. చైనా పీపుల్స్ లిబరేషన్ ఆర్మీపై అధికారాన్ని కలిగి ఉండటం జెడాంగ్‌కు కలిసొచ్చిందన్నారు. నాటి టిబెట్ కమాండర్‌ను పిలిపించి యుద్ధంలో గెలవగలమనే నమ్మకం ఉందాని వాకబు చేయడం., దానికి పీపుల్స్ లిబరేషన్ ఆర్మీ టిబెట్ రెజిమెంట్‌కు కమాండర్‌గా ఉన్న జాంగ్ సునాయాసంగా గెలవగలమని సమాధానమివ్వడం మావోకు ఉత్సాహానిచ్చిందని అని వాంగ్ జిసి అసలు రహస్యాన్ని బయటపెట్టారు.
ఓ వైపు చైనా ద్వైపాక్షిక చర్చల ద్వారా భారత్‌ను ఒంటరి చేసే ప్రయత్నాలు చేస్తున్నా వాటిని భారత పాలకులు పసిగట్టలేకపోయారు. టిబెట్ వ్యవహారంలో 1958 నుంచే విభేదాలు మొదలైనా వాటిని పరిష్కరించడంలో భారత్ విఫలమైంది. ఇక సైన్యాన్ని తరలించడానికి వీలుగా టిబెట్‌లో పెద్ద ఎత్తున రోడ్ల నిర్మాణం జరిగిన నిఘా వర్గాలు గుర్తించలేకపోయాయి. వీటన్నంటికంటే చైనా యుద్ధానికి సన్నద్దమవుతున్న సమయంలో దేశ పాలకులు విదేశాల్లో చక్కర్లు కొట్టారు. ఇదేదో రాజకీయ నేతలు చేసిన విమర్శ కాదు నాటి విదేశాంగ శాఖ కార్యదర్శి ఆర్‌కె.కల్హా వెల్లడించిన చేదు వాస్తవం. యుద్ధ మేఘాలు ముంచుకొచ్చిన సమయంలో రక్షణ మంత్రి వికె.కృష్ణమీనన్ 1962 సెప్టెంబరు 17 నుంచి 30వరకు న్యూయార్క్‌లో జరిగిన ఐక్యరాజ్యసమితి సాధారణ సభల్లో పాల్గొనడానికి వెళ్లిపోయారు. ఇక ప్రధాని నెహ్రూ 1962 సెప్టెంబరు 8న కామన్‌వెల్త్ దేశాల ప్రధానుల సమావేశంలో పాల్గొనడానికి వెళ్లిపోయారు. అట్నుంచి అటే పారిస్, లాగోస్, అక్రాలలో పర్యటించి అక్టోబరు2న స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చారు. తిరిగి అక్టోబరు 12న కొలొంబో పర్యటనకు వెళ్ళి 16న తిరిగి ఢిల్లీ చేరుకున్నారు. ఇక చీఫ్ ఆర్మీ స్టాఫ్ లెఫ్ట్‌నెంట్ జనరల్ కౌల్ వ్యక్తిగత సెలవుపై కశ్మీర్ పర్యటనకు వెళ్లిపోయారు. ఇక డైరెక్టర్ ఆఫ్ మిలటరీ ఆపరేషన్స్ ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియన్ విక్రాంత్ వ్యవహారాల్లో మునిగిపోయారు. కీలక నిర్ణయాలు తీసుకోవడంలో జరిగిన జాప్యానికి భారత్ భారీ మూల్యమే చెల్లించాల్సి వచ్చింది. పాలనా నేతలు, ఆర్మీ అధికారులు అందుబాటులో లేకపోవడంతో అక్టోబరు20న చైనా దండెత్తినపుడు భారత సైన్యం నిస్సహాయంగా లొంగిపోవాల్సి వచ్చింది.
భారత్‌పై చైనా దాడికి కారణాలేమైనా చైనా వైఖరిని మాత్రం సందు దొరికినపుడల్లా బయటపెడుతూనే ఉంది. టిబెట్ విషయంలో భారత్ వైఖరిపై ఉన్న అక్కసుతో నెహ్రూకు బుద్ధి చెప్పాలని మావో భావించాడని నాటి చైనా ప్రధాని లీ షావో వెల్లడించారు. 1962యుద్ధం భారత్‌కు బుద్ధి చెప్పడానికేనని స్వీడన్ రాయబారితో కూడా లీ వ్యాఖ్యనించడం ఇందుకు ఉదాహరణ. భారత్ చైనాల మధ్య ప్రధాన సమస్య మెక్‌మోహన్ లైన్‌కు సంబంధించింది కాదని టిబెట్ విషయంలోనే తమ అభ్యంతరాలని 1964లో నేపాలీ రాయబార బృందంతో మావో జెడాంగ్ స్పష్టం చేశారు. హిమాలయాల విషయంలో తమకెలాంటి సందే‍హం లేదని, సరిహద్దుల సమస్యను పరిష్కరించాలన్నదే తమ అభిమతమని మావో రష్యాతో కూడా స్పష్టం చేసినట్లు రక్షణ శాఖ నివేదికలు వెల్లడించాయి. చైనాకు వ్యతిరేకంగా భారత్‌ను ముందుంచి రష్యా, అమెరికాలు దాగుడుమూతలాడుతున్నాయనే అనుమానం కూడా 1962 యుద్ధానికి దారితీసిందని రక్షణ రంగ నిపుణుల అంచనా.కెన్నడీ, కృశ్చేవ్‌లను కట్టడి చేయాలంటే భారత్‌కు బుద్ధి చెప్పడమే మార్గమని మావో భావించినట్లు చెబుతారు.
ఇవి కూడా చూడండి
నాథూ లా, చో లా ఘర్షణలు
మూలాలు

వర్గం:భారత చైనా యుద్ధాలు

భారత్ చైనా యుద్ధం 1962

2011 భారత్ ప్రధానమంత్రి ఎవరు?


ఇరికిపెంట, చిత్తూరు జిల్లా, సోమల మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]

గ్రామ జనాభా
జనాభా (2001) - మొత్తం 	3,256 - పురుషుల 	1,623 - స్త్రీల 	1,633 - గృహాల సంఖ్య 	777
జనాభా (2011) - మొత్తం 	3,265 - పురుషుల 	1,648 - స్త్రీల 	1,617 - గృహాల సంఖ్య 	813
భౌగోళిక ప్రాంతం వద్ద మరియు జనాభా
[2]
ఇరికిపెంట అన్నది చిత్తూరు జిల్లాకు చెందిన సోమల మండలం  లోని గ్రామం, ఇది 2011 జనగణన ప్రకారం 813 ఇళ్లతో మొత్తం 3265 జనాభాతో 1498 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. సమీప పట్టణమైన పుంగనూరు కు  26 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1648, ఆడవారి సంఖ్య 1617గా ఉంది. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 480 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 103. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 596503[1].
అక్షరాస్యత
మొత్తం అక్షరాస్య జనాభా: 1809 (55.41%)
అక్షరాస్యులైన మగవారి జనాభా: 1075 (65.23%)
అక్షరాస్యులైన స్త్రీల జనాభా: 734 (45.39%)
విద్యా సౌకర్యాలు
ఈ గ్రామములో  6 ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు,  1 ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల వున్నవి. సమీప బాలబడి,  ఈ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు వున్నవి.    సమీప మాధ్యమిక పాఠశాల, సమీప ఆర్ట్స్, సైన్స్, మరియు కామర్సు డిగ్రీ కళాశాల ,సమీప సీనియర్ మాధ్యమిక పాఠశాల,  సమీప అనియత విద్యా కేంద్రం (సోమలలో),  ఈ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ దూరములో వున్నవి.  సమీప ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలు, సమీప వైద్య కళాశాల, సమీప దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల(తిరుపతి లో), సమీప మేనేజ్మెంట్ సంస్థ ,  సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల (మదనపల్లెలో),  సమీప పాలీటెక్నిక్ (కలికిరిలో)ఈ  గ్రామానికి 10 కి.మీ కన్నా ఎక్కువ దూరములో వున్నవి
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఈ గ్రామములో 1 ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం,  1 సంచార వైద్య శాల వున్నవి.  సమీప పశు వైద్యశాల,  ఈ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు వున్నవి
సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం ,  ఈ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ దూరములో వున్నవి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, సమీప అలోపతీ ఆసుపత్రి , సమీప ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి   సమీప టి.బి వైద్యశాల,  సమీప మాతా శిశు సంరక్షణా కేంద్రం,  సమీప ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి ,  సమీప కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం , సమీప ఆసుపత్రి,  ఈ గ్రామానికి 10 కి.మీ కన్నా ఎక్కువ దూరములో వున్నవి
త్రాగు నీరు
రక్షిత మంచినీటి సరఫరా గ్రామంలో  లేదు. గ్రామంలో మంచినీటి అవసరాలకు చేతిపంపుల నీరు, గొట్టపు బావులు / బోరు బావుల నుంచి నీటిని వినియోగిస్తున్నారు.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో    మూసిన డ్రైనేజీ     వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీరు నేరుగా నీటి వనరుల్లోకి వదలబడుతోంది. ఈ ప్రాంతం పూర్తి పారిశుధ్య  పథకం కిందికి వస్తుంది. సామాజిక మరుగుదొడ్ల సౌకర్యం ఈ గ్రామంలో లేదు.
కమ్యూనికేషన్ మరియు రవాణా సౌకర్యం
ఈ గ్రామములో టెలిఫోన్ (లాండ్ లైన్) సౌకర్యం,  పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు సౌకర్యం,  మొబైల్ ఫోన్ కవరేజి,  పబ్లిక్ బస్సు సర్వీసు,  ప్రైవేట్ బస్సు సర్వీసు,   ఆటో సౌకర్యం,   టాక్సీ సౌకర్యం ట్రాక్టరు వున్నవి. సమీప పోస్టాఫీసు సౌకర్యం,  సమీప ప్రైవేటు కొరియర్ సౌకర్యం,  సమీప ఇంటర్నెట్ కెఫెలు / సామాన్య సేవా కేంద్రాల సౌకర్యం,  ఈ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ దూరములో వున్నవి. సమీప రైల్వే స్టేషన్,  ఈ  గ్రామానికి 10 కి.మీ కన్నా ఎక్కువ దూరములో వున్నవి
సమీప జాతీయ రహదారి గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉంది. . గ్రామంరాష్ట్ర రహదారితో అనుసంధానమై ఉంది. గ్రామంప్రధాన జిల్లా రోడ్డుతో అనుసంధానమై ఉంది. గ్రామంఇతర జిల్లా రోడ్డుతో అనుసంధానమై ఉంది.
మార్కెట్ మరియు బ్యాంకింగ్
ఈ గ్రామములో    స్వయం సహాయక బృందం,    పౌర సరఫరాల కేంద్రం  వున్నవి. సమీప వాణిజ్య బ్యాంకు,  సమీప వ్యవసాయ ఋణ సంఘం,  సమీప వారం వారీ సంత , ఈ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ దూరములో వున్నవి. సమీప ఏటియం, సమీప సహకార బ్యాంకు,  సమీప వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ,  ఈ  గ్రామానికి 10 కి.మీ కన్నా ఎక్కువ దూరములో వున్నవి
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
ఈ గ్రామములో   ఏకీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం (పోషకాహార కేంద్రం), అంగన్ వాడీ కేంద్రం (పోషకాహార కేంద్రం),  ఆశా కార్యకర్త (గుర్తింపు పొందిన సామాజిక ఆరోగ్య కార్యకర్త) ,   ఇతర (పోషకాహార కేంద్రం),  వార్తాపత్రిక సరఫరా,  అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్,  జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం   వున్నవి. సమీప ఆటల మైదానం,  సమీప గ్రంథాలయం,  సమీప పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ,  ఈ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ దూరములో వున్నవి.  సమీప సినిమా / వీడియో హాల్,  ఈ  గ్రామానికి 10 కి.మీ కన్నా ఎక్కువ దూరములో వున్నవి
విద్యుత్తు
ఈ గ్రామములో విద్యుత్తు ఉన్నది.
భూమి వినియోగం
గ్రామంలో భూమి వినియోగం ఇలా ఉంది (హెక్టార్లలో):
అడవి: 486.9
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 174.01
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 256.12
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 44.11
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 38.04
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 114.12
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 256.93
బంజరు భూమి: 18.17
నికరంగా విత్తిన భూ క్షేత్రం: 109.6
నీటి సౌకర్యం లేని భూ క్షేత్రం: 220.86
నీటి వనరుల నుండి నీటి పారుదల లభిస్తున్న భూ క్షేత్రం: 163.84
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
గ్రామంలో వ్యవసాయానికి నీటి పారుదల వనరులు ఇలా ఉన్నాయి (హెక్టార్లలో):
కాలువలు: 159.04    బావులు/గొట్టపు బావులు: 4.8
తయారీ
ఈ గ్రామం ఈ కింది వస్తువులను ఉత్పత్తి చేస్తోంది (పై నుంచి కిందికి తగ్గుతున్న క్రమంలో):
వరి,   బెల్లం,  చెరకు,   టమేట
వర్గం:చిత్తూరు వర్గం:సోమల మండలం గ్రామాలు) వర్గం:జిల్లా గ్రామాలు)

మూలాలు

వెలుపలి లంకెలు

వర్గం:వికీ గ్రామ వ్యాసాల ప్రాజెక్టు

ఇరికిపెంట గ్రామ పిన్ కోడ్ ఏంటి?


కల్లితి, విజయనగరం జిల్లా, గుమ్మలక్ష్మీపురం మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]  ఇది మండల కేంద్రమైన గుమ్మలక్ష్మీపురం నుండి 27 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన పార్వతీపురం నుండి 83 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 46 ఇళ్లతో, 207 జనాభాతో 16 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 97, ఆడవారి సంఖ్య 110. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 199. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 581824[2].పిన్ కోడ్: 535523.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి.
సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల గుమ్మలక్ష్మీపురంలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల కేదారిపురంలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల కేదారిపురంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల గుమ్మలక్ష్మీపురంలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల ఎల్విన్‌పేటలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల నెల్లిమర్లలోను, పాలీటెక్నిక్ పార్వతీపురంలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల బొబ్బిలిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం గుమ్మలక్ష్మీపురంలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విజయనగరం లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. ఎమ్బీబీయెస్ కాకుండా ఇతర డిగ్రీలు చదివిన డాక్టరు ఒకరు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం, రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది.  ఉన్నాయి. అంగన్ వాడీ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
కల్లితిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 1 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 14 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 14 హెక్టార్లు
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	207 - పురుషుల సంఖ్య 	97 - స్త్రీల సంఖ్య 	110 - గృహాల సంఖ్య 	46

మూలాలు

కల్లితి గ్రామ పిన్ కోడ్ ఏంటి?


తాళమల్ల ప్రకాశం జిల్లా, పొదిలి మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన పొదిలి నుండి 13 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన ఒంగోలు నుండి 37 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 493 ఇళ్లతో, 2144 జనాభాతో 1237 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1092, ఆడవారి సంఖ్య 1052. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 581 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 36. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 590984[1].పిన్ కోడ్: 523240.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి.

సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల పొదిలిలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఉప్పలపాడులోను, మాధ్యమిక పాఠశాల ఉప్పలపాడులోనూ ఉన్నాయి.
సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పొదిలిలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల చీమకుర్తిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల గుంటూరులోను, పాలీటెక్నిక్ కంభాలపాడులోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల పొదిలిలోనూ ఉన్నాయి.
సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం పొదిలిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల ఒంగోలు లోనూ ఉన్నాయి.

వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
తాళమల్లలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.
సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలోఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. డిగ్రీ లేని డాక్టరు ఒకరు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు కూడా సరఫరా అవుతోంది.
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు.
చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి.
ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది.
ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉంది. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 12 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
తాళమల్లలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:

వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 89 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 4 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 68 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 65 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 283 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 178 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 547 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 979 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 29 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
తాళమల్లలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.

బావులు/బోరు బావులు: 29 హెక్టార్లు

ఉత్పత్తి
తాళమల్లలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
కంది, పొగాకు

గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	2,144 - పురుషుల సంఖ్య 	1,092 - స్త్రీల సంఖ్య 	1,052 - గృహాల సంఖ్య 	493

2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 1,956.[2] ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 1,030, మహిళల సంఖ్య 926, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 422 ఉన్నాయి. గ్రామ విస్తీర్ణం 1,237 హెక్టారులు.
సమీప గ్రామాలు
పన్నూరు 5 కి.మీ, నిప్పట్లపాడు 7 కి.మీ, రేగలగడ్డ 9 కి.మీ, గుండ్లసముద్రం 9 కి.మీ, మంచికలపాడు 9 కి.మీ.
సమీప మండలాలు
తూర్పున చీమకుర్తి మండలం, ఉత్తరాన దర్శి మండలం, దక్షణాన కొండపి మండలం.
మూలాలు

వెలుపలి లింకులు

తాళమల్ల గ్రామం నుండి కడప కు దూరం ఎంత?


గొడుగునూరు, వైఎస్ఆర్ జిల్లా, బద్వేలు మండలానికి చెందిన గ్రామము
[1]

ఇది మండల కేంద్రమైన బద్వేలు నుండి 8 కి. మీ. దూరంలో ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 199 ఇళ్లతో, 763 జనాభాతో 370 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 407, ఆడవారి సంఖ్య 356. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 83 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 32. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 593072[2].పిన్ కోడ్: 516227.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి  ఉన్నాయి. ఇంజనీరింగ్ కళాశాల డి.అగ్రహారంలోనూ ఉన్నాయి. మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు , బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు,  సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం బద్వేలు లోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల, సమీప వైద్య కళాశాల ,  కడప లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది.
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పరిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. మొబైల్ ఫోన్ ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి.
ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 10 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
గొడుగూనూరులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 127 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 8 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 124 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 43 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 65 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 43 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 65 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
గొడుగూనూరులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 65 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
గొడుగూనూరులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, సజ్జలు, పొద్దుతిరుగుడు
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	763 - పురుషుల సంఖ్య 	407 - స్త్రీల సంఖ్య 	356 - గృహాల సంఖ్య 	199

మూలాలు

2011 నాటికి గొడుగునూరు గ్రామంలో మహిళల సంఖ్య ఎంత?


సెల్లుం, విశాఖపట్నం జిల్లా, ముంచంగిపుట్టు మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]
సెల్లుం ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, విశాఖపట్నం జిల్లా, ముంచింగిపుట్టు మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన ముంచింగిపుట్టు నుండి 12 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన జైపూరు (ఒరిస్సా)  నుండి 130 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 39 ఇళ్లతో, 141 జనాభాతో 63 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 73, ఆడవారి సంఖ్య 68. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 130. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 583465[2].పిన్ కోడ్: 531040.
విద్యా సౌకర్యాలు
సమీప ప్రాథమిక పాఠశాల నిట్టపుట్టులోను, బాలబడి, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు , సమీప జూనియర్ కళాశాల  ముంచింగిపుట్టులోనూ ఉన్నాయి.  ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ    ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల , దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం  ఉన్నాయి.  అనియత విద్యా కేంద్రం జైపూరులోను,  ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. కాలువ/వాగు/నది ద్వారా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. మొబైల్ ఫోన్ ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం, రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది.  ఉన్నాయి. గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం, అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది.
భూమి వినియోగం
సెల్లుంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 1 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 8 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 14 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 38 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 38 హెక్టార్ల
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	141 - పురుషుల సంఖ్య 	73 - స్త్రీల సంఖ్య 	68 - గృహాల సంఖ్య 	39

మూలాలు

సెల్లుం గ్రామ పిన్ కోడ్ ఏంటి?