ఈ క్రింద సూచించినవి భారతీయ రైల్వేలు నడుపు రైళ్లు జాబితా.
అస్సాం మెయిల్– స్వాతంత్ర్యానికి పూర్వం రోజుల నుండి ఇది ఉందని, భారత రైల్వే వ్యవస్థలోని బ్రాడ్ గేజ్ మార్గము రైళ్లు ఒక విస్తార స్థాయిలో 1980 సం.లలో ఆవిష్కరణతో మంచి ప్రజాదరణ పొందిన మీటర్ గేజ్ రైళ్ళలో ఇది ఒకటి మరియు దీనికి ఒక ప్రత్యేకతను కూడా సముపార్జించుకుంది.[1][2]

ఈస్ట్ కోస్ట్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - హైదరాబాదు మరియు కోల్‌కతా సమీపంలోని హౌరా మధ్య నడుస్తున్న రోజువారీ రైలు. ఈ రైలుకు 18645/46 నంబర్లుగా లెక్కించబడ్డాయి. ప్రయాణ మార్గంలో అనేక విరామాలు కారణంగా 1592 కిలోమీటర్ల దూరం ప్రయాణించడానికి 30 గంటలు సమయం పడుతుంది.
చిత్రకూట్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - ఒక రోజువారీ మెయిల్ / ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఒక ముఖ్యమైన నగరం మరియు మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం అయిన మధ్యప్రదేశ్ సైనిక స్థావరంగా కేంద్రంగా ఉన్న జబల్‌పూర్ లోని జబల్‌పూర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు ఉత్తరప్రదేశ్ రాజధాని నగరం లక్నో రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
చెన్నై - సేలం ఎక్స్‌ప్రెస్ - తమిళనాడు రాష్ట్రం లోని సేలం నుండి చెన్నై వరకు నడుస్తుంది.
డార్జిలింగ్ మెయిల్ - భారతదేశం యొక్క తూర్పు ప్రాంతంలో పురాతన రైళ్లులో ఒకటి. స్వాతంత్ర్యానికి పూర్వం రోజుల నుండి నడుస్తున్నది మరియు ఇప్పటికీ పనిచేస్తోంది. ఇది సిలిగురిలో న్యూ జల్పైగురి వద్ద డార్జిలింగ్ హిమాలయ రైల్వేను కలుపుతుంది. కోలకతా-సిలిగురి మార్గం మరియు హల్దిబారి స్లిప్ మారము కోసం ఇది ఒక ప్రధాన రైలు.
దామోవ్ - కోటా ప్యాసింజర్ - వెస్ట్ సెంట్రల్ రైల్వే ద్వారా సేవ అందించే రోజువారీ ప్రయాణికుల రైలు. ఇది మధ్యప్రదేశ్, దామోవ్ సిటీ లోని దామోవ్ రైల్వే స్టేషను మరియు రాజస్థాన్ లోని కోటా జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది
దర్భాంగా - బెంగుళూర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - ఒక వారం రైలు. కర్ణాటక లోని బెంగుళూరు నుండి మధ్యప్రదేశ్ లోని జబల్‌పూర్ ద్వారా బీహార్‌లో దర్భాంగాకు నడుస్తుంది.
దురంతో ఎక్స్‌ప్రెస్ - సుదూర ప్రాంతాల రైళ్లు వర్గం లోనిది. ఈ రైళ్లల్లో ప్రత్యేక లక్షణం మూలం నుండి గమ్యానికి, సాంకేతిక కారణాలు మినహాయించి అవి నాన్‌స్టాప్‌గా ప్రయాణిస్తాయి. అన్ని దురంతో ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్లు వాటి ప్రయాణీకుల కోచ్‌లు కున్న పసుపు-ఆకుపచ్చ రంగుల లక్షణం ద్వారా సులభంగా గుర్తించవచ్చు. అనేక దురంతో ఎక్స్‌ప్రెస్ సర్వీసులు మెట్రో నగరాలు మరియు భారతదేశం యొక్క ప్రధాన రాష్ట్ర రాజధానులకు అనుసంధానం చేయబడ్డాయి. దురంతో ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్లు వేగంగా ప్రయాణించే రైళ్ల అని అంచనా. ఇవి తప్పనిసరిగా అన్ని సేవలకు నిజం కాకపోయినా, అవి ముఖ్యంగా రెండు నగరాల మధ్య అందించే సేవలు తక్కువ సమయంలో చేరుకోవడము వీటి ముఖ్య ఉద్దేశం.
భోపాల్
భోపాల్ జనతా ఎక్స్‌ప్రెస్– గతంలో, మధ్య ప్రదేశ్ రాజధాని నగరం భోపాల్ యొక్క భోపాల్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను (గతంలో భోపాల్ స్టేషన్) మరియు మహారాష్ట్ర రాజధాని నగరం ముంబై యొక్క ముంబై సెంట్రల్ రైల్వే స్టేషను (గతంలో బాంబే సెంట్రల్),మధ్య నడిచింది. రైలు ఇప్పుడు ముంబై వరకు పొడిగించబడి, ఇది ఖుషినగర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ అనే రూపాంతరముతో మారిపోయింది.
భోపాల్ - ఇండోర్ ఇంటర్ సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్ - మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం అయిన మధ్యప్రదేశ్ లోని భోపాల్ యొక్క సబర్బన్ రైల్వే స్టేషను, భోపాల్ మరియు ఇండోర్ యొక్క అతిపెద్ద నగరం మరియు మధ్యప్రదేశ్ వాణిజ్య హబ్ అయిన ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను హబీబ్గంజ్ మధ్య నడిపే రోజువారీ ఇంటర్ సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు.
భోపాల్ - ఇండోర్ ప్యాసింజర్ - భూపాల్, మధ్యప్రదేశ్ రాజధాని నగరం భోపాల్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు ఇండోర్ అతిపెద్ద నగరం మరియు సెంట్రల్ ఇండియన్ మధ్య ప్రదేశ్ రాష్ట్రం వాణిజ్య హబ్ యొక్క ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
భోపాల్ - ఉజ్జయినీ ప్యాసింజర్ - భోపాల్ జంక్షన్ మరియు మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం అయిన మధ్యప్రదేశ్ యొక్క పవిత్ర నగరం ఉజ్జయినీ లోని, ఉజ్జయినీ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
భోపాల్ - జోధ్‌పూర్ ప్యాసింజర్ - రోజువారీ ఫాస్ట్ పాసింజర్ రైలు. ఇది భోపాల్, మధ్యప్రదేశ్ రాజధాని నగరం లోని భోపాల్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు రాజస్థాన్‌లోని ఒక నగరం అయిన జోధ్‌పూర్ మధ్య నడుస్తుంది.
భోపాల్ - బినా ప్యాసింజర్ - మధ్య ప్రదేశ్ రాజధాని నగరం భోపాల్ యొక్క భోపాల్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం అయిన మధ్యప్రదేశ్ లోని బినా యొక్క బినా జంక్షన్ రైల్వే స్టేషనుమధ్య నడుస్తుంది
భోపాల్ - ముంబై ఎక్స్‌ప్రెస్ - సాధారణంగా "భోపాల్ - ముంబై ఎక్స్‌ప్రెస్" అని సూచిస్తారు, ఒక వీక్లీ సూపర్‌ఫాస్ట్ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది మధ్య ప్రదేశ్ రాజధాని భోపాల్ యొక్క భోపాల్ హబీబ్‌గంజ్ రైల్వే స్టేషను మరియు ముంబై, మహారాష్ట్ర రాజధాని ముంబై లోకమాన్య తిలక్ టెర్మినస్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
గరీబ్ రథ్
గరీబ్ రథ్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - రైల్వే మంత్రి లాలూ ప్రసాద్ యాదవ్ 2005 సం.లో పూర్తి ఎయిర్ కండిషన్డ్ ప్రయాణం అందించడానికి, ఎవరు ఖరీదైన టిక్కెట్లు రాజధాని మరియు శతాబ్ది ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్లు కొరకు కొనలేని వారికోసం,,భారతీయ రైల్వేలు ద్వారా ప్రీమియర్ రైళ్లు వాటిలో ఒకటి గరీబ్ రథ్ ఎక్స్‌ప్రెస్ బండ్లు ప్రయాణీకులకు పరిచయం చేశారు. దీని పేరు గరీబ్ రథ్, అంటే, "పేదవాని రథం". ఇవి చాలా ఇతర సూపర్ ఫాస్ట్ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్ల కంటే వేగంగా పూర్తి ఎయిర్ కండిషనింగ్ యొక్క లక్షణాలు మరియు వేగంతో ప్రయాణించేట్లు పరిచయం చేశారు. గరీబ్ రథ్ రైళ్లు గరిష్ఠ వేగం 130 కెఎంపిహెచ్ ఉంది. ఇది రాజధాని యొక్క గరిష్ఠ వేగాం కూడా ఇదే. అయితే, గరీబ్ రథ్ రైళ్ళలో, ప్రయాణికులు సాధారణంగా బ్లాకెట్లు మరియు దిండ్లు ఇవ్వరు మరియు వారు వాటిని పొందడానికి అదనపు రుసుము చెల్లించాలి.
గ్వాలియార్ - చింద్వారా ఎక్స్‌ప్రెస్ - వారానికి రెండు సార్లు నడిచే ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది గ్వాలియార్ లోని గ్వాలియార్ రైల్వే జంక్షన్ స్టేషను మరియు చింద్వారా యొక్క చింద్వారా రైల్వే జంక్షన్ స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది. రెండు నగరాలు మధ్యప్రదేశ్‌లో ఉన్నాయి. ఇటీవల భారతీయ రైల్వేలు ఈ రైలును ఢిల్లీ సారాయ్ రోహిల్లా వరకు విస్తరించారు.
హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ - ఇండోర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - భారతీయ రైల్వేలు వ్యవస్థలో ఒక మెయిల్ / ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది భారతదేశం యొక్క రాజధాని నగరం ఢిల్లీ హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ రైల్వే స్టేషను మరియు మధ్యప్రదేశ్ లోని అతిపెద్ద నగరం మరియు మధ్య భారతదేశం మందలి రాష్ట్ర వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్నఇండోర్ లోని ఇండోర్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది. ఈ రైలు భారతదేశం యొక్క ISO సర్టిఫికేట్ పొందిన రైలు.
హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ - జబల్పూర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - భారతీయ రైల్వేలు వ్యవస్థలో ఒక మెయిల్ / ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది భారతదేశం యొక్క రాజధాని నగరం ఢిల్లీ హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ రైల్వే స్టేషను మరియు మధ్య భారతదేశం మందలి మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో ప్రధాన పర్యాటక నగరం అయిన జబల్‌పూర్ లోని జబల్పూర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది. ఈ రైలు భారతదేశం యొక్క ISO సర్టిఫికేట్ పొందిన రైలు.
హింస ఎక్స్‌ప్రెస్ - జమ్ము (జమ్మూ మరియు కాశ్మీర్) మరియు కన్యాకుమారి (తమిళనాడు), భారతదేశం మధ్య నడిచే సూపర్‌ఫాస్ట్ వీక్లీ రైలు.
హైదరాబాద్ - ముంబై ఎక్స్‌ప్రెస్ - హైదరాబాద్ సిటీ మరియు ముంబై మధ్య ప్రతి రోజూ నడిచే ఇదొక రైలు. ఈ రైలు ఒక సూపర్‌ఫాస్ట్ ఎక్స్‌ప్రెస్ అయినప్పటికీ, హుస్సేన్‌సాగర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ భోగీలను పంచుకుని అదే మార్గాన్ని అనుసరిస్తుంది. రైలు 7031 నంబరుతో ముంబై - హైదరాబాద్ ముంబై ఎక్స్‌ప్రెస్ గాను, 7032 నంబరుతో హైదరాబాద్ - ముంబై ముంబై ఎక్స్‌ప్రెస్ గాను విశదపరుస్తుంది. ఈ రైలుకు ఏసీ ఫస్ట్ క్లాస్ సౌకర్యం ఉంది.
ఇంపీరియల్ ఇండియన్ మెయిల్ - బ్రిటిష్ కాలంలో కలకత్తా బొంబాయి నుండి ఒక రైలు మార్గం ఉంది.[3] నూర్ జెహన్ మరియు గుల్జార్ నటించిన ఒక చిత్రం రైలు పేరు తోనే 1939 సం.లో చిత్రీకరించారు.[4][5]
ఇండోర్
ఇండోర్ - అజ్మీర్ లింక్ ఎక్స్‌ప్రెస్– మధ్య నడిపే ఒక రోజువారీ లింక్ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా మధ్యప్రదేశ్ లోని ఇండోర్ యొక్క ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషన్ మరియు భారతదేశం లోని రాజస్థాన్ రాష్ట్రం లోని ఒక పుణ్యక్షేత్రం అయిన అజ్మీర్ వరకు నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - ఉజ్జయినీ ప్యాసింజర్ -భారతీయ రైల్వే వ్యవస్థలో ఒక ప్రయాణీకుల రైలు. ఇది ఇండోర్, మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం మధ్యప్రదేశ్ లోని పవిత్ర నగరం ఉజ్జయినీ లోని ఉజ్జయినీ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - ఉదయపూర్ సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్ - రోజువారీ సేవల మెయిల్ - ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది ఇండోర్, మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు భారతదేశం లోని రాజస్థాన్ రాష్ట్రం లోని ఒక ప్రధాన నగరం ఉదయపూర్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - చెన్నై ఎక్స్‌ప్రెస్ - భారతీయ రైల్వేల యొక్క వీక్లీ మెయిల్ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. తమిళనాడు రాజధాని నగరం చెన్నై లోని చెన్నై సెంట్రల్ రైల్వే స్టేషను మరియు భారతదేశం రాష్ట్రం మధ్యప్రదేశ్ వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తున్నది. గతంలో ఇది చెన్నై మరియు ఇండోర్ మధ్య నడుస్తున్న ఈ రైలు, తరువాత అది త్రివేండ్రం వరకు పొడిగించ బడింది.
ఇండోర్ - జైపూర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య రాజధాని ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు రాజస్థాన్ రాజధాని నగరం జైపూర్ లను కలిపే ఒక భారతీయ ప్రయాణీకుల రైలు.
ఇండోర్ - జబల్పూర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - రోజువారీ రాత్రిపూట ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు రాష్ట్రంలోని ఇతర అతిపెద్ద నగరం జబల్‌పూర్ జబల్‌పూర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - డెహ్రాడూన్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - ప్రత్యామ్నాయంగా ఉజ్జయినీ ఎక్స్‌ప్రెస్ (ఉజ్జయినీ - డెహ్రాడూన్ - ఉజ్జయినీ) వారానికి రెండు రోజులు ఈ రైలు సేవలు ఉంటాయి. మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం మధ్యప్రదేశ్ లోని అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య రాజధాని ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు భారతదేశం లోని ఉత్తరాఖండ్ రాష్ట్రం రాజధాని నగరం డెహ్రాడూన్ నగరం మధ్య నడుస్తుంది. ఈ రైలు పేరు "ఉజ్జయినీ ఎక్స్‌ప్రెస్"ను ఇండోర్ సమీపంలో ఉజ్జయినీ అనే పురాతన హిందూ మతం పౌరాణిక నగరాన్ని సూచిస్తుంది.
ఇండోర్ - నగ్డా ప్యాసింజర్ - భారతీయ రైల్వేలు వ్యవస్థలో ఒక ప్యాసింజర్ రైలు. ఇది ఇండోర్, మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం మధ్యప్రదేశ్ లోని ముఖ్యమైన పారిశ్రామిక నగరం నగ్డా, లోని నగ్డా జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - నాగపూర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - భారతీయ రైల్వే వ్యవస్థలో ఒక వీక్లీ సూపర్‌ఫాస్ట్ మెయిల్ / ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. భారతదేశం లోని మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు పొరుగు రాష్ట్రం మహారాష్ట్రలో మూడవ అతిపెద్ద నగరం నాగ్‌పూర్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - పాట్నా ఎక్స్‌ప్రెస్ - భారతీయ రైల్వే వ్యవస్థలో ఒక మెయిల్ / ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది ఇండోర్, మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు పాట్నా, బీహార్ రాజధాని నగరం లోని పాట్నా జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - పూణే ఎక్స్‌ప్రెస్ - భారతీయ రైల్వే వ్యవస్థలో ఒక మెయిల్ / ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది ఇండోర్, మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు పూణే, పొరుగు రాష్ట్రం మహారాష్ట్ర వాణిజ్య హబ్ పూణే రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - బాంద్రా ఎక్స్‌ప్రెస్ - ఒక వీక్లీ ఎక్స్‌ప్రెస్ మరియు వెస్ట్రన్ రైల్వే అందించే సేవలలో ఇది ఒకటి. ఇది అతిపెద్ద నగరం మరియు మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం మధ్యప్రదేశ్ వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు మహారాష్ట్ర వాణిజ్య కేంద్రంగా మరియు రాజధాని ముంబై లోని బాంద్రా టెర్మినస్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - భింద్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - (హిందీ: इंदौर - भिंड एक्सप्रेस, ఉర్దూ: اندور - بھیند ایکسپریس) ఒక ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు సేవ. ఇది అతిపెద్ద నగరం మరియు సెంట్రల్ భారతదేశం నందల్లి మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని వాణిజ్య రాజధాని అయిన ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు అదే రాష్ట్రంలోని ఇతర ముఖ్యమైన నగరం గౌలియార్ సమీపంలోని భింద్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది,
ఇండోర్ - భోపాల్ ఇంటర్ సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్ - రోజువారీ ఇంటర్ సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. మధ్య భారతదేశం మందలి రాష్ట్ర వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్నఇండోర్ లోని ఇండోర్ రైల్వే స్టేషను మరియు మధ్య ప్రదేశ్ రాజధాని నగరం భోపాల్ యొక్క భోపాల్ సబర్బన్ రైల్వే స్టేషను హబీబ్‌గంజ్ మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - మక్సి ప్యాసింజర్ - భారతీయ రైల్వే వ్యవస్థలో ఒక ప్యాసింజర్ రైలు. ఇది మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం మధ్యప్రదేశ్ లోని అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య రాజధాని ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం మక్సి లోని మక్సి జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - రాజేంద్ర నగర్ (వయా. ఫైజాబాద్) ఎక్స్‌ప్రెస్ - భారతీయ రైల్వే వ్యవస్థలో ఒక మెయిల్ / ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది ఇండోర్, మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు పాట్నా, బీహార్ రాజధాని నగరం లోని సబర్బన్ రైల్వే స్టేషను రాజేంద్ర నగర్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - సూరత్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - వెస్ట్రన్ రైల్వే అందించే ఒక హాలిడే స్పెషల్ ఎక్స్‌ప్రెస్ సేవ. ఇది ఇండోర్, మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు భారతదేశం లోని గుజరాత్ రాష్ట్రం లోని ఆర్థిక రాజధాని, డైమండ్ మరియు సిల్క్ నగరం అయిన సూరత్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - రోజువారీ సేవలు అందించే సూపర్ ఫాస్ట్ రైలు. భారతదేశం లోని మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు భారతదేశం యొక్క రాజధాని నగరం ఢిల్లీ లోని హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ ఢిల్లీ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది. ఈ రైలు ఇండోర్‌లో బయలుదేరే రైళ్ళలో ఇది మాత్రమే సుదీర్ఘ రైలు. ఈ రైలుకు 24 కోచ్‌లు మొత్తం కలిగి మరియు ఢిల్లీ చేరుకోవడానికి ఇండోర్ ప్రజల అత్యంత ప్రాధాన్యత ఎంపికలో ఉంది.
ఇండోర్ ట్రై శతాబ్ది - భారతీయ రైల్వేలు వ్యవస్థలో ఒక వీక్లీ సూపర్‌ఫాస్ట్ మెయిల్ / ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు, ఇది అతిపెద్ద నగరం మరియు మధ్య భారతదేశం రాష్ట్రం మధ్యప్రదేశ్ వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను మరియు పొరుగు రాష్ట్రం మహారాష్ట్ర మూడవ అతిపెద్ద నగరం నాగ్‌పూర్ మధ్య నడుస్తుంది.
ఇండోర్ - అమృత్సర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - వారానికి రెండుసార్లు నడిచే మెయిల్ / ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. అతిపెద్ద నగరం వాణిజ్య కేంద్రంగా మధ్య ప్రదేశ్ లోని ఇండోర్ నందలి ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషన్  మరియు భారతదేశం లోని పంజాబ్ రాష్ట్రం లోని అమృత్‌సర్ నగరం లోని అమృత్‌సర్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.[6]
మీటర్ గేజ్ రైళ్ళు
ఇండోర్ - అజ్మీర్ మీటర్ గేజ్ రైళ్ళు – మధ్య నడిపే అనే వరుసక్రమ రైళ్ళు, అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా మధ్యప్రదేశ్ లోని ఇండోర్ యొక్క ఇండోర్ కంటోన్‌మెంట్ రైల్వే స్టేషను మరియు ఇదే రాష్ట్రము లోని రత్లాంలో రత్లాం రైల్వే స్టేషను వరకు మీటర్ గేజ్ రైళ్ళు నడుస్తాయి.
ఇండోర్ - అజ్మీర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ - రోజువారీ నడిచే లింక్ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది ఇండోర్, మధ్యప్రదేశ్ అతిపెద్ద నగరం మరియు వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న ఇండోర్ లోని ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను (ఎంజి) రైల్వే స్టేషను మరియు భారతదేశం లోని రాజస్థాన్ రాష్ట్రం లోని పవిత్రమైన నగరం సికార్ రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది.
ఇంటర్ సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్
భారతీయ రైల్వేలు లోని ఇంటర్ సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్ సేవలు ప్రధాన రైల్వే జంక్షన్, రాష్ట్రాల రాజధానులను కలుపుతుంది. ఈ రైళ్లులో ఇతర ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్ల కంటే తక్కువ వ్యయం అవుతుంది, మరియు సాధారణంగా 5-6 గంటల్లో వారి గమ్యస్థానాలకు చేరుకోవడానికి అవకాశము ఉంటుంది. ప్రయాణీకులు సాధారణంగా ఒక రోజులో కేవలం ఒకే రైలు ఉపయోగించి రాత్రి మూలం స్టేషనుకు తిరిగి వచ్చేలా ఒక రౌండ్ ట్రిప్ పూర్తి చేసుకోవచ్చును. సాధారణంగా, వీటిలో కూర్చొని ప్రయాణించే వసతి మాత్రమే ఉంటుంది మరియు ఒక చిన్నప్యాంట్రీ కారు కూడా ఉంటుంది .
ఇండోర్ – ఆగ్రా ఇంటర్ సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్ – ఇండోర్ జంక్షన్ లో ఇండోర్ కు గౌలియార్ జంక్షన్ లో గౌలియార్ మధ్య లింక్ అందిస్తుంది. ఈ రైలు 6.00 ఎ.ఎం.కు ఇండోర్ వద్ద నుండి మొదలవుతుంది మరియు గౌలియార్ జంక్షన్ చేరుసరికి సుమారుగా 9.50 ఎ.ఎం.కు చేరుతుంది.
జబల్‌పూర్
జబల్‌పూర్ - అంబికాపూర్ ఎక్స్‌ప్రెస్
జబల్‌పూర్ - అమరావతి ఎక్స్‌ప్రెస్
జబల్‌పూర్ - ఇండోర్ ఎక్స్‌ప్రెస్
జబల్‌పూర్ - జమ్మూ తావి ఎక్స్‌ప్రెస్
జబల్‌పూర్ - నాగపూర్ ఎక్స్‌ప్రెస్
జబల్‌పూర్ - భోపాల్ ఇంటర్‌సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్
జబల్‌పూర్ - భోపాల్ జన శతాబ్ది ఎక్స్‌ప్రెస్
జబల్‌పూర్ - రేవా ఇంటర్ సిటీ ఎక్స్‌ప్రెస్
జబల్‌పూర్ - సోమనాథ్ ఎక్స్‌ప్రెస్
కాచిగూడా - నాందేడ్ ఎక్స్‌ప్రెస్
కోణార్క్ ఎక్స్‌ప్రెస్
కాల్కా మెయిల్
జన శతాబ్ది ఎక్స్‌ప్రెస్
జైపూర్ - దురుగ్ ఎక్స్‌ప్రెస్
జమ్మూ తావి - ఇండోర్ ఎక్స్‌ప్రెస్
త్రివేండ్రం - ఇండోర్ ఎక్స్‌ప్రెస్
నాగపూర్ - ఇండోర్ ట్రై శతాబ్ది ఎక్స్‌ప్రెస్
నిజామాబాద్ - విశాఖపట్నం ఎక్స్‌ప్రెస్
పూణే - సికింద్రాబాద్ శతాబ్ది ఎక్స్‌ప్రెస్
ముంబై - నాగర్‌కోయిల్ ఎక్స్‌ప్రెస్
ముంబై ఛత్రపతి శివాజీ టెర్మినస్ - చ్చాప్రా ఎక్స్‌ప్రెస్
రాజేంద్ర నగర్ - ఇండోర్ ఎక్స్‌ప్రెస్
రాజ్‌కోట్ - సికింద్రాబాద్ ఎక్స్‌ప్రెస్
రాజ్య రాణి ఎక్స్‌ప్రెస్
రేవా - న్యూ ఢిల్లీ సూపర్‌ఫాస్ట్ ఎక్స్‌ప్రెస్
రేవాంచల్ ఎక్స్‌ప్రెస్
ముంబై లోకమాన్య తిలక్ టెర్మినస్ - ఎర్నాకుళం దురంతో ఎక్స్‌ప్రెస్
లాతూర్ - ముంబై ఎక్స్‌ప్రెస్
విశాఖపట్నం - ముంబై లోకమాన్య తిలక్ టెర్మినస్ ఎక్స్‌ప్రెస్
శతాబ్ది ఎక్స్‌ప్రెస్
శిప్రా ఎక్స్‌ప్రెస్
సికింద్రాబాద్ - నాందేడ్ ఎక్స్‌ప్రెస్
ఇవి కూడా చూడండి

భారతీయ రైల్వేలు స్టేషన్ల జాబితా
భారతదేశ ప్రయాణీకుల రైళ్లు జాబితా
భారతదేశం ప్రముఖ ప్రయాణీకుల రైళ్లు జాబితా
భారతదేశం రైల్వే జంక్షన్ స్టేషన్ల జాబితా
మూలాలు

మూసలు మరియు వర్గాలు

వర్గం:భారతీయ రైల్వేలు సంబంధిత జాబితాలు
వర్గం:భారతీయ రైల్వేలు

భారతీయ రైల్వేలు రైళ్లు జాబితా

అస్సాం మెయిల్ రైల్ ఎంత దూరం ప్రయాణిస్తుంది?


హెపటైటిస్ (Hepatitis) అనగా కాలేయానికి చెందిన వ్యాధి. ఇవి వైరస్, బాక్టీరియా, ప్రోటోజోవా, కొన్ని మందులు మొదలైన వివిధ కారణాల వలన కలుగుతుంది. వీనిలో వైరస్ వలna
కలిగే హెపటైటిస్ ను వైరల్ హెపటైటిస్ (Viral Hepatitis) అంటారు.
వైరల్ హెపటైటిస్
హెపటైటిస్-ఎ
హెపటైటిస్-ఎ,( ఇన్ఫెక్షస్ హెపటైటిస్) హెపటైటిస్-ఎ వైరస్ ద్వారా వచ్చే లివర్ వ్యాధి. ఇది కలుషితమైన నీటి ద్వారా కాని, లేక కలుషితమైన ఆహారం ద్వారా కాని వ్యాప్తి చెందుతుంది. ప్రతి యేటా, ప్రపంచవ్యాప్తంగా పది మిలియన్ల ప్రజలు ఈ వ్యాధి బారిన పడుతున్నారు. రోగక్రిమి శరీరంలో ప్రవేశించినప్పటి నుండి రోగలక్షణాలు మొదలయ్యే వరకు ( ఇంక్యుబేషన్ పీరియడ్)
సాధారణంగా, రెండు నుండి నాలుగు వారాల వరకు ఉంటుంది. హెపటైటిస్-ఎ టీకాతో ఈ వ్యాధిని నిరోధించవచ్చు.
వ్యాధి జననం
వ్యాధికారక క్రిమి గొంతు లేక ప్రేవులోని కణజాలాన్ని చొచ్చుకొని, రక్తం ద్వారా లివర్‌కు చేరి, అక్కడ అభివృద్ధి చెందుతుంది.అద్దంకి
ప్రివలెన్స్
వ్యాధికారక క్రిములు రోగి మలంలో కనబడతాయి. ఈ వ్యాధి ప్రబలంగా ఉన్న దేశాలను సందర్శించే వారికి, రోగితో సంభోగించిన వారికి, రోగి వాడిన సూదులు, సిరెంజిలు వాడిన వారికి ఈ వ్యాధి వచ్చే అవకాశాలు ఎక్కువ.
హెపటైటిస్-బి

హెపటైటిస్-సి
హెపటైటిస్-జి

హెపటైటిస్ ఎన్ని రకాలు


తడిపాయి, శ్రీకాకుళం జిల్లా, సీతంపేట మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]

గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	406 - పురుషుల సంఖ్య 	192 - స్త్రీల సంఖ్య 	214 - గృహాల సంఖ్య 	118

మూలాలు

2011 నాటికి పెదపల్లంకి గ్రామంలో ఎన్ని ఇళ్లులు ఉన్నాయి?


 మిస్ ఇండియా లేదా ఫెమీనా మిస్ ఇండియా అనేది భారతదేశంలోని జాతీయ అందాల ప్రదర్శన పోటీ, అంతర్జాతీయ స్థాయిలో పోటీ చేయడానికి సంవత్సరానికి ముగ్గురు విజేతలను ఎంపిక చేస్తుంది. దీనిని బెన్నెట్, కోల్మన్ & Co. Ltd ప్రచురించే ఫెమీనా అనే మహిళా పత్రికచే నిర్వహించబడుతుంది. అంతర్జాతీయ అందాల రాణులను అందించడానికి గుర్తించబడిన ప్రదర్శనలలో ఇది ఒకటి. 2007లో, పాంటలూన్స్ ఫెమీనా మిస్ ఇండియా యొక్క నిర్వాహుకులు రన్నర్-అప్ లను మరియు ముగ్గురు ఫైనలిస్ట్స్ లను తొలగించాలని నిర్ణయించింది, వీరు అంతర్జాతీయ పోటీలు మిస్ ఎర్త్, మిస్ యూనివర్స్, మరియు మిస్ వరల్డ్ వంటివాటిలో మునుపటి ఏళ్ళలలా కాక భారతదేశ తరుపున ప్రాతినిధ్యం వహిస్తారు.[1] 2010 నాటికి, ఫెమీనా మిస్ ఇండియా మిస్ యూనివర్స్ పోటీకి ప్రతినిధిని పంపే అధికారాన్ని నిలిపివేసింది మరియు బదులుగా మూడవ విజేత భారతదేశం తరుపున మిస్ ఇంటర్నేషనల్లో ప్రాతినిధ్యం వహిస్తారు.
ప్రస్తుత ఫెమీనా మిస్ ఇండియా బిరుదును పొందినవారిలో ఏక్తా చౌదరి మిస్ ఇండియా యూనివర్స్ 2009గా, పూజా చోప్రా మిస్ ఇండియా వరల్డ్ 2009గా, మరియు శ్రియా కిషోర్ మిస్ ఇండియా ఎర్త్ 2009గా ఉన్నారు.[2][3][4]
అంతర్జాతీయ ప్రదర్శనలు

1953 నుండి మిస్ ఇండియాగా ఎంపికైన వారు మిస్ యూనివర్స్(విశ్వ సుందరి) ప్రదర్శనలో పాల్గొంటున్నారు, దీని ఆరంభం ఇంద్రాణి రెహ్మాన్ తో కావించబడింది; మరియు 1959 నుండి మిస్ వరల్డ్(ప్రపంచ సుందరి) ప్రదర్శన ఆరంభం ఫ్లోర్ ఎజెకీల్ తో చేయబడింది. మిస్ ఇండియా విజేత (లేదా జాతీయ బిరుదు పొందిన విజేత) మిస్ వరల్డ్ మరియు మిస్ యూనివర్స్ వేడుకలలో అదే సంవత్సరం పాల్గొనరాదని ఏవిధమైన షరతు ఏర్పరచలేదు. అయిననూ, ఫెమీనా మిస్ ఇండియా ప్రదర్శన స్థాపించిన తరువాత, విజేతను మిస్ యూనివర్స్ పోటీకి మరియు రన్నర్-అప్ గా నిలిచినా వారిని మిస్ వరల్డ్ పోటీకి పంపడం సంప్రదాయం అయ్యింది.
సాంప్రదాయపరంగా, రెండవ రన్నర్-అప్ మిస్ ఆసియా పసిఫిక్ పోటీలో భారతదేశానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తారు మరియు ఇతర స్వతంత్ర పోటీ విజేతలు దిగువ స్థాయి అంతర్జాతీయ ప్రదర్శనలు మిస్ ఆసియా మరియు మిస్ ఇంటర్నేషనల్ వంటి వాటికి పంపబాడతారు. 1995 నుండి, ఒకే విజేతను లేదా "మిస్ ఇండియా"ను ఎంపిక చేసుకొనే అభ్యాసం మారింది బదులుగా వేర్వేరు అంతర్జాతీయ ప్రదర్శనలకు ప్రతినిధులను ఎంపిక చేస్తున్నారు. సమానమైన పురస్కారాలు మరియు పరపతిని ముగ్గురు విజేతలూ పొందుతారు, కానీ వారిని మిస్ ఇండియా విజేతలుగా పిలుస్తారు, మరియు వారికి మిస్ ఇండియా వరల్డ్, మిస్ ఇండియా యూనివర్స్, మరియు మిస్ ఇండియా ఆసియా-పసిఫిక్ గా పేర్కొనబడతారు. 2002 నాటికి, మూడవ విజేతను మిస్ ఆసియా-పసిఫిక్కు పంపటం ఆపివేశారు, కానీ ప్రపంచంలో ఉన్న మూడు అందాల పోటీలో ఒకటిగా పేరొందిన మిస్ ఎర్త్కు పంపటం ఆరంభించారు.[5][6][7]
1989 కొరకు పురస్కారాలు సంవత్సరం చివరిలో ఇవ్వబడ్డాయి (డిసెంబర్); అందుచే 1990 కొరకు ప్రత్యేకమైన పోటీని నిర్వహించలేదు.
1994లో సుష్మితా సేన్ మిస్ ఇండియా కిరీటం గెలిచిన తరువాత మిస్ యూనివర్స్ బిరుదును పొందారు మరియు మిస్ యూనివర్స్ కిరీటంని పొందిన తొలి మహిళగా నమోదయ్యారు. అదే సంవత్సరం మిస్ ఇండియా రన్నర్-అప్ ఐశ్వర్యా రాయ్, మిస్ వరల్డ్ బిరుదును గెలుచుకున్నారు. ఈనాడు రాయ్ బాలీవుడ్లో ప్రధాన నటి.
సుష్మితా సేన్ యొక్క విజయం శిక్షణా సంస్థలకు దారితీసింది, వీటిని అందాల పోటీలో పాల్గొనటానికి అమ్మాయిలను తీర్చిదిద్దడానికి ఏర్పరచారు. పోటీ యొక్క ప్రాథమిక స్థాయిలో పోటీదారుల సంఖ్య గణనీయంగా పెరిగింది. మిస్ ఇండియా వరల్డ్ 1997, డియాన హేడెన్ మిస్ వరల్డ్ 1997 యొక్క బిరుదును గెలుచుకున్నారు. పోటీ విజేతలు అంతర్జాతీయ పోటీ కొరకు కొన్ని నెలలు తర్ఫీదు పొందుతారు. 1999లో, మిస్ ఇండియా విజేత యుక్తా ముఖీ అదే సంవత్సరం మిస్ వరల్డ్ బిరుదును పొందారు.
2000లో మిస్ ఇండియా యొక్క ముగ్గురు విజేతలు అంతర్జాతీయ పోటీలలో విజయం సాధించారు - లారా దత్తా (మిస్ యూనివర్స్), ప్రియాంకా చోప్రా (మిస్ వరల్డ్) మరియు దియా మీర్జా (మిస్ ఆసియా-పసిఫిక్). మూడు అతిపెద్ద బిరుదులను సాధించిన ఇంకొక దేశం ఆస్ట్రేలియా, దీనిని ఆస్ట్రేలియా 1972లో సాధించింది.
గుర్తుంచుకోవలసిన సంఘటనలు
ఈవ్ పత్రిక యొక్క మిస్ ఇండియా 1966, రీటా ఫరియా మిస్ వరల్డ్ 1966 కిరీటాన్ని పొందారు, మరియు భారతదేశం నుండి మిస్ వరల్డ్ బిరుదు పొందిన మొదటి మహిళ అయ్యారు.
1970లో జీనత్ అమన్ మరియు 1973లో తారా అన్న్ ఫోన్సెకా మిస్ ఆసియా పసిఫిక్ ఇంటర్నేషనల్ బిరుదును గెలుచుకున్నారు.
భారతదేశం అధిక సంఖ్యలో మిస్ వరల్డ్ విజేతలను కలిగి ఉంది, దీనితో పాటు సమానంగా ఉన్న దేశం వెనెజ్యులా మాత్రమే.
1992లో, మధూ సప్రే మిస్ యూనివర్స్ 1992లో మూడవ స్థానంలో నిలిచారు.
1994లో, సుష్మితా సేన్ మిస్ యూనివర్స్ 1994 కిరీటాన్ని మరియు ఐశ్వర్యా రాయ్ మిస్ వరల్డ్ 1994 కిరీటాన్ని గెలుచుకున్నారు.
1995లో, మిస్ ఇండియా యూనివర్స్ మన్ప్రీత్ బ్రార్ మిస్ యూనివర్స్ 1995లో రెండవ స్థానాన్ని మరియు మిస్ ఇండియా ఆసియా-పసిఫిక్ రుచీ మల్హోత్రా మిస్ ఆసియా పసిఫిక్ 1995లో రెండవ స్థానాన్ని పొందారు.
1997లో, భారతదేశం మిస్ వరల్డ్ 1997 బిరుదును డయానా హేడెన్ ద్వారా గెలుచుకుంది. అదే సంవత్సరం, మిస్ ఇండియా ఆసియా పసిఫిక్ దివ్యా చౌహాన్ మిస్ ఆసియా పసిఫిక్ 1997లో రెండవ రన్నర్-అప్ స్థానాన్ని గెలుచుకున్నారు.
1999లో, భారతదేశం మిస్ వరల్డ్ 1999 బిరుదును యుక్తా ముఖీతో గెలుచుకుంది.
మిస్ వరల్డ్ 1994 విజేత, ఐశ్వర్యా రాయ్ను 2000లో ఇప్పటివరకూ ఉన్న అత్యంత అందమైన మిస్ వరల్డ్గా ఎంపిక చేశారు.
మిస్ యూనివర్స్ కిరీటం, మిస్ వరల్డ్ కిరీటం, మరియు మిస్ ఆసియా పసిఫిక్ కిరీటాన్ని ఒకే సంవత్సరంలో గెలుచుకున్న రెండు దేశాలలో భారతదేశం ఒకటి. 2000లో, లారా దత్తా మిస్ యూనివర్స్ 2000 కిరీటంను, ప్రియాంక చోప్రా మిస్ వరల్డ్ 2000 కిరీటంను, మరియు దియా మీర్జా మిస్ ఆసియా పసిఫిక్ 2000ను గెలుచుకున్నారు. 1972లో ఈ విజయాన్ని ఆస్ట్రేలియా సాధించింది.
2001లో, మిస్ ఇండియా యూనివర్స్ సెలీన జైట్లీ మిస్ యూనివర్స్ 2001 పోటీలో నాల్గవ రన్నర్-అప్ గా ఉన్నారు.
2002లో, టినా చట్వాల్ మిస్ ఆసియా పసిఫిక్ ఇంటర్నేషనల్ 2002లో మూడవ స్థానంలో నిలిచారు.
2003లో, మిస్ ఇండియా వరల్డ్ అమీ వాషి మిస్ వరల్డ్ పోటీలో నాల్గవ స్థానంలో నిలిచారు
2003లో, షోనల్ రావత్ మిస్ ఆసియా పసిఫిక్ ఇంటర్నేషనల్ పోటీలో రెండవ స్థానంలో నిలిచారు.
2006లో, మిస్ ఇండియా ఎర్త్ అమృతా పాట్కి మిస్ ఎర్త్ ఎయిర్ బిరుదు పోటీలో రెండవ స్థానంలో ఉన్నారు.
2007లో, మిస్ ఇండియా ఎర్త్ పూజా చిట్గోపేకర్ మిస్ ఎర్త్ ఎయిర్ బిరుదు పోటీలో రెండవ స్థానం పొందారు.
మిస్ ఇండియా 2007 లోని అభ్యర్థి ప్రియాంకా షా, మిస్ పర్యాటకం ఇంటర్నేషనల్ 2007 కిరీటాన్ని పొందారు.
2008లో, కేరళకు చెందిన మిస్ ఇండియా పార్వతీ ఒమనకుట్టన్ మిస్ వరల్డ్ పోటీలో మొదటి రన్నర్-అప్ గా పురస్కారం పొందారు. ఆమె ఇంకనూ మిస్ వరల్డ్ 2008లో ఆసియా పసిఫిక్ కాంటినెన్టల్ క్వీన్ గా నిలిచారు.
పూజా చోప్రా మిస్ వరల్డ్ - బ్యూటీ విత్ అ పర్పస్ పురస్కారాన్ని మిస్ వరల్డ్ 2009లో దానధర్మాల కొరకు అధిక మొత్తాన్ని సేకరించినందుకు ఇవ్వబడింది.
వివాదాలు
2008లో గ్లాడ్రాగ్స్ యొక్క అధినేత, మౌరీన్ వడియా ఒక చట్టపరమైన ఉత్తర్వును నూతనంగా పాంటలూన్స్ ఫెమీనా మిస్ ఇండియా ఎర్త్ 2008 పోటీలో కిరీటం ధరించిన హర్షితా సక్సేనాకు రెండు-సంవత్సరాల ప్రత్యేకమైన ఒప్పందాన్ని గ్లాడ్రాగ్స్ తో ఉల్లంఘించినందుకు ఇవ్వగా వివాదాలు తలెత్తాయి, దీనిని హర్షిత 2006 సంవత్సరంలో కుదుర్చుకున్నారు. వేరేవిధమైన అందాల పోటీలో పాల్గొనటానికి, హర్షితా అభ్యంతరం-లేని లిఖితపూర్వకమైన ఆమోదాన్ని గ్లాడ్రాగ్స్ నుండి పొందవలసి ఉంది. దీనికి ముందు CNN-IBN యొక్క ముఖాముఖీలో మౌరీన్ వడియా మాట్లాడుతూ, "హర్షితా సక్సేనా గోవాకు చెందిన ఒక గ్లాడ్రాగ్స్ మోడల్. ఆమె ఏప్రిల్ 2006లోని నా యొక్క మెగామోడల్ ఒప్పందంలో భాగంగా ఉన్నారు.  ఆమె ఒప్పందం ఇంకనూ ముగిసిపోవలేదు మరియు ఈ అమ్మాయి ఒప్పందం గడువు తీరక ముందే ఇంకొక పోటీలోకి ప్రవేశించింది. ఆ అమ్మాయి నా అనుమతి తీసుకోవాలని ఒప్పందం స్పష్టంగా తెలియచేస్తుంది." దీని తలఒగ్గి, హర్షిత తన కిరీటాన్ని వదిలివేయవలసి వచ్చింది మరియు దానిని నవంబర్ 2008లో నిర్వహించబడిన మిస్ ఎర్త్ 2008లో భారతదేశం తరుపున ప్రాతినిధ్యం వహించిన తన్వీ వ్యాస్కు అందించాల్సి వచ్చింది..హర్షిత తరువాత మిస్ ఇండియా 2009లో 4వ స్థానంలో ఉన్నారు మరియు మిస్ ఇంటర్నేషనల్ 2009లో భారతదేశం తరుపున ప్రాతినిధ్యం వహించారు.
2010 నాటికి, ఫెమీనా మిస్ ఇండియా ప్రతినిధిని మిస్ యూనివర్స్ పోటీకి పంపాలనే అధికారాన్ని వదిలివేసింది మరియు వేరే ప్రత్యేకమైన పోటీ భారత ప్రతినిధిని పోటీ ప్రదర్శనకు పంపుతుంది.
విషాదం
మాజీ మిస్ ఇండియా విజేత నఫీసా జోసెఫ్ తన ముంబాయి ఫ్లాటులో జూలై 2004లో ఆత్మహత్యకు పాల్పడ్డారు.
గెలిచినవాటి సంఖ్య ఆధారంగా

మిస్ వరల్డ్(ప్రపంచ సుందరి)కు ప్రతినిధులు (1959 - ప్రస్తుతం)
భారతదేశం ప్రతినిధులను 1967,1965, 1964, 1963లలో పంపలేదు
 మిస్ వరల్డ్ విజేతలు

మిస్ ఎర్త్ కు ప్రతినిధులు (2001 - ప్రస్తుతం)

మిస్ ఇంటర్నేషనల్ (1960 - ప్రస్తుతం) వరకు ప్రతినిధులు
భారతదేశం ఇప్పటివరకూ మిస్ ఇంటర్నేషనల్ బిరుదును గెలవలేదు. భారతదేశం మిస్ ఇంటర్నేషనల్ పోటీకి ప్రతినిధులను 1963 -1967, 1972, 1977, 1989, 1990లలో పంపలేదు.

ఇతర అంతర్జాతీయ ప్రదర్శనలు
విశ్వసుందరికి ప్రతినిధులు (1952 - 2009)
1953 - 1963 దాకా పది సంవత్సరాలు భారతదేశం విశ్వసుందరి పోటీలో పాల్గొనలేదు.
2010 నాటి నుండి భారత అభ్యర్థిని విశ్వసుందరి వేడుకలో ఎంపిక చేసుకోవటానికి ప్రత్యేక జాతీయ ప్రదర్శన ఏర్పాటయ్యింది.
 విశ్వసుందరి విజేత

ఆసియా - పసిఫిక్ విశ్వసుందరి పోటీకి ప్రతినిధులు (1968 - 2005)
భారత సుందరి పోటీలో విజేతగా నిలిచినా మూడవ వారిని మిస్ ఆసియా-పసిఫిక్ పోటీకి పంపబడుతుంది. అంతర్జాతీయ మిస్ ఆసియా పసిఫిక్ అనేది ప్రతిష్ఠాత్మకమైన అందాల ప్రదర్శన అయినప్పటికీ, దీనిని వార్షికంగా కానీ లేదా క్రమ కాలంలో కానీ నిర్వహించరు. 2001 నాటి నుండి మిస్ ఇండియా సంస్థ మూడవ విజేతను మిస్ ఎర్త్ పోటీకి పంపుతోంది. భారతదేశం నుండి మిస్ ఆసియా - పసిఫిక్ వెళ్ళిన చివరి అభ్యర్థి సిమ్రాన్ చందోక్. భారతదేశం తమ దేశం నుండి అంతర్జాతీయ మిస్ ఆసియా - పసిఫిక్ కు ప్రతినిధులను పంపడం ఆపివేసింది.
 ఆసియా పసిఫిక్ విశ్వసుందరిl పోటీలో విజేత

ఇవి కూడా చూడండి
సూచనలు

ది ప్రైడ్ ఆఫ్ ఇండియా, మాజీ మిస్ ఇండియాల మీద పెర్సిస్ ఖంబాట వ్రాసిన ఒక కాఫీ టేబుల్ మీద ఉండే పుస్తకం, మిస్ ఇండియా 1965
బాహ్య లింకులు

వర్గం:మిస్ ఇండియా
వర్గం:అందాల ప్రదర్శన నమూనాలు
వర్గం:ఫెమినా భారత సుందరి విజేతలు
వర్గం:ది టైమ్స్ గ్రూప్
వర్గం:భారతదేశంలో అందాల ప్రదర్శనలు

2017లో ఫెమీనా మిస్ ఇండియా టైటిల్ ని గెలుచుకుంది ఎవరు ?


1905 జూలై 19 న అప్పటి భారత వైస్రాయి అయినటువంటి లార్డ్ కర్జన్ చే బెంగాల్ విభజన యొక్క నిర్ణయం ప్రకటించబడింది. 1905 అక్టోబరు 16 న బెంగాల్ విభజన నిర్ణయం అమలులోకి వచ్చింది. ఈ విభజన వల్ల పెద్ద ఎత్తున రాజకీయ అనిశ్చితి చెలరేగడంతో పాటు హిందూ ఒత్తిడి వలన 1911లో బెంగాల్ తూర్పు మరియు పశ్చిమ ప్రాంతాలు తిరిగి కలవడం జరిగింది.
మూలం
అప్పట్లో బెంగాల్ సంస్థానము 80 మిలియన్ లకు పైగా జనాభాను కలిగి ఉండి 489,500 చదరపు కిలోమీటర్ ల వైశాల్యంలో విస్తరించి ఉంది. పశ్చిమ బెంగాల్ తో పోలిస్తే తూర్పు బెంగాల్ భౌగోళికంగా విడిపడినట్లు ఉండడమే కాక సమాచార ప్రసార రంగంలో కూడా బాగా వెనుకబడి ఉంది. 1836లో పై భాగంలో ఉన్న సంస్థానాలన్ని ఒక లెఫ్ట్నెంట్ గవర్నర్ పరిధిలోకి తీసుకురాబడి 1854లో గవర్నర్ జనరల్ ఇన్ కౌన్సిల్ ను బెంగాల్ పై నేరుగా పరిపాలన అధికారం నుండి తప్పించడం జరిగింది. 1874లో సిల్హెట్ తో సహా అస్సాం బెంగాల్ నుండి వేరు చేయబడి ఒక చీఫ్ కమిషనర్ షిప్ ఏర్పాటు చేయబడడంతో పాటు 1898లో లూషాయి హిల్స్ ప్రాంతం కూడా ఇందులో కలవడం జరిగింది.
ఇంత పెద్ద సంఖ్యలో జనాభా కలిగిన బెంగాల్ సంస్థానాన్ని పరిపాలించడం చాలా కష్టసాధ్యమైన విషయం.
విభజన
1903లో తొలిసారిగా బెంగాల్ విభజన ప్రస్తావనకు రావడం జరిగింది. చిట్టగాంగ్ మరియు ఢాకా, మైమేన్ సింగ్ జిల్లాలను బెంగాల్ నుండి వేరు చేసి అస్సాం సంస్థానంలో కలపాలనే మరొక ప్రతిపాదన కూడా అప్పట్లో తెర మీదకు వచ్చింది. ఇదే విధంగా చోటా నాగపూర్ ను మధ్య సంస్థానాలలో కలపాలనే ప్రతిపాదన కూడా ఉండేది.
జనవరి 1904లో ప్రభుత్వం ఈ ప్రతిపాదనను అధికారికంగా ప్రకటించగా ఫిబ్రవరిలో లార్డ్ కర్జన్ ఈ విభజన పై ప్రజాభిప్రాయ సేకరణకు గానూ బెంగాల్ లోని తూర్పు జిల్లాలన్నింటిలోను అధికారికంగా పర్యటించడం జరిగింది. ఈయన ఆయా ప్రాంతాలలో నాయకత్వం వహిస్తున్న ముఖ్యమైన వ్యక్తులను కలవడంతో పాటు విభజన పై ప్రభుత్వం యొక్క వైఖరిని తెలియ చేస్తూ ఢాకా, చిట్టగాంగ్ మరియు మైమేన్సింగ్ వంటి ప్రాంతాలలో అనేక ఉపన్యాసాలు ఇవ్వడం జరిగింది. 1896-1902లో అస్సాంకు చీఫ్ కమిషనర్ గా ఉన్న హెన్రీ జాన్ స్టెడ్మాన్ కాటన్ ఈ ప్రతిపాదనను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు.
చివరకు 1905 అక్టోబరు 16 న అప్పటి భారత వైస్రాయిగా ఉన్న లార్డ్ కర్జన్ బెంగాల్ ను విభజించడం జరిగింది. పరిపాలనా సౌలభ్యం కోసం విభజన జరిగింది. బెంగాల్ దాదాపుగా ఫ్రాన్స్ అంత వైశాల్యం కలిగి ఉండి అత్యధిక సంఖ్యలో జనాభాను కూడా కలిగి ఉంది. తూర్పు ప్రాంతం నిర్లక్ష్యం చేయబడి సరైన పాలనకు నోచుకోవడం లేదని భావించేవారు. ఈ సంస్థానాన్ని విభజించడం వల్ల తూర్పు ప్రాంతంలో పరిపాలన మెరుగవుతుందనీ తరువాత కొత్తగా వచ్చే స్కూళ్ళు మరియు ఉపాధి అవకాశాల వలన ఇక్కడ జనాభా లబ్ధి పొందుతారనీ భావించారు. అయితే విభజన ప్రణాళిక వెనుక ఇతర కారణాలు కూడా ఉన్నాయి. బెంగాలీ హిందువులు పరిపాలనలో అధిక భాగస్వామ్యం కోసం రాజకీయ ఉద్యమం జరుపుతున్న ఆ కాలంలో తూర్పు ప్రాంతంలో ముస్లింలు అధిక సంఖ్యలో ఉండడం వలన వారి స్థానం బలహీనపడే అవకాశం ఉన్నట్లు భావించారు. ముస్లింలు విభజన కోరుకోగా హిందువులు దానిని వ్యతిరేకించారు. విభజన తరువాత కూడా అహింసా, హింసాయుత ఉద్యమాలు, బహిష్కరణల రూపంలో పెద్ద ఎత్తున నిరసనలు చెలరేగాయి. చివరకు పశ్చిమ బెంగాల్ అనబడే కొత్త సంస్థానం యొక్క గవర్నర్ పై హత్యా ప్రయత్నం కూడా జరిగింది.
ఈ విభజన నిర్ణయం కేవలం అర్ధ దశాబ్ద కాలం పాటు మాత్రమే అమలులో ఉండి చివరకు 1911 లో రద్దు చేయబడింది. అయితే విభజన వెనుక ఉన్న బ్రిటిష్ వారి డివైడ్ అట్ ఎమ్పెర అనే సిద్ధాంతం ఈ సంస్థానాలు తిరిగి కలిసాక కూడా ప్రభావం చూపుతూనే ఉంది. 1919లో హిందువులకు మరియు ముస్లింలకు వేర్వేరుగా ఎన్నికలు నిర్వహించడం జరిగింది. దీనికి ముందే ఈ రెండు మతాల పెద్దలూ కూడా బెంగాలీలందరూ సౌభ్రాతృత్వంతో మెలగాలని పిలుపునిచ్చారు. ఇప్పుడు, వారి వారి రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం ప్రజలు రెండుగా విడిపోవడం జరిగింది. 28 నుండి 22 మిలియన్ ల జనాభా బలం కలిగిన ముస్లింలు కూడా పరిపాలనలో ఆధిక్యం చూపుతూ వచ్చారు. దేశం మొత్తం మీద హిందువులు మరియు ముస్లింలు అందరూ, హిందువులు అత్యధికంగా గల ప్రాంతం అంతా ఒక రాష్ట్రం గానూ ముస్లింలు అత్యధికంగా గల ప్రాంతం అంతా మరొక రాష్ట్రంగానూ రెండు స్వతంత్ర రాష్ట్రాలు ఏర్పాటు చేయాలని డిమాండ్ చేయగా బెంగాలీ హిందువులు కూడా ఈ ప్రాతిపదికన రాష్ట్ర విభజనకు అంగీకరించారు. ముస్లింలు మొత్తం ముస్లిం సంస్థానం అంతా కూడా పాకిస్తాన్ లో కలవాలని కోరుకున్నారు. 1947లో ప్రత్యేకంగా మత ప్రాతిపదికన బెంగాల్ తిరిగి విభజించబడింది. ఇది తూర్పు పాకిస్తాన్ గా మారింది. అయితే 1971లో పశ్చిమ పాకిస్తాన్ మిలటరీ దళంతో స్వతంత్రం కోసం జరిపిన యుద్ధంలో గెలుపొంది ఈ ప్రాంతం బంగ్లాదేశ్ అనే స్వతంత్ర రాజ్యంగా అవతరించింది. విభజన అనేది రక్తపాతం జరగకుండా నివారించేందుకు ఒక తప్పనిసరి వ్యూహం కావొచ్చు కానీ చాలా సందర్భాలలో ఇది మరిన్ని సమస్యలకు దారితీసి ప్రజలను మరింత విడదీయడమే జరిగింది. దాదాపుగా ప్రతిసారీ విభజన వల్ల సరిహద్దులకు రెండు వైపులా ఉన్న మైనారిటీలు అసంతృప్తినే వ్యక్తం చేసారు. బెంగాల్ విభజన రెండు సార్లు రక్తపాతానికి దారి తీసింది.
త్రిపుర రాష్ట్రం, చిట్టగాంగ్,ఢాకా మరియు రాజ్శాహి (డార్జిలింగ్ కాకుండా) డివిజన్లు ఈ కొత్త సంస్థానంలో భాగం కాగా మాల్దా జిల్లా అస్సాం సంస్థానంలో కలుపబడింది. ఈ పెద్ద తూర్పు ప్రాంతాలను కోల్పోవడమే కాకుండా ఐదు హిందీ మాట్లాడే రాష్ట్రాలను కూడా బెంగాల్ మధ్య ప్రాంత సంస్థానాల కోసం వదిలివేయవలిసి వచ్చింది. పశ్చిమాన సంబల్ పూర్ మరియు ఐదు చిన్న ఒరియా మాట్లాడే రాష్ట్రాలు కూడా కేంద్ర సంస్థానాల నుండి బెంగాల్ సంస్థానంలో కలవడం జరిగింది. చివరకు 42 మిలియన్ హిందువులు మరియు 9 మిలియన్ ముస్లింలు కలిసి మొత్తం 54 మిలియన్ జనాభాతో 141,580 square miles (366,700km2)వైశాల్యంతో బెంగాల్ వేరుపడడం జరిగింది.
ఢాకా రాజధానిగా చిట్టగాంగ్ మరొక ఉప రాజధానిగా ఏర్పడిన కొత్త సంస్థానం తూర్పు బెంగాల్ మరియు అస్సాంగా పిలువబడింది. దీని విస్తీర్ణం 106,540 square miles (275,940km2)కాగా జనాభా మొత్తం 31 మిలియన్లు. ఇందులో 18 మిలియన్ ప్రజలు ముస్లింలు కాగా 12 మిలియన్ల ప్రజలు హిందువులు. కలకత్తా హైకోర్ట్ పరిధిలోనే ఈ ప్రాంతం ఉంచబడినప్పటికీ ఇద్దరు సభ్యులు గల రెవిన్యూ బోర్డ్ అయిన లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్ ఆధ్వర్యంలో పరిపాలన జరిగేది. ఇక్కడ ప్రభుత్వం తూర్పు బెంగాల్ మరియు అస్సాం యొక్క పశ్చిమ సరిహద్దు కచ్చితంగా నిర్ణయించబడాలనీ మరియు కచ్చితమైన భౌగోళిక, భాషా,సాంస్కృతిక మరియు సామాజిక లక్షణాలు ఈ ప్రాంతానికి ఉండాలని భావించడం జరిగింది. 1905 జూలై 19న భారత ప్రభుత్వం ఈ విభజనకు సంబంధించిన తుది నిర్ణయ తీర్మానాన్ని ప్రకటించగా అదే సంవత్సరం అక్టోబరు 16 నుండి బెంగాల్ విభజన అమలులోకి వచ్చింది.
ఇది తీవ్ర రాజకీయ సంక్షోభాన్ని సృష్టించింది. తూర్పు బెంగాల్ లోని ముస్లింలు విభజన వల్ల తమకు విద్య మరియు ఉపాధి అవకాశాలు మెరుగుపడతాయని భావించగా పశ్చిమ బెంగాల్ ప్రజలు మాత్రం ఈ విభజనను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు. ఈ సమయంలోనే పెద్ద స్థాయిలో జాతీయవాద సాహిత్యం వెలుగులోకి వచ్చింది. విభజనకు వ్యతిరేకంగా భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ తరపున అస్సాం చీఫ్ కమీషనర్ అయిన హెన్రీ జాన్ స్తేడ్మాన్ కాటన్ నాయకత్వం వహించినప్పటికీ కర్జన్ కు మాత్రం ఎటువంటి స్థానచలనం కలగలేదు. తరువాత నాటిన్ఘం ఈస్ట్ కు లిబరల్ పార్టీ ఎంపిగా ఉన్న కాటన్ తూర్పు బెంగాల్ కు మొదటి లెఫ్ట్నెంట్ గవర్నర్ అయిన సర్ బంప్ఫిల్ద్ ఫుల్లర్ ను తొలగించేందుకు విజయవంతమైన ఉద్యమం నడిపాడు. 1906లో విభజనను రద్దు చేయమని కోరేవారిని సమర్ధిస్తూ రవీంద్రనాద్ టాగోర్ రచించిన అమర్ షోనార్ బంగ్లా గేయం చాలా కాలం తరువాత 1972లో బంగ్లాదేశ్ జాతీయగీతంగా మారింది.
ఈ రాజకీయ నిరసనల వల్ల బెంగాల్ రెండు భాగాలు 1911లో తిరిగి ఒకటి కావడం జరిగింది. మత ప్రాతిపదికన కాకుండా భాషా ప్రాతిపదికన తిరిగి విభజన చేయడం జరుగగా హిందీ, ఒరియా మరియు అస్సామీ మాట్లాడే ప్రాంతాలు ప్రత్యేక పరిపాలనా యూనిట్లుగా వేరు చేయబడ్డాయి. బ్రిటిష్ ఇండియా యొక్క పాలనా రాజధాని కూడా కలకత్తా నుండి న్యూఢిల్లీకు మార్చబడింది.
అయితే ముస్లింలకు హిందువులకు మధ్య ఉన్న సంఘర్షణల వల్ల రెండు గ్రూప్ ల యొక్క రాజకీయ ప్రయోజనాలను కాపాడే నిమిత్తం కొత్త చట్టాలు చేయవలసిన అవసరం ఏర్పడింది.
వీటిని కూడా చూడండి
బంగ్లాదేశ్
పశ్చిమ బెంగాల్
బెంగాల్ విభజన (1947)
బాహ్య లింకులు

వర్గం:భారతదేశ చరిత్ర
వర్గం:బంగ్లాదేశ్ చరిత్ర
వర్గం:బెంగాల్ చరిత్ర
వర్గం:భారతదేశ విభజన
వర్గం:1905

బెంగాల్ విభజన (1905)

పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్ర జాతీయ జంతువు ఏది?


వేమూరి నిఘంటువు (తెలుగు-ఇంగ్లీషు) (Vemuri dictionary (Telugu-English)) ను ప్రముఖ విజ్ఞానశాస్త్ర రచయిత వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు గారు రచించారు. ఇది 2002 లో ప్రచురింపబడింది.[1].
ఆధునిక నిఘంటువు అవసరం
తెలుగు భాషకి, ఆధునిక అవసరాలకి సరిపోయే, ఒక నిఘంటువు (dictionary), పర్యాయపద కోశం (thesaurus), శైలి లక్షణ గ్రంథం (style manual) ఉండాలన్నది నిర్వివాదాంశం. వీటికి తోడు కాలంతో మారుతూన్న భాష స్వరూపానికి అద్దం పడుతూ ఒక ఆధునిక వ్యాకరణం కూడా ఉంటే బాగుంటుంది.
మాతృభాష అబ్బినంత తేలికగా, దేశ భాషలు నేర్వగలిగినంత తేలికగా, పాశ్చాత్య భాషలలో పాండిత్యం రాదు. మేథా వర్గాలలో ఉన్న బహుకొద్ది శాతం ఇంగ్లీషు తప్పనిసరి అని ఎంతగా అనుకున్నా, ప్రజలందరినీ - పండితుల నుండి పామరుల దాకా, అందరినీ - ఇంగ్లీషు నేర్చేసుకోమంటే అది జరిగే పని కాదు. కనుక ఈ నాటి శాస్త్రం, సాంకేతికం, వైద్యం, వ్యాపారం, ....., ఇలా ఏ రంగంలోనైనా ఆవిష్కరణ జరుగుతూన్న క్రొంగొత్త విషయాల గురించి తెలుగులో చెప్పవలసిన అవసరం ఉంది. సెల్ ఫోనుల వాడకం దగ్గరనుండి, రైలు టికెట్టు కొనుక్కోడం దాకా ఇంగ్లీషులోనే పని జరగాలంటే ఎలా?
ఆధునిక అవసరాలకి తెలుగుని వాడేటప్పుడు అనేక ఇబ్బందులు ఎదురవుతూ ఉంటాయి. ఏ విషయం గురించి ఏది రాయాలన్నా తెలుగు వాళ్ల బుర్రకి ఇంగ్లీషు మాట తట్టినంత జోరుగా తెలుగు మాట తట్టదు. తెలుగులో పదసంపద లేకపోలేదు. వేళకి సరి అయిన మాట తట్టకపోవడమే పెద్ద సమస్య. పత్రికా విలేఖరులు, చలా చిత్రాలకి సంభాషణలు రాసే వారు, విద్యుత్ ప్రసార మాధ్యమాలలో మాట్లాడే లంగరయ్యలు, లంగరమ్మలు సరి అయిన, సులభమయిన తెలుగు వాడకపోతే వ్రతం చెడుతుంది, ఫలం దక్కదు.
ఇటువంటి నిత్యావసరాలు ప్రేరణ కారణాలు కాగా, ఆధునిక సాంకేతిక శాస్త్రాన్ని నలుగురికీ అర్థమయే తేలిక శైలిలో చెప్పాలనే కోరిక శ్రీ వేమూరికి 1967 లో పుట్టింది. అప్పటి నుండి తెలుగులో శాస్త్రం గురించి, తెలుగు భాష మీద ఎన్నో వ్యాసాలు, కథలు, పుస్తకాలు రాస్తున్నారు. ఈ ప్రయత్నంలో ఆయనకి అవసరమైన పదజాలాన్ని - స్వయంబోధకంగా ఉండేటట్లు - ఆయనే సమకూర్చుకునేవారు. మొదట్లో చిల్లర కాగితాల మీద రాసుకున్న ఈ పదజాలం, ఇంతింతై, ఎంతో పెద్దదై, వందల కొద్దీ కాగితాలు నిండిపోయాయి. కంప్యూటర్లు కొత్తగా వస్తూన్న ఆ రోజులలో, తెలుగు ఖతులు అప్పుడప్పుడే పుడుతూన్న ఆ కాలంలో, ఈనాటి సాంకేతిక వెసులుబాట్లు లేని ఆ రాతియుగంలో మొదలు పెట్టిన ఈ ప్రయత్నాన్ని చూసి స్నేహితులు అచ్చు కొట్టించమని హితోపదేశం చేసేరు. అదే 2002 లో ఇంగ్లీషు-తెలుగు, తెలుగు-ఇంగ్లీషు నిఘంటువుగా వెలువడింది. గత 12 సంవత్సరాలలో ఈ నిఘంటువులో చొరబడ్డ అచ్చు తప్పులు సరిదిద్దడం, కొత్త మాటలు చేర్చడం వంటి పనులతో ఈ నిఘంటువుని మెరుగు పెరిగి పెద్దదయింది. అచ్చు ప్రతిలో కంటే ఆయన వద్ద ఉన్న కంప్యూటర్లో ఉన్న మూల ప్రతిలో కనీసం 25 శాతం ఎక్కువ మాటలు, తక్కువ తప్పులు ఉన్నాయి. ఇలా మెరుగు పరచిన నిఘంటువులో తెలుగు-ఇంగ్లీషు భాగాన్ని వికీపీడియా చదువరుల ముందు ఉంచుతున్నాం. ఇదే వికీపీడియాలో మరొక చోట ఇంగ్లీషు-తెలుగు భాగం కూడా వేమూరి నిఘంటువు (ఇంగ్లీషు-తెలుగు) అన్న లంకెలో చూడవచ్చు.
నిఘంటు నిర్మాణం ఒకరి వల్ల అయే పని కాదు. నిఘంటువు వాడుకలో ఉన్న మాటలని అక్షరబద్ధం చేయగలదు కాని, వాడుకని శాసించలేదు. భాష వాడుతూన్నకొద్దీ వాడితేరుతుంది; వాడకపోతే వాడిపోతుంది. ఈ నిఘంటువులో ప్రయోగాత్మకంగా వాడిన మాటలు చాల ఉన్నాయి. ఇవి అన్నీ వేమూరి వారి స్వకపోలకల్పితాలు కావు. పలువురు అరుదుగా వాడిన మాటలు, మరుగున పడిపోతూన్న మాటలు, పాత మాటలని కొత్త అర్థాలతో వాడినవి కూడా ఉన్నాయి. ఆసలు మాటలు ఎలా పుడతాయి? ప్రజలు పుట్టిస్తే పుడతాయి. ఎప్పుడు పుడతాయి? వాడుకలో అవసరమైనప్పుడు సందర్భోచితంగా పుడతాయి కాని కమిటీలలో కాదు. అందుకని తెలుగులో రాయాలని కోరిక ఉన్న వారి సౌకర్యం కోసం ఈ నిఘంటువుని వారు తయారు చేసేరు. ఇచ్చిన ఇంగ్లీషు మాటకి సమానార్థకమైన తెలుగు మాటలకీ, వాటిని ఉపయోగించే తీరుకీ పెద్ద పీట వేసేరు.
ఇక్కడ వాడిన అకారాది క్రమం
తెలుగులో అకారాది క్రమం ఏమిటి? అన్న ప్రశ్నకి ప్రమాణాత్మకమైన సమాధానం ఉన్నట్లు లేదు. ఇక్కడ వాడిన క్రమం టూకీగా ఇది:
అచ్చులు: అం, అ, ఆం, ఆ, ఇం, ఇ, ఈం, ఈ,....., ఎం, ఎ, ఏం, ఏ, ఐం, ఐ.
గుణింతాలు; కం, క, క్క, .., కాం, కా, క్కా,...., కిం, కి, క్కి,....,
సంయుక్తాక్షరాలు
అక్షరక్రమంలో నిఘంటువు పుటలు

ఇవి కూడా చూడండి
ఇంగ్లీషు-తెలుగు అనువాద సమస్యలు
వేమూరి నిఘంటువు (ఇంగ్లీషు-తెలుగు)
మూలాలు

ఇతర లింకులు
వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు, తెలుగు లిపి: ఆధునిక అవసరాలు, తెలుగుభాషా పత్రిక, సం. 3, స. 2, పు. 9-13, అక్టోబరు 1973.
వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు, పారిభాషా పదాల తెలుగు అనువాదానికి కొన్ని సలహాలు, తెలుగు పలుకు, 5వ. ఉత్తర అమెరికా తెలుగు సమ్మేళనం, లాస్ ఏంజిలిస్, 5-7 జూలై 1985,
వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు, శిష్టవ్యవహారికం, తెలుగు జ్యోతి (నూ జెర్సీ), పు. 23, ఫిబ్రవరి 1992 & 4వ ప్రపంచ తెలుగు మహాసభ ప్రత్యేక సంచిక,నూ యార్క్, పు. 484, జూలై 1992.
వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు, అమెరికాలో తెలుగు నేర్పడం, తెలుగు జ్యోతి (నూ జెర్సీ), పు. 13-19, ఆగస్టు 1994.
వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు, తెలుగు లిపి సూక్ష్మీకరణ, రచన ఇంటింటి పత్రిక, పు. 9-11, నవంబరు 1995.
వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు, తెలుగు లిపి స్థాయీకరణ, రచన ఇంటింటి పత్రిక, పు. 60-64, అక్టోబరు 1996.
వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు, ఇతర భాషలలోని మాటలని తెలుగులో ఉచ్చరించడం, తెలుగు జ్యోతి (నూ జెర్సీ), పు. 23-25, మే 1997.
వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు, తెలుగులో అక్షరాలు ఏవేమిటి?, తెలుగు జ్యోతి (నూ జెర్సీ), పు. 16-17, జూన్ 1997 & రచన ఇంటింటి పత్రిక, పు. 74-75, మార్చి 2000.
వేమూరి వేంకటేశ్వరరావు, వైజ్ఞానిక రంగంలో తెలుగులోకి అనువాదాలు చెయ్యటంలో సాధక బాధకాలు, ఈమాట ఇ-పత్రిక, మే 2014,
వర్గం:నిఘంటువులు

వేమూరి నిఘంటువు (తెలుగు-ఇంగ్లీషు)

ఇంగ్లీషు భాషలో ఎన్ని అక్షరాలు ఉన్నాయి?


కట్టబోలు, విశాఖపట్నం జిల్లా, రాంబిల్లి మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]
ఇది మండల కేంద్రమైన రాంబిల్లి నుండి 13 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన అనకాపల్లి నుండి 30 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 322 ఇళ్లతో, 1210 జనాభాతో 339 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 571, ఆడవారి సంఖ్య 639. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 129 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 3. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 586519[2].పిన్ కోడ్: 531061.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది. బాలబడి, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు దిమిలిలో ఉన్నాయి.
సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల యలమంచిలిలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల అనకాపల్లిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ విశాఖపట్నంలో ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అచ్యుతాపురంలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం అనకాపల్లిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
కట్టబోలులో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలోఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. ఎమ్బీబీయెస్ కాకుండా ఇతర డిగ్రీ చదివిన డాక్టరు ఒకరు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారానీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. వాణిజ్య బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 7 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
కట్టబోలులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 5 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 51 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 68 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 214 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 30 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 303 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
కట్టబోలులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
చెరువులు: 303 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
కట్టబోలులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి
గ్రామజనాభా
జనాభా (2011) - మొత్తం 1210 - పురుషుల సంఖ్య 571 -స్త్రీల సంఖ్య 639 - గృహాలసంఖ్య 322

మూలాలు

కట్టబోలు గ్రామ పిన్ కోడ్ ఏంటి?


పంజాబు రాష్ట్ర 24 జిల్లాలలో పఠాన్ కోట (పంజాబీ: ਪਠਾਣਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ) జిల్లా ఒకటి. ఈ జిల్లా  2011 జూలై 27న రూపొందించబడింది.
భౌగోళికం
పఠాన్ కోట షివాలిక్ పాదపర్వతం వద్ద ఉంది. జిల్లా పాకిస్థాన్ దేశానికి చెందిన నరోవల్ జిల్లాతో అంతర్జాతీయ సరిహద్దును పంచుకుంటుంది. అంతేకాక జిల్లా సరిహద్దులలో హిమాచల్ ప్రదేశ్ లోని చంబా, కాంగ్రా, జమ్మూ మరియు కాశ్మీర్ లోని  కతుయా జిల్లాలు ఉన్నాయి. జిల్లాలో ప్రధానంగా బియాస్ మరియు రవి నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి.
చరిత్ర
పఠాన్‌కోట్ పాటియాలా రాజపుత్రులు పాలించిన నుర్పూర్ రాజాస్థానానికి రాజధానిగా ఉంటూ వచ్చింది. ముగల్ చరిత్రకారులు దీనిని పైథన్ (ప్రతిష్ఠానపురం ) అనేవారు. రాజా వాదుదేవ్ కాలంలో (1580-1613) లో రాజధాని పఠాన్‌కోట నుండి ధమేరికి తరలించబడింది.[1][2] సిఖ్ఖుల 12 మంది మిస్లులలో ఒకరైన కంహైయామిస్ల్ ఈ ప్రాంతాన్ని 1781-1796 వరకు పాలించాడు. తరువాత గుజ్రంవాలాకు చెందిన రంజిత్ సింగ్ ఈ ప్రాంతాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. 1849 వరకు ఇది సిఖ్ఖుల ఆధీనంలో ఉంది. తరువాత ఇది బ్రిటిష్ ఆధీనంలోకి వచ్చింది. జిల్లాలోని ధరివాల్,  జపువాల్ మరియు గురుదాస్ నంగల్ గ్రామాలు సిఖ్ఖుల చరిత్రతో సంబంధితమై ఉన్నాయి.
ప్రస్తుత జిల్లా
పఠాన్‌కోట్ మునుపు గురుదాస్పూర్ జిల్లాలో భాగంగా ఉంది. 2011 జూలై 27న  ఇది పంజాబు రాష్ట్రంలో 22వ జిల్లాగా ఏర్పాటు చేయబడింది.
[3][4] పఠాన్‌కోట్ 2 విభాగాలుగా (పఠాన్‌కోట్ మరియు ధర్ కలన్ విభజించబడింది. అదనంగా 2 తాలూకాలుగా విభజించబడింది. నార్‌కోట్ జైమల్ సింగ్ మరియు బమియల్ [4]  జిల్లాలో ప్రస్తుతం 421 గ్రామాలు ఉన్నాయి. జిల్లాకు కేంద్రంగా పఠాన్‌కోట్ ఉంది. ఇది సైనికుల నగరంగా పేరు పొందింది.
ప్రముఖులు

మూలాలు

వెలుపలి లింకులు

వర్గం:పంజాబ్ జిల్లాలు
వర్గం:2011 స్థాపితాలు
వర్గం:పఠాన్ కోట్ జిల్లా

పఠాన్ జిల్లాలో ఎన్ని మండలాలు ఉన్నాయి?


కందుకూరి శివానంద మూర్తి (డిసెంబరు 21, 1928 - జూన్ 10, 2015) మానవతావాది, ఆధ్యాత్మిక, తత్వవేత్త. భారతదేశం లోనూ, విదేశాల్లోనూ ఆయనకు ఎంతో మంది శిష్యులు, అభిమానులు ఉన్నారు. విశాఖపట్నంలోని భీమునిపట్నంలో ఆనందవనం పేరిట ఉన్న ఆశ్రమంలో నివసిస్తున్నారు. సంప్రదాయం, సంస్కృతి అంశాల మీద ఎన్నో పుస్తకాలు రచించారు.
జీవిత విశేషాలు
ఆయన తల్లిదండ్రులు సర్వమంగళ, వీరబసవరాజులు శివభక్తులు, దాదాపు 200 శివాలయాలను నిర్మించారు. చిన్నతనం నుండి శివానందమూర్తి ఆధ్యాత్మిక విషయాల పట్ల, ముఖ్యంగా యోగశాస్త్రం పట్ల ఎంతో ఆసక్తి కనబర్చేవారు. 1949  లో సైన్సు గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తి చేసి సబ్ ఆర్డినేట్ సర్వీస్ లో చేరారు. పోలీసు డిపార్టుమెంటులో హన్మకొండలో పనిచేస్తున్నప్పుడు కూడా ఆర్తులకు, పేదవారికి సేవ చేయడం పట్ల, హిందూ ధర్మ బోధన పట్ల ఎక్కువ సమయం వెచ్చించే వారు. ఆఫీసరుగా స్వచ్ఛంద పదవీ విరమణ చేసి సేవాకార్యక్రమాల పట్ల, సాంస్కృతిక సేవ పట్ల దృష్టి సారించారు.
సమున్నతమైన భారతదేశం, సనాతన ధర్మాల వేళ్లూనుకున్న ప్రాచీన సంస్కృతి పట్ల ఆయనకు అమితప్రేమ. సన్యాసులతో సహా అందరూ ప్రజాసంక్షేమానికి ట్రస్టీలుగా, సంరక్షకలుగా తమ వంతు కర్తవ్యం నిర్వర్తించాలని తన ప్రసంగాల్లో తరుచూ చెబుతుంటారు. హిందు ధర్మం, దాని చరిత్ర, సంగీత సాహిత్యాలు, నాట్యనాటకాల విషయాల్లో ఆయన ఒక విజ్ఞాన సర్వస్వం.
రాజకీయ, సాంస్కృతిక ఆధ్యాత్మిక చరిత్ర మీద ఆయన రాసిన వ్యాసాలు ఒక తెలుగు డైలీలో ప్రచురితమై తరువాత భారతీయత పేరిట రెండు సంపుటాలుగా ముద్రితమయ్యాయి. కఠోపనిషత్ మీద ఆయన రాసిన కఠయోగ అన్న పుస్తకం బహథా ప్రశంసలు అందుకని, కంచి పీఠం పరమాచార్య, శృంగేరీ శంకరాచార్యుల మన్ననలను చూరగొంది. ఈ పుస్తకానికి ముందు మాట రాసిన డేవిడ్ ఫ్రాలీ "అద్వైతం, జ్ఞానం, యోగం, దాని అంతర్వాహినుల గురించి తెలిసిన విశిష్ఠమైన వ్యక్తి శివానంద మూర్తి" అన్నారు. హిందూ వివాహ వ్యవస్థ (2006), మహర్షుల చరిత్ర (2007), గౌతమబుద్ధ (2008) ఆయన ఇతర రచనల్లో ముఖ్యమైనవి. సరైన జీవన విధానం పట్ల సామాన్యుడికి స్ఫూర్తినిస్తూ ఆంధ్రభూమిలో ఆయన రాసిన 450 పైగా వ్యాసాలు ప్రచురితమయ్యాయి. పురాణాలు, కావ్యాలు, సాహిత్య గ్రంథాల నుంచి ఆంధ్రదేశ చరిత్రను క్రోడీకరించి మనకథ పేరిట గ్రంథస్తం చేశారు. ఇది హైదరాబాదు దూరదర్శన్ లో 13 భాగాలుగా ప్రసారమైంది.
సనాతన ధర్మ చారిటబుల్ ట్రస్టుకు ఆయన ప్రధాన ధర్మకర్త. లలిత కళలు, సాంకేతికం, విజ్ఞానం, వైద్యం, జర్నలిజం, మానవశాస్త్రాలు, ఇతర రంగాల్లో కృషి చేసిన వారిని ఈ ట్రస్టు ఒక వేదిక మీదకు తీసుకుని వచ్చి సన్మానిస్తూ ఉంటారు.
భారతీయ సంప్రదాయ సంగీతాన్ని, నాట్యాన్ని ప్రోత్సహించేందుకు ఆంధ్ర మ్యూజిక్ అకాడెమీని స్థాపించారు. రికార్డింగుల కోసం ఆనందవనం ఆశ్రమంలో అత్యాధునికమైన రికార్డింగ్ హాల్ ను నిర్మించారు. ఇక్క డ వర్క్ షాపులను నిర్వహిస్తుంటారు. ప్రతి ఏటా హైదరాబాదులో ఈ అకాడెమీ సంగీతోత్సవాలను నిర్వహిస్తుంది.
చెన్నైలోని శ్రీ రాజా లక్ష్మీ ఫౌండేషన్ ఆయనను 2000 లో శ్రీ రాజా లక్ష్మీ పురస్కారం తో, తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం గౌరవ డాక్టరేట్ తో సన్మానించాయి.
ఆయన ప్రవచనాలు ప్రధానంగా సనాతన ధర్మం మీదనే సాగుతుంటాయి. సనాతన ధర్మాన్ని చిత్త శుద్ధితో పాటిస్తే భారతదేశానికి పునర్వైభవం సిద్ధిస్తుందని చెబుతుంటారు. సనాతన ధర్మాచారం వల్ల విలువలు ఏర్పడి ఆత్మగౌరవం ఇనుమడిస్తుందని అంటారు.
సుప్రసిద్ధ ఆధ్యాత్మకవేత్త సద్గురు శివానందమూర్తి (87) తుదిశ్వాస విడిచారు. 10.06.2015 బుధవారం తెల్లవారుజామున 2.30 గంటలప్పుడు ఆయన కన్నుమూశారు. గత కొద్ది రోజులుగా ఆనారోగ్యానికి గురైన శివానందమూర్తి వరంగల్‌లోని ములుగు రోడ్డులో ఉన్న గురుధామ్‌లో శివైక్యం చెందారు. ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని తూర్పుగోదావరి జిల్లా రాజమండ్రిలో 1928, డిసెంబరు 21న జన్మించిన శివానందమూర్తి, భీమిలిలో ఏర్పాటు చేసిన ఆనందవనం ద్వారా ఆధ్యాత్మిక కార్యకలాపాలు నిర్వహించారు. శివానంద కల్చరల్ ట్రస్ట్, ఆంధ్రా మ్యూజిక్ అకాడెమీలను నెలకొల్పి తెలుగు రాష్ట్రాలు సహా ఎన్నో ప్రాంతాలలో సాంస్కృతిక, కళారంగాలకు విశిష్ట సేవలందించారు. శివానంద అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు ప్రధానమంత్రి నరేంద్రమోదీ ఆయన కుమారుడికి ఫోన్ చేసి సద్గురు యోగక్షేమాలను అడిగి తెలుసుకున్నారు.
సద్గురు శ్రీ శివానందమూర్తి కళలను, సాహిత్యాన్ని సనాతన ధర్మ స్ఫూర్తికి అనుగుణంగా పునరుజ్జీవింపజేస్తూ ఒక మణిసేతువును నిర్మించారు. ఆధ్యాత్మిక స్థాయిలో తత్వ రహస్యాలను ఉపదేశించి సాధు మార్గంలో నడిపిస్తున్నారు.
గురు తత్వాన్ని గురించి సంగ్రహంగా క్రింది నాలుగు పద్యాలు తెలియజేస్తున్నాయి.
గురువు ఈశ్వర లీలా రథ శిఖర వైజయంతి
గురువు ఆత్మారోహ గిరిశిఖరం మీది జ్యోతి
గురువు జిజ్ఞాసువుల దాహం తీర్చే ప్రపాశాల
గురువు సుషుమ్నాద్వారం, గురువు శివుని మారు రూపు
సంసిద్ధమైన బ్రతుకులో తానై వచ్చే వినూత్తాతిథి
అతీత జీవానుభూతుల రహస్యాల భాండాగారం
సనాతన పరంపరా తేజస్సును మన దాకా మోసుకువచ్చి
ఈ హృదయంలో ప్రతిష్ఠించి తాను మరుగయ్యే దివ్య తీర్థం
అతి మనస్సులోనుంచి జలపాతమై దూకే కవిత
సమష్టి మనస్సులో నుంచి ప్రాకివచ్చే ప్రాగ్రూపం
ధ్యాన వేళ అభీప్సను ఊర్థ్వంగా మోసుకుపోయే జ్వలదగ్ని
పంచభూతాల సమష్టిని మనకోసం దయతో గ్రహించిన ఈశ్వరుడు
ఆశ్రయం లభించితే చాలు అభ్యాసి తొలి ఘట్టం దాటినట్లే
గురు తేజస్సు హృదయంలో చేరి వృత్తులను నియమిస్తుంది.
ప్రలోభపెట్టే దృశ్యాలను, సిద్ధులను కట్టడి చేస్తుంది
గురుభావం భుజం మీద నిలుపుకొని చివరిదాకా తీసుకుని వెళుతుంది
అనుగ్రహభాషణం
"ఈ జగత్తు అంతా ఒక గ్రంథం. దాని గ్రంధకర్త ఆ ఈశ్వరుడే. ఈ జగత్తులో ఏ ఘటన చోటుచేసుకున్నా ఆ గ్రంథంలో వ్రాసి ఉన్నందునే సంభవిస్తోంది. వేలమంది పండితుల అనుభవాలను వ్రాసినా ఆ జగత్ గ్రంధకర్త అనుభవసారం అంతుచిక్కదు. జీవితంలో కష్టాలు, సుఖాలు, చరిత్ర, సనాతన సంప్రదాయం వంటి చెడు, తీపి ఘటనలన్నీ జగత్ గ్రంధకర్త వ్రాసిన గ్రంథంలోనివే. ఆ గ్రంథం మనం చదవకుండా ఉండలేం .. చదివి అర్ధంచేసుకోలేం .. ఎంత చదివినా పూర్తికాదు. గ్రంధకర్త వ్రాసింది సృష్టి, స్థితి, లయం అను మూడు అధ్యాయాలే. కానీ వాటి సారాన్ని తెలుసుకోవడం ఎవరికైనా గగనమే.
"అయితే గ్రంధకర్తని ధ్యానిస్తే చాలు. ఏం చేసినా ఈశ్వరునికి అర్పణ చేయాలి. అప్పుడే జీవితం ఈశ్వరునికి ఇచ్చిన హారతి అవుతుంది.
"దేనికీ ఇతరులపై ఆధారపడవద్దు. అలా ఆధారపడితే ఫలితం దక్కదు. ఎవరినుండీ ఏమీ ఆశించవద్దు. ఎదుటివారు విమర్శిస్తే ఆ మాట వినవద్దు.
"ఆత్మగౌరవంతో ఏది మంచి మార్గమో ఆలోచించి ఆ దిశగా పయనించాలి. ఆత్మవిశ్వాసం నుండి ఆత్మగౌరవం వస్తుంది.
"ఒకరి ఆమోదం కోసం యాచించవద్దు. ఒకరి నుండి కోరినది దక్కకపోతే బాధపడవద్దు.
"మన జీవితంలో ఏది చోటుచేసుకున్నా అది జగత్ గ్రంధకర్త నిర్ణయమే అని ఆమోదిస్తూ సనాతన ధర్మ మార్గంలో పయనించడం అందరి లక్ష్యం కావాలి.
"ఈశ్వరుని ఆరాధన, నామస్మరణ ఎన్నటికీ మరవకండి." Mare meru andaru chuse tarinchandi
మూలాలు

పత్రికా లింకులు
, by K.Sivananda Murty, The Hindu, Sunday, Jun 07, 2009
 Article by Sri.V.Sundaram in Newstoday 29 May 2007

 The Hindu dated 31.03.2003

ఇతర లింకులు
 Mihira.com

వర్గం:1928 జననాలు
వర్గం:2015 మరణాలు
వర్గం:ఆధ్యాత్మిక గురువులు
వర్గం:హిందూ గురువులు
వర్గం:తెలుగు రచయితలు
వర్గం:భారతీయ రచయితలు
వర్గం:తెలుగు ప్రముఖులు
వర్గం:విజయనగరం జిల్లా ప్రముఖులు

శివానందమూర్తి

కందుకూరి శివానంద మూర్తి తల్లిదండ్రులెవరు ?


వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి అండ్ బ్రదర్స్ అనేది తెలుగు మరియు సంస్కృత పుస్తకాల ప్రచురణ సంస్థ. ఈ సంస్థను వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి గారు మద్రాసు పట్టణంలో స్థాపించారు. ప్రస్తుతం వీరి పుస్తకాలకు వావిళ్ల రామస్వామి శాస్త్రులు అండ్ సన్స్ పంపిణీసంస్థగా వ్యవహరిస్తున్నది.
ప్రచురణలు
గ్రంథాలు
దశకుమార చరితము
బిల్హణీయము
కావ్యాలంకార చూడామణి
నన్నెచోడుని కవిత్వము - వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి (1959)[1]
దక్షిణాత్యాంధ్ర సాహిత్యము
నాటకాలు
బొబ్బిలియుద్ధనాటకము - వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి (ఐదవ కూర్పు - 1983)
ప్రతాపరుద్రీయ నాటకము - వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి
సంగ్రహ ప్రతాపరుద్రీయ నాటకము - వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి (1992)
కుమ్మరి మొల్ల నాటకము
విప్రనారాయణ నాటకము
ఉషానాటకము
రత్నావళి నాటకము
వ్యామోహము సాంఘిక నాటకము - వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి (1952)[2]
ఉత్తరరామచరిత నాటకము
తానీషా (గోలుకొండ పతనము) నాటకము
కాళహస్తి మహాత్మ్యము నాటకము
ఇతరాలు
వేదము వేంకటరాయశాస్త్రులవారి జీవితచరిత్ర సంగ్రహము - వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి (1943)[3]
అనంతపద్మనాభ శతకము
గాయత్రీ రామాయణ శతకము
శ్రీనివాసప్రభు శతకము
పద్యకథాలహరి
కాళిదాసు మన నియోగుల మూలపురుషుడా
తెలుగువారెవరు పరిశోధన వ్యాసము - వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి (1977)[4]
అర్థానుస్వారతత్త్వము
ఆంధ్రభాషాసర్వస్వార్హ నియమకతిపయములు
ఉత్కళ శ్రీకోణార్కము
ఉత్కళ గోపాళము
ఉత్కళ జగన్నాధ
ముత్యాలహారము
భవభూతి (సురేశ్వరాచార్యులు
గ్రామ్యభాషాప్రయోగ నిబంధనములు
భారతాభఅరత రూపక మర్యాదలు
గ్రామ్యదేశ నిరసనము
విసంధి వివేకము
తానాషా, అక్కన్న మాదన్నలు - వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి (1949)[5]
పురాణలీలాషట్కము
బయటి లింకులు

[  వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి రచనలు]
వర్గం:తెలుగు ప్రచురణ సంస్థలు

వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి అండ్ బ్రదర్స్

వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి అండ్ బ్రదర్స్ ప్రచురణ సంస్థ ఎక్కడ ఉంది?


తూర్పు గోదావరి జిల్లా, కాకినాడ మండలానికి చెందిన ఇదే పేరు గల గ్రామం కోసం కొవ్వూరు (కాకినాడ గ్రామీణ మండలం) చూడండి.

కొవ్వూరు, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రములోని పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాకు చెందిన ఒక మండలము, చిన్న పట్టణము.  గోదావరి నదీ తీరాన నెలకొన్న సుందరమైన ఆధ్యాత్మిక పట్టణం, కొవ్వూరు. పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలోని ముఖ్య పట్టణాలలో ఒకటి. చారిత్రక, సాహిత్య ప్రాధాన్యత ఉన్న రాజమహేంద్రి (రాజమండ్రి) గోదావరి నదికి ఒకవైపున ఉండగా, దానికి ఎదురుగా రెండవ వైపున కొవ్వూరు ఉంది. మండలవ్యవస్థ రావడానికి పూర్వం కొవ్వూరు ఒక తాలూకా కేంద్రంగా ఉండేది. గోదావరి పుష్కరాల సమయం ఇక్కడ చాలా విశేషం. వాడపల్లి మీదుగా రాజమండ్రి వెళ్ళుతున్నప్పుడు గోదావరి దాటడానికి రైలు-రోడ్డు వంతెన, కొత్త రైలు వంతెనలు ఇక్కడే ప్రారంభం అవుతాయి.
పురాణ ప్రశస్తి
నేటి కాలంలో కొవ్వూరుగా ప్రసిధ్దమైన ఈ పుణ్యక్షేత్రం గోవూరు లేక గోష్పాద క్షేత్రంగా పిలువబడేది. గౌతమ మహర్షి ఈ నదీ తీరాన తపమాచరించినట్టు పురాణగాధలు వివరించాయి. గోదావరీ తీరాన ఉన్న 'గోపాదాల రేవు' ఆశేష జన సందోహాన్ని ఆకర్షిస్తుంది.
పూర్వము ఒకసారి పదిహేను సంవత్సరాలు వర్షాభావంతో కరువు సంభవించింది. చాలామంది ప్రజలకు, మునులకు ఒక్క గౌతమ మహర్షి ఆశ్రమం మాత్రమే సుభిక్షంగా ఉందని తెలిసింది. గౌతమ మహర్షి గాయత్రీ దేవిని ప్రార్థించగా ఆమె కృపతో ఒక రోజులో ఎంతమందిని అయినా పోషించగల బంగారు పాత్ర పొందగలిగాడు. తన తపో శక్తితో, గాయత్రీ మాత అనుగ్రహంతో ఉదయం పొలంలో విత్తనాలు చల్లితే సంధ్యా సమయానికి పంట వచ్చేది. గౌతమ మహర్షి ఆశ్రమం ఒక్కటే కరువు లేకుండా ఉండటం చూసి ఓర్వలేకపోయిన ఇతర మునులు ఒక మాయ గోవును సృష్టించి గౌతమ మహర్షి పొలంలోకి పంపినారు. మహర్షి ఆ సమయంలో ధ్యానంలో ఉన్నాడు. అలికిడికి కళ్ళు తెరిచి చూడగా గోవు పంట తినుచున్నదని గ్రహించి దర్భతో అదిలించాడు. మాయాగోవు కావున అది కొంచెం దూరం పారిపోయి వేదన అనుభవించి మృతి చెందింది. గోహత్యాపాతకం పోవాలంటే పవిత్ర గంగానదిని ప్రవహింపచేయాలని అందరు నిశ్చయించారు. గౌతమ మహర్షి తపస్సు చేసి మహా శివుని అనుమతితో గంగను తీసుకొని వచ్చాడు. గంగను విడుచునప్పుడు మహా శివుని షరతు ఏమనగా గౌతముడు వెనుతిరిగి చూడరాదు. అఖండ గోదావరి నాశిక్, త్రయంబకేశ్వరం నుంచి బాసర, ధర్మపురి, భద్రాచలం మీదుగా గోవూరులో ప్రవేశించింది. గౌతముడు నీటి శబ్దం వినిపించుటలేదు అని వెనుతిరిగి చూడగా ఆ ప్రదేశంలో అఖండ గోదావరి పాయలుగా విడిపోయింది.
దేవి పురాణం ప్రకారం, పార్వతీ దేవి సవతి పోరుని దూరం చేసుకొనుటకు ఒక మాయ ఆవును సృష్టించి తపమాచరించుచున్న గౌతమ మహర్షి దగ్గరకి పంపగా తపోభంగం కలిగిన మహర్షి ఆ అవును తన తపశ్శక్తితో ధగ్దం చేశాడు. గోహత్యాపాతకం తనకంటకండా ఉండాలంటే దివి నుండి గంగను తీసుకువచ్చి ఆ గోవు మరణించిన ప్రదేశంలో ప్రవహింపచేయాలని చెప్పిన పార్వతీ దేవి ఆనతి మేర గౌతముడు తపస్సు చేసి గంగను దివి నుండి భువికి తెప్పించాడు. ఆ హిమగంగ పారిన ప్రదేశమే గోష్పాద క్షేత్రంగా, ఆ గంగే గౌతమి (గోదావరి) గా ప్రసిద్ధి చెందాయి. మరణించిన గోవును గోదావరి నదీ ప్రవాహంతో పునరుజ్జీవితుల్ని చేశారు. [1]
గ్రామం పేరు వెనుక చరిత్ర

కొవ్వూరు పేరు బ్రిటిషు వారు భారత దేశాన్ని పాలించడానికి మునుపు గోవూరుగా ఉండేది. కాలక్రమంలో అది కొవ్వూరుగా మారింది. గోవు సంచరించిన ప్రాంతం కాబట్టి, గోవూరు అయింది. పశువు వేదన పడిన ప్రదేశం "పశువేదన"గా పేరుగాంచి, కాలక్రమంలో "పశివేదల"గా రూపాంతరం చెందింది. అఖండ గోదావరి పాయలుగా విడిపోయిన ప్రాంతం విగ్నేశ్వరంగా పేరు. కాలక్రమంలో అది విజ్జేశ్వరంగా మారింది. [1]
ప్రముఖులు
అనూరాధ
గ్రామంలో విద్యా సౌకర్యాలు
అంతేకాకుండా కొవ్వూరులోనే చాలా పురాతనమైన విద్యాపీఠము ఆంధ్రగీర్వాణవిద్యాపీఠము. ఇది 1902లో నిర్మింపబడింది. ఈ ఆంధ్రగీర్వాణవిద్యాపీఠమునందు శ్రీ వాడ్రేవు జోగమ్మ వేదసంస్కృత కళాశాల, శ్రీమావులేటి సోమరాజు సంస్కృతోన్నతపాఠశాలలు ఇప్పటికి నడుపబడుచున్నవి.
గ్రామంలోని దర్శనీయ ప్రదేశములు/ దేవాలయాలు
కొవ్వూరు నుండి రాజమండ్రి వరకు గోదావరి పై కట్టిన మూడు వంతెనలు ఇక్కడి ప్రత్యేకత. సుమారు నూరు సంవత్సరాల క్రితము సర్. ఆర్థర్ కాటన్ కట్టించిన రైలు వంతెన ఇప్పటికి చెక్కుచెదరకండా ఉండటం విశేషం. పన్నెండు వత్సరములకొక సారి వచ్చే గోదావరి పుష్కరములందు దేశపు నలుమూలల నుండి ఆశేష భక్తజనం ఈ గోష్పాద క్షేత్రమును దర్శించి, పవిత్ర గోదావరి నదిలో స్నానమాచరిస్తారు.
శాసనసభ నియోజకవర్గం
పూర్తి వ్యాసం కొవ్వూరు శాసనసభ నియోజకవర్గంలో చూడండి.
దృశ్యమాలిక

కొవ్వూరు సబ్ కలక్టరు ఆఫీసు

మూలాలు

వర్గం:ఆంధ్ర ప్రదేశ్ నగరాలు మరియు పట్టణాలు
వర్గం:గోదావరి ఒడ్డున వెలసిన పుణ్య క్షేత్రములు

2003నాటికి కొవ్వూరు పట్టణ జనాభా ఎంత?


కారని, కర్నూలు జిల్లా, కౌతాలం మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]
ఇది మండల కేంద్రమైన కౌతాలం నుండి 13 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన ఆదోని నుండి 39 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 172 ఇళ్లతో, 1017 జనాభాతో 395 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 485, ఆడవారి సంఖ్య 532. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 92 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 0. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 593786[2].పిన్ కోడ్: 518345.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి  ఉంది. బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు హల్విలో ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల కౌతాలం లోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు,   మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు,  సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం ఆదోని లోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల, సమీప వైద్య కళాశాల , కర్నూలు లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్ ఉంది. జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉంది. ఆశా కార్యకర్త గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 6 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 8 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
కారనిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 37 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 30 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 328 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 236 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 92 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
కారనిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 92 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
కారనిలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, వేరుశనగ, జొన్నలు
గ్రామ జనాభా
జనాభా (2011) - మొత్తం 	1,017 -  పురుషుల సంఖ్య 	485 -స్త్రీల సంఖ్య 	532 - గృహాల సంఖ్య 	172

మూలాలు

కారని గ్రామం నుండి అమరావతికి దూరం ఎంత?


నవగ్రహాలు (Nine Planets, Navagrahas) అనగా తొమ్మిది గ్రహాలు. ఈ పదాన్ని రెండు విషయాలలో వాడుతారు.
ఖగోళ శాస్త్రములో సూర్యుని చుట్టూ తిరిగే తొమ్మిది గోళాలు. అయితే ఇటీవలి కాలంలో చివరి గ్రహమైన ప్లూటో గ్రహం కాదని శాస్త్రజ్ఞులు తీర్మానించారు. కనుక ఇప్పుడు ఎనిమిది గ్రహాలు అనే చెప్పడం ఉచితం.
భారతీయ జ్యోతిష్య శాస్త్రంలో జీవితాలపైనా, ఘటనలపైనా ప్రభావం చూపే గ్రహాలు. ఖగోళ శాస్త్రంలో ఉన్న గ్రహాలకూ, ఈ నవ గ్రహాలకూ కొంత భేదం ఉంది. సూర్యుడు (సౌరమండలం కేంద్ర నక్షత్రం), చంద్రుడు (భూమికి ఉప గ్రహం) ఈ సంప్రదాయంలో గ్రహాలుగా పరిగణింప బడుతాయి. యురేనస్, నెప్ట్యూన్ లు ఈ లెక్కలోకి రావు. కాని రాహువు, కేతువు అనే రెండు ఛాయా గ్రహాలను ఈ సంప్రదాయంలో గ్రహాలుగా గణిస్తారు.
ఆధునిక ఖగోళ శాస్త్రం ప్రకారం (2006 కు ముందు)

 భూమి
 శుక్రుడు
 బుధుడు
 కుజుడు
గురుడు
 శని
 యురేనస్
 నెఫ్ట్యూన్
 గ్రహ హోదాను కోల్పోయిన ప్లూటో

భూమి
బుధుడు
శుక్రుడు
భూమి
కుజుడు (అంగారకుడు)
బృహస్పతి (గురుడు)
శని
యురేనస్ (వరుణుడు)
నెప్ట్యూన్ (ఇంద్రుడు)
ప్లూటో (యముడు) (ప్రస్తుతం గ్రహ హోదా కోల్పొయింది - 2006 ఆగస్టులో ఖగోళ విజ్ఙాన శాస్త్రవేత్తలు 'ప్లూటో'ని గ్రహం కాదని, కేవలం సౌరకుటుంబంలో ఒక వస్తువనీ తీర్మానించారు)
ఈ గ్రహాల పరిమాణం, దూరం వంటి ముఖ్య వివరాలు క్రింది పట్టికలో ఇవ్వడ్డాయి.

భారత జ్యోతిష్య సంప్రదాయం ప్రకారం
జ్యోతిష్య సంప్రదాయంలోనూ, తత్ఫలితంగా హిందువుల దైనందిక జీవిత ఆచారాలలోనూ నవగ్రహాలకు ఎంతో ప్రాముఖ్యత ఉంది. మనుష్యుల స్థితి గతులు, భవిష్యత్తు, వ్యవహారాలపై వీటి ప్రభావం గురించి చాలా మంది దృఢంగా విశ్వాసం కలిగి ఉంటారు. సూర్యుడికి అధిపతి అగ్ని, చంద్రుడికి అధిపతి వరుణుడు, కుజుడికి అధిపతి కుమారస్వామి, బుధుడికి అధిపతి విష్ణువు, గురువుకు అధిపతి ఇంద్రుడు, శుక్రుడికి అధిపతి శచీదేవి, శనికి అధిపతి బ్రహ్మ. సూర్యుడు కారానికి, చంద్రుడు లవణానికి, కుజుడు చేదుకు, బుధుడు షడ్రుచులకు, గురువు తీపికి, శుక్రుడు పులుపుకు, వగరు రుచులకు అధిపతులు. సూర్యుడు ఆయనముకు, చంద్రుడు క్షణముకు, కుజుడు ఋతువుకు, బుధుడు మాసముకు, గురువు పక్షముకు, శుక్రుడు సంవత్సరంలకు అధిపతులు.

 సూర్యుడు భార్యలు సజ్ఞ, చాయయలతో
 చంద్రుడు భార్య రోహిణితో
 అంగారకుడు భార్య జ్వాలినితో
 బుధుడు
 గురువు భార్య తారకలు
 శుక్రుడు భార్య ద్వర్జస్వతితో
 శనిభగవానుడు
 రాహువు భార్య కరాళితో
 కేతువు
నవగ్రహాలు. వనస్థలిపురం. మార్కొండేయ స్వామి ఆలయంలో.

సూర్యుడు
చంద్రుడు
అంగారకుడు (మంగళగ్రహం)
బుధుడు
గురువు
శుక్రుడు
శని
రాహువు
కేతువు
నవ గ్రహాల పూజ
నవ గ్రహాలను పూజించడం, హోమాలు, వ్రతాలు నిర్వహించడం చాలామంది హిందువుల ఆచారాలలో ఒక ముఖ్యమైన అంశం. చాలా ఆలయాలలో, ముఖ్యంగా శివాలయాలలో నవగ్రహాల మందిరాలు ఉంటాయి. ఇంకా ప్రత్యేకించి గ్రహాల ఆలయాలు కూడా ఉన్నాయి.
నవగ్రహాల విశేషాలు
జ్యోతిష్య సంప్రదాయంలో నవ గ్రహాల గుణాలనూ, సంకేతాలనూ తెలిపే ఒక పట్టిక క్రింద ఇవ్వబడింది.

నవగ్రహాల ఆలయాలు
నవగ్రహ అలయలు మొత్తముగా తమిళనాడులో ఉన్నాయి. అవి 1. అంగారక గ్రహనికి గాను వైదీస్వరన్ కొయిల్ 2. బుధ గ్రహానికి గాను తిరువంగాడ్ 3. శుక్ర గ్రహానికి గాను కంజనూర్ 4. కేతు గ్రహానికి గాను కీల్రుమ్పల్లమ 5. గురు గ్రహానికి గాను ఆలంగుడి 6. శని గ్రహానికి గాను తిరునల్లారు 7. రాహువు గ్రహానికి గాను తిరునాగేశ్వరమ్ 8. చంద్ర గ్రహానికి గాను తిన్గలూరు 9. సూర్య గ్రహానికి గాను సూరియానార్ కొయిల్
నవగ్రహ ధ్యాన శ్లోకములు
నవగ్రహాలను స్తుతించే ఒక బహుళ ప్రచారంలో ఉన్న శ్లోకం
ఆదిత్యాయ సోమాయ మంగళాయ బుధాయచ
గురు శుక్ర శనిభ్యశ్చ రాహవే కేతవే నమః
రవి
జపాకుసుమ సంకాశం, కాశ్యపేయం మహాద్యుతిమ్
తమో‌రిం సర్వపాపఘ్నం, ప్రణతోస్మి దివాకరం
చంద్ర
దధి శంఖ తుషారాభం, క్షీరోదార్ణవ సంభవం
నమామి శశినం సోమం, శంభోర్మకుట భూషణం
కుజ
ధరణీ గర్భ సంభూతం, విద్యుత్కాంతి సమప్రభం
కుమారం శక్తి హస్తం తం మంగళం ప్రణమామ్యహం
బుధ
ప్రియంగు కళికాశ్యామం, రూపేణా ప్రతిమం బుధం
సౌమ్యం సత్వగుణోపేతం, తం బుధం ప్రణమామ్యహం
గురు
దేవానాంచ ఋషీనాంచ, గురుం కాంచన సన్నిభం
బుద్ధి మంతం త్రిలోకేశం, తం నమామి బృహస్పతిం
శుక్ర
హిమకుంద మృణాళాభం, దైత్యానాం పరమం గురుం
సర్వ శాస్త్ర ప్రవక్తారం, భార్గవం, తం ప్రణమామ్యహం
శని
నీలాంజన సమాభాసం, రవి పుత్రం యమాగ్రజమ్
ఛాయా మార్తాండ సంభూతం, తం నమామి శనైశ్చరం
రాహు
అర్ధకాయం మహావీరం, చంద్రాదిత్య విమర్దనం
సింహికాగర్భ సంభూతం, తం రాహుం ప్రణమామ్యహమ్
కేతు
ఫలాశ పుష్ప సంకాశం, తారకాగ్రహ మస్తకమ్
రౌద్రం రౌద్రాత్మకం, ఘోరం తం కేతు ప్రణమామ్యహమ్

వర్గం:నవగ్రహాలు

సౌరకుటుంబంలో ఎన్ని గ్రహాలు ఉన్నాయి?