స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం (Free Trade) అంటే వర్తకులు ప్రభుత్వము యొక్క ప్రమేయము లేకుండా తమ కార్యకలాపాలను కొనసాగించు వాణిజ్య విధానం. తులనాత్మక ప్రయోజన సూత్రము ప్రకారము ఈ విధానం వస్తువుల మరియు సేవల యొక్క వాణిజ్యంలో లాభాలు ఇరుపక్షాలు పొందుటకు వీలు కల్పిస్తుంది.
ఈ స్వేచ్చాయుత విధానంలో ధరలు అనేవి సరఫరా మరియు గిరాకీల యొక్క నిజమైన ప్రతిబింబాలు. ఇవి వనరుల కేటాయింపులో ముఖ్య పాత్ర పోషిస్తాయి. స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య విధానం కంటే భిన్నంగా ఇతర వాణిజ్య విధానాలలో వాణిజ్య దేశాల మధ్య వస్తువుల మరియు సేవల యొక్క కేటాయింపు, నిజమైన సరఫరా మరియు గిరాకి యొక్క స్వభావాన్ని అందించని కృత్రిమమైన ధరల ఆధారంగా జరుగుతుంది. ఈ కృత్రిమ ధరలు సంరక్షణాత్మక వాణిజ్య విధానాల యొక్క ఫలితంగా ఏర్పడతాయి. ఇందులో ప్రభుత్వము విపణి యందు ధరల యొక్క సవరణలు మరియు సరఫరా యొక్క నియంత్రణ రూపకంగా కలుగచేసుకొంటుంది. ప్రభుత్వము యొక్క ఇటువంటి చర్యల వలన వినియోగదారులకు మరియు ఉత్పత్తిదారులకు వస్తువుల మరియు సేవల యొక్క ధరలు పెరగవచ్చు లేదా తగ్గవచ్చు.
ప్రభుత్వ ప్రమేయాలు రాయితీలు, పన్నులు మరియు టారిఫ్ లు, చట్టబద్దమైన సవరణలు మరియు కోటాలు వంటి నాన్-టారిఫ్ అడ్డంకులు, నార్త్ అమెరికన్ ఫ్రీ ట్రేడ్ అగ్రిమెంట్ (NAFTA) మరియు సెంట్రల్ అమెరికా ఫ్రీ ట్రేడ్ అగ్రిమెంట్ (CAFTA) (వాటి పూర్వపు పేర్లకు విరుద్ధంగా) వంటి రెండు ప్రభుత్వాల ద్వారా నిర్వహింపబడు వాణిజ్య ఒప్పందాలు మరియు కృత్రిమ ధరలకు దారి తీసే ఏదైనా ప్రభుత్వ విపణి ప్రమేయాలు మొదలైనవి కలిగి ఉంటాయి.
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం యొక్క లక్షణాలు
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం దిగువ లక్షణాలు కలిగియుంటుంది:
పన్నులు లేకుండా వస్తువుల యొక్క వాణిజ్యం (టారిఫ్‌లు కలిపి) లేదా ఇతర వాణిజ్య అడ్డంకులు (ఉదాహరణకు దిగుమతుల పై కోటాలు లేదా ఉత్పత్తిదారులకు రాయితీలు)
సేవల యొక్క వాణిజ్యం పన్నులు లేక ఇతర వాణిజ్య అడ్డంకులు లేకుండా
ట్రేడ్-డిస్‌టార్టింగ్ విధానాలు లేకుండుట (ఉదాహరణకు పన్ను లు, రాయితీ లు, సవరణలు లేక చట్టాలు). వీటి వల్ల కొన్ని పరిశ్రమలు, గ్రుహోపయోగాలు లేక ఉత్పత్తి కారకాలు ఇతరముల కంటే లాభదాయకంగా ఉంటాయి.
విపణిలకు స్వేచ్చాయుత ప్రవేశం
విపణి సమాచారమునకు స్వేచ్చాయుత ప్రవేశం
ప్రభుత్వముచే విధించబడిన మోనోపొలి లేక ఒలిగోపోలి యొక్క శక్తి ద్వారా విపణిని చిన్నాభిన్నం చేయడంలో పరిశ్రమల యొక్క అసమర్ధత
దేశంలో మరియు దేశాల మధ్య కార్మికుల యొక్క స్వేచ్చాయుత గమనము.
దేశంలో మరియు దేశాల మధ్య పెట్టుబడి యొక్క స్వేచ్చాయుత గమనం.
ప్రస్తుత పరిస్థితి

ప్రపంచంలోని చాలా దేశాలు (అన్ని కాదు) వరల్డ్ ట్రేడ్ ఆర్గనైజేషన్[1] యొక్క సభ్యులు. (పటము చూడండి) ఈ సంస్థ టారీఫ్‌లు మరియు ఇతర వాణిజ్య అడ్డంకులను కొంతవరకు పరిమితము చేస్తుంది కాని వాటిని తొలగించదు. చాలా దేశాలు ప్రాంతీయ స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం పరిధులలో సభ్యులు. ఇవి సభ్యత్వ దేశాల మధ్యన వాణిజ్య అడ్డంకులను తగ్గిస్తాయి.
ఎన్నో రాష్ట్రాలు ఎంతో కొంత సంరక్షణాత్మకమైన వాణిజ్య విధానాలను అనుసరిస్తాయి.రాష్ట్రాలు ఉపయోగించే సర్వవ్యాపియైన సంరక్షణా విధానాలలో వ్యవసాయక రాయితీలు ఒకటి. వీటి ద్వారా దేశాలు తమ వ్యవసాయక పరిశ్రమలను బయటి పోటీ నుండి రక్షించుటకు వ్యవసాయ ఉత్పత్తులకు కృత్రిమమైన తక్కువ ధరలు సృస్టిస్తాయి. స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య ఒప్పందాలు కస్టమ్స్ యునియన్ లు మరియు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య ప్రాంతాలకు ఎంతో కీలకమైనవి.
గణనీయమైన సమకాలీన వాణిజ్య అడ్డంకులు: కొనసాగుతున్న టారిఫ్ లు, దిగుమతి కోటాలు, అనుమతులు మరియు నిషేధాలు, చైనా యొక్క యాన్ U.S.డాలర్ కు ఉన్న మారక ద్రవ్య వ్యత్యాసాలు, అభివృద్ధి చెందిన దేశాలలో వ్యవసాయక రాయితీలు మరియు అమెరికా కొనుగోలు చట్టాలు.చాలా దేశాలు విదేశీ విమానయాన సంస్థల యొక్క కాబొటేజ్ (ప్రయాణీకులను రెండు స్వదేశీ ప్రాంతాలకు తరలించడం)ను, విదేశీ ల్యాండింగ్ హక్కులను నిషేధించాయి. అయితే ఓపెన్ స్కైస్ ఒప్పందాలు చాలా సాధారణమైనాయి.

సాహిత్యంలో
ఆడం స్మిత్ 1776లో ది వెల్త్ ఆఫ్ నేషన్స్లో స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం యొక్క విలువను మొదట గుర్తించి దాని గురించిన పత్రం రాశారు.[2] ఆయన ఈ విధంగా రాసారు:
"వివేకవంతుడైన ప్రతి కుటుంబ పెద్ద చెప్పే సూత్రం ప్రకారం ఏదైతే కొనడం కంటే ఇంట్లో తయారు చేయుటకు ఎక్కువ ఖర్చు అవుతుందో దానిని ఇంట్లో తయారు చేసే ప్రయత్నం చేయకూడదు... ఒక పదార్ధమును మనము తయారు చేసుకునే కంటే విదేశం నుండి తక్కువ ఖర్చుతో దిగుమతి చేసుకోగలిగితే, ఆ దేశం నుండి దానిని కొనడం మంచిది. అయితే మన సొంత పరిశ్రమలోని ఉత్పత్తులను ఏదైనా లాభదాయకమైన పద్ధతిలో తప్పక ఉపయోగించాలాి".[3]
ఈ వాక్యము వర్తకవ్యాపార విధానాన్ని గణనీయమైన లాభము అనే సూత్రం సహాయంతో వ్యతిరేకిస్తుంది. వర్తకవ్యాపారము అనేది ఆ సమయంలో వాణిజ్యంలో ఎంతో ప్రాముఖ్యం కలిగిన ఆలోచన. ఈ రకమైన ఆలోచన ఒక దేశాన్ని దిగుమతుల కంటే ఎగుమతులు ఎక్కువగా ఉండేటట్టు చూసుకొని ఎక్కువ లాభాలు పొందమని సూచిస్తుంది.[4] స్మిత్ వాదన ప్రకారము తాము ఎక్కువగా చేయగలిగే వస్తు ఉత్పత్తి చేస్తూ వినియోగమునకు అవసరమైన వస్తువులకి ఇతర దేశాలతో వ్యాపారం చేస్తూ రెండు దేశాలు లాభపడగలవు. ఈ క్రమంలో ఎగుమతుల మరియు దిగుమతుల విలువలు ముఖ్యం కాదు కాని ఆ దేశం ఉత్పత్తి చేసే వస్తువులు చాలా విలువైనవి. ఒక దేశానికి వస్తువు యొక్క ఉత్పత్తి యందు ఎటువంటి లాభము లేని పరిస్థితిలో సంపూర్ణ లాభమనే ప్రసక్తి ఉండదు.[5]
ఈ సిద్ధాంతపరమైన సూత్రము తులనాత్మక ప్రయోజన సిద్ధాంతము ద్వారా తెలుపబడింది. 1817లో డేవిడ్ రికార్డో రచించిన ఆన్ ది ప్రిన్సిపల్స్ ఆఫ్ పొలిటికల్ ఎకానమీ అండ్ టాక్సేషన్ [6]లో విశదీకరించిన ప్రకారం, ఒక వస్తువు యొక్క ఉత్పత్తి యందు నిర్దిష్ట ప్రయోజనము పై కాకుండా ఆ వస్తువు యొక్క ఉత్పత్తిలో ఉన్న రిలేటివ్ ఆపర్చునిటి కాస్ట్ పై స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము ఆధారపడి ఉంటుంది. ఒక దేశం తాను తక్కువ ఖర్చుతో చేయగల వస్తువు యొక్క ఉత్పత్తి యందు ప్రత్యేకత సాధించి, ఆ వస్తువు యొక్క వ్యాపారముతో తనకు అవసమైన వినియోగపు వస్తువులను కొనుగోలు చేయాలి. దీని వలన ఆ దేశాలకు ఏదైనా ఉత్పత్తి రంగంలో నిర్దిష్ట ప్రయోజనము లేకున్నప్పటికి వాణిజ్యంలో లాభాపడుటకు వీలు కలుగుతుంది. వాణిజ్యం నుండి వచ్చిన ఈ లాభాలు అన్ని వస్తువుల ఉత్పత్తిలో ముందు ఉన్న దేశం కంటే సమానము కానప్పటికీ అటార్కి స్థితిలో ఉన్న దాని కంటే వాణిజ్యంలో ఆర్థికంగా మంచి స్థితిలోనే ఉంటారు.
[7][8]
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం యొక్క చరిత్ర

స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము యొక్క సిద్ధాంతము వెలువడక ముందు మరియు ప్రస్తుతము దానికి వ్యతిరేకముగా కొనసాగుతున్న వర్తకవ్యాపార విధానము 16వ శతాబ్దంలో యూరోప్ లో మొదలయ్యింది. వర్తకవ్యాపారమునకు వ్యతిరేకులైన అప్పటి ఇద్దరు ఆర్థిక శాస్త్రవేత్తలుగా డేవిడ్ రికార్డో మరియు ఆడం స్మిత్ గుర్తించబడ్డారు.
కొన్ని నాగరికతలు ఆర్థికంగా అభివృద్ధి చెందుటకు కారణం వాణిజ్యమేనని స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యాన్ని బలపరిచిన ఆర్థిక శాస్త్రవేత్తల నమ్మకం. ఉదాహరణకు ఆడం స్మిత్ ప్రకారము ఈజిప్ట్, గ్రీస్ మరియు రోమ్ లు మాత్రమే కాకుండా బెంగాల్ (తూర్పు ఇండియా) మరియు చైనా యొక్క నాగరికతలు కూడా అభివృద్ధి చెందుటకు పెరిగిన వాణిజ్యమే కారణము. స్పెయిన్ యొక్క సార్వభౌమత్వ పరిపాలన తొలగింపు మరియు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య విధానము[9] అనుసరించడం వలన నెదర్‌ల్యాండ్స్ అత్యున్నత పురోగతి సాధించింది. తద్వారా శతాబ్దాలుగా స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం మరియు వర్తకవాణిజ్యం మధ్య వైరం ప్రధాన ప్రశ్నగా నిలిచింది. స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య విధానాలు వర్తకవ్యాపారవేత్త, పరిరక్షణదారుడు, ఏకాంతవాది, కమ్యూనిస్ట్, పాపులిస్ట్ మరియు ఇతర విధానాలతో ఎన్నో శతాబ్దాలుగా పోరు సాగిస్తున్నాయి.
వాణిజ్యము పై ఎన్నో యుద్ధాలు జరపబడ్డాయి. ఉదాహరణకు ఎథెన్స్ మరియు స్పార్ట ల నడుమ పెలోపొంనేసియన్ యుద్ధం, చైనా మరియు గ్రేట్ బ్రిటన్ మధ్య ఓపియం యుద్ధాలు మరియు ఇతర కొలోనియల్ యుద్ధాలు. ఆదాయాన్ని పెంచుటకు, చిన్న పరిశ్రమలను రక్షించుటకు, ప్రత్యేక ఒత్తిడి మరియు 19వ శతాబ్దానికి ముందు వర్తకవ్యాపారములో నమ్మకము - వీటన్నిటి కారణంగా అన్ని అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు సంరక్షణావాదమును ఉపయోగించాయి.

సాంప్రదాయక లిబరల్స్ చాలా మంది, ముఖ్యంగా 19వ మరియు తొలి 20వ శతాబ్దంలో బ్రిటన్ (ఉదాహరణకు జాన్ స్టువర్ట్ మిల్) మరియు 20వ శతాబ్దానికి యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో (ఉదాహరణకు కార్దేల్ హల్) స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం శాంతిని వృద్ధిచేస్తుందని నమ్మారు. బ్రిటీష్ ఆర్థికశాస్త్రవేత్త అయిన జాన్ మేనార్డ్ కీన్స్ (1883-1946) ఈ నమ్మకము పై పెరిగాడు. ఇది 1919లో ట్రీటి ఆఫ్ వెర్సైలేస్ గురించి, అది పరస్పర ఆధారితమైన యురోపియన్ ఆర్థిక వ్యవస్థకు చేసిన చేటు పై అతను చేసిన విమర్శను అణిచివేసింది. తోలి 1930లలో సంరక్షణావాదము పై కొంత సంక్షిప్త చెణుకుల తరువాత ఆయన స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమును బలపరిచాడు. ఈ స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము అంతర్జాతీయంగా సహకారము అందుతున్న స్వదేశీ ఆర్థిక విధానాలతో కలిసి ఉన్నంత వరకు ఈ మద్దతు అందించాడు. ఇలా కలిసి ఉండటం ఉన్నత స్థాయి ఉద్యోగాల కల్పన సాధ్యపడుతుంది అని చెప్పాడు. దేశాల యొక్క ప్రయోజనాలు పరస్పరం దెబ్బతీయకుండా చూచు అంతర్జాతీయ ఆర్థిక సంస్థలను కూడా బలపరిచాడు. ఈ పరిస్థితులలో 'ఆడం స్మిత్ యొక్క వివేకము' మళ్ళీ వర్తిస్తుంది అని ఆయన అన్నారు.
కిక్కింగ్ అవే ది లాడర్లో అభివృద్ధి ఆర్థికశాస్త్రవేత్త హా-జూన్ చాంగ్ స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య విధానాల యొక్క చరిత్రను మరియు ఆర్థికాభివృద్ధిని పరిశీలించి ఇప్పటి పారిశ్రామిక దేశాలు ఎన్నో వాటి చరిత్రలో ప్రముఖ వాణిజ్య అడ్డంకులను ఎదుర్కొన్నాయని పేర్కొన్నారు. స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యానికి ఇళ్లుగా చెప్పబడే యునైటెడ్ స్టేట్స్ మరియు బ్రిటన్ లు సంరక్షణావాదులే. బ్రిటన్ తన సంరక్షణావాదాన్ని 1850లో అది సాంకేతికంగా ఆధిక్యత సాధించిన తరువాత, కార్న్ చట్టము కొట్టివేయబడిన తరువాత విడిచిపెట్టింది. అయితే తయారుచేయబడ్డ ఉత్పత్తుల పై టారిఫ్‌లు 1950 నాటికి తిరిగి 23% వచ్చాయి. యునైటెడ్ స్టేట్స్ తయారైన ఉత్పత్తుల పైన సగటు టారిఫ్‌లు సుమారు 40-50% వరకు విధించింది. ఇది 19వ శతాబ్దం నాటికి అధిక రవాణా ఖర్చుల యొక్క సంరక్షణావాదము వలన పెరిగింది.[10] స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమును నిలకడగా ఉపయోగించిన దేశాలు స్విట్జెర్లాండ్, ది నెదర్లాండ్స్ మరియు కొద్దిగా తక్కువగా ఉపయోగించిన దేశం బెల్జియం.[11] ఏషియన్ టైగర్స్ యొక్క ఎగుమతి ప్రధాన పారిశ్రామీకరణ విధానాలను చాంగ్ "చారిత్రిక సమముల కంటే ఎంతో కుతర్కమైనవి మరియు అభివృద్ధి చేయబడినవి" అని అభివర్ణించారు.[12]
సంరక్షణావాదము కొంత శాతం ప్రపంచం అంతటా ఉంది. అభివృద్ధి చెందిన ఎన్నో దేశాలలో వివాదాస్పదమైన వ్యవసాయ టారిఫ్‌లు అనుసరించబడుతున్నాయి. 1820 నుండి 1980 మధ్య కాలంలో, పన్నెండు పారిశ్రామిక దేశాలలో ఉత్పత్తిదారుల పై ఉన్న సగటు టారిఫ్ లు 11 నుండి 32% మధ్య ఉండేది. అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలలో ఉత్పత్తి అయిన వస్తువుల పై సగటు టారిఫ్‌లు సుమారు 34%.[13]
ప్రస్తుతము ప్రపంచ బ్యాంకు నమ్మిక ప్రకారము అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలు సాధ్యమైనంత వరకు 20% రేట్లు అనుమతించవచ్చు. కాని హా-జూన్ చాంగ్ నమ్మిక ప్రకారము ఎక్కువ స్థాయిలు కూడా న్యాయ సమ్మతమే ఎందుకంటే అభివృద్ధి చెందుతున్న మరియు అభివృద్ధి చెందిన దేశాల మధ్య ఉత్పాదకతా వ్యత్యాసము పారిశ్రామిక దేశాలు ఎదుర్కొన్న ఉత్పాదకతా వ్యత్యాసము కంటే చాలా ఎక్కువ. (ఒక సాధారణ లక్షణము ఏమిటంటే ఇప్పటి అభివృద్ధి చెందని దేశాలు అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు ఇటువంటి సాంకేతిక స్థాయిలో ఒకప్పుడు ఉన్న పరిస్థితి వలె, లేవు . ఎందుకంటే ఈ పోటీ వ్యవస్థలో వారు బలహీన ఆటగాళ్లే. అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు ఇంతకు ముందు తక్కువ స్థాయిలోనైనా కూడా బలవంతమైన ఆటగాళ్లే.) ఒకవేళ టారిఫ్‌ల యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశము చిన్న పరిశ్రమలను ఉత్తేజపరచడమే అయితే, ఆ టారిఫ్ విజయవంతము అవడానికి స్వదేశీ తయారి వస్తువులు పోటీ పడే విధంగా ఎక్కువగా ఉండాలి. ఇంపోర్ట్ సబ్స్టిట్యుషన్ ఇండస్ట్రియలైజేషన్ అనబడే ఈ సిద్ధాంతము ఇప్పటి అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలకు నిరుపయోగంగా పరిగణించబడుతుంది.[14] ప్రపంచ బ్యాంకు యొక్క పరిశీలనలలో తెలిపిన విధంగా ఎక్స్పోర్ట్ ఓరియెంటెడ్ ఇండస్ట్రియలైజేషన్ విధానాలు అధిక ఆర్థిక అభివృద్ధిని ఇస్తాయి. దీనికి ఫోర్ ఏషియన్ టైగర్స్ ఉదాహరణలుగా చెప్పవచ్చు. ఈ బేరీజులు ముఖ్యంగా కోరిలేషన్స్ యొక్క సిద్ధాంతము మరియు పరిశీలనాత్మక అధ్యయనం పై ఆధారపడి ఉన్నాయి. ఈ కారణంగా ఇవి చిన్న నమూనా పరిమాణము మరియు వివిధ వేరియబుల్స్ (దిగువ ఇవ్వబడిన క్రిటికల్ రివ్యు విభాగం చూడండి) వంటి ఎన్నో బలహీనతల వలన బాధపడుతాయి.
ది యునైటెడ్ స్టేట్స్ మరియు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం

కొలోనియల్ అమెరికాలో వాణిజ్యము ఆక్ట్స్ ఆఫ్ ట్రేడ్ అండ్ నావిగేషన్ ద్వారా బ్రిటీషు వర్తక వ్యవస్థచే క్రమబద్దీకరించబడింది. 1760ల వరకు కొంతమంది సామ్రాజ్య వాదులు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం గురించి బహిరంగంగానే సూచించేవారు. ఎందుకంటే క్రమబద్దీకరణలు కచ్చితంగా అమలు చేయబడేవికావు--న్యూ ఇంగ్లాండ్ స్మగ్లింగ్ కు పేరుగాంచింది--ఇంకొక కారణమేమిటంటే సామ్రాజ్యవాద వర్తకులు విదేశీ వస్తువులు మరియు షిప్పింగ్ తో పోటీ పడుటకు ఇష్టపడే వారు కాదు. చరిత్రకారుడైన ఒలివర్ డికర్సన్ ప్రకారము అమెరికన్ విప్లవమునకు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము పట్ల ఇష్టము ఒక కారణము కాదు. డికర్సన్ వ్రాసిన ప్రకారం పద్దెనిమిదవ శతాబ్దమునకు చెందిన వ్యాపారస్తుల ప్రాథమిక వర్తక సూత్రాలు తప్పు అన్న అభిప్రాయము విప్లవ నాయకుల ఆలోచనా ధోరణిలో ఒక భాగము కాదు.[15] అమరికన్ విప్లవాత్మక యుద్ధం ఫలితంగా ఏర్పడ్డ యునైటెడ్ స్టేట్స్ కు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము విస్తరించింది. ఇది బ్రిటీష్ పార్లమెంటు కొలోనియల్ పోర్టులను అడ్డుకునే నిషేధ చట్టాన్ని విడుదల చేసిన సమయంలో జరిగింది. కాంటినెంటల్ కాంగ్రెస్ ప్రతిస్పందించి ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యము ప్రకటించి 1776, ఏప్రిల్ 6న అమరికన్ ఓడరేవులను విదేశీ వాణిజ్యమునకు తెరచాయి. చరిత్రకారుడు జాన్ W.టైలర్ ప్రకారము "ఇష్టము ఉన్నా లేకున్నా, అమెరికన్ల పై స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము విధించబడింది".[16]
మొదటి U.S. సెక్రెటరి ఆఫ్ ది ట్రెషరి, అలెక్సాండర్ హామిల్టన్ తను వ్రాసిన "రిపోర్ట్ ఆన్ మ్యానుఫాక్చర్స్"లో టారిఫ్‌లు చిన్న పరిశ్రమలను రక్షించేవిగా సూచించారు. "జెఫ్ఫార్సోనియన్స్" ఎక్కువ భాగము వ్యతిరేకించినా కూడా ఇది అల్పసంఖ్యాకముగా ఉంది. తరువాత 19వ శతాబ్దంలో సెనేటర్ హెన్రి క్లే వంటి వారు హామిల్టన్ యొక్క సిద్ధాంతాలను "అమెరికన్ సిస్టం" పేరుతో విగ్ పార్టిలో కొనసాగించారు. ప్రత్యర్ధ సదరన్ డెమొక్రటిక్ పార్టీ 1830లలో, 1840లలో, మరియు 1850లలో కొంత భాగంలో సుంకాల యొక్క సమస్య మీద మరియు పరిశ్రమ యొక్క సంరక్షణ కొరకు అనేక ఎన్నికలలో పోటీ చేసింది. డెమోక్రటిక్ పార్టీ సామాన్య టారిఫ్‌లను ప్రభుత్వ ఆదాయం కొరకు మాత్రమే ఉపయోగించేది కాని విగ్‌లు అనుకూల పరిశ్రమలను రక్షించేందుకు అధిక సంరక్షణా టారిఫ్‌లను బలపరిచారు. ఆర్థికశాస్త్రవేత్త హెన్రి చార్లెస్ కారే "అమెరికన్ సిస్టం" ఆఫ్ ఎకనామిక్స్ కు ముఖ్య మద్దతుదారుగా మారారు. ఆండ్రూ జాక్సన్, మార్టిన్ వాన్ బురెన్, జేమ్స్ కే.పొక్, ఫ్రాన్క్లిన్ పియర్స్ మరియు జేమ్స్ బుచానన్లు సభ్యులైన డెమాక్రటిక్ పార్టీ ఈ "అమెరికన్ సిస్టం" అనే వర్తకవ్యాపారాన్ని వ్యతిరేకించింది.
తనని తాను హెన్రి క్లే టారిఫ్ విగ్ గా పిలుచుకునే అబ్రహాం లింకన్ సారథ్యం వహించిన రిపబ్లికన్ పార్టీ స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమును వ్యతిరేకించింది. సివిల్ వార్ సమయంలో రైలురోడ్డు రాయితీలు కట్టుటకు, యుద్ద ప్రయత్నమునకు మరియు అనుకూల పరిశ్రమల సంరక్షణకు 44 శాతము టారిఫ్‌ను విధించాడు.[17] రిపబ్లికన్ పార్టీ ఆధ్వర్యంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఉన్న పరిస్థితిని ప్రెసిడెంట్ విలియం మెక్‌కిన్లే ఈ క్రింది విధంగా చెప్పారు (రిపబ్లికన్ పార్టీ 1912 వరకు ప్రెసిడెంట్ పదవి కోసం జరిగిన ఎన్నికలలో ప్రతిసారి గ్రోవేర్ క్లీవ్లాండ్ వచ్చినప్పుడు తప్ప గెలిచింది):

"స్వేచ్చా వాణిజ్యంలో వర్తకుడే అధీశుడు మరియు ఉత్పత్తిదారుడే దాసుడు. రక్షణ అనేది ప్రాకృతికంగా ఉన్న చట్టం, స్వీయ-రక్షణ చట్టం, స్వీయ-అభివృద్ధి చట్టం, మనిషి అత్యున్నత గమ్యం పొందడానికి సహకరించునది. [ఇలా చెప్పబడింది] ఈ సంరక్షణ అనైతికమైనది... ఎందుకు....ఒకవేళ సంరక్షణ పెరిగి 63,000,000 [U.S. జనాభా] మందికి ఉన్నత స్థితికి తెస్తే మరియు 63,000,000 మంది యొక్క ప్రభావం మిగిలిన ప్రపంచంలోని ప్రజలను ఉన్నత స్థితికి తీసుకువస్తే. పురోగతి మార్గంలో మానవజాతికి ప్రతిచోటా లాభదాయకం కాని చర్యను మనం తీసుకోలేము. వారు చెప్తారు, ‘మీరు బాగా చవకగా ఎక్కడ దొరుకుతుందో అక్కడ కొనవచ్చు'…. అయిననూ, ప్రతిదాని లాగానే అది కార్మికులకు కూడా వర్తిస్తుంది. దీనికన్నా వెయ్యి రెట్లు మంచిదైన ఒక సూత్రాన్ని నన్ను మీకు ఇవ్వనీయండి. అది సంరక్షణ సూత్రం: ‘సులభతరంగా మీరు ఎక్కడ కొనగలరో అక్కడ కొనండి.' భూమి మీద ఎక్కడ కార్మికులు గెలుస్తారో అక్కడ అత్యంత అధిక నజరానా ఇవ్వబడుతుంది."[18]

ఇంకొక ప్రక్క:

పెరుగుతున్న స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య సంచలనం తమ వద్ద ఉన్న అన్ని వనరులను ఉపయోగిస్తూ టారిఫ్‌లకు మరియు రాష్ట్రం మరియు కేంద్ర ప్రభుత్వంలో ఉన్న అవినీతికి స్వస్తి పలికాయి. ఇది చాలా రకములైన ప్రభావాలను చూపింది. అన్నిటికంటే ముఖ్యమైనది గ్రోవేర్ క్లేవ్లాండ్ మంత్రిగా ఉన్న డెమాక్రటిక్ పార్టి యొక్క ఎదుగుదల. తరువాత ముఖ్యమైనది రిపబ్లికన్ పార్టిలో మగ్‌వంప్ ల యొక్క ఎదుగుదల. జేఫ్ఫర్సోనియాన్ తిరుగుబాటుదారులు ఎంతో దూరం ముందుకు కొనసాగలేకపోయారు, పైగా వారి ప్రయత్నం ప్రభావంతంగా లేదు కాబట్టి ప్రత్యామ్నాయాల కోసం చూశారు.
తిరుగుబాటు జేఫ్ఫర్సోనియన్ల మొదటి ముఖ్య సంచలనము ఫైర్ బ్రాండ్ అయిన ఒక యువ విలేఖరి హెన్రి జార్జ్ - కెన్నెత్ ఆర్.గ్రెగ్, జార్గ్ మాసన్ యునివర్సిటి హిస్టరీ న్యూస్ నెట్వర్క్ యొక్క ఆలోచనల నుండి మొదలయ్యింది.
ఆ తరువాత టారిఫ్ మరియు సంరక్షణకు మద్దతు ద్వారా అవస్థాపన సౌకర్యాల పెరుగుదల మరియు జాతి పారిశ్రామీకరణ రిపబ్లిక్ పార్టీ యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశమయ్యింది. ఈ పరిస్థితి యైసేన్హోవర్ అడ్మినిస్ట్రేషన్ మరియు కోల్డ్ వార్ మొదలు వరకు కొనసాగింది. అప్పుడు డెమోక్రటిక్ మరియు రిపబ్లికన్ పార్టీల యొక్క స్థానాలు మారాయి.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసిన తరువాత నుండి, పారిశ్రామిక ఆధిపత్యం సాధించాలానే కోరికతో మరియు కోల్డ్ వార్ ప్రవేశం వలన తగ్గించిన టారిఫ్ అడ్డంకులకు మరియు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమునకు U.S. ప్రభుత్వం ముఖ్యమైన మద్దతుదారుగా అవతరించింది. దీని కారణంగానే జనరల్ అగ్రీమెంట్ ఆన్ టారిఫ్స్ అండ్ ట్రేడ్ (GATT) మరియు తరువాతి కాలంలో వరల్డ్ ట్రేడ్ ఆర్గనైజేషన్ (WTO) స్థాపనకు సహకరించింది (1950లలో ఇంటర్నేషనల్ ట్రేడ్ ఆర్గనైజేషన్ ITO) స్థాపనకు వ్యతిరేకించినప్పటికీ కూడా). 1970ల నుండి U.S. ప్రభుత్వము ఎన్నో వాణిజ్య ఒప్పందాలను నిర్వహించింది. ఉదాహరణకు 1990లలో నార్త్ అమెరికన్ ఫ్రీ ట్రేడ్ అగ్రీమెంట్ (NAFTA), 2006లో ది డొమినికన్ రిపబ్లిక్ సెంట్రల్ అమెరికా ఫ్రీ ట్రేడ్ అగ్రీమెంట్ (CAFTA) మరియు ఎన్నో ద్వైపాక్షిక ఒప్పందాలు (జోర్డాన్తో చేసిన ఒప్పందం)వంటివి.
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం యొక్క ఆర్ధికశాస్త్రం
ఆర్ధిక మాతృకలు
డేవిడ్ రికార్డో యొక్క తులనాత్మక ప్రయోజన పద్ధతి మరియు టారిఫ్ లేక దిగుమతి కోట యొక్క ప్రభావ విశ్లేషణ - ఇవి రెండు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం యొక్క లాభాలు అర్ధం చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడే మార్గాలు. స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము యొక్క సిద్ధాంతపరమైన లాభాలను మరియు నష్టాలను చూపించుటకు సరఫరా మరియు గిరాకి సూత్రము మరియు పన్ను యొక్క ఆర్థిక ప్రభావాలను ఉపయోగించవచ్చు.[19][20]

టారిఫ్‌ల యొక్క ఉపయోగాలు
ఈ రేఖచిత్రము టారిఫ్‌ల యొక్క ప్రయోజనాలను స్వదేశీ పరిశ్రమలను సంరక్షించే మార్గాలుగా చూపిస్తుంది. ఒకవేళ జపాను p టారిఫ్ పై విడ్జెట్లను ఉత్పత్తి మరియు అమ్మకం చేయగల ఒక స్వదేశీ పరిశ్రమను పరిరక్షించాలాని అనుకుంటే. ఇటువంటి విడ్జెట్లను p వరల్డ్ ధరకే ఎగుమతి చేసే ఇతర దేశాలు ఉండటం వలన, ఈ విడ్జెట్లను ఎటువంటి టారిఫ్ లేకుండా తమ దేశంలోనికి దిగుమతి చేసుకుంటే జపాన్ పరిశ్రమ వ్యాపారము నుండి వైదొలగవలసిన పరిస్థితి రావచ్చు. ఇంకా ఈ రేఖాచిత్రం చూపిస్తున్న విధంగా p టారిఫ్ సరఫరా మరియు గిరాకి రేఖల ఖండన బిందువుకు ఎగువకు చేరనంత వరకు, సరఫరా యొక్క కొరతలు మరియు గిరాకి ఆధిక్యత లేని ఒక సమతౌల్య పరిస్థితిని చేరవచ్చు. దీని వలన జపాన్ వినియోగదారులు విడ్జెట్లను ఇతర దేశాల మాదిరిగానే పొందవచ్చు.[20][21]
ఈ సందర్భంలో, పెరిగిన ధర స్వదేశీ ఉత్పత్తిని Q S1 నుండి Q S2కు పెంచదు. ఎందుకంటే మనము ముందుగా చెప్పుకున్నట్లు ఇతర దేశాలు P వరల్డ్ ధరకు ఉత్పత్తి చేసే విడ్జెట్లను జపాన్ P టారిఫ్ ధరకు అంతే విడ్జెట్లను ఉత్పత్తి చేస్తుంది. టారిఫ్ యొక్క ప్రభావము చేత దిగుమతులు పరిమితం చేయబడి స్వదేశంగా ఉత్పత్తి చేయబడ్డ విడ్జెట్లకు గిరాకి పెంచుతాయి. అయితే దీని వలన వినియోగ ధరలు ప్రభావితం కావు. రేఖాచిత్రం చూపించిన విధంగా సరఫరా మరియు గిరాకి వక్ర రేఖల ఖండన బిందువుకు ఎడమవైపు ఉన్న పరిమాణములకు గాను వినియోగదారులు విపణిలోనికి వచ్చిన ఏవైనా విడ్జెట్లను కొనుగోలు చేస్తారు. జపానులో ఒకసారి విడ్జెట్ల యొక్క దిగుమతి చేసుకొన్న మరియు స్వదేశి సరఫరా Q S2 స్థాయికి చేరితే ఇక జపాను పరిశ్రమను పరిరక్షించేందుకు టారిఫ్ అవసరము ఉండదు. ఎందుకంటే విపణి ప్రాబల్యము వలన స్వదేశి మరియు ప్రపంచ ధరలు సమానమౌతాయి మరియు జపాన్ విజిట్టు యొక్క విపణి ధర ఉత్పత్తిదారులను వ్యాపారములో కొనసాగుటకు తోడ్పడుతుంది.[22]
"సొషియెటల్ లాస్" అని పేర్కొనబడిన గులాబి ప్రాంతము ఈ పరిస్థితిలోకి వర్తించదు.
టారిఫ్‌ల యొక్క నిస్ప్రయోజనాలు.
కుడి ప్రక్కనున్న పటము కొన్ని ఊహాత్మక వస్తువుల పై దిగుమతి టారిఫ్ విధింపు వలన ప్రభావము విశ్లేషిస్తుంది. P వరల్డ్ అనేది టారిఫ్ మునుపు ప్రపంచ విపణిలో (తద్వారా స్వదేశి విపణిలో) వస్తువు యొక్క ధర. టారిఫ్ వలన స్వదేశి ధర P టారిఫ్కు పెరుగుతుంది. పెరిగిన ధరలు స్వదేశి ఉత్పత్తిని Q S1 నుండి Q S2కు పెంచుతాయి. దీనితో స్వదేశి వినియోగం Q C1 నుండి Q C2కు తగ్గుతుంది. సాంఘిక సంక్షేమం పై ఇది మూడు ముఖ్య ప్రభావాలు కలిగిస్తుంది. వినియోగ మిగులు (ఆకుపచ్చ ప్రాంతము) తగ్గిపోవడం వలన వినియోగదారులు ఇంకా అధ్వాన్న పరిస్థితికి వస్తారు. ఉత్పత్తి మిగులు (పసుపు ప్రాంతము) పెరగడం వలన ఉత్పత్తిదారులు మంచి స్థితిలో ఉంటారు. ప్రభుత్వమునకు కూడా అదనపు పన్నుల ఆదాయం (నీలి రంగు ప్రాంతము) ఉంటుంది. అయితే ఉత్పత్తిదారుల మరియు ప్రభుత్వము యొక్క లాభాల కంటే వినియోగాదారుల నష్టమే ఎక్కువ. ఈ సాంఘిక నష్టము యొక్క స్థూలత్వము రెండు గులాబి త్రికోణాల ద్వారా చూపించబడింది. టారిఫ్‌ను తొలగించి స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమును ప్రోత్సహించడము వలన సమాజానికి నికర లాభము చేకూరుతుంది.[22][23]
దేశ నికర ఉత్పత్తికి సంబంధించి టారిఫ్ గురించిన ఇంచుమించు ఇటువంటి తద్రూప విశ్లేషణ సమాంతర ఫలితాలు ఇస్తుంది. దేశానికి సంబంధించి, టారిఫ్ ఉత్పత్తిదారులను అధ్వాన్న పరిస్థితిలో మరియు వినియోగదారులను ఉన్నత స్థితిలోనూ ఉంచుతుంది కాని ఉత్పత్తిదారులకు కలిగే నష్టము వినియోగదారులకు వచ్చే లాభము కంటే ఎంతో ఎక్కువ (ఈ స్థితిలో విశ్లేషించబడిన దేశము టారిఫ్ వసూలు చేయనందున పన్ను సంబంధిత ఆదాయం ఉండదు). ఇటువంటి ఒకేరకమైన విశ్లేషణలలో, ఎగుమతి టారిఫ్‌లు, దిగుమతి కోటాలు మరియు ఎగుమతి కోటాలు అన్నీ ఇంచుమించు ఒకేరకమైన ఫలితాలను ఇస్తాయి. కొన్నిసార్లు వినియోగదారులు ఉన్నత స్థితిలో మరియు ఉత్పత్తిదారులు అధ్వాన్న పరిస్థితిలో ఇంకొన్నిసార్లు వినియోగదారులు అధ్వాన్న పరిస్థితిలో మరియు ఉత్పత్తిదారులు ఉన్నత స్థితిలో ఉంటారు కాని వాణిజ్య ప్రతిబంధకాలు విధించడం సమాజానికి నష్టము కలిగిస్తుంది. ఎందుకంటే వాణిజ్య ప్రతిబంధకాల నుండి కలిగే లాభం కంటే నష్టమే ఎక్కువ. స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం విజేతలను మరియు పరాజితులను తయారుచేస్తుంది కానీ సిద్ధాంత ప్రకారంగా మరియు అనుభవపూర్వక ఋజువులు తెలిపే విధంగా స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం వలన కలిగే విజయాల పరిమాణం నష్టాల పరిమాణం కంటే పెద్దది.[19]
వాణిజ్య మళ్లింపు

మెయిన్‌స్ట్రీమ్ ఆర్థిక సిద్ధాంతము ప్రకారము, భౌగోళిక స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము సమాజానికి లాభదాయకమైనది. అయితే కొన్ని దేశాలకు వర్తించే ఎంపిక చేయబడ్డ స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య ఒప్పందాలు మరియు ఇంకొన్ని దేశాల పై టారిఫ్‌లు కొన్నిసార్లు వాణిజ్య మళ్లింపుల ద్వారా ఆర్థిక అసమర్ధతకు దారితీస్తుంది. ఒక వస్తువు తక్కువ ఉత్పత్తి ఖర్చు ఉన్న దేశములో ఉత్పత్తి చేయడము ఆర్థికముగా ప్రయోజనము కలిగియుంటుంది కాని అధిక ఖర్చు ఉత్పత్తిదారుడు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య ఒప్పందము కలిగియున్నా మరియు తక్కువ ఖర్చు ఉత్పత్తిదారుడు అధిక టారిఫ్‌లు ఎదుర్కొంటున్నా ఇది సాధ్యపడదు. అధిక ఖర్చు ఉత్పత్తిదారునికి స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం వర్తింపజేయడం వలన (తక్కువ ఖర్చు ఉత్పత్తిదారునికి కాకుండా) వాణిజ్య మళ్లింపులకు తద్వారా ఆర్థిక నష్టాలకు దారితీస్తుంది. ఈ కారణంగానే ఎంతోమంది ఆర్థికశాస్త్రవేత్తలు భౌగోళిక టారిఫ్ తగ్గింపులకు జరిపే రాయబారాలకు ఎక్కువ ప్రాధాన్యతనిస్తారు. ఉదాహరణకు దోహా రౌండ్.[19]
వకాల్తా సంఘాల అభిప్రాయం
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య సంఘము యొక్క వాదన ప్రకారము:
"సంరక్షణా వాదము పేదరికాన్ని సృష్టిస్తుంది కాని సంపన్నతని కాదు. సంరక్షణావాదము స్వదేశీ ఉద్యోగాలను లేక పరిశ్రమలను "సంరక్షించదు"; ఎగుమతి పరిశ్రమలు మరియు తమ వస్తువులను తయారు చేయుటకు దిగుమతుల పై ఆధారపడే పరిశ్రమలకు హాని కలిగించి వాటిని నాశనము చేస్తుంది. ప్రాంతీయ ఉక్కు పరిశ్రమలను "పరిరక్షించుటకు" ఉక్కు యొక్క ప్రాంతీయ ధరలను పెంచడం కార్ల యొక్క మరియు ఉక్కు ద్వారా తయారయ్యే ఇతర వస్తువుల ఉత్పత్తి ఖర్చును పెంచుతుంది. సంరక్షనావాదము ఒక అవివేకి ఆట."
ఆర్ధికశాస్త్రవేత్తల యొక్క అభిప్రాయము
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము యొక్క ఆర్థికశాస్త్రమును విశ్లేషించే సాహిత్యము సిద్ధాంతపరమైన మరియు అనుభవపూర్వక విశ్లేషణలతో ఎంతో గొప్పగా వ్రాయబడింది. U.S.లోని ఆర్థికరంగ వృత్తి సభ్యుల యొక్క విశాలమైన ఏకాభిప్రాయము ప్రకారము స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము విజేతలను మరియు పరాజితులను సృష్టించినను అసందిగ్ధముగా సమాజానికి అది లాభదాయకమే.[24]
[25] అమెరికా ఆర్థికశాస్త్రవేత్తలు 2006లో జరిపిన సర్వేలో (83 ప్రతిస్పందనలు), "87.5% మంది U.S. మిగిలిన టారిఫ్‌లను మరియు వాణిజ్యమునకు ఇతర అడ్డంకులను తొలగించాలాని" మరియు "90.1% మంది ప్రజలు U.S. తన దేశంలోని యజామానులు విదేశాలకు పనిని ఔట్‌సోర్స్ చేయకూడదనే అభిప్రాయంతో విభేదించారు."[26]
హార్వర్డ్ ప్రొఫెసర్ అయిన యన్.గ్రెగరీ మాన్కివ్ చెప్పిన ప్రకారం, "కొన్ని ప్రపోజీషన్లు వృత్తిపరమైన ఆర్ధిక శాస్త్రవేత్తల మధ్య ఏకాభిప్రాయాన్ని ఆదేశిస్తాయి. ఇవి బహిరంగ ప్రపంచ వాణిజ్యాన్ని ఆర్ధిక అభివృద్ధి మరియు జీవన శైలిని పెంచే విధంగా ఉంటాయని వారి అభిప్రాయము."[27] మాలర్దాలేన్ యునివర్సిటి, స్వీడెన్ కు చెందిన ప్రొఫెసర్.పీటర్ సోడర్బాం చెప్పిన ప్రకారము, "ఈ ఆధునిక వాణిజ్య సిద్ధాంతము ఒకే విషయం పై దృష్టి కేంద్రీకరిస్తుంది. అంటే ఒక వస్తువు లభ్యమయ్యే ధర పై గురిపెడుతుంది. ఇది వివిధ దేశాలలోని ఉద్యోగావకాశాలు, పర్యావరణ అంశాలు మరియు సంస్కృతి వంటి ఎన్నో విషయాలను పరిగణించదు." [28]
ఎంతో మంది స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య వర్తుకులు ఒప్పుకున్నట్టుగా, పెరుగుతున్న కొలవదగ్గ లాభాలు అంటే కంపారిటివ్ ప్రయోజనం వలన వచ్చిన ఎటువంటి బలమైన ఆర్థిక కారణము లేకపోయినా, ఒక పరిశ్రమ భౌగోళికంగా స్థిరపడగలదు. ఇది స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమునకు వ్యతిరేకంగా వాదించడానికి కారణం కాదు. ఎందుకంటే "విజేతలు" మరియు "పరాజితులు" అనుభవించే నిర్దిష్ట ఫలితాంశ స్థాయి "విజేతలు" "పరాజితుల" కంటే ఎక్కవ లాభాపడేటట్టు చేస్తుంది. ఈ లాభం అంతకు ముందు ఉన్న నిర్దిష్టమైన స్థాయి కంటే ఎక్కువ ఉంటుంది.
అయినప్పటికీ, స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం యొక్క లాభాలను మరియు వాటి పరిధిని ప్రశ్నించే ఆర్థికశాస్త్రవేత్తలు కొంతమంది ఉన్నారు. ఇన్ఫాంట్ ఇండస్ట్రీ ఆర్గ్యుమెంట్ అనేది స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం గురించి ఎంతో కాలంగా ఉన్న ఆర్థిక విమర్శ. దీనికి మొదటిసారిగా 1790లలో మొదటి యునైటెడ్ స్టేట్స్ రాష్ట్ర కార్యదర్శి అయిన అలెక్సాండర్ హామిల్టన్ ప్రచారం కల్పించారు. ఈ వాదన ప్రకారం, సంరక్షణావాదము కొత్తగా మొదలైన పరిశ్రమల యొక్క అభివృద్ధికి అవసరమవుతుంది. ఎందుకంటే వారి పోటీదారులు ప్రముఖ ఆర్థిక కొలమానాలను ఉపయోగిస్తూనే ఉంటారు. ఈ కొలమానాలు ఆ పరిశ్రమ యొక్క పరిమాణాన్ని బట్టి లేక చాలా కాలము నుండి ఏర్పడ్డ అభివృద్ధికి సంబంధించి ఉంటాయి.[29] సంరక్షణావాదము యొక్క రూపమైన దిగుమతైన ప్రత్యామ్నాయ పారిశ్రామీకరణ అనేది ఈ విమర్శ పై ఆధారపడ్డ ఒక విధానము.
ప్రత్యర్థి

అకెడమిక్స్, ప్రభుత్వాలు మరియు ఉత్సాహవంతులైన సంఘాలు, రిలేటివ్ ఖర్చులు, స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం యొక్క ప్రయోజనాలు మరియు ప్రయోజనం పొందినవారితో చర్చిస్తారు.
సంరక్షణావాదము పై వాదనలు ఆర్థిక విభాగానికి (వాణిజ్యము ఆర్థిక వ్యవస్థను దెబ్బతీస్తుంది) లేదా నైతిక విభాగానికి (వాణిజ్యము యొక్క ప్రభావాలు ఆర్థిక వ్యవస్థకు సహాయపడతాయి, కాని మిగతా ప్రాంతాలలో చెడు ప్రభావాలు ఉంటాయి) చెందుతాయి; స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమునకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న ఒక వాదన ఏమిటంటే అది మారువేషంలో ఉన్న కోలోనియలిజం లేక సామ్రాజ్యవాదము. నైతిక విభాగము చాలా విస్తృతమైనది. దీనిలో ఆదాయ అసమానతలు, పరిసరాల స్థాయిని తగ్గించడం, బాలకార్మికులు మరియు స్వీట్ షాప్స్, రేస్ టు ది బాటం, వేతన బానిసత్వం, పేద దేశాలలో దరిద్రాన్ని లెక్కించడం, జాతీయ రక్షణకు హానిచేయడం మరియు సాంస్కృతిక మార్పుకు బలవంతం చేయడం వాటివి ఉంటాయి.[30]
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం తరచూ స్వదేశీ పరిశ్రమలచే వ్యతిరేకించబడుతుంది. ఎందుకంటే దాని వలన వారి లాభాలు మరియు వ్యాపారము యందు భాగము దిగుమతి చేసుకున్న వస్తువుల యొక్క ధరలు తగ్గడంతో తగ్గించబడుతుంది[31][32]. ఉదాహరణకు, చక్కర పై యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క టారిఫ్‌లు తగ్గించబడితే, U.S. చక్కర ఉత్పత్తిదారులు తక్కువ ధరలు మరియు లాభాలు పొందుతారు. అయితే U.S. చక్కర వినియోగదారులు ఈ తగ్గిన ధరల వలన అదే మోతాదు చక్కర కోసం తక్కువ ఖర్చు చేస్తారు. డేవిడ్ రికార్డో యొక్క ఆర్థిక సిద్ధాంతము ప్రకారము ఉత్పత్తిదారులు నష్టపోయే దానికన్నా వినియోగదారులు పొందే లాభమే ఎక్కువ.[33][34] ప్రతి ఒక్క స్వదేశీ చక్కర ఉత్పత్తిదారుడు చాలా నష్టపోతాడు కాని ఎంతో మంది వినియోగదారులు చాలా కొంచెం మాత్రమే లాభపడతారు. ఈ కారణంగా ఉత్పత్తిదారులు టారిఫ్‌లు ఎత్తివేయడానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడతారు.[32] సాధారణంగా ఉత్పత్తిదారులు తమ దేశంలో దిగుమతుల పై స్వదేశీ రాయితీలు మరియు టారిఫ్‌లకు మద్దతుగా ఉంటారు. వీరు ఎగుమతి విపణులలో రాయితీలు మరియు టారిఫ్‌లను వ్యతిరేకిస్తారు.
సోషలిస్టులు తరచుగా స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమును వ్యతిరేకిస్తారు. వీరి అభిప్రాయము ప్రకారము స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము పెట్టుబడి ద్వారా అత్యధికంగా కార్మికుల ఎక్స్‌ప్లాయిటేషన్ చేస్తుంది. ఉదాహరణకు కారల్ మార్క్స్ ది కమ్యునిస్ట్ మానిఫెస్టోలో, ""ది బూర్జుఒసీ ...హస్ సెట్ అప్ తట్ సింగిల్, అన్కన్సియనబుల్ ఫ్రీడం---ఫ్రీ ట్రేడ్ అని రచించాడు. ఒక మాటలో చెప్పాలంటే, ఎక్స్‌ప్లాయిటేషన్ కోసం, మతపరమైన మరియు రాజకీయ భ్రాంతులతో కప్పి వేయడంతో ఇది నగ్న, సిగ్గులేని, నేరుగా, క్రోరమైన ఎక్స్‌ప్లాయిటేషన్ కు ప్రత్యామ్నాయమయ్యింది." మార్క్స్ స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమును ఒంటరిగా [35] బలపరిచారు. ఎందుకంటే అది సాంఘిక విప్లవాన్ని త్వరితం చేస్తుందని అభిప్రాయపడ్డారు. సోషలిజాన్ని వ్యతిరేకించేవారికి ఇది స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమునకు విరుద్ధమైన వాదన అనిపిస్తుంది.
"స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం" ఎన్నో ప్రపంచీకరణ వ్యతిరేక సంఘాల వలన వ్యతిరేకించబడింది. వీరు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య ఒప్పందాలు సాధారణంగా పేదల లేక పనిచేయు వర్గము యొక్క ఆర్థిక స్వేచ్చను పెంచదు మరియు ఇంకా పేదలను చేస్తుందని నమ్మడము వలననే ఈ వ్యతిరేకత కలిగింది. విదేశీ సరఫరాదారు శ్రామికుల యొక్క దే ఫాక్తో ఎక్స్‌ప్లాయిటేషన్ చేయడం వలన స్వదేశీ శ్రామికులు కూడా వారితో పోటీ పడవలసి వస్తుంది. దీని కారణంగా "స్వదేశీ పనిచేయు వర్గము నెమ్మదిగా హేలోట్రి స్థాయికి తగ్గించబడతారు".[36] ఈ రకంగా చూస్తే, స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం అనేది వ్యక్తిగత స్వేచ్చను కాపాడే చట్టాల చుట్టూ తిరిగే ముఖ్య ఉద్దేశం కలది. యునైటెడ్ స్టేట్స్ రాజ్యాంగానికి చెందిన పదమూడవ సవరణ (బానిసత్వము మరియు ఇండెంజర్డ్ సర్విట్యుడ్) ఇటువంటి ఒక చట్టము. ఈ సందర్భంగా సంరక్షణా విధానాలు స్వదేశీ ఉత్పత్తిదారులను రక్షించేవిగా కాకుండా స్వేచ్చనే రక్షించేవిగా చూడబడతాయి. ఈ వాదన స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము యొక్క ఆర్థిక విశ్లేషణకు దారి తీస్తుంది. దీని ప్రకారము "బానిసత్వము మరియు ఖచ్చితమైన పోటీ పారేటో ఆప్టిమల్ అనే సంత్వములో ఉంటాయి." [37] ఇందువల్ల, స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య విధానాలను అవలంబించడం వలన తక్కువ సమయంలో సమర్ధత విషయంలో కొంత లాభము చేకూరినప్పటికి దీర్ఘకాలికంగా స్వేచ్చ యొక్క నష్టము రూపంలో సమర్థత యొక్క వెల ఎంత అనే ప్రశ్న ఉండిపోతుంది.
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య సిద్ధాంతమునకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న వాదనలు మరియు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య ఒప్పందాలకు మధ్య తేడాలను గుర్తించతము చాలా ముఖ్యము. NAFTA యొక్క కొందరు వ్యతిరేకదారులు ఒప్పందమును సాధారణ ప్రజానీకానికి హానికరమైనదిగా గుర్తిస్తున్నారు, కాని కొన్ని వ్యతిరేక వాదనలు పర్ సే స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యమునకు కాకుండా ప్రభుత్వము నిర్వహించే వాణిజ్యానికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు U.S నుండి రాయితీ గల జొన్నలను మెక్సికోకు NAFTA ఆధ్వర్యంలో ఎగుమతి చేయడం తప్పనే వాదన [38] ఉంది. ఉత్పత్తి ఖర్చు కంటే తక్కువ ఖర్చుకే ఈ జొన్నలను అందించడము ద్వారా (డంపింగ్) మెక్సికన్ రైతుల పై చెడు ప్రబ్భావం చూపిస్తుంది. ఇలాంటి రాయితీలు స్వేచ్చాయుత వాణిజ్య సిద్ధాంతాలను అతిక్రమిస్తాయి కాబట్టి ఈ వాదన స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యానికి వ్యతిరేకంగా కంటే దాని యొక్క అనుసరణ పద్ధతిని వ్యతిరేకిస్తుంది.
1980లు మరియు 1990లలో టారిఫ్ కోతలు మొదలైనప్పటి నుండి గమనిస్తే, సంరక్షణావాది అయిన చైనా మరియు ఈశాన్య ఆసియా కంటే లాటిన్ అమెరికా యొక్క ఆచరణ చాలా తక్కువగా ఉంది. సామ్యూల్సన్ ప్రకారము, పరాజయాలపై విజయాల మిగులు గురించి ఆలోచించడం తప్పు. విల్ ఇన్వెన్షన్స్ A ఆర్ B లోవర్ ఆర్ రైస్ ది న్యు మార్కెట్-క్లియరింగ్ రియల్ వెజ్ రేట్స్ దట్ సస్టేయిన్ హై-టు-ఫుల్ ఎంప్లాయ్‌మెంట్" అనే పేపరు ఆర్ధిక శాస్త్రవేత్తలను ప్రపంచీకరణ గురించి చిన్నపాటి తృప్తి పొందడమును ఖండించింది. దీని ప్రకారం కార్మికులు ఎల్లప్పుడూ గెలవరు. కొంత మంది ఆర్ధిక శాస్త్రవేత్తలు ఈ క్రింది విధంగా వివరణ ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తారు: పేద దేశాలు స్వదేశీ పరిశ్రమలు స్థాపించుకొనుటకు మరియు సంపన్న దేశాలు కార్మికులకు తిరిగి శిక్షణ ఇవ్వడానికి సహకరించేందుకు వాణిజ్య అడ్డంకులు ఉండాలి.[39].
వలసవాదం

స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం ఒక విధమైన సామ్రాజ్యవాదమని కొందరి వాదన. ఆర్ధిక జాతీయత్వం మరియు వర్తకవ్యాపారములను బలపరిచే కొందరి అనుకూలవాదులు ఈ పరిస్థితి కల్పిస్తారు. 19వ శతాబ్దంలో బ్రిటీషు యొక్క పిలుపులను బ్రిటీషు సామ్రాజ్యము యొక్క విస్తరణ కొరకే అని వీరు విమర్శించారు. ముఖ్యంగా అమెరికన్ వ్యవస్థ[40] యొక్క శిల్పిగా పేరుగాంచిన అమెరికన్ అయిన హెన్రి క్లే మరియు జర్మన్ అమెరికన్ ఆర్ధిక శాస్త్రవేత్త అయిన ఫ్రెడ్‌రిచ్ లిస్టు[41] యొక్క రచనలలో ఇది కనబడుతుంది.
ఈ మధ్యకాలంలో, ఈక్వడోర్ ఇయన్ ప్రెసిడెంట్ అయిన రాఫెల్ కోర్రియ ది హిద్దెన్ ఫేస్ ఆఫ్ ఫ్రీ ట్రేడ్ అక్కార్డ్స్ అనే పుస్తకములో తను వ్రాసిన ముందుమాటలో "స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము యొక్క కుతర్కము" అని ప్రకటించారు. ఈ పుస్తకంలో కొంత భాగాన్ని కోర్రియా సారథ్యంలో ఎనర్జీ మంత్రి అయిన అల్బర్టో అకోస్టా రచించారు. హ జూన్ చాంగ్ రచించిన ను ప్రామాణికంగా పరిగణిస్తూ కోర్రియా స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యానికి సంబంధించి "అమెరికా విధానానికి" మరియు "బ్రిటిషు విధానానికి" మధ్య తేడాలను కనుగొన్నాడు. ఆయన చెప్పిన విధంగా బ్రిటిషు విధానాన్ని అమెరికన్లు "బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యవాద పద్దతిగా" చూసారు. కొర్రియా ప్రకారము, పారిశ్రామిక పరిరక్షణ గురించి క్రమబద్ధమైన వాదనను మొదటిసారిగా అందించినది ట్రెషరి కార్యదర్శి అయిన అలెక్సాండర్ హామిల్టన్, అంతేకాని ఫ్రెడ్రిచ్ లిస్ట్ కాదు.
ప్రత్యామ్నాయాలు
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం కొరకు ఈ క్రింది ప్రత్యామ్నాయాలు సూచించబడ్డాయి : సమతుల్య వాణిజ్యం, చౌక వాణిజ్యం, భద్రతావాదం మరియు టాబిన్ పన్ను.
వీటిని కూడా చూడండి
ప్రత్యయాలు/విషయాలు:
స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం (భద్రతావాదం)
స్వేచ్ఛా వాణిజ్య ప్రాంతం
స్వేచ్చా వాణిజ్యం తర్కం
స్వేచ్చా వాణిజ్య పరిధి
చౌక వాణిజ్యం
అంతర్జాతీయ వర్తకం
వాణిజ్య అవరోధాలు
వాణిజ్య పోరు
దిగుమతి (ధర విధానం)
జన్యుపరంగా మార్పు చేయబడ్డ ఆహారము యొక్క వాణిజ్య పోరు.
ఆఫ్‌షోర్ ఔట్‌సోర్సింగ్
ఆఫ్‌షోరింగ్
ఎల్లలులేని అమ్మకాలు
సమతుల్య వాణిజ్యం
వాణిజ్య విభాగం
వర్తకము
లెయిస్సేజ్-ఫెయిర్
ఆర్థిక ప్రపంచీకరణ
వాణిజ్య సంస్థలు:
జనరల్ అగ్రిమెంట్ ఆన్ టారిఫ్స్ అండ్ ట్రేడ్ (GATT)
వరల్డ్ ట్రేడ్ ఆర్గనైజేషన్ (WTO)
దక్షిణ అమెరికా స్వేచ్ఛాయుత వాణిజ్య ఒప్పందం
ఫ్రీ ట్రేడ్ ఏరియ ఆఫ్ ది అమెరికన్స్ (FTAA)
యూరోపియన్ యూనియన్
సూచనలు

గ్రంథ పట్టిక
చాంగ్, హ-జూన్. కిక్కింగ్ అవే ది లాడర్: డెవలప్‌మెంట్ స్ట్రాటెజి ఇన్ హిస్టారికల్ పర్స్పెక్టివ్ . లండన్: ఆంథెం ప్రెస్ 2003. ISBN 978-1-84331-027-3.
ప్యుగెల్, థామస్ ఏ. ఇంటర్నేషనల్ ఎకనామిక్స్, 13వ సంచిక. న్యూ యార్క్: మెక్‌గ్రా-హిల్ ఇర్విన్ (2007). ISBN 978-0-07-352302-6
డికర్సన్, ఒలివర్ యం. ది నేవిగేషన్ ఆక్ట్స్ అండ్ ది అమెరికన్ రెవల్యూషన్ . న్యూ యార్క్: బార్న్స్ (1963). ISBN
టైలర్, జాన్ W. స్మగ్లర్స్ & పేట్రియాట్స్: బాస్టన్ మర్చంట్స్ అండ్ ది అడ్వెంట్ ఆఫ్ ది అమెరికన్ రేవల్యుషన్ . బాస్టన్: నార్త్ ఈస్టర్న్ యునివర్సిటి ప్రెస్ (1986). ISBN 0-19-512350-6
స్మిత్, ఆడం. ఆన్ ఇంక్వైరీ ఇన్ టు ది నేచర్ అండ్ కాసెస్ ఆఫ్ ది వెల్త్ ఆఫ్ నేషన్, డిజిరీడ్స్ ముద్రణ (2009), ISBN 1-4209-3206-3
భగవతి, జగదీష్. ఫ్రీ ట్రేడ్ టుడే . ప్రిన్స్టన్: ప్రిన్స్టన్ యునివర్సిటి ప్రెస్ (2002).. ISBN 0-631-20497-0.
రికార్డో, డేవిడ్. , ఎకనామిక్స్ మరియు లిబర్టి గ్రంథాలయం (1999)
Vrijhandel]]

వర్గం:వాణిజ్యం
వర్గం:అంతర్జాతీయ వ్యాపారం
వర్గం:అంతర్జాతీయ వాణిజ్యం
వర్గం:అంతర్జాతీయ ఆర్థిక శాస్త్రం
వర్గం:వాణిజ్య విధానం
వర్గం:ప్రపంచీకరణ
వర్గం:వ్యాపారం
వర్గం:అంతర్జాతీయ వాణిజ్య సంస్థలు

స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం

2017 లో భారతదేశం చైనా నుండి ఎక్కువగా దిగుమతి చేసుకునే వస్తువు ఏంటి?


వొమ్మి, విజయనగరం జిల్లా, నెల్లిమర్ల మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]
గ్రామ జనాబా
జనాభా (2011) - మొత్తం 	2,281 - పురుషుల సంఖ్య 	1,123 - స్త్రీల సంఖ్య 	1,158 - గృహాల సంఖ్య 	558

మూలాలు
vommi lo famous sivalayam vundhi ekkada sivalingam mariyu nandhi svayanga velisayani ekkada peddalu chebutharu thurpu bagana turpu kanumalu kalavu(peddakonda)
vommi lo 3pedda cheruvulu kalavu ramuducheruvu cheruvukommu nallacheruvu vommi krida kabhaddi vommi nunchi desarakshnalo 20 mandhi sipailu kalaru ekkada jeevanadharam vyavasayam

2011 నాటికి వొమ్మి గ్రామములో బంజరు భూమి ఎంత ఉంది?


వాణిశ్రీ (జ.1948, ఆగష్టు 3, నెల్లూరు) 1960 మరియు 1970 దశకములలో పేరొందిన తెలుగు సినిమా నటి. ఈమె అసలు పేరు రత్నకుమారి. వాణిశ్రీ తెలుగు సినిమాలతో పాటు అనేక తమిళ, కన్నడ మరియు మలయాళ సినిమాలలో కూడా నటించింది. మరపురాని కథ సినిమాతో చిత్రరంగ ప్రవేశము చేసిన వాణిశ్రీ సుఖదుఃఖాలు సినిమాలో చెల్లెలి పాత్రతో మంచి పేరుతెచ్చుకున్నది. ఈ సినిమాలో ఇది మల్లెల వేళయనీ ప్రసిద్ధ పాటను ఈమెపై చిత్రీకరించారు. ఆ తరువాత కథానాయకిగా అనేక సినిమాలో నటించి 1970వ దశకమంతా తెలుగు చిత్రరంగములో అగ్రతారగా నిలచింది. ఈ దశాబ్దపు చివరలో శ్రీదేవి మరియు జయప్రదలు తెరపై వచ్చేవరకు వాణిశ్రీనే అగ్రతార.
ఆ తరువాత సినీ రంగమునుండి విరమించి, వాణిశ్రీ పెళ్ళి చేసుకొని సంసారజీవితంలో స్థిరపడింది. ఈమెకు ఒక కొడుకు మరియు ఒక కూతురు. 80వ దశకములో ఈమె తిరిగి తల్లి పాత్రలతో సినీ రంగములో పునః ప్రవేశించింది.
వాణిశ్రీ నటించిన తెలుగు చిత్రాలు
భీష్మ (1962)
శ్రీకృష్ణ తులాభారం (1966)
ఆడపడుచు (1967)
ఉమ్మడి కుటుంబం (1967)
కంచుకోట (1967)
మరపురాని కథ (1967)
రంగులరాట్నం (1967)
సుఖదుఃఖాలు (1967)
బంగారు పంజరం (1968)
రణభేరి (1968)
ఆత్మీయులు (1969)
నిండు హృదయాలు (1969)
భలే రంగడు (1969)
ఇద్దరు అమ్మాయిలు (1970)
కథానాయిక మొల్ల (1970)
చిట్టి చెల్లెలు (1970)
దసరా బుల్లోడు (1970)
చిన్ననాటి స్నేహితులు (1971)
చెల్లెలి కాపురం (1971)
జీవిత చక్రం (1971)
ప్రేమనగర్ (1971)
విచిత్ర బంధం (1971)
కొడుకు కోడలు (1972)
ఖైదీ బాబాయ్ (1973)
గంగ మంగ (1973)
బంగారు బాబు (1973)
జీవన తరంగాలు (1973)
దేశోద్ధారకులు (1973)
జీవన జ్యోతి (1975)
ఆరాధన (1976)
సెక్రటరీ (1976)
ఎదురీత (1977)
భక్త కన్నప్ప
చక్రధారి
ఆలూమగలు
సింహబలుడు
రామచిలక
గోరంత దీపం
దేవదాసు మళ్లీ పుట్టాడు
అనుగ్రహం
శ్రీవినాయక విజయం
దేవుడు మామయ్య
అత్తకు యముడు - అమ్మాయికి మొగుడు
బొబ్బిలి రాజా
ఖైదీ దాదా
సీతారత్నంగారి అబ్బాయి
ఏమండీ, ఆవిడ వచ్చింది
రావుగారింట్లో రౌడి
రౌడీ మొగుడు
సూచికలు

బయటి లింకులు
 on IMDb

వర్గం:తెలుగు సినిమా నటీమణులు
వర్గం:1948 జననాలు
వర్గం:శ్రీ పొట్టి శ్రీరాములు నెల్లూరు జిల్లా ప్రముఖులు
వర్గం:నెల్లూరు జిల్లా ప్రముఖులు
వర్గం:తమిళ సినిమా నటీమణులు
వర్గం:కన్నడ సినిమా నటీమణులు
వర్గం:మలయాళ సినిమా నటీమణులు
వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:తెలుగు కళాకారులు
వర్గం:కూచిపూడి నృత్య కళాకారులు

గోదావరి చిత్రంలో కథానాయికగా ఎవరు నటించారు?


Main Page
Kalyanam Mudhal Kadhal Varai ఇది తమిళ భాష టెలివిజన్ సిరీస్. [1] సోమవారం నుండి శుక్రవారం వరకు 7 గంటలకు సిరీస్ విజయ్ TV లో ప్రసారం అవుతోంది. <ref></ref
ప్రముఖ తారాగణం
ప్రియా భవానీ శంకర్
అమిత్ భార్గవ్
బయటి లింకులు

వర్గం:టెలివిజన్ కార్యక్రమాలు

కల్యాణం ముధాల్ కాధల్ వరాయ్

ప్రియా భవానీ శంకర్ ఎక్కడ జన్మించింది?


పైడిపాక, పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా, పోలవరం మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]. పిన్ కోడ్: 534 315.
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	1,354 - పురుషుల సంఖ్య 	665 - స్త్రీల సంఖ్య 	689 - గృహాల సంఖ్య 	439

2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 984.[1] ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 504, మహిళల సంఖ్య 480, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 295 ఉన్నాయి.
పైడిపాక పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా, పోలవరం మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన పోలవరం నుండి 8 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన కొవ్వూరు నుండి 43 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 439 ఇళ్లతో, 1354 జనాభాతో 318 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 665, ఆడవారి సంఖ్య 689. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 482 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 6. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 588100[2].పిన్ కోడ్: 534315.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది. బాలబడి పోలవరంలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల సింగనపల్లిలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల చేగొండపల్లిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పోలవరంలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల కొవ్వూరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ రాజమండ్రిలో ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల కొయ్యలగూడెంలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం పోలవరంలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల రాజమండ్రి లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
పైడిపాకలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది.
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
కాలువ/వాగు/నది ద్వారా, చెరువు ద్వారా కూడా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పైడిపాకలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉంది. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి.
వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ఏటీఎమ్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 12 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
పైడిపాకలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 92 హెక్టార్లు
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 57 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 168 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 25 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 143 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
పైడిపాకలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఇతర వనరుల ద్వారా: 143 హెక్టార్లు

మూలాలు

పైడిపాక గ్రామ విస్తీర్ణత ఎంత?


గీతాంజలి పూర్తి అనువాదం వికిసోర్స్‌లో ఉన్నది. ఇక్కడ చూడండి
భారత దేశానికి జాతీయ గీతాన్ని అందించిన కవి, రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ (Ravindranath Tagore) (మే 7, 1861 - ఆగస్టు 7, 1941). ఠాగూర్ గానూ, రవీంద్రుని గాను ప్రసిద్ధుడైన ఈయన తన గీతాంజలి కావ్యానికి సాహిత్యంలో నోబెల్ బహుమతిని అందుకున్నాడు. నోబెల్ బహుమతిని అందుకున్న మొట్టమొదటి ఆసియావాసి.
బాల్యము, విద్యాభ్యాసము
వంగదేశంలో 1861 మే 7 వ తేదీన దేవేంద్రనాథ ఠాగూర్, శారదాదేవీలకు పద్నాలుగవ సంతానంగా రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ జన్మించాడు. ఇతని బాల్యం చాలా చోద్యంగా గడిచింది. ఆముదం దీపం ముందు పుస్తకం పట్టుకొని కూర్చొని ఆవలిస్తూ కునికిపాట్లు పడుతూ చదివేవాడు. నిద్ర లేవగానే ఇంటి తోటలోకి పోయి ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని చూచి ఆనందించేవాడు. కథలంటే చెవి కోసుకొనేవాడు. సామాన్య దుస్తులతో, నిరాడంబరంగా పెరిగాడు. బాల్యంలో ఇంట్లోనే నాలుగు గోడల మధ్య ఉండవలసి రావటంతో ఆయనకు బయటి ప్రపంచం అద్భుతంగా తోచేది. ప్రపంచమొక రహస్యమనీ, ఆ రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాలనీ కుతూహలపడేవాడు.
రవీంద్రుడు పాఠశాలలో చదవడానికి ఇష్టపడక ఇంటివద్దనే క్రమశిక్షణతో ప్రతి ఉదయం వ్యాయామం చేసి, లెక్కలు చేసి, చరిత్ర, భూగోళ పాఠాలను, సాయంత్రం చిత్రలేఖనం, ఆటలు, ఇంగ్లీషు అభ్యసించేవాడు. ఆదివారాలలో సంగీత పాఠాలు, భౌతిక శాస్త్రం ప్రయోగాలు, సంస్కృత వ్యాకరణం నేర్చుకొనేవాడు. బొమ్మలున్న ఆంగ్ల నవలలను స్వయంగా చదివేవాడు. కాళిదాసు, షేక్స్‌పియర్ రచనలు చదివాడు. భాషను క్షుణ్ణంగా అభ్యసించి మాతృభాష పట్ల అభిమానం పెంచుకొన్నాడు.
రవీంద్రుడు ఇంగ్లాండులో ఒక పబ్లిక్ స్కూలులో చేరి, ప్రొఫెసర్ మార్లే ఉపన్యాసాలు విని ఆంగ్ల సాహిత్యంపై అభిరుచి పొంచుకొన్నాడు. సాహితీపరుల ప్రసంగాలు విని వారితో సంభాషించి నాటకాలకు, సంగీత కచేరీలకు వెళ్లి, ఆంగ్ల సంస్కృతీ సంప్రదాయాలు బాగా ఆకళించుకొన్నాడు. తన అనుభవాలను భారతికి లేఖలుగా వ్రాసేవాడు. రవీంద్రుడు ఇంగ్లండులో వుండగానే భగ్న హృదయం అనే కావ్యాన్ని రచించాడు. అయితే ఇంగ్లండులో పద్దెనిమిది మాసాలు వుండి ఏ డిగ్రీనీ సంపాదించకుండానే స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చాడు.ఆ తర్వాత 1883 డిసెంబరు 9 న మృ ణాలిని దేవీని వివాహమాడెను.
== సాహితీవ్యాసంగం
రవీంద్రుడు బాల్యంలోనే అనేక పద్యాలు, వ్యాసాలు, విమర్శలు ప్రచురించాడు. ఆయన రచించిన సంధ్యాగీత్ కావ్యాన్ని కవులందరూ మెచ్చుకొనేవారు. వందేమాతరం గీతాన్ని రచించిన బంకించంద్ర ఛటర్జీ కూడా రవీంద్రుని ప్రశంసించాడు. రవీంద్రుడు రచించిన భక్తిగీతాలను తండ్రి విని, వాటి ప్రచురణ కవసరమయిన డబ్బు ఇచ్చేవాడు. ఆ తరువాత రవీంద్రుడు విర్గరేర్ స్వప్న భంగ, 'sangeetha prabhata అనే కావ్యాలను రచించాడు.Rabindranath Tagore....
గీతాంజలి

రవీంద్రుని రచనలలో గీతాంజలి చాల గొప్పది. రవీంద్రుడు తాను బెంగాలీ భాషలో రచించిన భక్తిగీతాలను కొన్నింటిని ఆంగ్లంలోనికి అనువదించి గీతాంజలి అని పేరు పెట్టాడు. అది అనేక ప్రపంచ భాషలలోనికి అనువదించబడింది. ప్రపంచ సాహిత్యంలో ఇది గొప్ప రచన. మానవుని కృంగదీసే నిరాశా నిస్పృహలను, సకల సృష్టిని ప్రేమభావంతో చూచి శ్రమ యొక్క గొప్పతనాన్ని సూచించే మహత్తర సందేశం గీతాంజలిలోని ముఖ్యాంశం. 1913 వ సంవత్సరంలో సాహిత్యానికి సంబంధించి రవీంద్రుని గీతాంజలికే నోబెల్ బహుమతి లభించింది. విశ్వకవి అనే బిరుదును సాధించి పెట్టింది. ఆసియా ఖండంలో మొదటిసారి నోబెల్ బహుమతి పొందిన వ్యక్తి. గీతాంజలి వెలువడిన తరువాత అన్ని దేశాలవారు రవీంద్రుని గ్రంథాలను చదవడం ఆరంభించారు.
శాంతి నికేతన్
రవీంద్రుడు కేవలం రచయితగానే ఉండిపోక, బాలల హృదయాలను వికసింపచేయటానికై ప్రాచీన మునుల గురుకులాల తరహాలోనే శాంతినికేతన్‌గా ప్రసిద్ధి గాంచిన విశ్వభారతి విశ్వవిద్యాలయాన్ని స్థాపించాడు. అది అయిదుగురు విద్యార్థులతో మొదలై, క్రమంగా విస్తరించింది. చిన్న పిల్లలు ఉపాధ్యాయుల ఇళ్ళల్లో భోజనం చేసేవారు. ప్రాతఃకాలానే నిద్ర లేవడం, కాలకృత్యాలు తీర్చుకొని, తమ గదులను తామే శుభ్రపరచుకొని స్నానం చేయడం, ప్రార్థన చేయటం, నియమిత వేళలలో నిద్ర పోవటం వారి దినచర్య. ఆరోగ్యం కాపాడుకోవటం, పరిశుభ్రత, సత్యాన్నే పలుకుట, కాలినడక, పెద్దలను, గురువులను గౌరవించటం వారికి నేర్పేవారు. 1919 లొ కళా భవన్ ను ఆయన స్తాపించారు. ఇక్కడ విద్యార్ఢులు విభిన్న కళాలను నెర్చుకునెవారు.
నవల,నాటకాలు
గ్రామాభ్యుదయమే దేశాభ్యుదయమని రవీంద్రుడు భావించాడు. అందుకై శ్రీ నికేతాన్ని నెలకొల్పి, గ్రామ పునర్నిర్మాణానికి ఎంతో కృషి చేసేవాడు. రవీంద్రుడు మొదట వాల్మీకి ప్రతిభ అనే నాటకాన్ని రచించాడు. ఆ తరువాత అమల్ అనే పిల్లవాణ్ణి గురించి పోస్టాఫీసు అనే నాటకం వ్రాశాడు. రవీంద్రుడు రచించిన చిత్రాంగద నాటకం ఆయనకు మంచిపేరు తెచ్చింది. ప్రకృతి - ప్రతీక అనే నాటకంలో ప్రపంచాన్ని విడిచి పెట్టిన సన్యాసి కథను వర్ణించాడు. రవీంద్రుడు కచదేవయాని, విసర్జన, శరదోత్సవ్, ముక్తధార, నటిర్‌పూజ మొదలగు అనేక శ్రేష్టమయిన నాటకాలు రచించాడు. మతాలు వేరైనా పరస్పర స్నేహంతో కలసి మెలసి ఉండాలి అనే సాంఘిక ప్రయోజనం, ఉత్తమ సందేశం మిళితమైన 'గోరా' నవల రవీంద్రునికెంతో పేరు తెచ్చింది.
చిత్రకళ, సంగీతం
రవీంద్రనాధ టాగోరు డెబ్భై ఏళ్ళ ప్రాయంలో చిత్రకళా సాధనను ప్రారంభించాడు. ఆయన వేసిన చిత్రాలు లండను, ప్యారిస్, న్యూయార్కు మొదలగు నగరాలలో ప్రదర్శించబడ్డాయి. ఆయన దాదాపు రెండు వేల చిత్రాలను గీశాడు.
రవీంద్రుడికి సంగీతమంటే మిక్కిలి ప్రీతి. ఆయన బెంగాల్ జానపద గీతాలను, బాపుల్ కీర్తనలను విని ముగ్ధుడయ్యేవాడు. ఆయన స్వయంగా గాయకుడు. భారతీయ సంగీతంలో రవీంద్ర సంగీతం అనే ప్రత్యేక శాఖను ఏర్పరచిన వాడు రవీంద్రుడు.
స్వాతంత్ర్య సాధన,జనగణమణ
రవీంద్రుడు మొదటి నుండి జాతీయ భావాలున్నవాడు. హిందూ మేళాలో దేశభక్తి గీతాలను పాడాడు. పృథ్వీరాజు పరాజయం గురించి ప్రబోధాత్మక పద్యనాటకాన్ని రచించాడు. బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం తిలక్‌ను నిర్భంధించినపుడు రవీంద్రుడు తీవ్రంగా విమర్శించాడు. బెంగాల్ విభజన ప్రతిఘటనోద్యమంలో రవీంద్రుడు ప్రముఖపాత్ర వహించాడు. జాతీయ నిధికి విరాళాలు వసూలు చేశాడు. రవీంద్రనాథ టాగోర్ 1896లో జరిగిన కలకత్తా కాంగ్రెస్ సదస్సులో మొట్టమొదటిగా బంకించంద్ర చటర్జీ రచించిన వందేమాతరాన్ని ఆలపించాడు. రవీంద్రుడు వ్రాసిన ' జనగణమణ 'ను జాతీయ గీతంగా ప్రకటించేముందు "వందేమాతరం", "జనగణమన" లపై దేనిని జాతీయ గీతంగా ప్రకటించాలని సుదీర్ఘ చర్చ, తర్జన భర్జనలు జరిగాయి. అంతిమంగా రవీంద్రుడి 'జనగణమన' దే పైచేయి అయింది. దీంతో రాజ్యాంగ సభ కమిటీ అధ్యక్షుడు బాబూ రాజేంద్ర ప్రసాద్ 1950 జనవరి 24న జనగణమనను జాతీయ గీతంగా వందేమాతరంను జాతీయ గేయంగా ప్రకటించాడు. అదే సమయంలో రెండూ సమాన ప్రతిపత్తి కలిగి ఉంటాయని స్పష్టం చేసాడు.
రచనలనుండి ఉదాహరణలు
గీతాంజలి రవీంద్రునికి కవిగా ప్రపంచఖ్యాతిని తెచ్చిపెట్టింది. ఈ కావ్యంలోని ఈ కింది గీతం మహాత్మాగాంధీకి మిక్కిలి అభిమాన పాత్రమైంది.
ఈ మంత్రములు జపమాలలు విడిచిపెట్టు తలుపులన్నింటినీ బంధించి ఈ చీకటిగదిలో ఎవరిని పూజిస్తున్నావు? కళ్ళు తెరచి చూడు. నీవు ఆరాధించే దేవుడు నీ ఎదుట లేడు!ఎచ్చట రైతు నేలను దున్నుతున్నాడో,ఎచ్చట శ్రామికుడు రాళ్ళు పగులగొట్టుతున్నాడో,అక్కడ ఆ పరమాత్ముడున్నాడు.వారితో ఎండలో, వానలో ధూళి ధూపరితములైన వస్త్రములలో ఉన్నాడు.నీవు కూడా నీ పట్టు పీతాంబరములు ఆవల పెట్టి  ఆనేల మీదికి పదా.....
విస్తృతంగా జనప్రియమైన మరొక రచన. ఇది చాలా పాఠ్యపుస్తకాలలో ఒక పాఠంగా చేర్చబడుతుంది.
Where the mind is without fear
Where the mind is without fear and the head is held high;
Where knowledge is free;
Where the world has not been broken up into fragments by narrow domestic walls;
Where words come out from the depth of truth;
Where tireless striving stretches its arms towards perfection;
Where the clear stream of reason has not lost its way into the dreary desert sand of dead habit;
Where the mind is led forward by thee into ever-widening thought and action—Into that heaven of freedom, my Father, let my country awake.
దీనికి తెలుగు అనువాదం
ఎక్కడమనస్సు నిర్భయంగావుంటుందో,
ఎక్కడమానవుడు సగర్వంగా తల ఎత్తుకుని తిరుగుతాడో,
ఎక్కడవిజ్ఞానం స్వేచ్ఛగా మనగలుగుతుందో,
ఎక్కడ ప్రపంచం ముక్కముక్కలై ఇరుకైన గోడల మధ్య మ్రగ్గిపోవదో,
ఎక్కడ మాటలు అగాధమైన సత్యం నుంచి బాహిరిల్లుతవో,
ఎక్కడా విరామమైన అన్వేషణ,పరిపూర్ణత వైపు చేతులుచాస్తుందో,
ఎక్కడ పరిశుద్ధ జ్ఞానవాహిని మృతాంధ విశ్వాసపుటెడారిలోఇంకిపోదో,
తలపులో పనిలో నిత్య విశాల పథాలవైపు ఎక్కడ మనస్సు పయనిస్తుందో-ఆ స్వేచ్ఛాస్వర్గంలోకి, తండ్రీ! నా దేశాన్ని మేల్కాంచేట్టు అనుగ్రహించు
చివరి రోజులు
తన జీవితంపై రవీంద్రుని ప్రభావమెంతో ఉన్నదని జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ స్వయంగా చెప్పుకొన్నాడు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రారంభమైనపుడు రవీంద్రుడు మానసికంగా కృంగిపోయి అనారోగ్యానికి గురి అయ్యాడు. తీవ్రంగా వ్యాధితో బాధపడుతూ, చికిత్సకై కలకత్తా నగరానికి వెళ్లాడు. కానీ, ప్రయోజనం లేకపోయింది. రచయితగా, సంగీతవేత్తగా, చిత్రకారునిగా, విద్యావేత్తగా గొప్ప మానవతావేత్తగా టాగూర్ చరిత్రలో నిలిచిపోయాడు. మాతృభూమి, మానవసంబంధాలపట్ల అచంచలమయిన నమ్మకం, ప్రేమాభిమానాలు కలిగి ఉన్న విశ్వకవి' రవీంద్రనాథ్ టాగూర్, 1941 ఆగష్టు 7న మరణించాడు.
క్లుప్తంగా సమాచారం
జననం: 1861 మే 7
తండ్రి మహర్షి దేవేంద్రనాథ టాగూరు, తల్లి శారదాదేవి
15 మంది సంతతిలో పధ్నాలుగో బిడ్డ, ఎనిమిదవ పుత్రుడు
రచనారంభం: 1873
ప్రథమ పద్య కావ్య ప్రచురణ: 1878.
మృణాళినీదేవి తోవివాహం: 1883.
మృణాళినీదేవి మరణం: 1902
శాంతినికేతన్ స్థాపన: 1901 డిసెంబరు.
గీతాంజలికి నోబెల్ బహుమతి: 1913 నవంబరు.
విశ్వభారతి స్థాపన: 1921 డిసెంబరు.
మరణం: 1941, ఆగస్టు 7.
ఆత్మకథ: మై రెమినిసెన్సెస్
ఇవి కూడా చూడండి
రవీంద్రనాథ్ టాగూర్ రచనలు
ఇల్లు మరియు ప్రపంచము (బెంగాలీ నవల/ఇంగ్లీషు పేరు ది హోమ్ అండ్ ది వరల్డ్)
వనరులు

ఆంధ్రప్రదేశ్ మాసపత్రికలో ఆళ్ల నాగేశ్వరరావు వ్యాసం ఆధారంగా
బయటి లింకులు

మూలాలు

వర్గం:బెంగాల్ చరిత్ర
వర్గం:బెంగాల్ సాంస్కృతిక పునరుజ్జీవనం
వర్గం:1861 జననాలు
వర్గం:1941 మరణాలు
వర్గం:జాతీయోద్యమ నాయకులు
వర్గం:సాహిత్యంలో నోబెల్ బహుమతి గ్రహీతలు
వర్గం:రచయితలు
వర్గం:ప్రపంచ ప్రసిద్ధులు
వర్గం:భారత కవులు
వర్గం:భారతీయ చిత్రకారులు
వర్గం:బెంగాలీ కవులు

రవీంద్రనాధ టాగూరు

కాళిదాసు ఎక్కడ జన్మించాడు?


వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) క్రీ.శ.15వ శతాబ్దానికి చెందిన ప్రముఖ పోర్చుగీసు నావికుడు. ఇతడు పోర్చుగల్ దేశస్థుడు. 1498 లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది.
ఆరంభ జీవితం

వాస్కో డ గామా 1460లో[1] లేదా 1469లో[2], పోర్చుగీసు ఈశాన్య తీరంలో చిన్న గ్రామమైన సైనెస్‌లో బహుశా నొస్సా సెన్యోరా దస్ సాలాస్ చర్చి ప్రక్కనున్న ఇంట్లో జన్మించాడు. అలెంతెహో తీరంలోని అతికొద్ది రేవుల్లో ఒకటైన సైనెస్, ప్రధానంగా బెస్తవారు నివాసముండే కొన్ని వెల్లవేసి, ఎర్రటి పెంకులతో కప్పబడిన పెంకుటిళ్ల సముదాయము. వాస్కోద గామా పోర్చుగల్ లో, రాజధాని లిస్బన్ కి అరవై మైళ్ల దూరంలో ఉన్న సీన్స్ అనే ఓ చిన్న ఊళ్లో పుట్టాడు. ఈ సీన్స్ సముద్ర తీరం మీద ఉంది. అతడు పుట్టింది 1460 ల దశకంలో అని చారిత్రకులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. వాస్కో తండ్రి పేరు ఎస్టేవాయో ద గామా. ఇతడు కూడా నావికుడే. పోర్చుగీస్ రాజు కొలువులో పని చేసేవాడు. తల్లి పేరు ఇజబెల్. వాస్కోకి పాలో, ఆయ్రెస్ అని ఇద్దరు అన్నలు, తెరేసా అని ఓ చెల్లెలు ఉన్నారు.
వాస్కో డ గామా తండ్రి ఎస్తేవో డ గామా 1460 లలో డ్యూక్ ఆఫ్ విసూ, డామ్ ఫెర్నాండో యొక్క కుటంబములో నైట్‌గా ఉండేవాడు.[3] డామ్ ఫెర్నాండో, ఎస్తేవోను సైనెస్‌కు అల్కైదే-మోర్ (గవర్నరు) గా నియమించి, ఎస్త్రెమోజ్‌లో సబ్బుల తయారీపై పన్నులు వసూలు చేసుకునేట్టు కొంత ఆదాయం కల్పించాడు.
ఇండియాకు కొత్త దారుల వేట
అసమాన సాహసాన్ని ప్రదర్శిస్తూ కొలంబస్ నాలుగు గొప్ప యాత్రలు చేసి, ఇండియాకి దారి కనుక్కోలేకపోయినా, పశ్చిమ ఇండీస్ దీవులని, దక్షిణ అమెరికా ఖండాన్ని కనుక్కున్నాడు. కాని చివరి వరకు తను కనుక్కున్న ప్రాంతం ఇండియానే అన్న భ్రమలో ఉన్నాడు. అయితే తన తదనంతరం ఆ ప్రాంతం ఇండియా కాదని, అదేదో కొత్త భూమి అని క్రమంగా యూరొపియన్ ప్రజలకి తెలిసొచ్చింది. సిల్కు దారులు మూసుకుపోయాయి కనుక ఇండియా కోసం కొత్త దారుల వేట మళ్లీ మొదలయ్యింది.
ఆఫ్రికా దక్షిణ కొమ్ము చుట్టూ ప్రయాణించి ఇండియా చేరుకోవచ్చన్న ఆలోచన ఎప్పట్నుంచో ఉన్నా ఆఫ్రికా ఖండం దక్షిణంగా ఎంత దూరం విస్తరించి ఉందో పదిహేనవ శతాబ్దపు తొలిదశల్లో ఐరోపాలో ఎవరికీ తెలీదు. 1415 దరిదాపుల్లో ఐరోపాలో అన్వేషణల యుగం మొదలయ్యింది చెప్పుకుంటారు. సముద్ర దారుల వెంట ఆ కాలంలోనే పోర్చుగల్ రాజ్యాన్ని పాలించే హెన్రీ మహారాజు ఆఫ్రికా ఖండం యొక్క పశ్చిమ తీరాన్ని పర్యటించి రమ్మని వరుసగా కొన్ని నౌకా దళాలని పంపాడు. నౌకా యాత్రలలో అంత శ్రధ్ధ చూపించాడు కనుక హెన్రీ రాజుకి ‘హెన్రీ ద నావిగేటర్’ (నావిక రాజు హెన్రీ) అన్న బిరుదు దక్కింది. హెన్రీ రాజు పంపిన నౌకా దళాలు అంచెలంచెలుగా ఆఫ్రికా పశ్చిమ తీరాన్ని పర్యటిస్తూ పోయాయి. 1460 లో హెన్రీ రాజు మరణానంతరం కూడా ఈ నౌకా యాత్రలు కొనసాగాయి. 1488 లో బార్తొలోమ్యూ దియాజ్ నేతృత్వంలో బయల్దేరిన నౌకలు ఆఫ్రికా దక్షిణ కొమ్ము వద్ద ఉన్న కేప్ ఆఫ్ గుడ్ హోప్ నగరాన్ని చేరుకున్నాయి. కాని అంత కన్నా ముందుకి పోవడానికి ఆ దళంలోని నావికులు ఒప్పుకోలేదు. కనుక విధిలేక దియాజ్ పోర్చుగల్ కి తిరిగి వచ్చేశాడు. అంతకన్నా ముందుకి పోడానికి వీలుపడలేదని అప్పటికి పోర్చుగల్ ని పాలించే మహారాజు జాన్ – 2 తో విన్నవించుకున్నాడు.
ఆఫ్రికా దక్షిణ కొమ్ము జయించబడ్డాక ఇక ఇండియాని చేరుకునే ప్రయత్నంలో ఓ ముఖ్యమైన అవరోధాన్ని జయించినట్టే. కాని ఆ కొమ్ముకి అవతల ఇండియా ఇంకా ఎంత దూరంలో ఉందో ఎవరికీ తెలీదు. పైగా దియాజ్ బృందం దారిలో పడ్డ కష్టాల గురించి, ఎదుర్కున్న భయంకరమైన తుఫానుల గురించి నావికుల సంఘాలలో కథలు కథలుగా చెప్పుకున్నారు. కనుక కేప్ ఆఫ్ గుడ్ హోప్ దాటి పోవడానికి నావికులు మొరాయించారు. కనుక ఇండియా దాకా విజయవంతంగా ఓ నౌకా దళాన్ని నడిపించడానికి సమర్ధుడైన నావికుడు దొరకడం కష్టమయ్యింది. పైగా ఈ కొత్త సముద్ర మార్గాన్ని జయించడానికి కేవలం ఓడలు నడిపించడం వస్తే చాలదు. అతడు గొప్ప యోధుడు కూడా కావాలి. ఎందుకంటే పోర్చుగల్ ఆఫ్రికా తీరం వెంట ఇండియాకి దారి కనుక్కోవడం ఇష్టం లేని వారు కొందరు ఉన్నారు. అలాంటి వారిలో ఈజిప్ట్ ని ఏలే సుల్తాను, వెనీస్ నగరాన్ని ఏలే రాజు ఉన్నారు. పోర్చుగల్ ఓడలు ఆ దారిన వస్తే అటకాయించి ఓడలని ముంచడానికి వీళ్లు సిద్ధంగా ఉన్నారు. కనుక మంచి నావికుడు, మంచి యోధుడు అయిన అరుదైన వ్యక్తి కోసం గాలింపు మొదలెట్టిన మహారాజు జాన్ -2 కి త్వరలోనే అలాంటి వాడు ఒకడు దొరికాడు. అతడి పేరు వాస్కోద గామా.
సాహసాలు
పడవలన్నా, సముద్రం అన్నా వాస్కోకి చిన్నప్పట్నుంచి వల్లమాలిన అభిమానం. అన్నలు తనకి పడవ ఎలా నడపాలో, వల వేసి మేలు జాతి చేపలని ఎలా పట్టాలో నేర్పించారు. తండ్రి నావికుడు కావడంతో తమ కుటుంబానికి నావికులతో సాన్నిహిత్యం ఉండేది. అన్నదమ్ములు ముగ్గురూ నావికులు చెప్పే సాహస గాథల గురించి వింటూ ఉండేవారు. పెద్దయ్యాక ఎలాగైనా సముద్ర యానం చేసి ఎన్నో గొప్ప సాహసాలు చెయ్యాలని కలలు కనేవారు.
సీన్స్ లో కొంత వరకు చదువుకుని పై తరగతులు చదువుకోడానికి వాస్కో ఎవోరా అనే నగరానికి వెళ్లాడు. సీన్స్ లాగ కాక ఈ ఎవోరా పెద్ద పట్టణం. ఈ నగరానికి ఇరుగు పొరుగు దేశాల నుండి జనం వస్తుండేవారు. అలా నానా రకాల సంస్కృతులకి, భాషలకి చెందిన వ్యక్తులతో వాస్కోకి పరిచయం ఏర్పడింది. లోకంలో మనుషులు ఎన్ని రకాలుగా జీవిస్తారో, ఎన్ని రకాలుగా ప్రవర్తిస్తారో వాస్కోకి అర్థం కాసాగింది.
పదిహేనవ ఏటికే వాస్కో మంచి నావికుడిగా ఎదిగాడు. పశ్చిమ ఆఫ్రికా తీరం వద్దకి ప్రయాణించే ఓడలలో స్థానం సంపాదించి నౌకా యానంలో తొలిపాఠాలు నేర్చుకోవడం మొదలెట్టాడు. తుఫాను సమయంలో సముద్రం అల్లకల్లోగంగా ఉన్నప్పుడు, పొగ మంచు వల్ల దారి అయోమయం అయినప్పుడు, కరకు శిలలు పొంచివున్న ప్రమాదకరమైన మార్గాలలో ఓడలు ప్రయాణించవలసి వచ్చినప్పుడు నావికులు ఎలాంటి కౌశలాన్ని ప్రదర్శించాలో నేర్చుకున్నాడు.
అలాంటి దశలో రాజుగారి నౌకా దళాలలో పని చేసే అవకాశం దొరికింది. 1492 లో ఒక సారి వాస్కోకి రచకార్యం మీద సేతుబల్ అనే ఊరికి వెళ్ళే పని పడింది. ఆ ఊరి సమీపంలో ఫ్రెంచ్ ఓడలు పోర్చుగల్ ఓడలని అటకాయించాయి. ఫ్రెంచ్ ఓడలకి తగిన గుణపాఠం నేర్పమని పోర్చుగీస్ రాజ్యంలో బేజా ప్రాంతానికి డ్యూక్ గా పని చేసే డామ్ మిగ్యుయెల్ అనే అధికారి వాస్కోని పంపాడు. వాస్కో ద గామా తనకి ఇచ్చిన పనిని సమర్ధవంతంగా పూర్తి చేసుకుని, దురగతాలకి ఒడిగట్టిన ఫ్రెంచ్ నావికులకి సంకెళ్ళు వేసి డామ్ మిగ్యుయెల్ కి అప్పజెప్పాడు. వాస్కో చూపించిన సత్తా చూసి డామ్ మిగ్యుయెల్ సంతొషించాడు. ఇండియాకి దారి కనుక్కోగల మహాకార్యాన్ని సాధించగల శూరుడు వాస్కో ద గామాలో తనకి కనిపించాడు.
సేతుబల్ లో వాస్కో ద గామా సాధించుకు వచ్చిన ఘన విజయం చూశాక బేజా ప్రాంతానికి డ్యూక్ అయిన డామ్ మిగ్యుయెల్ కి వాస్కో సామర్థ్యం మీద నమ్మకం బలపడింది. ఇండియాకి దారి కనుక్కోగల సత్తా ఈ వ్యక్తిలో ఉందని మనసులో అనుకున్నాడు. ఇండియాకి నౌకాదళాన్ని పంపితే దాన్ని శాసించగల సమర్ధుడు ఈ వాస్కో ఒక్కడే అంటూ వాస్కోని సిఫారసు చేస్తూ రాజైన జాన్-2 కి డామ్ మిగ్యుయెల్ జాబు రాశాడు. ఆ సిఫారసుని రాజు ఆమోదించాడు. ఇండియాకి దారి కనుక్కునే బాధ్యతని వాస్కో భుజాల మీద ఉంచాడు.
రాజు తనపై పెంచుకున్న నమ్మకానికి తగినట్టుగానే వాస్కో ద గామా కూడా ఒక సమర్ధుడైన కెప్టెన్ గా మంచి పేరు తెచ్చుకోసాగాడు. ఒక ఓడని నడిపించాలంటే, ఓ నౌకాదళాన్ని శాసించాలంటే ఆ నౌక లోని సిబ్బంది కెప్టెన్ ని గౌరవించాలి. కెప్టెన్ మాటని శిరసావహించాలి. కాని ఆ రోజుల్లో కెప్టెన్ పని అంత సులభం కాదు. నావికులని శాసించడం అంటే మాటలు కాదు. ఎందుకంటే ఆ రోజుల్లో నావికులు, మోటుగా, కరుగ్గా, మహాబలిష్టులై ఉండేవారు. ఎన్నో సందర్భాల్లో జైల్లోని బందీలని విడిపించి నౌకా యాత్రల మీద పంపేవారు. ఎందుకంటే అత్యంత ప్రమాదకరమైన నౌకాయాత్రల్లో సామాన్యులు ప్రయాణించడానికి ముందుకి వచ్చేవారు కారు. అలాంటి గట్టిపిండాలని శాసించగల కెప్టెన్ కూడా గొప్ప నేతృత్వం, బలమైన వ్యక్తిత్వం, వ్యతిరేకతని సులభంగా ఎదుర్కుని అణచగల సత్తా ఉన్నవారు అయ్యుండాలి. వాస్కో ద గామాలో అలాంటి లక్షణాలన్నీ అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
ఇండియా యాత్రలో తనకి సహకరించగల నౌకాదళాన్ని ఎన్నుకునే పనిలో మునిగాడు వాస్కో ద గామా. మొదటగా వాస్కో తన అన్నల్లో ఒకడైనా పాలోని ఎంచుకున్నాడు. ఇతగాడు అంటే వాస్కోకి ఎంతో గౌరవం, అభిమానం. అయితే పాలో ఆ యాత్రలో పాల్గొనడానికి అడ్డుపడే చిన్న చిక్కు ఉంది. కొన్నేళ్ల క్రితం ఈ పాలో సేతుబల్ ప్రాంతానికి చెందిన ఓ న్యాయమూర్తితో గొడవ పడ్డాడు. ఆ గొడవలో న్యాయమూర్తి గాయపడ్డాడు. ఆ నేరానికి పెద్ద శిక్షే పడేలా ఉండడంతో అప్పట్నుంచి పాలో రాజభటులకి అందకుండా తప్పించుకు తిరుగుతున్నాడు. ఇప్పుడు పాలోని యాత్ర మీద తనతో తీసుకెళ్ళాలంటే ముందు రాజుగారి క్షమాభిక్ష పొందాలి. అన్నని క్షమించమని అర్థిస్తూ వాస్కో రాజుకి లేఖ రాశాడు. క్షమాపణ ప్రసాదించిన రాజు ఓ షరతు పెట్టాడు. వాస్కో, పాలో సోదరులు ఇండియాకి విజయవంతంగా దారి కనుక్కుని వస్తేనే శిక్ష పూర్తిగా రద్దవుతుంది. ద గామా సోదరులు షరతుకి సంతోషంగా ఒప్పుకున్నారు.
యాత్ర కోసం వాస్కో ద గామా మూడు ఓడలని ఎంచుకున్నాడు. అన్నిట్లోకి పెద్దదైన సావో గాబ్రియెల్ ఓడని ప్రధాన ఓడగా ఎంచుకున్నాడు. దానికి కెప్టెన్ గా గొన్సాలో ఆల్వారెజ్ అనే వాణ్ణి నియమించాడు. ఈ ఆల్వారెజ్ కి గొప్ప నావికుడిగా పేరు ఉంది. అదే ఓడకి పైలట్ గా పెరో దలెంకర్ అనే వాడు నియమించబడ్డాడు. ఈ దలెంకర్ గతంలో బార్తొలోమ్యూ దియాజ్ తో పాటు ఆఫ్రికా యాత్రలో పాల్గొని కేప్ ఆఫ్ గుడ్ హోప్ దాకా ప్రయాణించినవాడు. తన అనుభవం ఈ యాత్రలో ఉపయోగపడుతుందని తనని ఎంచుకున్నాడు వాస్కో. ఆ రోజుల్లో కెప్టెన్ ఉద్యోగం చాల వరకు వంశపారంపర్యంగా వచ్చే ఉద్యోగం. కాని పైలట్ ఉద్యోగం మరింత కీలకమైనది. అసలు పని భారం అంతా పైలట్ మీద ఉంటుంది. రెండవ ఓడ అయిన సావో రఫాయెల్ కి కెప్టెన్ గా వాస్కోకి అన్న అయిన పాలో ద గామా నియమించబడ్డాడు. ఇక మూడవది, కాస్త చిన్నది అయిన బెరియో అనే ఓడకి కెప్టెన్ గా నికొలావ్ కోయిలో నియమించబడ్డాడు.
కెప్టెన్ ల నియామకం జరిగాక 140 నుండి 170 మంది దాకా నౌకా సిబ్బందిని పోగు చేశాడు. ఒక్కొక్క వ్యక్తిని, వారి పుట్టు పూర్వోత్తరాలని క్షుణ్ణంగా పరిశీలించి, ఆచి తూచి ఎన్నుకున్నాడు. అంత ముఖ్యమైన యాత్రలో ప్రతి ఒక్కడు సమర్ధుడు, నిజాయితీ పరుడు అయ్యుండాలి. ఒక్క విషపురుగు ఉన్నా యాత్ర విఫలం అయ్యే ప్రమాదం ఉంది. బార్తొలోమ్యూ దియాజ్ తో పాటు ప్రయాణించిన నావికులలో ఎంతో మందిని తన దళంలో చేర్చుకున్నాడు వారి అనుభవం పనికొస్తుందని. అంత సుదీర్ఘమైన యాత్రలో నౌకలు ఎన్నో రేవుల వద్ద ఆగాల్సి వస్తుంది. ఎన్నో రకాల సంస్కృతులతో సంపర్కం తప్పదు. కనుక వివిధ భాషల యొక్క, సంస్కృతుల యొక్క అవగాహన కలవారు కావాలి. కనుక ఆఫ్రికా తెగలు మాట్లాడే భాషలు తెలిసిన మార్టిన్ అఫోన్సోని చేర్చుకున్నాడు. అరబిక్ భాష తెలిసిన ఫెర్నావో మార్టిన్స్ ని, జో న్యూన్స్ ని కూడా ఎంచుకున్నాడు. వీరు కాక వంట వాళ్లు, సిపాయిలు, వండ్రంగులు, తెరచాప తయారీ తెలిసిన వాళ్లు, ఒక వైద్యుడు కూడా సిబ్బందిలో చేరారు.
ఇంత ముఖ్యమైన యాత్రలో విజయం సాధించాలంటే కేవలం సమర్ధులైన సిబ్బంది మాత్రం ఉంటే సరిపోదు. అంత కఠినమైన యాత్రకి తట్టుకోగల బలమైన ఓడలు కూడా కావాలి. 15 వ శతాబ్దంలో పోర్చుగల్ లో కారవెల్ అనే కొత్త రకం ఓడల నిర్మాణం మొదలయ్యింది. గతంలో వాడబడ్డ ఓడల కన్నా ఇవి మరింత వేగంగా ప్రయాణించగలగడమే కాక మరింత కఠినమైన సముద్ర పరిస్థితులకి తట్టుకోగలిగి ఉండేవి. వీటి తెరచాపలు చదరపు ఆకారంలో కాక, త్రికోణాకారంలో ఉండేవి. ఆ కారణం చేత ఇవి గాలికి ఎదురుగా కూడా ప్రయాణించగలిగేవి. వీటి దేహం కూడా మరింత బలమైన, దళసరి అయిన చెక్కపలకలతో నిర్మించబడేది. ఇండియా యాత్ర కోసం ఈ కారవెల్ ఓడలని ఎంచుకున్నాడు వాస్కో ద గామా.
ఇంత సుదీర్ఘమైన యాత్ర పూర్తి కావడానికి మూడేళ్లు అయినా పట్టొచ్చని అంచనా వేశాడు. కనుక మూడేళ్లకి సరిపోయే ఆహార పదార్థాలు ఓడల పైకి ఎత్తించారు. వీటితో పాటు తగినంత మందుపాతర, విల్లంబులు మొదలైన యుద్ధ సామగ్రి కూడా ఎక్కించుకున్నారు.
సన్నాహాలన్నీ పూర్తయ్యాక ఇక ఇండియాకి బయల్దేరే సుముహూర్తం కోసం ఎదురుచూడసాగారు.
ఇండియా యాత్రకి సన్నాహాలు పూర్తయ్యాయి. ఎప్పుడెప్పుడు బయల్దేరుదామా అని నావికులంతా తహతహలాడుతున్నారు. రాజుగారి ఆనతి కోసం అంతా ఎదురు చూస్తున్నారు. ఆ సందర్భంగా మాంటెమో ఓ నోరో అనే ఊళ్లో రాజుగారు విందు ఏర్పాటు చేశారు. వేడుకలో పాల్గొనడానికి ఎంతో మంది ప్రభుత్వ అధికారులు, చర్చిఅధికారులు, సంఘంలో గొప్ప పరపతి గల వారు ఎంతో మంది విచ్చేశారు. “అసమాన నావికుడు, విశ్వాసపూరితుడైన ప్రభుత్వ సేవకుడు అయిన వాస్కో ద గామాని ఈ మహాయాత్రకి సారథిగా ఈ సందర్భంలో ప్రకటిస్తున్నాను,” అంటూ రాజుగారు వాస్కో గురించి ఎంతో పొగుడుతూ మాట్లాడారు. “మహారాజా! ఇండియా కి దారి కనుక్కునే లక్ష్య సాధన కోసం నేటి నుండి నన్ను నేను పూర్తిగా సమర్పించుకుంటున్నాను,” అంటూ వాస్కో కూడా తన విశ్వాసాన్ని, దృఢసంకల్పాన్ని వ్యక్తం చేస్తూ మాట్లాడాడు. విందు ఘనంగా జరిగింది.
జులై 8, 1497, నాడు ఆ మహాయత్ర మొదలయ్యింది. మూడు ఓడలూ లిస్బన్ రేవు నుండి బయల్దేరాయి. నగర వాసులంతా రేవుకి విచ్చేసి ఆ వీర నావికులకి వీడ్కోలు చెప్పారు. నెమ్మదిగా తీరం కనుమరుగు కాసాగింది. ఓడ డెక్ మీద నించుని వాస్కో ద గామా తన ఎదురుగా విస్తరించి ఉన్న అనంత సాగరం కేసి రెప్ప వేయకుండా చూస్తున్నాడు. తాను తలకెత్తుకున్న కార్యభారం నెమ్మదిగా తెలిసి వస్తోంది. ఇన్నేళ్ల తన అనుభవంలో తన నేతృత్వంలో ఉన్న ఒక్క ఓడ కూడా పోలేదు. ఈసారి కూడా అలాగే అన్ని ఓడలని, అందులోని సిబ్బందిని సురక్షితంగా స్వదేశానికి తిరిగి తీసుకురావాలి. తన పట్టుదలకి ప్రకృతి కూడా మద్దతు తెలపాలని సంకల్పించింది కాబోలు! అంతలోనే ఓ బలమైన గాలి వీచగా తెరచాపలు పొంగి ఓడలు వడిగా నీటికి కోసుకుంటూ ముందుకి దూసుకుపోయాయి.
ఓ వారం తరువాత ఆ నౌకాదళం ఆఫ్రికా పశ్చిమ తీరం వద్ద ఉన్న కానరీ దీవులని చేరుకున్నాయి. గతంలో కొలంబస్ కూడా ఈ దీవులని సందర్శించిన విషయం మనకి గుర్తు. ఆ ప్రాంతంలో కాస్త మత్స్య సంపద సేకరించి ఆహారం నిలువలు పెంచుకుందాం అని నావికులు నీట్లోకి వలలు విసిరారు. ఆయితే ఆ రాత్రి ఓ అనుకోని సంఘటన జరిగింది. దట్టంగా పొగమంచు కమ్మింది. అంతేకాక ఆగాగి బలమైన గాలులు కూడా వీచాయి. దాంతో ఓడలు చెల్లాచెదురు అయ్యాయి. పెద్ద ఓడ అయిన సావో గాబ్రియెల్ లో వాస్కో ద గామా ఉన్నాడు. తను తమ్ముడు పాలో ఉన్న ఓడ, సావో రఫాయెల్, తప్పిపోయింది. మిగతా రెండు ఓడల కెప్టెన్లకి ఏంచెయ్యాలో అర్థం కాలేదు. తప్పిపోయిన ఓడ కోసం గాలించకుండా ముందుకు సాగిపోవాలని వాస్కో ద గామా నిర్ణయించాడు. తప్పిపోయిన ఓడ ఎప్పుడో ఒకప్పుడు తక్కిన ఓడలని కలుసుకుంటుందని తన నమ్మకం. బయటికి ధీమాగా అన్నాడే గాని లోపల తనకి ఒక పక్క గుబులుగానే ఉంది. మిగతా రెండు ఓడలు ముందుకి సాగిపోయాయి. కొన్నాళ్ళ తరువత జూలై 22 నాడు పోయిన ఓడ మళ్లీ కనిపించింది. వాస్కో మనసు తేలికపడింది. పోయిన తమ్ముడు మళ్లీ కనిపించినందుకు లోలోన సంతోషించాడు
నౌకాదళంనౌకాదళం ఆఫ్రికా పశ్చిమ తీరం వెంట దక్షిణ దిశగా యత్ర కొనసాగించింది. మైళ్ల తరబడి తీరరేఖని దాటుకుంటూ ఓడలు ముందుకు సాగిపోయాయి. ఇక తదుపతి మజిలీ కేప్ వెర్దే దీవులు. దీవులు చేరగానే తీరం మీదకు వెళ్లి పెద్ద ఎత్తున వంటచెరకు, మంచినీరు, కూరలు, పళ్లు ఓడలకి తరలించమని కొంతమందిని పంపించాడు వాస్కో ద గామా. ఈ ఆదేశం నావికులకి కాస్త ఆశ్చర్యం కలిగించింది. ఎందుకంటే ఆఫ్రికా తీరం వెంట ప్రయాణం ఒక విధంగా చూస్తే పెద్ద కష్టం కాదు. ఎప్పుడూ తీరం కనిపించేలా కాస్తంత దూరంలో ఉంటూ యాత్ర కొనసాగిస్తే ఆహారం మొదలైన సరుకులు ఎప్పుడు కావలసినా ఏదో రేవు వద్ద ఆగి ఓడలకి ఎత్తించుకోవచ్చు. దీర్ఘ కాలం నడిసముద్రంలో, తీరానికి దూరంగా, జరిపే యాత్రలలో మాత్రమే ఓడలలో బాగా సరంజామా నింపుకోవలసి వస్తుంది. వాస్కో ద గామా ఉద్దేశం అనుభవజ్ఞుడైన దలెంకర్ కి మాత్రమే అర్థమయ్యింది. లోగడ కేప్ ఆఫ్ గుడ్ హోప్ ని చేరుకున్న బార్తొలోమ్యు దియాజ్ కూడా ఇదే మార్గాన్ని అవలంబించాడు.
ఆఫ్రికా పశ్చిమ తీరాన్ని అంటిపెట్టుకుని ప్రయాణిస్తే దూరం మరీ ఎక్కువ అవుతుంది. కనుక కేప్ వెర్దే దీవులని దాటాక నేరుగా కేప్ ఆఫ్ గుడ్ హోప్ దిశగా అట్లాంటిక్ మహాసముద్రాన్ని దాటుతూ ప్రయాణించాలి. ఆ మార్గాన్ని అనుసరించాడు కనుకనే బార్తొలోమ్యూ దియాజ్ తన గమ్యాన్ని భద్రంగా చేరుకున్నాడు. వాస్కో నౌకా దళం తమ గమన దిశని మార్చుకుంది. అంతవరకు అల్లంత దూరంలో కనిపిస్తూ భద్రతాభావాన్ని కలిగించిన తీరం క్రమంగా దూరం కాసాగింది. ఆ నాటి యాత్ర మరింత కఠినం అయ్యింది. దారిలో ఎన్నో భీకర తుఫానులు ఎదురయ్యాయి. అయినా ఏ అవాంతరం కలగకుండా యాత్ర కొనసాగింది. నవంబరు 1 వ తారీఖున ఓ నావికుడు అల్లంత దూరంలో ఏదో తీరం కనిపెట్టాడు. అది ఆఫ్రికా తీరమే అయ్యుండాలి. నావికుల సంతోషానికి హద్దుల్లేవు.
కాని ఆ సంతోషంలో పాల్గొనకుండా నిర్లిప్తంగా ఉన్నవాడు ఒక్క వాస్కో ద గామనే. ఎందుకంటే తాము చేరుకున్న తీరం ఎక్కడుందో రూఢి చేసుకోకుండా వేడుక చేసుకోవడంలో అర్థం లేదని అతడికి బాగా తెలుసు.
తాము చేరుకున్న తీరం ఆఫ్రికా దక్షిణ కొమ్ముకి దగ్గరి ప్రాంతమో కాదో తేల్చుకు రమ్మని వాస్కో ఇద్దరు నావికులని తీరం మీదకి పంపించాడు. తీరం మీద ఇద్దరూ నడచుకుని వెళ్తుండగా ఒక చోట పొదల మాటున ఇద్దరు వ్యక్తులు నక్కి ఉండడం కనిపించింది. చేతుల్లో బరిసెలు, జంతు చర్మపు బట్టలు మొదలైన లక్షణాలు చూస్తే ఇద్దరూ ఆ ప్రాంతపు కోయవారిలా ఉన్నారు. నావికులు కూడా చెట్ల వెనక దాక్కున్నారు. ఉన్నట్లుండి నావికులు కనిపించకపోయే సరికి విస్తుపోయి ఆ కోయవాళ్లు పొదలమాటు నుండి బయటికి వచ్చారు. అంతలో తటాలున వెనక నుండి వెళ్ళి నావికులు వాళ్ళిద్దర్నీ పట్టుకున్నారు. వాళ్ళలో ఒకడు ఎలాగో తప్పించుకున్నాడు. రెండో వాణ్ణి తెచ్చి వాస్కో ద గామాకి అప్పజెప్పారు.
ఆఫ్రికన్ భాషలు తెలిసిన అఫోన్సో ఆ కోయవాడితో మాట్లాడడానికి ప్రయత్నించాడు. కాని ఒకరి మాటలు ఒకరికి అర్థం కాలేదు. సంజ్ఞలు చేస్తూ వాస్కో తదితరులు చాలా సేపు వాడితో తిప్పలు పడ్డాక తెలిసినది ఏంటంటే వాళ్ళ గ్రామం అల్లంత దూరంలో కనిపిస్తున్న కొండ దగ్గర ఉందని. ఆ గ్రామం వారితో సంబంధం కలుపుకుని, ఈ ప్రాంతం ఎక్కడుందో కనుక్కు రమ్మని వెలోసో అనే వాణ్ణి పంపించాడు వాస్కో.
ఇలా ఉండగా ఏమీ తోచని పాలోకి తన ఓడ పక్కనుండి ఓ పెద్ద తిమింగిలం పోవడం కనిపించింది. నేలజంతువులు అన్నిట్లోకి సింహం వేటలో ఎంతో ఉత్సాహం, ఉద్వేగం ఉన్నట్టుగానే, సముద్ర చరాలు అన్నిట్లోకి తిమింగలాలని వేటాడే అవకాశం కోసం నావికులు ఉర్రూతలూగేవారు. హార్పూన్ అనబడే బలమైన ఈటె తీసుకుని దాని మీదకి విసిరాడు పాలో. ఈటె గుచ్చుకోగానే తిమింగిలం విలవిలలాడింది. నీట్లో సంక్షోభంగా కొట్టుకోవడం మొదలెట్టింది. ఈటె యొక్క అవతలి కొస ఓడకి ఓ త్రాటితో కట్టబడి ఉంది. ఉధృతంగా కదులుతున్న ఆ మహాచరం ఓడని కూడా బలంగా అటుఇటు కుదిపేయసాగింది. సకాలంలో ఎవరో వచ్చి ఆ తాడుని కోసి ఓడని రక్షించారు.
అంతలో అల్లంత దూరంలో బలంగా చేతులు ఊపుతూ, ఓడల కేసి పరుగెత్తుతూ వస్తున్న వెలోసో కనిపించాడు. బోలెడు మంది కోయవాళ్లు బరిశెలు పట్టుకుని తన వెంటపడుతున్నారు. ఈ వెలోసో అక్కడ గ్రామంలో ఏం మాట్లాడో? లేనిపోని శత్రుత్వం కొనితెచ్చుకున్నాడు. విషయం అర్థమైన వాస్కో ద గామా లంగర్లు పైకెత్తి ఓడలని బయల్దేరమన్నాడు. బ్రతుకు జీవుడా అంటూ నౌకాదళం ఆ కోయవారి నుండి తప్పించుని ముందుకి సాగిపోయింది.
నౌకా దళం ఎక్కడి దాకా వచ్చారో ఇంకా తెలీదు. కాని రెండు రోజుల తరువాత మరో తీరం కనిపించింది. బార్తొలోమ్యూ దియాజ్ లోగడ అందించిన సమాచారంతో పోల్చుకుని అదే కేప్ ఆఫ్ గుడ్ హోప్ అని తెలుసుకున్నారు. వారి ఆనందానికి హద్దుల్లేవు. బయల్దేరిన నాటి నుండి ఐదు నెలలలో, 1497 నవంబరు 22, లో ఆఫ్రికా దక్షిణ కొమ్ముని చేరుకున్నారు. ఏ ప్రమాదమూ కలగకుండా ఒడుపుగా తమని అంతవరకు తీసుకొచ్చిన కెప్టెన్ నేతృత్వం మీద అందరికీ గురి కుదిరింది.
మరో మూడు రోజుల ప్రయాణం తరువాత మాసెల్ ఖాతం అనే ప్రాతంలో ఓడలు లంగరు దించాయి. చిన్న పడవలో వాస్కో ద గామా కొందరు నావికులతో తీరం మీదకి వెళ్లాడు. అవసరం వస్తాయేమోనని బట్టలలో తుపాకులు దాచుకున్నారు. నేల మీద కొంత ముందుకి వెళ్లగానే కొంత మంది స్థానిక కోయలు కనిపించారు. కెప్టెన్ వారికి తమ నౌకాదళం తరపున రంగురంగుల పూసల దండలు, చిరుగంటలు లాంటి వస్తువులు బహుమతులుగా ఇచ్చాడు. కోయలకి ఇలాంటి వస్తువులు ఇష్టం అని ఆ రోజుల్లో నావికులకి బాగా తెలుసు. అలాంటి చవకబారు వస్తువులు బహుకరించి స్థానిక కోయలని ఆకట్టుకోవడం వారికి పరిపాటి. అక్కడే కొన్ని రోజులు ఉండి మరింత మంది స్థానికులని కలుసుకున్నారు. వారితో కలిసి విందులు చేశారు. నాట్యాలు ఆడారు. స్థానికులతో సత్సంబంధాలు కుదిరాయన్న నమ్మకం కుదిరాక నావికులు ఇక అసలు పన్లోకి దిగారు.
నావికుల యాత్రలకి లక్ష్యాలు రెండు. మొదటిది, కొత్త ప్రాంతాల వారితో వాణిజ్య సంబంధాలు ఏర్పరచుకుని, బంగారం, సుగంధ ద్రవ్యాలు మొదలైన అరుదైన వస్తువులని చవకగా పోర్చుగల్ కి తరలించడం. రెండవది, కొత్త ప్రాంతాలని ఆక్రమించి పోర్చుగల్ సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరించడం. తాము పాదం మోపిన ఈ కొత్త భూమిని ఇప్పుడు పోర్చుగల్ రాజుకి అంకితం చేస్తున్నట్టుగా ప్రకటించాలి. (మన దేశంలో ప్రాచీనకాలంలో రాజులు చేసిన రాజసూయయాగం లాంటిదే ఇదీను.) ఆ ప్రకటనలో భాగంగా ‘పద్రావ్’ అని పిలువబడే రాతి స్తంభాలని పాతారు. ఇవి గాక కొన్ని చెక్క శిలువలని కూడా పాతారు. గతంలో బార్తొలోమ్యూ దియాజ్ కూడా ఇలా ఎన్నో స్తంభాలు పాతాడు. అది చూసిన కోయలకి ఒళ్ళు మండిపోయింది. ఈ స్తంభాలు పాతే కథ వారికి పాత కథే! ఆ రాతి స్తంభాలని బద్దలు కొట్టారు. శిలువలని పీకేశారు. వాస్కో ద గామా తన సిబ్బందితో పాటు అక్కణ్ణుంచి పలాయనం చిత్తగించాడు.
వాస్కో ద గామా తన సిబ్బందితోపాటు అక్కణ్ణుంచి పలాయనం చిత్తగించాడు.నౌకాదళం ఇంకా ముందుకి సాగిపోయింది. వాతావరణంలో క్రమంగా మార్పులు రాసాగాయి. సముద్రంలో కూడా పోటు ఎక్కువగా ఉంది. ఉవ్వెత్తున కెరటాలు లేచి ఓడలని ఎత్తి పడేస్తున్నాయి. గతంలో దియాజ్ దళం కూడా సరిగ్గా ఇక్కడి నుండే వెనక్కి వెళ్లిపోయారని వాస్కో సిబ్బంది అర్థం చేసుకున్నారు. డిసెంబరు 16వ తారీఖుకల్లా దియాజ్ బృందం పాతిన ఆఖరు ‘పద్రావ్’ని దాటారు. క్రిస్మస్ రోజుకల్లా దియాజ్ బృందం ఎక్కడి నుండి వెనక్కు తిరిగారో ఆ స్థలాన్ని దాటి 200 మైళ్లు ముందుకి వచ్చేశారు. ఆ తీర ప్రాంతాన్ని ప్రస్తుతం ‘నాటల్’ అంటారు. పోర్చుగీస్‌లో ఆ పదానికి క్రిస్మస్ అని అర్థం.ఇక్కడితో తెలిసిన దారి పూర్తయ్యింది. ఇక ముందున్నది అంతా తెలీని దారే.
నాటల్ ప్రాంతాన్ని దాటి మరో ఎనిమిది రోజులు ప్రయాణించింది వాస్కో ద గామా నౌకా దళం. ఓడలలో మంచినీరు అడుగంటుతోంది. వంటవాళ్ళు వంటలో కూడా సముద్రపు నీరే వాడుతున్నారు. మళ్లీ తీరం మీదకి వెళ్లి మంచినీటి వేట మొదలెట్టాలి. జనవరి 25 నాడు ఓ నదీముఖం కనిపించింది. ఓడలు లంగరు వేసి తీరం మీద ఉన్న ఓ గూడెం వద్ద వాకబు చెయ్యగా ఆ నది పేరు కెలీమానె అని తెలిసింది. ఆ గూడెం నాయకులు ఇద్దరు వాస్కోని కలుసుకున్నారు. ఎప్పట్లాగే వాళ్లకి వాస్కో కొన్ని చవకబారు బహుమతులు ఇచ్చాడు. వాళ్లకి అవి అంతగా నచ్చలేదు. అంతలో వాళ్లు పెట్టుకున్న అందమైన పట్టు టోపీ వాస్కో దృష్టిని ఆకర్షించింది. అదెక్కడిది అని అడిగాడు. పోర్చుగీస్ వారిలాగానే పెద్ద పెద్ద ఓడలతో తూర్పు నుండి కొందరు వస్తుంటారని, ఇవి వాళ్లు తెచ్చిన టోపీలని వాళ్లు సంజ్ఞలు చేసి చెప్పారు. ఇండియాకి దగ్గరపడుతున్నామని వాస్కోకి అర్థమయ్యింది.
ఆ ప్రాంతంలోనే ఓడలు 32 రోజులు ఆగిపోవలసి వచ్చింది. సావో రఫాయెల్ ఓడలో తెరచాప కట్టిన గుంజ తుఫాను ధాటికి విరిగిపోయింది. దాన్ని మరమ్మత్తు కోసం అగారు. కాని అదే సమయంలో సౌకా సిబ్బంది ‘స్కర్వీ’ వ్యాధి వాత పడ్డారు. ఆ రోజుల్లో సముద్రాల మీద సుదీర్ఘ యాత్రలు చేసే నావికులు ఈ స్కర్వీ వ్యాధితో తరచు బాధపడుతుండేవారు. ఆ వ్యాధి సోకినవారికి చిగుళ్లలో నల్లని రక్తం చేరి చాలా బాధిస్తాయి. వ్యాధి ముదిరితే చేతులు, కాళ్లు వాచి కదలడం కూడా కష్టం అవుతుంది. ఆహారంలో వైటమిన్ సి లోపం వల్ల ఈ వ్యాధి వస్తుందని మనకి ఇప్పుడు తెలుసు. వైటమిన్ సి నారింజ, నిమ్మ మొదలైన పళ్లలో ఉంటుంది. ఓడలలో ఎక్కువ కాలం నిలువ ఉండే ఆహారం ఉండేది. పళ్లు తక్కువగా ఉండేవి. కాని ఆ రోజుల్లో వైటమిన్ సి గురించి తెలీకపోయినా, కొన్ని రకాల పళ్లు తింటే వ్యాధి తగ్గిపోతుందని తెలుసు. కనుక తీరం మీదే ఉండే తగిన ఫలహారం తీసుకుంటూ నావికులు తిరిగి ఆరోగ్యవంతులు అయ్యారు.
ఫిబ్రవరి 24 నాడు మళ్లీ యాత్ర మొదలయ్యింది. ఉత్తర-తూర్పు దిశలో ఓడలు ముందుకి సాగిపోయాయి. మార్చి 2 నాడు ఆఫ్రికా తూర్పు తీరం మీద ఉన్న మొజాంబిక్ దేశంలోని మొసాంబిక్ రేవుని చేరుకున్నాయి. ఆ రోజుల్లో మొసాంబిక్ రేవు ఆఫ్రికా పశ్చిమ తీరంలో ఓ ముఖ్యమైన రేవు. ఇండియా, చైనా, అరేబియా, మలయా మొదలుకొని ఎన్నోదేశాల ఓడలు అక్కడికి వస్తుంటాయి.
ఫిబ్రవరి 24 నాడు మళ్లీ యాత్ర మొదలయ్యింది. ఉత్తర-తూర్పు దిశలో ఓడలు ముందుకి సాగిపోయాయి. మార్చి 2 నాడు ఆఫ్రికా తూర్పు తీరం మీద ఉన్న మొజాంబిక్ దేశంలోని మొసాంబిక్ రేవుని చేరుకున్నాయి. ఆ రోజుల్లో మొసాంబిక్ రేవు ఆఫ్రికా పశ్చిమ తీరంలో ఓ ముఖ్యమైన రేవు. ఇండియా, చైనా, అరేబియా, మలయా మొదలుకొని ఎన్నోదేశాల ఓడలు అక్కడికి వస్తుంటాయి. అరేబియా, ఇండియన్ మహాసముద్రం ప్రాంతంలో అదో పెద్ద వ్యాపార కేంద్రంగా విలసిల్లేది.
ఆ ప్రాంతం వారు ఎక్కువ శాతం ముస్లిమ్లు. వీరికి ఎక్కువగా క్రైస్తవులైన యూరొపియన్లకి మధ్య ఎంతో కాలంగా వైరం ఉంది. స్థానికులతో వాకబు చేసి ఇండియాకి దారి ఎటో తెలుసుకోవాలి. కనుక తమ బృందం అంతా క్రైస్తవులు అన్న నిజం బయటపడకుండా వాస్కో ద గామా జాగ్రత్తపడ్డాడు. స్థానికుడైన ఓ షేక్ సహాయంతో ఇండియాకి దారి చూపగల ఇద్దరు అరబ్బీ నావికులని కుదుర్చుకున్నాడు వాస్కో. సాయం చేసినందుకు పారితోషికంగా 30 బంగారు ‘మాటికల్’ (4000) ఇచ్చాడు. ప్రయాణం తరువాత కన్నా ముందే ఇస్తే ఆ నావికులు కుటుంబీకులు సంతోషిస్తారని అలా చేశాడు. అయితే ఆ ధనం తమ కుటుంబాలకి ఇవ్వడానికి వాళ్లు ఊళ్లోకి వెళ్లాలి. వెళ్లిన వాళ్లు వస్తారో రారో అని ఒకణ్ణి మాత్రం పోనిచ్చి, రెండో వాణ్ణి ఓడలోనే అట్టేబెట్టుకున్నాడు.
ఆ వెళ్లినవాడు ఏం చేశాడో, ఏం అయ్యాడో తెలీదు. కొన్నాళ్ళ వరకు వాడి ఆచూకీ లేదు. వాడి కోసం ఎదురుచూస్తుండగా ఒక రోజు ఉన్నట్లుండి రెండు అరబ్బీ యుద్ధనౌకలు వారి ఓడల కేసి వస్తుండడం గమనించాడు వాస్కో. బహుశ తాము క్రైస్తవులమని స్థానికులకి తెలిసిపోయిందేమో? ఆ వెళ్లిన నావికుడు ఎలాగో ఆ రహస్యాన్ని తెలుసుకుని షేక్ కి తెలియజేసి ఉంటాడు. వస్తున్న అరబ్బీ నౌకలకి తగిన బుద్ధి చెప్పేందుకు గాను, చిన్న ఓడ అయిన ‘బెరియో’లో ఉన్న పాలో ద గామా, అరబ్బీ ఓడల కేసి గురి పెట్టి ఫిరంగులు పేల్చాడు. ఆ దెబ్బకి రెండు ఓడలలోని అరబ్బీ సైనికులు ఓడలని వొదిలేసి నీట్ళోకి దూకి పలాయనం చిత్తగించారు. జరిగిన గొడవ చాలనుకుని నౌకాదళం మొసాంబిక్ రేవుని వొదిలి ఇంకా ముందుకి సాగిపోయింది.
ఏప్రిల్ 14 నాడు నౌకాదళం కెన్యా దేశంలోని ‘మాలింది’ నగరాన్ని చేరుకున్నారు. ఆ ప్రాంతం కూడా ఓ షేక్ పాలనలో ఉంది. ఇతగాడికి పోర్చుగీస్ గురించి, సముద్రయానంలో వారి సత్తా గురించి బాగా తెలుసు. వాస్కో బృందంతో స్నేహం చేస్తే తనకే మేలని గ్రహించాడు. వాస్కోని సందర్శించడానికి స్వయంగా వాస్కో ఓడకి విచ్చేశాడు. ఎన్నో విలువైన బహుమతులు తెచ్చి ఇచ్చాడు. వాస్కో ద గామా కూడా తనకి చేతనైనంతలో మంచి బహుమతులే ఇచ్చాడు. ఇండియాకి దారి చూపగల మార్గగామిని ఇచ్చి పంపుతానని షేక్ మాట ఇచ్చాడు. ఇద్దరు నేతలూ స్నేహపూర్వకంగా వీడ్కోలు చెప్పుకున్నారు.
ఇలా కొన్నాళ్లు వరుసగా ఇరు పక్కల వాళ్లు వేడుకలు జరుపుకుంటూ విందులు విలాసాలలో మునిగితేలారు. వాస్కో ద గామాకి ఈ ఆలస్యం నచ్చలేదు. షేక్ కావాలని జాప్యం చేస్తున్నాడేమో ననిపించింది. ఒక రోజు తమ ఓడలోకి వచ్చిన షేక్ బంటుని ఒకణ్ణి పట్టుకుని బంధించాడు వాస్కో ద గామా. తనకి ఇస్తానన్న మార్గగామిని తక్షణమే పంపిస్తే గాని ఆ బంటుని వదలనని హెచ్చరిస్తూ షేక్ కి కబురు పెట్టాడు. అనవసరంగా వీళ్లతో కలహం కొని తెచ్చుకోవడం ఇష్టం లేక షేక్ వెంటనే ఓ సమర్ధుడైన మార్గగామిని పంపాడు.
ఆ మర్గగామి రాకతో వాస్కో ద గామా బృందంలో త్వరలోనే ఇండియా చేరుకుంటాం అన్న ఆశ చిగురించింది
ఇండియాకి దారి చూపగల సమర్థుడైన మార్గగామి దొరికాక వాస్కో ద గామా పరిస్థితి మెరుగయ్యింది. ఆ మార్గగామి పేరు అహ్మద్ బిన్ మజిద్. అరబ్ లోకంలో గొప్ప నావికుడిగా ఈ మజిద్ కి మంచి పేరు ఉంది. ఇతడి పూర్వీకులకి కూడా నౌకాయానంలో ఎంతో అనుభవం ఉంది. నౌకాయానం మీద ఇతడు నోరు తిరగని పేరున్న ఓ అరబిక్ పుస్తకం కూడా రాశాడు. సముద్రాల మధ్య తేడాలని వర్ణిస్తూ సముద్ర శాస్త్రం మీద కూడా ఓ పుస్తకం రాశాడు.
అంతకు ముందు వాస్కో నౌకాదళానికి దారి చూపిస్తానని వచ్చిన ఓ అరబిక్ నావికుడు ఈ బృందాన్ని ఆఫ్రికా తూర్పు తీరం వెంట పైకి కిందకి తిప్పించాడు. పెను తుఫానులలో ఇరికించాడు. కాని అహ్మద్ మజిద్ మార్గదర్శకత్వంలో అలాంటి అవాంతరాలేమీ జరగలేదు. 1498 మే 20 నాడు వాస్కో బృందం సురక్షితంగా ఇండియా పశ్చిమ తీరాన్ని చేరుకుంది. పోర్చుగల్ నుండి బయల్దేరిన పదకొండు నెలల తరువాత మూడు పోర్చుగీస్ ఓడలూ కాలికట్ రేవులోకి ప్రవేశించాయి. ఆ కాలంలో ఇండియాలో దక్షిణ-పశ్చిమ కోస్తా ప్రాంతంలో కాలికట్ ఓ ముఖ్యమైన రేవుగా, గొప్ప నాగరికత గల నగరంగా, గొప్ప వ్యాపార కేంద్రంగా వెలిగేది. ఆ ప్రాంతాన్ని ఏలే రాజు పేరు ‘జామొరిన్’. మలయాళంలో ఆ పదానికి ‘సముద్రానికి రాజు’ అని అర్థం. హిందువైన ఈ రాజు, అధికశాతం ముస్లిమ్లు ఉండే ఆ ప్రాంతాన్ని సమర్ధవంతంగా పరిపాలించేవాడు.
మాలిందిలో బయల్దేరిన ఇరవై ఆరు రోజుల తరువాత మళ్లీ తీరాన్ని చూస్తున్నారు నావికులు. కనుక ఎప్పుడెప్పుడు తీరం మీద అడుగు పెడదామా అని తహతహలాడుతున్నారు. ఓడలు రేవులోకి ప్రవేశించగానే నాలుగు చిన్న పడవలు ఓడని సమీపించాయి. ఆ పడవల్లో కొందరు స్థానిక అధికారులు వాస్కో ద గామా ఓడల లోకి ప్రవేశించి వాళ్ల గురించి వివరాలు సేకరించారు. కాని తీరం మీద అడుగుపెట్టడానికి అనుమతి ఇవ్వలేదు. మర్నాడు మళ్లీ అలాగే ఆ పడవలు వచ్చాయి. మళ్లీ విచారణలు జరిగాయి కాని ఊళ్ళోకి వెళ్లడానికి అనుమతి లేదు. ఈ జాప్యం వాస్కోకి నచ్చలేదు. అరబిక్ భాష మాట్లాడగల ఓ దూతని ఆ వచ్చిన అధికారులతో పంపాడు. తీరం మీద కొందరు అరబ్బులు దూతతో కొంచెం దురుసుగా మాట్లాడారు. ఆ సమయంలో రాజు కాలికట్ లో లేడని, కాస్త దూరంలో ఉన్న పాననే అనే ఊరికి వెళ్లాడని చెప్పారు. దూత ఆ విషయం వచ్చి వాస్కోతో చెప్పాడు.
వాస్కో ద గామా ఆలస్యం చెయ్యకుండా ఈ సారి ఇద్దరు దూతలని పోర్చుగల్ రాచ ప్రతినిధులుగా నేరుగా జామొరిన్ వద్దకే పంపాడు. దూతల ద్వారా వాస్కో ద గామా గురించి తెలుసుకున్న జామొరిన్ సాదరంగా ప్రత్యుత్తరం పంపాడు. తను త్వరలోనే కాలికట్ కి తిరిగి వస్తున్నట్టు, వాస్కో ద గామాని కలుసుకోవడానికి కుతూహల పడుతున్నట్టు ఆహ్వానపూర్వకంగా జవాబు రాశాడు.
చివరికి మే 28 నాడు రాజు గారి దర్శనం చేసుకునే అవకాశం దొరికింది. పదమూడు మంది అనుచరులతో, వాస్కో ద గామా తీరం మీద అడుగుపెట్టాడు. తమ్ముడు పాలోని ఉన్న ఓడల బాధ్యత అప్పజెప్పుతూ, ఏ కారణం చేతనైనా తను తిరిగి రాకపోతే, వెంటనే ఓడలని తీసుకుని పోర్చుగల్ కి తిరిగి వెళ్ళిపొమ్మని ఆదేశించాడు. వాస్కో ద గామాని ఆహ్వానిస్తూ పెద్ద ఎత్తున వేడుక ఏర్పాటు చేశాడు రాజు. జామొరిన్ మనుషులు వాస్కో ద గామా బృందాన్ని కాలికట్ వీధుల వెంట బళ్లలో తీసుకెళ్లారు. పాశ్చాత్య నావికులని చూడడానికి పురవీధులకి ఇరుపక్కల జనం బారులు తీరారు. పెద్ద పెద్ద నగారాలు మ్రోగాయి. డప్పుల శబ్దం మిన్నంటింది. వాళ్లకి జరిగిన సత్కారాన్ని తలచుకుంటూ వాస్కో బృందంలో ఒకడు తదనంతరం “అసలు ఇంత గౌరవం స్పెయిన్ లో స్పెయిన్ రాజుకి కూడా ఆ దేశ ప్రజలు అందించరేమో” అంటూ రాసుకున్నాడు. దారిలో ఓ హైందవ ఆలయంలో ఆగింది బృందం. వాస్కో ద గామాకి హైందవ మతం గురించి పెద్దగా తెలీదు. ఆ గుళ్లన్నీ చర్చిలే అనుకుని అపోహ పడ్డాడు. ఒక చోట కనిపించిన దేవి విగ్రహం చూసి అది వర్జిన్ మేరీ విగ్రహం అనుకుని పొరబడ్డాడు.
చివరికి బృందం రాజుగారి కోటని చేరుకుంది. వాస్కో ద గామా రాజ సభలో అడుగుపెట్టాడు. భారతీయ పద్ధతిలో రెండు చేతులు జోడించి రాజుగారికి నమస్కరించాడు. స్థానికులు ఆ విధంగా ఒకర్నొకరు పలకరించుకోవడం అంతకు ముందే గమనించాడు. రాజు గారు సముచితాసం ఇచ్చి, అతిథులకి ఫలహారం ఏర్పాటు చేసి ఆదరించారు. ముందు కుశల ప్రశ్నలు వేసి వారు వచ్చిన కార్యం గురించి వాకబు చేశారు. పోర్చుగీస్ రాజు మాన్యుయెల్ ఇండియా గురించి, ప్రత్యేకించి కాలికట్ గురించి ఎంతో విన్నాడని, కాలికట్ తో వాణిజ్యం రెండు దేశాలకి ఎంతో లాభదాయకమని వాస్కో ద గామా విన్నవించాడు.
వాస్కో కి, తన అనుచరులకి రాజమందిరంలోనే ఆ రాత్రికి ఆతిథ్యం దొరికింది. మర్నాటి ఉదయం వాస్కో జామొరిన్ అనుచరులని తన గదికి పిలిపించాడు. జామొరిన్ కి ఇవ్వడానికి తెచ్చిన వస్తువులు చూపించి, రాజుగారికి ఇవి నచ్చుతాయా అని అడిగాడు. ఆ వస్తువులు చూసి వాళ్లు నిర్ఘంతపోయారు. అలాంటి బహుమతులు ఓ చిన్న గూడెం దొరకి ఇవ్వడానికి సరిపోతాయేమో గాని, అంత పెద్ద రాజుకి ఇవ్వడం సరికాదు అన్నారు వాళ్లు.
ఈ బహుమతుల భాగోతం రాజుగారి చెవిన పడింది. ఆయనకి ఆ సంగతి ససేమిరా నచ్చలేదు. తరువాత వాస్కో రాజుగార్ని కలుసుడానికి వెళ్ళినప్పుడు బహుమతులు నచ్చని విషయం మొహం మీదే చెప్పాడు. ఆ ముందు రోజే అంత ఆదరంగా మాట్లాడిన మనిషి ఒక్క రోజులోనే, అదీ అంత చిన్న విషయం గురించి, అంతగా మారిపోవడం వాస్కో దగామాకి కాస్త సందేహం కలిగించింది. తన సందేహం నిజమేనని తరువాత జరిగిన సంఘటనలు నిరూపించాయి.
కేవలం బహుమతులు నచ్చని దానికే రాజుకి తనపై అంత కోపం రావడం వాస్కో ద గామాకి ఆశ్చర్యం కలిగించింది. తరువాత వాకబు చెయ్యగా తన గురించి, పోర్చుగీస్ గురించి రాజుకి ఎవరో బోలెడు చాడీలు చెప్పినట్టు తెలిసింది. పోర్చుగీస్ వారు కాలికట్ కి రావడం మొదట్నుంచీ కూడా స్థానికులైన అరబ్ వర్తకులకి ఇష్టం లేదు. వాళ్లకి చెందవలసిన వాణిజ్య లాభాలు పోర్చుగీస్ వారు తన్నుకు పోతారని వారి భయం. అందుకే వాస్కో ద గామా గురించి లేని పోని కథలల్లి రాజుకి చెప్పారు. వాస్కో పరమ కిరాతకుడని, ఆఫ్రికా తీరం మీద ఎదురైన ఎంతో మందిని నానారీతుల్లో చిత్రహింస పెట్టాడని చెప్పి రాజుగారి మనసు మార్చేశారు.
మర్నాడు వాస్కో, తన బృందంతో కలిసి రాజమందిరాన్ని విడిచి తన ఓడలని చేరుకోవాలని బయల్దేరాడు. కాని ఆ ప్రయత్నంలో బృందం దారి తప్పి వేరు పడిపోయారు. దారి చూపించడానికి రాజు గారి అధికారుల్లో ఒకడి సహాయం కోరాడు వాస్కో. కాని ఆ అధికారి సహాయం చెయ్యడానికి నిరాకరించాడు. వీళ్లేదో కుట్ర పన్నుతున్నారని వాస్కోకి సందేహం కలిగింది. ఒక వార్తాహరుణ్ణి పంపించి తన సోదరుడైన పాలోని జాగ్రత్తపడమని హెచ్చరించాడు.
మరో రోజు వాస్కో బృందానికి రాజ మందిరంలోనే ఉండిపోవాల్సి వచ్చింది. మర్నాడు ఉదయం మళ్లీ వాస్కో తమ ఓడలని చేరుకోడానికి కొన్ని పడవలు కావాలని అడిగాడు. ఈ సారి నిరాకరించడమే కాకుండా వాస్కోని, తన బృందాన్ని రాజభటులు నిర్బంచించారు. దాంతో కాలికట్ రాజు అసలు రంగు బయట పడింది. వాస్కో బృందాన్ని విడుదల చెయ్యడానికి రాజుగారి అధికారులు కొత్త షరతు పెట్టారు. తమ ఓడలలో ఉన్న సరుకులన్నీ అప్పజెప్పితే విడుదల చేస్తాం అన్నారు. కొన్ని సరుకులని ఓడల నుండి దింపించి అప్పజెప్పమని వాస్కో తన తమ్ముడు పాలోకి సందేశం పంపాడు. సరుకులు అందగానే వాస్కో బృందాన్ని విడిచిపెట్టారు రాజభటులు.
వాస్కో బృందం వేగంగా తమ ఓడలు చేరుకున్నారు. వెంటనే పోర్చుగల్ కి బయల్దేరమని మూడు ఓడల కెప్టెన్లకి ఆదేశాలు ఇచ్చాడు. కాలికట్ మళ్లీ వస్తానని, పెద్ద మంది మార్బలంతో తిరిగి వచ్చి, రాజుకి బుధ్ధి చెప్తానని బెదిరిస్తూ లేఖ రాసి రాజుకి పంపాడు. పోర్చుగీస్ తో తగవు తమకి తగదని తెలుసుకున్న రాజు శాంతి సందేశం పంపాడు. కాని వాస్కో దానికి సుముఖంగా స్పందించలేదు. 1498 ఆగస్టు 29 వాస్కో బృందం పోర్చుగల్ కి పయనమయ్యారు.
ఓడలు ఆఫ్రికా తీరం దిశగా పయనం అయ్యాయి. కాని బయల్దేరిన నాటి మధ్యాహ్నమే ఓ చిన్న దుర్ఘటన ఎదురయ్యింది. కాలికట్ నుండి అప్పటికి ఓడలు ఎంతో దూరం రాలేదు. ఓ డెబ్బై స్థానిక ఓడలు వాస్కో ఓడలని సమీపించసాగాయి. అవి వస్తున్నది యుద్ధం చెయ్యడానికేనని వాస్కోకి అర్థమయ్యింది. ఫిరంగులని పేల్చమని ఓడలకి ఆదేశించాడు. ఫిరంగులని పేల్చినా కూడా శత్రు నౌకలు తమని సమీపిస్తూనే ఉన్నాయి. కాని ఇంతలో ఉన్నట్లుండి ఆకాశంలో మేఘాలు క్రమ్మాయి. అంతవరకు ప్రశాంతంగా ఉన్న వాతావరణంలో ఒక్కసారిగా ముసురు క్రమ్మింది. ఉరుములు, మెరుపులతో తుఫాను విరుచుకుపడింది. ఆ ధాటికి శత్రునౌకలు చెల్లాచెదురు అయ్యాయి. పోరుకి ఇది అనువైన సమయం కాదని శత్రు నౌకలు వెనక్కి మళ్లాయి. ఈ దెబ్బతో వాస్కో ద గామాకి కూడా కాస్త వేడి చల్లారింది. అనవసరంగా కాలికట్ రాజుతో తగవు తెచ్చుకున్నానని తెలుసుకుని పశ్చాత్తాప పడ్డాడు. కాని ఇప్పుడు చేసేదేమీ లేదు.
సెప్టెంబరు చివర్లో అంగదివా అనే దీవులని చేరుకున్నారు. ఆహారం, నీరు మొదలైన సరంజామా ఓడలకి ఎత్తించుకోవడానికి బృందం అక్కడ ఆగింది. ఆ వ్యవహారం సాగుతుంటే కాస్త దూరంలో రెండు పెద్ద ఓడలు తమని సమీపించడం కనిపించింది. అవి కూడా తమని నాశనం చెయ్యడానికి వస్తున్న శత్రు నౌకలే అనుకున్నాడు వాస్కో ద గామా. వాటి మీద ఫిరంగులని ప్రయోగించమని నావికులని ఆదేశించాడు. వచ్చిన నౌకలలో ఒకటి తప్పించుకుంది. రెండో నౌకకి చుక్కాని విరిగిపోవడం వల్ల తప్పించుకోలేక పోయింది. వాస్కో మనుషులు ఆ ఓడని ఆక్రమించుకోబోయే సరికి ఆ నౌకలోని సిబ్బంది నౌకని విడిచిపెట్టి పారిపోయారు.
ఆఫ్రికా తూర్పు తీరం దిశగా ప్రయాణం కొనసాగింది. కాలికట్ కి ఆఫ్రికా తీరానికి మధ్య దూరం మరీ ఎక్కువ కాకపోయినా వాతావరణ పరిస్థితుల వల్ల, సముద్ర పరిస్థితుల వల్ల ప్రయాణం కఠినమయ్యింది. సముద్ర పవనాలు అనుకూలించలేదు. గమనం బాగా మందగించింది. ఆహారం నిలువలు వేగంగా తరిగిపోతున్నాయి. గతంలో జరినట్టే మళ్లీ నావికులు స్కర్వీ వ్యాధి వాతన పడ్డారు. ఆ దెబ్బకి ముప్పై మంది నావికులు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. ఇక ఒక దశలో ఇండియాకి వెనక్కి తిరిగి వెళ్ళక తప్పదని అనిపించింది. కాని అదృష్టవశాత్తు ఒక దశలో సానుకూల పవనాలు వీచాయి. ప్రయాణం మళ్ళీ ఊపు అందుకుంది. 1499 జనవరి ఏడో తారీఖున వాస్కో బృందం ఆఫ్రికా తూర్పు తీరం మీద ఉన్న మాలింది నగరాన్ని చేరుకున్నారు.
మాలింది నగర వాసులు వాస్కో బృందాన్ని సాదరంగా ఆహ్వనించారు. నానా రకాల ఫలహారాలు ప్రసాదించి వారి సేద తీర్చారు. కాని అప్పటికే అరబిక్ సముద్రపు విపరీత పరిస్థితుల వల్ల బాగా అస్వస్థత పడ్డ కొందరు నావికులకి ఆ ఫలహారాల వల్ల పెద్దగా మేలు జరగలేదు. పైగా ఉష్ణోగ్రత బాగా ఎక్కువగా ఉండే మాలింది వాతావరణం వల్ల వారి పరిస్థితి మరింత విషమించింది. వ్యాధి వాత పడ్డ కొంతమంది నావికులు పాణాలు కోల్పోయారు.
మాలిందిలో ఐదు రోజులు బస చేశాక వాస్కో బృందం పోర్చుగల్ కి బయల్దేరింది. కొంతమంది నావికులు చనిపోవడం చేత మూడు ఓడలని నడపడానికి తగినంత మంది సిబ్బంది లేరు. కనుక ‘సాన్ రఫాయెల్’ ఓడలో ఉండే ఆహారం మొదలైన సరుకులు అన్నీ తక్కిన రెండు ఓడలలో పంపిణీ చేసి ‘సాన్ రఫాయెల్’కి నిప్పు పెట్టారు. తక్కిన రెండు ఓడలలోను వాస్కో బృందం తిరిగి పోర్చుగల్ కి పయనమయ్యింది.
మే ఇరవయ్యవ తారీఖుకి నౌకలు కేప్ ఆఫ్ గుడ్ హోప్ ని చేరుకున్నాయి. అంటే సగం దూరం వచ్చేశాయన్నమాట. నావికులు సంతోషించారు. ఓడలు పోర్చుగల్ దిశగా ప్రయాణించాయి. ఆ సమయంలోనే వాస్కో తమ్ముడైన పాలోకి టీ.బీ. వ్యాధి సోకినట్టు తెలిసింది. ఎలాగైనా వీలైనంత త్వరగా పాలోని పోర్చుగల్ చేర్చాలి. బతికించుకోలేకపోయినా మార్గ మధ్యంలో అతడు పోవడం వాస్కోకి ఇష్టం లేదు. కాని ఓడల వేగం సరిపోలేదు. పోర్చుగల్ చేరకుండానే పాలో ప్రాణాలు వదిలాడు. దారిలో అజోర్స్ దీవుల వద్ద ఆగి వాస్కో తన తమ్ముడి అంత్యక్రియలు జరిపించాడు.
యాత్ర కొనసాగింది. కాని వాస్కో తన తమ్ముడు పోయిన విషాదం నుండి తేరుకోలేకపోయాడు.1499 ఆగస్టు నెల ఆఖరులో వాస్కో బృందం పోర్చుగల్ చేరుకుంది. వాస్కో ద గామా బృందం తమ దేశం కోసం, ఇంచుమించు శతాబ్ద కాలంగా సాధ్యం కాని ఓ ఘన విజయం సాధించుకు వచ్చింది. ఇండియాకి కొత్త సముద్ర దారులు కనుక్కోగలిగింది. అయితే తమ్ముడు పోయిన బాధలో వాస్కో ఆ విజయానందంలో పాలుపంచుకో లేకపోయాడు.
పోర్చుగల్ దేశం ఇండియాని కనుక్కుని తిరిగొచ్చిన నావిక వీరులకి ఘన స్వాగతం పలిగింది. మాన్యుయెల్ రాజు వాస్కో ద గామాని సాదరంగా ఆహ్వానించాడు. డామ్ బిరుదు ప్రసాదించి వాస్కోని సత్కరించాడు. బహుమతిగా కొంత ధనం కూడా ప్రదానం చేశాడు. వాస్కో తను చూసినది, చేసినది అంతా వివరంగా ఏకరువు పెట్టాడు. అది విన్న రాజు రెండో సారి యాత్రకి సిద్ధం కమ్మని సూచించాడు.
1500 లో రెండవ యాత్రకి ఉపక్రమించమని వాస్కోని అడిగాడు రాజు. కాని రెండేళ్లకి పైగా సాగిన యాత్ర వల్ల బాగా బడలిక చెందిన వాస్కో వెంటనే మరో యాత్ర మీద బయల్దేరడానికి సిద్ధంగా లేనన్నాడు. కనుక రాజు పెడ్రో ఆల్వారెజ్ కబ్రాల్ అనే నావికుణ్ణి ఎంచుకున్నాడు. పదిహేను ఓడలతో, బోలెడంత సాయుధులైన బలగంతో బయల్దేరాడు పెడ్రో. ఈ యాత్ర యొక్క లక్ష్యం ఇండియాతో వాణిజ్యం కాదు. దారి పొడవునా తమకి లోగడ ద్రోహం చేసిన వారి మీద ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం. మొదటగా ఆఫ్రికాలోని మొంబాసా నగరాన్ని చేరుకున్నారు.పోర్చుగల్ ఓడలు ఆ ఊరి మీద ఫిరంగులతో అగ్నివర్షం కురిపించాయి. పోర్చుగీస్ సైనికులు ఊరిమీద విరుచుకుపడి విలయతాండవం చేశారు. స్త్రీలని అటకాయించి నగలు దోచుకున్నారు. అందినది అందినట్టు దోచుకుని తమ ఓడలలోకి ఎక్కించుకున్నారు. ఆఫ్రికా తీరం మీద పోర్చుగీస్ నౌకల పట్ల ద్వేషం, భయం పెరిగింది.
1502, ఫిబ్రవరి 12, నాడు వాస్కో ద గామా స్వయంగా ఇరవై నౌకలు తీస్కుని బయల్దేరాడు. దారిలో మొజాంబిక్ లో కొంత కాలం ఆగారు. మొజాంబిక్ ని పాలించిన సుల్తాన్ క్వాజా లోగడ వాస్కొ ద గామాని మోసం చేశాడు. కాని ఈ మధ్య కాలంలో అతగాడు మరణించాడు. అతడి తరువాత వచ్చిన షేక్, వాస్కో ద గామా గురించి విని వుండడం చేత, వాస్కోతో సత్సంబంధాలు పెట్టుకున్నాడు. దారిలో మాలింది నగరాన్నిమళ్లీ సందర్శించారు. ఆ తరువాత అంగెదీవా దీవుల మీద కూడా ఆగారు. ఈ సమయంలో మళ్లీ ఎంతో మంది నావికులు స్కర్వీ వాత పడ్డారు. వారిలో కొంతమంది మరణించారు. వ్యాధి నుండి నావికులు మళ్లీ కోలుకున్నాక ప్రయాణం మొదలయ్యింది.
అంగెదీవాని దాటాక ఇక తదుపరి మజిలీ ఇండియానే. ఈ సారి కాలికట్ కి పోకుండా ఆ ఊరికి ఉత్తరాన ఉన్న కాననూర్ నగరాన్ని చేరుకున్నారు. ఇక ప్రతీకారం తీర్చుకునే సమయం ఆసన్నమయ్యింది. కొన్ని రోజులు ఎదురు చూశాక ‘మేరీ’ అనే అరబ్ ఓడ పశ్చిమం నుండి రావడం కనిపించింది. ఆ ఓడ ఓ కాలికట్ నగర వాసికి చెందినది. అందులో 380 మంది ప్రయాణీకులు ఉన్నారు. మెక్కా యాత్ర చేసుకుని వారంతా కాలికట్ కి తిరిగి పోతున్నారు.
పోర్చుగీస్ నౌకలు ఆ అరబ్ నౌకని ముట్టడించాయి. నౌకలోని సరుకులని తమకి అప్పజెప్పమని ద గామా గద్దించాడు. నౌకలో పెద్దగా విలువైనవి ఏమీ లేవన్నారు నౌకలోని అరబ్బులు. వాళ్ల మాట నమ్మని వాస్కో ఇద్దరు అరబ్బులని ఓడ మీంచి నీట్లో పడేయించాడు. దాంతో ఓడలో సరుకులు ఉన్నాయని అరబ్బులు ఒప్పుకున్నారు. సరకులని ఆ ఓడ నుండి పోర్చుగీస్ ఓడలలోకి తరలించారు. అయినా అరబ్బులు ఇంకా ఏదో దాస్తున్నారన్న సందేహంతో ముక్కోపి అయిన వాస్కో ఓ ఘాతుకానికి ఒడిగట్టాడు. అరబ్బు ఓడని నిలువునా దహించమని తన సైనికులని ఆదేశించాడు. ప్రమాదాన్ని గుర్తించిన అరబ్బులు తమ వద్ద మిగిలిన ఆయుధాలని వాస్కో బృందానికి సమర్పించుకోడానికి ప్రయత్నించారు. కాని వాస్కో ప్రదర్శించిన పాశవికతను వారి చర్యలు మార్చలేకపోయాయి. నాలుగు పగళ్ళు, నాలుగు రాత్రుల పాటు ఓడ మంటల్లో రగిలింది. ఓడలోని ప్రయాణీకులలో ఒక్కరు కూడా ప్రాణాలతో మిగలలేదు.
అలా ఎంతో మంది స్త్రీలు, పిల్లలు ఉన్న ఓడని నిలువునా దహించిన ఘట్టం సముద్ర యాన చరిత్రలోనే ఓ అతి చేదైన, క్రూరమైన ఘట్టంగా నిలిచిపోయింది. ఆ సందర్భంలో వాస్కో ద గామా ప్రదర్శించిన కాసాయి స్వభావం ముందు సముద్రపు దొంగలు చేసే దురాగతాలు కూడా దిగదుడుపే.
అరబ్బు ఓడలో మంటలు ఆరినా వాస్కో ద గామాలో రగులుతున్న క్రూర, ప్రతీకార జ్వాలలు మాత్రం అరలేదు. కాలికట్ ని ఏలే జామొరిన్ మీద దెబ్బ కొట్టడానికి ఓ పన్నాగం పన్నాడు.
మక్కా నుండి వచ్చిన ఓడని దగ్ధం చేశాక పోర్చుగీస్ నౌకాదళం కాననూర్ దిశగా పయనమయ్యింది. ఇండియాకి మొదటి యాత్రలో వాస్కో ఇక్కడి రాజుతో స్నేహం చేసుకున్నాడు. ఈ రాజుకి కాలికట్ ని ఏలే జామొరికి మధ్య చిరకాల శత్రుత్వం ఉంది. కాననూర్ రాజు వాస్కోదగామాని తన మందిరంలోకి ఆహ్వానించి సాదరంగా ఆతిథ్యం ఇచ్చాడు. ఇద్దరూ వాణిజ్య ఒప్పందాలు చేసుకున్నారు. రాజు వద్ద నానా రకాల సుగంధ ద్రవ్యాలు కొనుక్కుని వాస్కో దా గామా కాలికట్ కి బయల్దేరాడు.
ఉదయభాను కిరణాలకి అడ్డుపడుతూ అల్లంత దూరంలో సముద్రం అంచులో బారులు తీరిన పోర్చుగీస్ నౌకాశ్రేణిని చూసిన జామొరిన్ కి వెన్నులో వణుకు పట్టుకుంది. అనవసరంగా ఈ తెల్లనావికుడితో కయ్యం పెట్టుకున్నందుకు పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. గతాన్ని మరచి సత్సంబంధాలు పెంచుకుందాం అంటూ దూతలతో సందేశం పంపాడు. ఆ సందేశం వాస్కో ద గామాకి హాస్యాస్పదంగా అనిపించింది. ఉత్తిత్తి మాటలతో కరిగే మనసు కాదు వాస్కోదగామా ది. జామొరిన్ తో జట్టు కలపడానికి వాస్కో ఓ షరతు పెట్టాడు. కాలికట్ లో ఉన్న ముస్లిమ్లు అందరినీ వెళ్ళగొడితే గాని తనతో స్నేహం కుదరదని ఖండితంగా చెప్పాడు.
షరతుకి ఒప్పుకోకపోతే అందుకు పర్యవసానం కటువుగా ఉంటుందని నిరూపించదలచాడు ద గామా. తనలోని కసాయి స్వభావాన్ని మరొక్కసారి బయటపెట్టాడు. తమ ఓడలవద్ద చేపలు అమ్ముకోడానికి వచ్చిన కొందరు అరబ్బు జాలర్లని పట్టి బంధించమని తన నావికులని ఆదేశించాడు. అలా పట్టుబడ్డ అరబ్బులందరినీ ఓడలోనే ఉరి తీయించాడు. వాస్కో ద గామా లోని ప్రతీకార జ్వాల అక్కడితో ఆరలేదు. ఉరితీయబడ్డ జాలర్ల శవాలని కిందికి దింపించి, వాటిని ముక్కలుముక్కలుగా కోయించి తీరం మీద పడేయించాడు. అలా ప్రాణాలు పోగొట్టుకున్న జాలర్లకి అయినవారంతా ఆ రాత్రి తీరం వద్ద కాపుకాసి ఎదురుచూడసాగారు. నీట్లో కొట్టుకొచ్చిన దేహాంగాలని చూసి వారంతా భయంతో వొణికిపోయారు.
ఆ మారణకాండ పూర్తయ్యాక వాస్కో కొన్ని నౌకలతో కొచ్చిన్ కి పయనమయ్యాడు. ఆరు నౌకలని కాలికట్ వద్దనే ఉంచి ఆ దారిన ఏవైనా వాణిజ్య నౌకలు వస్తే అటకాయించమని ఆదేశించాడు. కొచ్చిన్ కి వెళ్ళిన వాస్కో ద గామా అక్కడి రాజుతో కూడా వాణిజ్య ఒప్పందాలు చేసుకున్నాడు.
ఇలా ఉండగా 1503 జనవరి 3, నాడు కాలికట్ నుండి వాస్కో ద గామాని కలవడానికి ఒక ప్రభుత్వ అధికారి, అతడు కొడుకు కొచ్చిన్ కి వచ్చారు. వారి ద్వారా జామొరిన్ వాస్కోకి శాంతి సందేశం పంపాడు. వాస్కో చేసిన కట్టడి వల్ల కాలికట్ కి వాణిజ్య నౌకల రాకపోకలు నిలిచిపోయాయి. జామొరిన్ ఆ కట్టడిని భేదించడానికి ప్రయత్నించి విఫలం అయ్యాడు. ఇక కాళ్ల బేరానికి రాక తప్పలేదు.
ఈ శాంతి ప్రయత్నానికి ద గామా ఒప్పుకున్నాడు. వెంటనే కాలికట్ కి బయల్దేరాడు. కాని నిజానికి ఈ శాంతి సందేశం, అందుకు ఆహ్వానం అంతా ఓ కుట్ర. కాలికట్ లో రాజమందిరంలో వాస్కో ద గామాని హత్య చెయ్యడానికి జామొరిన్ పథకం వేశాడు. కాని ఆ పథకం పారలేదు. అక్కణ్ణుంచి తప్పించుకుని వాస్కో ద గామా తిరిగి కొచ్చిన్ చేరాడు. ద్రోహం చేసినందుకు తన వద్దకి దూతగా వచ్చిన అధికారిని శిక్షించాలనుకున్నాడు. అధికారిని విడిచిపెట్టాడు గాని తన కొడుకుని మాత్రం ఉరితీయించాడు.
“శాంతి ప్రయత్నం” విఫలమయినందుకు ఇక జామొరిన్ కి యుద్ధం తప్ప వేరే మార్గాంతరం కనిపించలేదు. పోర్చుగీస్ వారితో పోరుకి సిద్ధ పడ్డాడు. జామొరిన్ చేసుకుంటున్న యుద్ధ ప్రయత్నాల గురించి విన్న వాస్కో వెంటన తన నౌకాదళాన్ని కాలికట్ కి పోనిచ్చాడు. అతి తక్కువ కాలంలో అరబ్బు నౌకాసేనలని చిత్తుగా ఓడించాడు.
ఆ విధంగా తన రెండవ ఇండియా యాత్రలో వాస్కో ద గామా జామొరిన్ మీద అతి క్రూరంగా తన ప్రతీకారం తీర్చుకుని తన నౌకాదళంతో పోర్చుగీస్ కి తిరిగి పయనమయ్యాడు.
అతి క్రూరంగా ప్రవర్తించి జామొరిన్ మీద, స్థానికుల మీద ప్రతీకారం తీర్చుకున్న వాస్కో ద గామా 1503 మార్చి 5, నాడు తిరిగి పోర్చుగల్ కి పయనమయ్యాడు. సెప్టెంబరు 1 నాడు నౌకాదళం లిస్బన్ ని చేరుకుంది. మహారాజు మాన్యుయెల్ వాస్కోకి ఘనస్వాగతం పలికాడు. పెద్ద మొత్తంలో ధనం బహుమానంగా ఇచ్చి ఆదరించాడు. ఈ డబ్బుతో వాస్కో ద గామా ఎవోరాలో ఓ పెద్ద భవంతి కట్టుకున్నాడు. అయితే ఏనాటికైనా తన చిన్ననాటి ఊరు ‘సైన్స్’ (Sines) ని సొంతం చేసుకోవాలన్న కల మాత్రం తన మదిని వీడలేదు.
కాని సైన్స్ ని సొంతం చేసుకోడానికి కొన్ని అవరోధాలు ఉన్నాయి. ఆ ఊరు ‘సావో తియాగో’ అనే మతవర్గం హయాంలో ఉంది. ఈ వర్గం వారు ఆ ఊరిని రాజుకి అమ్మడానికి ఒప్పుకోలేదు. మతవర్గంతో పేచీ పెట్టుకుని ఊరిని బలవంతంగా లాక్కునేటంత ధైర్యం లేదు రాజుకి. ఇక గత్యంతరం లేక వాస్కో ద గామా స్వయంగా సైన్స్ కి వెళ్ళి అక్కడే ఓ ఇల్లు కట్టుకున్నాడు. పుట్టి పెరిగిన ఊళ్ళో గర్వంగా, మీసం మెలేసుకుని తిరిగేవాడు. ఆ ఊరి వారికే కాక సమస్త పోర్చుగీస్ జాతికీ మరి వాస్కో ద గామా జాతి గర్వపడదగ్గ అసమాన శూరుడు. అలాంటి వాడు తమ మధ్య జీవిస్తూ, తమ ఊరి వీధుల్లో సంచరించడం సైన్స్ పుర వాసులకి కూడా సంతోషం కలిగించింది.
ఇది తెలిసిన ‘సావో తియాగో’ మత వర్గానికి చెందిన అధికారులు వాస్కోతో తల గోక్కోవడం ఇష్టం లేక నేరుగా రాజుకే ఫిర్యాదు చేశారు. వాస్కో ఆ ఊరు వదిలి వెళ్లిపోవాలని ఆజ్ఞ ఇస్తూ, నెల రోజులు గడువు ఇచ్చాడు రాజు. రాజు మాట కాదనలేక వాస్కో ఊరు వదిలి వెళ్లినా, లోగడ రాజు తనకి ఇచ్చిన మాట ఇంకా నిలుపుకోలేదని ఓ సారి గుర్తుచేశాడు. ఇండియాకి మొదటి యాత్ర తరువాత రాజు తనకి ఇస్తానన్న పారితోషికం ఇంకా ఇవ్వలేదని మరో సారి జ్ఞాపకం చేశాడు.
మొదటి సారి వాస్కో ద గామా ఇండియా నుండి తిరిగి వచ్చాక, అతడు సాధించిన అనుపమాన విజయానికి గొప్ప పారితోషికం ఇస్తానని రాజు వరం ఇచ్చాడు. కాని ఒకసారి ఇండియాకి దారి తెలిశాక ఇక వాస్కో ద గామ అవసరం అంతగా లేదు. తెలిసిన దారి వెంట నౌకలని తీసుకుని ఇండియాకి వెళ్లగల నావికులు ఎంతో మంది ఉన్నారు. రాజు వాస్కోకి ఇచ్చిన ప్రమాణం గురించి పట్టించుకోకపోవడానికి ఇది కూడా ఒక కారణం.
అందుకే మాట ఇచ్చి పదేళ్లు అయినా ఇంకా మాట నిలుపుకోకుండా తాత్సారం చెయ్యసాగాడు మాన్యుయెల్ రాజు. ఈ ఆలస్యం వాస్కో భరించలేకపోయాడు. ఒకసారి రాజు వద్దకి సూటిగా వెళ్ళిన్ నిలదీశాడు. మాట నిలుపుకోకపోతే ఇక పోర్చుగీస్ రాజు కొలువులో ఉండడం అనవసరం అని, మరో రాజుని ఆశ్రయించక తప్పదని హెచ్చరించాడు.
ఆ హెచ్చరికకి రాజు కాస్త కంగారు పడ్డాడు. ఏనాడైనా వాస్కోతో పని పడొచ్చు. కనుక తనతో ఊరికే కలహం పెట్టుకోవడం అంత శ్రేయస్కరం కాదు. కనుక ఏదో సర్దుబాటు చేస్తానని, మరొక్క ఏడాది వేచి ఉండమని సర్దిచెప్పి వాస్కోని పంపించేశాడు. వాస్కోకి బహుమతిగా ఇవ్వడానికి ఎక్కడైనా తగినంత భూమి దొరుకుతుందేమో అని రాజు నాలుగు చోట్ల వాకబు చేశాడు. రాజు మేనల్లుడు ఒకడు తన అధికారంలో ఉన్న రెండు ఊళ్ళు రాజుకి అమ్ముతాను అన్నాడు. చివరికి 1519 డిసెంబరు లో, రాజు తనకి మాట ఇచ్చిన ఇరవై ఏళ్ల తరువాత, వాస్కో ద గామాకి తనకి బహుమానంగా రావలసిన నేల దక్కింది.
వాస్కో ద గామా రెండవ యాత్ర తరువాత, ఆ దారి వెంట ఎన్నో పోర్చుగీస్ ఓడలు ఇండియాకి పయనమయ్యాయి. నావికులకి ఈ మార్గంలో పవనాలు ఏ కాలంలో ఏ దిశలో వీస్తాయో అన్నీ తెలిసిపోయాయి. కనుక ఆ పవనాలని తగు రీతిలో వాడుకుంటూ తమ యాత్రా మార్గాలని రూపొందించుకుంటూ వచ్చారు. 1500 నుండి 1504 వరకు ఎక్కువగా వాణిజ్య నౌకలే ఇండియాకి పయనం అయ్యాయి.
తొలి దశల్లో వాస్కో బృందం చేసినట్టు అందిన చోట అందినట్టు కొల్లగొట్టుకు వచ్చే పద్ధతి ఎంతో కాలం సాగదు. వాణిజ్యం సజావుగా సాగాలంటే అన్ని పక్షాల వారు ఒక చట్టబద్ధమైన వ్యవస్థకి ఒడంబడి ఉండాలి. అలాంటి వ్యవస్థ యొక్క సంస్థాపనలో మొదటి మెట్టుగా మహారాజు మాన్యుయెల్ ఇండియాలో వైస్రాయ్ అనే పదవిని స్థాపించాడు. ఎలగైనా స్థానిక ముస్లిమ్ వర్తకులకి అక్కణ్ణుంచి తరిమేయాలని రాజు పన్నాగం. అందుకోసం ముందు అక్కడ పోర్చుగీస్ అధికారంలో ఉండే ఓ మండలాన్ని స్థాపించాలి.
అలాంటి మండలాన్ని స్థపించడానికి పశ్చిమ తీరంలోనే ఉన్న గోవా నగరం అన్ని విధాలా సౌకర్యంగా అనిపించింది. పోర్చుగీస్ సామంత ప్రాంతంగా గోవా వేగంగా ఎదిగింది. అయితే ఆ విస్తరణ సామరస్యంగా సాగలేదు. మొత్తం వాడలు తుడిచి పెట్టుకుపోయాయి. ఎంతో మంది జైలుపాలు అయ్యారు. వారిలో ఎంతో మంది జైల్లోనే నానా చిత్ర హింసకీ గురై హతం అయ్యారు. కనుక ఎంత వేగంగా ఎదిగిందో, అంతే వేగంగా ఆ ప్రాంతం పతనం అయ్యింది. గోవా ప్రాంతం అరాచకం అయ్యింది. సభ్య సమాజానికి ఉండాల్సిన లక్షణాలు కనుమరుగు అయ్యాయి. ఎవరికి వారే యమునా తీరే అన్నట్టు ఉండేవారు జనం. ప్రతి ఒక్కరూ అవతలి వారిని ఎలా దొంగ దెబ్బ తీసి ముందుకు పోదామా అనే ఆలోచనలో ఉండేవారు. “నెత్తురు, అత్తరు కలగలసిన దారుణ మిశ్రమం…” అంటాడు ఆ పరిస్థితిని వర్ణిస్తూ ఓ పోర్చుగీస్ రచయిత.
ఈ పరిస్థితిని చక్కదిద్దడానికి దక్షుడు, నిజాయితీ పరుడు అయిన ఓ పాలకుడు కావాలి. అలాంటి పరిస్థితుల్లో మళ్లీ వాస్కో ద గామా రంగప్రవేశం చేశాడు.
మూడవ సారి వాస్కో ద గామా ఇండియాకి పయనమయ్యాడు. కొత్తగా వచ్చిన జాన్ – III నియమించగా పోర్చుగల్ ప్రతినిధిగా. గోవాకి వైస్రాయ్ గా వెళ్లాడు. 1524 ఏప్రిల్ నెలలో 14 ఓడలతో 3000 సిబ్బందితో బయల్దేరాడు. మొసాంబిక్ దాకా యాత్ర భద్రంగానే సాగింది. మరమ్మత్తుల కోసం మొసాంబిక్ లో ఆగారు. అక్కడ ఒక్కసారిగా పరిస్థితులు తిరగబడ్డాయి. ఓ పెనుతుఫాను తీరం మీద విరుచుకుపడింది. ఆ దెబ్బకి మూడు ఓడలు నీటిపాలయ్యాయి. ఆ ఓడలలోని సిబ్బంది అంతా ప్రాణాలు కోల్పోయారు. మరొక ఓడలో సిబ్బంది తిరగబడి కాప్టెన్ ని హతబార్చి, ఓడతో పరారయ్యారు. తదనంతరం వాళ్లంతా సముద్రపు దొంగలుగా మరిపోయారు. ఇది చాలదన్నట్టు ఇంచుమించు అదే సమయంలో స్కర్వీ వ్యాధి మరి కొన్ని ప్రాణాలు బలితీసుకుంది.
సెప్టెంబరు 8 నాటికి నౌకాదళం భారతీయ పశ్చిమ తీరం మీద డాబుల్ అనే ఊరికి దరిదాపుల్లోకి వచ్చింది. అప్పుడు ఓ అనుకోని సంఘటన జరిగింది. సముద్ర గర్భంలో భూకంపం వచ్చి సముద్రం అతలాకుతలం అయ్యింది. పెద్ద పెద్ద కెరటాలు లేచిపడసాగాతయి. సమంగా, శాంతంగా ఉండే సముద్ర తలం మీద ఒక్కసారిగా కదిలే నీటి కొండలు పొడుచుకు వచ్చినట్టు అయ్యింది. ఓడలు ఆ కెరటాల మీద అస్థిరంగా సవారీ చెయ్యసాగాయి. ఓడల మీద నావికులు బంతుల్లా ఎగిరెగిరి పడుతున్నారు. నీరు కొన్ని చోట్ల సల సల కాగుతోంది. లోనుండి ఆవిర్లు తన్నుకువస్తున్నాయి. ఆ భూకంపం లేదా సముద్ర కంపం ఓ గంట సేపు సాగింది. ఇంత జరుగుతున్నా వాస్కో ద గామా మాత్రం నిమ్మకు నీరెత్తినట్టు ఉన్నాడు. అంతా అయ్యాక, పరిస్థితులు సద్దుమణిగాక మిగిలిన నౌకా సిబ్బందిని పిలిచి ఇలా అన్నాట్ట – “చూశారా మిత్రులారా! మనని చూసి సముద్రం కూడా వణికిపోతోంది. కనుక ఏం భయం లేదు. హాయిగా వేడుకలు జరుపుకోండి.”
వాస్కో ద గామా బృందం గోవా తీరం మీద కాలుపెట్టింది. వాస్కో రాకకి అక్కడి పోర్చుగల్ అధినివేశం (colony) లో ఉండే పోర్చుగీస్ వారు మహదానందం చెందారు. అడ్మిరల్ స్వయంగా రావడంతో వారికి కొండంత బలం వచ్చినట్టు అయ్యింది. మెరిసే బంగరు మాలలతో, ధగధగలాడే ఖరీదైన వస్త్రాలు ధరించి, చుట్టూ దాసదాసీ జనంతో రాజవైభవాన్ని ప్రదర్శిస్తూ వాస్కో గోవా ప్రజలకి దర్శనమిచ్చాడు. వాస్కో రాకతో గోవాలో పాలన చక్కదిద్దబడుతుందన్న విశ్వాసం బలపడింది.
అధినివేశంలో ఉండే కొందరు పోర్చుగీస్ అధికారులు కొన్ని అస్త్రశస్త్రాలని స్థానిక వర్తకులకి అమ్మేశారని తెలిసింది. అలా అమ్మబడ్డ ఆయుధాలన్నీ వెనక్కు రప్పించుకునే ప్రయత్నాలు మొదలెట్టాడు ద గామా. చాలా మంది వర్తకులు తాము కొన్న ఆయుధాలు వెంటనే తిరిగి తెచ్చి ఇచ్చేశారు. క్రమంగా పరిస్థితులు మెరుగు పడుతున్నాయని అనుకుంటుండగా వాస్కో ఆరోగ్యం పాడయ్యింది. బయట వాతావరణంలో అధిక ఉష్ణోగ్రత, ఎడతెగని పని – ఈ రెండూ కలిసి అనారోగ్యానికి దారితీశాయి. మొదట్లో మెడలో నొప్పి మొదలయ్యింది. తరువాత మెడలో కురుపులు బయల్దేరి చిప్పిల్లసాగాయి. వైద్యులు ఎన్నో మందులు వాడారు. కాని లాభం లేకపోయింది. మెడ తిప్పడానికి వీల్లేని పరిస్థితి ఏర్పడింది. మంచం మీద నుండే అధికారులకి ఆదేశాలు ఇవ్వడం మొదలెట్టాడు. నానాటికి ఆరోగ్యం క్షీణించసాగింది. తన చివరి రోజులు దగ్గరపడుతున్నాయని వాస్కో ద గామాకి అర్థమయ్యింది.
కొచ్చిన్ లో ఉన్న ఓ మిత్రుడి ఇంటికి తనని తరలించమని కోరాడు. పాలనా విషయాల మీద తన చివరి ఆదేశాలు అధికారులకి తెలియజేశాడు. ఓ కాథలిక్ అర్చకుడు వచ్చి వాస్కో చేసిన పాపకర్మలకి సంబంధించిన పశ్చాత్తాప ప్రకటన తీసుకున్నాడు. తన కొడుకులని పిలిచి వీడ్కోలు మాటలు చెప్పాడు. 1524 డిసెంబరు 24, నాడో వాస్కో ద గామా కన్ను మూశాడు. ఎన్నో సముద్రాలు దాటి ఇండియాని చేరుకునే సుదీర్ఘమైన మర్గాన్ని కనుక్కున్న వాస్కో ద గామా, మరేదో లోకాన్ని వెదుక్కుంటూ, ఈ ప్రపంచాన్ని వదిలి వెళ్లిపోయాడు. ఆయన నిష్క్రమణానికి స్థానికి పోర్చుగీస్ వారంతా కన్నీరు మున్నీరు అయ్యారు.
వాస్కోద గామా తరువాత ఇతర పోర్చుగీస్ నావికులు చేసిన యాత్రల వల్ల పోర్చుగల్ ఓ ప్రపంచ నౌకాబలంగా సుస్థిర స్థానాన్ని సాధించింది. పోర్చుగీస్ వాణిజ్య సామ్రాజ్యం చైనా, జపాన్, ఫిలిపీన్స్ మొదలైన ప్రాంతాలకి విస్తరించింది. అయితే పోర్చుగల్ చిన్న దేశం కనుక అంత దూరాలలో ఉన్న అధినివేశాలని నియంత్రించగల మంది మార్బలం లేకపోయింది. పోర్చుగీస్ అధినివేశాలు క్రమంగా చేజారిపోయాయి. మరింత పెద్ద దేశాలైన ఇంగ్లండ్, ఫ్రాన్స్ మొదలైన యూరొపియన్ దేశాల ప్రాభవం మాత్రం ఇంకా ఎంతో కాలం నిలిచింది. ఇరవయ్యవ శతాబ్దంలో యూరొపియన్ దేశాలు ప్రపంచంలో వివిధ ప్రాంతాలలో ఏర్పాటు చేసిన అధినివేశాలకి స్వాతంత్ర్యం వచ్చింది. అధినివేశాలు మాయమైనా వాటి సంస్థాపన వెనుక ఉన్న అన్వేషకుల ధైర్యసాహసాలకి చెందిన గాథలు మాత్రం శాశ్వతంగా నిలిచిపోయాయి.
ఆధారాలు
ఈ వ్యాసం శ్రీనివస చక్రవర్తి గారిచే నిర్వహింపబడిన  నుండి సెకరించ బడింది.
మూలాలు

ఇతర లింకులు
వర్గం:1460 జననాలు
వర్గం:1524 మరణాలు
వర్గం:పోర్చుగల్ దేశస్థులు
వర్గం:ఆసియా యొక్క అన్వేషకులు
వర్గం:ఆఫ్రికా యొక్క అన్వేషకులు
వర్గం:మలేరియా ద్వారా మరణాలు

పోర్చుగల్ భారతదేశానికి ఏ దిశగా ఉంది?


మిరియంపల్లి ప్రకాశం జిల్లా, త్రిపురాంతకం మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన త్రిపురాంతకం నుండి 8 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన మార్కాపురం నుండి 50 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 322 ఇళ్లతో, 1271 జనాభాతో 824 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 653, ఆడవారి సంఖ్య 618. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 470 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 3. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 590583[1].పిన్ కోడ్: 523326.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి.
సమీప బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు త్రిపురాంతకంలోను,  ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల కంకణాలపల్లిలోనూ ఉన్నాయి.
సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల త్రిపురాంతకంలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల మార్కాపురంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల గుంటూరులోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు మార్కాపురంలోనూ ఉన్నాయి.
సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం మార్కాపురంలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల ఒంగోలు లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం

తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది.
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు.
చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
మొబైల్ ఫోన్ ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం ఉంది.
ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి.
ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 16 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
మిరియంపల్లిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 36 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 84 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 19 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 53 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 83 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 545 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 83 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 545 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
మిరియంపల్లిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
కాలువలు: 132 హెక్టార్లు
బావులు/బోరు బావులు: 412 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
మిరియంపల్లిలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
కంది, ప్రత్తి, ఆముదం

గణాంకాలు
2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 1,280.[2] ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 682. మహిళల సంఖ్య 598, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 284 ఉన్నాయి.గ్రామ విస్తీర్ణం 824 హెక్టారులు.
జనాభా (2011) - మొత్తం	1,271 - పురుషుల సంఖ్య	653 - స్త్రీల సంఖ్య	618 - గృహాల సంఖ్య	322
సమీప పట్టణాలు
పుల్లలచెరువు 16.6 కి.మీ, యెర్రగొండపాలెం 17.2 కి.మీ, కుర్చేడు 20.4 కి.మీ, దొనకొండ 20.5 కి.మీ

మూలాలు

గ్రామం గణాంకాల వివరణకు ఇక్కడ చూడండి.

మిరియంపల్లి గ్రామంలో అధికంగా పండే పంట ఏది?