సాలూరు, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రములోని విజయనగరం జిల్లాకు చెందిన పట్టణం.[1] (వినండి: //(listen))
సాలూరు వంశధార ఉపనదైన వేగావతి ఒడ్డున ఉంది. ఈ ఊరు చుట్టు కొండలు మద్యలో అందమైన ఊరు. ఈ ఊరిలో పురాతనమైన పంచముఖేశ్వర శివాలయం ఉంది. ఈ ఆలయం చాలప్రసిద్ధి చెందినది. ఇక్కడ శివాలయంతో పాటుగా సాయిబాబా మందిరం, అయ్యప్ప స్వామి కోవెల,వీరబ్రహ్మేంద్రస్వామి,ఆదిపరాశక్తి,సంతోషిమాతఆలయాలు నది తీరంలో ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణంలో ఉన్నాయి.శ్రీ శ్యామలాంబ అమ్మవారు ఈ ఊరి గ్రామదేవతగా పూజలు అందుకుంటున్నారు
ఇక్కడకు దగ్గరలోనే శంబరపోలమాంబ,పారమ్మకొండలాంటి పుణ్యతీర్దాలు వున్నాయ్.తోణం వాటర్ ఫాల్స్,దండిగం,కూరుకుటి వాటర్ ఫాల్స్,
పాచిపెంట డ్యాం,శంబర డ్యాం లాంటి చూడచక్కని ప్రదేశాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ ప్రదానంగా రోడ్డు రవాణా పరిశ్రమపై ఎక్కువమంది ప్రజలు ఆదారపడి ఉన్నారు.రాష్ట్రంలో విజయవాడ తరువాత అత్యదిక లారీలు ఇక్కడే వున్నాయి. పువ్వుల వ్యాపారంలో సాలూరు అగ్ర స్థానంలో ఉంది. మల్లెపువ్వులు ఇక్కడ ఎక్కువ దిగుబడి అవుతాయి.ఇక్కడ నుండి రోజు ఆనేక జాతుల పువ్వులు దూర ప్రాంతాలకు ఎగుమతి అవుతాయి.
ఆంధ్ర ఒడిషా సరిహద్దు ప్రాంతమైన సాలూరు నుండి పర్యటక ప్రాంతమైన అరకు వెళ్లేందుకు దగ్గర మార్గాలున్నాయి.
సాలూరు ఆంధ్ర ప్రదేశ్ శాసనసభలోని ఒక నియోజకవర్గం. ప్రముఖ సంగీత దర్శకులు సాలూరు రాజేశ్వరరావు పుట్టినది ఇక్కడే. ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావు కూడా ఇక్కడే పట్రాయుని సీతారామశాస్త్రి దగ్గర సంగిత విద్యను నేర్చుకున్నారు .
పురపాలక సంఘం

సాలూరు 1950 సంవత్సరం వరకు గ్రామ పంచాయితి. 26 సెప్టంబరు 1950 సంవత్సరంలో గ్రామ పంచాయితీ స్థాయి నుండి మూడవ గ్రేడ్ పురపాలక సంఘ స్థాయికి ఉన్నతిని కల్పించారు. 1950 సంవత్సరంలో సాలూరు పురపాలక సంఘ పరిధి 13.58 మైళ్ళు. 2001 సంవత్సరంలో రెండవ గ్రేడ్ పురపాలక సంఘ స్థాయికి ఉన్నతిని పొందిన తరువాత సాలూరు పురపాలక సంఘ పరిధి 19.55 మైళ్ళు. సాలూరు పట్టణంలో పువ్వుల పెంపకం, లారీల శరీరాలు తయారు చేయడం (బాడి బిల్దింగ్), లారీ, బస్సుల ట్యూబ్ లు టైర్లు రిపేరు చేయడం ప్రధాన వృత్తులు. పట్టణంలో 24 ప్రాథమిక పాఠశాలలు, 9 ఉన్నత పాఠశాలలు, 4 జూనియర్ కళాశాలలు, 2 డిగ్రీ కళాశాలలు ఉన్నాయి. అంతేకాక పట్టణంలో 13 రైస్ మిల్లులు, 2 రంపం మిల్లులు (వడ్రంగి పనికి చెక్క కోసే మిల్లు), 3 ఇంజనీరింగ్ వర్క షాప్ లు, 15 వాహనాల రిపైరు చేసే షెడ్స్, 8 లారీ బాడి బిల్డింగ్ కర్మాగారాలు ఉన్నాయి. పట్టణంలో ఒక ప్రభుత్వ ఆసుపత్రి, ఆయుర్వేద ఆసుపత్రి, హోమియో ఆసుపత్రి, 5 ప్రైవేటు నర్సింగ్ హోమ్‌లు, 30 మంది వైద్యులతో ఒక కమ్యూనిటి ఆరోగ్య కేంద్రం ఉన్నాయి.
1959 సంవత్సరం పట్టణానికి రక్షిత మంచి నీరు సరఫరా చేసే ఉద్దేశంతో ఒక బావిని, ఒక పంప్ హౌస్ ని, ఒక ఓవర్ హెడ్ నీరు భద్రపరచే జలాశయాన్ని నిర్మించారు. రక్షిత మంచి నీటి పథకానికి నీటి ఆధారం వేగావతి నది. ఈ పథకానికి 1987, 1993, 2001 సంవత్సరాలలో జరిగిన ఉన్నత మార్పుల వల్ల, 2002 సంవత్సరం నుండి పట్టణంలో 80 శాతం మందికి రక్షిత మంచి నీరు సరఫరా అవుతోంది. రోజుకి సగటున 3.69 MLD (8.11 లక్ష గ్యాలన్ల) నీరు సరఫరా చేయబడుతోంది. నీటి ఫలకం భూమి నుండి 12 మీటర్ల లోతులో ఉంది.
సాలూరు శాసనసభా నియోజకవర్గం

సాలూరు ఆంధ్ర ప్రదేశ్ శాసనసభలోని ఒక నియోజకవర్గంగా 1951 సంవత్సరం నుండి శాసనసభ్యుల్ని ఎన్నుకొంటుంది. ఇది వెనుకబడిన తెగలకు (Scheduled Tribes) రిజర్వ్ చేయబడింది. 2007-08 పునర్వ్యవస్థీకరణ తరువాత సాలూరు, పాచిపెంట, మెంటాడ మరియు మక్కువ మండలాలు ఇందులో చేర్చబడ్డాయి
సాలూరు నుండి ఎన్నికయిన శాసన సభ్యుల పట్టిక:
1952 - కూనిశెట్టి వెంకట నారాయణ దొర
1955 - అల్లు ఎరుకు నాయుడు
1955, 1967, 1983 and 1985 - బోయిన రాజయ్య
1962 - డిప్పల సూరిదొర
1962 and 1989 - రాజా లక్ష్మీ నరసింహ సన్యాసిరాజు
1972 - జన్ని ముత్యాలు
1978 - S.R.T.P.S. వీరప రాజు
1994, 1999 - రాజేంద్ర ప్రతాప్ భంజ్ దేవ్.
2004 - రాజన్న దొర
2009 - రాజన్న దొర
పట్టణ ప్రముఖులు
బహుభాషావేత్త, జాతీయవాది, రచయిత మరియు పాత్రికేయులు అయిన పురిపండా అప్పలస్వామి (1904-1982) సాలూరులో జన్మించారు.
అంగజాల జగన్నాథయ్య
అంగజాల జగన్నాథయ్య (1932 - 1989) సుప్రసిద్ధ వ్యాపారవేత్త. వీరి స్వస్థలం విజయనగరం జిల్లాలోని బలిజిపేట గ్రామము.[1].[1] వీరు వ్యాపారరీత్యా సాలూరు పట్టణానికి 1960 ప్రాంతంలో వచ్చారు. ఈయన తల్లిదండ్రులు అంగజాల పెదప్పయ్య మరియు ఇండుగు కొండమ్మ. తండ్రి గారు బలిజిపేటలో పేరుపొందిన వ్యాపార ప్రముఖులు. ఈయన బాల్యం, ప్రాథమిక విద్యాభ్యాసం బలిజిపేట గ్రామంలోనే జరిగింది. ఎస్.ఎస్.ఎల్.సి. కోసం దగ్గరిలోని విద్యాకేంద్రమైన బొబ్బిలి వెళ్ళి అక్కడి సంస్థానం ఉన్నత పాఠశాలలో చదివారు. వీరు 1952లో మద్దమశెట్టి సావిత్రమ్మను వివాహం చేసుకున్నారు. భారత స్వాతంత్యం అనంతరం 1947లో అన్నయ్య అయిన కృష్ణమూర్తి గారు చనిపోవడంతో చదువు ఆపి తండ్రి గారి వ్యాపార విషయాలలో కేంద్రీకరించారు. జగన్నాథయ్య గారు, బావమదరులైన మద్దమశెట్టి శ్రీరాములప్పయ్య మరియు భరతారావు గార్లతో కలిసి శ్రీకృష్ణా ట్రేడర్స్ పేరుతో వ్యాపారసంస్థను స్థాపించి, ఉమ్మడిగా వ్యాపారం మొదలుపెట్టారు. వీరు ముగ్గురూ త్రిమూర్తుల వలె వ్యాపారాన్ని వృద్ధిచేసి ఉమ్మడి కుటుంబంలో ఎవరికి ఏ కష్టం వచ్చినా సహాయపడేవారు. వీరు ముఖ్యంగా చింతపండు వ్యాపారం చేసినా, కొంతకాలం నూనెదినుసులు మొదలైన ఇతర వ్యాపారాలు కుడా చేశారు. వీరు చింతపండును పశ్చిమ బెంగాల్, ఒడిషా, మధ్య ప్రదేశ్ రాష్ట్రాల నుండి దిగుమతి చేసుకొని, మన రాష్ట్రంలోను మరియు తమిళనాడు రాష్ట్రాలకు అమ్మి టోకు వ్యాపారం మరియు కమిషన్ కోసం కూడా క్రయవిక్రయాలు చేశారు. కొనుగోలు ఎక్కువగా గిరిజన అభివృద్ధి సంస్థ నుండి లేదా కొన్ని ప్రైవేటు సంస్థల నుండి కొనేవారు. వాటిని బస్తాలలో లారీలు లేదా రైలు ద్వారా సాలురుకు తరలించి నిలువచేసేవారు. చింతపండు నుండి గింజలను వేరుచేయడానికోసం (Deseeding process) కొట్లు పెట్టి ఎంతో మందికి, ముఖ్యంగా గ్రామీణ స్త్రీలకు ఉపాధి కల్పించారు. ఇలా పిక్క తీసిన చింతపండును తిరిగి వెదురు బుట్టలలో గోదావరి జిల్లాలకు లేదా మధురై మొదలైన ప్రాంతాలకు లారీల ద్వారా ఎగుమతి చేశేవారు.
పోతుబరి పెదనారాయణ
సాలూరు కోటలో రాజ వైద్యునిగా పనిచేసేవారు. రాజుల వద్ద పనిచేసే కాలంలో నయం కాని ఎన్నో రోగాలను తన వైద్యంతో తరిమికొట్టేవారు. సాలూరుపట్టణంలో మరియు కోటలో ఎన్నో నారాయణ సంకీర్తనలు, భజనలు చేసేవారు. వీరి కుమారుడు పోతుబరి విష్ణుమూర్తి గారు కూడా ఎన్నో సంఘ సేవా కార్యక్రమాలు చేబట్టేవారు. అందులో భాగంగానే అతను మరియు కొంతమంది ప్రముఖుల సహాయంతో ఎంతో మంది అనాథలకు ఉండడానికి ఒక అనాథ సంఘం నిర్మించారు. అనాథ సంఘం నిర్వహించడానికి ప్రతి రోజు బిక్షాటన చేసేవారు. శ్రీమన్నారయునిని ఎంతగానో కొలిచేవారు. కన్యకాపరమేశ్వరి ఆలయంలో ఒక చిన్న గుమస్తాగా పనిచేస్తూ నలుగురికి ఉపయోగపడేలా ఏదో ఒక మంచి పని చేబట్టేవారు. ఈయన కుమారుడు పోతుబరి అప్పలసుర్యనారాయణ (భావాజీ )గారు కూడా ఆయుర్వేదం విద్య అభ్యసించి చిన్న పిల్లలకు వచ్చే భాలగ్రహాలు, అన్నిరకముల ఆయుర్వేద మందులు విక్రయించేవారు. శ్రీ భుజంగరావు వైద్యశాల అనే ఒక ఆయుర్వేద ఆసుపత్రిని నడిపేవారు. ఎంతోమంది చిన్నపిల్లలకు నయం కాని రోగాలను కూడా నయం చేసేవారు. పోతుబరి వారు అంటే సాలురులో మోతుబరులు. ఇప్పటికీ చిన్నపిల్లలకు వైద్యం వారి భార్య పోతుబరి మంగయమ్మ గారు చేస్తున్నారు .
పవిత్ర స్థలాలు
పంచ ముఖేశ్వరాలయం:
జగన్నాథస్వామి గుడి
కన్యకా పరమేశ్వరి గుడి
శ్యామలాంబ గుడి
ముత్యాలమ్మ తల్లి గుడి
వేణు గోపాలస్వామి గుడి
శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి ఆలయం (తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం అనుబంధం)
శ్రీ రామాలయం
అయ్యప్ప స్వామి ఆలయం
శ్రీ కల్యాణ వేంకటేశ్వర స్వామి ఆలయం
శ్రీ బంగారమ్మతల్లి గుడి
శ్రీ సాయిరామ్ గుడి
శ్రీ కోట దుర్గ దేవి గుడి
శ్రీ పోతులూరు వీరబ్రహ్మం గారి గుడి
శ్రీ కొత్తమ్మ తల్లి వనం
శ్రీ నూకాలమ్మ తల్లి గుడి
కోట లోపల కొలువున్న సర్వమంగాలా దేవి
శ్రీ సత్తమ్మ తల్లి గుడి
శ్రీ దేశమ్మ తల్లి గుడి
శ్రీ పర దేశమ్మ తల్లి గుడి
శ్రీ పైడితల్లి అమ్మవారి గుడి
శ్రీ గంగమ్మ తల్లి గుడి
శ్రీ లక్ష్మి పేరంటాల గుండం
శ్రీ సత్యసాయి బాబా ధ్యాన మందిరం
శ్రీ కల్కి భగవాన్ మందిరం
క్రైస్తవ దెవాలయాలు
రోమను కేథలిక్ చర్చి
St. పాల్ లుథర్న్ చర్చి
ది లివింగ్ చర్చ్ ఆఫ్ ఇండియా
ఆబ్బాఫాధర్ బైబిల్ బిలీవియర్స్
పెనూయోలు ప్రార్థన మందిరం
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	1,05,389 - పురుషులు 	51,107 - స్త్రీలు 	54,282
మూలాలు

వర్గం:ఆంధ్ర ప్రదేశ్ పురపాలక సంఘాలు

ఆదోని మండలంలో నిర్మించిన మొదటి ప్రాథమిక పాఠశాల ఏది?


మల్లెమడుగు, వైఎస్ఆర్ జిల్లా, చిట్వేలు మండలానికి చెందిన గ్రామము [1]

వేమన కాలం నాటి వూడలమర్రి
ట్వేలి మండల పరిధిలోని అటవీ గ్రామం మల్లెమడుగులో వేమన తపస్సు చేసిన వూడలమర్రి ఉంది. రెండు ఎకరాలకు పైగా స్థలంలో ఇది విస్తరించి ఉంది. యోగివేమన తపస్సు చేసిన ప్రదేశాల్లో మల్లెమడుగు వూడలమర్రి ఒకటని అక్కడున్న శాసనం ద్వారా తెలుస్తోంది. ఆయన తల్లి చిట్వేలి పరిసర ప్రాంతాల్లోనే ఉన్నారు. వేమన.. వివిధ ప్రాంతాల్లో జ్ఞానోదయం కోసం తపస్సు చేసి వేమన శతకాలు, రచనలు సాగించారు. చిట్వేలి పరిసర ప్రాంతాల గురించి ఒక పద్యంలో వివరించారు. అంతటి ప్రాధాన్యం, విశిష్టత ఉన్న ప్రదేశాలు కనుమరుగైపోకుండా చర్యలు చేపట్టాలని, పర్యాటక కేంద్రంగా తీర్చిదిద్దాలని ప్రజలు కోరుతున్నారు.[2]
ఇది మండల కేంద్రమైన చిట్వేలు నుండి 32 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన రాజంపేట నుండి 59 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 13 ఇళ్లతో, 28 జనాభాతో 3103 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 17, ఆడవారి సంఖ్య 11. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 1 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 6. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 593628[3].పిన్ కోడ్: 516104.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి. బాలబడి, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు ,
సమీప జూనియర్ కళాశాల చిట్వేలు లోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు , మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు, . సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం రాజంపేట లోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల, సమీప వైద్య కళాశాల,   కడప లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది.
తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ఆటో సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ట్రాక్టరు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. ఆశా కార్యకర్త గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. అంగన్ వాడీ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. వార్తాపత్రిక గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 10 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
మల్లెమడుగులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 2788 హెక్టార్లు
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 36 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 44 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 45 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 42 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 20 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 49 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 60 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 19 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 128 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
మల్లెమడుగులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
పొద్దుతిరుగుడు, సజ్జలు, మామిడి
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	28 - పురుషుల సంఖ్య 	17 - స్త్రీల సంఖ్య 	11 - గృహాల సంఖ్య 	13

మూలాలు

మల్లెమడుగు (చిట్వేలు)

2017 నాటికి మల్లెమడుగు గ్రామంలో వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి ఎంత?


చెన్నై (ఆంగ్లం: Chennai), , (తమిళం: சென்னை, చెన్నై), (తెలుగు: చెన్నపట్నం) భారత దేశములోని తమిళనాడు రాష్ట్ర రాజధాని. ఇది భారత దేశములోని నాలుగవ పెద్ద మహానగరం. చెన్నై నగరము బంగాళా ఖాతము యొక్క తీరమున ఉంది. చెన్నై పూర్వపు పేరు మద్రాసు. ఇది తమిళనాడు రాష్ట్ర రాజధాని. 1953 వరకు ఆంధ్రకు కూడా రాజధాని. మద్రాసు రాజధానిగా వుండే ఆంధ్ర రాష్ట్రం కోసం పొట్టి శ్రీరాములు ప్రాణాలు విడిచాడు. మద్రాసు లేని ఆంధ్ర తలలేని మొండెం అన్నాడు శ్రీరాములు. ఈ మహానగరము బంగాళాఖాతం కోరమాండల్ దక్షిణ తీరములో ఉంది. 2007 జనాభా గణాంకాల ప్రకారం చెన్నై నగర జనాభా 70.6 లక్షలు[1] ఉండవచ్చునని అంచనా. ఈ ప్రపంచములోనే 34వ మహానగరమైన చెన్నైకి 375 సంవత్సరాల చరిత్ర ఉంది. భారత దేశములో వాణిజ్య మరియు పరిశ్రమల పరంగా చెన్నై నగరము మూడవ స్థానంలో నిలుస్తుంది. అంతే కాదు ఈ నగరములో ఉన్న దేవాలయాల నిర్మాణశైలి చాలా ప్రాచుర్యాన్ని పొందాయి. శాస్త్రీయ సంగీతానికి, శాస్త్రీయ నృత్యానికి చెన్నై నగరము కేంద్రబిందువు. భారతదేశములోని వాహన నిర్మాణ (ఆటో మొబైల్) పరిశ్రమలు అన్నీ చెన్నై నగరంలో కేంద్రీకరించబడి ఉన్నాయి. అన్ని వాహననిర్మాణ పరిశ్రమలు ఉండడం వల్ల ఈ నగరాన్ని డెట్రాయిట్ ఆఫ్ ఆగ్నేయా ఆసియా అని కూడా పిలుస్తారు[2]. ఔట్ సోర్సింగ్ కూడా చాలా మటుకు చెన్నై నగరము నుండి జరుగుతోంది. ఈ నగరము బంగాళా ఖాతం తూర్పుతీరం వెంబడి ఉండడం వల్ల ఈ నగరానికి 12 కి.మీ. బీచ్ రోడ్ ఉన్నది దీనినే మెరీనా బీచ్ అని పిలుస్తారు. ఈ నగరములో క్రీడల పోటీలు కూడా నిర్వహించడానికి ప్రసిద్ధి చెందింది. ప్రసిద్ధికి చెందిన ఏ.టి.పి. టెన్నిస్ పోటీలు, చెన్నై ఓపెన్ టెన్నీస్ పోటీలు నిర్వహించబడతున్నాయి.[3][4] గిండీ జాతీయ వన్యప్రాణి సంరక్షణాలయం ఈ నగర పొలిమేర్లలోనే ఉంది. వన్యప్రాణీ సంరక్షణాలయాలు మహానగరాల పొలిమేర్లలో ఉండటం ప్రపంచములోనే అరుదు. అమెరికాలో కొలరాడో రాష్ట్రములో ఉన్న డెన్వర్ నగరములో కూడా వన్యప్రాణీ సంరక్షణాలయం నగర పొలిమేర్లలో ఉండడంవళ్ల చెన్నైని డెన్వర్ తో పోలుస్తారు. చెన్నైని డెన్వర్ కి సోదర నగరముగా చెబుతారు.
నగరపు పేరు వెనుక కథ
ఆంధ్ర పధ్మనాయక ప్రభువైన వేంకటపతి నాయకుని కుమారుడైన దామెర్ల చెన్నప్ప నాయకుడు ఈ పట్టణాన్ని పాలించేవాడని, నగరానికి ఈ పేరు చెన్నప్ప నాయక నుండి వచ్చిందని చెబుతారు.[5] 1639 సంవత్సరంలో బ్రిటీష్ వారు ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ పేరుతో ఇండియాని ఆక్రమించుకొని వలసస్థావరముగా ఏర్పరచుకొన్నప్పుడు మద్రాసపట్నం అని అది కాలక్రమంలో మద్రాసుగా మార్పు చెందింది. మద్రాసపట్నానికి దక్షిణానికి ఉన్న చిన్న పట్టణం చెన్నపట్టణాన్ని రెండిటినీ కలిపి బ్రిటీష్ వారు మద్రాస్ గా పిలవడం ప్రారంభించారు. కానీ నగరవాసులు మాత్రము చెన్నపట్టణం లేదా చెన్నపురి అని పిలవడానికే ఇష్టపడతారు. 1996 ఆగష్టు మాసంలో నగరం పేరు మద్రాసు నుండి చెన్నైగా మార్చబడింది.[6]. మద్రాసు పేరు పోర్చుగీసు వారి నుండి వచ్చిందనే మరో వాదన కూడా ఉంది. మద్రాస్ అనేపేరుకు మూలం పోర్చుగీసుకు చెందినది. (భారతదేశపు అనేక నగరాలకు పేర్లు ఇలానే యేర్పడ్డాయి (పేరు మార్పులు.) పోర్చుగీసు భాష పేరైన "మడ్రె డి డ్యూస్" (Madre de Deus) "మద్రాస్" పేరుకు మూలమని భావిస్తారు. ఈనగరంలోని అతి ప్రాచీన చర్చిని 1516లో నిర్మించారు. మరియు ఈ చర్చిని "నోస్సా సెన్‌హోరా డా లూజ్" (Nossa Senhora da Luz ('Our Lady of Light')) కు, ఫ్రాన్సీయుల మిషనరీకి అంకితమివ్వబడింది. కానీ "చెన్నై" అనే పదం తమిళ పదం కాదు, మద్రాస్ అనే పదము తమిళ పదం వుండవచ్చనే భావన కూడావున్నది. ఇంకో విశ్వాసం ప్రకారం (దీనిని నిర్ధారణ చేయలేదు) "చెన్నపట్టణం" అనే పేరు, చెన్న కేశవ పెరుమాళ్ దేవాలయం పేరున వచ్చింది. ఇంకో సిద్దాంతం ప్రకారం ఈ నగరపు భూమి యజమానియైన "చిన్నప్ప నాయకర్" (తరువాత ఈభూమిని ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి అమ్మేసాడు) పేరు మీద 'చెన్నై' అనే పేరొచ్చిందని భావిస్తారు..
ఏనుగుల వీరాస్వామి గారి తన కాశీ యాత్ర రచనల ప్రకారము మదరాసు అనే పదము డచ్చి భాష నుండి వచ్చింది. డచ్చి భాషలో మదరాసు అనగా కలప నిలవలు అని అర్థం. డచ్చి వారు తమ వ్యాపార విస్థరణకొరక ఈ ప్రాంతంలో కలప నిలువలతో కూడిన గిడ్డంగులను ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. దాంతో ఆ ప్రాంతాన్ని మదరాసుగా పిలిచేవారని చెప్తారు.
నగర నామ వివరణ
చెన్నపట్టణమును గూర్చి, అందలి భాషలను గూర్చి వీరాస్వామి గారిట్లు తెలిపినారు.
200 ఏండ్ల క్రిందట (అనగా 1831 కి 200 ఏండ్ల పూర్వము) చంద్రగిరిలో బీజానగరపు (విజయనగరపు) సమస్థానాధిపతి యయిన శ్రీరంగరాయడు దొరతనము చేయుచుండగా 'డే' అనే దొర యీ సముద్రతీరమందు ఒక రేవు బందరు కట్టించవలెనని యత్నముచేసి శ్రీరంగరాయుణ్ణి అడిగి వుత్తరువు తీసుకొని యీ ప్రాంతాలకు జమీందారుడైన దామర్ల వెంకటాద్రి నాయడిపేర సన్నదు పుచ్చుకొన్నాడు. ఆ వెంకటాద్రినాయడు డే దొరకు కృత పరిచయుడు కనుక శ్రీరంగరాయడు తన పేరు పెట్టి శ్రీరంగరాయ పట్టణము అని రేవుబందరు కట్టి మాన్నా వెంకటాద్రినాయడు తన తండ్రియైన చెన్నపనాయడి పేరట చెన్నపట్టణమని పేరుపెట్టి కట్టడమేకాక తానే సన్నిధానాథిపతి గనుక అదే నామకరణము ఆరంభములో చేసినందున చెన్నపట్టణము పేరు కలిగినది. తత్పూర్వము ఈ రేవును ఇంగ్లీషువారు మదిరాసు అంటూవచ్చినారు." మద్రాసు రేవులో ఇంగ్లీషువారు గుట్టగా కట్టెలకుప్పను తమ కోట నిర్మాణానికి వేసియుండిరి. అప్పుడు ఆ ప్రాంతమందుండిన డచ్చివారు తమ భాషలో కట్టెకుప్పకు మదారై అందురు. కాన దానిని మదారైస్ అనిరి. అదే మద్రాసు అయ్యెను.  (369)
చెన్నపట్టణం అనే పేరు చెన్న అనే పూర్వపదం, పట్టణం అనే ఉత్తరపదాల కలయికతో ఏర్పడింది. వీటిలో చెన్న అనే పదం పురుషనామాన్ని సూచిస్తోండగా, పట్టణం అనే పదం జనావాస సూచి. పట్టణం అంటే వ్యాపారకేంద్రం, విశాలమైన ముఖ్యజనావాసం (నగరం వంటిది), సముద్రతీర ప్రాంతం అనే అర్థాలు ఉన్నాయి.[7] చెన్నపట్టణానికి ఈ మూడు అర్థాలూ పొసగుతూండడం విశేషం.
నగర చరిత్ర

చెన్నై పట్టణానికి క్రీ.శ. ఒకటో శతాబ్దం నుండి చరిత్ర ఉంది. ఈ నగరము రాజకీయంగాను, వాణిజ్యపరముగాను, సైనికపరముగాను, అధికార నిర్వహణపరముగాను శతాబ్ధాలనుండి ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉంది. ఈ ప్రాంతాన్ని దక్షిణ భారతదేశ ప్రముఖ సామ్రాజ్యాలు పరిపాలించాయి. వీరిలో ముఖ్యముగా పల్లవులు, విజయనగర రాజులు,పాండ్యులు, చోళులు ముఖ్యమైనవారు. ఇప్పుడు చెన్నై నగరములో ఒక ప్రాంతమైన మైలాపూరు పల్లవులు రాజ్యము చేస్తున్న సమయములో ఒక ప్రముఖ నౌకాశ్రయము (ఓడ రేవు).
1522 సంవత్సరములో పోర్చుగీసు వారు ఇక్కడకు వచ్చారు. వారు క్రైస్తవ గురువైన సంత థామస్ పేరు మీద మరో ఓడరేవును నిర్మించుకొని దానికి సెయింట్ టోమ్ అని పేరు పెట్టారు. థామస్ ఇక్కడ 1552-70 మధ్య సంవత్సరాలలో మత ప్రచారం చేసాడు. ఆ తరువాత పోర్చుగీసు వారి ప్రాబల్యం తగ్గింది. 1612లో డచ్ వారి ప్రాబల్యం పెరిగింది. డచ్చివారు డచ్ ఇండియా కంపెనీని చెన్నై నగరానికి ఉత్తరంగా పులికాట్లో ఏర్పాటు చేసుకొన్నారు. 1639 ఆగష్టు 22వ తారీఖు (దీనినే ఫ్రానిన్స్ డే అంటారు) బ్రిటీష్ వారు అప్పటి విజయనగర రాజైన పెద వేంకటరాయలు అనుమతితో కోరమాండల్ తీరములో చిన్న భాగాన్ని ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ స్థావరాన్ని పెట్టుకోవడానికి, వర్తకం జరుపుకోవడానికి తీసుకొన్నారు. ఈ ప్రదేశం అప్పట్లో వండవాసి పాలకుడు దామెర్ల వేంకటపతి నాయకుని ఆధ్వర్యములో ఉండేది. ఒక ఏడాది పోయాక సెయింట్ జార్జి కోటను బ్రిటీష్ వారు నిర్మించుకొన్నారు. తరువాత కొన్ని రోజులలో ఈ ప్రదేశము అంతా వారి వలసకు కేంద్ర స్థావరము అయ్యింది. 1746 సంవత్సరములో సెయింట్ జార్జి కోటను ఫ్రెంచ్వారు జనరల్ బెర్టండ్ ఫ్రానిన్స్ మహె డి లా బౌర్డన్నాయిస్ (మారిషస్ గవర్నర్) నేతృత్వంలో ఆక్రమించుకొన్నారు. 1749లో మళ్లీ ఆంగ్లేయులు ఈ ప్రదేశము మీద తమ పెత్తనాన్ని ఐక్స్ లా చాఫెల్ సంధి</i>తో సంపాదించుకొన్నారు. ఆధిపత్యాన్ని సంపాదించుకొన్నాక ఫ్రెంచ్ వారి ఆక్రమణల నుండి మరియు మైసూర్ సుల్తాన్ హైదర్ అలీ ఆక్రమణల నుండి రక్షించుకోవడానికి తమ బలగాలను ద్విగుణీకృతము చేసి రక్షణను పటిష్ఠం చేసుకొన్నారు. 18వ శతాబ్దం వచ్చేసరికి ఇప్పటి తమిళనాడులోని చాలా భాగం, ఆంధ్ర ప్రదేశ్, కర్ణాటక రాష్ట్రాలలోని కొంత భాగాలతో మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీని మద్రాసు (చెన్నై) రాజధానిగా ఏర్పాటు చేసుకొన్నారు. బ్రిటీష్ వారి పరిపాలనలో నగరం వృద్ధి చెందింది మరియు ప్రముఖ యుద్ధ నౌకాస్థావరముగా కూడా మారింది. బ్రిటిష్ హయామ్ లో, ఈ నగరం పెద్ద నగరప్రాంత కేంద్రంగానూ మరియు ఓడరేవుల మూలంగానూ మారినది. భారతదేశంలో రైల్వేలు ప్రవేశపెట్టబడిన తరువాత, ఇది ముంబై మరియు కోల్కతా నగరాలతో అనుసంధానం చేయబడింది. ఈ అనుసంధాన వలన, మార్గాలు, కమ్యూనికేషన్లు స్థిరపడ్డాయి. ఈ నగరం మద్రాసు స్టేట్ యొక్క రాజధానిగా యేర్పడినది. మద్రాసు రాష్ట్రం పేరును 1969లో తమిళనాడుగా మార్చారు.
నగర రవాణా వ్యవస్థ
చెన్నైని దక్షిణ భారతదేశానికి ముఖ ద్వారంగా పిలుస్తారు. చెన్నై నగరం దేశ నలుమూలలతోనూ మరియు అంతర్జాతీయ స్థానాలకు కలపబడుతోంది. చెన్నై నుండి ఐదు జాతీయ రహదారులు కలకత్తా, బెంగుళూరు, తిరుచినాపల్లి, తిరువళ్ళూరు మరియు పుదుచ్చేరి.[8]కి బయలు దేరుతాయి. కోయంబేడు లోని చెన్నై మఫిసిల్ బస్ టర్మినస్ (సి.యం.బి.టి.) నుండి తమిళనాడు బస్సు సర్వీసులు మరియు అంతరాష్ట్ర బస్సు సర్వీసులు బయలు దేరుతాయి. ప్రభుత్వ రంగానికి సంబంధించిన ఏడు రవాణా సంస్థలు నగరంతో పాటూ, తమిళనాడు రాష్ట్రంలోనూ, అంతర్-రాష్ట్ర బస్సు సర్వీసులు నిర్వహిస్తున్నాయి. ఈ ఏడు సంస్థలు కాకుండా అనేక ప్రైవేటు రవాణా సంస్థలు కూడా ఉన్నాయి.
ఈ నగరంలో విస్తారమైన లోకల్ రైలు వ్యవస్థ ఉంది. ఉత్తరాన ఆంధ్రలోని సూళ్ళూరుపేట మొదలు దక్షిణాన చెంగల్పట్టు వఱకును తూరుపున చెన్నై బీచ్ మొదలు పశ్చిమాన అరక్కోణం వఱకు ఈ వ్యవస్థ విస్తరించియున్నది. ముఖ్యముగా చెన్నై బీచ్- తాంబరం నడుమ రైలు సేవల సాంద్రత అత్యధికము. రద్దీ వేళల్లో 4-5 నిముషాలకు ఒక రైలు నడచును. ఈ మార్గములో లోకల్ ఎలెక్ట్రిక్ రైళ్ళు ఆంగ్లేయుల కాలములో ప్రారంభింపబడెను. ప్రస్తుతము కొన్ని సర్వీసులు చెంగల్పట్టు వఱకును కంచి వఱకును నడుపుతున్నాయి.
ఈ నగరము లోని మీనంబాకములో విమానాశ్రయము ఉంది. కామరాజర్ దేశీయ టర్మినల్ మఱియు అణ్ణా అంతర్జాతీయ టర్మినల్ అను రెండు టర్మినళ్ళు గలవు. ఊరి మధ్యలోనే విమానాశ్రయము ఉండుట నగరవాసులకును సందర్శకులకును ఎంతో వెసులుబాటుగానుండును.
దక్షిణాదిన ఆంగ్లేయులు కాలు మోపిన ఓడరేవు ఇచటనే గలదు.
చెన్నైలో తెలుగు ప్రముఖులు
ఆరోజుల్లో మదరాసులో అన్ని రంగాలలో ప్రాముఖ్యత వహించిన వారు తెలుగు వారే. వారిలో ......... మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయం నుండి మొట్టమొదటి న్యాయ శాస్త్రంలో పట్టా పొందిన వారు ముగ్గురు తెలువారె. వారు.... సింగరాజు సుబ్బారాయుడు, కావలి వేంకట పతి  జయంతి కామేశం . 1925-29 మద్య కాలంలో శ్రీకాళహస్తి జమీందారు పానగల్ రాజా  సర్ పానగంటి రామారాయనం గారు జస్టీస్ పార్టీ అధ్యక్షులుగాను తరువాత మద్రాసు ముఖ్య మంత్రి గాను ఉన్నారు. వారి హయాంలోనే త్యాగరాయనగర్ రూపు దిద్దుకున్నది. అక్కడ మామిడితోటలు విస్తారంగా వుండేవి. అందుకే త్యాగరాయనగర్కు మాంబళం అని పేరు. మాంబళం అనగా మామిడి పండు అని అర్థం. రాజావారు త్యాగరాయ నగర్లో ఒక పార్కుకు స్థలాన్నిచ్చారు. ఆ పార్కు పేరు పానగల్ పార్క్. ఈ పార్కులో రాజా వారి విగ్రహం ఈనాటికి ఉంది. 1932-36 మధ్యకాలంలో బొబ్బిలి రాజా వారు శ్రీ రాజారావు రామకృష్ణ రంగారావు మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి ముఖ్య మంత్రిగా ఉన్నారు. ఆతర్వాత రావు బహద్దర్ కూర్మా వెంకట రెడ్డి గారు మద్రాసు గవార్నర్ గా వుండే వారు. భారత దేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చే ముందు శ్రీ ప్రకాశం పంతులు ముఖ్యమంత్రిగా వుండేవారు.
గురజాడ కృష్ణదాసు వెంకటేష్
1830 దశకంలో తన కాశీయాత్రపై తొలి తెలుగు ట్రావెలాగ్ కాశీయాత్ర చరిత్ర రచించిన ఏనుగుల వీరాస్వామయ్య చెన్నపట్టణంలో ఆనాడు ఈస్టిండియా సుప్రీంకోర్టులో ఉన్నతోద్యోగిగా పనిచేసేవారు. వందమంది పరిజనంతో 14నెలల పాటు చేసిన ఈ యాత్ర వివరాలను రాసిన గ్రంథం ఆనాటి సామాజిక చరిత్రకు గొప్ప సాక్ష్యం.[9]
సుమలత
మీనా
మానవల్లి రామకృష్ణ కవి
విద్యాసంస్థలు

ప్రాథమిక, మాధ్యమిక విద్య
చెన్నై నగరంలో తమిళనాడు ప్రభుత్వంచే నడపబడే పాఠశాలు, ప్రైవేటు పాఠశాలలు, ఉమ్మడిగా (ప్రభుత్వ ప్రైవేటు రంగం ఉమ్మడి నిధులతో) నడిచే పాఠశాలు ఉన్నాయి. ప్రైవేటు పాఠశాలలో బోధనా మాధ్యమం ఆంగ్లము, ప్రభుత్వ రంగ పాఠశాలలో బోధనా మాధ్యమము ఆంగ్లము కానీ, తమిళం గానీ ఉండవచ్చు.ఇచట తెలుగు మాధ్యమ పాఠశాలలు కూడా ఉన్నాయి. ఉన్నత విద్యలకు అవకాశం ఉన్నందున తమిళనాడు ప్రజలు ఆంగ్ల మాధ్యమాన్నే ఎక్కువగా ఇష్టపడతారు. ప్రైవేటు రంగ పాఠశాలలు తమిళనాడు సెకండరీ ఎడ్యుకేషన్ బోర్డుతో అనుసంధానమై ఉంటాయి. కొన్ని పాఠశాలలో సి.బి.యస్.సి. లేదా ఐ.సి.యస్.సి. లేదా ఆంగ్లో-ఇండియన్ బోర్డు (మాంటిస్సెరీ పద్ధతి) కి అనుసంధానంగా పాఠ్యాంశాల బోధన ఉంటుంది. కొన్ని విద్యాలయాలు అంతర్జాతీయ బాక్యులరేటు లేదా అమెరికన్ విద్యా పద్ధతులను కూడా అనుసరిస్తున్నాయి. పాఠశాల విద్య 3వ ఏట కిండర్ గార్టెన్‌తో ప్రారంభం అవుతుంది. రెండు ఏళ్ళ తరువాత ఒకటి నుండి పన్నెండు తరగతుల వరకు పాఠశాలలో విద్య నడుస్తుంది. పన్నెండో తరగతి పూర్తి చేసిన తరువాత ఉన్నత విద్య కోసం వృత్తి విద్యల వైపు కానీ అకాడెమిక్ రంగాల వైపు గాని ఎన్నుకోవచ్చు.
ఉన్నత విద్య
1857 సంవత్సరములో ఏర్పాటు చేయబడిన మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయానికి మూడు క్యాంపసులు ఉన్నాయి. ఈ విశ్వవిద్యాలయములో అనేక విభాగాలలో (విజ్ఞాన శాస్త్రము, వాణిజ్య శాస్త్రము, వివిధ కళలు, వైద్య శాస్త్రము, న్యాయ శాస్త్రము మొదలైనవి) ఉన్నత విద్యలు అభ్యసించే అవకాశము ఉంది. నగరములో ఉన్న అనేక కళాశాలలు ఈ విశ్వవిద్యాలయముతో అనుసంధానము చేయబడి ఉన్నాయి. మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయము కంటే పురాతనమైన విద్యాసంస్థలు కూడా ఉన్నాయి. 1835లో స్థాపించబడిన మద్రాసు మెడికల్ కాలేజి, 1837లో స్థాపించబడిన మద్రాసు క్రిస్టియన్ కళాశల, 1840లో స్థాపించబడిన ప్రెసిడెన్సీ కళాశాల, 1842 స్థాపించబడిన పచ్చయప్ప కళాశాల మెదలైనవి కొన్ని ఉదాహరణలు. 1938లో స్థాపించబడిన స్టాన్లీ మెడికల్ కాలేజి, 1946లో ప్రారంభించబడిన వివేకానంద కాలేజి 1951లో మెదలు పెట్టిన న్యూ కాలేజి, చెన్నై, శకుంతల అమ్మాళ్ కళాశాల మరికొన్ని ప్రముఖ విద్యాసంస్థలకు ఉదాహరణలు. ఈ విద్యాసంస్థలు మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయానికి అనుసంధానించబడి పనిచేస్తాయి. ఇవి కాకుండా స్వతంత్ర ప్రతిపత్తిని కలిగిన విద్యాసంస్థలలో ముఖ్యమైనవిక్వీన్ మేరి కాలేజి (1914), ఉమెన్స్ క్రిస్టియన్ కాలేజి (1915), లయోలా కాలేజి (చెన్నై) (1925), స్టెల్లా మేరీస్ కాలేజి, (1947) నేషనల్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ఫ్యాషన్ టెక్నాలజి (1995), ఏషియన్ కాలేజి ఆఫ్ జర్నలిజం (2000) మరియు మద్రాసు స్కూల్ ఆఫ్ సోషల్ వర్క్ (1952).
భారతదేశములో సాంకేతిక విద్యకు ప్రసిద్ధి చెందిన ఐ.ఐ.టి. మద్రాసు నగరానికి దక్షిణ భాగంలో అంతర్జాతీయా ఖ్యాతి గాంచిన ఈ ఐ.ఐ.టి. 1959లో స్థాపించబడింది. ఈ ఐ.ఐ.టి. ప్రక్కగా అన్నా విశ్వవిద్యాలయం (1978) ప్రధాన ప్రాసాదం ఉంది. గుండి కాలేజి ఆఫ్ ఇంజినీరింగ్ (1794), మద్రాసు ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజి (1949) అలగప్ప కాలేజి అఫ్ టెక్నాలజి (1944) స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్కిటెక్చర్ అండ్ ప్లానింగ్ (1957) విలీనం చేయగా ఏర్పడింది అన్న విశ్వవిద్యాలయం. తమిళనాడులోని ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలన్నీ అన్నా విశ్వవిద్యాలయానికి అనుసంధించబడి ఉంటాయి. మిగిలిన ఇంజనీరింగ్ కళాశాలల పట్టాలు స్వతంత్ర ప్రతిపత్తి కలవై ఉంటాయి.
1891 సంవత్సరములో స్థాపించబడిన డా. అంబేద్కర్ ప్రభుత్వ న్యాయ కళాశాల చెన్నైలోని ప్రాచీన న్యాయశాస్త్ర కళాశాల. 1835వ సంవత్సరంలో స్థాపించిన మద్రాసు కళాశాల భారత ఉపఖండంలోనే పురాతన కాళాశాల[10]. నగరములో ఉన్న మరికొన్ని వైద్యకళాశాలల్లో స్టాన్లీ వైద్య కళాశాల, కిల్‌పాక్ వైద్యకళాశాల, శ్రీ రామచంద్రా వైద్యకళాశాల ప్రముఖ మెడికల్ కాలేజిలు. 1903లో స్థాపించిన మద్రాసు వెటరినరీ కాలేజి దేశంలోనే మొదటి పశువైద్యకళాశాల.
1890 సంవత్సరములో స్థాపించిన కొన్నెమరా పబ్లిక్ లైబ్రరీ భారతదేశంలోని నాలుగు జాతీయ సంగ్రహలయ కేంద్రము (నేషనల్ డిపాజిటరి సెంటర్ల)లలో ఒకటి. ఈ సంగ్రహలాయములో దేశంలో వెలువడే పత్రికలు, ప్రచురితమైన పుస్తకల ప్రతులు ఉంటాయి. యునెస్కో ఈ సంగ్రహాలయానికి ఒక స్థాయ గుర్తింపుని ఇచ్చింది. నగరములో ఉన్న మరో ముఖ్య గ్రంథాలయం సెయింట్ జార్జి ఫోర్టులోని భారత పురావస్తు శాఖ వారి గ్రంథాలయం, రామకృష్ణ మఠంలోని గ్రంథాలయం, జిడ్డు కృష్ణమూర్తి పౌండేషన్ లైబ్రరీ. అడయార్‌లోని థియోలాజికల్ లైబ్రరీ.
క్రీడలు

క్రికెట్టు
భారత దేశములో ప్రముఖ ఆటైన క్రికెట్టు చెన్నై నగరములో కూడా చాలా ప్రసిద్ధ క్రీడ. భారత దేశములోనె అత్యంత ప్రాచీనమైన క్రికెట్టు స్టేడియములలో మద్రాసు చేపాక్ స్టేడీయం ఒకటి. ఈ క్రీడ ప్రాంగణాన్ని 1916 సంవత్సరంలో మద్రాసు క్రికెట్టు గ్రౌండు లేదా చేపాక్ క్రీడాప్రాంగణం అనే పేరుతో నిర్మించారు. చేపాక్ స్టేడియం పేరు ఇప్పుడు ఎమ్. ఎ. చిదంబరం స్టేడియంగా మార్చబడింది. ఇది తమిళనాడు రాష్ట్ర క్రికెట్టు అసోసియేషన్‌కు పుట్టినిల్లు. ఈ స్టేడియంలో 50,000 మంది ప్రేక్షకులు ఆటను వీక్షించే అవకాశం ఉంది. ఈ క్రీడాప్రాంగణంలో 1951-52 భారతదేశ మెదటి టెస్టు మ్యాచ్ విజయం (ఇంగ్లాండు తో), 1986 ఇండియా ఆస్ట్రేలియా టెస్టు మ్యాచ్ టై (ప్రపంచ రికార్డులలో రెండే టెస్టు టై మ్యాచ్ లు నమోదయ్యాయి) తో సహా, అనేక రికార్డులు ఈ క్రీడాప్రాంగణంలో నెలకొల్ప బడ్డాయి. చేపాక్ క్రీడాప్రాంగణములోని ప్రేక్షకుల క్రీడా స్ఫూర్తి అనిర్వచనీయము. దానికి ఒక ఉదాహరణగా 1997లో భారదేశానికి పాకిస్తానుకి మధ్య జరిగిన ఇండిపెండెన్స్ కప్పులో సయీద్ అన్వర్ 194 పరుగులు కొట్టగా ప్రేక్షకులు అందరూ నిలబడి చప్పట్లు చరిచిన సంఘటన చెప్పవచ్చు. ఐ.ఐ.టి. మద్రాసు క్యాంపసులో ఉన్న చెంప్లాస్ట్ క్రికెట్టు స్టేడియం నగరంలో ఉన్న ఇంకో ముఖ్య క్రీడాప్రాంగణం.
టెన్నీస్
చెన్నై నగరములో క్రికెట్టు తరువాత ప్రముఖ క్రీడ టెన్నిస్. నుంగంబాకంలో ఉన్న యస్.డి.ఏ.టి టెన్నీస్ స్టేడియంలో 6000 మంది ప్రేక్షకులు టెన్నీస్ వీక్షించడానికి అవకాశం ఉంది. ఈ స్టేడియంలో కృత్రిమ నేలపై నిర్మించబడ్డ ఐదు టెన్నీస్ కోర్టులు ఉన్నాయి. ఈ క్రీడాప్రాంగణంలో ఏ.టి.పి టెన్నీస్ పోటీలు, చెన్నై ఓపెన్ పోటీలకు ఈ స్టేడియం ఒక వేదిక. ఈ క్రీడాప్రాంగణానికి ఉత్తమ నూతన ఏ టి పి టెన్నీస్ పోటికి వేదికగా నిలిచింది. భారతీయ టెన్నీస్ క్రీడాకారులలో ప్రముఖులైన విజయ అమృతరాజ్, రామనాథన్ కృష్ణన్, రమేష్ కృష్ణన్, మహేష్ భూపతి చెన్నై అందించిన క్రీడాకారులు. ప్రముఖ టెన్నీస్ క్రీడాకారుడు లియాండర్ పేస్ విద్యాభ్యాసము, టెన్నీస్ తర్ఫీదు చెన్నై నగరములోనే పొందాడు.

హాకీ
నాలుగు వేల ప్రేక్షకులు వీక్షించే సామర్ధ్యమున్న మేయర్ రాధాకృష్ణన్ క్రీడాప్రాంగణం హాకీ క్రీడకు ముఖ్య వేదిక. చెన్నై వీరన్స్ అనే జట్టు ప్రీమియర్ హాకీ ఆటలో ఒక ప్రముఖ జట్టు. ఈ క్రీడాప్రాంగణం ఛాంపియన్స్ ట్రోఫీ (ప్రపంచములో 6 ఉత్తమ జట్లు ఆడే పోటి)కి వేదికగా రెండు సార్లు నిలిచింది. చివరిసారిగా 2005లో జరిగింది.
సాకర్, మిగతా క్రీడలు
నలభై వేలమంది ప్రేక్షకులు వీక్షించగల సామర్ధ్యమున్న జవహర్ లాల్ నెహ్రూ క్రీడాప్రాంగణం సాకర్ (ఫుట్ బాల్ ఆటకు) అథ్లెటిక్స్ పోటీలకుకు ముఖ్య వేదిక. ఈ క్రీడాప్రాంగణంలోనే 8000 వేల మంది ఆటలు చూడడానికి వీలుగా ఇం‌డోర్ స్టేడియం ఉంది. ఈ జవహర్ లాల్ నెహ్రూ క్రీడాప్రాంగణం ఉన్న సముదాయంలోని ఇండోర్ స్టేడియం వాలీ బాల్, బాస్కెట్ బాల్ టేబుల్ టెన్నీస్ వంటి వివిధ పోటీలు నిర్వహించడానికి వేదిక. నాలుగు వేలమంది వీక్షీంచడానికి వీలుగా ఉన్న 'వేలచ్చేరి జల క్రీడల సముదాయము అనేక జలక్రీడలకు వేదిక. మద్రాసు నగరము 1995లో దక్షిణ ఆసియా ఫెడరేషన్ పోటీలకు వేదికగా నిలిచింది.
1777లో గుఱ్ఱపు పందాలు జరగడానికి వీలుగా గుండిలో గుండి రేస్ కోర్స్‌ని నిర్మించాడు. శ్రీపెరంబూరులో మోటారు రేసింగ్ పోటీలు నిర్వహించడుతున్నాయి. కారు రేసింగ్, మరియు ద్విచక్ర వాహన రేసింగ్ కి వీలుగా షోళావరంలో ఉంది. 1867 సంవత్సరములో మద్రాసు బోట్ క్లబ్ బేసిన్ బ్రిడ్జిలో ప్రారంభమైంది. ఈ బోటు ఆటలపోటీలకు వేదిక. నగరములో 18 గుంటలతో కూడిన గోల్ఫ్ క్లబ్బులు కూడా ఉన్నాయి. ఒకటి కాస్మోపాలిటన్ క్లబ్, మరొకటి జింఖానా క్లబ్. ఈ రెండు కూడా 19వ శతాబ్దం చివరి భాగములో నిర్మించబడ్డాయి. 2005 సంవత్సరములో కామన్ వెల్త్ ఫెన్సింగ్ పోటీలు కూడా ఈ నగరములో జరిగాయి.
పాఠశాలలు
పద్మాశేషాద్రి, బెయిన్స్, కోలా సరస్వతి, మహర్షి విద్యా మందిర్, భారత్ విద్యా మందిర్.
అణ్ణమలై చెట్టియార్ విద్యా సంస్థ వారి చేత నడపబడుతున్న ఎ స్కూల్స్, వళ్ళియమ్మాళ్ స్కూల్స్,
ఆర్ బి సి తెలుగు మాద్యమంలో పాఠాలు బోధించబడే పాఠశాల. ఇది పెరంబూర్ లోకో వర్క్స్ లో ఉన్న పాఠశాల.
కళాశాలలు-విశ్వవిద్యాలయాలు
ఐఐటి
మద్రాస్ యూనివర్శిటీ
ఎస్‌ఆరెమ్
అణ్ణాయూనివర్శిటీ
కాగితేమిల్లత్
ప్రెసిడెన్సీ (పురుషులు)
పచ్చిపాస్ కాలేజ్
త్యాగరాజ్ కాలేజ్
లయోలా కాలేజ్
ఎతిరాజ్ కాలేజ్ (స్త్రీలు)
క్వీన్‌మేరీస్ (స్త్రీలు)
స్టాన్లీ వైద్య కళాశాల
ఎమ్‌జీఆర్ వైద్య కళాశాల
హిందూస్తాన్ ఇన్స్టిట్యూట్ అఫ్ టెక్నాలజీ అండ్ సైన్స్
చూడవలసిన ప్రదేశాలు

మెరీనా బీచ్
గాంధీ బీచ్
బేసంట్ నగర్ బీచ్
వళ్ళువర్ కోట్టమ్
అణ్ణాసమాధి
ఎమ్‌జీఆర్ సమాధి
రాజాజీ నినైవు ఇల్లమ్
గాంధి నినైవు ఇల్లమ్
ప్లానిటోరియమ్ (అడయార్)
వండలూర్ జంతు ప్రదర్శనశాల
ప్రసిద్ధ ఆలయాలు
మైలాపూర్ కపాలీశ్వర ఆలయం
వడపళని సుబహ్మణ్యేశ్వరాలయం
తిరువళ్ళికేణి పార్ధసారథి ఆలయం
కన్యకా పరమేశ్వరీ ఆలయం
అస్టాలక్ష్మి ఆలయం
శ్రీ వెంకటేశ్వర ఆలయం
మందవేలి ఆలయం
నంగనల్లూర్ ఆంజనేయస్వామి దేవాలయం.
తిరువాన్మియూరు ఔషధీశ్వరాలయము (మరుందీశ్వరాలయము)
విహార కేంద్రాలు
ఎమ్‌జిఎమ్
విజిపి
మాయాజాల్
క్వీన్ లాండ్
మహాబలిపురం
వండలూర్ జూ
సూపర్ మార్కెట్లు
సిటీసెంటర్ (రాధాకృష్ణన్ శాలై)
అంపా స్కైవాక్ (ఆమింజికరై)
బిగ్ బజర్ (పాండీ బజార్), (వడ పళని)
అభిరామి మాల్ (పురసైవాక్కమ్)
చైన్ షాపులు
స్పెన్‌సర్
మోర్
బిగ్ బజార్
మెట్రో
రిలయన్స్ ఫ్రెష్
హెరిటేజ్
పళముదిర్ చోలై
నీలగిరీస్
చైన్ హోటళ్ళు
శరవణ భవన్.
వసంత భవన్.
ఆరాం బుహారీస్
మేరీ బ్రౌన్
మెక్ దొనాల్డ్
మిల్కీ వే
మెక్ డీనాల్డ్
పీజా హట్
పీజా కార్నర్
డామినోస్
రెయిన్ ట్రీ హోటల్, అన్నాసాలై
వెస్టిన్ చెన్నై
చైన్ మిఠాయి దుకాణాలు
నందినీ స్వీట్స్
ఆనందభవన్ స్వీట్స్
అర్చనా స్వీస్
శ్రీకృష్ణా స్వీట్స్
మూలాలు

ఈనాడు. ఆదివారము. 17.8.2014
వెలుపలి లింకులు

వర్గం:తమిళనాడు నగరాలు మరియు పట్టణాలు
వర్గం:భారత రాష్ట్రాలు, కేంద్రపాలిత ప్రాంతాల రాజధానులు
వర్గం:చెన్నై
వర్గం:తమిళనాడు జిల్లాలు
వర్గం:నగరాలు
వర్గం:భారతదేశంలోని రాజధాని నగరాలు

మద్రాసు రాష్ట్రంలో మొత్తం ఎన్ని గ్రామాలు ఉన్నాయి?


అల్లివీడు , పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా, పెదవేగి మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]  ఇది మండల కేంద్రమైన పెదవేగి నుండి 25 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన ఏలూరు నుండి 17 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 26 ఇళ్లతో, 90 జనాభాతో 240 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 46, ఆడవారి సంఖ్య 44. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 10 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 7. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 588382[2].పిన్ కోడ్: 534003.. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	90 - పురుషుల సంఖ్య 	46 - స్త్రీల సంఖ్య 	44 - గృహాల సంఖ్య 	26

2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 36.[1] ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 20, మహిళల సంఖ్య 16, గ్రామంలో నివాసగృహాలు 10 ఉన్నాయి.
విద్యా సౌకర్యాలు
సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల విజయరాయిలో ఉన్నాయి.  ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల, సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్, వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు ఏలూరు లోనూ   ఉన్నాయి. సమీప అనియత విద్యా కేంద్రం పెదవేగిలోను, ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది.
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు.
చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, మొబైల్ ఫోన్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
స్వయం సహాయక బృందం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది.  ఉన్నాయి. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఆశా కార్యకర్త గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 18 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
అల్లివీడులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 53 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 32 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 4 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 60 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 91 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 60 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 91 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
అల్లివీడులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
కాలువలు: 91 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
అల్లివీడులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, మొక్కజొన్న
మూలాలు

2018 నాటికి అల్లివీడు పాలెం గ్రామంలో ఓటర్ల సంఖ్య ఎంత?


వూటగెడ్డ, విశాఖపట్నం జిల్లా, అనంతగిరి మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]
ఇది మండల కేంద్రమైన అనంతగిరి నుండి 29 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన విశాఖపట్నం నుండి 103 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 14 ఇళ్లతో, 54 జనాభాతో 61 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 28, ఆడవారి సంఖ్య 26. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 54. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 584294[2].పిన్ కోడ్: 535145.
విద్యా సౌకర్యాలు
బాలబడి శృంగవరపుకోటలోను, ప్రాథమిక పాఠశాల గొర్రెగొమ్ములోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల లుంగపర్తిలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల అనంతగిరిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల అనంతగిరిలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల శృంగవరపుకోటలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల విశాఖపట్నంలోను, పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అరకులోయలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు విశాఖపట్నంలోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటో సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉంది. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. ఉంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఆశా కార్యకర్త, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది.
భూమి వినియోగం
వూతగెడ్డలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 44 హెక్టార్ల
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 2 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 13 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 13 హెక్టార్లు
మూలాలు

వూటగెడ్డ గ్రామ పిన్ కోడ్ ఏంటి?


మండవల్లి, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రములోని కృష్ణా జిల్లాకు చెందిన ఒక గ్రామము, మండలము. పిన్ కోడ్: 521 345., ఎస్.ట్.టి.డి.కోడ్ = 08677.
గ్రామ చరిత్ర
గ్రామం పేరు వెనుక చరిత్ర
గ్రామ భౌగోళికం
[1]
సముద్రమట్టానికి 7 మీ.ఎత్తు Time zone:	IST (UTC+5:30)
సమీప గ్రామాలు
గుడివాడ, హనుమాన్ జంక్షన్, ఏలూరు పెడన
సమీప మండలాలు
కైకలూరు, ముదినేపల్లి, కలిదిండి, నందివాడ
గ్రామానికి రవాణా సౌకర్యాలు
రైలు వసతి
గుడివాడ - నర్సాపురం ప్యాసింజర్ రైలుబండి నంబరు:: 77202
మండవల్లి, అల్లూరు నుండి రోడ్దువరాణా సౌకర్యం ఉంది. రైల్వేస్టేషన్; విజయవాడ 62. కి.మీ
గ్రామంలో విద్యా సౌకర్యాలు
జిల్లా పరిషత్ హైస్కూల్, ప్రాథమిక పాఠశాల 1, ప్రాథమిక పాఠశాల 2, విశ్వభారతి పాఠశాల, చిన్న పిల్లల అంగన్వాడీ కేంద్రాలు
గ్రామంలో మౌలిక వసతులు
బాలురు వసతి గృహం, బాలికల వసతి గృహం
గ్రామానికి వ్యవసాయం మరియు సాగునీటి సౌకర్యం
పంట కాలువలు,మంచినీటి చెరువు.
గ్రామ పంచాయతీ
గ్రామములోని దర్శనీయ ప్రదేశములు/దేవాలయాలు
పురాతనమైన శివాలయం
శ్రీ నాగ సుబ్రహ్మణ్యేశ్వర స్వామి
శ్రీ షిర్డీ సాయి మందిరము:- ఈ ఆలయ నాలుగవ వార్షికోత్సవం, 2014,జూన్-15, ఆదివారం నాడు వైభవంగా నిర్వహించారు. ఈ సందర్భంగా సామూహిక అష్టలక్ష్మీ వ్రతాలు నిర్వహించారు. 100 మంది భక్తులు కలశాలతో పూర్ణకుంభాలతో వ్రతాన్ని భక్తిశ్రద్ధలతో నిర్వహించారు. అనంతరం రాత్రికి సాయిధ్యానమందిరం భక్తబృందం నిర్వహించిన భజన అందరినీ ఆకట్టుకున్నది. ఈ కార్యక్రమానికి మండవల్లి గ్రామస్తులేగాక, చుట్టుప్రక్కల గ్రామాల ప్రజలు గూడా అధిక సంఖ్యలో తరలివచ్చారు. [3]
దత్తాశ్రమం, లోకుమూడి.
గ్రామంలో ప్రధాన పంటలు
వరి, అపరాలు
గ్రామంలో ప్రధాన వృత్తులు
వ్యవసాయం
గ్రామ ప్రముఖులు
గ్రామ విశేషాలు
ఇక్కడ 2014,ఏప్రిల్-1న, నూతనంగా ఏర్పాటుచేసిన ఒక వన్యప్రాణుల సంరక్షణ కేంద్రాన్ని ప్రారంభించారు. [2]
గ్రామాలు

జనాభా
2011 జనాభా లెక్కల ప్రకారం మండలంలోని గ్రామాల జనాభా వివరాలు:[2]

వనరులు

[2] ఈనాడు విజయవాడ; 2014,ఏప్రిల్-2; 7వపేజీ.
[3] ఈనాడు కృష్ణా; 2014,జూన్-16; 10వపేజీ.

మండవల్లి మండలానికి ఉత్తరాన ఉన్న మండలం ఏది?


చొక్కండ్లపల్లె, చిత్తూరు జిల్లా, రామసముద్రం మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]

గ్రామ జనాభా
జనాభా (2001) - మొత్తం 	2,487 - పురుషుల 	1,234 - స్త్రీల 	1,253 - గృహాల సంఖ్య 	497
జనాభా (2011) - మొత్తం 	2,733 - పురుషుల 	1,347 - స్త్రీల 	1,386 - గృహాల సంఖ్య 	643
భౌగోళిక ప్రాంతం వద్ద మరియు జనాభా
చొక్కండ్లపల్లె అన్నది చిత్తూరు జిల్లాకు చెందిన రామసముద్రం  మండలంలోని గ్రామం, ఇది 2011 జనగణన ప్రకారం 643 ఇళ్లతో మొత్తం 2733 జనాభాతో 1151 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. సమీప పట్టణమైన పుంగనూరు కు14 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1347, ఆడవారి సంఖ్య 1386గా ఉంది. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 467 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 2. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 596533[1].
అక్షరాస్యత
మొత్తం అక్షరాస్య జనాభా: 1665 (60.92%)
అక్షరాస్యులైన మగవారి జనాభా: 931 (69.12%)
అక్షరాస్యులైన స్త్రీల జనాభా: 734 (52.96%)
విద్యా సౌకర్యాలు
ఈ గ్రామంలో  4 ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు, 1 ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల వున్నవి.  సమీప బాలబడి, సమీప సీనియర్ మాధ్యమిక పాఠశాల, సమీప అనియత విద్యా కేంద్రం  (రామసముద్రంలో  సమీప మాధ్యమిక పాఠశాల (K.c.పల్లెలో), గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో వున్నవి.  సమీప ఆర్ట్స్, సైన్స్, మరియు కామర్సు డిగ్రీ కళాశాల (పుంగనూరులో), సమీప వైద్య కళాశాల (తిరుపతిలో),  సమీప ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలు , సమీప మేనేజ్మెంట్ సంస్ సమీప పాలీటెక్నిక్ (మదనపల్లెలో),  సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల,  సమీప దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల (పుంగనూరులో)   గ్రామానికి 10 కి.మీ. మించి దూరంలో వున్నవి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఈ గ్రామములో   1 సంచార వైద్య శాల, వున్నవి.సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, సమీప మాతా శిశు సంరక్షణా కేంద్రం., సమీప ఆసుపత్రి,  సమీప పశు వైద్యశాల,  సమీప టి.బి వైద్యశాల, సమీప అలోపతీ ఆసుపత్రి, సమీప ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, సమీప ఆసుపత్రి, సమీప పశు వైద్యశాల, సమీప కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామానికి  10 కిలోమీటర్లకు మించి దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
రక్షిత మంచినీటి సరఫరా గ్రామంలో ఉంది. గ్రామంలో మంచినీటి అవసరాలకు చేతిపంపుల నీరు, గొట్టపు బావులు / బోరు బావుల  నుంచి నీటిని వినియోగిస్తున్నారు.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో  మూసిన డ్రైనేజీ   వ్యవస్థ ఉంది/లేదు. మురుగునీరు నేరుగా నీటి వనరుల్లోకి వదలబడుతోంది. ఈ ప్రాంతం పూర్తి పారిశుధ్యపథకం కిందికి వస్తుంది. సామాజిక మరుగుదొడ్ల సౌకర్యం ఈ గ్రామంలో లేదు.
కమ్యూనికేషన్ మరియు రవాణా సౌకర్యం
ఈ గ్రామములో టెలిఫోన్ (లాండ్ లైన్) సౌకర్యం,  మొబైల్ ఫోన్ కవరేజి , పబ్లిక్ బస్సు సర్వీసు,ప్రైవేట్ బస్సు సర్వీసు, ట్రాక్టరు  వున్నవి.
సమీప పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు సౌకర్యం, సమీప ఆటో సౌకర్యం, సమీప టాక్సీ సౌకర్యం,  గ్రామానికి  5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల పరిధిలో  ఉన్నాయి.
సమీప పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సమీప ఇంటర్నెట్ కెఫెలు / సామాన్య సేవా కేంద్రాల సౌకర్యం, సమీప ప్రైవేటు కొరియర్ సౌకర్యం , సమీప రైల్వే స్టేషన్,  గ్రామానికి  10 కిలోమీటర్లకు మించి దూరంలో ఉన్నాయి.. సమీప జాతీయ రహదారి గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉంది. సమీప రాష్ట్ర రహదారి గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉంది.  గ్రామంప్రధాన జిల్లా రోడ్డుతో అనుసంధానమై ఉంది. గ్రామంఇతర జిల్లా రోడ్డుతో అనుసంధానమై ఉంది.
మార్కెట్ మరియు బ్యాంకింగ్
గ్రామంలో  స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, ఉన్నది. సమీప వ్యవసాయ ఋణ సంఘం,    గ్రామానికి  5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో వున్నవి. సమీప ఏటియం,  సమీప వాణిజ్య బ్యాంకు, సమీప సహకార బ్యాంకు, సమీప వారం వారీ సంత, సమీప వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్లకు మించి దూరంలో  ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
ఈ గ్రామంలో  ఏకీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం (పోషకాహార కేంద్రం),  అంగన్ వాడీ కేంద్రం (పోషకాహార కేంద్రం),వార్తాపత్రిక సరఫరా, అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామంలో  వున్నవి.  సమీప ఆశా కార్యకర్త (గుర్తింపు పొందిన సామాజిక ఆరోగ్య కార్యకర్త) గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపు ఉంది. సమీప ఆటల మైదానం ,సమీప సినిమా / వీడియో హాల్, సమీప గ్రంథాలయం, సమీప పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం , ఈ గ్రామానికి  10 కి.మీ. మించి దూరంలో వున్నవి.
విద్యుత్తు
ఈ గ్రామములో విద్యుత్తు ఉన్నది.
భూమి వినియోగం
గ్రామంలో భూమి వినియోగం ఇలా ఉంది (హెక్టార్లలో):
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 121.05
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 63.16
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 4.2
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 0
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 268.02
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 20.24
బంజరు భూమి: 177.33
నికరంగా విత్తిన భూ క్షేత్రం: 497
నీటి సౌకర్యం లేని భూ క్షేత్రం: 489.57
నీటి వనరుల నుండి నీటి పారుదల లభిస్తున్న భూ క్షేత్రం: 205
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
గ్రామంలో వ్యవసాయానికి నీటి పారుదల వనరులు ఇలా ఉన్నాయి (హెక్టార్లలో):
బావులు/గొట్టపు బావులు: 166.4      చెరువులు:  ద్వారా  సాగులో వున్నది   38.6
ఈ గ్రామములో ఉత్పత్తి అవుతున్నవి
ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి చేస్తోంది (పై నుంచి కిందికి తగ్గుతున్న క్రమంలో):
వేరుశనగ,  వరి
వర్గం:చిత్తూరు వర్గం:రామసముద్రం (చిత్తూరు జిల్లా) మండలంగ్రామాలు) వర్గం:జిల్లా గ్రామాలు)

మూలాలు

వర్గం:వికీ గ్రామ వ్యాసాల ప్రాజెక్టు

చొక్కండ్లపల్లె

చొక్కండ్లపల్లె గ్రామ విస్తీర్ణం ఎంత?


అసన్సోల్ (Bengali: আসানসোল), ఒక బొగ్గు గనుల తవ్వక ప్రాంతం మరియు పారిశ్రామిక మహానగరం మరియు భారతదేశంలో కార్యమగ్నమైన వ్యాపార కేంద్రాలలో ఇది ఒకటి, పశ్చిమ బెంగాల్లో కోల్కతా [1] తరువాత రెండవ అతిపెద్ద నగరం. ఇది అసన్సోల్ ఉపవిభాగంలో బర్ధమాన్ జిల్లాలో ఉంది, రాష్ట్రం యొక్క పశ్చిమ పరిధిలో ఉంది. ఇది అతిపెద్ద పని బలం, సాధారణం కన్నా ఎక్కువ తలసరి ఆదాయం, విద్యావిషయక వ్యవస్థాపనలు, మంచి రవాణా సంబంధాలు, అనేక గృహ భవనాలు, మరియు పరిశ్రమ కొరకు సరిపోయే భూమి, సంస్థలు, రవాణా మరియు వర్తకాన్ని కలిగి ఉంది. దాని యొక్క సారవంతప్రాంతాలు బంకురా మరియు పురులియా జిల్లాలు ఇంకా ఉత్తర బెంగాల్, ఒడిషా మరియు జార్ఖండ్ రాష్ట్రాల యొక్క భాగాలతో సంబంధం కలిగి ఉంది. అసన్సోల్ తొందర్లోనే అతిపెద్ద నగరంగా ఉన్నత ప్రమాణాన్ని చేరుతోంది. పర్యావరణం మరియు అభివృద్ధి కొరకు అంతర్జాతీయ సంస్థ విడుదల చేసిన నివేదిక ప్రకారం, UK-ఆధారంగా ఉన్న విధాన పరిశోధనా ప్రభుత్వేతర-సంస్థ, ప్రపంచంలో అత్యంత వేగంగా ఎదుగుతున్న 100 నగరాల జాబితాలో భారతదేశ 11 నగరాలలో ఒకటిగా ఉన్న ఆసన్సోల్ 42వ స్థానంలో ఉంది.[2].
అవలోకనం
ఆండల్ నుండి బరాకర్ వరకు మరియు రాణిగంజ్, జమురియా, అసన్సోల్, బురన్పూర్, నియమత్పూర్, కుల్టి మరియు బరాకర్ ప్రాంతాలు, గ్రాండ్ ట్రంక్ రోడ్తో పాటు ఉన్న పొడవైన 40 కిలోమీటర్ల దూరం ఒక పట్టణ సమూహాన్ని ఏర్పరుస్తుంది, ఇవన్నీ కూడా అసన్సోల్ యొక్క ఉపవిభాగంలో వస్తాయి. సమీపంగా ఉన్న పట్టణ కేంద్రాల మధ్య ఖాళీలు బొగ్గులు త్రవ్వేవారిచేత మరియు చిన్న జనవాసాలచేత నిండి ఉన్నాయి. దీనిని కూడా ఒక నగరంగా భావించవచ్చు. చిత్తరంజన్ - రూప్నారాయణపూర్ పట్టణ కేంద్రం కూడా చాలా దగ్గరగా ఉంది. పనాగర్ నుంచి బరాకర్ వరకు ఉన్న విస్తీర్ణం ప్రణాళిక యొక్క ఉద్దేశం కొరకు అసన్సోల్ దుర్గాపూర్ డెవలప్మెంట్ అథారిటీ (ADDA) చేత విచారణ చేయబడింది.
బొగ్గు ప్రదేశం యొక్క కేంద్ర నగరంగా, ఇటీవలి సంవత్సరాలలో కష్టకాలాలలో అనేక పరిశ్రమలు పడిపోయినప్పటికీ అసన్సోల్ లో భారీగా పరిశ్రమలను స్థాపించబడినాయి, దాని ద్వారా ఇది వర్తక పట్టణంగా పరివర్తన చెంది రవాణా కేంద్రంగా దాని యొక్క స్థానాన్ని వాడుకుంటోంది. ఈ ప్రాంతంలో అతిపెద్ద యజమానులు ఈస్టర్న్ కోల్ఫీల్డ్స్ (ఇది కోల్ ఇండియా లిమిటెడ్ అనుబంధ సంస్థ) మరియు స్టీల్ అథారిటీ ఆఫ్ ఇండియా లిమిటెడ్ యొక్క IISCO స్టీల్ ప్లాంట్. ఇతర అతిపెద్ద పరిశ్రమలలో చిత్తరంజన్ లోకోమోటివ్ వర్క్స్, హిందూస్తాన్ కేబుల్స్ Ltd., దిసేర్గర్ పవర్ సప్లై, దామోదర్ వాలీ కార్పోరేషన్ (DVC), బర్న్ స్టాండర్డ్, రికెట్ అండ్ కోల్మన్, బురన్పూర్ సిమెంట్, అసన్సోల్ సిమెంట్ వంటి రెండు సిమెంట్ ప్లాంట్లు, మరియు కబితా ఉష్ణసహనాల వంటి ఉష్ణసహన సంస్థలు ఉన్నాయి.

చరిత్ర
ద్రావిడ మరియు ఆస్ట్రలాయిడ్ పారంపర్యం లోని ప్రజలు ఈ ప్రాంతంలో ముందుగా నివసించారు. దాదాపు రెండువేల ఐదు వందల సంవత్సరాల క్రితం, ప్రయోజనకరమైన జైనుల కార్యకలాపాల ప్రాంతంగా ఇది అయ్యింది. కొంతమంది ప్రకారం, జైన మతం యొక్క ఆఖరి తీర్ధంకరుడు, మహావీర వర్దమాన, ఈ ప్రాంతంలో నివసించేవారని మరియు పనిచేసేవారని తెలుస్తోంది. అందుచే జిల్లా మరియు దాని ముఖ్య నగరం బర్ధమాన్ గా పిలవబదినాయి. పశ్చిమ బెంగాల్ లో ఆ ప్రాంతం యొక్క ఆర్యనీకరణతో జైన మతం వ్యాపించినట్టుగా కొంతమంది గుర్తించారు. అతిపెద్ద జైనుల కార్యకలాపాల యొక్క ఋవు ప్రక్కన ఉన్న జార్ఖండ్‌లోని పరేశ్నాథ్ కొండ మీద ఉన్న జైనుల గుళ్ళలో కనిపిస్తుంది. బరాకర్ నది యొక్క తీరంలోని బెగునియా వద్ద పురాతన జైన మందిరం ఉంది మరియు ప్రక్కనే ఉన్న బంకురా జిల్లాలో ఉన్న దేవాలయాలు కూడా ఈ ప్రాంతంలో జరిగిన అధిక జైనుల కార్యకలాపాలకు ఋజువుగా ఉన్నాయి.
తరువాత, ఈ ప్రాంతం విష్ణుపూర్ సామ్రాజ్యంలో భాగంగా ఉండి ఉండవచ్చు, ఇక్కడ మల్లా రాజవంశం బ్రిటిష్ వారి ఆగమనం వరకు, వెయ్యి సంవత్సరాలు పరిపాలించింది. చోటోడిగారి గ్రామంలో విష్ణుపూర్ శైలి దేవస్థానం విష్ణుపూర్ తో ఉన్న సంబంధాలకు ఆధారాన్ని అందిస్తున్నాయి. ప్రాంతం యొక్క స్థానిక మాండలికం మరియు సంస్కృతి ప్రక్క ప్రదేశాలతో కన్నా బంకురా మరియు విష్ణుపూర్ తో దగ్గర సంబంధాలు కలిగి ఉన్నాయి.
బొగ్గు మరియు రైలు మార్గాలు
1774లో, ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ యొక్క స్యుటోనియస్ గ్రాంట్ హీట్లీ మరియు జాన్ సుమ్మెర్ ఈ ప్రాంతంలో బొగ్గులను కనుగొన్నారు మరియు త్రవ్వకాలను ఆరంభించారు. ఆరంభ పరిశోధన మరియు త్రవ్వకాల కార్యక్రమాలు క్రమములేకుండా జరిగాయి మరియు డిమాండ్ పరిమితంగా ఉండేది. క్రమముగా త్రవ్వకాల పనులు 1820లో ఆరంభమయినాయి, దీనికి నాయకత్వం అలెగ్జాండర్ & Co అనే ఏజన్సీ హౌస్ చేత చేయబడింది. 1835లో, రాజకుమారుడు ద్వారకానాథ్ టాగోర్ బొగ్గు గనులు రవాణా చేయు నౌకలు మరియు కార్ అండ్ టాగోర్ Co. త్రవ్వకాలలో ముందున్నారు. మొత్తం 19వ శతాబ్దం కొరకు మరియు 20వ శతాబ్దంలో చాలా భాగం కొరకు, అసన్సోల్ ప్రాంతంలో రాణిగంజ్ బొగ్గు క్షేతాలు దేశంలో బొగ్గును అధికంగా ఉత్పత్తి చేసేదిగా ఉంది.
విల్లియం ప్రిన్స్ప్, కార్ అండ్ టాగోర్ Co. వ్యాపారంలో గిల్మోర్ హొంబ్రే అండ్ Co.తో 1843లో బెంగాల్ కోల్ Co. ఏర్పాటు కొరకు చేతులు కలిపింది, ఇది బొగ్గు గనుల త్రవ్వకాల చర్యలకు తలుపులు తెరిచింది. దీని ప్రధానకార్యాలయం సంక్టోరియా లో ఉంది. ఇతర గనుల త్రవ్వకాల సంస్థలలో బిర్భుం కోల్ Co., ఈక్విటబుల్ కోల్ Co., మధూ రాయ్ అండ్ ప్రసన్న దత్తా Co., బర్డ్ అండ్ Co., సౌత్ బరాకర్ కోల్ Co., అండ్రూ యూల్ అండ్ కంపెనీ Ltd. మరియు బల్మేర్ లారీ ఉన్నాయి.
బొగ్గు వెలికితీత రైలు మార్గాలను తీసుకువచ్చింది. భారతదేశంలో, మొదటి పనిచేసే రైల్వే మార్గాన్ని ముంబాయి మరియు థానే మధ్య 1853లో వేశారు. తూర్పు విభాగంలో, మొదటి రైలు 1854లో హౌరా నుంచి హుబ్లీ మధ్య నడిచింది. దానిని అధికారికంగా 1855లో రాణీగంజ్ (194km)వరకు పొడిగించారు. దీనిని సాహిబ్గంజ్ మార్గం మీదుగా 1862లో వారణాసి వరకు మరియు 1866లో ఢిల్లీ వరకు పొడిగించారు. అలహాబాద్ మీదుగా ముంబాయి వెళ్ళే మార్గాన్ని 1870లో ఆరంభించారు. పాట్నా మీదుగా వెళ్ళే ప్రస్తుతం ఉన్న ప్రధాన మార్గాన్ని 1871లో ఆరంభించారు. గయా మీదుగా గ్రాండ్ కార్డ్ 1906లో వచ్చింది. హౌరా-బర్ధమాన్ మార్గం 1917లో ఆరంభమైనది.
అసన్సోల్ రైల్వే కార్యకలాపాలకు ఒక ముఖ్య కేంద్రంగా అయింది, మరియు రైలు ఇంజను షాపుల యొక్క వృద్ధితో రైల్వే జనవాసులు పెరిగారు. ఇది ఇంకనూ ఐరోపా మరియు ఆంగ్లో-ఇండియన్ సంఘాలను తీసుకువచ్చింది, అసన్సోల్ యొక్క జీవనంలో ఒక ముఖ్య పాత్రను పోషించేవారు. డ్యురాండ్ ఇన్స్టిట్యూట్ (ఇప్పుడు స్వామీ వివేకానంద ఇన్స్టిట్యూట్ అని పేరు మార్చి పెట్టారు), ఆసియాలో పురాతన రైల్వే ఇన్స్టిట్యూట్ గా ఉంది, ఇది యిరోపా మరియు ఆంగ్లో-ఇండియన్ కార్యకలాపాల యొక్క అతిపెద్ద కేంద్రంగా ఉంది. అసన్సోల్ యొక్క పురాతన చర్చిలు మరియు ప్రధాన పాఠశాలలు ప్రధానంగా ఈ సంఘాల కొరకు నిర్మించబడినాయి. చాలా కాలం తరువాత భారతీయులను పాఠశాలలో అనుమతించారు. కొంతమంది ఆర్మేనియా వ్యాపారస్తులు కూడా ఉండేవారు. పాతకాలం వారు ఇప్పటికీ అసన్సోల్ వద్ద గ్రెగరీ మరియు బురన్పూర్ వద్ద జొహనెస్ దుకాణాలను గుర్తుచేసుకుంటూ ఉంటారు. అయితే అసన్సోల్ ఈస్ట్ ఇండియన్ రైల్వే యొక్క ఒక ముఖ్యమైన కేంద్రంగా తయారైంది, చివరికి అది 1925లో విభాగపు ప్రధానకేంద్రంగా అయింది, బెంగాల్ నాగపూర్ రైల్వేల యొక్క అతిపెద్ద కేంద్రం అద్రా అయింది.
పరిశ్రమల అభివృద్ధి
దేశంలో రైల్వేల యొక్క విస్తారమైన వృద్ధి ఇనుము మరియు ఉక్కు మరిశ్రమల యొక్క అభివృద్ధికి దారితీసింది. 1870లో, జేమ్స్ ఎర్స్కిన్ బెంగాల్ ఐరన్ వర్క్స్ స్థాపించారు, దీనిని బరాకర్ ఐరన్ వర్క్స్ అని కూడా పిలుస్తారు. కొన్ని ఆధారాలప్రకారం ఈ అభివృద్ధిని కోల్‌కతా యొక్క హోరే మిల్లెర్ అండ్ Co.కి ఆపాదిస్తారు. జేమ్స్ ఎర్స్కిన్ బహుశా ఆ సంస్థ యొక్క ఉద్యోగి అయి ఉండవచ్చు. బొగ్గుకు బదులుగా మొదటిసారి బొగ్గును వాడి గాలివిసిరే కొలిమి ఉత్పత్తి 1875లో కులతి వద్ద జరిగింది. ఆ రోజులలో, ఆ ప్రాంతం కెండ్వాగా సులభంగా గుర్తించబడేది. కుల్టి, కెండ్వా కన్నా చిన్న గ్రామం. ఇది స్థానికంగా లభ్యమవుతున్న తక్కువ స్థాయి ఇనప లోహాన్ని వాడుకుంది.
1901లో దేశం యొక్క మొదటి ఇనప లోహం గనిని సింఘ్భుం జిల్లాలోని పన్సిరాబురు వద్ద మనోహర్పూర్ ఓర్ మైన్స్ లో భాగంగా మరియు కుల్టికు సంబంధం ఉన్నదానిగా అభివృద్ధి చేశారు. 1904లో, కుల్టిలో తెరచి ఉన్న పొయ్యి కొలిమిల నుండి ఉక్కు ఉత్పత్తి చేసినందుకు పేరు సంపాదించింది. అయినప్పటికీ, దిగుమతుల వస్తువుల నుండి గట్టి పోటీతో, ఉక్కు తయారుచేసే సౌకర్యాలు మూసివేయబడినాయి. ముందున్న ప్లాంటు యొక్క యాజమాన్యం అనేక మార్లు చేతులు మారింది. మార్టిన్ అండ్ Co. స్థాపకుడు సర్ రాజేంద్రనాథ్ మూకర్జీ యొక్క దూరదృష్టి నియంత్రణ సర్ అక్విన్ మార్టిన్ తో కలసి దీనిని ముందుకు నడిపించారు.
సేన్-రలీగ్ సైకిల్ పరిశ్రమ నగరం బయట కళ్యాణ్పూర్ అని పిలవబడే ప్రాంతంలో ఉంది. తరువాత ఈ సంస్థను ప్రభుత్వం స్వాధీనం చేసుకుంది మరియు దాని పేరును CCILగా మార్చింది. రలీగ్, హంబెర్, బాలకా, రుడ్జ్, అర్జున్ మరియు స్వాతి పరిశ్రమల నుండి నమూనాలు ఉన్నాయి. ఇంకొక అతిపెద్ద పరిశ్రమ హిందూస్తాన్ పిల్కింగ్టన్ గ్లాస్, ఇది నగరం యొక్క ప్రధాన ప్రాంతంలో ఉంది. కార్మికుల సమస్యల వల్ల ఈ పరిశ్రమ మూసివేయబడింది.

బర్న్ అండ్ కో, ది ఇండియన్ ఐరన్ అండ్ స్టీల్ Co. Ltd.ని 1918లో ప్రోత్సహించారు. G.H. ఫెయిర్హర్స్ట్ బురన్పూర్ వాడ ప్లాంటును ఏర్పరచి నందుకు శ్లాఘించబడినారు (ఇది తరువాత హీరాపూర్ గా ప్రసిద్ధి చెందింది). సర్ రాజేంద్రనాథ్ మూకర్జీ మరియు T. లెస్లీ మార్టిన్ కూడా దీనితో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. సర్ బిరేన్ మూకర్జీ కొద్ది రోజుల తర్వాత చేరారు మరియు ప్లాంటు యొక్క అభివృద్ధిలో ముఖ్య పాత్ర పోషించారు. బురన్పూర్‌లో ఉక్కు ఉత్పత్తి 1922లో ఆరంభమయ్యింది. కుల్టి వర్క్స్ అఫ్ బెంగాల్ ఐరన్ 1936లో IISCOతో కలిసి పోయింది. స్టీల్ కార్పోరేషన్ ఆఫ్ బెంగాల్ (SCOB) 1939లో ఉక్కు తయారీ యొక్క సౌకర్యాలను బురన్పూర్ వద్ద స్థాపించింది. SCOB 1952లో IISCOతో చేరిపోయింది మరియు మార్టిన్ బర్న్ సంస్థ యొక్క అప్పటి నిర్వహణా ఏజంట్. ఇండియన్ స్టాండర్డ్ వాగన్ (ISW) (తర్వాత దీని పేరు బర్న్ స్టాండర్డ్ అని పెట్టారు) దాని యొక్క రైలు పెట్టెల పరిశ్రమను బురన్పూర్ లో ఏర్పాటు చేసింది.
కాలనీల సంస్కుతి యొక్క ఇంకొక అతిపెద్ద అభివృద్ధి క్లబ్లను ఏర్పాటుచేయటం. అసన్సోల్ క్లబ్, బురన్పూర్ క్లబ్, కుల్టి క్లబ్ మరియు దిషేర్గర్ క్లబ్ వంటి ఏర్పాటు చేసినందుకు బ్రిటీష్ వారిని కొనియాడారు. తోలి రోజులలో, ఈ క్లబ్లు భారతీయులను లోపలికి అనుమతించేవి కావు, వారికి వారి సొంత సంస్థలు హీరాపూర్ ఇండియన్ అసోసియేషన్ (తర్వాత దీని పేరు భారతీ భబన్ అని మార్చారు) వంటివి ఉండేవి. తరువాత, భారతీయులు బ్రిటీష్ క్లబ్లలోకి అనుమతిని సంపాదించారు.
వర్తక సంఘాల యొక్క వృద్ధి మరియు అభివృద్ధి పరిశ్రమల అభివృద్ధి యొక్క ఫలితంగా అయ్యింది. కార్మిక వేతనాలు తక్కువగా ఉంటాయి కానీ పల్లెప్రాంతాల పరిస్థితి చాలా దయనీయంగా ఉండేది, ఆ ప్రాంతాలలో కనిపించేంత జన ప్రవాహం ప్రక్క జిల్లాలో నుండే కాకుండా బీహార్ మరియు ఉత్తరప్రదేశ్ నుండి వచ్చేది (అప్పటి యునైటెడ్ జిల్లాల నుండి). పల్లెప్రాంతాలు అధిక భూ ఆర్జనతో మరియు తక్కువ అభివృద్ధితో భారంగా ఉండేవి. కరువుకాటకాలు అనేవి తరచుగా వస్తూ ఉండేవి.
స్వతంత్రం మరియు పరిశ్రమల పెరుగుదల
1947లో దేశస్వాతంత్ర్యం తర్వాతి అతిపెద్ద ఆర్థిక మార్పును తీసుకువచ్చింది. దామోదర్ వాలీ కార్పోరేషన్, దేశంలో మొదటి బహుళార్ధసాధక నదీలోయ పధకం, ఇది అతిపెద్దగా ఆనకట్టలు ఉన్న ప్రాంతాలు మైతోన్ మరియు పన్చెట్ అంచులలో ఉంది (రెండు ప్రాంతాలలో నది ఝార్ఖండ్ సరిహద్దుతో ఉంది). ఆనకట్టల వెనకనున్న కృత్రిమ సరస్సులు ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని ఇనుమడింప చేశాయి మరియు ఆహ్లాద పర్యటన యొక్క కేంద్రాలుగా అయ్యాయి.
రైల్వేలు జాతీయకరణంతో, ఈస్ట్ ఇండియన్ రైల్వే ఈస్టర్న్ రైల్వేగా మరియు బెంగాల్ నాగపూర్ రైల్వే సౌత్ ఈస్టర్న్ రైల్వేగా అయ్యాయి. అసన్సోల్ ఈస్టర్న్ రైల్వేకు డివిజనల్ ప్రధానకార్యాలయంగా అయింది. ఆసియాలోనే అతిపెద్ద సైనిక మైదానం అండాళ్ లో ఉంది. అండాళ్ వద్ద డీజిల్ ఇంజను షెడ్ 101 ఇంజనులకు స్థానం కల్పించగలదు మరియు అసన్సోల్ వద్ద ఉన్న ఎలెక్ట్రిక్ ఇంజనుల షెడ్ 118 ఇంజనులను ఉంచగలదు.
చిత్తరంజన్ లోకోమోటివ్ వర్క్స్ (CLW) భారతదేశంలో మొదటి ఇంజనుల వర్క్ షాపు, దీని పేరును స్వాతంత్ర్య యోధుడు, నాయకుడు మరియు రాష్ట్ర కార్యదర్శి దేశబంధు చిత్తరంజన్ దాస్ జ్ఞాపకార్దంగా పెట్టారు. ఇది ఆరంభంలో ఆవిరి ఇంజనులను ఉత్పత్తి చేసింది. ఉత్పత్తి చర్యలను 1950 జనవరి 26లో భారతదేశం గణతంత్రరాజ్యం అయిన రోజున ఆరంభించారు. మొదటి ఆవిరి ఇంజను దేశబంధును భారతదేశ మొదటి రాష్ట్రపతి Dr. రాజేంద్రప్రసాద్ జాతికి అంకితం చేశారు. CLW నిర్మించిన మొదటి WAG-9 ఎలెక్ట్రిక్ ఇంజను నవయుగ్ను 1998 నవంబరు 14లో తీసుకురావడంతో, భారతదేశం 3-ఫేజ్ సాంకేతికంతో ఎలెక్ట్రిక్ ఇంజనులను తయారుచేసే ఐదు దేశాలతో చేరింది. 2006లో, CLW Dr సిల్వర్ అనే ఒక 6,000hp (4,500kW) త్రీ-ఫేజ్ ఇంజనును రిమోట్ డయాగ్నిస్టిక్ విధానంతో ఉత్పత్తి చేశారు.[3] 2006 మార్చి 31 వరకు CLW 3380 ఎలెక్ట్రిక్ ఇంజనులను ఉత్పత్తి చేశారు.
సేన్ రలీగ్ పరిశ్రమలు వారి యొక్క సైకిల్ పరిశ్రమ కన్యాపూర్, అసన్సోల్ వద్ద 1949లో ఉత్పత్తి ఆరంభించింది. పిల్కింగ్టన్ ఒక గ్లాస్ పరిశ్రమను అసన్సోల్ లో ఏర్పరిచింది. జేకే గ్రూప్ ఒక అల్యూమినియం ప్లాంట్ జేకేనగర్, అసన్సోల్ వద్ద స్థాపించింది. ధకేశ్వరి బట్టల మిల్లు దామోదర్ ఒడ్డున సుర్యానగర్ లో ఏర్పాటుచేసారు. బెంగాల్ పేపర్ మిల్ ను బల్లభ్పూర్, రాణీగంజ్ వద్ద ఏర్పాటు చేశారు. హిందూస్తాన్ కేబుల్స్ Ltd. వారి ప్లాంటును రూప్నారాయణపూర్ వద్ద ఏర్పరచారు.
ఒక ఉక్కు కర్మాగారాన్ని ప్రక్కన ఉన్న దుర్గాపూర్లో ఏర్పరచారు మరియు బురన్పూర్ లో ఉన్న కర్మాగారాన్ని విస్తరించారు. పట్టణాలు మరియు ఇతర సౌకర్యాల యొక్క తగినంత విస్తరణ కూడా జరిగింది. నెహ్రు ఉద్యానవనం (ముందుగా దీనిని లహ్మేయేర్ పార్క్ అని పిలిచేవారు)ను దామోదర్ యొక్క ఒడ్డున ఉన్న భూభాగం యొక్క సహజ ఆకృతిని ఉపయోగిస్తూ నిర్మించబడింది. బురన్పూర్ వద్ద విమానం దిగటానికి ఉన్న ప్రాంతం ఒక చిన్న విమానం దిగటానికి ఉపయోగపడుతుంది.బురన్పూర్ తో ఉక్కు కర్మాగార విస్తరణతో పాత రకాలైన కుల్టి యొక్క పైన తెరిచి ఉంచే గాలి కొలిమిలు తొలగించబడినాయి మరియు కుల్టి వర్క్స్ మార్గదర్శిగా ఉండి తర్వాత దేశంలో స్పన్ పైపుల యొక్క అతిపెద్ద ఉత్పత్తిదారుగా అయింది. ఇది పోత పోసే వస్తువులను కూడా ఉత్పత్తి చేసింది.
ఆర్థిక వ్యవస్థ

నగరం యొక్క ఆర్థిక స్థితి బొగ్గు మరియు ఉక్కు పరిశ్రమల మీద ఆధారపడి ఉంది. దామోదర్ రివర్ వాలీలో ఈ నగరం విస్తరించి మరియు కాలక్రమేణా జనాభా పెరిగి ఒక మిల్లియనుకు చేరింది, భారతదేశంలో 23వ స్థానంలో ఉంది. కోల్‌కతా నుండి దాదాపు 200km దూరంలో ఉంది.
పరిశ్రమల తిరోగమనం మరియు పునరుద్దారణ
సాంకేతిక వాడకపోవడం అసన్సోల్ పారిశ్రామిక రంగానికి హానికరంగా అయింది. బ్రిటీష్ పారిశ్రామిక వేత్తలు వదిలి వెళ్ళడంతో, భారతీయ వర్తక సంఘం, బ్రిటీష్ సొంతమైన పరిశ్రమలను మరియు గనులను సొంతం చేసుకుంది, ఆ పరిస్థితిని సరిగ్గా నిర్వహించలేకపోయింది, అది కార్మికుల సమస్యకు మరియు పరిశ్రమల తిరోగమనానికి దారి తీసింది. ప్రభుత్వం కలుగచేసుకొని మరియు గనుల త్రవ్వకాలు మరియు అనేక పారిశ్రామిక చర్యలను స్వాధీనం చేసుకుంది. కోకింగ్ కాని బొగ్గు పరిశ్రమను 1973లో జాతీయీకరణ చేశారు. రాణీగంజ్ బొగ్గు ప్రాంతాల లోని బొగ్గుగనులను ఈస్టర్న్ కోల్ ఫీల్డ్స్ Ltd.కి ఇవ్వబడింది, ఇది కోల్ ఇండియా లిమిటెడ్ యొక్క భాగం, దీని ప్రధానకార్యాలయం సంక్టోరియాలో కలిగి ఉంది.
ఇండియన్ ఐరన్ అండ్ స్టీల్ Co. Ltd., భారతదేశంలో అప్పటి అతిపెద్ద మూడవ ప్రైవేటు సంస్థను ప్రభుత్వం 1972 జూలై 14లో స్వాధీనం చేసుకుంది. 1979లో దీనిని SAIL యొక్క భాగంగా చేశారు మరియు 2006లో SAILతో సమ్మేళనం చేశారు. పరిశ్రమల చర్యల యొక్క మొత్తం తిరోగమనం కొనసాగింది మరియు అనేక పరిశ్రమలు మూతబడినాయి.
1991లో భారతీయ ఆర్థికవ్యవస్థ యొక్క ఆరంభం నాటి నుండి పారిశ్రామిక అభివృద్ధి జరిగింది, అది ఇంకనూ అసన్సోల్ పారిశ్రామిక ప్రాంతం మీద ప్రభావం చూప వలసి ఉంది. అయినప్పటికీ, చిత్తరంజన్ లోకోమోటివ్ వర్క్స్ యొక్క కొనసాగుతున్న అభివృద్ధి, ఈస్టర్న్ కోల్ ఫీల్డ్స్ లో కార్యక్రమాలు మరియు SAIL యొక్క IISCO ఉక్కు కర్మాగారం ఆధునీకరణ కొరకు అతిపెద్ద పెట్టుబడి మంజూరు వల్ల, ఆ ప్రాంతం తిరిగి వెలుగులోకి వచ్చింది.
బొగ్గు దేశం
బొగ్గు దేశం యొక్క ముఖ్య ప్రాంతంలో అసన్సోల్ ఉంది. రాణీగంజ్ బొగ్గు ప్రాంతాలు 1530km² ప్రాంతాని విస్తరించి ఉన్నాయి. పశ్చిమ బెంగాల్ యొక్క నాలుగు జిల్లాలలో విస్తరించి ఉంది, అవి – బర్ధమాన్, బిర్భుం, బంకురా మరియు పురులియా – మరియు ఝార్ఖండ్ యొక్క ధన్బాద్ జిల్లా భాగం (ఝారియా బొగ్గుప్రాంతాలు కూడా ఈ జిల్లాలో ఉన్నాయి), రాణీగంజ్ బొగ్గుప్రాంతాలు అసన్సోల్ ప్రధాన ప్రాంతంలో ఉన్నాయి. పాండవేస్వర్, కజోర, ఝాన్జ్రా బంకోల, కెండ, సోనెపూర్, కునుస్టోరియా, సత్గ్రం, శ్రిపూర్, శోధేపూర్ మరియు సలన్పూర్ అనేవి అసన్సోల్ చుట్టూ ఉన్న పెద్ద బొగ్గు ప్రాంతాలు. బిర్భుం జిల్లా లోని అజయ్ నది ఉత్తరాన ఉన్న కాస్టా బొగ్గు ప్రాంతాలు, బంకురా మరియు పురులియా జిల్లాలలో దామోదర్ కు అడ్డంగా ఉన్న మెజియా మరియు పర్బెలియా, మరియు ముగ్మా, ఇది ధన్బాద్ జిల్లా లోని బరాకర్ నదికి అవతలి వైపు ఉంది, ఇవన్నీ అసన్సోల్ సమీపంలో ఉన్నాయి. కేవలం చిన్న ప్రదేశాలు దుర్గాపూర్ ఉపవిభాగంలోకి వెళ్ళాయి. భారతదేశంలో బొగ్గు మొదటసారి రాణీగంజ్ సమీపంలోని నారాయణ్కురి లో త్రవ్వబడింది.[4] సీతారాంపూర్ మొదటి మైన్స్ రెస్క్యూ స్టేషను, డైరక్టరేట్ ఆఫ్ మైన్స్ సేఫ్టీ కలిగి ఉంది మరియు ఎకస్ప్లోజివ్ తయారీ యూనిట్‌ను ఇప్పుడు పనిచేయటం లేదు కానీ మొదటి రెండూ ఇప్పటికీ పనిచేస్తున్నాయి.
ఈ ప్రాంతం బొగ్గు యొక్క అంతరాల మీద ఉంది. పశ్చిమ బెంగాల్‌లో బొగ్గు నిల్వలు (ఎక్కువగా అసన్సోల్‌లో) 22.62 బిల్లియన్ల టన్నులు ఉందని అంచనా వేయబడింది. ECLకు 107 పనిచేస్తున్న గనులు ఉన్నాయి, ఇందులో ఎక్కువభాగం అసన్సోల్‌లో ఉన్నాయి. శ్రేష్టమైన నైపుణ్యం ఉన్న కోక్ కాని బొగ్గును ఈ ప్రాంతంలో త్రవ్వబడింది. ఈ ప్రాంతంలో బొగ్గు గనుల త్రవ్వకం రెండు శతాబ్దాలుగా జరుగుతుండడంతో, అంతరాలలో పైన ఉన్న బొగ్గు కాళీ అయిపోయింది మరియు భూగర్భ గనులు లోలోపల అంతరాలకు విస్తరిస్తున్నాయి. అయినప్పటికీ, భూగర్భ గనుల యొక్క పైకప్పుకు ఆధారంగా ఉన్న స్తంభాలలో మరియు గోడలలో కావలసినంత బొగ్గు ఉంది. ఉపరితల అంతరాలలో ఉన్న బొగ్గును బహిరంగ అచ్చుపోత విధానంలో త్రవ్వవచ్చు.
భారీ భూ-చలన పరికరాలు పెద్ద వివృత అచ్చుపోత గనుల యొక్క అభివృద్ధికు దారితీస్తుంది. ECL యొక్క మొత్తం బొగ్గు ఉత్పత్తి 27.25 మిల్లియన్ల టన్నులు 2004-05లో ఉంది, మరియు అది 2011-12 నాటికి 46 మిల్లియన్లకు పెరుగుతుందని ఆశించబడుతుంది. ఇందులో 32.84 మిల్లియన్ల టన్నులు బహిరంగ అచ్చుపోత గనుల నుండి ఆశించబడుతోంది. సోనేపూర్ బజారి యొక్క వార్షిక ఉత్పత్తి బహిరంగ అచ్చుపోత పధకం, ఈ ప్రాంతంలో ఇది అతిపెద్ద పధకం, 2004-05లో 3 మిల్లియన్ల టన్నుల నుండి 2011-12లో 8 మిల్లియన్లకు పెంచాలని ప్రతిపాదించబడింది.
భూగర్భ బొగ్గు గనులు దానితో పాటు భూగర్భ అవతరణ సమస్యను తెస్తుంది. చట్ట ప్రకారం, బొగ్గును భూగర్భం నుండి బయటకు తీసినప్పుడు ఆ ఖాళీని ఇసుకతో నింపాలి. అయిననూ, ఈ చట్టాలు ఆరంభ రోజులలో లేవు మరియు ఒకవేళ అవి ఉన్నప్పటికీ, ప్రైవేటు గనుల యజమానులు దీనిని దశాబ్దాలుగా అతిక్రమించారు మరియు ఉపరితలం అడుగున ఖాళీలను అలానే వదిలేశారు. కొన్ని ప్రదేశాలలో, ఉపరితలం కృంగిపోయింది మరియు ముప్పును తీసుకు వస్తోంది.
1952లో, దేమో మెయిన్ క్వారీలో పైకప్పు పడిపోయి 12 మంది మృతిచెందారు. 1954లో, రాణీగంజ్ వద్ద నున్న న్యూటన్ చిక్లీ లో 63 మంది జలమయం కారణంగా మరణించారు. 1956లో, బారో దేమో క్వారీలో జలమయం కారణంగా 28 మంది మరణించారు. 1958లో, 175 మంది చినాకురి లో అగ్ని ప్రమాదం కారణంగా మరణించారు. 1994లో, 55 మంది జమురియా వద్ద నున్న న్యూ కెండ లో అగ్నిప్రమాదం/వాయువులతో ఒప్పిరి ఆడకపోవడంతో మరణించారు.[5]
బారో దేమో క్వారీ ప్రమాదంలో, అతిపెద్ద సంఖ్యలో గనులను రక్షించిన ప్రజలు నీటిలో కొట్టుకుపోయారు, దీని నుండి స్ఫూర్తిని పొంది బెంగాలీలో సినే నిర్మాణం చేశారు, అది అంగార్ (1959), దీని దర్శకత్వం ఉత్పల్ దత్తా చేశారు. లైటింగ్ ఎఫెక్ట్లు తపష్ సేన్ చేశారు, ఇది గనుల యొక్క వరదను వేదిక మీద తిరిగి చూపించటం గణనీయమైనది.
పరిపాలన
ముస్లిం నాయకుల కొరకు బర్ధమాన్ ఒక పెద్ద పరిపాలనా కేంద్రంగా ఉంది మరియు ఈ ప్రాంతంలో ఉపవిభాగం ముస్లిం సామ్రాజ్యాల యొక్క భాగంగా ఉంది. ఇది తరువాత మొఘలుల క్రింద పనిచేయు బర్ధమాన్ రాజ్ యొక్క భాగంగా అయ్యింది. అప్పటి సుబే బంగాల యొక్క నవాబ్ మీర్ కస్సేం, బర్ధమాన్‌ను మేదినీపూర్‌తో సహా మరియు చిట్టగోంగ్‌ను ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి 1760లో ఇచ్చివేశారు (ప్లాసీ యుద్ధం జరిగిన మూడు సంవత్సరాల తరువాత), ఈ ప్రాంతం కొరకు ఇది ఒక లాభదాయకమైన అధ్యాయం యొక్క ఆరంభం. ఆ సమయం వరకు ఆ ప్రాంతం అడవి మరియు క్రూరజంతువులతో అక్కడక్కడ చిన్న మొత్తాల జన నివాసంతో ఉంది. పల్లె ప్రాంతాలు ధ్వంసం కాబడినాయి మరియు బహిష్కరించిన వారితో కొల్ల గొట్టబడినాయి.
పరిపాలనా మార్పులు బ్రిటీష్ యొక్క ఆగమనంతో చోటు చేసుకున్నాయి. అయితే బర్ధమాన్ రాజ్ బ్రిటీష్ సంరక్షణలో పనిని కొనసాగించారు, బ్రిటీష్ పరిపాలన యొక్క అవసరాలను తీర్చటానికి మార్పులు చేయబడినాయి. ఒక పెద్ద మార్పు పరగణాస్ (పరిపాలనా విభాగం) నుంచి థాన (పోలీసు స్టేషను)కు జరిగింది.
1837లో బంకురా జిల్లా ఏర్పడినప్పుడు, అసన్సోల్-రాణీగంజ్ ప్రాంతం బంకురా జిల్లాలో భాగంగా ఉంది. 1847లో, రాణీగంజ్ ఉపవిభాగం మూడు పోలీసు స్టేషనుల‌తో ఏర్పడింది, అవి –రాణీగంజ్, కంక్స మరియు నీమత్పూర్ మరియు దీనిని బర్ధమాన్ జిల్లా యొక్క భాగంగా చేశారు. 1906లో ఉపవిభాగం యొక్క ప్రధాన కార్యాలయాన్ని అసన్సోల్‌కు మార్చారు మరియు దానికి తగినట్టుగా ఉపవిభాగం యొక్క పేరు మార్చారు. 1910లో, అసన్సోల్ ఉపవిభాగంలో పోలీసు స్టేషన్లు అసన్సోల్, రాణీగంజ్, కంక్స, ఫరీద్పూర్ మరియు బరాకర్‌లో ఉన్నాయి. 2006లో, అసన్సోల్ ఉపవిభాగం క్రింద నున్న పోలీసు స్టేషనులను కలిగి ఉంది: చిత్తరంజన్, సలన్పూర్, బరాబని, అసన్సోల్ (ఉత్తరం), అసన్సోల్ (దక్షిణం), రాణీగంజ్, జమురియా, హీరాపూర్ మరియు కుల్టి. 1968లో, అసన్సోల్ ఉపవిభాగం నుండి దుర్గాపూర్ ఉపవిభాగాన్ని ఏర్పరచారు.
అడిషనల్ సూపరిండెంట్ ఆఫ్ పోలీస్ అసన్సోల్ యొక్క మొత్తం పోలీసు పరిపాలనకు అధికారిగా ఉంటారు, ఆయనకు సహాయకుడిగా Dy ఉంటారు. S.P (Hqrs), Dy.S.P (SR) మరియు Dy.S.P, DEB అసన్సోల్. అసన్సోల్ పోలీస్ సరిహద్దులు నగరం యొక్క ముఖ్య ప్రాంతంలో ఉంది, అది అసన్సోల్ పోలీస్ యొక్క ప్రధాన కార్యాలయం, అయితే పోలీసు కార్యాలయం ఈవ్లిన్ లాడ్జ్ వద్ద ఉంది. ఆర్మ్డ్ పోలీస్ ఇన్స్పెక్టర్ (API) అసన్సోల్, అసన్సోల్లో నియమించబడిన సాయుధ పోలీసు యొక్క అధికారిగా ఉంటారు. రిజర్వ్ ఆఫీసు పోలీసు ఉద్యోగుల యొక్క ఏర్పాటు, సెలవు దినాలు, బదిలీ/పదవోన్నతి అంశాలను చూసుకుంటుంది. దానితో పాటు డిస్ట్రిక్ట్ ఇంటలిజెన్స్ ఆఫీసర్-II కు ఇంటెలిజన్స్ సంబంధ విషయాలను అప్పగిస్తారు.
అసన్సోల్ ఉపవిభాగ పోలీసు మార్గదర్శక పనులు, రిజిస్టర్డ్ సంస్థలు దిష జనకళ్యాణ్ కేంద్ర, లచ్చిపూర్ మరియు ఫైజ్-ఎ-ఆమ్ కమిటీ, రైల్పార్, మరియు ఉడిచి కో-ఆపరేటివ్, ఇంకా గుంజన్ ఎకలాజికల్ పార్క్, నిఘా పరిచయం చేయడం ద్వారా చేపెట్టాయి. శ్రీ సౌమెన్ మిత్రా IPS, అప్పటి Addl.s.p, అసన్సోల్ ఈ ఉద్దేశ్యాన్ని పరిచయం చేశారు.
అసన్సోల్ మునిసిపల్ కార్పోరేషన్ చేత అసన్సోల్ కార్పోరేషన్ పరిపాలించబడుతుంది. 1850లో, అసన్సోల్ యొక్క యూనియన్ కమిటీ పౌర అవసరాలను చూడడానికి ఏర్పాటు చేయబడింది. మునిసిపాలిటి 1885లో ధ్రువీకరించబడింది కానీ ప్రభావవంతంగా 1896లో పనిచేయటం ఆరంభించింది. 1996లో కార్పోరేషన్ హోదా శ్రేణికి వచ్చింది.
రాజకీయాలు
2006లో రాష్ట్ర అసెంబ్లీ ఎన్నికలలో CPI (M) యొక్క ప్రతివా రంజన్ ముఖర్జీ అసన్సోల్ సీటును అతని సమీప ప్రత్యర్థి AITC యొక్క కళ్యాణ్ బెనర్జీని ఓడించి గెలుచుకున్నారు. 2001లో, కళ్యాణ్ బెనర్జీ CPI (M) యొక్క గౌతమ్ రాయ్ చౌదురీని ఓడించారు. 1996లో, INC యొక్క తపస్ బెనర్జీ గౌతమ్ రాయ్ చౌదురీని ఓడించారు. 1991లో, గౌతమ్ రాయ్ చౌదురీ BJP యొక్క బజరంగి గుప్తాను ఓడించి సీటు గెలుచుకున్నారు. 1987లో, INC యొక్క ప్రబుద్ద లాహ గౌతమ్ రాయ్ చౌదురీని ఓడించారు. 1982లో, CPI (M) యొక్క బిజోయ్ పాల్ INC యొక్క అతని సమీప ప్రత్యర్థి సుకుమార్ బెనర్జీని ఓడించారు. 1977లో, CPI (M) యొక్క హరధాన్ రాయ్ INC యొక్క గోపికా రంజన్ మిత్రాను ఓడించారు.[6] 1972లో, CPI యొక్క నిరంజన్ దిహిదర్ సీటును గెలుచుకున్నారు. 1969 మరియు 1971లో, CPI (M) యొక్క Dr. లోకేష్ ఘోష్ సీటు గెలుచుకున్నారు. 1967లో, INC యొక్క గోపికా రంజన్ మిత్రా సీటు గెలుచుకున్నారు. 1962లో, CPI యొక్క బిజోయ్ పాల్ గెలుచుకున్నారు. 1957లో, దీనిని INC యొక్క శిబ్దాస్ ఘటక్ గెలుచుకున్నారు. స్వతంత్ర భారతదేశంలో 1952లో జరిగిన మొదటి ఎన్నికలలో, ఫార్వర్డ్ బ్లాక్ యొక్క అతింద్ర కుమార్ బోస్ INC యొక్క యోగేంద్రనాథ్ రాయ్ ను ఓడించి సీటు గెలుచుకున్నారు.[7]
అసన్సోల్ (లోక్ సభ నియోజకవర్గం) ఈ క్రిందనున్న అసెంబ్లీ విభాగాలతో ఏర్పాటయ్యింది: అసన్సోల్, హీరాపూర్, కుల్టి, బారబని, రాణిగంజ్, జమురియా మరియు ఉఖ్రా.[8]
1951లో జరిగిన మొదటి లోక్ సభ ఎన్నికలలో, బుర్ద్వాన్ నియోజకవర్గం యొక్క భాగంగా అసన్సోల్ ఉంది. అయితే అమితవ ఘోష్ సాధారణ సీటును గెలుచుకున్నారు, మోనో మోహన్ దాస్ షెడ్యూల్ కులాల కొరకు కేటాయించిన సీటును గెలుచుకున్నారు. 1957లో రెండవ లోక్ సభ కొరకు జరిగిన ఎన్నికలో, అసన్సోల్ నియోజకవర్గం మొదటిసారి ఏర్పడింది. అతుల్య ఘోష్ మరియు మోనో మోహన్ దాస్ ఇంకొకమారు విజేతలుగా నిలిచారు. 1962లో జరిగిన మూడవసారి లోక్ సభ ఎన్నికలో, అసన్సోల్ నుండి అతుల్య ఘోష్ గెలిచారు. నాల్గవ లోక్ సభ ఎన్నిక కొరకు 1967లో, కాంగ్రెస్ పార్టీ యొక్క అనుభవంకల నాయకుడు మరియు కోశాధ్యక్షుడు అతుల్య ఘోష్ బంకురాకు బదిలీ అయ్యారు మరియు ఓడిపోయారు, CPI యొక్క J.M. బిస్వాస్ కు చారిత్రాత్మక యుద్ధంగా వర్ణించారు. సంయుక్త సోషలిస్ట్ పార్టీ యొక్క దెబెన్ సేన్ అసన్సోల్ సీటును గెలుచుకున్నారు.
1971 మరియు 1977లలో CPI (M) యొక్క రాబిన్ సేన్ అసన్సోల్ సీటు గెలుచుకున్నారు. రాష్ట్ర కాంగ్రెస్ నాయకుడు ఆనంద గోపాల్ ముఖర్జీ, సీటును 1980లో సంపాదించి 1984లో ఎనిమిదవ లోక్ సభవరకు ఉంచుకున్నారు. ఆ తరువాత, అది నిలకడగా CPI (M) సీటు అయ్యింది. హరధాన్ రాయ్ 1989, 1991 మరియు 1994లలో గెలుచుకున్నారు. బికాష్ చౌధురీ 1998 మరియు 2004లలో గెలుచుకున్నారు. బాధ్యతగా ఉన్నవారి మరణంతో, బంగ్సా గోపాల్ చౌదురీ 2005లో జరిగిన మధ్యంతర-ఎన్నికలో గెలుపొందారు.
1984 సిక్కు-వ్యతిరేక హత్యాకాండ
ఇందిరా గాంధీకు విశ్వాసపాత్రులైన కాంగ్రెస్ రాజకీయ నాయకులు చేసిన మత కల్లోలం న్యూఢిల్లీని ముంచి వేసినప్పుడు వేలమంది సిక్కుల యొక్క మరణానికి దారితీసింది, అసన్సోల్ 1984 యొక్క సిక్కు-వ్యతిరేక హత్యాకాండకు బలయ్యింది.
రవాణా
గ్రాండ్ ట్రంక్ రోడ్ (NH 2) ఉపవిభాగం గుండా వెళుతుంది. ఈ హైవే విస్తరణ గోల్డెన్ క్వాడ్రిలేటరల్ ప్రణాళికలో భాగంగా చేశారు మరియు ప్రతి దారి రెండు లైన్ల ట్రాఫిక్ ను ఇప్పుడు అనుమతిస్తుంది. బై-పాస్ వల్ల హైవే ట్రాఫిక్ అసన్సోల్, నీమత్పూర్, కుల్టి మరియు బరాకర్ యొక్క ఇరుకైన ప్రాంతాలలో వెళ్ళడాన్ని తప్పిస్తుంది. అసన్సోల్ రోజూ తిరిగే బస్సులతో అలానే ఏసి కాని ప్రభుత్వ బస్సులతో రోడ్డు మార్గంలో కోల్కతాను చేరవచ్చు.
కోల్‌కతా నుండి ఢిల్లీ వెళ్ళే రైలు మార్గం ఉప విభాగం నుండి వెళుతుంది మరియు ప్రధాన లైను మరియు గ్రాండ్ కార్డ్ లైనుకు సీతారాంపూర్ జంక్షన్ వద్ద రెండు శాఖలుగా వేరవుతుంది, ఈ ప్రాంతం అసన్సోల్ కు కొద్దిగా పశ్చిమ దిశగా ఉంటుంది. ఇంకొక రైల్వే ట్రాక్ అసన్సోల్ ను ఆంధ్రాతో కలిపి తరువాత పుర్లియా ద్వారా జంషెడ్పూర్ మరియు బంకురా ద్వారా ఖరగ్పూర్ను కలుపుతుంది. ఒక చీలికలోని మార్గం ఆండల్ ను సైంతియాతో సాహిబ్గుంజ్ లూపులో కలుపుతుంది. దాదాపు కోల్కతా నుండి ఉత్తర భారతదేశం వెళ్ళే ట్రైన్లు అసన్సోల్ ను కోల్కతా అలానే ఉత్తర భారతదేశంతో సంబంధం కలిగి ఉంటాయి. హౌరా - ఇండోర్ షిప్రా ఎక్స్ ప్రెస్ అనే ఒక ట్రైను మాత్రమే ఇండోర్, భోపాల్ మరియు ఇతర మధ్య భారతనగరాలను కలుపుతుంది.
ఒక విమానాశ్రయం అసన్సోల్ లోని బురన్పూర్లో ఉంది. రాబోయే దశాబ్దంలో అసన్సోల్ వద్దనున్న ఆండల్ లో ఇంకొక విమానాశ్రయ నిర్మాణం జరుగుతుంది.
జనాభా గణన
As of 2001 భారత జనాభా లెక్కలలో,[9] అసన్సోల్ జనాభా 1,067,369 ఉంది. జనాభాలో 53% పురుషులు కాగా, మిగిలిన 47% స్త్రీలు ఉన్నారు. అసన్సోల్ సగటు అక్షరాస్యత రేటు 73%, ఇది జాతీయ సగటు రేటు 59.5% కన్నా ఎక్కువ ఉంది. 11% జనాభా 6 సంవత్సరాల వయసు కన్నా తక్కువ వారు.
భాష
ఈనాడు అసన్సోల్ లో ప్రధానంగా బెంగాలీ భాషను మాట్లాడతారు, ఆంగ్లం కూడా విస్తారంగా మాట్లాడతారు మరియు ఒకప్పుడు వ్యాపార సమాచార మార్పిడి కొరకు ఉపయోగించబడేది. రైల్వే పనులు వచ్చిం తరువాత, పుష్కలమైన బ్రిటీష్ మరియు ఆంగ్లో-ఇండియన్ జనాభాను కలిగి ఉంది. ఆంగ్ల స్రవంతిలోని పాఠశాలలు ఆంగ్ల మాధ్యమంలో కూడా 1877 నాటి నుంచి శిక్షణ ఇస్తున్నారు. భారతదేశంలో మొదటి క్రిస్టియన్ బ్రదర్ స్కూల్ St. పాట్రిక్'స్ స్కూల్ 1891లో ప్రారంభమైనది. దీని నుండి మరియు ఇతర ఆంగ్ల పాఠశాలల నుండి విద్యార్థులు బ్రిటీష్ ఇండియన్ రైల్వేస్, బ్రిటీష్ ఇండియన్ ఆర్మీ మరియు బొగ్గు గనులలో పనిచేయడానికి కావాల్సిన శ్రమబలాన్ని అందిస్తున్నారు.
స్వాతంత్ర్యం తరువాత, చాలా వరకు ఆంగ్లో-ఇండియన్ సంఘాలు కెనడా మరియు ఆస్ట్రేలియా తరలి వెళ్ళారు. అసన్సోల్‌లో నివసిస్తున్న జనులు ప్రధానంగా బెంగాలీ వారు. బెంగాలీ సంఘంలో తూర్పు (ఇప్పటి బంగ్లాదేశ్) మరియు పశ్చిమ బెంగాల్ నుండి ప్రజలు బాగా ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు, మరియు పొరుగు రాష్ట్రం బీహార్ జనసమూహాలతో బలమైన సంబంధాలు కలిగి ఉంది. ఫలితంగా చాలా మంది హిందీ మాట్లాడతారు, దానితో ఇది పట్టణంలో ఎక్కువగా మాట్లాడే రెండో భాష అయింది.
సంస్కృతి
భారతదేశంలోని అనేక భాగాల నుండి ప్రజలు విభిన్న సంస్కృతులకు మరియు సంప్రదాయాలకు అన్ని స్థాయిలలో జతైనది. బురన్పూర్ యునైటెడ్ క్లబ్ మరియు బురన్పూర్ క్రికెట్ క్లబ్ సుసంపన్నమైనాయి. ఇక్కడ క్లబ్లు బార్రెట్ క్లబ్ మరియు కుల్టి సమ్మేలని వంటివి పురోగమించాయి. గోల్ఫును కుల్టి వద్ద మరియు మైతోన్ వద్ద నౌకావిహారం ప్రజాదరణ పొందాయి. 1951లో, అసన్సోల్ రైఫిల్ క్లబ్ చండ్మరి వద్ద ఏర్పరచారు. రెండు సాంస్కృతిక ప్రదేశాలు అసన్సోల్ వద్ద రబీంద్రభబోన్ మరియు బురన్పూర్ వద్ద భారతీభవన్ ఉన్నాయి. అసన్సోల్ నగరం యొక్క వేరొక సాంస్కృతిక కేంద్రం సరాట్ మంచా, ఇది అసన్సోల్ పోలీసు లైన్ల వద్ద ఉంది.
'బ్యాండ్ సంస్కృతి' ప్రజాదరణ పొందుతుండగా అసన్సోల్ కూడా కొన్ని బ్యాండ్ల కొరకు స్థానాన్ని ఇచ్చింది. ముజిక్ స్ట్రీట్ [10], బహుబచన్, సిక్స్త్ సెన్స్ మరియు దేష్ [11] ప్రజాదరణ పొందాయి.
చిన్న పత్రికలూ మరియు తెలిసిన-తెలియని రచయితలు బెంగాలి సాహిత్యం యొక్క కూడలి నగరంగా చేశారు.ఉదయాచల్ సాహిత్య గోస్థి మరియు వారి పత్రిక "DIDHITI" గుర్తించబడిన వాటిలో ఒకటి. రచయిత మరియు కవి బికాష్ గాయెన్,పార్థ ప్రతిం ఆచార్య, మానస్ మొండల్, రాజీబ్ బెనర్జీ, రాబిన్ ప్రమానిక్ వారి యొక్క తోడ్పాటులతో నగరాన్ని ఒక పేరొందిన ప్రదేశంగా చేశారు.
అసన్సోల్ క్విజ్ యొక్క గొప్ప సంప్రదాయాన్ని కలిగి ఉంది. అసన్సోల్ రామకృష్ణా మిషన్, సెయింట్ పాట్రిక్, బురన్పూర్ రివర్సైడ్ స్కూల్స్ ఈ ప్రాంతంలో చాలా మంచివి. సురాజిత్ చట్టరాజ్, సంఖదీప్ సేన్ గుప్తా, షమీక్ చట్టర్జీ,రాజెన్ వర్మ, కమలేందు మిశ్ర, జోయదీప్ మైత్రా సంప్రదాయం యొక్క రక్షకులుగా ఉన్నారు.
విద్య
అసన్సోల్ ఒక విద్యా కూడలి, కోల్ బెల్ట్ ధన్బాద్ నుండి రాణీగంజ్ వరకు విద్యా కేంద్రంగా నిర్వహిస్తోంది. కొన్ని పాఠశాలలో [12] అసన్సోల్ రామకృష్ణా మిషన్, ధడ్క NCL విద్యామందిర్, దొమోహని కెలేజోర హై స్కూల్, ఉమారాణి గోరై మహిళాకళ్యాణ్, అరుణోదయ్ హై స్కూల్, మణిమాల గర్ల్స్, ఈస్టర్న్ రైల్వేస్ హై స్కూల్, దయానంద్ ఆంగ్లో వేదిక్ హయ్యర్ సెకండరీ స్కూల్, St. పాట్రిక్'స్ హయ్యర్ సెకండరీ స్కూల్, St. విన్సెంట్'స్ హై అండ్ టెక్నికల్ స్కూల్, లోరెటో కాన్వెంట్,[13] అసెంబ్లీ ఆఫ్ గాడ్ చర్చ్ స్కూల్, ది ఈస్టర్న్ రైల్వే స్కూల్, సుభాస్పల్లి బిద్యానికేతన్ అండ్ బురన్పూర్ రివెర్ సైడ్ స్కూల్ (BRS), DAV పబ్లిక్ స్కూల్, అసన్సోల్ కాలేజియేట్ స్కూల్, ఇండియా ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్ మరియు జహార్మల్ జలన్ ఇన్స్టిట్యూషన్. అసన్సోల్ స్కూల్స్ నెట్వర్క్ అని పిలవబడే పైకి వస్తున్న లాభాపేక్షలేని ఆన్లైన్ డైరక్టరీ ఒకరినొకరిని కనుగొనటానికి అసన్సోల్ కు సంబంధం ఉన్న వీటిని కలిగి ఉంటుంది - . IISCo అధికారులతో నడపడుతున్న ఐదు పాఠశాలలు ఉన్నాయి. సాధారణ నాలుగు డిగ్రీ కళాశాలలు ఉన్నాయి. బిధాన్ చంద్రా కళాశాల మరియు B.B కళాశాల పురుషులను మరియు మహిళలను కలిగి ఉంది. అసన్సోల్ మహిళా కళాశాల అనేది అసన్సోల్ లోని బాలికల కళాశాల. అక్కడ ఒక ఇంజనీరింగ్ కళాశాల (అసన్సోల్ ఇంజనీరింగ్ కళాశాల), ఒక వైద్య కళాశాల, రెండు పాలిటెక్నిక్ కళాశాలలు మరియు ఒక హోమియోపతీ వైద్య కళాశాల ఉన్నాయి.
అభివృద్ధి
అసన్సోల్ లో అభివృద్ధిని అసన్సోల్ దుర్గాపూర్ డెవలప్మెంట్ అథారిటీ చేత చేయబడుతోంది. ADDA పారిశ్రామిక భూస్థితులు, గృహ పధకాలు, పట్టణ వ్యవస్థాపన అభివృద్ధి కొరకు ఆ ప్రాంతం యొక్క పారిశ్రామీకరణ, పరిశ్రమలకు మరియు వ్యాపారస్థులకు పరిష్కారం అందివ్వడానికి ప్రోత్సహిస్తుంది. దీని పధకాలలో రహదారులు, ఆనకట్టలు, మురికి కాలవలు, రవాణా, నీటి సరఫరా, నీటిపారుదల ఉన్నాయి. ఇది పాఠశాలలు, కళాశాలలు, మరియు వినోద ఉద్యానవనాలను అభివృద్ధి చేస్తుంది.
ఈ మధ్యకాలంలో జరిగిన అభివృద్ధి
శ్రిస్టినగర్
నూతన అసన్సోల్‌గా పేరుపొందిన శ్రిస్టినగర్ అనే ఈ హరిత పురనివాసం100 acres (0.40km2) వ్యాపించి దాదాపు 6,000,000 square feet (560,000m2) 5000 కుటుంబాలకు నివాసం అందిస్తోంది. ఇందులో సంపన్న నివాస అపార్ట్మెంటులు, గృహసముదాయ నిర్మాణాలు, గుర్తించబడిన గృహ భాగాలు, బంగ్లాలు, వరుస గృహాలు, వ్యాపార మరియు రిటైల్ ప్రాంతం, IT పార్క్, రిసార్ట్ మరియు క్లబ్ ను అవస్థాపనతో కలిగి ఉంది.
సెంట్రల్ బిజినెస్ డిస్ట్రిక్ట్ శ్రిస్టినగర్ యొక్క మధ్య ప్రాంతంలో విస్తరించి ఉంది 20 acres (81,000m2) దీని చుట్టూ చురుకైన కేంద్రాలు మల్టిప్లెక్స్‌తో షాపింగ్ మాల్, హొటల్ తో IT పార్కును, వినోద పార్కును క్లబ్ జీవన విధానంతో కలిగి ఉన్నాయి. అసన్సోల్ సెంట్రం, కోల్‌కతా బయట పశ్చిమ బెంగాల్ లో అతిపెద్ద మాల్ ను కలిగి ఉంటుంది.
గాలక్సీ మాల్
శ్రీజన్ డెవలపర్స్ అవాని గ్రూప్‌తో కలసి ఒక షాపింగ్ మాల్ ను నగరం మధ్యలో బురన్పూర్ రోడ్‌లో నిర్మిస్తున్నారు. ఇందులో బ్రాండ్ పేర్లున్న స్టోర్లను మరియు ఒక మల్టీప్లెక్స్ ను కలిగి ఉంటుంది. ఈ ప్రాంతంలో ఉన్న అతిపెద్ద మాల్స్ లో ఇది కూడా ఒకటి అవుతుంది.
మెడికా సినెర్జీ వైద్యశాల
మెడికా సినర్జీ వైద్యశాల దాని యొక్క నూతన సూపర్-స్పెషాలిటీ వైద్యశాలను NH-II బై-పాస్ మీద ప్రారంభించ పోతోంది.
B.P పొద్దార్ వైద్యశాలలు
కోల్కటా యొక్క B.P పొద్దార్ వైద్యశాలలు అసన్సోల్ లో నూతన వైద్యశాలను ఆరంభించటానికి యోచిస్తోంది.
రిలయన్స్ రిటైల్
రిలయన్స్ రిటైల్ 10.0 ఎకరాల భూమిని KSTP, అసన్సోల్ లో రిలయన్స్ టౌన్ సెంటర్ అభివృద్ధి కొరకు కేటాయించింది.
రిలయన్స్ ఇండస్ట్రీస్ లిమిటెడ్ (RIL)
రిలయన్స్ ఇండస్ట్రీస్ లిమిటెడ్ (77.72 + 22.28) ఎకరాల భూమిని మౌజా గాన్రుయి, JL No. 12, NH-II అసన్సోల్ లో రిలయన్స్ పంపిణీ కేంద్రం కొరకు కేటాయించారు.
బ్లూ చిప్ ప్రాజెక్ట్స్ Pvt. Ltd
బ్లూ చిప్ ప్రాజెక్ట్స్ Pvt. Ltd 103.0 కాత భూమిని KSTP, అసన్సోల్ లో సేన్-రెలీ రోడ్ షాపింగ్ మాల్ అభివృద్ధి చేయడానికి కేటాయించింది. పని కొనసాగుతోంది.
బ్లూ లైట్ బెవరేజేస్ Pvt. Ltd
బ్లూ లైట్ బెవరేజేస్ Pvt. Ltd 98 కాత 10 చ్చటక్ భూమిని NH-II, బై-పాస్, జుబ్లీ క్రాసింగ్ వద్ద కేటాయించింది.
ఉక్కు కర్మాగారం
సలన్పూర్ లో, భూషణ్ స్టీల్ Ltd Rs 8000-కోట్ల రూపాయలను ఒక సంయుక్త ఉక్కు కర్మాగారాన్ని ఏర్పరచటానికి, మరియు దానిని అనుసరిస్తూ దాని యొక్క ఉద్యోగులకు పట్టణ నిర్మాణం చేయబడుతుంది.
సుగం పార్క్
సుగం పార్క్ ఒక ఉన్నతమైన నివాస పురనిర్మాణంగా ఉంటుంది.
అసన్సోల్ ప్రదేశంలో CBM ప్రాజెక్ట్
గ్రేట్ ఈస్టర్న్ ఎనర్జీ కార్పోరేషన్ లిమిటెడ్ బురన్పూర్ నదీ తీరప్రాంతంలో కోల్ బెడ్ మిథేన్ (CBM) యొక్క అన్వేషణ, ఉత్పత్తి మరియు మార్కెటింగ్ ను ఆరంభించింది. ఈ సంస్థ విజయవంతంగా పరిశ్రమకు CBM గ్యాస్ ను సరఫరా చేసింది మరియు CNG ఇంధనాన్ని తిరిగి నింపే స్టేషనును IOCL సహకారంతో అసన్సోల్ లో మరియు దుర్గాపూర్ ఉపవిభాగాలలో ప్రారంభించింది.
సమీప స్థలాలు
చురులియా - ఇక్కడ కవి కాజి నజ్రుల్ ఇస్లాం పుట్టారు. ఇతనిని బంగ్లాదేశ్ యొక్క జాతీయ కవిగా భావిస్తారు. ఈ గ్రామం అసన్సోల్ కు 17km దూరంలో ఉంది మరియు అతని చేసిన రచనలు మరియు స్మారకంతో వస్తుసంగ్రహశాలను కలిగి ఉంది.
శాంతినికేతన్ - విశ్వ-భారతిని రబీంద్రనాథ్ టాగోర్ స్థాపించారు మరియు ఇపుడు ఒక సెంట్రల్ విశ్వవిద్యాలయం మరియు జాతీయ ప్రాముఖ్యం యొక్క ఒక సంస్థను కలిగి ఉంది. ఇది అసన్సోల్ నుండి 90km దూరంలో ఉంది.
దుర్గాపూర్ - ఈ పారిశ్రామిక నగరం తూర్పు అసన్సోల్ కు 50km దూరంలో ఉంది మరియు ఇది దుర్గాపూర్ స్టీల్ ప్లాంట్ ను కలిగి ఉంది.
బిష్ణుపూర్ - ఇది టెర్రకోట దేవాలయ పట్టణం మరియు కళలకు మరియు చేతిపనులను ఆదరించే ఈ పట్టణం అసన్సోల్ నుండి 100km దూరంలో ఉంది. బంకురా హార్స్, విష్ణుపూర్ దగ్గర ఉన్న పంచ్ముర వద్ద భారతీయ చేతి పనుల యొక్క చిహ్నంగా ఉంది. ఇది ఇంకనూ బాలుచరి చీరలు ఇక్కడనే తయారు అవుతాయి, ముందుగా రామాయణం మరియు మహాభారతం యొక్క ప్రధాన సన్నివేశాలను నేసేవారు కానీ ఇప్పుడు ఆధునీకరణ చేశారు.
కల్యాణేశ్వరి దేవస్థానం – కోరికలను నెరవేర్చే దేవత యొక్క దేవస్థానం ఐదు శతాబ్దాలుగా అసన్సోల్ నుండి 20km దూరంలో ఉన్న పుణ్యక్షేత్రం. ఇది మైతోన్లో ఉంది.
జయదేవ్ కెందూలి – దేవస్థానాన్ని సంస్కృత కవి జోయదేబ్కు అంకితం చేశారు, అసన్సోల్ నుండి 80km దూరంలో అజయ్ నదీ తీరప్రాంతంలో ఉంది. మకర సంక్రాంతి మేళాను జనవరి మధ్యలో బౌల్స్ (ఉదాసీన తత్త్వంతో దైవభక్తి కల మరియు స్వతః సిద్దమైన స్వేచ్ఛను కలిగిన గాయకులు) పాల్గొనగా జరుపుకుంటారు.
బక్రేశ్వర్ – అసన్సోల్ నుండి 70km దూరంలో ఉన్న ఈ ప్రాంతంలో ఉష్ణజలాలు మరియు దేవస్థానం ఉన్నాయి.
జోయ్చండి పహార్ – పిక్నిక్ స్థలం మరియు రాక్ క్లైమ్బింగ్ శిక్షణ కొరకు కేంద్రం అసన్సోల్ నుండి 30km దూరంలో ఉంది.
మైతోన్-ఈ సుందరప్రదేశం అసన్సోల్ నుండి 26km దూరంలో ఉంది. మైతోన్ ఆనకట్ట మరియు మైతోన్ జల విద్యుత్ పవర్ స్టేషను దర్శనీయ స్థలాలలో ఒకటి.
గుంజన్ ఎకలాజికల్ పార్క్ - అసన్సోల్ పోలీసు యొక్క ఈ సాంఘిక సంక్షేమ ప్రణాళిక జమురియా P.S క్రింద వచ్చే G.T. రోడ్, నిఘా వద్ద ఉంది. దీనిని ముందు ఈస్టర్న్ కోల్ఫీల్డ్స్ లిమిటెడ్ యొక్క O.C.P. నిషేధింపబడింది మరియు నేరస్థులకు మరియు చట్టవిరుద్ధంగా బొగ్గు గనులను అల్లరి మూకలకు నివాసంగా ఉండేది. శ్రీ సోమెన్ మిత్రా, IPS, అసన్సోల్ యొక్క అప్పటి అడిషనల్ S P ఆ ప్రాంతాన్ని అసన్సోల్ పోలీసు యొక్క నియంత్రణలో తేవడానికి ఆరంభ ప్రయత్నం చేశారు.
దాదాపు 300 ఎకరాల భూమిని జలాశయాలతో కలిగి ఉంది, ఇది ఇప్పుడు అసన్సోల్ యొక్క పౌరులకు ఒక చిన్న-జంతు ప్రదర్శనశాల మరియు పిల్లల యొక్క ఉద్యానవనంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంది. చలి కాలంలో, ఈ సరస్సు వలస వచ్చిన వందల కొద్దీ పక్షులకు తోడ్పడుతుంది. ఎకలాజికల్ పార్కులో చేపలు పట్టుకునే వారి క్లబ్ కూడా ఉంది. అసన్సోల్ పోలీసు ECL, SAIL-ISP మరియు ADDA సహకారంతో ఈ ప్రాంతాన్ని అభివృద్ధి చేసే ప్రయత్నంలో ఉంది.
ఇవి కూడా చూడండి
అసన్సోల్ (లోక్ సభ నియోజకవర్గం)
సూచనలు
హిస్టరీ అఫ్ ది ఇండియన్ ఐరన్ అండ్ స్టీల్ Co. Ltd. Dr. N.R.శ్రీనివాసన్
బర్ధమాన్ జెలార్ ఇతిహాస్ ఓ లోక్ సంస్కృతి (బర్ధమాన్ జిల్లా యొక్క చరిత్ర మరియు జానపద-పాండిత్యం) బెంగాలీలో అక్కారి చటోపద్యాయ్
ఈ ప్రాంతంలో పనిచేస్తున్న సంస్థల యొక్క వెబ్ సైట్లు.
ఎన్నికల సంఘం యొక్క వెబ్ సైట్లు.
గమనికలు

బాహ్య లింకులు

వర్గం:బర్ధమాన్ జిల్లాలోని నగరాలు మరియు పట్టణాలు
వర్గం:భారతదేశంలో బొగ్గు గనుల త్రవ్వకం
వర్గం:పశ్చిమ బెంగాల్ శాసన సభ నియోజక వర్గాలు
వర్గం:అసన్సోల్ రైల్వే విభాగం
వర్గం:ఇండియన్ రైల్వేస్ యొక్క విభాగాలు
వర్గం:ఈస్టర్న్ రైల్వే (భారతదేశం) జోన్

అతిపెద్ద ఇనుము పరిశ్రమ ఎక్కడ ఉంది?


కొయ్యలగూడెం (ఆంగ్లం: Koyyalagudem), ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రములోని పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాకు చెందిన ఒక మండలము. పిన్ కోడ్: 534312.
ప్రముఖులు
వడ్డూరి అచ్యుతరామ కవి ఈ గ్రామంలోనే జన్మించారు.
మండల గణాంకాలు
మండల కేంద్రము	కొయ్యలగూడెం====గ్రామాలు	18
జనాభా (2001) - మొత్తం	71,249 - పురుషులు	35,918 - స్త్రీలు	35,331
అక్షరాస్యత (2001) - మొత్తం	65.74% - పురుషులు	69.05% - స్త్రీలు	62.39%
మండల గణాంకాలు
మండల కేంద్రము	కొయ్యలగూడెం,  గ్రామాలు	18
జనాభా (2001) - మొత్తం	71,249 - పురుషులు	35,918 - స్త్రీలు	35,331
అక్షరాస్యత (2001) - మొత్తం	65.74% - పురుషులు	69.05% - స్త్రీలు	62.39%
గ్రామాలు

అచ్యుతాపురం
బయ్యనగూడెం
చొప్పరామన్నగూడెం
దిప్పకాయలపాడు
ఏడువాడలపాలెం
గవరవరం
కనకాద్రిపురం
కన్నాపురం
కన్నయగూడెం
కుంటలగూడెం
మహాదేవపురం
మంగపతిదేవిపేట
పరింపూడి
పొంగుటూరు
రాజవరం
రామానుజపురం
సరిపల్లె
వేదాంతపురం
యెర్రంపేట
కొయ్యలగూడెం
/dchb/DCHB_Village_Release_2800.xlsx|title=Office of the Registrar General & Census Commissioner, India - Village amenities of 2011}}</ref>.పిన్ కోడ్: 534311.

మూలాలు

2009నాటికి కొయ్యలగూడెం మండలంలో స్త్రీల సంఖ్య ఎంత?


బెసైపెట్టు , విశాఖపట్నం జిల్లా, హుకుంపేట మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]
ఇది మండల కేంద్రమైన హుకుంపేట నుండి 14 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన అనకాపల్లి నుండి 96 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 81 ఇళ్లతో, 338 జనాభాతో 85 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 161, ఆడవారి సంఖ్య 177. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 338. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 584425[2].పిన్ కోడ్: 531077.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి  ఉన్నాయి. సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల హుకుంపేటలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల పెదగరువులోను, మాధ్యమిక పాఠశాల పెదగరువులోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల హుకుంపేటలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల విశాఖపట్నంలోను, పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అరకులోయలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం అనకాపల్లిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
మొబైల్ ఫోన్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్ ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 2 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 2 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
బెసైపుట్టులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 31 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 7 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 46 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 30 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 16 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
బెసైపుట్టులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఇతర వనరుల ద్వారా: 16 హెక్టార్లు
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	338 - పురుషుల సంఖ్య 	161 - స్త్రీల సంఖ్య 	177 - గృహాల సంఖ్య 	81

2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 359.[3] ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 175, మహిళల సంఖ్య 184, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 83 ఉన్నాయి.

మూలాలు

బెసైపెట్టు గ్రామ విస్తీర్ణం ఎంత?


పరింపూడి, పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా, కొయ్యలగూడెం మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1] ఇది మండల కేంద్రమైన కొయ్యలగూడెం నుండి 6 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన తాడేపల్లిగూడెం నుండి 42 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 6001 ఇళ్లతో, 22300 జనాభాతో 4259 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 10997, ఆడవారి సంఖ్య 11303. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 5155 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 945. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 588156[2].పిన్ కోడ్: 534312.
గ్రామంలో రెండుప్రైవేటు బాలబడులు ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు 13, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు ఐదు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు 10, ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు ఐదు, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాలలు 9, ప్రైవేటు మాధ్యమిక పాఠశాలలు ఐదు ఉన్నాయి. ఒక ప్రభుత్వ జూనియర్ కళాశాల, ఒక ప్రైవేటు జూనియర్ కళాశాల ఒక ప్రైవేటు ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల  ఉన్నాయి.
గ్రామంలో29 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. ఎమ్బీబీయెస్ డాక్టర్లు ఆరుగురు, ఎమ్బీబీయెస్ కాకుండా ఇతర డిగ్రీలు చదివిన డాక్టర్లు నలుగు ఉన్నారు. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి.  రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	22,300 - పురుషుల సంఖ్య 	10,997 - స్త్రీల సంఖ్య 	11,303 - గృహాల సంఖ్య 	6,001

పరింపూడి పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా, కొయ్యలగూడెం మండలంలోని గ్రామం.
2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 20547.[1] ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 10244, మహిళల సంఖ్య 10303, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 5012 ఉన్నాయి.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో రెండుప్రైవేటు బాలబడులు ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు 13, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు ఐదు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు 10, ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు ఐదు, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాలలు 9, ప్రైవేటు మాధ్యమిక పాఠశాలలు ఐదు ఉన్నాయి. ఒక ప్రభుత్వ జూనియర్ కళాశాల, ఒక ప్రైవేటు జూనియర్ కళాశాల ఒక ప్రైవేటు ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల  ఉన్నాయి. ఒక ప్రైవేటు వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల ఉంది. సమీప ఇంజనీరింగ్ కళాశాల,  సమీప వైద్య కళాశాల, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల  ఏలూరులోను,  మేనేజిమెంటు కళాశాల వేగవరంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప అనియత విద్యా కేంద్రం కొయ్యలగూడెంలోను,  ఉన్నాయి. పాలీటెక్నిక్ జంగారెడ్డిగూడెంలోను,
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
పరింపూడిలో ఉన్న ఒకప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రంలో ఇద్దరు డాక్టర్లు , ఆరుగురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఒక డాక్టరు, నలుగురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు.
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.
సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో29 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. ఎమ్బీబీయెస్ డాక్టర్లు ఆరుగురు,
ఎమ్బీబీయెస్ కాకుండా ఇతర డిగ్రీలు చదివిన డాక్టర్లు నలుగురు, డిగ్రీ లేని డాక్టర్లు 17 మంది, ఇద్దరు నాటు వైద్యులు ఉన్నారు. 10 మందుల దుకాణాలు ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది.
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
చెరువు ద్వారా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో భూగర్భ మురుగునీటి వ్యవస్థ ఉంది. మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పరింపూడిలో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు ఉన్నాయి. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉన్నాయి. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ ఉన్నాయి.
వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
రోజువారీ మార్కెట్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో ఆటల మైదానం, సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 7 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
పరింపూడిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 869 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 61 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 12 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 127 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 3190 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 1207 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 2110 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
పరింపూడిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 1660 హెక్టార్లు
చెరువులు: 450 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
పరింపూడిలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, మొక్కజొన్న, పొగాకు

మూలాలు

పరింపూడి గ్రామ విస్తీర్ణం ఎంత?


ఏడు పెంకులాట, లగోరి లేదా వీపువాపు అనేది దక్షిణ భారతదేశంలో ప్రముఖంగా ఆడబడే వీధి ఆట. రెండు జట్టుల మధ్య ఆడబడే ఈ ఆటలో ఏదు పెంకులు (నాపరాళ్ళ ముక్కలు) మరియు బంతితో ఆడతారు. ఒక జట్టుకు చెందిన ఒక వ్యక్తి బంతిని పెంకుల మీదకు విసిరి పడగొడతాడు. అలా పడవేసిన పెంకులను మళ్ళీ ఒకదానిమీద ఒకటి పేర్చాలి; ఇది ప్రత్యర్ధి జట్టు వారు బంతితో కొట్టే లోపు చేయాలి. పత్యర్ధి జట్టు వారు పెంకులు పేర్చే లోపు ఈ జట్టు వాళ్ళలో ఎవరినైనా బంతితో కొడితే, వారు గెలిచినటు; లేదా ఈ జట్టు వారు పేర్చేస్తే, వీరు గెలిచినట్టు.
అదనపు నిబంధనలు
ఈ అదనపు నిబంధనలు ఆటలో మరింత ఆసక్తిని కలుగజేస్తాయి:
సీమను నిర్ణయించి సీమ దాటితే దొంగను చేయడం. దొంగ అంటే అతను ఆటకు పనికిరాడని, దొంగ అయిన వ్యక్తి మళ్ళీ తిరిగి ఆడాలంటే మరో ఆట కోసమయినా వేచి చూడాలి లేదా ఈ ఆటలో జట్టువాళ్ళు అంకెలు గెలిచి అతన్ని తిరిగి ఆటలోకి తీసుకోవాలి (బ్రతికించాలి).
మూడు అవకాశాల్లో ఏడు పెంకులు పడకపోతే దొంగను చేయడం.
బంతి పెంకులకు తగలకుండా మూడు అవకాశాల్లో ఒక్కసారయినా ప్రత్యర్థి టీం వాళ్ళ చేతికి ఒక గెంతుకి దొరికితే విసిరిన వ్యక్తి దొంగ.
బంతి పెంకులకు తగిలి, ఒక గెంతులోపే ప్రత్యర్థి జట్టు వాళ్ళు పట్టుకుంటే మొత్తం జట్టు ఓడిపోయినట్టు.
ఆడే జట్టు ఓడిపోకుండా పెంకులు సర్దితే వచ్చిన అంకెలతో దొంగను బ్రతికించుకొని జట్టులోకి కలుపుకోవచ్చు.
ఆటకారికి ఉండాల్సిన లక్షణాలు
బంతిని విసరటం
బంతికి తగలకుండా తప్పించుకోవటం
పెంకులను పేర్చటం
ప్రత్యర్థులను తికమక పెట్టి పెంకులను పేర్చకుండా చేయటం
ఇతర పేర్లు
దేశంలో అన్ని ప్రాంతల్లో ఈ ఆటను ఆడతారు. మహారాష్ట్రలో లింగోర్చ్య అనీ, హర్యాణా ఇంకా ఉత్తర రాజస్థాన్‍లో పిట్ఠు అనీ, మిగితా రాజస్థాన్‍లో సితోలియా ఇంకా గుజరాత్లో సతోడియు అని అంటారు. కేరళలో డబ్బాకలీ అని, తమిళనాట ఏఴు కళ్ళు అనీ అంటారు.కన్నడ వారు లగోరి అని అంటారు.
ఇవి కూడా చూడండి
ఖోఖో
ఆటలు
బయటి లంకెలు

వర్గం:ఆటలు

ఏడు పెంకులాట

క్రికెట్ ఆటలో జట్టుకు ఎంతమంది ఆడతారు?


పోతెగుంట ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, శ్రీ పొట్టి శ్రీరాములు నెల్లూరు జిల్లా, సైదాపురం మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన సైదాపురం నుండి 15 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన గూడూరు నుండి 30 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 463 ఇళ్లతో, 1775 జనాభాతో 1947 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 876, ఆడవారి సంఖ్య 899. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 428 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 254. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 592261[1].పిన్ కోడ్: 524407.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు మూడు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి  ఉన్నాయి. బాలబడి గూడూరులోను, మాధ్యమిక పాఠశాల కొమ్మిపాడు లోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల సైదాపురంలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల గూడూరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల నెల్లూరులోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు గూడూరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల గూడూరులోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు నెల్లూరులోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
పోతెగుంటలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో 2 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. డిగ్రీ లేని డాక్టరు ఒకరు, ఒక నాటు వైద్యుడు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోతెగుంటలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 10 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
పోతెగుంటలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 722 హెక్టార్లు
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 100 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 346 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 153 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 14 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 169 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 442 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 196 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 245 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
పోతెగుంటలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 212 హెక్టార్లు* చెరువులు: 33 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
పోతెగుంటలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, నిమ్మ, మామిడి
ప్రముఖులు
ముత్తరాజు సుబ్బారావు
మూలాలు

పోతెగుంట గ్రామ పిన్ కోడ్ ఎంత ?