హరదనహళ్ళి దొడ్డేగౌడ దేవేగౌడ (కన్నడ: ಹರದನಹಳ್ಳಿ ದೊಡ್ಡೇಗೌಡ ದೇವೇಗೌಡ) (జ. మే 18 1933) [1] [2]భారతదేశ రాజకీయనాయకుడు. అతను 11వ ప్రధానమంత్రిగా
1996 జూన్ 1 నుండి 1997 ఏప్రిల్ 21 వరకు తన సేవలనందించాడు[3]. అంతకు ముందు అతను 1994 నుండి 1996 వరకు కర్నాటక రాష్ట్రానికి 14వ ముఖ్యమంత్రి బాధ్యతలు నిర్వర్తించాడు. అతమి 16వ లోక్‌సభకు కర్నాటక రాష్ట్రం లోని హసన్ లోక్‌సభ నియోజకవర్గం నుండి ఎన్నికయ్యాడు. అతను జనతాదళ్ (సెక్యులర్) పార్టీకి జాతీయ అధ్యక్షుడు.[4]
ప్రారంభ జీవితం, విద్య
అతను 1933 మే 18 న మైసూర్ రాజ్యంలో హొలినరసపుర తాలూకాలోని హరదనహళ్ళి గ్రామంలో జన్మించాడు. అతను భారత ప్రభుత్వం చే గుర్తించబడిన వెలుకబడిన కులాలలోని వొక్కలిగ కులానికి చెందినవాడు.[5][6][7] అతని తండ్రి దొడ్డె గౌడ వ్యవసాయదారుడు, తల్లి దేవమ్మ గృహిణి.[8] [9] రైతు కుటుంబములో పుట్టిన దేవేగౌడ[10] రైతుగా శిక్షణ పొందాడు. అతను 1950ల చివరిలో హసన్ లోని ఎల్.వి.పాలిటెక్నిక్ నుండి సివిల్ ఇంజనీరింగ్ లో డిప్లొమా పొందాడు. [11] అతను 1954 లో చెన్నమ్మను వివాహమాడాడు. వారికి ఆరుగురు కుమారులు. ఇద్దరు కుమార్తెలు. అతని కూమారులలో హెచ్.డి.రవన్న రాజకీయ నాయకుడు. హెచ్. డి. కుమారస్వామి కర్ణాటక రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నాడు. [12]
రాజకీయ జీవితం
కాంగ్రెస్ లో చేరిక
గౌడ 1953లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ పార్టీలో చేరి అందులో సభ్యునిగా 1962 వరకు ఉన్నాడు. ఈ సమయంలో అతను హొలెనరసిపుర లోని ఆంజనేయ కో-ఆపరేటివ్ సొసైటీకి అధ్యక్షునిగా ఉన్నాడు. తరువాత అతను హొలెనరసిపుర తాలూకా డెవలప్‌మెంటు బోర్డు సభ్యునిగా ఉన్నాడు.
1962లో తొలిసారిగా కర్ణాటక శాసనసభకు హొలెనరసిపుర శాసన సభ నియోజకవర్గం నుండి స్వతంత్ర అభ్యర్థిగా పోటీ చేసి గెలుపొందాడు.తరువాత అతను 1962 నుండి 1989 వరకు వరుసగా నాలుగు సార్లు అదే శాసనసభ నియోజకవర్గం నుండి గెలుపొందాడు. అతను కాంగ్రెస్ పార్టీ చీలిపోయినపుడు కాంగ్రెస్ (ఓ) పార్టీలోనికి చేరాడు. మార్చి 1972 నుండి మార్చి 1976 వరకు మరియు నవంబరు 1976 నుండి డిసెంబరు 1977 వరకు శాసనసభలో ప్రతిపక్ష నాయకునిగా సేవలనందించాడు.[13] ఎమర్జెన్సి కాలంలో (1975-77) బెంగళూరు కేంద్రకారాగారంలో జైలుశిక్షను అనుభవించాడు.
జనతా పార్టీలో
జనతాపార్టీ రాష్ట్ర శాఖకు రెండు సార్లు అధ్యక్ష బాధ్యతలను చేపట్టాడు. 1970వ దశకము చివరలో జనతా పార్టీలో ఎదిగిన దేవేగౌడ, 1980లో పార్టీ చీలీపోయినప్పుడు దాని వారసపార్టీ అయిన జనతాదళ్ను తిరిగి సమైక్య పరచటంలో ప్రధానపాత్ర పోషించాడు. దేవేగౌడ పార్టీలోకి విభిన్న కులాలకు చెందిన వ్యక్తులను ఆకర్షించడంలో కీలకమయ్యాడు. 1983 నుండి 1988 వరకు రామకృష్ణ హెగ్డే నాయకత్వంలోని కర్నాటకలోని జనతా పార్టీ ప్రభుత్వంలో మంత్రిగా తన సేవలనందించాడు. 1994 లో అతను జనతాదళ్ రాష్ట్ర విభాగానికి అధ్యక్షుడైనాడు. 1994 రాష్ట శాసనసభ ఎన్నికలలో జనతా దళ్ పార్టీ విజయానికి కృషిచేసాడు. అతను రామనగర నియోజకవర్గం నుండి ఎన్నుకోబడ్డాడు. కర్ణాటక రాష్ట్రానికి 14వ ముఖ్యమంత్రిగా బాధ్యతలు స్వీకరించాడు. 1995 జనవరిలో గౌడ అంతర్జాతీయ ఆర్థిక వేత్తల పోరంలో పాల్గొనడానికి స్విడ్జర్లాండ్ వెళ్ళాడు. తరువాత కర్నాటక రాష్ట్రానికి విదేశీ పెట్టుబడులను తెప్పించడానికి సింగపూర్ కూడా వెళ్ళాడు. [2]
ప్రధానమంత్రిగా
1996 సార్వత్రిక ఎన్నికలలో భారత జాతీయ కాంగ్రేసు ఓడిపోయి, అప్పటి ప్రధానమంత్రి పి.వి.నరసింహారావు రాజీనామా చేసిన తర్వాత, జాతీయవాద పార్టీలు ప్రభుత్వము నెలకొల్పడంలో విఫలమయ్యాయి. అప్పుడు యునైటెడ్ ఫ్రంట్ (కాంగ్రెస్ యేతర, బి.జె.పి.యేతర ప్రాంతీయ పార్టీలతో కలసి) కాంగ్రెస్ మద్దతుతో ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేయాలని నిర్ణయించుకుంది. అపుడు దేవెగౌడ యునైటెడ్ ఫ్రంట్ సంకీర్ణ ప్రభుత్వానికి నాయకునిగా ఎన్నుకోబడి దేశానికి 11వ ప్రధానమంత్రి అయ్యాడు. [4] అతను 1996 జూన్ 1 న ప్రధానమంత్రి బాధ్యతలు చేపట్టి 1997 ఏప్రిల్ 11 వరకు కొనసాగాడు. అతను యునైటెడ్ ఫ్రంటు స్టీరింగ్ కమిటీకి చైర్మన్ గా కూడా ఉన్నాడు. [4]
జనతాదళ్ (సెక్యులర్)

1977 జాతీయ ఎన్నికలలో విపక్ష పార్టీలను సంఘటితం చేసి జయప్రకాష్ నారాయణ్ స్థాపించిన జనతా పార్టీ మూలాలను తిరిగి గుర్తించి జనతాదళ్ (సెక్యులర్) పార్టీ స్థాపించబడింది.
1988లో చిన్న విపక్ష పార్టీలను జనతా పార్టీ తనలో కలుపుకొని జనతాదళ్ పార్టీగా అవతరించింది. 1989 లో నేషనల్ ఫ్రంట్ ప్రభుత్వాన్ని జనతాదళ్ పార్టీకి చెందిన విశ్వనాధ్ ప్రతాప్ సింగ్ నాయకత్వం వహించి జనతాదళ్ పార్టీ నుండి మొదటి ప్రధానమంత్రి అయ్యాడు. తరువాత దేవెగౌడ, ఐ.కె.గుజ్రాల్లు యునైటెడ్ ఫ్రంట్ సంకీర్ణ ప్రభుత్వంలో ప్రధానమంత్రులుగా వరుసగా 1996, 1997 లలో కాగలిగారు.
1999 లో పార్టీలోని కొందరు సీనియర్ నాయకులు భారతీయ జనతా పార్టీతో కలసి ఎన్.డి.ఎ కూటమి ఏర్పరచినపుడు పార్టీ వర్గాలుగా విడిపోయింది. దేవెగౌడ సారథ్యంలోని జనతాదళ్ (సెక్యులర్) పార్టీలోనికి మధు దండావతే వంటి నాయకులతో పాటు అనేకమంది చేరారు. ఈ పార్టీ విభాగానికి దేవెగౌడ జాతీయ అధ్యక్షుడు అయ్యాడు.
1999 సార్వత్రిక ఎన్నికలలో అతను ఓడిపోయాడు కానీ 2002లోకనకపురలో జరిగిన ఉప ఎన్నికలో గెలిచాడు.
2004 కర్నాటక ఎన్నికలలో జనతాదళ్ (సెక్యులర్) పార్టీగా పునరుద్ధరించడంతో 58 సీట్లు గెలుచుకుంది. రాష్ట్రంలో పరిపాలించే ప్రభుత్వంలో భాగమయింది. తరువాత ఈపార్టీ బి.జె.పితో కలసి ప్రత్యామ్నాయ ప్రభుత్వాన్ని 2006 లో ఏర్పాటు చేసింది. అతని కూమరుడు హెచ్. డి. కుమారస్వామి బి.జె.పి-జె.డి (ఎస్) పార్టీల కూటమికి నాయకత్వం వహించి ప్రభుత్వాన్ని 20 నెలల పాటు ఏర్పాటు చేసాడు. [14][15] 2008 రాష్ట్ర ఎన్నికలలో పార్టీ 28 సీట్లు మాత్రమే గెలుచుకుంది. కానీ దక్షిణ కర్ణాటకలో ముఖ్యమైన శక్తిగా మారింది.
సిద్ధరామయ్య , సి.ఎం.ఇబ్రహీం లను జె.డి (ఎస్) పార్టీ నుండి దేవగౌడ బహిష్కరించాడు. సిద్ధరామయ్య కర్నాటక లోని దళిత,  వెనుకబడిన మైనారిటీ వర్గాలను ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న అహిందా (AHINDA) [16] [17][18]ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహిస్తున్నాడు. [19] తరువాత సిద్ధరామయ్య, సి.ఎం.ఇబ్రహీంలు భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ లో చేరారు. [20] 2013 విధాన సభ ఎన్నికలలో కాంగ్రెస్ పార్టీ గెలుపొంది సిద్ధరామయ్య కర్నాటక రాష్ట్రానికి 2013లో ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడు. [21]
2008లో జె.డి.ఎస్ ప్రారంభంలో చేసుకున్న ఒప్పందానికి విరుద్ధంగా బి.జె.పి. నాయకుడు బి.ఎస్.యడ్యూరప్పకు అధికారాన్ని బదిలీ చేయలేదు.[22][23][24] ఇది 2008 లో జరిగిన విధాన సభ ఎన్నికలో జె.డి.డి.కు పెద్ద అవరోధానికి దారితీసింది. దీని ఫలితంగా 2004 విధాన సభలో 58 స్థానాలు[25] గల పార్టీ 28 సీట్లు మాత్రమే గెలుచుకుంది. [26]
బి.ఎస్.యడ్యూరప్ప కర్నాటకలో అత్యధికంగా ఉన్న లింగాయత్ కులానికి చెందినందువల్ల జె.డి.ఎస్ పార్టీలోని అనేక మంది లింగాయత్ కులానికి చెందిన నాయకులు పార్టీని విడిచిపెట్టారు. [27] 2008 లో బి.ఎస్.యడ్యూరప్ప ముఖ్యమంత్రిగా ఎన్నుకోబడ్డాడు. [28] కర్ణాటక ముఖ్యమంత్రి అయిన బి. ఎస్. యడ్యూరప్పను దేవ్ గౌడ దూషించాడు.[29][30] ఈ సంఘటన "భారత రాజకీయాల్లో కొత్త తక్కువ" చేసినట్లు అయింది. [31] కర్ణాటక ముఖ్యమంత్రికి దుర్భాషలాడినందుకు గౌడ క్షమాపణలు చెప్పాడు. [32]
బి.ఎస్. యడ్యూరప్ప, సిద్దరామయ్య ఇద్దరూ కర్ణాటక రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రులుగా మారారు. 2008 నుండి 2018 వరకు సార్వత్రిక ఎన్నికల వరకు దేవ్ గౌడ నేతృత్వంలోని జె.డి.ఎస్ పార్టీ కర్ణాటక రాజకీయాల్లో ప్రభావం చూపలేదు. 2018 కర్నాటక శాసనసభ ఎన్నికలలో కాంగ్రెస్, బి.జె.పి, జె.డి.ఎస్ మధ్య పోటీ పెరిగింది. ఎన్నికల ఫలితలలో బి.జె.పికి 104 సీట్లు, కాంగ్రెస్ కు 78 సీట్లు, జె.డి.ఎస్ కు 37 సీట్లు వచ్చాయి. భారతీయ జనతా పార్టీ అత్యధిక స్థానాలు పొందినా ప్రభుత్వ ఏర్పాటుకు మెజారిటీ సంపాదించలేకపోయింది. బి.జె.పికి అధికారం వదలడం యిష్టం లేని కాంగ్రెస్ పార్టీ జె.డి.ఎస్ కు మద్దతు ప్రకటించింది. జె.డి.ఎస్. ప్రభుత్వ ఏర్పాటు చేయడానికి సిద్ధపడింది. అంతకు ముందు కర్నాటక గవర్నర్ బి.జె.పికి ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేయవలసినదిగా కోరాడు. బి.ఎస్. యడ్యూరప్ప ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేసాడు. గవర్నర్ ఆదేశాల ప్రకారం 2 వారాలలో బలపరీక్ష చేయవలసి ఉంది. దీనికి కాంగ్రెస్, జె.డి (ఎస్) పార్టిలు సుప్రీం కోర్టుకు వెళ్లాయి. సుప్రీం కోర్టు ఒక్కరోజులో బలపరీక్ష చేయాల్సిందిగా కోరాడు. బి.జె.పి పార్టీకి ఏ ఇతర పార్టీల మద్దతు లేకపోవడంతో యడ్యూరప్ప బలపరీక్షకు ముందే రాజీనామా చేసాడు. [33][34][35][36][37] జె.డి (ఎస్) సారథ్యంలోని ప్రభుత్వం కర్నాటకలో కొలువుతీరనుంది.
నిర్వహించిన పదవులు[38]
1962–89: సభ్యుడు, కర్నాటక శాసనసభ (7 సార్లు)
1972–76: కర్నాటక శాసనసభకి ప్రతిపక్ష నాయకుడు
1983–88: పబ్లిక్ వర్క్స్, నీటిపారుదల శాఖామంత్రి, కర్నాటక ప్రభుత్వం.
1991: 10వ లోక్‌సభ సభ్యునిగా ఎన్నుకోబడ్డాడు.
1991–94: సభ్యుడు, కామర్స్ కమిటీ
సభ్యుడు, జాయింట్ పార్లమెంటరీ కమిటీ ఆన్ ఫెర్టిలైజర్స్
సభ్యుడు, కన్సల్టేటివ్ కమిటీ, వ్యవసాయ మంత్రిత్వశాఖ
1994: అధ్యక్షుడు, జనతాదళ్, కర్నాటక.
1994–96: కర్నాటక రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి.
జూన్. 1996 – ఏప్రిల్. 1997: భారతదేశ ప్రధానమంత్రి. పెట్రోలియం, రసాయన శాఖామంత్రి, హోం మంత్రి, అణుశక్తి మంత్రి, ఫుడ్ అండ్ ప్రాసెసింగ్ ఇండస్ట్రిస్ మంత్రి, పట్టణ వ్యవహారాలు, ఉపాధి శాఅఖా మంత్రి.
1996–98: సభ్యుడు, రాజ్యసభ
నవంబరు. 1996-ఏప్రిల్ 1997: రాజ్యసభ నాయకుడు ;
1998: 12వ లోక్‌సభకుతిరిగి ఎన్నిక (2వసారి ).
జాతీయ అధ్యక్షుడు, జనతాదళ్ (సెక్యులర్)
2002: 13వ లోక్‌సభకు తిరిగి ఎన్నిక (3వసారి)
2004: 14వ లోక్‌సభకు తిరిగి ఎన్నిక (4వసారి)
2006–2008: సభ్యుడు, రైల్వే కమిటీ
2009: 15వ లోక్‌సభకు తిరిగి ఎన్నిక (5వసారి)
2009 ఆగస్టు 31: సభ్యుడు, డెఫెన్స్ కమిటీ
2014: 16వ లోక్‌సభకు తిరిగి ఎన్నిక (6వసారి)
1 Sep 2014 -:సభ్యుడు, స్టాండింగ్ కమిటీ ఆన్ డిఫెన్స్
ఇవి కూడా చూడండి
భారత ప్రధానమంత్రులు
మూలాలు

బయటి లంకెలు

 Prime Ministers Office, Archived

వర్గం:భారత ప్రధానమంత్రులు
వర్గం:11వ లోక్‌సభ సభ్యులు
వర్గం:1933 జననాలు
వర్గం:కర్ణాటక ముఖ్యమంత్రులు
వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:16వ లోక్‌సభ సభ్యులు
వర్గం:కర్ణాటక ప్రముఖులు

హెచ్.డి.దేవెగౌడ

2018 వరకు బి.ఎస్.యడ్యూరప్ప ఎన్ని సార్లు కర్నాటక ముఖ్యమంత్రిగా ఎన్నికయ్యాడు?


కూనేరు విజయనగరం జిల్లా, కొమరాడ మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన కొమరాడ నుండి 6 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన పార్వతీపురం నుండి 22 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 277 ఇళ్లతో, 1131 జనాభాతో 942 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 526, ఆడవారి సంఖ్య 605. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 47 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 838. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 581738[1].పిన్ కోడ్: 535521.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు నాలుగు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి  ఉన్నాయి.బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు కొమరాడలో ఉన్నాయి.సమీప జూనియర్ కళాశాల కొమరాడలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పార్వతీపురంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల నెల్లిమర్లలోను, పాలీటెక్నిక్ పార్వతీపురంలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల బొబ్బిలిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల పార్వతీపురంలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం కొమరాడలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విజయనగరం లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
కూనేరులో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.
ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. రైల్వే స్టేషన్, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటో సౌకర్యం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. వాణిజ్య బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
కూనేరులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 528 హెక్టార్లు
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 10 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 210 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 128 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 64 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 128 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 64 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
కూనేరులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఇతర వనరుల ద్వారా: 64 హెక్టార్లు

మూలాలు

2018 నాటికి కూనేరు గ్రామంలో ఓటర్ల సంఖ్య ఎంత?


బిజ్జపల్లి , విశాఖపట్నం జిల్లా, హుకుంపేట మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]
ఇది మండల కేంద్రమైన హుకుంపేట నుండి 13 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన అనకాపల్లి నుండి 99 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 30 ఇళ్లతో, 146 జనాభాతో 121 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 66, ఆడవారి సంఖ్య 80. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 142. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 584436[2].పిన్ కోడ్: 531077.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది. బాలబడి హుకుంపేటలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల కామయ్యపేటలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల అల్లంగిపుట్టులోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల హుకుంపేటలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల విశాఖపట్నంలోను, పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అరకులోయలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం అనకాపల్లిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
బావుల నీరు  గ్రామంలో అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. మొబైల్ ఫోన్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. ఆటో సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది.  ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం, అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 8 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
బిజ్జపల్లిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 72 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 3 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 44 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 42 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 2 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
బిజ్జపల్లిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఇతర వనరుల ద్వారా: 2 హెక్టార్లు
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	146 - పురుషుల సంఖ్య 	66 - స్త్రీల సంఖ్య 	80 - గృహాల సంఖ్య 	30

2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 121.[3] ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 51, మహిళల సంఖ్య 70, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 25 ఉన్నాయి.

మూలాలు

2011 నాటికి బిజ్జపల్లి గ్రామంలో ఎన్ని ఇళ్లులు ఉన్నాయి?


పెదలంక పేరుతో చాలా వ్యాసాలు ఉన్నాయి. ఆ వ్యాసాల జాబితా ఈ క్రింద ఇవ్వబడింది.
పెదలంక (గంగరాజు మాడుగుల) - విశాఖపట్నం జిల్లాలోని గంగరాజు మాడుగుల మండలానికి చెందిన గ్రామము
పెదలంక (కొల్లూరు) - గుంటూరు జిల్లాలోని కొల్లూరు మండలానికి చెందిన గ్రామము
పెదలంక (కలిదిండి) - కృష్ణా జిల్లాలోని కలిదిండి మండలానికి చెందిన గ్రామము

2011 నాటికి పెదలంక గ్రామ జనాభా ఎంత?


పెద్ద మండ్యం చిత్తూరు జిల్లా, పెద్దమండ్యం మండలంలోని గ్రామం.[1] ఇది సమీప పట్టణమైన మదనపల్లె నుండి 55 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 2117 ఇళ్లతో, 7960 జనాభాతో 3395 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 4008, ఆడవారి సంఖ్య 3952. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 763 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 84. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595637[2].పిన్ కోడ్: 517 297.
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు బాలబడి ఉంది. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు 15, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు రెండు , ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. ఒక ప్రైవేటు జూనియర్ కళాశాల  ఉంది.పెద్ద మండ్యంలో ఉన్న ఒకప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రంలో ఇద్దరు డాక్టర్లు , ఏడుగురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక అలోపతి ఆసుపత్రిలో ఇద్దరు డాక్టర్లు ,10 మంది పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఒక డాక్టరు, ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.  గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
పెద్దమండ్యం మండలంలోని గ్రామాలు
దిగువపల్లె · బండ్రేవు · ముసలికుంట · పాపెపల్లె · పెద్దమండ్యం · కలిచెర్ల · సిద్దవరం · శివపురం · వెలిగళ్ళు
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు బాలబడి ఉంది. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు 15, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు రెండు , ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. ఒక ప్రైవేటు జూనియర్ కళాశాల  ఉంది. ఒక ప్రభుత్వ అనియత విద్యా కేంద్రం ఉంది. సమీప ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల రాయచోటిలో ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల తిరుపతిలోను, పాలీటెక్నిక్ మదనపల్లెలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల రాయచోటిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల తంబళ్లపల్లెలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల మదనపల్లె లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
పెద్ద మండ్యంలో ఉన్న ఒకప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రంలో ఇద్దరు డాక్టర్లు , ఏడుగురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక అలోపతి ఆసుపత్రిలో ఇద్దరు డాక్టర్లు ,10 మంది పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఒక డాక్టరు, ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో3 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. ఎమ్బీబీయెస్ కాకుండా ఇతర డిగ్రీలు చదివిన డాక్టర్లు ముగ్గురు ఉన్నారు. మూడు మందుల దుకాణాలు ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు కూడా సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో భూగర్భ మురుగునీటి వ్యవస్థ ఉంది. మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ ఉంది.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పెద్ద మండ్యంలో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో వాణిజ్య బ్యాంకు ఉంది. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో ఆటల మైదానం, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 18 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
పెద్ద మండ్యంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 185 హెక్టార్లు
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 285 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 834 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 101 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 25 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 51 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 110 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 879 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 921 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 1769 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 142 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
పెద్ద మండ్యంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 142 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
పెద్ద మండ్యంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వేరుశనగ, వరి, రామములగ
ప్రముఖులు
నూరబ్డుల్ ర్రహామన్ ఖాన్|నూర్ అబ్దుల్ రహమాన్ ఖాన్ - (1974-6.9.2016) వ్యవస్థాపక ప్రధాన కార్యదర్శి "అఖండ్ భారతీయ ఆవాజ్" జాతీయ రాజకీయ పార్టీ. www.abap.in/, ఖాన్ పొడక్షన్స్ ప్రైవెట్ లిమిటెడ్ - అధిపతి, సినీ నిర్మాత, పోస్ట్ పొడక్షన్ స్టూడియో, పంపిణీదారుడు, ఆడియో మరియు విడియో ]. www.khanproductions.net\

మూలాలు

పెద్దమండ్యం మండలంలోని రక్షక భట నిలయాల సంఖ్య ఎంత ?


చిలకపాడు పేరుతో చాలా వ్యాసాలు ఉన్నాయి. ఆ వ్యాసాల జాబితాను ఇక్కడ ఇచ్చారు.
చిలకపాడు (ఉండ్రాజవరం) - పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలోని ఉండ్రాజవరం మండలానికి చెందిన గ్రామము
చిలకపాడు (మర్రిపాడు) - నెల్లూరు జిల్లాలోని మర్రిపాడు మండలానికి చెందిన గ్రామము
చిలకపాడు (సంతనూతలపాడు) - ప్రకాశం జిల్లాలోని సంతనూతలపాడు మండలానికి చెందిన గ్రామము

చిలకపాడు గ్రామంలో ప్రధాన పంట ఏంటి?


అట్లూరి పూర్ణచంద్రరావు తెలుగు, హిందీ చలనచిత్రాల నిర్మాత, కమ్యూనిస్టు నాయకుడు.[1]
జీవిత విశేషాలు
ఇతడు కృష్ణాజిల్లా, గుడివాడ మండలం, చౌటుపల్లి గ్రామంలో 1925వ సంవత్సరం ఏప్రిల్ 4న జన్మించాడు[2]. ఇతనికి చదువు అబ్బలేదు. ఎస్.ఎస్.సి ఫెయిల్ అయిన తర్వాత ఇంటి నుండి పారిపోయి విజయవాడలో ఒక కాంట్రాక్టర్ వద్ద మూడు నెలలు పనిచేశాడు. తర్వాత గుడివాడలోని గౌరీశంకర్ టాకీసులో ప్రొజెక్టర్ ఆపరేటింగ్ అసిస్టెంట్‌గా, బుకింగ్ క్లర్క్‌గా ఆరు నెలలు పనిచేశాడు. తర్వాత విజయవాడలోని నవయుగ ఫిలిం డిస్ట్రిబ్యూటర్స్ కంపెనీలో ఐదు సంవత్సరాలు పనిచేశాడు. అదే సంస్థ గుంతకల్లు బ్రాంచి మేనేజరుగా కొంతకాలం పనిచేశాడు. తర్వాత మద్రాసుకు వెళ్లి విఠలాచార్య, పి.పుల్లయ్యల వద్ద సహాయ దర్శకుడిగా పనిచేశాడు. తర్వాత మిత్రుల సలహాతో ప్రొడక్షన్ రంగంలోకి ప్రవేశించాడు. సినిమాలలో ప్రొడక్షన్ అసిస్టెంటుగా నాలుగు సంవత్సరాలు పనిచేసి మెళకువలు నేర్చుకున్నాడు.
సినీ నిర్మాణ రంగంలో
ఇతడు 1964లో మొట్టమొదటగా అగ్గిమీద గుగ్గిలం చిత్రాన్ని ప్రారంభించాడు. నవభారత్ ఫిలింస్ బ్యానర్‌పై నిర్మించిన ఈ చిత్రానికి పి.ఎస్.ప్రకాశరావు 50వేలు పెట్టుబడి పెట్టాడు. ఈ చిత్రం ప్రారంభం నుండి చివరివరకు పూర్ణచంద్రరావు చూసుకున్నా నిర్మాతగా ఇతని పేరు మొదటి ఐదు సినిమాలలో వేసుకోలేదు. ఇతడు తెలుగులో 35 సినిమాలు, హిందీలో 18 సినిమాలు, తమిళంలో 13 సినిమాలు, కన్నడ, బెంగాలీ, ఒరియా, మరాఠీ భాషలలో రెండేసి చిత్రాలు, భోజ్‌పురిలో ఒక చిత్రం నిర్మించాడు.
శరత్ బాబును సినీ నటుడిగా పరిచయం చేశాడు. రాచకొండ విశ్వనాథ శాస్త్రిని సినీ సంభాషణల రచయితగా వెండితెరకు పరిచయం చేశాడు.[1]
సినిమాల జాబితా
అగ్గిమీద గుగ్గిలం
అపాయంలో ఉపాయం
ఉక్కుపిడుగు
గజదొంగ గంగన్న
మాతృదేవత
రైతు కుటుంబం
రౌడీరాణి
పాపం పసివాడు
ప్రేమ పుస్తకం
వెంకీ
లోక్ పరలోక్ (హిందీ)
మాంగ్ భరో సజనా (హిందీ)
ఏక్ హీ భూల్ (హిందీ)
అంధాకానూన్ (హిందీ)
ఆఖరీరాస్తా (హిందీ)
చాల్‌భాజ్ (హిందీ)
దిల్ (తమిళ)
యూత్ (తమిళ)
ఇడియట్ (హిందీ)
మరణం
కొంతకాలం కాలేయ క్యాన్సర్ తో బాధపడుతూ 2017, అక్టోబరు 29 న హైదరాబాదులోని ఓ ఆసుపత్రిలో ప్రాణాలు విడిచాడు.[3] ఈయన భార్య మరుద్వతి. వీరికి ఇరువురు కుమారులు ఉన్నారు.
మూలాలు

వర్గం:1938 జననాలు
వర్గం:కృష్ణా జిల్లా ప్రముఖులు
వర్గం:తెలుగు సినిమా నిర్మాతలు
వర్గం:2017 మరణాలు

అట్లూరి పూర్ణచంద్రరావు

గుంతకల్లు నుండి గుడివాడకు ఎంత దూరం?


మెట్ట పంటలు: నీటి లబ్ధి తక్కువగా ఉన్న ప్రదేశాలలో పండించే కొన్ని రకాల పంటలను "మెట్ట పంటలు" అంటారు. ఇవి వర్షాధార పంటలు. కేవలం వర్షం తోనే ఈ పంటలు పండతాయి. ఉదా: ప్రత్తి, వేరుచెనగ, పొగాగు, జొన, సజ్జ మొదలగునవి.
మెట్ట పంటలకు ఉదాహరణ
పుగాకు
ప్రత్తి మొదలగునవి.
వర్గం:పంటలు

2011 నాటికి మెట్ట రామవరం గ్రామ జనాభా ఎంత?


మద్దినాయనిపల్లె, చిత్తూరు జిల్లా, ములకలచెరువు మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]

ఇది మండల కేంద్రమైన ములకలచెరువు నుండి 15 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన మదనపల్లె నుండి 33 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1333 ఇళ్లతో, 5184 జనాభాతో 3048 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 2632, ఆడవారి సంఖ్య 2552. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 502 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 13. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595614[2].పిన్ కోడ్: 517 351.గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు ఆరు, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. మద్దినాయనిపల్లెలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.
గ్రామజనాభా
జనాభా (2001) - మొత్తం 	4,654 - పురుషుల 	2,333 - స్త్రీల 	2,321 - గృహాల సంఖ్య 	1,056
జనాభా (2011) - మొత్తం 	5,184 - పురుషుల 	2,632 - స్త్రీల 	2,552- గృహాల సంఖ్య 	1,333
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు ఆరు, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి  ఉన్నాయి. బాలబడి వేపూరికోటలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల బూరకాయలకోట లోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, సమీప అనియత విద్యా కేంద్రం  ములకలచెరువులోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల అంగళులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్యకళాశాల తిరుపతిలోను, పాలీటెక్నిక్ బసినికొండలోను, వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు మదనపల్లె లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
మద్దినాయనిపల్లెలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం,  టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది.  గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ  పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
మద్దినాయనిపల్లెలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్,  వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం,  అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 18 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
మద్దినాయనిపల్లెలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 342 హెక్టార్లు
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 57 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 17 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 10 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 317 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 606 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 1696 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 2450 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 169 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
మద్దినాయనిపల్లెలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 169 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
మద్దినాయనిపల్లెలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వేరుశనగ, వరి, రామములగ

మూలాలు

మద్దినాయనిపల్లె (ములకలచెరువు)

2018 మద్దినాయనిపల్లె గ్రామ సర్పంచ్ ఎవరు?


పొత్తందొరపాలెం, తూర్పు గోదావరి జిల్లా, గంగవరం మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1].
ఇది మండల కేంద్రమైన గంగవరం నుండి 14 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన రాజమండ్రి నుండి 83 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 40 ఇళ్లతో, 134 జనాభాతో 197 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 65, ఆడవారి సంఖ్య 69. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 134. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 587077[2].పిన్ కోడ్: 533428.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది.
సమీప బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు అడ్డతీగలలోను,  ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల మోహనపురంలోనూ ఉన్నాయి.
సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల అడ్డతీగలలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల రంపచోడవరంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల రాజానగరంలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు రాజమండ్రిలోనూ ఉన్నాయి.
సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం రంపచోడవరంలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల రాజమండ్రి లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు.
చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
మొబైల్ ఫోన్ ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ఆటో సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది.
పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. అంగన్ వాడీ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 6 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 14 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
పొతందొరపాలెంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 16 హెక్టార్లు
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 24 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 4 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 152 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 152 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
పొతందొరపాలెంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, ప్రత్తి
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	134 - పురుషుల సంఖ్య 	65 - స్త్రీల సంఖ్య 	69 - గృహాల సంఖ్య 	40

మూలాలు

పొత్తందొరపాలెం

పొత్తందొరపాలెం గ్రామ పిన్ కోడ్ ఏంటి?


గంటవానిపాలెం, విశాఖపట్నం జిల్లా, మునగపాక మండలానికి చెందిన గ్రామము[1]
ఇది మండల కేంద్రమైన మునగపాక నుండి 16 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన అనకాపల్లి నుండి 10 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 228 ఇళ్లతో, 887 జనాభాతో 222 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 428, ఆడవారి సంఖ్య 459. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 147 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 0. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 586348[2].పిన్ కోడ్: 531031.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది. బాలబడి, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు గనపర్తిలో ఉన్నాయి.
సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల మునగపాకలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల అనకాపల్లిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ విశాఖపట్నంలో ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం అనకాపల్లిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలోఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. డిగ్రీ లేని డాక్టరు ఒకరు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం ఉంది. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. వాణిజ్య బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 18 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
గంతవానిపాలెంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 12 హెక్టార్లు
తోటలు మొదలైనవి సాగవుతున్న భూమి: 12 హెక్టార్లు
బంజరు భూమి: 28 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 169 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 8 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 189 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
గంతవానిపాలెంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
కాలువలు: 189 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
గంతవానిపాలెంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
పారిశ్రామిక ఉత్పత్తులు
బెల్లం
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	887 - పురుషుల సంఖ్య 	428 - స్త్రీల సంఖ్య 	459 - గృహాల సంఖ్య 	228

మూలాలు

గంటవానిపాలెం

గంటవానిపాలెం గ్రామ జనాభా 2009 నాటికి ఎంత?


ఆగిరిపల్లి కృష్ణా జిల్లా, ఇదే పేరుతో ఉన్న మండలం యొక్క కేంద్రము. ఇది సమీప పట్టణమైన నూజివీడు నుండి 21 కి. మీ. దూరంలో ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 3657 ఇళ్లతో, 13283 జనాభాతో 1534 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 6751, ఆడవారి సంఖ్య 6532. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 1708 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 267. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 589111[1].పిన్ కోడ్: 521211, ఎస్.టి.డి-0866.
గ్రామ చరిత్ర
ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాజధాని ప్రాంత అభివృద్ధి ప్రాధికార సంస్థ (సీఆర్‌డీఏ) పరిధిలోకి వస్తున్న మండలాలు, గ్రామాలను ప్రభుత్వం విడిగా గుర్తిస్తూ ఉత్తర్వులు జారీచేసింది. ప్రస్తుతం గుర్తించిన వాటిలోని చాలా గ్రామాలు వీజీటీఎం పరిధిలో ఉన్నాయి. గతంలో వీజీటీఎం పరిధిలో ఉన్న వాటితోపాటుగా ఇప్పుడు మరిన్ని కొన్ని గ్రామాలు చేరాయి. సీఆర్‌డీఏ పరిధిలోకి వచ్చే గుంటూరు, కృష్ణా జిల్లాల్లోని మండలాలు, గ్రామాలను గుర్తిస్తూ పురపాలక శాఖ ముఖ్య కార్యదర్శి ద్వారా ఉత్తర్వులు జారీ అయ్యాయి.[2]
కృష్ణా జిల్లాలోని మండలాలు, గ్రామాలు
విజయవాడ రూరల్ మండలం పరిధితో పాటు, పట్టణ పరిధిలోకి వచ్చే ప్రాంతం. విజయవాడ అర్బన్ మండలం పరిధిలోని మండలం మొత్తంతో పాటు అర్బన్ ఏరియా కూడా. ఇబ్రహీంపట్నం మండలం మొత్తంతో పాటు అర్బన్ ప్రాంతం, పెనమలూరు మండలం పరిధితో పాటు అర్బన్ ఏరియా, గన్నవరం మండలంతో పాటు అర్బన్ ఏరియా, ఉంగుటూరు మండలంతో పాటు అర్బన్ ఏరియా, కంకిపాడుతో పాటు అర్బన్ ఏరియా, ఉయ్యూరుతో పాటు అర్బన్ ఏరియా, జి.కొండూరు మండలంతో పాటు అర్బన్ ఏరియా, కంచికచర్ల మండలంతో పాటు అర్బన్ ఏరియా, వీరుళ్లపాడు మండలంతో పాటు అర్బన్ ఏరియా, పెనుగంచిప్రోలు మండల పరిధిలోని కొంత భాగంతో పాటు శనగపాడు గ్రామం ఉన్నాయి.
అగిరిపల్లె మండలం
అగిరిపల్లె మండలం మొత్తంతో పాటు పట్టణ పరిధిలో ఉన్న ప్రాంతం కూడా సీఆర్‌డీఏ పరిధిలోకి వస్తుంది.
గ్రామ భౌగోళికం
[3]
సముద్రమట్టానికి 24 మీ.ఎత్తు
ఈ ఊరు నూజివీడు నుండి 21 కిలోమిటర్లు, విజయవాడ నుండి 30 కిలోమిటర్లు, గన్నవరం (కృష్ణా జిల్లా) నుండి 17 కిలోమిటర్ల దూరంలో ఉంది. ఈ వూరి అక్షాంశ రేఖాంశాలు 16°40'47"N 80°46'58"E

ఆగిరిపల్లి ఒక ప్లాన్ ప్రకారం నిర్మించబడిన గ్రామం. శోభనగిరి లేదా శోభనాచలం అనే కొండను ఆనుకొని ఉన్న గ్రామం చుట్టూరా నలుచదరంగా రోడ్డు ఉంది. ఆ రోడ్డు నాలుగు మూలలా నాలుగు మంటపాలు ఉన్నాయి. వాటిలో పెద్దదైన మంటపాన్ని 'కోట' అంటారు.
సమీప మండలాలు
నూజివీడు, గన్నవరం, బాపులపాడు, మైలవరం
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
ఆగిరిపల్లిలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి. నూజివీడు, గన్నవరం, హనుమాన్ జంక్షన్ నుండే రోడ్దురవాణా సౌకర్యం ఉంది. రైల్వేస్టేషన్; విజయవాడ 29 కి.మీ దూరంలో ఉంది.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు బాలబడి ఉంది. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు 9, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు మూడు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు మూడు , ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు మూడు, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రైవేటు మాధ్యమిక పాఠశాలలు మూడు ఉన్నాయి. ఒక ప్రభుత్వ జూనియర్ కళాశాల ఉంది. సమీప ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల నూజివీడులో ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ విజయవాడలో ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విజయవాడలో ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉన్నాయి. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
బ్యాంకులు
భారతీయ స్టేట్ బ్యాంక్.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఆగిరిపల్లిలో ఉన్న ఒకప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రంలో ఇద్దరు డాక్టర్లు , 8 మంది పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.  ఒక డిస్పెన్సరీలో ఒక డాక్టరు, ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఒక డాక్టరు, ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో4 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. ఎమ్బీబీయెస్ కాకుండా ఇతర డిగ్రీలు చదివిన డాక్టర్లు నలుగురు ఉన్నారు. ఆరు మందుల దుకాణాలు ఉన్నాయి.
వైద్యసదుపాయo
ప్రభుత్వ హోమియో వైద్యశాల.
ఈ గ్రామములో 25 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో, కేంద్ర ప్రభుత్వ నిధులతో, 100 పడకల ప్రకృతి వైద్యశాల (నేచురోపతి వైద్య ఆసుపత్రి) నిర్మాణానికి ప్రభుత్వం నిర్ణయించింది. స్థలసేకరణ పూర్తికాగానే దీని నిర్మాణం చేపట్టెదరు. [6]
గ్రామ పంచాయతీ
2013 జూలైలో ఈ గ్రామ పంచాయతీకి జరిగిన ఎన్నికలలో ఉలాస బుజ్జి సర్పంచిగా ఎన్నికైనారు. [2]
.
గ్రామములోని దర్శనీయ ప్రదేశములు/ప్రార్ధనా స్థలాలు
శ్రీ శోభనాచలపతి స్వామివారు:- ఈ గ్రామంలో వున్న కొండపై శ్రీ శోభనాచలపతి స్వామివారు అనబడే వ్యాఘ్రనరసింహస్వామి. ఈ ఆలయం నూజివీడు జమీందార్లచే నిర్మించబడింది. వూళ్ళో ప్రతి రథసప్తమికి ఈ గ్రామములో విశేషరీతిలో తిరునాళ్ళు, రథోత్సవం జరుపుతారు. ఒక లక్షకు పైచిలుకు జనం ప్రతి ఏటా వస్తారు అని అంచనా. ప్రతి కార్తీక పౌర్ణమికి ఈ ఊరి కొండ మెట్ల మీద దీపాలంకరణ (నెయ్యీ) చేస్తారు.
శ్రీ అన్నపూర్ణా సమేత శ్రీ విశ్వేశ్వరస్వామివారి ఆలయం (శివాలయం):- ఈ ఆలయంలో ప్రతి సంవత్సరం, మహాశివరాత్రి ఉత్సవాలు వైభవంగా నిర్వహించెదరు. [10]
శ్రీ బాలాత్రిపురసుందరీ సమేత శ్రీ ముక్తేశ్వరస్వామివారి ఆలయం:- స్థానిక మెట్లకోనేరు వద్దగల ఈ ఆలయంలో, ప్రతి సంవత్సరం, చైత్రమాసంలో, వసంత నవరాత్రుల కార్యక్రమం, వైభవంగా నిర్వహించెదరు. ఈ ఆలయంలో ప్రతి సంవత్సరం, మహాశివరాత్రి ఉత్సవాలు వైభవంగా నిర్వహించెదరు. [5]&[10]
శ్రీ కోదండరామాలయం.
శ్రీ వేణుగోపాలస్వామివారి ఆలయం:- ఈ ఆలయ ప్రథమ వార్షికోత్సవం, 2017,ఫిబ్రవరి-15వతేదీ బుధవారంనాడు వైభవంగా నిర్వహించారు. అర్చకులు వివిధ పూజాధికాలను శాస్త్రోక్తంగా నిర్వహించారు. ఈ సందర్భంగా భక్తులకు భారీగా అన్నసమారాధన కార్యక్రమం నిర్వహించారు. [9]
అగిరిపల్లి గ్రామంలో దుగ్గిరాల రావమ్మ తల్లి తిరునాళ్ళు, ప్రతి సంవత్సరం, మాఘ మాసంలో జరుగును. [3]
శ్రీ మద్విరాట్ పోతులూరి వీరబ్రహ్మేంద్రస్వామివారి ఆలయం:- అగిరిపల్లి గ్రామ సమీపంలోని ఎస్.ఎఫ్.ఎస్. పాఠశాల వద్ద, నూతనంగా నిర్మించనున్న ఈ ఆలయ నిర్మాణానికి, 2014, ఆగష్టు-15, శుక్రవారం ఉదయం, శ్రీ రమాసత్యనారాయణస్వామి, గాయత్రి, విశ్వకర్మ, సరస్వతి, విఘ్నేశ్వర, అష్టలక్ష్మి సమేత శ్రీ మద్విరాట్ పోతులూరి వీరబ్రహ్మేంద్రస్వామివారి ఆలయ శంకుస్థాపన, శాస్త్రబద్ధంగా నిర్వహించారు. అనంతరం మూర్తి, రుద్ర, అష్టదిక్పాల, వాస్తు, నవగ్రహ హోమాలు నిర్వహించారు. మద్యాహ్నం నిర్వహించిన అన్నదాన కార్యక్రమంలో భక్తులు అధికసంఖ్యలో పాల్గొన్నారు. [4]
సర్వకార్యసిద్ధి శ్రీ షిర్డీ సాయిబాబా మందిరం:- ఈ ఆలయ పదవ వార్షికోత్సవం సందర్భంగా, 2017,జులై-5వతేదీ బుధవారంనాడు, ఆలయంలోని స్వామివారికి విశేషపూజలు నిర్వహించినారు. సాయిసప్తాహం, కాకర హారతి, అభిషేకాలు, పలు అలంకారాల అర్చనలు వైభవంగా నిర్వహించినారు. ఈ కార్యక్రమంలో భాగంగా విచ్చేసిన భక్తులకు అన్నసమారాధన నిర్వహించినారు. ఈ కార్యక్రమాలకు భక్తులు అధికసంఖ్యలో విచ్చేసి, స్వామివారిని దర్శించుకున్నారు. [12]
చర్చి.
సమీప దేవాలయాలు

విజయవాడ - కనకదుర్గ గుడి,
పెనుగంచిప్రోలు, తిరపతమ్మ తల్లి
వేదాద్రి నారసింహ క్షేత్రం
మోపిదేవి
శ్రీకాకుళం (ఘంటసాల) - ఆంధ్ర మహావిష్ణువు క్షేత్రం
కొల్లేటికోట - పెద్దింట్లమ్మ
నెమలి - వేణుగోపాలస్వామి
పెదకళ్ళేపల్లి - నాగేశ్వరాలయం
పురాతనమైన శ్రీ శోభనాద్రి లక్ష్మీనృసింహస్వామివార్ల వేదశాస్త్ర పాఠశాల:
ఈ పాఠశాల ద్వితీయ వార్షికోత్సవం, 2016,ఫిబ్రవరి-13న నిర్వహించెదరు. [7]
ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర దేవాదాయ, ధర్మాదాయశాఖ ముఖ్య కార్యదర్శి శ్రీ జె.ఎస్.వి.ప్రసాదు, 2016,ఏప్రిల్-8వ తేదీ శుక్రవారం, ఉగాది పర్వదినం నాడు, ఈ పాఠశాలను సందర్శించారు [8]
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. చెరువు ద్వారా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో ఆటల మైదానం, సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 16 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
ఆగిరిపల్లిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 267 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 228 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 125 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 76 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 113 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 725 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 591 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 247 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ఆగిరిపల్లిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 127 హెక్టార్లు
చెరువులు: 120 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
ఆగిరిపల్లిలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి
పారిశ్రామిక ఉత్పత్తులు
బియ్యం
ప్రముఖులు
సూరి భగవంతం

చిత్రమాలిక

ఆగిరిపల్లి శ్రీలక్ష్మీనరసింహస్వామి గుడి
ఆగిరిపల్లి చర్చి
ఆగిరిపల్లి శ్రీలక్ష్మీనరసింహస్వామి గుడి

మూలాలు

వర్గం:ఆంధ్ర ప్రదేశ్ సీఆర్‌డీఏ గ్రామాలు

అగిరిపల్లి మండల విస్తీర్ణం ఎంత?


సంతోషం లేదా ఆనందం (Happiness) మనసులో కలిగే ఒక భావన. ఇది జీవితంలో కలిగిన సంతృప్తికి చిహ్నం. సంతోషానికి కారణాల కొరకు, చాలా రకాల మానసికమైన, మతపరమైన, జీవసంబంధమయిన కోణాలలో విశ్లేషించారు. కానీ సరైన సమాధానం దొరకలేదు.

Philosophers and religious thinkers have often defined happiness in terms of living a good life, or flourishing, rather than simply as an emotion. Happiness in this older sense was used to translate the Greek Eudaimonia, and is still used in virtue ethics. In everyday speech today, however, terms such as well-being or quality of life are usually used to signify the classical meaning, and happiness is reserved for the felt experience or experiences that philosophers historically called pleasure.
Happiness forms a central theme of Buddhist teachings, which focuses on obtaining freedom from suffering by following the Eightfold Path. In the Buddhist view, ultimate happiness is only achieved by overcoming craving in all forms. Aristotle saw happiness as "the virtuous activity of the soul in accordance with reason," or the practice of virtue. In Catholicism, the ultimate end of human existence consists in felicity, or "blessed happiness", described by the 13th-century philosopher-theologian Thomas Aquinas as a Beatific Vision of God's essence in the next life.[1] One psychological approach, positive psychology, describes happiness as consisting of positive emotions and positive activities.
While direct measurement of happiness is difficult, tools such as  have been developed by researchers. Physiological correlates to happiness can be measured through a variety of techniques, and survey research can be based on self-reported happiness levels.
పరిశోధన ఫలితంగా సంతోషానికి కొన్ని ముఖ్యమైన సూచికలను గుర్తించారు. మతపరమైన భావనలు, తల్లిదండ్రుల పెంపకం, వివాహం, వయసు మరియు ఆదాయం వీనిలో కొన్ని.

మూలాలు

వర్గం:అనుభూతులు

సంతోషం చిత్ర కధానాయకుడు ఎవరు?


పిలకా గణపతి శాస్త్రి ( జ:ఫిబ్రవరి 24, 1911 - మ:జనవరి 2, 1983) కవి, వ్యాఖ్యాత, నవలా రచయిత, అనువాదకుడు, ఆర్ష విద్వాంసుడు, పత్రికా సంపాదకుడు.
జననం
1911, ఫిబ్రవరి 24 న తూర్పు గోదావరి జిల్లా కట్టుంగ గ్రామంలో జన్మించాడు. విజయనగరం సంస్కృత కళాశాలలో సాహితీ విద్యా ప్రవీణ పట్టా పొందాడు. ఆయన రాజమహేంద్రవరం ఆంధ్ర యువతీ సంస్కృత పాఠశాలలోను, వీరేశలింగం పాఠశాలలోను తెలుగు పండితుడుగా పనిచేశాడు. కవిగా, వ్యాఖ్యాతగా, నవలా రచయితగా, అనువాదకునిగా, ఆర్ష విద్వాంసుడుగా పత్రికా సంపాదకుడుగా విశేష ఖ్యాతి పొందాడు. పిలకా గణపతి శాస్త్రి ఆంధ్ర శిల్పి, ఆంధ్రభారతి, ఆంధ్రప్రభ వంటి పత్రికలకు సహాయ సంపాదకుడుగా పనిచేశాడు.
మరణం
గణపతి శాస్త్రిగారు జనవరి 2, 1983 లో మరణించారు. []
రచనలు
నవలలు
విశాల నేత్రాలు (ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడెమీ బహుమతి)
హేమపాత్ర - విప్రనారాయణ కథ ఆధారంగా
అశోకవర్ధనుడు - అశోక చక్రవర్తి కథ
మీనాంబిక
కాశ్మీర పట్టమహిషి
గృహిణి - నాటకరంగం నేపథ్యంలో నటీనటుల సంబంధాలు-దాంపత్య జీవితంపై వాటి ప్రభావాలు చిత్రీకరిస్తూ వ్రాయబడిన పెద్ద నవల. ఈ నవలను తన అర్ధాంగి శ్యామలకు అంకితమిచ్చాడు.
[[ప్రాచీన గాథాలహర
వచనానువాదాలు
వ్యాసభారతం
హరివంశం
దేవీ భాగవతం
గృహ దహనం - శరత్‌బాబు బెంగాలీ నవల
రెడ్ లిల్లీ - అనటోల్ ఫ్రాన్స్
ఖండకావ్యాలు
విభ్రాంతామరుకము
రత్నోపహారం
మూలాలు

ప
వర్గం:1911 జననాలు
వర్గం:1983 మరణాలు
వర్గం:తూర్పు గోదావరి జిల్లా ప్రముఖులు
వర్గం:తెలుగు కవులు
వర్గం:సంపాదకులు

పిలకా గణపతిశాస్త్రి

పిలకా గణపతిశాస్త్రి జన్మస్థలం ఏది ?


లావోస్ (, /ˈlaʊ/, లేదా /ˈleɪ.ɒs/) అధికారికంగా లావో పీపుల్స్ డెమోక్రెటిక్ రిపబ్లిక్ అనేది ఆగ్నేయ ఆసియా లోని ఒక పరివేష్టిత దేశంగా చెప్పవచ్చు, దీనికి సరిహద్దులుగా వాయువ్య దిశలో బర్మా మరియు పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనా, తూర్పున వియత్నాం, దక్షిణాన కాంబోడియా మరియు పడమరన థాయ్‌లాండ్‌లు ఉన్నాయి. లావోస్ దాని చరిత్రను 14వ శతాబ్దం నుండి 18వ శతాబ్దం వరకు ఉన్న లాన్ జియాంగ్ యొక్క సామ్రాజ్యం లేదా ఒక మిలియన్ ఏనుగుల భూభాగం నుండి ప్రారంభమైంది.
ఫ్రెంచ్ సంరక్షిత రాజ్యం వలె కాలం ముగిసిన తర్వాత, దీనికి 1949లో స్వతంత్రం లభించింది. 1975లో కమ్యూనిస్ట్ పాథెట్ లావో ఉద్యమం అధికారంలోకి వచ్చిన తర్వాత, ఒక దీర్ఘకాల అంతర్యుద్ధం అధికారికంగా ముగిసింది, కాని వర్గాల మధ్య ప్రతిఘటనలు కొన్ని సంవత్సరాలు పాటు కొనసాగాయి. 2006లోని డేటా ప్రకారం నలభై-నాలుగు శాతం మంది ప్రజలు రోజుకి US$1.25 ఆదాయంతో అంతర్జాతీయ దారిద్య్ర రేఖ దిగువన నివసిస్తున్నట్లు తెలిసింది, అయితే CIA వరల్డ్ ఫ్యాక్ట్‌బుక్ ప్రస్తుతం ఈ సంఖ్యను 26%గా చెబుతుంది.[4]
శబ్దవ్యుత్పత్తి శాస్త్రం
లావో భాషలో, దేశం పేరు "Meuang Lao (ເມືອງລາວ)", అంటే సాధారణంగా "లావో దేశమ"ని అర్థం. 1893లో ఫ్రెంచ్ ఇండోచైనాలోకి మూడు వేర్వేరు లావో సామ్రజ్యాలను ఏకం చేసిన ఫ్రెంచ్ దీనిని పలు లావో సామ్రాజ్యాలను ఏకం చేసినందుకు సూచనగా నిశ్శబ్దంగా పలకడానికి చివరిలో "S" చేర్చారు (లావో భాషకు చివరిలో "S" అనే అక్షరం లేదు, కనుక లావో ప్రజలు దీని వారి మాతృక భాషలో ఉచ్ఛరిస్తారు, అయితే కొంతమంది ప్రత్యేకంగా విదేశాల్లో నివసించేవారు, "S"తో ముగిసే పదాన్ని ఉచ్ఛరిస్తారు.) సాధారణ విశేషణ రూపంగా "లావో"గా చెప్పవచ్చు, ఉదా. "ది లావో ఎకానమీ", "లావోటియాన్" ఎకానమీ కాదు-అయితే లావో జాతి సమూహాలతో అస్పష్టతను నివారించడానికి లావోస్ ప్రజలను సూచించడానికి "లావోటియాన్" అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు. 1975 నుండి, అధికారిక దేశం పేరుగా లావో PDRను చెప్పవచ్చు.
చరిత్ర

లావోస్ దాని చరిత్రను ఫా నగమ్‌చే 14వ శతాబ్దం (1353)లో స్థాపించబడిన లాన్ జియాంగ్ సామ్రాజ్యం నుండి కలిగి ఉంది, అతను అధిక రోజులు పాలించిన లావో రాజులు కాలం అతనితో ముగిసింది, మళ్లీ కోయున్ బోయలమ్‌కి చేరుకుంది. లాన్-జియాంగ్ 18వ శతాబ్దం వరకు వర్థిల్లాడు, తర్వాత ఆ సామ్రాజ్యం మూడు రాజ్యాలుగా విభజించబడింది, చివరికి సియామెసె అధిపత్యంలోకి వచ్చింది.
19వ శతాబ్దంలో, లుయాంగ్ ప్రబాంగ్ ఫ్రెంచ్ ఇండోచైనా యొక్క 'సంరక్షిత రాజ్యం'లోకి విలీనం చేయబడింది మరియు కొంతకాలం తర్వాత, ఈ సంరక్షిత రాజ్యానికి చంపాసాక్ సామ్రాజ్యం మరియు వెయంటియాన్‌లు కూడా జోడించబడ్డాయి. ఫ్రెంచ్ ఆధ్వర్యంలో, వెయంటియాన్‌నే మళ్లీ తాదాత్మ్య లావో రాజ్యానికి రాజధానిగా నిర్ణయించారు.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో టూకీగా జపాన్ వాసులు ఆక్రమించిన తర్వాత, దేశానికి 1945లో స్వతంత్రాన్ని ప్రకటించారు, కాని చార్లెస్ డె గౌల్లే ఆధ్వర్యంలో ఫ్రెంచ్ వారి నియంత్రణను నిర్ధారించుకున్నారు మరియు 1950లో మాత్రమే ఫ్రెంచ్ యూనియన్‌లో ఒక "అనుబంధిత రాష్ట్రం" వలె పాక్షిక-స్వయం ప్రతిపత్తి మంజూరు చేయబడింది. అయితే, 1954లో లావోస్ ఒక రాజ్యాంగబద్ధమైన రాచరికం వలె పూర్తి స్వతంత్రాన్ని సాధించే వరకు ఫ్రెంచ్ అసలైన నియంత్రణను కొనసాగించింది.
జెనీవా అంతర్జాతీయ ఒప్పందానికి ఒక ప్రత్యేక మినహాయింపు క్రింద, రాచరిక లావోస్ సైనికదళానికి ఒక ఫ్రెంచ్ సైనిక దశ శిక్షణా దళం మద్దతును కొనసాగించింది. 1955లో, U.S. అదుపుచర్య విధానంలో భాగంగా, కమ్యూనిస్ట్ పాథెట్ లావోకు వ్యతిరేకంగా ఫ్రెంచ్ మద్దతు రాచరిక లావో సైనిక దళాన్ని భర్తీ చేయడానికి U.S. డిపార్ట్‌మెంట్ ఆఫ్ డిఫెన్స్ ఒక ప్రత్యేక ప్రోగ్రామ్స్ ఈవాల్యేషన్ ఆఫీస్‌ను రూపొందించింది.
లావోస్ వియత్నాం యుద్ధంలోకి లాగబడింది మరియు దేశంలోని తూర్పుభాగాలు దక్షిణ-వియత్నాంను అనుసరించాయి మరియు సోదర దేశం వలె దక్షిణ-వియత్నాన్ని చేర్చుకుంది. లావోస్ దక్షిణ వియత్నాంకు వ్యతిరేకంగా దక్షిణ-వియత్నాం చేసిన యుద్ధంలో దీని భూభాగాన్ని సరఫరా మార్గం వలె ఉపయోగించుకోవడానికి అనుమతించింది. దీనికి ప్రతిఫలంగా, సంయుక్త రాష్ట్రాలు దక్షిణ వియత్నామీస్‌కు వ్యతిరేకంగా ఒక బాంబింగ్ ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించాయి, లావోస్‌లోని క్రమ మరియు అపక్రమ కమ్యూనిస్ట్ నిరోధక దళాలకు మద్దతు ఇచ్చాయి మరియు లావోస్ యొక్క ఒక దక్షిణ వియత్నామీస్ దండయాత్రకు మద్దతు ఇచ్చాయి. ఈ చర్యల ఫలితంగా coups d'état ఒక క్రమం సంభవించింది మరియు చివరికి, రాచరిక లావోయేషన్ ప్రభుత్వం మరియు కమ్యూనిస్ట్ పాథెట్ లావోల మధ్య లావోయేషన్ అంతర్యుద్ధం ఏర్పడింది.
అంతర్యుద్ధంలో పాథెట్ లాయో తిరుగుబాటులో దక్షిణ వియత్నామీస్ భారీ ఫిరంగిదళం మరియు ట్యాంక్‌లతో సైనిక దళాన్ని శక్తివంతమైన ఆయుధంగా చెప్పవచ్చు. 1968లో, రాచరిక లావో సైనిక దళానికి వ్యతిరేకంగా కమ్యూనిస్ట్ పాథెట్ లావోకు సహాయం చేయడానికి దక్షిణ వియత్నామీస్ సైనిక దళం ఒక బహుళ-విభాగ దాడులను ప్రారంభించింది. ఈ దాడి ఫలితంగా, సైనికదళంలో భారీ విసైన్యీకరణ జరిగింది మరియు ఈ వివాదాన్ని సంయుక్త రాష్ట్రాలు మరియు థాయ్‌లాండ్‌లచే చెలరేగిన అపక్రమ దళాలకు విడిచి పెట్టారు. ఈ దాడిలో చాలా మంది ప్రాణాలు కోల్పోయారు.
సంయుక్త రాష్ట్రాలు భారీ వైమానిక ముట్టడిని నిర్వహించింది. ది గార్డియన్ దీని గురించి చెబుతూ 1964 మురియు 1973 మధ్య ఒక రోజులో ఇరవై నాలుగు గంటల్లో, ప్రతి ఎనిమిది నిమిషాలకు సగటున ఒక B-52 బాంబు లావోస్‌ను తాకేదని నివేదించింది. US బాంబర్‌లను రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం మొత్తంలో వేసిన బాంబుల కంటే ఈ కాలంలో లావోస్‌పై మరింత భారీ శక్తివంతమైన బాంబులను ప్రయోగించింది. 260 మిలియన్ బాంబులు పడ్డాయి ముఖ్యంగా జియాంగ్‌హౌవాంగ్ ప్రావిన్స్‌పై పడిన బాంబుల్లో 80 మిలియన్ బాంబులు పేలలేదు, ఆ ప్రాంతంలో భయానక వాతావరణం మిగిలిపోయింది.[5] ప్రపంచంలో అత్యధిక బాంబులు తాకిన దేశంగా అవాస్తవమైన వివక్షతను కలిగి ఉంది.

1975లో, వియత్నాం పీపుల్స్ సైనిక దళంతో మరియు సోవియెట్ యూనియన్‌చే మద్దతుతో కమ్యూనిస్ట్ పాథెట్ లావో 2 డిసెంబరు 1975న పదవీ పరిత్యాగం చేయాలని రాజు సావంగ్ వాతానాపై ఒత్తిడి తెచ్చి, రాచరికపు లావో ప్రభుత్వాన్ని పడగొట్టాడు. తర్వాత అతను నిర్భంధంలో మరణించాడు.
దేశంపై నియంత్రణ చేజిక్కించుకున్న తర్వాత, పాథెట్ లావో యొక్క ప్రభుత్వం దేశం పేరును "లావో పీపుల్స్ డెమోక్రెటిక్ రిపబ్లిక్" వలె మార్చింది మరియు వియత్నాంకు సైనిక దళాలను ఉంచడానికి మరియు దేశాన్ని పర్యవేక్షించడానికి సహాయంగా సలహాదారులను నియమించడానికి హక్కును ఇస్తూ ఒప్పందాలపై సంతకం చేసింది. 1970ల చివరిలో లావోస్ పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనాతో సంబంధాలను తెంచుకోవాలని వియత్నాం అభ్యర్థించింది, దీని కారణంగా చైనా, USA మరియు వారి మిత్రరాజ్యలచే వాణిజ్యంలో ఒంటరిగా మిగిలిపోయింది. ఈ సాంఘికీకరణ నెమ్మదిగా 1980లో ఆర్థిక పరిమితులను తగ్గించడం ద్వారా భర్తీ చేయబడింది మరియు 1997లో ASEANలోకి ప్రవేశించింది.
భూగోళ శాస్త్రము

లావోస్ అనేది ఆగ్నేయ ఆసియాలో ఒక పరివేష్టిత దేశం మరియు దట్టమైన అడవుల గల భూభాగంలో అధిక గరుకైన పర్వతాలు ఉన్నాయి, వీటిలో పొడవైన ఫోయు బియా చిన్న మైదానాలు మరియు పీఠభూములతో 9,242 అడుగులు (2,817 m) ఉంటుంది. మెకాంగ్ నది థాయ్‌లాండ్‌తో పశ్చిమ సరిహద్దులో అధిక భాగాన్ని ఏర్పర్చగా, అన్నామైట్ గొలుసు పర్వతాలు వియత్నాంతో తూర్పు సరిహద్దులో అధిక భాగాన్ని ఏర్పాటు చేశాయి. ఇక్కడ వాతావరణం ఉష్ణమండలం మరియు రుతుపవనాలుగా చెప్పవచ్చు.
ఇక్కడ మే నుండి నవంబరు వరకు విలక్షణమైన వర్షకాలం ఉంటుంది, దీని తర్వాత డిసెంబరు నుండి ఏప్రిల్ వరకు వేసవి కాలం కొనసాగుతుంది. స్థానిక సంప్రదాయంలో ఇక్కడ మూడు సీజన్‌లు (వర్షాకాలం, శీతాకాలం మరియు వేసవి కాలం) ఉన్నాయి, వాతావరణ శాస్త్రం ప్రకారం వేసవి కాలం వలె పేర్కొన్న రెండు నెలల తర్వాత, ప్రారంభ నాలుగు నెలల్లో ఉష్ణోగ్రత మరింత ఎక్కువగా గుర్తించవచ్చు. లావోస్ యొక్క రాజధాని మరియు భారీ నగరం వెయంటియాన్ మరియు ఇతర ప్రధాన నగరాల్లో లుయాంగ్ ప్రాబాంగ్, సావాన్నాఖెట్ మరియు పాక్సీలు ఉన్నాయి.
1993లో, లావోస్ ప్రభుత్వం దేశం యొక్క భూభాగంలోని 21%ను నివాస పరిరక్షణ నిల్వ వలె ప్రక్కన పెట్టింది. ఈ దేశం "గోల్టెన్ ట్రైయాంగిల్" అని పిలిచే నాలుగు నల్లమందు గసగసాలను పెంచే ప్రాంతాల్లో ఒకటిగా చెప్పవచ్చు. అక్టోబరు 2007 UNODC ఫ్యాక్ట్ పుస్తకం ప్రకారం, "సౌత్ ఈస్ట్ ఆసియాలో నల్లమందు గసగసాల సేద్యం" 2008లో గసగసాల సేద్యం ప్రాంతం 15 square kilometres (3,700 acres) నుండి 18 square kilometres (4,400 acres)కు తగ్గిపోయింది.
ప్రభుత్వం మరియు రాజకీయాలు

లావోస్ అనేది కమ్యూనిస్ట్ ఏకైక-పార్టీ సామ్యవాద గణతంత్ర రాజ్యంగా చెప్పవచ్చు. ఇక్కడ ఉన్న ఏకైక చట్టపరమైన రాజకీయ పార్టీ లావో పీపుల్స్ రివల్యూషనరీ పార్టీ (LPRP). రాష్ట్రం యొక్క ముఖ్యాధికారిగా అధ్యక్షుడు చౌమ్మాలీ సాయాసోన్‌ను వ్యవహరిస్తున్నారు, ఈయన LPRP యొక్క ముఖ్య కార్యనిర్వాహణాధికారి (నాయకుడు)గా కూడా వ్యవహరిస్తున్నారు. ప్రభుత్వం యొక్క అధికారిగా ప్రధాన మంత్రి బోయాసోన్ బోయుపావాన్హ్ వ్యవహరిస్తున్నారు. మొత్తం-శక్తివంతమైన తొమ్మిది-సభ్యుల పోలిట్ బ్యూరో మరియు 49-సభ్యుల సెంట్రల్ కమిటీల ద్వారా పార్టీచే ప్రభుత్వ విధానాలు నిర్ణయించబడతాయి. ముఖ్యమైన ప్రభుత్వ నిర్ణయాలు మంత్రుల మండలిచే తనిఖీ చేయబడతాయి.
లావోస్ మొట్టమొదటి, ఫ్రెంచ్-వ్రాసిన మరియు రాచరిక రాజ్యాంగం 11 మే 1947లో అధికారికంగా ప్రకటించబడింది మరియు ఇది ఫ్రెంచ్ యూనియన్‌లో ఒక స్వతంత్ర రాష్ట్రంగా నిర్థారించబడింది. 11 మే 1957లోని సవరించిన రాజ్యాంగం ఫ్రెంచ్ యూనియన్‌కు సంబంధాన్ని విస్మరించింది, అయితే సన్నిహిత విద్య, ఆరోగ్య మరియు సాంకేతిక సంబంధాలతో మాజీ వలసదేశాల అధికారం ఇప్పటికీ కొనసాగుతుంది. 1957 పత్రాన్ని 3 డిసెంబరు 1975లో రద్దు చేశారు, అప్పుడు కమ్యూనిస్ట్ పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ చాటిచెప్పింది. 1991లో ఒక నూతన రాజ్యాంగాన్ని ఆమోదించారు మరియు LPRPకు ఒక "ప్రధాన పాత్ర"ను కేటాయించారు.
తర్వాత సంవత్సరం, ఐదు సంవత్సరాల పదవీకాలం కోసం రహస్య బ్యాలెట్ ద్వారా ఎంపిక చేసిన సభ్యులతో ఒక కొత్త 85-సీట్ల జాతీయ శాసనసభ కోసం ఎన్నికలు జరిగాయి. బాధ్యతా ఉత్తరువులను కేటాయించే అధికారాన్ని కార్యనిర్వాహక విభాగం కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఈ జాతీయ శాసనసభ ముఖ్యంగా LPRPకి ఒక రబ్బరు స్టాంప్ వలె పని చేస్తుంది, అన్ని కొత్త చట్టాలను అంగీకరిస్తుంది. ఇటీవల ఎన్నికలు ఏప్రిల్ 2006న జరిగాయి. శాసనసభ 1997లో 99 సభ్యులకు విస్తరించబడింది మరియు 2006లో ఆ సంఖ్య 115కు చేరుకుంది.
పరిపాలన విభాగాలు

లావోస్ 16 ప్రావెన్సీలుగా (క్వాంగ్ ) విభజించబడింది మరియు వెయంటియాన్ రాజధానిగా ఉంటుంది (నా కోనే లుయాంగ్ వెయంటియాన్ ):

అటపు
బోకెయో
బోలిఖామ్‌క్సియా
చంపాసాక్
హోయుఫాన్
ఖామోయాన్
లోయంగ్ నంతా
లోయాంగ్‌ఫాబాంగ్
ఓయుడోమ్‌క్సియా
ఫోంగ్సాలీ
సాలావాన్
సవాన్నాఖేట్
వెయంటియాన్ క్యాపిటల్
వెయంటియాన్ ప్రావెన్స్
జియాంగ్నాబోయులీ
జియాసోంబోయన్ (ప్రత్యేక కార్యనిర్వాహక మండలి, 2006లో రద్దు చేయబడింది)
జెకాంగ్
జియాంగ్‌ఖోయాంగ్

తర్వాత దేశం జిల్లాల (ముయాంగ్ )వారీగా విభజించబడింది.
ఆర్థిక వ్యవస్థ

లావో ఆర్థిక వ్యవస్థ ఎక్కువగా దాని మిత్రరాజ్యాలు థాయ్‌లాండ్, వియత్నాం మరియు ప్రత్యేకంగా దక్షిణాన చైనాతో పెట్టుబడి మరియు వాణిజ్యంపై ఆధారిపడి ఉంది. పాక్‌జే కూడా థాయ్‌లాండ్ మరియు వియత్నాంతో సరిహద్దులో జరిగే వాణిజ్యం ఆధారంగా అభివృద్ధి చెందింది.
దేశంలో ఎక్కువ భాగాల్లో తగినన్ని ప్రాథమిక సదుపాయాలు లేవు. లావోస్‌లో థాయ్-లియో ఫ్రెండ్‌షిప్ బ్రిడ్జ్ ద్వారా వెయంటియాన్‌తో థాయ్‌లాండ్‌ను కలిపి ఒక షార్ట్ లింక్ మినహా రైల్వే సదుపాయం లేదు. ప్రధాన రహదారులు ప్రధాన నగర కేంద్రాలను కలుపుతూ ఉంటాయి, ప్రత్యేకంగా ఇటీవల కాలంలో రహదారి 13 మంచిగా నవీకరించబడింది, ప్రధాన రహదారులకు సుదూరంగా ఉన్న పల్లెలను మార్గం లేని రహదారులకు గుండా మాత్రమే చేరుకోగలము, వీటి ద్వారా సంవత్సరం పొడుగునా ప్రయాణించలేము. ఇక్కడ పరిమిత బాహ్య మరియు అంతర్గత టెలీకమ్యూనికేషన్ అందుబాటులో ఉంది, కాని నగర కేంద్రాల్లో మొబైల్ ఫోన్‌లు విస్తృతంగా వ్యాపించాయి. పలు పల్లె ప్రాంతాల్లో విద్యుత్తు కనీసం పాక్షికంగా కూడా అందుబాటులో లేదు. ఎక్కువ-దూరాలకు మరియు స్థానిక పబ్లిక్ రవాణా సౌకర్యం కోసం దేశంలో సాంగ్‌థాయెలను (బెంచీలతో ఉండే పికప్ ట్రక్కులు) ఉపయోగిస్తున్నారు.
జీవనోపాధి వ్యవసాయం ఇప్పటికీ GDPలో సగం భాగాన్ని పూరిస్తుంది మరియు 80 శాతం ఉపాధిని కల్పిస్తుంది. దేశంలోని 4.01 శాతం మాత్రమే వ్యవసాయ యోగమైన భూమి మరియు 0.34 శాతం భూమిని నిరంతర వ్యవసాయ భూమిగా ఉపయోగిస్తున్నారు[6], అతితక్కువ శాతాన్ని గ్రేటర్ మెకాంగ్ ఉపప్రాంతంలో ఉపయోగిస్తున్నారు.[7] సేద్యంలో వరిని అధిక శాతంలో పండిస్తారు, వ్యవసాయ యోగమైన ప్రాంతంలో 80 శాతం వరకు వరిని పండించడానికి ఉపయోగిస్తున్నారు.[8] దాదాపు లావో వ్యవసాయ గృహస్థుల్లో 77 శాతం మంది వరిని వారికి సరిపోయే స్థాయిలో కలిగి ఉన్నారు.[9]
మెరుగైన వరి రకాల అభివృద్ధి, విడుదల మరియు విస్తృత కొనుగోలు ద్వారా మరియు ఆర్థిక సంస్కరణలు ద్వారా 1990 మరియు 2005 మధ్య వార్షిక రేటు 5 శాతం చొప్పున పెరిగింది[10] మరియు లావో PDR 1999లో మొట్టమొదటిసారిగా వరి దిగుమతులు మరియు ఎగుమతుల్లో ఒక నికర నిల్వను సాధించింది[11].
లావో PDR గ్రేటర్ మెకాంగ్ ఉపప్రాంతంలో పలు సంఖ్యలో వరి రకాలను కలిగి ఉంది. 1995 నుండి, లావో ప్రభుత్వం, లావోస్‌లో దొరికే వేల వరి రకాల్లో ఒక్కొక్కదాని యొక్క విత్తన నమూనాలను సేకరించడానికి అంతర్జాతీయ వరి పరిశోధన సంస్థతో కలిసి పనిచేస్తుంది.[12]
ఆర్థిక వ్యవస్థ IMF, ADB మరియు ఇతర అంతర్జాతీయ వనరుల నుండి అభివృద్ధి సహాయాన్ని స్వీకరిస్తుంది మరియు సమాజం, పరిశ్రమ, జలశక్తి మరియు త్రవ్వకం, ముఖ్యంగా రాగి మరియు బంగారం త్రవ్వకాల అభివృద్ధికి విదేశీ ప్రత్యక్ష పెట్టుబడుల అందుకుంటుంది. విహారయాత్ర అనేది దేశంలో వేగంగా-అభివృద్ధి చెందుతున్న పరిశ్రమగా చెప్పవచ్చు.
ఆర్థిక వ్యవస్థ అభివృద్ధి 2001లో నైపుణ్యం గల వ్యక్తుల దేశాంతర గమనం 37.4 శాతంతో బ్రెయిన్ డ్రెయిన్‌చే నిరోధించబడింది.
లావోస్ అధిక ఖనిజ వనరులను కలిగి ఉంది కాని పెట్రోలియం మరియు గ్యాస్‌ను దిగుమతి చేసుకుంటుంది. లోహశోధన అనేది ఒక ముఖ్యమైన పరిశ్రమ మరియు ప్రభుత్వం బొగ్గు, బంగారం, బాక్సైట్, తగరం, రాగి మరియు ఇతర విలువైన లోహాల అధిక నిల్వలను అభివృద్ధి చేయడానికి విదేశీ పెట్టుబడులను ఆకర్షించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. అదనంగా, దేశంలోని సమృద్ధమైన జల వనరులు మరియు పర్వతాల మైదానం ఇది అధిక పరిమాణంలో జలవిద్యుత్తు శక్తిని ఉత్పత్తి చేసి, ఎగుమతి చేయడానికి దోహదపడ్డాయి. దాదాపు 18,000 మెగావాట్‌ల సమర్థవంతమైన సామర్థ్యంలో 8,000 మెగావాట్‌ల శక్తిని థాయ్‌లాండ్ మరియు వియత్నాంలకు ఎగుమతి చేయడానికి అంగీకరించింది.[13]
1990లో లావోస్‌ను 14,400 మంది పర్యాటకులు సందర్శించగా, ఆ సంఖ్య 2005 నాటికి 1.1 మిలియన్ చేరుకోగా, పర్యాటక రంగం బాగా అభివృద్ధి చెందింది. 2020 నాటికి వార్షిక పర్యాటక రంగం ఆదాయాలు $250–300 మిలియన్ వరకు పెరగవచ్చని అంచనా వేస్తున్నారు.[14]
జనాభా

దేశంలోని జనాభాలో 69% మంది నిర్దిష్టజాతికి చెందిన లావోగా చెప్పవచ్చు, ఇది దిగువ స్థాయి నివాసులు మరియు రాజకీయ మరియు సాంస్కృతిక అధికార సమూహంగా చెప్పవచ్చు. లావో థాయి భాషా సమూహానికి చెందినది, మొదటి మిలియన్ ADలో చైనా నుండి దక్షిణదిశలో వలస వచ్చినవారితో ప్రారంభమైంది. 8% మంది ఇతర "దిగువ స్థాయి" సమూహాలకు చెందిన వారు ఉన్నారు, వీరందరినీ కలిపి లావో వ్యక్తులు లావో లూమ్‌ను ఏర్పాటు చేశారు.
హ్మాంగ్ (మియావో), యావో (మియెన్), డావో, షాన్ వంటి లావోస్ యొక్క పర్వతప్రాంత ప్రజలు మరియు అల్పసంఖ్యాక సంస్కృతులు మరియు పలు టిబెటో-బర్మన్ మాట్లాడే వ్యక్తులు పలు సంవత్సరాలుగా లావోస్ యొక్క వివిక్త ప్రాంతాల్లో నివసిస్తున్నారు. మిశ్రమ స్వజాతి/సాంస్కృతిక-భాషా పూర్వ సంస్కృతి యొక్క పర్వత/కొండ జాతులు ఉత్తర లావోస్‌లు కనిపిస్తాయి, వీటిలో లావోస్‌కు స్వదేశీయులైన లుయా (లుయా) మరియు ఖ్ము ప్రజలు ఉన్నారు. నేటికి, లుయా ప్రజలు అపాయం కలిగించేవారని భావిస్తున్నారు. మొత్తంగా, వారిని లావో సౌంగ్ లేదా అధిక స్థాయి లావోటియన్స్‌గా పిలుస్తారు. కేంద్ర మరియు దక్షిణ పర్వతాల్లో, లావో థెయంగ్ లేదా మధ్య-వాలు లావోటియాన్‌లు అని పిలిచే మోన్-ఖ్మెర్ జాతులు ఎక్కువ మంది ఉన్నారు. కొంతమంది వియత్నామీస్, ఛైనీస్ మరియు థాయ్‌లాండ్ థాయ్ అల్పసంఖ్యలో ప్రజలు, ప్రత్యేకంగా పట్టణాల్లో నివసిస్తున్నారు, కాని 1940ల చివరిలో స్వతంత్రం తర్వాత మరియు మళ్లీ 1975 తర్వాత రెండు భాగాలుగా విడిచి వెళ్లిపోయారు.
"లావోటియాన్" అనే పదం లావో భాష, సాంస్కృతిక లావో ప్రజలు, భాష మరియు ఆచారాలను సూచించదు, కాని ఇది ఒక రాజకీయ పదం, ఇది లావోస్‌లో ఉన్న లావో సంస్కృతి కాని సమూహాలను కూడా సూచిస్తుంది మరియు వారి రాజకీయ పౌరసత్వం కారణంగా వారిని "లావోటియన్"గా గుర్తిస్తారు.
ప్రధాన లావోస్‌లో మతంగా థెరావాడా బుద్ధిజం చెప్పవచ్చు, దీనితో పాటు పర్వతప్రాంత జాతుల్లో ఆచరించే సాధారణ యానిమిజమ్ కూడా ఆధ్యాత్మిక ధ్యానంతో శాంతియుతంగా ఉనికిలో ఉంది. ఇక్కడ స్వల్ప సంఖ్యలో క్రైస్తవులు కూడా ఉన్నారు, ఎక్కువగా వెయంటియాన్‌కి పరిమితమయ్యారు మరియు ముస్లింలు మియన్మార్ సరిహద్దు ప్రాంతానికి పరిమితమయ్యారు. క్రిస్టియన్ మిషనరీ పని ప్రభుత్వం నియంత్రించబడింది.
ఇక్కడ అధికారిక మరియు ప్రధాన భాషగా లావోను చెప్పవచ్చు, ఇది థాయ్ భాషా సమూహం యొక్క ఒక టోనల్ భాషగా చెప్పవచ్చు. లేఖన భాష ఖ్మెర్ లేఖన లిపి ఆధారంగా ఉంటుంది. మధ్యవాలు మరియు ఎగువస్థాయి లావోలు గిరిజన భాషల కలయికతో మాట్లాడుతుంటారు. ఇప్పటికీ ప్రభుత్వం మరియు వాణిజ్యంలో సర్వసాధారణమైన ఫ్రెంచ్‌ను చాలా మంది అభ్యసిస్తున్నారు, అయితే అసోసియేషన్ ఆఫ్ సౌత్ఈస్ట్ ఏసియన్ నేషన్స్ (ASENః యొక్క భాష ఆంగ్లాన్ని ఇటీవల సంవత్సరాల్లో ఎక్కువగా అభ్యసిస్తున్నారు.
ఆరోగ్యం

2007లో జననంలో పురుష జీవన కాలపు అంచనా 63.2 వద్ద మరియు స్త్రీ జీవన కాలపు అంచనా 65.9 వద్ద ఉంది [15] 2006లో ఆరోగ్య జీవన కాలపు అంచనా 54 వద్ద ఉంది.[15] 2006లో, జనాభాలో రెండు ఐదుల శాతం మంది మెరుగైన జల వనరులను ఉపయోగించడం లేదు.
[15] ఆరోగ్యంపై ప్రభుత్వం వ్యయంగా GDPలో సుమారు 4%ను వెచ్చిస్తుంది.[15] 2006లో దీని మొత్తం US$ 18 (PPP)గా చెప్పవచ్చు.[15]
మతం

2005 జనాభా లెక్కల ప్రకారం లావోస్‌లోని ప్రజల్లో 67% మంది థెరావాడా బౌద్ధులు, 1.5% క్రైస్తవులు మరియు 31.5% ఇతర లేదా పేర్కొనలేని జాతులు వారు ఉన్నట్లు తెలిసింది.[16] బౌద్ధుల జనాభా గరిష్ఠంగా 85% వరతు ఉంటుంది; లావోస్‌లో ఈ మతం అతి ముఖ్యమైన సామాజిక బలాల్లో ఒకటిగా మిగిలిపోయింది[17]
సంస్కృతి

లావో సంస్కృతిలో థెరావాడా బుద్ధిజం అనేది ముఖ్యమైన ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంది. ఇది మొత్తం దేశంలో భాష నుండి ఆలయం వరకు, కళ, సాహిత్యం, కళా ప్రదర్శన మొదలైనవాటిలో ప్రతిబింబిస్తుంది. అయితే లావో సంస్కృతిలో పలు అంశాలు బుద్ధిజం కంటే ముందు నుండే ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, లావోయేటన్ సంగీతంలో దాని జాతీయ సంగీత సాధనం, ఖాయెన్‌కు ప్రధాన అంశంగా చెప్పవచ్చు, ఇది ఒక రకం వెదురు పైపు కాగా, ఇది చరిత్రపూర్వ మూలాలను కలిగి ఉంది. ఖాయెన్ సాంప్రదాయబద్ధంగా లామ్‌లో గాయకుడు కలిగి ఉంటారు, ఇక్కడ ప్రధానమైన జానపద సంగీత శైలి ప్రసిద్ధి చెందింది. పలు లామ్ శైలుల్లో, లామ్ సారావానే అనేది చాలా ప్రాచుర్యం పొందింది.
దేశంలో రెండు ప్రపంచ పూర్వ సంస్కృతి ప్రదేశాలు ఉన్నాయి: లుయాంగ్ ప్రాబాంగ్ మరియు వ్యాట్ ఫోయు. ప్రభుత్వం ఇదే స్థాయిని ప్లెయిన్ ఆఫ్ జార్స్ కోసం అభ్యర్థిస్తుంది.
అంటుకునే అన్నం అనేది ప్రత్యేకలక్షణ ప్రధాన ఆహారంగా చెప్పవచ్చు మరియు లావో ప్రజలకు సాంస్కృతిక మరియు మతపరమైన అర్థాన్ని కలిగి ఉన్నారు. అంటుకునే అన్నం అనేది ప్రధానంగా జాస్మిన్ అన్నం కంటే ఎక్కువగా ఇష్టపడతారు ఎందుకంటే లావో అనేది అంటుకునే అన్నం తినే మూలాలను కలిగి ఉన్న ఏకైక దేశంగా చెప్పవచ్చు. వేర్వేరు వాతావరణాల్లో మరియు పలు సాంస్కృతిక సమూహాల్లో వరి ఉత్పత్తికి సంబంధించి పలు సంప్రదాయాలు మరియు ఆచారాలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, లుయాంగ్ ప్రబాంగ్‌లో ఖామ్ము రైతులు వరి రకం ఖావో కామ్‌ను వారి చనిపోయిన తల్లిదండ్రుల జ్ఞాపకంగా గుడిసెకు సమీపంలో తక్కువ పరిమాణంలో పండిస్తారు లేదా వారి తల్లిదండ్రులు ఇంకా సజీవంగా ఉన్నారని సూచించడానికి వరి పండించే భూమికి సరిహద్దులో పెంచుతారు.[18]
విద్య

వయోజన అక్షరాస్యత రేటు మూడింటిలో రెండు శాతాన్ని అధిగమించింది.[15] పురుష అక్షరాస్యత రేటు, స్త్రీ అక్షరాస్యత రేటును అధిగమించింది.[15] 2004లో, నికర ప్రాథమిక నమోదు రేటు 84 %గా తెలిపారు.[15] నేషనల్ యూనివర్సిటీ ఆఫ్ లావోస్ అనేది లావోస్‌లోని జాతీయ విశ్వవిద్యాలయం వలె సేవలను అందిస్తుంది.
ప్రసార సాధనాలు
రెండు విదేశీ భాష పత్రికలతో సహా అన్ని వార్తాపత్రికలను ప్రభుత్వమే ముద్రిస్తుంది: ఆంగ్ల-భాష దినపత్రిక వెయంటియాన్ టైమ్స్ మరియు ఫ్రెంచ్-భాషా వార పత్రిక Le Rénovateur . అదనంగా, దేశంలోని అధికారిక వార్తా సంస్థ ఖావో సాన్ పాథెట్ లావో దాని ప్రక్రియ పత్రిక యొక్క ఆంగ్ల మరియు ఫ్రెంచ్ సంస్కరణలను ముద్రిస్తుంది. ప్రధాన నగర కేంద్రాల్లో ఇంటర్నెట్ కేఫ్‌లు ప్రస్తుతం సర్వసాధారణంగా మారాయి మరియు ప్రత్యేకంగా ఇవి యువత ప్రజాదరణను పొందాయి. అయితే, ప్రభుత్వం ఖచ్ఛితంగా విషయాన్ని సెన్సార్ చేస్తుంది మరియు ప్రాప్తిని నియంత్రిస్తుంది.
అంతర్జాతీయ ర్యాంకింగ్స్

ఇవి కూడా చూడండి

లావోస్-సంబంధిత అంశాల జాబితా
లావోస్ కమ్యూనికేషన్స్
లావోస్ చిహ్నం
లావోస్ యొక్క విదేశీ సంబంధాలు
ఫ్రెంచ్ రాచరికపు సామ్రాజ్యం
లావోస్‌లో ఆరోగ్యం
లావోటియాన్ అంతర్యుద్ధం
స్వతంత్ర సూచనల జాబితా
లావోస్ యొక్క సైనిక దళం
లావోస్‌లో ఉత్తర వియత్నామీస్ దండయాత్ర
లావోస్‌లో గూఢచర్యం
లావోస్‌లో రవాణా
వియత్నాం యుద్ధం
లావోస్‌లో సాంస్కృతిక అల్పసంఖ్యాకుల నేతలు
పా చాయే వ్యే
వోంగ్ కెయో
వోంగ్ కోమాండమ్
గమనికలు మరియు సూచనలు

బాహ్య లింక్లు

సాధారణ సమాచారం

UCB Libraries GovPubs నుండి
 at Curlie
Wikimedia Atlas of Laos

వర్గం:లావోస్
వర్గం:ఆగ్నేయ ఆసియా దేశాలు
వర్గం:ఆగ్నేయ ఆసియా దేశాల సభ్య రాష్ట్రాల సంఘం
వర్గం:లా ఫ్రాన్సోఫోనియేలో సభ్య రాష్ట్రాలు
వర్గం:తక్కువగా అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు
వర్గం:పరివేష్టిత దేశాలు
వర్గం:1949లో స్థాపించబడిన రాష్ట్రాలు మరియు జిల్లాలు
వర్గం:కమ్యూనిస్ట్ రాష్ట్రాలు
వర్గం:సామ్యవాద రాష్ట్రాలు
వర్గం:ఏకైక-పార్టీ రాష్ట్రాలు

లావోస్ దేశ విస్తీర్ణం ఎంత?


నిత్త పుత్తు, విశాఖపట్నం జిల్లా, ముంచంగిపుట్టు మండలానికి చెందిన గ్రామము.[1]
ఇది మండల కేంద్రమైన ముంచింగిపుట్టు నుండి 10 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన జైపూరు (ఒరిస్సా)  నుండి 108 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 81 ఇళ్లతో, 296 జనాభాతో 153 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 149, ఆడవారి సంఖ్య 147. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 294. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 583475[2].పిన్ కోడ్: 531040.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది. బాలబడి, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు ,. సమీప జూనియర్ కళాశాల ముంచింగిపుట్టులోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం లోనూ   పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అరకులోయ లోను, అనియత విద్యా కేంద్రం జైపూరులోను, ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
బావుల నీరు గ్రామంలో అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. మొబైల్ ఫోన్ ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది. వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం, రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ఏటీఎమ్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. ఉన్నాయి. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉంది. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆశా కార్యకర్త, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది.
భూమి వినియోగం
గదెల బూరుగులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
అడవి: 20 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 2 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 50 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 80 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 80 హెక్టార్లు
గణాంకాలు
జనాభా (2011) - మొత్తం 	13 - పురుషుల సంఖ్య 	5 - స్త్రీల సంఖ్య 	8 - గృహాల సంఖ్య 	4

మూలాలు

నిత్త పుత్తు

నిత్త పుత్తు గ్రామ విస్తీర్ణత ఎంత?


1905 జూలై 19 న అప్పటి భారత వైస్రాయి అయినటువంటి లార్డ్ కర్జన్ చే బెంగాల్ విభజన యొక్క నిర్ణయం ప్రకటించబడింది. 1905 అక్టోబరు 16 న బెంగాల్ విభజన నిర్ణయం అమలులోకి వచ్చింది. ఈ విభజన వల్ల పెద్ద ఎత్తున రాజకీయ అనిశ్చితి చెలరేగడంతో పాటు హిందూ ఒత్తిడి వలన 1911లో బెంగాల్ తూర్పు మరియు పశ్చిమ ప్రాంతాలు తిరిగి కలవడం జరిగింది.
మూలం
అప్పట్లో బెంగాల్ సంస్థానము 80 మిలియన్ లకు పైగా జనాభాను కలిగి ఉండి 489,500 చదరపు కిలోమీటర్ ల వైశాల్యంలో విస్తరించి ఉంది. పశ్చిమ బెంగాల్ తో పోలిస్తే తూర్పు బెంగాల్ భౌగోళికంగా విడిపడినట్లు ఉండడమే కాక సమాచార ప్రసార రంగంలో కూడా బాగా వెనుకబడి ఉంది. 1836లో పై భాగంలో ఉన్న సంస్థానాలన్ని ఒక లెఫ్ట్నెంట్ గవర్నర్ పరిధిలోకి తీసుకురాబడి 1854లో గవర్నర్ జనరల్ ఇన్ కౌన్సిల్ ను బెంగాల్ పై నేరుగా పరిపాలన అధికారం నుండి తప్పించడం జరిగింది. 1874లో సిల్హెట్ తో సహా అస్సాం బెంగాల్ నుండి వేరు చేయబడి ఒక చీఫ్ కమిషనర్ షిప్ ఏర్పాటు చేయబడడంతో పాటు 1898లో లూషాయి హిల్స్ ప్రాంతం కూడా ఇందులో కలవడం జరిగింది.
ఇంత పెద్ద సంఖ్యలో జనాభా కలిగిన బెంగాల్ సంస్థానాన్ని పరిపాలించడం చాలా కష్టసాధ్యమైన విషయం.
విభజన
1903లో తొలిసారిగా బెంగాల్ విభజన ప్రస్తావనకు రావడం జరిగింది. చిట్టగాంగ్ మరియు ఢాకా, మైమేన్ సింగ్ జిల్లాలను బెంగాల్ నుండి వేరు చేసి అస్సాం సంస్థానంలో కలపాలనే మరొక ప్రతిపాదన కూడా అప్పట్లో తెర మీదకు వచ్చింది. ఇదే విధంగా చోటా నాగపూర్ ను మధ్య సంస్థానాలలో కలపాలనే ప్రతిపాదన కూడా ఉండేది.
జనవరి 1904లో ప్రభుత్వం ఈ ప్రతిపాదనను అధికారికంగా ప్రకటించగా ఫిబ్రవరిలో లార్డ్ కర్జన్ ఈ విభజన పై ప్రజాభిప్రాయ సేకరణకు గానూ బెంగాల్ లోని తూర్పు జిల్లాలన్నింటిలోను అధికారికంగా పర్యటించడం జరిగింది. ఈయన ఆయా ప్రాంతాలలో నాయకత్వం వహిస్తున్న ముఖ్యమైన వ్యక్తులను కలవడంతో పాటు విభజన పై ప్రభుత్వం యొక్క వైఖరిని తెలియ చేస్తూ ఢాకా, చిట్టగాంగ్ మరియు మైమేన్సింగ్ వంటి ప్రాంతాలలో అనేక ఉపన్యాసాలు ఇవ్వడం జరిగింది. 1896-1902లో అస్సాంకు చీఫ్ కమిషనర్ గా ఉన్న హెన్రీ జాన్ స్టెడ్మాన్ కాటన్ ఈ ప్రతిపాదనను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు.
చివరకు 1905 అక్టోబరు 16 న అప్పటి భారత వైస్రాయిగా ఉన్న లార్డ్ కర్జన్ బెంగాల్ ను విభజించడం జరిగింది. పరిపాలనా సౌలభ్యం కోసం విభజన జరిగింది. బెంగాల్ దాదాపుగా ఫ్రాన్స్ అంత వైశాల్యం కలిగి ఉండి అత్యధిక సంఖ్యలో జనాభాను కూడా కలిగి ఉంది. తూర్పు ప్రాంతం నిర్లక్ష్యం చేయబడి సరైన పాలనకు నోచుకోవడం లేదని భావించేవారు. ఈ సంస్థానాన్ని విభజించడం వల్ల తూర్పు ప్రాంతంలో పరిపాలన మెరుగవుతుందనీ తరువాత కొత్తగా వచ్చే స్కూళ్ళు మరియు ఉపాధి అవకాశాల వలన ఇక్కడ జనాభా లబ్ధి పొందుతారనీ భావించారు. అయితే విభజన ప్రణాళిక వెనుక ఇతర కారణాలు కూడా ఉన్నాయి. బెంగాలీ హిందువులు పరిపాలనలో అధిక భాగస్వామ్యం కోసం రాజకీయ ఉద్యమం జరుపుతున్న ఆ కాలంలో తూర్పు ప్రాంతంలో ముస్లింలు అధిక సంఖ్యలో ఉండడం వలన వారి స్థానం బలహీనపడే అవకాశం ఉన్నట్లు భావించారు. ముస్లింలు విభజన కోరుకోగా హిందువులు దానిని వ్యతిరేకించారు. విభజన తరువాత కూడా అహింసా, హింసాయుత ఉద్యమాలు, బహిష్కరణల రూపంలో పెద్ద ఎత్తున నిరసనలు చెలరేగాయి. చివరకు పశ్చిమ బెంగాల్ అనబడే కొత్త సంస్థానం యొక్క గవర్నర్ పై హత్యా ప్రయత్నం కూడా జరిగింది.
ఈ విభజన నిర్ణయం కేవలం అర్ధ దశాబ్ద కాలం పాటు మాత్రమే అమలులో ఉండి చివరకు 1911 లో రద్దు చేయబడింది. అయితే విభజన వెనుక ఉన్న బ్రిటిష్ వారి డివైడ్ అట్ ఎమ్పెర అనే సిద్ధాంతం ఈ సంస్థానాలు తిరిగి కలిసాక కూడా ప్రభావం చూపుతూనే ఉంది. 1919లో హిందువులకు మరియు ముస్లింలకు వేర్వేరుగా ఎన్నికలు నిర్వహించడం జరిగింది. దీనికి ముందే ఈ రెండు మతాల పెద్దలూ కూడా బెంగాలీలందరూ సౌభ్రాతృత్వంతో మెలగాలని పిలుపునిచ్చారు. ఇప్పుడు, వారి వారి రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం ప్రజలు రెండుగా విడిపోవడం జరిగింది. 28 నుండి 22 మిలియన్ ల జనాభా బలం కలిగిన ముస్లింలు కూడా పరిపాలనలో ఆధిక్యం చూపుతూ వచ్చారు. దేశం మొత్తం మీద హిందువులు మరియు ముస్లింలు అందరూ, హిందువులు అత్యధికంగా గల ప్రాంతం అంతా ఒక రాష్ట్రం గానూ ముస్లింలు అత్యధికంగా గల ప్రాంతం అంతా మరొక రాష్ట్రంగానూ రెండు స్వతంత్ర రాష్ట్రాలు ఏర్పాటు చేయాలని డిమాండ్ చేయగా బెంగాలీ హిందువులు కూడా ఈ ప్రాతిపదికన రాష్ట్ర విభజనకు అంగీకరించారు. ముస్లింలు మొత్తం ముస్లిం సంస్థానం అంతా కూడా పాకిస్తాన్ లో కలవాలని కోరుకున్నారు. 1947లో ప్రత్యేకంగా మత ప్రాతిపదికన బెంగాల్ తిరిగి విభజించబడింది. ఇది తూర్పు పాకిస్తాన్ గా మారింది. అయితే 1971లో పశ్చిమ పాకిస్తాన్ మిలటరీ దళంతో స్వతంత్రం కోసం జరిపిన యుద్ధంలో గెలుపొంది ఈ ప్రాంతం బంగ్లాదేశ్ అనే స్వతంత్ర రాజ్యంగా అవతరించింది. విభజన అనేది రక్తపాతం జరగకుండా నివారించేందుకు ఒక తప్పనిసరి వ్యూహం కావొచ్చు కానీ చాలా సందర్భాలలో ఇది మరిన్ని సమస్యలకు దారితీసి ప్రజలను మరింత విడదీయడమే జరిగింది. దాదాపుగా ప్రతిసారీ విభజన వల్ల సరిహద్దులకు రెండు వైపులా ఉన్న మైనారిటీలు అసంతృప్తినే వ్యక్తం చేసారు. బెంగాల్ విభజన రెండు సార్లు రక్తపాతానికి దారి తీసింది.
త్రిపుర రాష్ట్రం, చిట్టగాంగ్,ఢాకా మరియు రాజ్శాహి (డార్జిలింగ్ కాకుండా) డివిజన్లు ఈ కొత్త సంస్థానంలో భాగం కాగా మాల్దా జిల్లా అస్సాం సంస్థానంలో కలుపబడింది. ఈ పెద్ద తూర్పు ప్రాంతాలను కోల్పోవడమే కాకుండా ఐదు హిందీ మాట్లాడే రాష్ట్రాలను కూడా బెంగాల్ మధ్య ప్రాంత సంస్థానాల కోసం వదిలివేయవలిసి వచ్చింది. పశ్చిమాన సంబల్ పూర్ మరియు ఐదు చిన్న ఒరియా మాట్లాడే రాష్ట్రాలు కూడా కేంద్ర సంస్థానాల నుండి బెంగాల్ సంస్థానంలో కలవడం జరిగింది. చివరకు 42 మిలియన్ హిందువులు మరియు 9 మిలియన్ ముస్లింలు కలిసి మొత్తం 54 మిలియన్ జనాభాతో 141,580 square miles (366,700km2)వైశాల్యంతో బెంగాల్ వేరుపడడం జరిగింది.
ఢాకా రాజధానిగా చిట్టగాంగ్ మరొక ఉప రాజధానిగా ఏర్పడిన కొత్త సంస్థానం తూర్పు బెంగాల్ మరియు అస్సాంగా పిలువబడింది. దీని విస్తీర్ణం 106,540 square miles (275,940km2)కాగా జనాభా మొత్తం 31 మిలియన్లు. ఇందులో 18 మిలియన్ ప్రజలు ముస్లింలు కాగా 12 మిలియన్ల ప్రజలు హిందువులు. కలకత్తా హైకోర్ట్ పరిధిలోనే ఈ ప్రాంతం ఉంచబడినప్పటికీ ఇద్దరు సభ్యులు గల రెవిన్యూ బోర్డ్ అయిన లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్ ఆధ్వర్యంలో పరిపాలన జరిగేది. ఇక్కడ ప్రభుత్వం తూర్పు బెంగాల్ మరియు అస్సాం యొక్క పశ్చిమ సరిహద్దు కచ్చితంగా నిర్ణయించబడాలనీ మరియు కచ్చితమైన భౌగోళిక, భాషా,సాంస్కృతిక మరియు సామాజిక లక్షణాలు ఈ ప్రాంతానికి ఉండాలని భావించడం జరిగింది. 1905 జూలై 19న భారత ప్రభుత్వం ఈ విభజనకు సంబంధించిన తుది నిర్ణయ తీర్మానాన్ని ప్రకటించగా అదే సంవత్సరం అక్టోబరు 16 నుండి బెంగాల్ విభజన అమలులోకి వచ్చింది.
ఇది తీవ్ర రాజకీయ సంక్షోభాన్ని సృష్టించింది. తూర్పు బెంగాల్ లోని ముస్లింలు విభజన వల్ల తమకు విద్య మరియు ఉపాధి అవకాశాలు మెరుగుపడతాయని భావించగా పశ్చిమ బెంగాల్ ప్రజలు మాత్రం ఈ విభజనను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు. ఈ సమయంలోనే పెద్ద స్థాయిలో జాతీయవాద సాహిత్యం వెలుగులోకి వచ్చింది. విభజనకు వ్యతిరేకంగా భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ తరపున అస్సాం చీఫ్ కమీషనర్ అయిన హెన్రీ జాన్ స్తేడ్మాన్ కాటన్ నాయకత్వం వహించినప్పటికీ కర్జన్ కు మాత్రం ఎటువంటి స్థానచలనం కలగలేదు. తరువాత నాటిన్ఘం ఈస్ట్ కు లిబరల్ పార్టీ ఎంపిగా ఉన్న కాటన్ తూర్పు బెంగాల్ కు మొదటి లెఫ్ట్నెంట్ గవర్నర్ అయిన సర్ బంప్ఫిల్ద్ ఫుల్లర్ ను తొలగించేందుకు విజయవంతమైన ఉద్యమం నడిపాడు. 1906లో విభజనను రద్దు చేయమని కోరేవారిని సమర్ధిస్తూ రవీంద్రనాద్ టాగోర్ రచించిన అమర్ షోనార్ బంగ్లా గేయం చాలా కాలం తరువాత 1972లో బంగ్లాదేశ్ జాతీయగీతంగా మారింది.
ఈ రాజకీయ నిరసనల వల్ల బెంగాల్ రెండు భాగాలు 1911లో తిరిగి ఒకటి కావడం జరిగింది. మత ప్రాతిపదికన కాకుండా భాషా ప్రాతిపదికన తిరిగి విభజన చేయడం జరుగగా హిందీ, ఒరియా మరియు అస్సామీ మాట్లాడే ప్రాంతాలు ప్రత్యేక పరిపాలనా యూనిట్లుగా వేరు చేయబడ్డాయి. బ్రిటిష్ ఇండియా యొక్క పాలనా రాజధాని కూడా కలకత్తా నుండి న్యూఢిల్లీకు మార్చబడింది.
అయితే ముస్లింలకు హిందువులకు మధ్య ఉన్న సంఘర్షణల వల్ల రెండు గ్రూప్ ల యొక్క రాజకీయ ప్రయోజనాలను కాపాడే నిమిత్తం కొత్త చట్టాలు చేయవలసిన అవసరం ఏర్పడింది.
వీటిని కూడా చూడండి
బంగ్లాదేశ్
పశ్చిమ బెంగాల్
బెంగాల్ విభజన (1947)
బాహ్య లింకులు

వర్గం:భారతదేశ చరిత్ర
వర్గం:బంగ్లాదేశ్ చరిత్ర
వర్గం:బెంగాల్ చరిత్ర
వర్గం:భారతదేశ విభజన
వర్గం:1905

బెంగాల్ విభజన (1905)

పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్ర విస్తీర్ణం ఎంత?


ఇరకం ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, శ్రీ పొట్టి శ్రీరాములు నెల్లూరు జిల్లా, తడ మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన తడ నుండి 17 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన చెన్నై నుండి 60 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 513 ఇళ్లతో, 1820 జనాభాతో 2636 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 908, ఆడవారి సంఖ్య 912. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 359 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 80. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 592790[1].పిన్ కోడ్: 524401.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి. సమీప బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు తడలోను,  ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల భీములవారిపాలెంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల తడ కండ్రికలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల సూళ్ళూరుపేటలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల చెన్నైలోను, పాలీటెక్నిక్ గూడూరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల తడలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం సూళ్ళూరుపేటలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల చెన్నై లోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఇరకంలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
ఇరకంలో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం మొదలైనవి  గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 10 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
ఇరకంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 972 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం సాగని, బంజరు భూమి: 795 హెక్టార్లు
శాశ్వత పచ్చిక ప్రాంతాలు, ఇతర మేత భూమి: 335 హెక్టార్లు
వ్యవసాయం చేయదగ్గ బంజరు భూమి: 71 హెక్టార్లు
సాగులో లేని భూముల్లో బీడు భూములు కానివి: 1 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 459 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 14 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 447 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ఇరకంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
బావులు/బోరు బావులు: 38 హెక్టార్లు* ఇతర వనరుల ద్వారా: 408 హెక్టార్లు
ఉత్పత్తి
ఇరకంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి
సమీప గ్రామాలు
వేనాడు 9 కి.మీ
పూడి 9 కి.మీ
రామాపురం 11 కి.మీ
కరూర్ 11 కి.మీ
తడ 13 కి.మీ
సమీప మండలాలు
దక్షణాన గుమ్మిడిపూడి మండలం
పశ్చిమాన సూళ్లూరుపేట మండలం
పశ్చిమాన వరదయ్యపాలెం మండలం
పశ్చిమాన సత్యవేడు మండలం
మూలాలు

ఇరకం గ్రామ జనాభా 2004 నాటికి ఎంత?


నండవ శ్రీకాకుళం జిల్లా, మెళియాపుట్టి మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన మెళియాపుట్టి నుండి 15 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన పలాస-కాశీబుగ్గ నుండి 20 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 108 ఇళ్లతో, 399 జనాభాతో 264 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 188, ఆడవారి సంఖ్య 211. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 396. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 580194[1].పిన్ కోడ్: 532220.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి.
సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల పలాసలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల పెద్దమడిలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల పెద్దమడిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల పెద్దమడిలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు పలాసలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ శ్రీకాకుళంలో ఉన్నాయి.
సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల పలాసలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు శ్రీకాకుళంలోనూ ఉన్నాయి.
వైద్య సౌకర్యం
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
తాగు నీరు
బావుల నీరు  గ్రామంలో అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. మొబైల్ ఫోన్ ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది. వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 12 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
నందవలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వ్యవసాయేతర వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 80 హెక్టార్లు
నికరంగా విత్తిన భూమి: 184 హెక్టార్లు
నీటి సౌకర్యం లేని భూమి: 165 హెక్టార్లు
వివిధ వనరుల నుండి సాగునీరు లభిస్తున్న భూమి: 19 హెక్టార్లు
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
నందవలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
చెరువులు: 19 హెక్టార్లు
మూలాలు

నండవ గ్రామ పిన్ కోడ్ ఏంటి?