Was het Mo Terror die de bommen in het portiek plaatste?
Een afgezette Plantage Parklaan, nadat een oefengranaat werd gevonden voor de woning van de ondernemer. Beeld Joris Van Gennip  In de ochtend van 25 november 2020 trof een buurvrouw, die haar dochtertje naar school bracht, een oefengranaat in het portiek van het pand waar de ondernemer woont, aan de Plantage Parklaan. De straat werd urenlang afgezet en verscheidene woningen werden ontruimd. Op 8 december werd in de vroege ochtend een vergelijkbare bom gelegd voor een vestiging van het bedrijf van de ondernemer, verderop in de Amsterdamse binnenstad. Bij allebei de explosieven lag een elektriciteitskabel, kennelijk om ze van afstand mee tot ontploffing te brengen. Volgens justitie is het vooral aan geklungel van Mohamed B. en meer geluk dan wijsheid te danken dat de pogingen tot het aanrichten van forse schade mislukten. Wanbetaling  De ondernemer was eerder al meermaals bedreigd en klemgereden, waarschijnlijk vanwege een conflict over wanbetaling door een criminele klant. Ook waren zijn voordeur en bedrijf al eens beschoten. De ondernemer kreeg een bericht dat hij 500 k (500.000 euro) moest overmaken, anders zouden adressen aan de beurt komen waar een vestiging van zijn bedrijf zit en waar familie woont. In juli had een kennis van Mohamed B. s nachts de Mercedes G-klasse van de ondernemer in brand gestoken. De prijzige terreinwagen stond voor zijn deur geparkeerd op de Plantage Parklaan. Die brandstichter heeft bekend. De zaken tegen hem en tegen de vermoede opdrachtgever voor de aanslagen lopen nog. Volop bewijs  Het Openbaar Ministerie ziet volop bewijs dat Mohamed B. in november en december de bommen legde. Zijn dna zat op de oefengranaten en elektriciteitsdraden. Op camerabeelden is te zien dat de dader tijdens allebei de pogingen slechts n handschoen droeg, waardoor het dna via de andere hand op de spullen kan zijn gekomen. In B.s telefoons zaten volop fotos van de getroffen woning en het bedrijf, plus een foto van een gelijksoortig explosief dat iemand vasthoudt. Met een telefoon is gezocht op de werktijden van de politie, vlak voordat een van de explosieven vlak voor het einde van de nachtdienst van de politie werd geplaatst. Haakneus  Kleding, schoenen, een bril en een schoudertas die de dader op camerabeelden lijkt te dragen, lijken sprekend op de spullen die zijn gevonden op de zolder van de woning van B.s ouders, waar hij verbleef. Hij kent de andere verdachten, reden waarom de officier van justitie een contactverbod wil. Mohamed B. zegt niet te weten hoe zijn dna op de explosieven en snoeren is gekomen. Het kan zijn dat ik in die wintertijd mijn handschoenen ergens heb laten liggen waarna een ander die heeft gebruikt. Elektriciteitssnoeren liggen volgens hem in elk huis. Hij zegt niet de Mo Terror te zijn waarvan in telefoons sprake is. Ik ben zenuwachtig.  Bewijs niet overtuigend  Advocaat Jurjen Boorsma vindt het bewijs niet zo overtuigend als je het stuk voor stuk neemt. Hij legt de foute vrienden van B. juist in diens voordeel uit. Het dna plaatst mijn clint nog niet op de plaats delict. Hij leidde een ongeregeld leven en sliep misschien wel bij de daders, waardoor zijn dna op spullen kan zijn gekomen die later zijn gebruikt om de explosieven te plaatsen.  De bril en de schoenen zijn bijna net zo gewoon als een Albert Heijntas, de schoudertas is niet goed te herkennen. De telefoons van B. met al die belastende gegevens kan hij hebben uitgeleend. Ik wil fatsoenlijke rechtspraak  Zijn clint wil op Boorsmas advies maar weinig zeggen omdat hij moet vrezen voor represailles. De explosieven waren geen deugdelijke bommen, maar met duct-tape bijeen geplakte oefengranaten met daarbij een snoeren die niet geschikt waren als ontsteking. Iedereen die dat ziet, schrikt zich rot en dat is waarschijnlijk de bedoeling geweest van de dader, maar je moet je afvragen of het de bedoeling van de dader was de oefengranaten tot ontploffing te brengen.  De ondernemer, aanwezig in de rechtszaal, vraagt schadevergoedingen voor zijn immaterile schade  hij lijdt zwaar onder de dreiging  en de kostbare beveiligingsmaatregelen die hij heeft moeten treffen. Maar eigenlijk wil ik het niet hebben over die rotcenten, ik wil fatsoenlijke rechtspraak.  De rechtbank doet op 23 juni uitspraak.