audio
audioduration (s) 1.81
18.5
| text
stringlengths 18
155
| gender
class label 1
class |
|---|---|---|
ଦଣ୍ଡେ ନିମିଷେ ଥିରହୋଇ ରହିପାରେନା ।
| 0female
|
|
ସେଇ ଗଛ ଛାଇତଳେ, ଧକେଇ ଧକେଇ, ପଡ଼ିରହେ ବୁଲାକୁକୁର ।
| 0female
|
|
କିଏ ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଏ ତ, କିଏ ବସ୍ତ୍ର ଦିଏ ।
| 0female
|
|
ତା’ରି ଫୁଲଫଳ ଖାଇ, ପେଟ ଭରନ୍ତି ।
| 0female
|
|
ଆମେ ଯେତେ ଯାହା ଖାଦ୍ୟ ଖାଉ, ସବୁ ଖାଦ୍ୟ ଗଛରୁ ହିଁ ଆମଦାନୀ ହୋଇଥାଏ ।
| 0female
|
|
ଆମେ ଯେତେ ଗଛ ଦେଖୁଛୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟିରେ କିଛି ନା କିଛି ଔଷଧିୟ ଗୁଣ ରହିଛି ।
| 0female
|
|
ଏସବୁ ବ୍ୟତୀତ, ଆମ ପରିବେଶ ପାଇଁ, ଗଛର ଉପାଦେୟତା, କହିଲେ ସରିବନି ।
| 0female
|
|
ସେଇ ପରମ୍ପରା, ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆମ ଦେଶର ପୁରପଲ୍ଲୀରେ, ପ୍ରଚଳିତ ।
| 0female
|
|
ଗଛ ଲଗାଇବା, ଏକ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ଲୋକେ ବିଶ୍ଵାସ କରନ୍ତି ।
| 0female
|
|
ମୋଟ୍ ଉପରେ କହିଲେ, ଗଛଲତା ଯୋଗୁଁ ହିଁ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରାଣୀଜଗତ ତିଷ୍ଠି ରହିଛି ।
| 0female
|
|
ଅବଶ୍ୟ ପ୍ରାଣୀ ଜଗତଠାରୁ ମଧ୍ୟ, ବୃକ୍ଷଲତମାନେ ଯଥେଷ୍ଟ ସୁବିଧା ପାଇଥା’ନ୍ତି ।
| 0female
|
|
ଏମାନେ ନାନାପ୍ରକାର ସେବା କରି, ଆମ ପରିବେଶ, ଓ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି ।
| 0female
|
|
ପୁଣି ଏହି ହିସାବ ବାହାରେ, ଗଛଠାରୁ ଆମେ ଆହୁରି ଅନେକ୍ ପ୍ରକାରର ସେବା ପାଇଥାଉ ।
| 0female
|
|
ଗଛଲତା ଯୋଗୁଁ, ଆମ ପୃଥିବୀ ସବୁଜ ଶ୍ୟାମଳ ।
| 0female
|
|
ଯେଉଁଠି ଗଛଲତା ନାହିଁ, ସେଠି ଜୀବନ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ, ଖାଲି ହାହାକାରମୟ ।
| 0female
|
|
ସେଇଠି ଝରିପଡ଼େ, ବୃକ୍ଷ ଦେବତାର ଆଶୀର୍ବାଦ ।
| 0female
|
|
ତେଣୁ ବୃକ୍ଷଲତାର ମହିମାକୁ, ଆମକୁ ମାନିବାକୁ ହେବ ।
| 0female
|
|
ବୃକ୍ଷ ରୋପଣ ଏକ ମହତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ, ତାହା ହିଁ ହେବ ବୃକ୍ଷ ଦେବତାର ପ୍ରକୃତ ପୂଜା ।
| 0female
|
|
ତେଣୁ ଭବିଷ୍ୟତ ବଂଶଧରଙ୍କ ପାଇଁ, ଆମକୁ ବି ଗଛ ଲଗାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ ।
| 0female
|
|
ସାମାଜିକ ବନୀକରଣ, ଏକ ବ୍ୟାପକ ଯୋଜନା ।
| 0female
|
|
ମରୁଭୂମି ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଏହି ଗଛ, ଜମି ଓ ଫସଲକୁ, ପବନ ଓ ବାଲିରୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
| 0female
|
|
ସେମାନଙ୍କର ମାଆ, ମରିଗଲାରୁ ତାଙ୍କ ବାପା ପୁଣି ଥରେ ବିବାହ କଲେ ।
| 0female
|
|
ସାବତମାଆ, ବଡ଼ ଦୟାହୀନା ଓ ରୁକ୍ଷା ।
| 0female
|
|
ତେଣୁ ଭାଇଟି, ତା’ ଭଉଣୀକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ, ଘର ଛାଡ଼ି କୁଆଡ଼େ ଚାଲିଯିବାକୁ ମନସ୍ଥ କଲା ।
| 0female
|
|
ବାଳିକାଟି ତା’ ଭାଇକୁ କହିଲା, ମୋତେ ଭାରି ଶୋଷ କଲାଣି ।
| 0female
|
|
ଚାଲ ଆମେ କେଉଁଠି ଗୋଟିଏ ଝରଣା ଦେଖି, ସେଥିରୁ ମୁନ୍ଦାଏ ପାଣି ପିଇବା ।
| 0female
|
|
ଏଥର ସେମାନେ, ଆଉ ଗୋଟିଏ ଝରଣା ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
| 0female
|
|
ହେଟାବାଘ ହୋଇଯାଇ ମତେ ଖାଇଦେବ ।
| 0female
|
|
ତେଣୁ ତା’ ଭାଇ କହିଲା, ଆଚ୍ଛା, ମୁଁ ଆଉ ଟିକିଏ ଡେରି କରିବି ।
| 0female
|
|
କିନ୍ତୁ ମତେ ଯେ ଭାରି ଶୋଷ ହେଲାଣି ।
| 0female
|
|
ମୁଁ ଏଥର ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିବିନି ।
| 0female
|
|
ସେ ଦୁହେଁ ବଣ ଭିତରେ, ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
| 0female
|
|
ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ନିବିଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ ପଡ଼ିଲା ।
| 0female
|
|
ଦେଖନି, କି ସୁନ୍ଦର ଭାଇ ଭଉଣୀ ଦୁଇଟି, କି ଅବସ୍ଥା ହେଇ ଯାଉଛନ୍ତି ।
| 0female
|
|
ଖାଇସାରିଲା ପରେ ସେମାନେ ନିଘୋଡ଼ ନିଦରେ ଶୋଇ ପଡ଼ିଲେ ।
| 0female
|
|
ଏମିତି ସେମାନେ ଦିନାକେତେ ବଣରେ କଟେଇଲେ ।
| 0female
|
|
ହରିଣ, ଓ ତା’ ଭଉଣୀ, ପରସ୍ପର କଥାବାର୍ତ୍ତା ହୁଅନ୍ତି ।
| 0female
|
|
ହରିଣ ସେଠୁ ଦୌଡ଼ି ପଳାଇ ଯାଇ, ଏସବୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛାକଲା ।
| 0female
|
|
ଦିନସାରା ସେ ଶିକାରୀମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଦୌଡ଼ିଲା ।
| 0female
|
|
ଭଉଣୀ ତା’ର କ୍ଷତ ସ୍ଥାନ ଦେଇ, ପଟି ବାନ୍ଧିଦେଲା, ଓ ତା’ର ସେବାଶୁଶ୍ରୂଷା କଲା ।
| 0female
|
|
ସେ ତାକୁ ଖେଦାକୁ ନଯିବା ପାଇଁ, ଅନୁରୋଧ କଲା ।
| 0female
|
|
ତା’ ପରଦିନ ସକାଳୁ, ହରିଣ ସୁସ୍ଥ ସବଳ ହୋଇଗଲା ।
| 0female
|
|
ପୁଣି ଶିକାର ସ୍ଥଳକୁ, ଯିବାକୁ ସେ ଇଚ୍ଛା କଲା ।
| 0female
|
|
ସେ ଝିଅଟିକୁ ଦେଖି, ଭାରି ଖୁସି ହେଲେ ।
| 0female
|
|
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ରୂପବତୀ ଥିଲା ।
| 0female
|
|
ସତେକି, ଗୋଟିଏ ଚାଉଳରେ ଗଢା।
| 0female
|
|
ଝିଅଟି ପାଖରୁ ରାଜା ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜାଣି ପାରିଲେ।
| 0female
|
|
ତାଙ୍କର କୌଣସି ପିଲାପିଲି ନଥିବାରୁ, ସେ ତାକୁ ନିଜର ଝିଅ କରି ରଖିବାକୁ ଚାହିଁଲେ ।
| 0female
|
|
ସେମାନଙ୍କର ସାବତମାଆ ମଲାପରେ, ହରିଣଟି ପୁଣି ଗୋଟିଏ ନବଯୁବାରେ ପରିଣତ ହେଲା ।
| 0female
|
|
ଦିନେ ସେମାନେ ବଣ ବୁଲି ବାହାରିଲେ ।
| 0female
|
|
"ମଦନ କହିଲା-"ସଙ୍ଗାତ, ବଣରେ ଯଦି ବାଘ କି ଭାଲୁ ବାହାରିବ, କଅଣ କରିବା ।")
| 0female
|
|
ସତକୁ ସତ, ଦୂରରୁ ଭାଲୁଟାଏ ଆସିଲା ।
| 0female
|
|
ମଦନ ଆଉ କରେ କଣ, ଗଛ ମୂଳରେ ମଲା ମଣିଷ ପରି, ପଡ଼ିରହିଲା ।
| 0female
|
|
ଭାଲୁ ଆସିଲା, ମଦନକୁ ଶୁଙ୍ଘିଲା ।
| 0female
|
|
ମଲା ମଣିଷ ଭାବି ଚାଲିଗଲା ।
| 0female
|
|
ଭାଲୁ ମଲା ମଣିଷ ଖାଏ ନାହିଁ ।
| 0female
|
|
ପଦନ, ଗଛରୁ ତଳକୁ ଆସିଲା ।
| 0female
|
|
କହିଲା ସଙ୍ଗାତ, ଭାଲୁ ତୁମ କାନରେ କଅଣ କହୁଥିଲା କି ।
| 0female
|
|
ବିପଦରେ, ଯେ ସାହା ନ ହୁଏ, ସେ ସାଙ୍ଗ ନୁହେଁ ।
| 0female
|
|
ଏହା ଶୁଣି ପଦନର ମୁହଁ ଶୁଖିଗଲା ।
| 0female
|
|
ଦିନେ ସେ ମଜା କରିବ ବୋଲି ଭାବିଲା ।
| 0female
|
|
ପାଖ ବିଲରେ ଲୋକେ କାମ କରୁଥିଲେ ।
| 0female
|
|
ଡାକ ଶୁଣି, ବଣ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ ।
| 0female
|
|
ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖି ବରଜୁ ଠୋ ଠୋ କରି ହସିଲା, ପୁଣି ଥରେ ବରଜୁ, ଏହିପରି ଡାକିଲା ।
| 0female
|
|
ଲୋକେ ତାକୁ, ଖୁବ୍ ଗାଳିଦେଲେ ।
| 0female
|
|
ଦିନେ ସତକୁ ସତ ବାଘ ଆସିଲା ।
| 0female
|
|
ବରଜୁ ବିକଳରେ ଡାକ ଛାଡ଼ିଲା ।
| 0female
|
|
ଲୋକେ ତା’ କଥା ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ ।
| 0female
|
|
ବାଘ ବରଜକୁ ଟେକି ନେଇଗଲା ।
| 0female
|
|
ଦିନେ ବଗ ବିଲୁଆକୁ କହିଲା, ଆଜି ମୋ ଜନମ ଦିନ, ଆମ ଘରକୁ ଆସିବ ।
| 0female
|
|
ବଗ ଗୋଟିଏ ସରୁମୁହାଁ ଘଡ଼ିରେ, ମାଛ ତରକାରି ଆଣିଲା ।
| 0female
|
|
ବଗ ତାର ସରୁଆ ଥଣ୍ଟ ଗଳାଇ ଖାଇଲା ।
| 0female
|
|
ମାତ୍ର ବିଲୁଆ ମୁହଁ ସେଥିରେ ପଶିଲା ନାହିଁ ।
| 0female
|
|
ଆଉ ଦିନକର କଥା, ବିଲୁଆ ବଗକୁ ଭୋଜି ଖାଇବାକୁ ଡାକିଲା ।
| 0female
|
|
ବିଲୁଆ ଗୋଟିଏ ଚଟକା ଥାଳିରେ, ମାଂସ ତରକାରି ବାଢ଼ିଦେଲା ।
| 0female
|
|
ବଡ଼ମାଛ ପଡ଼ିଲେ ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ଦିଏ ।
| 0female
|
|
ଦିନେ ସେ ବଡ଼ମାଛଟିଏ ଧରିଲା ।
| 0female
|
|
ରାଜଙ୍କ ଘରକୁ ମାଛଟି ଦେବାକୁ ଗଲାବେଳେ, ସିପାହୀ ତାକୁ ଭିତରକୁ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ ।
| 0female
|
|
ମାଛ ଦେଖି, ରାଜା ଭାରି ଖୁସି ହେଲେ ।
| 0female
|
|
ଦଶ ମୁଥ ପରେ କେଉଟ କହିଲା, ସେତିକି ।
| 0female
|
|
ଆଉ ଦଶ ମୁଥ, ମୋ ସାଥିକି ଦିଅ ।
| 0female
|
|
ରାଜା ସିପାହୀଙ୍କୁ ଧରି ଆଣିଲେ ।
| 0female
|
|
ତା’ ମୁହଁରେ, କଷି କରି ଦଶ ମୁଥ ଦିଆଗଲା ।
| 0female
|
|
ସିପାହୀଙ୍କୁ ଚାକିରିରୁ ବାହାର କରିଦେଲେ, କେଉଟକୁ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦେଲେ ।
| 0female
|
|
ପରର ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତିଲେ, ନିଜର କ୍ଷତି ହୁଏ ।
| 0female
|
|
ସେ ନିତି ନଈରେ ଜାଲ ପକାଏ ।
| 0female
|
|
ମାଛ ବିକି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଚଳିଯାଏ, ଦିନେ ତା ଜାଲରେ ଗୋଟିଏ ମାଠିଆ ପଡ଼ିଲା ।
| 0female
|
|
ଏଥିରେ ମାଲ୍ମତା ଥିବ, ମାଠିଆ ମୁହଁକୁ ଚଟ୍କରି ଖୋଲିଦେଲା ।
| 0female
|
|
ଚାହୁଁଚାହୁଁ ସେ ଧୂଆଁରୁ ବିକଟାଳ ଅସୁରଟାଏ ବାହାରିପଡ଼ିଲା ।
| 0female
|
|
ସେ କେଉଟକୁ କହିଲା, ମତେ ଭାରି ଭୋକ ମୁଁ ତତେ ଖାଇବି ।
| 0female
|
|
କେଉଟ ଭୟରେ ଥରିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
| 0female
|
|
"ସେ ଡରି ଡରି କହିଲା- "ମହାପୁରୁଷ, ତୁମେ ତ ଏତେ ବଡ଼ ।")
| 0female
|
|
ଏ ଛୋଟ ମାଠିଆରେ କିପରି ଥିଲ, ମତେ ଏ କଥା, ଆଗେ କହ ।
| 0female
|
|
ମୁଁ ତୁମକୁ ବହୁତ ଖାଇବାକୁ ଦେବି, ଅସୁରଟା କିଛି ଭାବିପାରିଲା ନାହିଁ ।
| 0female
|
|
ଗୁଡ଼ାଏ ଖାଇବାକୁ ମିଳିବ, ଭାରି ଖୁସି ହୋଇଗଲା ।
| 0female
|
|
କେଉଟ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ମାଠିଆରେ ଘୋଡ଼ଣି ଦେଇ, ନଈକି ଫିଙ୍ଗିଦେଲା ।
| 0female
|
|
ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଯୋଗୁଁ, କେଉଟ ବଞ୍ଚିଗଲା ।
| 0female
|
|
ଦିନରାତି ନ ଖାଇ ନ ପିଇ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଡାକିଲା ।
| 0female
|
|
ଶେଷକୁ ମହାଦେବ ତାକୁ ଦେଖାଦେଲେ ।
| 0female
|
|
କହିଲେ ତୋର କଅଣ ଦରକାର୍ କହ ।
| 0female
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.